Μπορεί το σενάριο που ήθελε τον Ντέιβιντ Μπλάτ να είναι στο τιμόνι της ομάδος μας και για την νέα χρονιά παρά το χαμηλό μπάτζετ να φάνταζε ως ιδανικό αλλά δυστυχώς όπως φαίνεται θα παραμείνει σενάριο. Σύμφωνα με τον Ισραηλινό τύπο ο Ντ.Μπλάτ έχει συμφωνήσει με την Μακάμπι Τέλ Αβίβ και το μόνο που μένει είναι η επίσημη ανακοίνωση. Τελικά απο ότι φαίνεται η κωλυσιεργία που υπήρξε στα διοικητικά μας στοίχισε και η ομάδα μας φαίνεται να χάνει το σημαντικό χαρτί που είχε στα χέρια της. Φυσικά ο ΑΡΗΣ δεν τελειώνει με οποιαδήποτε φυγή προπονητή, παίκτη ή παράγοντα και πάντα θα πρέπει να κοιτάμε μπροστά. Έτσι λοιπόν ήδη έχουν βγει τα πρώτα ονόματα των υποψηφίων προπονητών στην επιφάνεια με πρώτο και καλύτερο αυτό του Γιούρι Ζντόβς. Μεγάλη προσωπικότητα σαν αθλητής αλλά και έμπειρος σαν προπονητής τόσο με την Ολύμπια Λουμπλιάνας όσο και με την εθνική Σλοβενίας. Απο την άλλη ακούγεται αρκετά έντονα το όνομα του Μπαρτζώκα αλλά και του Σφαιρόπουλου ως αουτσάιντερ. Προσωπικά και τους 2 δεν τους θεωρώ κατάλληλους για τον πάγκο της ομάδος μας και σίγουρα θα προτιμούσα έναν ξένο προπονητή που δεν θα είχε τόσο πολύ μέσα στο πετσί το στάτους που επικρατεί εδώ και πολλά χρονιά στο Ελληνικό μπάσκετ. Παρόλα αυτά εαν τα οικονομικά δεδομένα είναι τόσο περιορισμένα που η Ελληνική αγορά είναι μονόδρομος νομίζω οτι θα πρέπει να αναγνωρίσουμε οτι τόσο ο Μπαρτζώκας όσο και ο Ζούρος έκαναν σοβαρή δουλειά τα τελευταία χρόνια και έχουν να παρουσιάσουν έργο. Απο εκεί και πέρα νομίζω οτι κάποια στιγμή ο ΑΡΗΣ και στο μπάσκετ θα πρέπει να σταματήσει τα πειράματα, να βρει έναν έμπειρο προπονητή και να χαράξει ένα πλάνο με βάση τους νέους παίκτες της ομάδος αλλά και προσεκτικές επιλογές ξένων παικτών  με όρεξη για μπάσκετ που να έχουν τα αρ@@@ια να αγωνιστούν σε μια ομάδα με απαιτήσεις όπως είναι ο ΑΡΗΣ.  Χωρίς πολλά λόγια, χωρίς ταβάνια, χωρίς υπερβάσεις κτλπ. Απλά να παλεύει με νύχια και με δόντια κάθε παιχνίδι ανεξάρτητα απο τον αντίπαλο και ανεξάρτητα απο την διοργάνωση 'ωστε να ξαναγίνει επιτέλους ο μπασκετικός ΑΡΗΣ μαχητής όπως είναι και ο κόσμος του!

Εδώ και πολύ καιρό ακούμε για το δυναμικό μπάσιμο της "ΣΑΡΙΣΑ" στα κοινά της ΚΑΕ, την επαναδραστηριοποίηση της "ΓΕΝΕΣΙΣ" που ενσωματώνεται ουσιαστικά στην "ΣΑΡΙΣΑ" και την μεγάλη επιστροφή του πρώην προέδρου της ΚΑΕ Θ.Τζεβελέκη. 'Ολα καλά αλλά μέχρι εκεί... Συζητήσεις επι συζητήσεων, συνελεύσεις επίσημες και ανεπίσημες, προτάσεις επι προτάσεων, διαρροές στον τύπο με διαφορετικές ερμηνείες, μένει ο Μπλάτ φεύγει ο  Μπάτ, Θέλει ο Δαμιανίδης δεν θέλει ο Δαμιανίδης, επίτημος πρόεδρος ο ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΛΗΣ καμιά επαφή με τον ΝΙΚΟ ΓΚΑΛΗ, λύσεις και αβεβαιότητα μαζί... Και όλα αυτά για ένα μεγάλο διάστημα που όπως είναι λογικό όλους μας  έχουν κουράσει μιας και αυτό που θέλουμε είναι να δούμε συσπείρωση των Αρειανών δυνάμεων στο απόλυτο που να εκφράζεται μέσα απο δυναμικές ενέργειες ώστε να αφυπνίσουν και τον κόσμο της ομάδος που τα τελευταία χρόνια έχει απομακρυνθεί απο το θρυλικό Παλέ. Επιτέλους μπορούμε να πούμε οτι χθες έγινε η αρχή με την ανακοίνωση της σύστασης διοικητικού συμβουλίου που θα αποτελείτε απο 7 μέλη. Φυσικά όπως ήταν αναμενόμενο επικεφαλής του σχήματος και ουσιαστικά πρόεδρος της ΚΑΕ ΑΡΗΣ θα είναι και πάλι ο Γ.Δαμιανίδης πάρα την δελεαστική πρόταση που του έγινε να αναλάβει πρόεδρος στον ΕΣΑΚΕ αλλά και την πρόθεση που έδειξε ώστε να απεμπλακεί απο το "βάρος" της θέσης του προέδρου.  Ένα πρόσωπο στο οποίο έχει ασκηθεί πολύ έντονη κριτική(ακόμη και απο αυτό το blog)  για κάποιες λανθασμένες αποφάσεις του  αλλά κυρίως για την "εικόνα" της ΚΑΕ ΑΡΗΣ που προσπαθεί να βγάλει προς τα έξω που όπως αρκετές φορές έχει αποδειχθεί δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα με αποτέλεσμα αρκετοί φίλοι της ομάδος να  πιστεύουν οτι τους κοροϊδεύουν...  Παρόλα αυτά για ακόμη μια φορά απέδειξε οτι είναι "στρατιώτης" του ΑΡΗ και εκεί που οι άλλοι φοβούνται να βγούν μπροστά αυτός είναι πάντα έτοιμος να προσφέρει. Το καλό αυτής της εξέλιξης είναι οτι ο ΑΡΗΣ πλέον εκτός απο εναν πρόεδρος με μεγάλη εμπειρία αποκτά και άλλους παράγοντες με θέση στο Δ.Σ. της ΚΑΕ που λογικά έχουν όρεξη να βοηθήσουν και απο οτι φαίνεται θα έχουν και ενεργό ρόλο. Πολύ σημαντικό αν σκεφτεί κανείς οτι φέτος σε πολλούς εντός έδρας αγώνες είδαμε τον Γ.Δαμιανίδη στην πρώτη σειρά  των επισήμων να κάθεται μόνος και αυτό απο μόνο του λέει πάρα πολλά για την κατάσταση που επικρατεί τα τελευταία χρόνια στον μπασκετικό ΑΡΗ. Σύντομα θα ανακοινωθούν και επίσημα τα ονόματα που θα αποτελούν την διοίκηση. Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι το νεο Δ.Σ. να πιάσει άμεσα δουλειά, να καταφέρει να κρατήσει τον Ντ.Μπλάτ, να προχωρήσουν στον μεταγραφικό σχεδιασμό, να αποκτηθούν οι παίκτες που θα στελεχώσουν τον ΑΡΗ της επόμενης αγωνιστικής περιόδου και επιτέλους η ομάδα να κάνει καλή προετοιμασία με έναν σοβαρό προπονητή! Γιατί σίγουρα θα πρέπει να μας γίνει μάθημα το περσινό παράδειγμα με τον Αντρέα Ματζόν στον πάγκο όπου εκτός απο τις τραγικές επιλογές παικτών η προετοιμάσια στην Ιταλία μάλλον ήταν καλοκαιρινές διακοπές στο εξωτερικό... Τουλάχιστον αυτό φάνηκε στην αρχή της σεζόν σε Ευρώπη και Ελλάδα όπου η ομάδα μας διασύρθηκε και το γόητρο του Αρειανού οπαδού πληγώθηκε σοβαρά. Όπως έχω αναφέρει αρκετές φορές στο παρελθόν η συνύπαρξη Τζεβελέκη - Ματζόν έφερε στην ζωή μας την λέξη μπάτζετ που αποτελούσε την μόνιμη δικαιολογία μετά απο κάθε αποτυχία ή τον βασικό λόγο για να χαρείς για κάποια επιτυχία που λόγο μπάτζετ έπρεπε να την εκλάβουμε ως υπέρβαση! Αυτό λοιπόν το καταραμένο μπάτζετ όπως έχει χιλιοειπωθεί φέτος θα είναι χαμηλό. Φυσικά όμως το χαμηλό μπάτζετ δεν προεξοφλεί και μια χρονιά στην μετριότητα απλά απαιτεί σαφώς καλύτερο σχεδιασμό. Ο ΑΡΗΣ όταν είχε παει σε 3 συνεχόμενα Final-4 οι ομάδες που αντιμετώπιζε ήταν "μεγαθήρια" και είχαν σαφώς μεγαλύτερο μπάτζετ και οργάνωση. Ακόμη και στην σημερινή εποχή η Παρτιζάν για παράδειγμα που  έχει απο τα μικρότερα μπάτζετ της Ευρωλίγκας λίγο έλειψε να αποκλείσει τον Ολυμπιακό και να βρεθεί αυτή στον μεγάλο τελικό απέναντι στην Μπαρτσελόνα. Επομένως ο σωστός σχεδιασμός είναι μονόδρομος για τον φετινό ΑΡΗ και επίσης ένας λόγος παραπάνω για να γίνει τεράστια προσπάθεια ώστε να μείνει ο Μπλάτ. Και αν τα πράγματα γίνουν όπως πρέπει να είστε σίγουροι οτι ο κόσμος της ομάδος θα στηρίξει την προσπάθεια και το Παλέ θα ξαναγίνει η πιο καυτή έδρα της Ευρώπης!

Ούτε και σήμερα μπόρεσε ο ΑΡΗΣ μας να κάμψει την αντίσταση του Ολυμπιακού και της σφυρίχτρας και μοιραία γνώρισε την ήττα και μέσα στο Παλέ που είχε μόλις 2000 άτομα περίπου. Αν και ξεκινήσαμε δυνατά και φαινόταν οτι θα καθαρίζαμε το παιχνίδι εύκολα άρχισαν σιγά σιγά οι διαιτητές να κάνουν το ενα λάθος μετά το άλλο κατα σύμπτωση εις βάρος της ομάδος μας, κάτι που ο Ολυμπιακός το εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο, ανέβασε αισθητά την απόδοση του και πήρε στο τέλος μια εύκολη νίκη που κανείς μας δεν το περίμενε. Αν και οι αντίπαλοι μας ήταν κατα πολύ ανώτεροι στο Β ημίχρονο δεν γίνεται να αφήσουμε ασχολίαστα τα εκνευριστικά σφυρίγματα που και σήμερα όπως και όλη την χρονιά μας σπάσανε τα νεύρα. Το νέο διοικητικό σχήμα εκτός απο τον σωστό σχεδιασμό που θα πρέπει να κάνει για την επόμενη χρονιά, σίγουρα θα πρέπει να κοιτάξει και το θέμα της διαιτησίας. Μπορεί ο ΑΡΗΣ φέτος να ήταν κακός αλλά και οι διαιτησίες που αντιμετώπισε σε παιχνίδια όπως κόντρα στον Πανιώνιο, την ΑΕΚ, το Μαρούσι, τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό ήταν κάτι παραπάνω απο εχθρικές. Τέλος κακό, όπως κακή ήταν και η αρχή  και όλη η  φετινή χρονιά που ας ελπίσουμε να μην ξαναζήσουμε παρόμοια. Περίεργο το κοουτσάρισμα του Μπλάτ με αρκετούς παίκτες να μην τους δίνει ούτε ενα δευτερόλεπτο συμμετοχής, γνωρίζοντας οτι αυτό είναι το τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς. Άραγε μήπως ήθελε να δείξει ποιον υπολογίζει και ποιον δεν υπολογίζει για την επόμενη χρονιά? Στα 2 αυτά παιχνίδια με τον Ολυμπιακό έδωσε και ευκαιρίες και στον Σκορδίλη και νομίζω οτι τα πήγε εξαιρετικά. Το παλικάρι έχει εκπληκτικά αθλητικά προσόντα και το οτι προσπαθεί να τελειώνεις τις φάσεις με κάρφωμα δείχνει ότι εχει και καλή νοοτροπία. Νομίζω οτι με αυτές τις εμφανίσεις του στα 2 αυτά παιχνίδια εξέθεσε τον προπονητή του που αδικαιολόγητα τον είχε χαντακώσει στον πάγκο. Όπως ήταν αναμενόμενο και η προσέλευση του κόσμου σήμερα ήταν τραγική για ενα τέτοιο παιχνίδι. Ελπίζω η νέα διοίκηση σαν πρώτο στόχο να βάλει την αφύπνιση του κόσμου της ομάδος που είναι και το μεγάλο μας όπλο. Το πως θα το πετύχει αυτό δεν είναι κάτι που θέλω να το αναλύσω τώρα αλλά υπάρχουν τρόποι. Μπορεί να μην υπάρχουν πολλά να σχολιάσουμε για αυτό το παιχνίδι αλλά υπάρχουν αμέτρητα που μπορούμε να σχολιάσουμε για αυτά που ζήσαμε την φετινή μαύρη χρονιά. Σύντομα θα επιστρέψω με αναλυτικό πόστ γιατί κάποια πράγματα τουλάχιστον τώρα που φτάσαμε στο τέλος θα πρέπει να ειπωθούν και να σχολιαστούν. Ελπίζω πάντως μερικούς παίκτες απο αυτούς που πιστέψαμε και προσδοκούσαμε να προσφέρουν πολλά να μην τους ξαναδούμε με την φανέλα του ΑΡΗ μας παρά μόνο ως θεατές στο Παλέ. Όσο για τον Ολυμπιακό και την προσπάθεια του στο final four του εύχομαι απο καρδιάς στα παιχνίδια που θα δώσει να έχει ανάλογη διαιτησία με αυτήν που είχε ο ΑΡΗΣ σε αυτά τα πλέιοφς...

Αν και όπως ήταν φυσιολογικό με αυτές τις πίκρες που έχουμε πάρει απο τον μπασκετικό ΑΡΗ τα φετινά πλέιοφς αναγκαστικά τα βλέπω πιο χαλαρά, πιο αδιάφορα, πιο ξενέρωτα. Μετά όμως απο το ξεντρόπιασμα των διαιτητών και των παικτών του Ολυμπιακού στο ΣΕΦ θέλω όσο τίποτε άλλο να κερδίσω σήμερα! Όχι γιατί θα καταφέρουμε να κάνουμε το μπρέικ και να σώσουμε την χαμένη χρονιά αλλά για να τους χαλάσουμε την ηρεμία τους και το όμορφο κλίμα που προσπαθούν με νύχια και με δόντια να διατηρήσουν πριν το final four. Το οτι δεν θα μας αφήνανε το ξέραμε απο πριν και απλά το παιχνίδι στο ΣΕΦ ήταν η επιβεβαίωση των φόβων μας αλλά νομίζω σε ένα γεμάτο Παλέ τα πράγματα θα είναι πολύ διαφορετικά. Με τόσες φωνές πάνω απο το κεφάλι του θα αναγκαστεί να το σκεφτεί λίγο παραπάνω ο διαιτητάκος πριν ανακαλύψει σφύριγμα υπέρ του Ολυμπιακού ή πριν κλείσει τα μάτια σε οφθαλμοφανέστατες παραβάσεις των αντιπάλων. Έτσι κι αλλιώς το πιο πιθανό είναι το σημερινό παιχνίδι να είναι το τελευταίο εντός έδρας για αυτό καλό είναι όλοι εσείς που το σκέφτεστε να κάνετε τον κόπο να έρθετε ως το Παλέ και να δείξετε με την παρουσία σας σε όλους αυτούς της διοίκησης οτι ο κόσμος της ομάδος διψάει για να ξαναδεί τον ΑΡΗ πρωταγωνιστή. Τελευταίο παιχνίδι είναι, ας δείξουμε οτι είμαστε κοντά ενόψει και της νέας χρονιάς γιατί αυτό το καλοκαίρι θα είναι καθοριστικό για το μέλλον του μπασκετικού ΑΡΗ. Όσο για το αγωνιστικό νομίζω οτι ο Ντ.Μπλάτ είχε προετοιμάσει ιδανικά την ομάδα μέσα στο ΣΕΦ απλά στο Β ημίχρονο οι παίκτες μας δεν άντεξαν στην πίεση των διαιτητών αλλά και οι αντίπαλοι πήραν τα πάνω τους με όλο αυτό το σπρώξιμο. Θα πρέπει να δείξουμε εξίσου καλή κυκλοφορία της μπάλας, περισσότερη προσήλωση στην άμυνα και να μειώσουμε τα λάθη που στο ΣΕΦ στην επανάληψη κάναμε αρκετά. Ας πεισμώσουν κι άλλο οι παίκτες μας μετά απο αυτήν την άδικη ήττα και ας δώσουν ενα καλό μάθημα στα χαϊδεμένα παιδιά του Πειραιά έτσι για το "καλή τύχη" στο final four στο Παρίσι...

Αν και δεν το συνηθίζει ο Ντ. Μπλάτ δεν άντεξε και στην συνέντευξη τύπου που ακολούθησε το παιχνίδι αναφέρθηκε στα αστεία πράγματα που έγιναν σήμερα στο ΣΕΦ απο την πλευρά των 3 διαιτητών. Να πούμε οτι το είδαμε πρώτη φορά? Να πούμε οτι οι διαιτητές βρέθηκαν σε άσχημη μέρα? Να πούμε οτι δεν το περιμέναμε? Ότι και αν πούμε διαφορετικό θα είναι ψέματα και όσο και αν κάποιοι βολεύονται με το χάιδεμα αυτιών απο τα ΜΜΕ εμείς ποτέ δεν θα πάψουμε να φωνάζουμε για τον συνεχόμενο διασυρμό του Ελληνικού μπάσκετ και ας γινόμαστε γραφικοί. Ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν έκανε ένα τέλειο παιχνίδι αλλά ξεκίνησε ιδιαίτερα καλά και ήταν πολύ μαχητικός δημιουργώντας τεράστια προβλήματα στον Ολυμπιακό που για να βρει τον ρυθμό και να πάρει τα ηνία του αγώνα έπρεπε για άλλη μια φορά να γίνουν όργια. Τι ανύπαρκτα φάουλ εφευρέσεις σε κάθε επίθεση του Ολυμπιακού, τι επιθετικά φάουλ, τι βήματα και άλλες πολλές αλλοιώσεις των κανονισμών είδαμε σήμερα ώστε να έρθουν τα πάνω κάτω και ο υποψήφιος πρωταθλητής Ευρώπης να πάρει αυτήν την νίκη που αν γινόταν με Ευρωπαίους διαιτητές το παιχνίδι θα το είχε χάσει απο το Α ημίχρονο. Μια ματιά να ρίξει κάποιος στην στατιστική ανα δεκάλεπτα μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει οτι για άλλη μια φορά εκεί που δεν μπορούσε ο Ολυμπιακός να αντιδράσει, οι διαιτητές τον έσπρωχναν προς την ανάκαμψη. Στο πρώτο ημίχρονο που η ομάδα μας στο μεγαλύτερο διάστημα ήταν μπροστά στο σκορ με  διψήφια διαφορά πόντων οι βολές ήταν 16 για τον Ολυμπιακό και μόλις 2  για εμάς και χωρίς να υπάρχει διαφορά στα μακρινά σουτ ανάμεσα στις 2 ομάδες! Και όπως κάθε φορά με το που πήρε διαφορά ο Ολυμπιακός και φάνηκε να καθαρίζει το παιχνίδι αλλάξανε τα σφυρίγματα τους 100% ώστε να υπάρχει μια φαινομενική ισορροπία σε βολές και φάουλ απο στατιστική πλευρά. Για γέλια και για κλάματα μαζί. Αυτή η γελοία νοοτροπία που θέλει με το ζόρι Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό να παίζουν αντιμέτωποι στον τελικό του κυπέλλου και του πρωταθλήματος έχουν χαντακώσει το μπάσκετ και δεν το αφήνουν να σηκώσει κεφάλι. Μέχρι και οι ίδιοι τους οι οπαδοί τους απαξιώνουν και δεν πηγαίνουν στο γήπεδο... Και φυσικά όσο αφορά την Ευρώπη εκεί τα πράγματα θα είναι πολύ πιο δύσκολα για τον Ολυμπιακό(όπως και για τον Παναθηναϊκό) γιατί δεν θα έχουν τους προστάτες τους και μάλιστα υπάρχει και το ενδεχόμενο να αντιμετωπίσουν και κακή διαιτησία. Κάτι που στην Ελλάδα δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει ποτέ... Στο καθαρά αγωνιστικό όσο μπορούμε να το αναλύσουμε γιατί και οι παίκτες μας λογικό ήταν να επηρεαστούν απο τα σφυρίγματα θα έλεγα οτι παίξανε πολύ καλά και σε άμυνα και σε επίθεση. Κυρίως στην επίθεση είχαν εξαιρετική κυκλοφορία της μπάλας και βγάζανε συνεχώς ελεύθερα σουτ. Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν οι έξυπνες πάσες μέσα στο καλάθι κυρίως απο τον Μπέτς που δεν μας είχε συνηθίσει σε κάτι τέτοιο.  Πλέον η ομάδα μας παίζει με την πλάτη στον τοίχο και θα πρέπει πάση θυσία το απόγευμα της Δευτέρας να πάρουμε την νίκη. Μόνο και μόνο για να τους την σπάσουμε, να τους κουράσουμε και να τους αναγκάσουμε στο τρίτο παιχνίδι να βάλουν ακόμη πιο "αποφασισμένους" διαιτητές για να μην ξεφτιλυστούν...

Το Σάββατο στις 18.45(ΣΚΑΙ) η ομάδα μας αγωνίζεται κόντρα στον Ολυμπιακό μέσα στο ΣΕΦ και θα κυνηγήσει με όλες τις δυνάμεις της το μπρέικ που όπως ξέρουμε συνήθως στο πρώτο εκτός έδρας παιχνίδι είναι η καλύτερη ευκαιρία για να αιφνιδιάσεις τον αντίπαλο σου. Αν και οι περισσότεροι θεωρούν το αποτέλεσμα αυτής της σειράς δεδομένο υπάρχει ένας αστάθμητος παράγοντας που μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω. Το οτι σε λίγες ημέρες ο Ολυμπιακός θα συμμετάσχει στο Final Four της Ευρωλίγκας στο Παρίσι που είναι και ο βασικός του στόχος είναι κάτι που σίγουρα θα επηρεάσει τους αντιπάλους μας και θα πρέπει να το επωφεληθούμε. Όπως και να το κάνουμε σίγουρα όλοι οι παίκτες του Ολυμπιακού θα ανυπομονούν για εκείνα τα καθοριστικά παιχνίδια και θα έχουν λιγότερο το μυαλό τους στις αναμετρήσεις με τον ΑΡΗ μας. Φυσικά για να επωφεληθούμε απο οποιαδήποτε "αδράνεια" του Ολυμπιακού θα πρέπει πρώτα απο όλα εμείς να πιάσουμε το maximum της απόδοσης μας και να είμαστε συγκεντρωμένοι 40'. Άλλωστε όπως είδαμε φέτος σε όλες τις αναμετρήσεις κόντρα στην ομάδα του Πειραιά όχι μόνο τους δυσκολεύουμε όπως ανέφερε και ο Ντ.Μπλάτ αλλά μπορούμε και να τους κερδίσουμε όπως το κάναμε και στο κύπελλο όπου στις λεπτομέρειες χάσαμε την πρόκριση. Το θετικό για την ομάδα μας είναι οτι οι φαίνεται να έχουν ξεπεραστεί όλα τα προβλήματα τραυματισμών και έτσι θα είμαστε ακόμη πιο δυνατοί σε σχέση με τα τελευταία παιχνίδια όπου Χατζηβρέττας, Μπετς και Γουώλς είχαν απουσιάσει. Αυτό που περιμένουμε όλοι μας είναι να δούμε τους παίκτες μας να σκυλιάζουν και να δείχνουν έστω τώρα στο τέλος την δύναμη, την μαχητικότητα και το πάθος για την νίκη που δεν έδειξαν σε όλη την χρονιά. Αϊντε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ κάνε το θαύμα σου και τρέλανε μας για άλλη μια φορά!

Ούτε αυτήν την φορά τα κατάφερε η ομάδα απέναντι στο Μαρούσι που απο οτι φαίνεται όποτε αντιμετωπίζει την ομάδα μας "αφηνιάζει" σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια όπως κόντρα στο Περιστέρι και στον Κολοσσό που ακόμη και μέσα στην έδρα του δεν μπόρεσε για περίεργο λόγο να κερδίσει! Με εντυπωσιακά ποσοστά ευστοχίας στα σουτ  3 πόντων και με αρκετά κρίσιμα σουτ υπο αντίξοες συνθήκες που βρίσκαν κόντρα σε κάθε λογική τον δρόμο προς το καλάθι η ήττα ήταν αναπόφευκτη για την ομάδα μας.  Φυσικά και εμείς απο την πλευρά μας χάσαμε αρκετά εύκολα σουτ και στα κρίσιμα σημεία του αγώνα οι επιλογές μας στην επίθεση ήταν τραγικές... Το ίδιο ισχύει και για την άμυνα μας που όταν αποφασίσαμε να πιέσουμε παραπάνω στην περιφέρεια οι αντίπαλοι μας απάντησαν με καλό passing game και σκοράρισμα με τους ψηλούς. Μέτρια πράγματα απο όλους σχεδόν τους παίκτες μας με φωτεινή εξαίρεση τον Τζέρεμι Ρίτσαρντσον που ήταν πάρα πολύ καλός αλλά και κάποια ξεσπάσματα του Κλάρκ που όμως δεν ήταν αρκετά για να μας δώσουν την νίκη γοήτρου. Με αυτόν τον άσχημο τρόπο η ομάδα μας ολοκλήρωσε τις υποχρεώσεις της στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος και κατέλαβε την 7η θέση. Μια πορεία και μια θέση που μας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω και σε μεγάλο βαθμό δικαιολογεί την απογοητευτική εικόνα του γηπέδου που με το ζόρι είχε 500 θεατές. Επόμενος αντίπαλος μας για τα πλέιοφς ο υποψήφιος πρωταθλητής Ευρώπης Ολυμπιακός που για να είμαστε ρεαλιστές οι πιθανότητες μας για πρόκριση είναι ελάχιστες εαν όχι μηδαμινές μιας και ο φετινός ΑΡΗΣ με την παρουσία του μας έχει στερήσει το δικαίωμα ακόμη και να ελπίζουμε. Το μόνο θετικό είναι οτι φτάνουμε στο τέλος, έτσι ώστε να μπορέσουμε να κοιτάξουμε πιο άνετα την επόμενη χρονιά και να προσπαθήσουμε να διαγράψουμε απο την μνήμη μας την φετινή μας αποτυχία... Μέχρι να έρθει λοιπόν το οριστικό τέλος το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι υπομονή...

Σανμπασκετικός  Αρειανός έχω μάθει πάντα να έχω πίστη στην ομάδα, στα δύσκολα να είμαι ακόμη πιο κοντά και μέχρι τέλος να ελπίζω οτι μπορούμε να κάνουμε τις συνθήκες ανεξάρτητα απο τον βαθμό δυσκολίας. Παρόλα αυτά ο φετινός ΑΡΗΣ με τις εμφανίσεις και τα απίστευτα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του προσπαθεί να με πείσει να τα "παρατήσω" και να δω όλα τα υπόλοιπα ματς σαν αγώνες διαδικαστικού χαρακτήρα αναμένοντας απο τώρα την επόμενη χρονιά, κάτι εντελώς πρωτόγνωρο για τον μπασκετικό ΑΡΗ. Χάσαμε το Eurocup, κοιτάξαμε τις πιαθνότητες μας στο πρωτάθλημα. Χάσαμε την εξάδα λέμε να δούμε μήπως έστω και τώρα η ομάδα μπορεί να βρει την ηρεμία της και να κάνει κάτι καλό. Κερδίζουμε στην Κυψέλη τον Πανελλήνιο πραγματοποιώντας καλή εμφάνιση και μέσα μας ελπίζουμε μήπως έχει αλλάξει οριστικά η κατάσταση και η ομάδα έδτω στο τέλος έχει αρχίσει και βρίσκει ρυθμό. Και να λοιπόν που οι ίδιοι οι παίκτες μας έρχονται πάλι να μας διαψεύσουν και να μας επαναφέρουν στην σκληρή πραγματικότητα που δεν είναι καθόλου κολακευτική για τον ιστορικό μας σύλλογο. Όσο για τον Μπλάτ μετά και απο αυτήν την ήττα νομίζω οτι κάποια στιγμή θα πρέπει να βγει δημόσια και να παραδεχτεί οτι το ρίσκο που πήρε με τον Γουώλς δεν του βγήκε. Όχι γιατί ο Γουώλς δεν είναι καλός παίκτης αλλά γιατί άφησε την ομάδα μόνο με έναν σέντερ την στιγμή που δεν εμπιστεύεται κανέναν άλλο ψηλό και αναγκαστικά έφτιαξε μια τρελή χημεία μιας και όπως είναι λογικό δύσκολα εφαρμόζεις σωστή τακτική χωρίς ψηλό... Το να κυνηγάει ο ΑΡΗΣ επι 40' αυτην την Καβάλα στο σκορ που διατηρούσε συνεχώς διψήφια διαφορά λέει πάρα πολλά απο μόνο του. Ανύπαρκτη άμυνα στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, κακές επιλογές στην επίθεση και ελάχιστα ξεσπάσματα που προσπαθούσαν να σώσουν την κατάσταση.  Και φυσικά με την λήξη και την επισημοποίηση της ήττας κάθεσαι το σκέφτεσαι λιγάκι και συνειδητοποιείς οτι με την φετινή μας πορεία το αποτέλεσμα ήταν φυσιολογικό. Αυτό όμως με το οποίο δεν μπορώ να συμβιβαστώ είναι το πως φτάσαμε ως εδώ. Και δεν μιλάω απλά για την βαθμολογική μας θέση αλλά για το πως ικανότατοι παίκτες που φοράνε την φανέλα του ΑΡΗ μας αντι να παίρνουν δύναμη απο αυτήν γίνονται φοβισμένα γατάκια. Για πολλά χρόνια στην μετα Γκάλη εποχή το βλέπαμε μπροστά μας, η  φανέλα του ΑΡΗ ήταν πανοπλία και όποιος την φορούσε έδινε το 200% των δυνατοτήτων του. Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση έχει αντιστραφεί εντελώς. Μετά και απο αυτήν την σεζόν μου έχει δημιουργηθεί η φοβία οτι μέχρι και ο Λεμπρόν Τζέιμς να έρθει μπορεί στην ομάδα μας να μην αποδώσει τα αναμενόμενα. Παρακολουθώντας την παράλληλη μετάδοση με τον αγώνα στα Τρίκαλα και έχοντας δει και άλλες φορές  τόσο την ομάδα των Τρικάλων όσο και την Καβάλα και άλλες σαφώς μικρότερες ομάδες απο τον ΑΡΗ τα πράγματα γίνονται πιο ξεκάθαρα για το τι φταίει. Το μισό πάθος, αποφασιστικότητα, όρεξη και δίψα για την νίκη να δείχνανε οι παίκτες μας απο αυτές τις ομάδες τώρα θα ήμασταν τέταρτοι για πλάκα. Αντί για αυτό όμως βλέπουμε μια κομπλεξική ομάδα που παρακαλάμε να βρεθεί σε καλή μέρα για να πάρει την νίκη. Τώρα γιατί έχει καταλήξει έτσι ο ΑΡΗΣ μας είναι κάτι που δεν θέλω το αναλύσω αυτην την στιγμή(το εχω αναλύσει αρκετές φορές στο παρελθόν) αλλά ελπίζω οτι τόσο ο Γ.Δαμιανίδης όσο και οι υπόλοιποι που δείχνουν διάθεση να βοηθήσουν να έχουν ήδη εντοπίσει τα λάθη, να βρούν την λύση και να μην αφήσουν να ξαναζήσουμε τέτοια μαύρη χρονιά.

Όσο δύσκολο κι αν είναι λίγες ώρες πριν την μεγαλύτερη μετακίνηση οπαδών σε όλη την Ελλάδα για τον μεγάλο τελικό να ασχοληθείς με κάτι άλλο σίγουρα η σημερινή νίκη εμφάνιση του ΑΡΗΣ μας στην Αθήνα απέναντι στον Πανελλήνιο σκόρπισε μερικά χαμόγελα σε μια μπασκετική χρονιά γεμάτο αναποδιές και πίκρες. Φυσικά το να λέμε οτι αυτή η νίκη μας εξασφάλισε την είσοδο μας στα πλέιοφς μάλλον περισσότερο μας πληγώνει παρά μας κάνει να αισθανόμαστε οτι πετύχαμε κάτι. Ακόμη και η εξάδα για τη οποία υπάρχουν ακόμη μαθηματικές ελπίδες ουσιαστικά θα μας έδινε την ευκαιρία να φέρουμε στα πλέιοφς τα πάνω κάτω. Κάτι που πλέον γίνεται κάτι παραπάνω απο δύσκολο μιας και όπως όλα δείχνουν αντίπαλος μας θα είναι ο Ολυμπιακός. Βέβαια όταν μιλάμε για τον φετινό ΑΡΗ και αν αναλογιστούμε οτι σήμερα είδαμε κάποια ουσιαστικά δείγματα γραφής της μίνι προετοιμασίας του Ντ.Μπλάτ τότε όπως δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το χειρότερο αποτέλεσμα έτσι δεν μπορούμε να αποκλείσουμε και το καλύτερο. Η ομάδα ύστερα απο καιρό έπαιξε με πάθος, πίστεψε στις δυνάμεις της και παρόλο που στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα ήταν πίσω στο σκορ δεν εγκατέλειψε, πήρε το προβάδισμα και αποτελείωσε τον Πανελλήνιο φτάνοντας την διαφορά ακόμη και σε διψήφια νούμερα λίγο πριν το φινάλε. Και όλα αυτά με τις σημαντικότατες απουσίες του Μπέτς και του Χατζηβρέττα. Και αν για τον δεύτερο υπήρχε εναλλακτική λύση το κενό του Άγγλου σέντερ ήταν τεράστιο και δεν μπόρεσε να το καλύψει ούτε ο Ντικούδης που πραγματοποίησε κακή εμφάνιση αλλά ούτε και ο Σκορδίλης που αν και ξεκίνησε βασικός φάνηκε να μην πείθει τον Μπλάτ και τον άφησε στον πάγκο. Αυτός που κάλυψε το κενό του Μπέτς και με το παραπάνω ήταν ο Μάτ Γουώλς που μάζεψε 9 ριμπάουντ(!!!!), είχε 15 πόντους με καλά ποσοστά και 3 ασίστ! Μια απο τις καλύτερες εμφανίσεις του πραγματοποίησε και ο Ααρον Μάιλς που απο την στιγμή που άρχισε να ξεπερνάει το πρόβλημα τραυματισμού του έχει αρχίσει και δείχνει τον πραγματικό του εαυτό. Σίγουρα εαν ο Μάιλς ήταν απο την αρχή της χρονιάς ανάλογος των τελευταίων αγώνων ο ΑΡΗΣ δεν θα ήταν έβδομος σήμερα. Αυτός όμως που έπαιξε τον καθοριστικό ρόλο στο παιχνίδι και όταν έκαιγε η μπάλα την ζητούσε διαρκώς και την έστελνε στο καλάθι του αντιπάλου ήταν ο Μιχάλης Κακιούζης που έδωσε την απάντηση του και μέσα στο γήπεδο μιας και πολλοί ήταν αυτοί που τον "κράξανε" για τις δηλώσεις του στην Ρόδο μετά απο την ήττα σε εκείνο το καθοριστικό παιχνίδι. Σε μέτρια επίπεδα κυμάνθηκαν οι υπόλοιποι που συνολικά όμως όλοι μαζί έπαιξαν εξαιρετική άμυνα και οδήγησαν τον Πανελλήνιο σε 18 λάθη. Ο Μπλάτ δήλωσε μετά το παιχνίδι οτι ο ΑΡΗΣ άσχετα με το τι πιστεύουν εχθροί και φίλοι στα πλέιοφς δεν θα κατεβούμε για πικ νικ και θα παλέψουμε για να "σκοτώσουμε" όποιον βρούμε μπροστά μας. Άντε να δούμε μπας και στο τέλος χαμογελάσει το χειλάκι μας...