Το 3-0 όπως αναμενόταν έκανε ο Ολυμπιακός σήμερα κερδίζοντας εύκολα τον ΑΡΗ και αυτή τη φορά που τελικά παρά τις ενδείξεις δεν κατέβηκε για τουρισμό και προσπάθησε όσο μπορούσε να μείνει κοντά στο σκορ. Ο Δ.Πρίφτης μοίρασε τον χρόνο στους παίκτες του ενώ έδωσε και αρκετά λεπτά συμμετοχής τόσο στον Φλιώνη όσο και στον Χρηστίδη με τους 2 νεαρούς να δείχνουν για ακόμη μια φορά ότι ίσως να άξιζαν μια πραγματική ευκαιρία την φετινή περίεργη χρονιά.

Στους ρυθμούς του Ολυμπιακού χορεύαμε από το ξεκίνημα του αγώνα με τους αντιπάλους ανά διαστήματα να ανεβάζουν στροφές και να αυξάνουν την διαφορά χωρίς να συναντούν δυσκολία. Έτσι ξεκίνησε το παιχνίδι και έτσι τελείωσε χωρίς το παραμικρό σασπένς. Παρόλα αυτά όσο και στενάχωρο και αν ακούγεται το ότι η ομάδα μας σε κανένα σημείο του αγώνα δεν πέταξε λευκή πετσέτα όπως συνηθίζει τα τελευταία χρόνια ήταν κάτι το θετικό. Χωρίς να πιάσουμε κάποια σπουδαία απόδοση καταφέραμε να γλιτώσουμε τον διασυρμό μόνο και μόνο επειδή οι παίκτες μας ήταν συγκεντρωμένοι και δεν αφέθηκαν όπως άλλες φορές στις ορέξεις του αντιπάλου. Και το ότι αυτό αναφέρεται ξεχωριστά δείχνει και την ποιότητα και την νοοτροπία που δυστυχώς έχει ο ΑΡΗΣ μας τα τελευταία χρόνια... Μεγάλος άτυχος ο Ντραγκίσεβιτς που σε μια φάση όπου του έγιναν 2 οφθαλμοφανέστατα φάουλ και δεν δόθηκε κανένα αποχώρησε τραυματίας. Ας ελπίσουμε να μην είναι σοβαρό γιατί θα τον χρειαστούμε.

Αυτό που πραγματικά αξίζει να κρατήσουμε είναι η ωριμότητα του Φλιώνη και η μαχητικότητα του Χρηστίδη που δείχνει εξαιρετικά στοιχεία. Είναι κρίμα τόσο για τα παιδιά που δεν στηρίχθηκαν καθόλου φέτος από τον προπονητή τους όσο και για την ίδια την ομάδα που δεν κατάφερε να αξιοποιήσει αυτούς τους 2 παίκτες σε μια χρονιά όπου η ομάδα δεν έπαιξε σχεδόν ποτέ μπάσκετ και ο κάθε απίθανος παίκτης πήρε τις ευκαιρίες του... Άλλο ένα έργο του Δ.Πρίφτη που όταν με το καλό αποχωρήσει ξαφνικά θα αρχίσει να συζητιέται... Τουλάχιστον κατά το παρελθόν σε χρονιές που ήσουν τουρίστας χωρίς στόχους έβγαινε και κανένας παίκτης για την επόμενη χρονιά...

ΥΓ. Έδωσε το σύνθημα της νίκης ο coach of the year για τα παιχνίδι με την ΑΕΚ τονίζοντας για ακόμη μια φορά πόσο αδιάφορα είναι αυτά τα παιχνίδια... ας ελπίσουμε στους παίκτες στα αποδυτήρια και στις προπονήσεις να λέει άλλα πράγματα μπας και τουλάχιστον η χρονιά τελειώσει με ένα αμυδρό χαμόγελο...

ΥΓ2. Μάθημα η φετινή χρονιά για πολλούς και ιδιαίτερα για τον μεγαλομέτοχο... του έδωσες το μεγαλύτερο μπάτζετ των τελευταίων χρόνων, τον στήριξες με όλες τις δυνάμεις ακόμη και όταν ξεφτιλιζόμασταν κόντρα στην κάθε απίθανη και τελικά έτσι όπως το δουλεύουν το θέμα οι "διάφοροι κύκλοι" τελικά εσύ θα βγεις ο απόλυτος φταίχτης και το παιδί-θαύμα το θύμα ...

Με τις 4 καλύτερες ομάδες της Basket League να έχουν ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους κομπάρσους όπως ακριβώς ήταν αναμενόμενο από το ξεκίνημα της χρονιάς, ήρθε η στιγμή για τα πραγματικά πλέιοφς. Γιατί αυτά είναι τα παιχνίδια που οδηγούν σε πραγματικές επιτυχίες όπως είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος. Αυτά είναι τα παιχνίδια απέναντι σε αξιόλογους αντιπάλους(και όχι σε θιάσους σαν του συμπολίτη που αυτοαποκαλούνται ομάδες) που πρέπει κάποια στιγμή να θυμηθείς ότι έχεις το δικαίωμα και μπορείς να τους κοιτάς τα μάτια.

Κάπως έτσι θα έπρεπε να υποδεχόμασταν τα ημιτελικά της Basket League ανάμεσα στον ΑΡΗ μας και τον πρωταθλητή Ελλάδος Ολυμπιακό αλλά δυστυχώς η πραγματικότητα διαφέρει πάρα πολύ από τις πρώτες σειρές αυτού του κειμένου. Και για αυτό δεν φταίει κανένα μπάτζετ... μιας και η επιθυμία, η θέληση, η προσπάθεια και το πλάνο νίκης δεν έχει να κάνει με την δυναμική της ομάδος αλλά με την νοοτροπία ...Μια νοοτροπία που μοιάζει να είναι η αχίλλειος πτέρνα αυτής της ομάδος εδώ και πολλά χρονιά. Η απόφαση να ξεκουραστεί ένα από τα βασικά όπλα της ομάδος(σύμφωνα με το πως τον χρησιμοποιεί ο κόουτς) όπως είναι ο Σίμτσακ και να δοθεί επιτέλους χρόνος στον Χρηστίδη είναι ακόμη ένα λιθαράκι στον τοίχο ανάμεσα στον ΑΡΗ που βολεύει μερικούς εντός ΑΡΗ και στον ΑΡΗ που ανυπομονεί η πλειοψηφία του κόσμου να ξαναδεί. Και όταν μάλιστα τέτοιες κινήσεις δεν είναι αυθόρμητες αλλά μελετημένες λίγο πολύ μπορεί ο καθένας να καταλάβει και με τι νοοτροπία και "πλάνο νίκης" κατεβαίνει η ομάδα μας την Τετάρτη το απόγευμα στο Σ.Ε.Φ. Τιμητική ήττα και εξοικονόμηση δυνάμεων μπας και το Σάββατο ο Ολυμπιακός ενόψει του Final Four της Ευρωλίγκας έρθει στο Nick Galis Hall με μισή ομάδα και καταφέρουμε να κερδίσουμε. Τι και αν στα πλέιοφς η σημαντικότερη ευκαιρία για να σπάσεις την έδρα είναι το πρώτο παιχνίδι της σειράς των αγώνων. Ο ΑΡΗΣ όχι μόνο δεν μπορεί να σπάσει την έδρα του Ολυμπιακού αλλά το έχει πάει σε άλλο επίπεδο και δεν ενδιαφέρεται καν... Οπότε οι αγωνιστικές αναλύσεις για το παιχνίδι της Τετάρτης είναι περιττές. 

Επειδή μόνο τα ευχολόγια μας έχουν απομείνει με τον φετινό ΑΡΗ ας ελπίσουμε ο ΑΡΗΣ να σταθεί με αξιοπρέπεια απέναντι στον Ολυμπιακό σε αυτή την σειρά των αγώνων γιατί με όλα αυτά που βιώνουμε φέτος δεν υπάρχουν περιθώριο για "ιστορικές ήττες" σαν και αυτές των τελευταίων χρόνων σε ΣΕΦ και ΟΑΚΑ.  Όσο για την "δίψα" που στα λόγια έχουμε ας την κρατήσουμε λίγο ακόμη μέσα μας μπας και βγει στα παιχνίδια με την ΑΕΚ... αν η ΑΕΚ δεν κάνει την έκπληξη... 

ΥΓ1. Πρυτάνευσε λέει η λογική και τελικά η ομάδα θα επιστρέψει με αεροπλάνο από τον Πειραιά. Μα καλά με όλες αυτές τις μετακινήσεις από το αεροδρόμιο και το φόρτωμα-ξεφόρτωμα κτλ δεν είπαμε ότι με το πούλμαν είναι πιο γρήγορα και πιο ξεκούραστα? 

ΥΓ2. Πέσαμε από τα σύννεφα με την διακοπή της συνεργασίας με τον Σανικίντζε... Ποιος να το περίμενε ότι μετά από τέτοιον τραυματισμό και σε αυτή την ηλικία όχι μόνο δεν θα μπορούσε να αγωνισθεί φέτος αλλά ίσως και του χρόνου ...στο επίπεδο που θα θέλαμε. Πάντως θα πρέπει η φανέλα του παίκτη να μπει στο μουσείο  γιατί με τόσα που ακούσαμε για τον Γεωργιανό ίσως και να πρόκειται και για τον σπουδαιότερο ξένο αθλητή που φόρεσε την φανέλα του ΑΡΗ μετά τον αείμνηστο Ρόι Τάρπλεϊ. Τι και αν τον είδαμε σε μόλις 2 παιχνίδια...

ΥΓ3. Με τον ΑΡΗ να "σκουπίζει" τον συμπολίτη όπως όφειλε γίναμε μάρτυρες σε ένα απίστευτο ξέσπασμα και ξεκατίνιασμα με τους "χαρούμενους" και τους "γκρινιάρηδες"(μαζί τους και εμείς) να μαλώνουν για το αν η χρονιά είναι ή δεν είναι πετυχημένη και φυσικά αν ο κόουτς είναι κορυφαίος ή δεν είναι... Και όσο και αν μας ξενερώνει η συγκεκριμένη φάση κατά κάποιο τρόπο είναι φυσιολογικό γιατί πολύ απλά ούτε γίνεται και ούτε είναι απαραίτητο να συμφωνούμε σε όλα. Το να κουνάνε όμως το δάχτυλο επικριτικά άνθρωποι που αποκομίζουν οφέλη από την ενασχόληση τους με τον ΑΡΗ προς ανθρώπους που πληρώνουν από το υστέρημα τους την τρέλα τους με τον ΑΡΗ είναι τουλάχιστον απαράδεκτο...

ΥΓ4. Ας μας πουν λοιπόν οι ειδήμονες που μετράνε στατιστικά σαν τους αλλόθρησκους από το 91-92 και μετά. Οι νίκες των τελευταίων χρόνων του ΑΡΗ απέναντι στους 2 της Αθήνας τι ακριβώς έδωσαν στον ΑΡΗ; Πρόκριση στην επόμενη φάση του κυπέλλου; Πρόκριση στην επόμενη φάση των πλέιοφς του πρωταθλήματος; Σημαντικούς βαθμούς στο πρωτάθλημα; 

Σε μια ώρα περίπου η αγαπημένη μας ομάδα έχει αγώνα στο Nick Galis Hall, ένα παιχνίδι που δεν θα μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε από κοντά και θα αρκεστούμε στην νερόβραστη αποσπασματική τηλεοπτική μετάδοση  από το συνδρομητικό. Ένα παιχνίδι κόντρα στον ουραγό του πρωταθλήματος που ανεξάρτητα από τις συνήθεις δηλώσεις του κόουτς περί πολύ δύσκολου αντιπάλου κτλ κτλ εμείς δεν θα ασχοληθούμε ιδιαίτερα αλλά θα προτιμήσουμε να ασχοληθούμε με αυτό που μας καίει περισσότερο και έχει να κάνει με τις αλλαγές που απαιτούνται ώστε επιτέλους ο ΑΡΗΣ να κάνει γερά βήματα προόδου. Βήματα προόδου που θα μπορεί να τα καταλαβαίνει και ο κάθε αδαής με το άθλημα και την λειτουργία μιας επαγγελματικής ομάδος και δεν θα χρειάζεται ένα τσούρμο "ειδικούς" να του αναλύουν το γιατί πρέπει να πανηγυρίζει και να είναι αισιόδοξος για το μέλλον παρακολουθώντας τον ΑΡΗ της φετινής χρονιάς.

Την ίδια στιγμή που σε όλο τον πλανήτη διαβάζουμε καθημερινά για τις ευθύνες των προπονητών που μπαίνουν άμεσα στο στόχαστρο και αλλάζουν σαν τα πουκάμισα με την πρώτη στραβή μετά τις αποτυχίες των ομάδων τους στον ΑΡΗ ακόμη και τώρα υπάρχει όλο αυτό το σύστημα που παλεύει να υψώσει ασπίδα προστασίας γύρω από τον προπονητή της ομάδος. Όχι ότι είναι ο μοναδικός υπεύθυνος για το χάλι που παρακολουθούμε φέτος και για την αλόγιστη σπατάλη των χρημάτων του Νίκου Λάσκαρη σε μια χρονιά οικονομικής εξυγίανσης χωρίς το παραμικρό όφελος αλλά ΄θα πρέπει να θεωρήσουμε δεδομένο ότι όταν το καλοκαίρι αποφασίσθηκε να δοθούν τα κλειδιά του μπασκετικού ΑΡΗ εν λευκώ στον Δ.Πρίφτη χωρίς να υπάρχει η παραμικρή στελέχωση της ομάδος και του τεχνικού τιμ από πιο έμπειρους ή τουλάχιστον εξίσου έμπειρους με τον Δ.Πρίφτη αυτή ήταν μια απόφαση που πάρθηκε σε συνεργασία με τον προπονητή και είναι 100% βέβαιο ότι υπήρχε η πεποίθηση ότι μπορεί να τα καταφέρει. Τα αποτελέσματα δυστυχώς τα βιώνουμε με τον χειρότερο τρόπο. Ντροπιαστική ήττα με κατεβασμένα στα χέρια σε τελικό μέσα στο Παλέ, αποκλεισμός με κατεβασμένα τα χέρια από μια Γαλλική ομάδα που μέσα στο παρκέ δεν τρόμαξε κανέναν με το παιχνίδι και μια πορεία στο πρωτάθλημα που ως τώρα μόνο πόνο προσφέρει στον κόσμο του ΑΡΗ. Μέχρι πριν λίγο καιρό το γνωστό "σύστημα" που ωραιοποιεί τα πάντα στον μπασκετικό ΑΡΗ και προσπαθεί να υπνωτίσει τον πιο μπασκετικό λαό της Ελλάδος έλεγε με στόμβο και έγραφε με μεγάλα γράμματα "αν φύγει ο προπονητής θα είναι η καταστροφή"... πλέον που η καταστροφή έχει επέλθει οι δικαιολογίες έχουν στερέψει... Και εκεί που νομίζεις ότι πάνω από τις στάχτες της φετινής χρονιάς η αλλαγή σελίδας είναι μονόδρομος για ένα καλύτερο αύριο βλέπουμε μια άνευ λογικής και προηγουμένου προσπάθεια να συντηρηθεί μια κατάσταση που όχι μόνο καλό δεν κάνει σήμερα αλλά το σημαντικότερο από όλα δεν έχει να προσφέρει απολύτως τίποτα στο μέλλον αυτής της ομάδος. Ναι για τον κόουτς σίγουρα  θα είναι καλό να μην γράψει απόλυση στο βιογραφικό του,  όπως και για κάποιους παίκτες που τα έχουν καλά με τον κόουτς θα είναι εξαιρετικό λίγο πριν αποχεραιτήσουν να γράψουν μερικά λεπτά συμμετοχής ακόμη φορώντας μια τόσο τιμημένη φανέλα όπως αυτή του ΑΡΗ... Ο ΑΡΗΣ μας όμως τι μπορεί να κερδίσει από την παραμονή του προπονητή στον πάγκο; Ο Δ.Πρίφτης θα είναι αυτός που θα "αγκαλιάσει" και θα δώσει ξαφνικά χρόνο στον Φλιώνη και τον Χρηστίδη και στην "επένδυση" στο μέλλον; Ο ίδιος ο κόουτς που όποιος παρακολουθεί από κοντά την ομάδα καταλαβαίνει ότι έχει πρόβλημα με αρκετούς παίκτες μέσα στην ομάδα θα αξιολογήσει το αν ο Γιάνκοβιτς αξίζει να παραμείνει και τη νέα χρονιά; αν πχ. ο Ντραγκίσεβιτς μπορεί να θεωρηθεί μια καλή λύση για τον πάγκο της ομάδος για τον ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς; ή θα δώσει έκθεση αξιολόγησης στον Παπακυριάκη και στη διοίκηση για το αν θα πρέπει πάση θυσία να παραμείνει ο Κάμινκγς; Και το πιο αστείο από όλα... ο ίδιος ο άνθρωπος που επέλεξε όλους αυτούς τους παίκτες που δεν του κάνουν σύμφωνα με τον ίδιο το καλοκαίρι, που έδιωξε τα πιο ακριβά συμβόλαια της ομάδος Μπάκνερ και Μάρμπλ, που επέλεξε τον Τζάκσον για αλλαγή του Σίμτσακ και τον τραυματιά Γκόρντον σε μια χρονιά γεμάτη τραυματισμούς θα του δοθεί το δικαίωμα να επιλέξει τον αντικαταστάτη του Γκόρντον τώρα που ο ίδιος ο παίκτης προς τιμήν του παραδέχθηκε(και αποχώρησε) ο ίδιος όλα όσα έβλεπε όλος ο κόσμος αλλά δεν τα γνώριζε το τεχνικό τιμ; Απορίας άξιο σε τι ακριβώς μπορεί να βοηθήσει η παρουσία του Δ.Πρίφτη στον πάγκο της ομάδος μέχρι το καλοκαίρι όπου σύμφωνα με τους "ειδικούς" θα χωρίσουν οι δρόμοι του με τον ΑΡΗ. Εκτός και αν φυσικά πολλούς εντός και εκτός της ομάδος τους βολεύει να υπάρχει ο φταίχτης Δ.Πρίφτης και να συγκεντρώνει μέχρι το τέλος όλα τα πυρά του κόσμου ώστε με το που φύγει το καλοκαίρι να έρθει και η "κάθαρση". Εχει μια λογική αλλά περισσότερο με κουτόχορτο ακούγεται...

Εδώ στο PlanetARIS.gr μας αρέσει να ακούγονται και να γράφονται πολλές απόψεις για τον ΑΡΗ μας και στηρίζουμε κάθε κιτρινόμαυρη "φωνή". Υπάρχουν όμως στιγμές που αισθανόμαστε προσβεβλημένοι ως οπαδοί με τον τρόπο που μας αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι επαγγελματίες(και όχι μόνο) που ασχολούνται με το κιτρινόμαυρο ρεπορτάζ. Πόσο ειρωνικό είναι να διαβάζεις και να ακούς για την προσπάθεια της κατάκτησης της 3ης θέσης στο πρωτάθλημα, την σημαντικότητα των αγώνων με τον συμπολίτη που λογικά θα ακολουθήσουν και τα σχετικά από τους ίδιους ανθρώπους που πέρσι που ο ΑΡΗΣ κατέληξε τέταρτος στα πλέϊοφς χάνοντας από την ΑΕΚ την 3η θέση είχαν στήσει ολόκληρη καμπάνια για να πείσουν τον κόσμο του ΑΡΗ ότι αυτές οι σειρές αγώνων είναι αδιάφορες...  Και για να μην ξεχνιόμαστε μέχρι και ο ίδιος ο προπονητής είχε αναφερθεί με απορία για τον λόγο που υπάρχει αυτή η σειρά αγώνων. Προφανώς όμως φέτος που βολεύει μιας και είναι η τελευταία ελπίδα κάποιων έστω στα λόγια να πουν(και να προσπαθήσουν να μας πείσουν) ότι έγινε κάτι καλό αυτή την χρονιά. Κάποια στιγμή θα πρέπει όπως λέει και ο κόουτε να γίνουμε ρεαλιστές, να αποφασίσουμε να αφήσουμε στην άκρη τα ψέματα και τις δικαιολογίες και να επικεντρωθούμε σε αυτά που πραγματικά μπορούν να βοηθήσουν τον ΑΡΗ να προοδεύσει. Δεν υπάρχει λόγος να χαθεί άλλος χρόνος...

ΥΓ. Ο πανίσχυρος Παναθηναϊκός με το τεράστιο μπάτζετ ηττήθηκε από μια ομάδα με λίγο μεγαλύτερο μπάτζετ από το δικό μας. Αυτό δεν σημαίνει ούτε ότι ο Πασκουάλ έγινε ξαφνικά άχρηστος αλλά ούτε και ότι ο Γιασκεβίτσιους έγινε κορυφαίος προπονητής. Μας δείχνει όμως ότι όταν έχεις στην ομάδα σου ανθρώπους με @@ που έχουν την νοοτροπία νικητή μέσα τους και πιστεύουν στη νίκη περισσότερο από ότι στα μπάτζετ και τα πολυετή πλάνα μπορείς να πετύχεις πολλά!

ΥΓ2. Μεταξύ μας τώρα... αν ο ΑΡΗΣ φέτος είχε την πορεία της ΑΕΚ σε πρωτάθλημα, κύπελλο και Ευρώπη... τι θα ήταν πιο πιθανό; να ψάχναμε την φόρμουλα για να φύγει από τον πάγκο της ομάδος όπως γίνεται τώρα με τον Ζντόβς ή να "απαιτούσαμε" για 10ετές συμβόλαιο στον coach of the year;

ΥΓ3. Τι πιο λυπηρό από το να ακούς συνΑρειανούς όχι μόνο να αναρωτιούνται γιατί ο Νίκος Λάσκαρης να βάλει τα λεφτά του στην ομάδα αλλά να παραθέτουν και επιχειρήματα γιατί ΔΕΝ πρέπει να το κάνει... Ε να το κλείσουμε τότε ρε μάγκες το "μαγαζί"...