Οι καναπεδάκηδες ξαναχτύπησαν και αυτήν την φορά βάλθηκαν να μας τρελάνουν εντελώς και ομολογώ οτι σε μεγάλο βαθμό το πέτυχαν! Όσοι άκουσαν την χθεσινή μεσημεριανή εκπομπή του Γ.Δασκάλου στο Libero FM τότε όλοι μπορούν να καταλάβουν τι ακριβώς θέλω να πώ. Αν και ο Δασκάλου σε καμμία περίπτωση δεν ήθελε να το πάει προς τα εκεί το θέμα η αγανάκτηση του κόσμου για την παρολίγο καταστροφή του μπασκετικού ΑΡΗ ήταν μεγάλη. Ο ένας μετά τον άλλο έπαιρναν τηλέφωνο "ξεσκίζωντας" προπονητή και διοίκηση χωρίς τελειωμό 2 ημέρες πριν απο ενα τόσο κρίσιμο παιχνίδι αλλά και γενικότερα στο κρισιμότερο σημείο του πρωταθλήματος μιας και θα ακολουθήσουν και άλλοι αγώνες που θα κρίνουν την συμμετοχή μας στην Ευρωλίγκα. Και άντε ως ενα σημείο μπορώ να καταλάβω την αγανάκτηση του κόσμου για τις εμφανίσεις της ομάδος μας όπως και την συνήθεια όλων να τα ρίχνουν στον προπονητή.  Αυτό όμως που με εξόργισε ήταν η απόλυτη ισοπέδωση της προσπάθειας που κάνει η διοίκηση Τζεβελέκη αλλά και οι άνθρωποι που ήταν στην Γένεσις που βάλανε τις βάσεις για να είναι ο ΑΡΗΣ ύστερα απο 14 χρόνια περίπου στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης! Απίστευτα πράγματα ακούστηκαν, αναφέρθηκαν σε λάθος επιλογές παικτών, ξαναθυμήθηκαν τον Σχορτσιανίτη τώρα που αδυνάτισε, κάναν παραγγελειά Πεδουλάκη στον πάγκο κτλπ. Απορούσαν πως έδιωξαν τον μέγα Ματζόν οταν είχε μόλις 5(!?!) ήττες στο πρωτάθλημα και άλλα τέτοια. Όσο αφορά τον Ματζόν σίγουρα για κάποιον που δεν παρακολουθούσε τον αγώνα ούτε απο την τηλεόραση και περίμενε να μάθει απλά το τελικό αποτέλεσμα ήταν πολύ καλός προπονητής, για εμάς που βρισκόμασταν στο γήπεδο ήταν σχεδόν σίγουρος ο πονοκέφαλος. Φυσικά όταν ο δημοσιογράφος τους μιλούσε για την συμμετοχή τους στην προσπάθεια που γίνεται με την παρουσία τους στο γήπεδο όλοι τους υπερήφανα δήλωναν οτι δεν πατάνε στο γήπεδο λόγω των επιλογών της διοίκησης και βγαίνανε στην αντεπίθεση λέγωντας οτι θα κρίνουνε τους πάντες και θα φωνάζουνε όσο γουστάρουνε!!!! Άλλος δήλωσε υπερήφανος γιατι πέρσι κάναμε 8 SOLD OUT!!!! Ρε πάρτε το χαμπάρι! Είστε οπαδοί του ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ του Ελληνικού μπάσκετ ΑΡΗ! Αυτά που έχει πετύχει η ομάδα μας εκείνη την εποχή που πρωταγωνιστούσε είναι αξεπέραστα και δεν μετριούνται με αριθμούς. Εαν το χρήμα πλέον παίζει τον βασικό ρόλο για την πορεία μιας ομάδος εμας σαν οπαδούς αυτό δεν πρέπει να μας αγγίζει καθόλου. Αυτή η ομάδα είναι συνώνυμο της αγωνιστικότητας, του πάθους και της πίστης για την νική! Πόσες φορές ήταν που παίξαμε με μεγαθήρια και ενώ δεν μας υπολογίζανε φευγαμε νικητές? Ποσες φορές μέσα σε εναν αγώνα μας είχαν χαμένους και το γυρίσαμε? Πόσες φορές νομίζανε οτι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ έχει πεθάνει και πάντα η ομάδα έβρισκε  τον τρόπο να αναστηθεί? ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ!!!! Ντρέπομαι σαν Αρειανός να ακούω απο άλλα αδέλφια να μιλάνε για τον εντυπωσιακό κόσμο μας στο Παλέ με μόλις 1000 με 1500 διαρκείας όταν έχουμε ζήσει εποχές που πηγαίναμε 3-4 ώρες νωρίτερα ωστε με το που ανοίξουν οι θύρες να πιάσουμε θέση. Όταν τα εισητήρια είχαν εξαφανιστεί πριν καλά καλά εκδοθούν. Όταν στην κυριολεξία δεν έπεφτε καρφίτσα μέσα στο Παλέ και απο έξω υπήρχαν χιλιάδες φιλάθλοι που απεγνωσμένα προσπαθούσαν να μπουν μέσα. Εκείνη η ομάδα έκανε τον πετυχημένο κύκλο της και ακολούθησαν δύσκολες στιγμές. Στιγμές δύσκολες που παίζαμε μέσα αλλά και έξω απο το γήπεδο την ίδια μας την ύπαρξη  σαν ΑΡΗΣ. Στιγμές που νιώσαμε τον απόλυτο αγωνιστικό εξευτελισμό και απαξίωση απο κάθε ομαδούλα που ήθελε είτε να κάνει το "κομμάτι" της είτε να βγάλει τα άπωθημένα μιας ολόκληρης 15ετίας απέναντι στον μεγάλο ΑΡΗ. Αυτά τα πέτρινα χρόνια φύγανε και έχουν έρθει πολύ καλύτερες στιγμές και αυτό το οφείλει η ομάδα στον κόσμο της που στάθηκε δίπλα της στα δύσκολα και την οδήγησε για 2η συνεχομένη χρονιά στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης... Εκεί που πραγματικά ανήκει ο μεγάλος ΑΡΗΣ! Εαν όλος ο κόσμος του ΑΡΗ είχε την νοοτροπία αυτών που βγαίνουν στα ραδιόφωνα η ομάδα μας θα είχε διαλυθεί και ξαναφτιαχτεί 10 φορές απο την αρχή. Ευτυχώς όμως για όλους εμάς που αγαπάμε αυτήν την ομάδα είμαστε πολλοί που σκεπτόμαστε σωστά και λογικά και σε κάθε στραβή δεν φέρνουμε την καταστροφή. Ειμαστε πολλοί που θα πάμε και στο ματς παραμονής στην Α1 κόντρα στον Μίλωνα, ειμαστε πολλοί αυτοί που θα πάμε να δούμε τον αγώνα άσχετα εαν γνωρίζουμε οτι το πιο πιθανό ειναι να χάσουμε με 20 πόντους, είμαστε πολλοί αυτοί που θα κατέβουμε στην Πάτρα παρα τον υποβιβασμό στην Β Εθνική και είμαστε πολλοί αυτοί που θα πάρουμε διαρκείας στην Β Εθνική πρίν τον αγώνα με την Ρόμα παρά τις 10 με 12 αγωνιστικές τιμωρίας της έδρας για να βοηθήσουμε την διοίκηση. Ευτυχώς που υπάρχουν άνθρωποι σαν και αυτούς που αποτελούσαν την Γένεσις, σαν τούς κ.Τζεβελέκη, Δαμιανίδη, τον Λ.Σκόρδα και τους υπόλοιπους της διοίκησης αλλά και της λέσχης που έχουν εντελώς διαφορετική νοοτροπία απο τους ραδιοφωνοκαναπεδάκηδες που το μόνο που ξέρουν είναι να γκρινιάζουν μετά απο κάθε αποτυχία. Ευτυχώς λοιπόν που η πλειοψηφία του Αρειανίδικου λαού είναι αγωνιστές, πιστεύουν στην ομάδα και έχουν όραμα και ελπίδα για το μέλλον. Αλλιώς θα είχαμε γίνει και εμείς γριές... Πριν τελειώσω να δωσω τα συγχαρητήρια στον Γ.Δασκάλου για τις απόψεις του αλλά και την όλη του στάση που συμφωνώ 100% μαζί του και είναι ευχάριστο που υπάρχουν και τέτοιες φωνές στα σάπια ΜΜΕ της πόλης. Όσο για εσάς τους γκρινιάρηδες ποτέ δεν είναι αργά να ξυπνήσετε, να σκεφτείτε λογικά και να αλλάξετε νοοτροπία, να έρθετε μαζί μας στο γήπεδο για να στηρίξετε την ομάδα που αγαπάτε και όχι τον πρόεδρο, τον προπονητή ή τον παίκτη που είναι περαστικός απο την ομάδα μας. Το να απαξιώνουν οι ίδιοι οι οπαδοί την ομάδα τους είναι ότι χειρότερο. Ελάτε λοιπόν μαζί μας να κάνουμε τον ΑΡΗ μας και πάλι πρωταθλητή οπως τον θέλουμε όλοι και όπως πραγματικά αρμόζει σε αυτήν την ομάδα! Όλοι στο Παλέ με το μαρουσάκι!

...άλλοι είναι οι μεγάλοι και άλλοι είναι οι μικροί. Και σαν γνήσια μικρή ομάδα το μαρουσάκι έκανε οτι περνούσε απο το χέρι του για να φτάσει στην μεγάλη νίκη κόντρα στην ομάδα μας για 2η φορά. Οι παίκτες μας όμως και κυρίως ο Μπρέισι Ράιτ είχαν διαφορετική άποψη και τους χάλασαν την γιορτή. Τι και αν υπήρξε η απόλυτη χαλάρωση στο 4ο δεκάλεπτο, τι και αν ο Γουάσιγκτον υπο την εγκληματική ανοχή του προπονητή μας έκανε το ενα λάθος μετά το άλλο, τι και αν ο Καλαϊτζής "τρελάθηκε" και άρχιζε να τα χώνει στον Χέρμπερτ με ανεπανάληπτο τρόπο, τι και αν ο Τσαλδαράκος απέδειξε για άλλη μια φορά οτι δεν μπορεί στα δύσκολα και τα κάνει πάνω του, τίποτα μα τίποτα απο ολα αυτά δεν ήταν αρκετά για να εμποδίσουν την ομάδα μας να πάρει την νίκη και να γλιτώσει την απόλυτη καταστροφή! Αν και δεν μου αρέσουν τέτοιες αντιδράσεις σαν αυτή του Καλαϊτζη κατα την διάρκεια του αγώνα αυτή την φορά θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί του και θα εκφράσω την απορία μου για την στάση του Γκόρντον Χέρμπερτ. Είναι δυνατόν να επιμένει τόσο πολύ στην χρησιμοποίηση του Γουάσιγκτον σε τόσο κρίσμο σημείο του αγώνα όταν είναι εμφανέστατο οτι ο Αμερικανός γκάρντ τα έχει χάσει εντελώς και κάνει απελπισμένες κινήσεις πανικού καταστροφικές για την ομάδα!?!?!? Ποιόν βοηθάει έτσι? Έβαλε σε ρίσκο όλη την χρονιά για ποιό λόγο? Γιατί δεν γουστάρει τον Καλαϊτζή? Για να βοηθήσει τον Γουάσιγκτον? Για τον εγωισμό του? Για ποιό λόγο??? Αντιθέτως πιστεύω οτι όταν αφήνεις εναν παίκτη που είναι σε άσχημη κατάσταση μέσα στον αγωνιστικό χώρο αντί να τον καθίσεις στον πάγκο για λίγο ωστε να τον ηρεμήσεις και να του δώσεις και κάποιες συμβουλές μόνο κακό κάνεις στον ίδιο και σε όλη την ομάδα. Respect προς τον Ράιτ ο οποίος όταν όλοι ήταν χεσμένοι στα κρίσιμα σημεία του αγώνα ο Μπρέισι ζητούσε επίμονα την μπάλλα για να την στείλει στο αντίπαλο καλάθι με απίστευτη αυτοπεποίθηση. Η νίκη που ήταν μονόδρομος σίγουρα μας χαροποίησε αλλα δεν νομίζω να υπάρχει Αρειανός που να ικανοποιήθηκε με την συνολική παρουσία και συμπεριφορά της ομάδας μας. Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι υπάρχει και 3ος αγώνας στο Παλέ που δεν θέλει κανείς μας να δεί άλλο ενα ντέρμπι με το μαρούσι. Σε αντίθεση με την πλειοψηφία του ηλεκτρονικού τύπου θα αναφερθώ σε αυτά που έδειξε ο τηλεοπτικός φακός και θα προσπαθήσω να θυμηθώ ανάλογα γεγονοτά χωρίς αποτέλεσμα... Είναι δυνατόν στο ρεπορτάζ του αγώνα να μην αναφέρουν καθόλου όλα αυτά που έγιναν ή να τα παρουσιάζουν σαν ενα μεμονωμένο επεισόδιο του εκνευρισμένου Καλαϊτζή με οπαδό του Αμαρουσίου!?!?! Το τι εγινε ακριβώς δεν το γνωρίζω, αλλά αυτό που έδειξε στον τηλεοπτικό φακό για 10' περίπου ήταν οπαδοί του αμαρουσίου μέσα στον αγωνιστικό χώρο, τους διαιτητες να δίνουν έντολές στην αστυνομία για να τους απομακρύνουν και εκείνοι απλά να παρακολουθούν τους Καλαϊτζη, Τέρι, Μάσει αλλα και τους γυμναστές, φροντιστές κτλπ που υπήρχαν στον πάγκο του ΑΡΗ να πλακώνονται άγρια με αυτούς που είχαν μπεί μεσα. Φυσικά όπως ήταν αναμενόμενο δεν μάσησαν και πολύ οι δικοί μας και πως να γίνει άλλωστε αυτό οταν έχεις κάτι θηρία σαν τον Τέρι και τον Μάσεϊ μέσα και πέρασαν στην αντεπιθεση. Άλλο ενα γήπεδο της Αθήνας όπου ο νόμος Ορφανού δεν πιάνει... Όσο για τον μεγαλοπρόεδρο του Αμαρουσίου το έκανε πάλι το κομμάτι του. Εισητήρια στα εκδοτήρια δεν υπήρχαν γιατι υπήρχε ο φόβος της παρουσίας των οπαδών του ΑΡΗ και απλά μοιράστηκαν 500 εισητήρια σε "αγνούς" φιλάθλους του Αμαρουσίου με τις γνωστές συνέπειες... Πέμπτη ο 3ος αγώνας στο Πάλε και για άλλη μια φορά θα σας υπενθυμίσω οτι η ομάδα χρειάζεται την δικιά μας ώθηση για να προχωρήσει και δυστυχώς απο οτι φάνηκε στον αγώνα του Σαββάτου που υπήρχε μέτρια προσέλευση κόσμου στο γηπέδο χωρίς να ξελαρυγγιστούμε δουλεία δεν γίνεται...

Ένα βήμα πριν την μεγάλη αποτυχία έχει καταφέρει να φτάσει η ομάδα μας μετά απο την εντός έδρας ήττα με το Μαρούσι. Σίγουρα το Μαρούσι είναι μια συγκροτημένη ομάδα που απο τον 2ο γύρο έχει μεταμορφωθεί εντελώς αλλά σε καμμία περίπτωση δεν είναι η ομάδα που θα πάρει μια σχετικά ευκολη νίκη μέσα στο Παλε σε έναν τόσο σημαντικό αγώνα για εμάς. Βέβαια όταν στο κρίσιμο σημείο ο "παλαίμαχος" βραδυκίνητος Μπουντούρης καταφέρνει να ξεγλιστρήσει απο τον προσωπικό του φρουρό πετυχαίνωντας 2 καθοριστικά 3ποντα αλλά και παίρνωντας το σημαντικό επιθετικό ριμπάουντ τότε είσαι άξιος της μοίρας σου... Πέρα απο κάποιους που παραύσρθηκαν και ξέσπασαν κατά του προπονητή μας(αν και προσωπικά δεν βλέπω υπαιτιότητα του μιας και οι παίκτες μας τα είχαν "σπάσει" αλλά και πουλούσαν την μπάλλα πολύ ευκολα) το σύνθημα που επικράτησε στο τέλος του αγώνα ηταν ένα :ΔΙΠΛΟ ΜΕΣ ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ! Αυτό θα ξαναπώ και εγώ μιας και το σενάριο του να μας πετάει εκτός Ευρωλίγκας το μαρουσάκι είναι ενα σενάριο που δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι. Βέβαιο είναι οτι και οι παίκτες μας έχουν καταλάβει στο σημείο που έχουν φτάσει και δεν νομίζω να υπάρχει η διάθεση να πετάξουν έτσι τους κόπους ολόκληρης χρονιάς. Πρέπει να επισημάνουμε οτι η ομάδα μας φέτος σχεδόν όποτε χρειάστηκε έκανε το καθήκον της σε κρίσιμα παιχνίδια όπως ήταν αυτά με την Εφές Πίλσεν, την Φενέρ και τον Πανιώνιο όπου η νίκη ήταν μονόδρομος και πήρε το θετικό αποτέλεσμα. Αυτό ελπίζουμε και αυρίο έτσι ώστε να πάρουμε την μπουκιά απο το στόμα των αντιπάλων μας για άλλη μια φορά τα τελευταία χρόνια. Παρά την ήττα και το γεγονός οτι θα αγωνιστούμε εκτός έδρας δεν πίστευω οτι το Μαρούσι είναι ικανό να μας πετάξει έξω. Άλλωστε είδαμε οτι σε ολόκληρο αγώνα παίζωντας ενα 4λεπτο καλό μπάσκετ λίγο έλειψε να πάρουμε τελικά την νίκη. Τα αν χάσουμε, τι φταίει , τα γιατί κτλπ τα αφήνουμε στην άκρη γιατι πολύ απλά το λάθος που έγινε το σάββατο αυριο θα διορθωθεί και τα πράγματα θα ξαναπάρουν την σειρά τους! ΔΙΠΛΟ ΜΕΣ ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

Και τώρα λοιπόν αρχίζει το πρωτάθλημα για εμάς, τώρα είναι η στιγμή που θα πρέπει η ομάδα μας να πιάσει την καλύτερη απόδοση της για να διεκδικήσει οτι καλύτερο μπορεί. Ποιός είναι ο στόχος? Καταρχάς να διατηρήσουμε τα κεκτημένα που δεν είναι άλλα απο την συμμετοχή μας στην για 3η συνεχόμενη χρονιά στην Ευρωλίγκα. Απο εκεί και πέρα πιστεύω αυτό που έλεγα απο την αρχή της χρονιάς οτι το ταβάνι φέτος είναι σαφώς ψηλότερα απο πέρσι. Η ομάδα μας έχει τις δυνατότητες να κερδίσει και πάο και όσφπ. Το αποδείξαμε με τον πάο και θα το καταφέρναμε και με τον οσφπ εαν δεν είχαμε πέσει πάνω στον Π.Γιαννάκη και τους προστάτες του Σχινά, Μουζάκη κτλπ. Όσο για αυτούς που το μυαλό τους έχει κολλήσει στις άσχημες εμφανίσεις της ομάδος μας και συνεχίζουν να μιλάνε για ματσόν και την τρομερή αμυντική ομάδα που είχαμε πέρσι ο απολογισμός της κανονικής περιόδου νομίζω τους δίνει την καλύτερη απάντηση. Χωρίς να παίζουμε το αντιμπάσκετ της προηγούμενης περιόδου αλλά και με τα αρκετά σκαμπανεβάσματα στην απόδοση μας είχαμε την καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος! Αυτό πιστεύω οτι τα λέει όλα! Παρά την γκρινία που αρκετές φορές έκανε την εμφάνιση της ανάμεσα στους Αρειανούς οπαδούς υπάρχει μια συγκρατημένη αισιοδοξία που πηγάζει απο τις τελευταίες καλές εμφανίσεις της ομάδος μας όπου πέρα απο την νίκη έχουν παίξει και καλό μπάσκετ. Στην όλη αυτή θετική αλλαγή του ΑΡΗ σημαντικό ρόλο παίζει η προσαρμογή του Γουάσιγκτον που δείχνει πλέον σαφώς πιο ήρεμος να αποδίδει αυτά που περιμέναμε και να αποτελεί μια σημαντική λύση στα χέρια του Γκόρντον Χέρμπερτ. Πρώτος αντίπαλος είναι το Μαρούσι το οποίο στον 2ο γύρο έκανε μια εκπληκτική πορεία εξασφαλίζωντας μια θέση στα πλέιοφ απο εκεί που ήταν ένα απο τα φαβορί για υποβιβασμό. Ιδανικός αντίπαλος για να ξεκινήσει η ομάδα μας τις υποχρεώσεις της μιας και δεν είναι ούτε φόβητρο αλλά και ούτε ομαδούλα που θα σπάσουμε πλάκα. Σίγουρα θα είναι ενας καλός αγώνας και όσοι βρέθουμε στο γήπεδο θα ευχαριστηθούμε το παιχνίδι ελπίζωντας να γίνει ενα αντίστοιχο της τελευταίας αναμέτρησης των 2 ομάδων. Όπως η ομάδα πρέπει να δείξει τις πραγματικές τις δυνάμεις έτσι και ο κόσμος του ΑΡΗ πρέπει τουλάχιστον τώρα που αρχίζουν οι σημαντικοί αγώνες να δώσει το βροντερο παρόν και να δείξει σε όλους οτι ο ΑΡΗΣ είναι εδώ και θέλει κάτι παραπάνω απο την 3η θέση. Εαν δεν το πιστέψουμε εμείς και δεν σπρώξουμε εμείς την ομάδα προς τα πάνω να είστε σίγουροι οτι θα αρκεστούμε και φέτος απλά στην 3η θέση χωρίς αυτό να σημαίνει οτι δεν προκείται για επιτυχία. Όπως και να το κάνουμε όλοι μας θέλουμε τον ΑΡΗ να διεκδικεί το πρωτάθλημα και όχι απλά την 3η θέση. Αρχή λοιπόν απο σήμερα για την πρώτη νίκη κόντρα στο Μαρούσι και το πρώτο μύνημα απο τον κόσμο του ΑΡΗ οτι φέτος θα πάμε στον τελικό που πέρσι σχεδόν αγγίξαμε!

Μεγάλες στιγμές ζήσανε όσοι τυχεροί βρέθηκαν το απόγευμα της τετάρτης στο παλατάκι που μάλλον θα έπρεπε να το λένε τσαντιράκι άμα αναλογιστούμε το αγωνιστικό τους επίπεδο. Αποφασισμένοι οι παίκτες του μπάοκ και ο κόσμος στην κερκίδα για την επίτευξη του μεγάλου στόχου! Τα δώσανε όλα, φωνή και αντικείμενα απο την κερκίδα, ματώσανε τις φανέλες οι ψυχάρες παίκτες της μπάοκ και τελικά ήρθε η δικαίωση! Ο Βαγγέλης Αλεξανδρής στην Ρόδο τους λυπήθηκε και δεν πάλεψε το παιχνίδι με την αεκ σώζωντας έτσι το κακόμοιρο πουλάκι. Φυσικά αυτό ήταν το σύνθημα έναρξης για τρελά πανηγύρια. Οι παίκτες ξέσπασαν και αισθάνθηκαν δικαιωμένοι για την προσπάθεια που καταβάλανε, στο κάτω κάτω μόλις με 27 πότνους χάσανε πριν μερικές μέρες απο τον υποβιβασμένο ΑΓΟΡ, ούτε με 40, ούτε με 50, μόλις με 27! Ο κόσμος άρχισε να τραγουδάει το γνωστό ιστορικό συνθημά μας ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ, βέβαια εμείς το λεγάμε μετά απο νίκες επι του μπάοκ που συνήθως σήμαιναν και την κατάκτηση κάποιου τίτλου για μια δεκαετία περίπου...άλλοι μπήκαν μέσα να αγκαλιάσουν τα ινδάλματα τους και γενικά ήταν μια εορταστική ατμόσφαιρα όπως ακριβώς ταιριάζει σε μια ομάδα που ολοκληρώνει με απόλυτη επιτυχία σε όλα τα λαοφιλή αθλήματα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλλευ) τις αγωνιστικές υποχρεώσεις της απο τις 23 Απριλίου... Και επαναλαμβάνω με απόλυτη επιτυχία μιας και στο ποδόσφαιρο είχε σωθεί απο τον 1ο γύρο, το βόλλευ που έδειχνε καταδικασμένο τελικά ήρθαν τα πάνω κάτω και σώθηκε και τέλος στο μπάσκετ απέδειξαν με την νίκη της αεκ επι του κολοσσού αλλά και τις πρόσφατες νίκες του ΑΡΗ επι Κολοσσού και ΑΓΟΡ οτι αξίζανε και μείνανε στην κατηγορία. Τα συγχαρητήρια μας γιατι πραγματικά φοβηθήκαμε οτι θα χάσουμε την γκομενά μας! Όσο για την ομάδα μας έκανε το χρέος της μέσα στην Πυλαία και πήρε την νίκη γοήτρου που για εμάς που θέλουμε η ομάδα μας πάντα να κερδίζει(σε αντίθεση με τους συμπολίτες μας) σημαίνει πολλά. Τό μόνο στενάχωρο στην όλη κατάσταση είναι το άμοιρο το μπασκετάκι που το λεηλατούνε με τέτοιες μεθοδεύσεις αλλά και οι διαιτητές του αγώνα που με το παιχνίδι τους μάλλον ντροπή θα αισθάνονται και πιόνια σε εναν αγώνα που απλά εκτελούσαν τις εντολές που τους είχαν δώσει. Φυσικά με το άκουσμα της σωτηρίας του μπάοκ πήραν λίγο τα πάνω τους και ανέβασαν απόδοση...Μέρα με την νύχτα τα σφυρίγματά τους απο εκείνο το σημείο και μετά. Κρίμα και για τον Αλεξανδρή που μετά τον αγώνα με τον ΑΡΗ είχε μιλήσει για υπερηφάνια, γόητρο και αξιοπιστία ομάδων και εξέφρασε την εμπιστοσύνη προς την ομάδα μας οτι θα κάνει το χρέος της και με τις άλλες 2 ανταγωνίστριες ομάδες για τον υποβιβασμό όπως και έκανε. Τελικά όπως φάνηκε μάλλον τα είπε για να τα ακούσουν οι άλλοι και αυτόν οι ίδιες του οι λέξεις δεν τον άγγιξαν καθόλου στερώντας απο μια ομάδα σαν τον ΑΓΟΡ την παραμονή στην κατηγορία που κατα γενική ομολογία(αλλά και απο την πρόσφατη νίκη με +27) άξισε να πάρει. Πραγματικός χαμός λοιπόν στο κρατικό! Μισό λεπτό να μπώ και εγώ στην φάση. Στο ποδόσφαιρο είχαμε μια κρυφή ελπίδα μήπως πέσουν λόγω χρεών κτλπ... Τίποτα... Στο βόλλευ ήταν μια ανάσα απο την Α2... Πάλι τίποτα... Στο μπάσκετ θέλαμε να τους ρίξουμε εμείς...Και πάλι τίποτα! Ρε αυτοί δεν πρόκειται να πέσουνε ΠΟΤΕ, το καταλαβαίνετε? ΠΟΤΕ δεν θα πέσουν! ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ(τραγουδιστά)... Αντε και του χρόνου μάγκες και καλές διακοπές :) να σας βλέπουμε έτσι χαρούμενους όπως σήμερα και τίποτα άλλο δεν θέλουμε!

Κατα καιρούς ακούμε συζητήσεις σε κανάλια, ραδιόφωνα, καφενεία, παρέες για μικρές ομάδες, μεγάλες ομάδες υπερήφανους οπαδούς και κομπλεξικούς οπαδούς. 3 χρόνια πέρασαν περίπου απο εκείνη την "μαύρη" ημέρα του αγώνα με τον Ηρακλή στο Κλ.Βικελίδης όπου η ομάδα μας έχασε τον αγώνα στα χαρτιά και "έπεσε" μια κατηγορία. Άσχετα με το τι μπορεί να λένε πολλοί μέσα στον αγωνιστικό χώρο ο Ηρακλής έπαιξε για τον εαυτό του και την υπερηφάνια του και προηγήθηκε με 0-2 ασχέτως εαν στην συνέχεια έδειξε σημάδια χαλαρώτητας. Αυτό για εμένα δεν είναι κατακριτέο. Αυτό όμως που ήταν απαράδεκτο ήταν η στάση των ανθρώπων του Ηρακλή που πήραν την απόφαση να μην ξαναβγούν στο γήπεδο αλλά και η όλη σταση τους με την παρουσία του Κατσιαμπή με κολάρο στα δικατήρια της αθλητικής δικαιοσύνης με σκοπό να απαιτήσουν την τιμωρία(υποβιβασμό) της ομάδος μας. Αυτό όμως που ήταν η απόλυτη ξεφτίλα εκείνη την αγωνιστική ήταν το στήσιμο του μπάοκ στην καλαμαριά χωρίς κανένα δισταγμό και ντροπή. Επιστολή στα αποδυτήρια απο τους οπαδούς του κοτόπουλου προς τους παίκτες της ομάδος τους που τους ζητούσανε να χάσουν άλλα και στις κερκίδες του γηπέδου της καλαμαριάς οπου και πάλι φωνάζανε στους παίκτες της μπάοκ να κάτσουν να χάσουν. Μέχρι εκεί έφτασε το κόμπλεξ τους. Βέβαια δεν ήταν η πρώτη φορά που στήσανε τον κώλο τους για να βλάψουν την ομάδα μας, όλοι θυμόμαστε την χαμένη βολή του Πρέλεβιτς στο ΣΕΦ μετά απο ερώτηση που έκανε στον Ιβκοβιτς η οποία έδωσε την πρόκριση στον ολυμπιακό στο πρωταθλητριών αντι του ΑΡΗ και με αυτόν τον τρόπο άρχισε η άνοδος του μπάσκετ της Αθήνας οπου μας πήραν και εκεί τα "σκήπτρα" για τα καλά... Ο σοφός λαός όμως λέει... ΕΧΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ... το είδαμε με τα χρέη τους... το είδαμε με τον Θρασυβουλάκο.... το είδαμε με την 4αρα μέσα στο σπίτι τους... το βλέπουμε με την διχόνοια που υπάρχει ανάμεσα τους αλλά και την απελπισία που τους έχει "πνίξει". Ήρθε όμως και η στιγμή να βρίσκονται κρεμασμένοι με το ένα χέρι πάνω απο το γκρεμό και τον ΑΡΗ μας να τους παρακολουθεί απο ψηλά. Και αντί να σκεφτούν λογικά και ώριμα και να κρατήσουν τους τόνους χαμηλούς λόγω της κατάστασης που επικρατεί στο τμήμα μπάσκετ της ομάδος τους, αυτοί όπως πάντα θέλησαν να βγούν και απο πάνω και μετά απο κάθε νίκη της ομάδος τους θεωρούσαν οτι είχαν σωθεί και μας τονίζανε οτι μας βγάλανε και 3ους!!!! Γκαζάκια την κυριακή το πρωί σε γνωστό Αρειανίδικο στέκι, επίθεση σε Μάσει και Ράιτ. Σας ευχαριστούμε που πορώσατε τους παίκτες μας και να σας θυμίσω οτι ο ΑΡΗΣ μας 2 φορές φέτος και 1 την προηγούμενη σεζόν(που ήταν σχεδόν η ίδια ομάδα) πέρασε σαν σίφουνας απο την Τουρκία με τους Τούρκους να έχουν γεμίσει ασφυκτικά το γήπεδο να ουρλιάζουν σαν σκυλιά και να πετάνε συνεχώς αντικείμενα κτλπ. Δεν φοβόμαστε απο τέτοια. Αφού λοιπόν εσείς δεν καταλαβαίνετε θα σας δώσουμε εμείς ενα μάθημα ζωής! Ενα μάθημα που θα σας βοηθήσει να γίνεται καλύτεροι άνθρωποι, με περισσότερη λογική, σεβασμό και χωρίς να πετάτε στα σύνεφα χωρίς λόγο... Αλλά μην ανησυχείτε γιατι εκεί που θα πάτε θα έχετε και παρέα! Θα έχετε το ντέρμπι της πόλης με τον ηρακλάκο! Ενω εμείς οι καημενοι θα χάσουμε την "γκόμενα" μας.  Ετσι μπράβο μάγκες, συνεχίστε με αυτούς τους ρυθμούς! Ξέρετε... με το που φτάσει η διαφορά στο +20 ντου όλοι μέσα :) Μην μασάτε ρε, ειστε μεγάλη ομάδα(άσχετα που χάνετε με 27 πόντους απο τον ανταγωνιστή σας ΑΓΟΡ), σπουδαίος λαός, βαρεια φανέλα και κο κο κο κο κο κο. Πάθος και φωνή στην κερκίδα απο την αρχή μέχρι το ΤΕΛΟΣ, άλλωστε είναι γνωστό οτι τα ΠΟΥΛΙΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΤΡΑΓΟΥΔΩΝΤΑΣ...

"ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΠΑΡΑΚΑΛΑΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ ΜΑΣ ΝΑ ΧΑΣΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΘΕΤΕ ΖΗΜΙΑ, ΕΧΟΥΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ..." Αυτό ηταν το πανο που αναρτήθηκε στο Αλεξάνδρειο στον αγώνα με τον Κολοσσό Ρόδου και πιστεύω οτι τα λέει όλα. Η ομάδα μας έκανε το καθήκον της και πήρε την νίκη παρά τους ψιθύρους περι στησίματος κτλπ. Και αν δεν γνωρίζουν μερικοί την σημασία αυτού του αγώνα για τον συμπολίτη, ας κοιτάξουν καλά την βαθμολογία και το προγραμμα των ομάδων που παλεύουν για την παραμονή και θα καταλάβουν. Σε περίπτωση που κέρδιζε χθες η ομάδα της Ρόδου μέσα στο Παλέ θα είχε κερδίσει την παραμονή της στην κατηγορία κατα μεγάλο ποσοστό και ΄να είστε σίγουροι οτι αυτό δεν θα γινότανε εις βάρος του Ρεθύμνου. Βέβαια αυτοί που μιλήσανε και μιλάνε πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις για στησίματα και εκφράσανε δημόσια τις σκέψεις τους για το αν ο ΑΡΗΣ κάτσει να χάσει για να ρίξει τον μπάοκ είναι οπαδοί ομάδων που έχουν τέτοιου είδους λογική και χρησιμοποιούν με κάθε ευκαιρία τέτοιου είδους μεθόδους. Όπως και να το κάνουμε πρέπει να έχεις την ρουφιανιά μέσα σου για να πάει κατευθείαν χωρίς την παραμικρή αφορμή το μυαλό σου στο πονηρό. Μα πως και να μην το σκεφτούνε αφου για αυτούς η ρουφιανιά είναι τρόπος ζωής. Απο το μπαράζ του Βόλου που σταθήκανε στο πλευρό του ολυμπιακού, απο το ΣΕΦ που κάτσανε και χάσανε για να στείλουν τον ολυμπιακό στο κύπελλο πρωταθλητριών αντί του ΑΡΗ(και γιατι μας φοβόντουσαν) μέχρι και πριν λίγα χρόνια με την επιστολή των οπαδών του μπαοκ αλλά και τις παροτρύνσεις τους απο την κερκίδα να κάτσουν να χάσουν στον αγώνα με την καλαμαριά όπως και έγινε. Το οτι χάσανε για την πλάκα στην Λειβαδιά και οτι ήταν το μονο ματς που υπήρχε φραγή στο κουπόνι πιστεύω λέει πολλά. Για όσους λοιπόν και πάλι δεν το κατάλαβαν θα το ξαναπούμε: "ΑΡΗΣ ΕΙΣΑΙ, ΔΕΝ ΣΤΗΝΕΣΑΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ!".

Εδώ και κάμποσο καιρό έχουμε στο site μας αυτό το ερώτημα έτσι απλά για να σχολιάσουμε παρέα τις πιθανές αιτίες για την απαράδεκτη εικόνα που βγάζει η ομάδα μας μέσα στο αγωνιστικό χώρο. Περίπου 200 άτομα απάντησαν στο παραπάνω ερώτημα(ευχαριστώ για την συμμετοχή) και πιστεύω οτι δώσανε στο απόλυτο την άποψη που επικρατεί στον κόσμο του ΑΡΗ για το συγκεκριμένο θέμα. Τα αποτελέσματα είναι τα εξής: 1) Ο προπονητής 47% , 2) Οι παίκτες 16% , 3) Η διοίκηση 6% , 4) Ενα απλό ντεφορμάρισμα 23% και 5) Τίποτα όλα είναι καλά 8% . Είναι φανερό οτι μεγάλο ποσοστό πιστεύει οτι για όλα φταίει ο προπονητής. Μια συνιθισμένη άποψη όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά μιας και η αλλαγή προπονητή είναι πιο εύκολη λυση σε αντίθεση με ουσιαστική αλλαγή ρόστερ και ακόμη πιο δύσκολα με αλλαγή διοίκησης. Απο την άλλη πλευρά υπάρχει ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό κόσμου που πιστεύει οτι δεν φταίει ο προπονητής αλλά οι παίκτες σε συνδιασμό με το ντεφορμάρισμα τους. Η προσωπική μου άποψη είναι οτι ο Χέρμπερτ είναι πολύ καλός προπονητής και έχει εξαιρετική μπασκετική φιλοσοφία. Το οτι υπάρχει μια χαλαρώτητα στα αποδυτήρια που μεταφέρεται και μέσα στον αγωνιστικό χώρο είναι κάτι που το βλέπουμε όλοι. Αλλά και το να χρειάζονται οι παίκτες γαμωσταυρίδια απο τον προπονητή για να προσπαθήσουν όπως θα έπρεπε μέσα στο γήπεδο είναι κάτι που δεν τιμάει επαγγελματίες αθλητές. Εμένα η πλειοψηφία των παικτών με ελάχιστες εξαιρέσεις 2-3 παικτών μου επιβεβαιώνουν αυτό που λίγο πολύ όλοι μας πιστεύουμε μέσα μας και ας μην θέλουμε να το βγάζουμε προς τα έξω. Οι περισσότεροι δεν έχουν θέση σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ, όχι μονο λόγο της αγωνιστικής τους αξίας αλλά πολυ περισσότερο της νοοτροπίας τους που δεν συμβαδίζει με την νοοτροπία νικητή της ομάδας μας! Εαν παίκτης του ΑΡΗ οταν μπαίνει μέσα στο Παλέ και αγωνίζεται με ομάδες σαν την Ολύμπια Λαρ. χρειάζεται τον προπονητή να του φωνάζει για να αγωνιστεί ή τον κόσμο στην κερκίδα να τον ξεσηκώσει για να πάρει την νίκη τότε σίγουρα δεν έχει θέση στην ομάδα μας. Το εαν αυτοί που βρίσκονται στην ομάδα μας είναι οι κατάλληλες επιλογές σίγουρα βαραίνει την διοίκηση και το τεχνικό τιμ αλλά με τις προσθήκες Γουάσιγκτον-Μπόισα απέδειξε η διοίκηση οτι κάνει θυσίες οικονομικές για το καλό της ομάδος ασχέτως εαν οι επιλογές αυτές εως τωρα δεν εχουν αποδώσει τα αναμενόμενα. Στην όλη τραγική εικόνα που παρουσιάζει η ομάδα μας δεν πρέπει να ξεχνάμε κατι πολύ σημαντικό. Οτι η αυτή η ομάδα με τους συγκεκριμένους παίκτες και τον συγκεκριμένο προπονητή έχει παίξει καλό μπάσκετ και έχει πάρει μεγάλες νίκες που την οδήγησαν στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης και στην εξασφάλιση της 3ης θέσης στο Ελληνικό πρωτάθλημα εδω και πολλές αγωνιστηκές και για διαιτητικά "λάθη" δεν έπαιξε στον τελικό του κυπέλου! Ζητούμενο λοιπόν είναι η ψυχολογική άνοδος, η εύρεση ουσιαστικού κινήτρου για τους παίκτες, να ξαναπιστέψουν στις δυνάμεις τους, να ξαναγίνουν ομάδα και να αποδείξουν σε όλους όσους ότι αξίζουν να βρίσκονται εκεί που βρίσκονται, να τα δώσουν όλα στα πλέιοφ και να μας ξανακάνουν υπερηφάνους σε σχέση με την ντροπή που νιώθουμε τώρα...

Άλλη μια κάκιστη εμφάνιση πραγματοποίησε η ομάδα μας και γνώρισε βαριά ήττα απέναντι στον Πανελλήνιο. Δυστυχώς απο την αρχή του αγώνα δεν φάνηκε να υπάρχει η παραμικρή διάθεση των παικτών για προσπάθεια για την νίκη και όλοι μαζί δείχνανε μια εικόνα διαλυμένης ομάδας και όχι μιας ομάδας που ανήκει στις 16 καλύτερες της Ευρώπης. Όσο και αν ευχόμαστε να αλλάξει αυτή η εικόνα με το ξεκίνημα των πλέιοφ δεν θα μπορούσα να πω οτι ειμαι αισιόδοξος οτι θα το πετύχουμε, γιατι πολύ απλά δεν βλέπουμε σημάδια βελτίωσης αλλά αντιθέτως βλέπουμε συνεχώς περισσότερη χαλαρότητα και αδιαφορία. Κάμποσους αγώνες πιο πριν μετά απο άλλη μια απογοητευτική εμφάνιση(δυστυχώς είναι πολλές) είχα πει οτι θα έπρεπε η διοίκηση να κάνει κατι δραστικό για να αλλάξει την κατάσταση. Κάτι τόσο δραστικό όσο ήταν η αλλαγή παικτών (Κάστλ, Σεραπίνας) με όποια και αν είναι τα αποτελέσματα τους. Χειρότερα τα πράγματα δεν νομίζω να μπορούν να γίνουν... Δηλαδή εάν αρχίσουν τα πλέιοφ και παίξουμε με πλεονέκτημα έδρας απέναντι στην αεκ και αποκλειστούμε, θα είναι έκπληξη? Με αυτές τις εμφανίσεις δεν νομίζω να είναι έκπληξη σε καμμία περίπτωση. Αφου λοιπόν οι παίκτες μας δεν καταλαβαίνουν οτι είναι σε μια ομάδα οπου δεν ανέχεται να ξεφτιλίζεται μέσα στο γήπεδο απο κανέναν αντίπαλο τότε ας τους το πεί η διοίκηση με τον τρόπο της. Και εαν δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει η παρουσία του προέδρου της ΚΑΕ μετά την εντός έδρας ήττα με την Ολύμπια Λ. στην προπόνηση ίσως καταλάβουν τι σημαίνουν τα χρηματικά πρόστιμα που θα πρέπει να βάλει η διοίκηση στους παίκτες μετά απο την νέα τραγική εμφάνιση. Το μόνο παρήγορο στην όλη κατάσταση είναι οτι δεν χάθηκε η διαφορά απο τον 1ο αγώνα και έτσι σε περίπτωση ισοβαθμίας με τον Πανελλήνιο πάλι κρατάμε την 3η θέση εμείς. Βέβαια εαν συνεχιστούν αυτές οι εμφανίσεις δεν νομίζω να εχεί και καμμία σημασία... Ας ελπίσουμε οτι για όλα οτι φταίει η έλειψη κινητρου μιας και όλοι στην ομάδα θεωρούν οτι δεν χάνεται η 3η θέση, η συνέχεια θα δείξει...