Αποδυναμωμένος θα παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ μας στα πλέιοφς σε σχέση με την ομάδα που αγωνίστηκε στο μεγαλύτερο διάστημα της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος μιας και ο Δημήτρης Τσαλδάρης βρίσκεται ήδη στην Ιταλία για να ενσωματωθεί στην ομάδα του Αντρέα Ματζόν. Υπερβολή, πολυτέλεια, αφέλεια και άλλους παρόμοιους χαρακτηρισμούς μπορεί να χρησιμοποιήσει κάποιος μόνο για την σκέψη ότι ο ΑΡΗΣ κατεβαίνει για να κοντράρει τον Παναθηναϊκό στα πλέιοφς.  Και κάπως έτσι είναι τα πράγματα όταν έχουμε φθάσει στο σημείο να αγχωνόμαστε για το αν θα υπάρχει και αύριο ΑΡΗΣ. Παρόλα αυτά το ότι μας έχουν στερήσει το δικαίωμα ακόμη και για να παλέψουμε κόντρα σε ομάδες σαν τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό σε τέτοιο βαθμό που είμαι σχεδόν βέβαιος ότι ακόμη και τηλεοπτική μετάδοση να είχε ο αγώνας πολλοί συνΑρειανοί δεν θα έμπαιναν καν στον κόπο να το παρακολουθήσουν είναι η μεγαλύτερη "ήττα" της σύγχρονης ιστορίας του Αυτοκράτορα. Υπεύθυνοι φυσικά για αυτή την κατάσταση που βιώνουμε όπως αρκετές φορές έχουμε τονίσει είναι το δίδυμο Τζεβελέκη - Δαμιανίδη όπου με κάτι "μικρούς" προπονητές σαν τον Α.Ματζόν και τον Σ.Ντρούκερ κάθε φορά που αντιμετωπίζαμε κάποιον πραγματικά μεγάλο αντίπαλο κάνανε ολόκληρο αγώνα να πείσουν τον κόσμο του ΑΡΗ ότι δεν πρέπει να ασχολείται με αυτά τα παιχνίδια, δεν πρέπει να δυσανασχετεί αν χάνει με 30 πόντους και ότι θα πρέπει να στρέψει την προσοχή του προς του συμπολίτες του για να αισθανθεί χαρούμενος για την ομάδα και κατά συνέπεια οι διοικούντες "πετυχημένοι" για το "έργο" τους.

Οι εξελίξεις έχουν δρομολογηθεί και ο Γ.Δαμιανίδης μετράει μέρες στον "θρόνο" του στην ΚΑΕ. Δεν ξέρω ποιά ακριβώς θα είναι η επόμενη μέρα του μπασκετικού ΑΡΗ αλλά σίγουρα η νέα διοίκηση εκτός από την τάξη στα οικονομικά που είναι το πρώτο μέλημα της θα πρέπει να κάνει μια υπερπροσπάθεια για να διώξει αυτή την μίζερη νοοτροπία που εντέχνως έχει περάσει στον σύλλογο μας. Πωλήσεις και αποχωρήσεις παικτών στην μέση της χρονιάς ή λίγο πριν τα πλέιοφς θα πρέπει επιτέλους να πάψουν. Και αυτό δεν έχει να κάνει με τους ρεαλιστικούς στόχους της ομάδος αλλά με την αξιοπρέπεια του ΑΡΗ μας. Αυτά είχαμε γράψει πριν μερικά χρόνια όταν είχε γίνει η πώληση του Σέκουλιτς, αυτό θα πούμε και τώρα στην φυγή του Τσαλδάρη παρά τις ιδιαιτερότητες που υπάρχουν στις 2 παραπάνω περιπτώσεις. Πρέπει να θυμηθούμε επιτέλους πως είναι να παλεύεις και να διεκδικείς την νίκη ακόμη και αν ο αντίπαλος σου έχει πολλαπλάσιο μπάτζετ από εσένα και είναι ο πρωταθλητής Ευρώπης ή πρωταθλητής του ΝΒΑ... ΑΡΗΣ σημαίνει μαχητής και όχι σκυμμένο κεφάλι πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι. Είμαι σίγουρος ότι ο Β.Αλεξανδρής αντιλαμβάνεται καλύτερα από όλους μας όλα τα παραπάνω αλλά σίγουρα και αυτός πιέζεται να λειτουργήσει στις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί εδώ και χρόνια στον μπασκετικό ΑΡΗ. Δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να ζητάμε από την ομάδα που έχασε σχετικά εύκολα πριν 1 εβδομάδα στο Περιστέρι να κοιτάξει στα μάτια τον Παναθηναϊκό αλλά θα πρέπει όλα τα παιδιά που βρίσκονται στο ροστερ της ομάδος να αντιληφθούν ότι κάτι πάει να αλλάξει και ίσως του χρόνου τα πράγματα να είναι πολύ καλύτερα στον ΑΡΗ. Σε αυτή την προσπάθεια που έχει ξεκινήσει και θα κορυφωθεί μέσα στις επόμενες 10 ημέρες θα πρέπει και αυτοί να δείξουν ότι μπορούν να ανταποκριθούν και ότι αξίζουν κάτι παραπάνω από τις ταμπέλες ενός φθηνού ρόστερ ανάγκης και παικτών που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε να πληρώνουν εισιτήριο για να μπουν στο Παλέ. Ας μας δείξουν λοιπόν ότι είναι μαχητές και ότι αξίζουν να φοράνε αυτή την φανέλα...

Όσο για το κακόμοιρο πρωτάθλημα και τους καρεκλοκένταυρους που έχουν ισοπεδώσει τα πάντα η θολούρα που υπάρχει στην σκέψη τους δεν έχει τελειωμό. Αφού ολόκληρη την αγωνιστική σεζόν μας φλόμωσαν σε κάποια αδιάφορα παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό κόντρα στους ουραγούς της βαθμολογίας εντός και εκτός τώρα ξαφνικά που αρχίζουν τα πλέιοφς θεώρησαν ότι δεν υπάρχει λόγος να μεταδοθεί το Παναθηναϊκός-ΑΡΗΣ ενώ το Ολυμπιακός -  μπαογκ έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον... Τι να πω? Μόνο ένας Δαμιανίδης στον ΕΣΑΚΕ μπορεί να σώσει το άθλημα...

Αισιόδοξοι δηλώνουν Αλεξανδρής και παίκτες για την σημερινή αναμέτρηση κόντρα στον Πανιώνιο, μια αισιοδοξία που να πω την αλήθεια δεν την αφουγκραζόμαστε οι περισσότεροι μιας και μετά την εντός έδρας ήττα από τον Κολοσσό το συναίσθημα της απογοήτευσης είναι αρκετά έντονο. Φυσικά όλα αυτά με μια νίκη και μάλιστα εκτός απέναντι σε μια ανταγωνιστική ομάδα όπως είναι ο Πανιώνιος μπορούν να αλλάξουν. Με τον Δημήτρη Τσαλδράρη να επιστρέφει μετά από 2 χρόνια στην ομάδα ο Αλεξανδρής ευελπιστεί ότι η ομάδα θα "δέσει" περισσότερο και θα αποκτήσει αξιόπιστη λύση για την θέση 3 όπου ουσιαστικά είχαμε μόνο τον Κεϊρούς. Παρόλα αυτά το τεράστιο πρόβλημα στους ψηλούς παραμένει με τον Μόλντροου και τον Ταπούτο  να είναι ουσιαστικά οι μοναδικός ετοιμοπόλεμοι  παίκτες κάτω από την ρακέτα μιας και Τσαϊρέλης και Κρούσιτς αντιμετωπίζουν προβλήματα τραυματισμού και η συμμετοχή τους κρίνεται αμφίβολη. Ο Πανιώνιος στο παιχνίδι με τον Ηλυσιακό μπορεί να μην έδειξε κάτι το εντυπωσιακό αλλά παρουσίασε ένα συγκροτημένο πρόσωπο με λύσεις σε όλες τις θέσεις. Αν και την Δευτέρα αναμένεται το καθοριστικό ραντεβού για το μέλλον του ΑΡΗ οι φήμες περί αντικατάστασης ή τελευταίας ευκαιρίας αν προτιμάτε ολοένα και φουντώνουν για τους Μόλντροου και Όλιβερ, επειδή όμως το μπάχαλο στα διοικητικά δεν βλέπω να τελειώνει έτσι εύκολα ελπίζω σήμερα και οι 2 παίκτες να δικαιώσουν τον Αλεξανδρή που τους επέλεξε και να πάρουμε επιτέλους την πρώτη νίκη ώστε να σπάσει αυτή η κατάρα σε μπάσκετ και ποδόσφαιρο που δεν έχουμε γευτεί ακόμη την χαρά της νίκης... ΔΙΠΛΟ ΣΤΗΝ Ν.ΣΜΥΡΝΗ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

Μόλις λίγα 24ωρα πριν την πρεμιέρα των επίσημων αγωνιστικών υποχρεώσεων της ομάδος μας που αρχίζουν με το νοκ άουτ ματς κόντρα στον Ολυμπιακό για το κύπελλο Ελλάδος που θα διεξαχθεί κεκλεισμένων των θυρών.  Όπως φαντάζει λογικό κανονικά θα έπρεπε όλοι να κινούμαστε στους ρυθμούς αυτού του αγώνα αλλά τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι και στο μυαλό όλων μας είναι οι μεταγραφικές κινήσεις που έγιναν αλλά και αυτές που πρέπει να γίνουν ώστε ο ΑΡΗΣ να παρουσιαστεί όπως πρέπει πάνω στο παρκέ. Η 2οάρα από την Καβάλα, ο διασυρμός από την Σπαρτάκ και η εύκολη ήττα από την Ταλίν έχουν ηχήσει όχι απλά τον κώδωνα του κινδύνου αλλά μια ολόκληρη καμπάνα που με τον εκκωφαντικό της ήχο προσπαθεί να ενημερώσει όλους όσους κινούνται γύρω από τον μπασκετικό ΑΡΗ ότι υπάρχει αγωνιστικό πρόβλημα που πρέπει να λυθεί τώρα στο ξεκίνημα του πριν εξελιχθεί σε ανίατη αρρώστια που θα μας ταλαιπωρεί όλη την χρονιά.  Αυτό το σήμα κινδύνου από φαίνεται έφθασε στους διοικούντες της ομάδος που μετά και την διευθέτηση της πρώτης δόσης της εφορίας αποφάσισαν να ασχοληθούν πιο ουσιαστικά με το αγωνιστικό κομμάτι. Έτσι λοιπόν τις τελευταίες ημέρες ανακοινώθηκαν οι Ντομινίκ Τζέιμς και Ματέι Κρούσιτς 2 παίκτες που καλούνται να ανταποκριθούν στην μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας τους κάτι που ισχύει και για τους υπόλοιπους νεοαποκτηθέντες παίκτες του φετινού ΑΡΗ.  Ο Σλοβένος σέντερ ύψους 2.11 θα καλύψει το κενό του Γουότκινς που δεν έπεισε και αποτελεί παρελθόν και θα προσπαθήσει να αποδείξει ότι έχει θέση σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ. Φιλότιμος και μαχητικός παίκτης που λίγο δύσκολα να κάνει την διαφορά σε μια ομάδα αλλά με τις κατάλληλες συνθήκες ίσως αποδειχθεί εξαιρετικό εργαλείο στα χέρια του Β.Αλεξανδρή.  Τον Ντομινικ Τζέιμς όσοι είχαμε παρακολουθήσει τα παιχνίδια του ΑΡΗ με την Ακαντέμικ είχαμε πάρει  μια γεύση για τις ικανότητες κυρίως μέσα στο Παλέ όπου με κάποια δύσκολα σουτ παραλίγο να μας κάνει να πάθουμε ανακοπή σε μια βραδιά μεγαλείου του Σαρόν Ντρούκερ που από το καλημέρα φρόντισε να μας δείξει τι θα ακολουθούσε...  Να πω την αλήθεια ο Τζέιμς σε εκείνα τα παιχνίδια δεν με είχε εντυπωσιάσει καθόλου και αυτό που είχε τραβήξει την προσοχή όλων μας ήταν το χαμηλό ύψος του που πολλές φορές αποτελεί τεράστιο ντισαβαντάζ κόντρα σε ψηλά πόιντ γκαρντ. Τώρα βέβαια απο 2 παιχνίδια να κρίνεις έναν παίκτη είναι λιγάκι άδικο και σύμφωνα με τα στατιστικά του σίγουρα μπορούμε να περιμένουμε πολλά από αυτόν τον παίκτη. Αυτό που φαίνεται να θέλει κυρίως ο Αλεξανδρής από τον Τζέιμς είναι εκμεταλλευτεί την ταχύτητα του και την καλή του αντίληψη σε ότι έχει να κάνει με την οργάνωση του παιχνιδιού ώστε να μπορέσει να αξιοποιήσει ολόκληρη την ομάδα και κυρίως παίκτες σαν τον Όλιβερ που σε οργανωμένες άμυνες φαίνεται να έχει πρόβλημα. Το θετικό είναι ότι αναμένεται να υπάρχει και συνέχεια στην ενίσχυση της ομάδος με τον Δημήτρη Τσαλδάρη να φαντάζει πολύ κοντά. Ελπίζω αν επιστρέψει ο Τσαλδάρης να μπορέσει να "βγάλει" τον καλό του εαυτό γιατί τα τελευταία χρόνια έχουμε "ταλαιπωρηθεί" αρκετά από παίκτες που όλη την χρονιά ψάχνουν ανάμεσα από τραυματισμούς και μεγάλες περιόδους ντεφορμαρίσματος τον καλό τους εαυτό... Και επειδή όπως έχει γίνει αντιληπτό από όλους μας υπάρχει μια "παγωμάρα" που έχει ξεκινήσει από την διοίκηση και έχει περάσει έντονα στον κόσμο την Δευτέρα το απόγευμα στις 19.00 υπάρχει ανοικτή προπόνηση στο Παλέ όπου ο κόσμος θα μπορέσει από την μια να ρίξει μια κλεφτή ματιά στην ομάδα και από την άλλη να εμψυχώσει τους παίκτες μας λίγο πριν την κρίσιμη αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό. Έστω λοιπόν και σε προπόνηση ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!!!!

Καλοκαίρι 2006 και σχεδόν όλοι είχαμε μείνει με ανοιχτό το στόμα διαβάζωντας στις εφημερίδες για το τριπλό μεταγραφικό "χτύπημα" του μπασκετικού ΑΡΗ με Καλαϊτζη, Τσαλδάρη και Παντελιάδη σε μια εποχή όπου όλοι περιμέναμε να ακούσουμε κάτι πιο εντυπωσιακό σαν επιστροφή Σόλομον, Κόμματου, Διαμαντόπουλο, Μπλάκνεϊ ή κατι παρόμοιο. Μάλιστα σε κάποια ΜΜΕ είχε γραφτεί(άγνωστο το εαν αληθεύει) οτι ο μάνατζερ του Καλαϊτζη(ο ίδιος είναι και μάνατζερ του Τσαλδάρη) εκβίασε την ΚΑΕ οτι για να υπογράψει ο Καλαϊτζής θα πρέπει να πάρουν και τον Τσαλδάρη πακέτο. Και αν στην αρχή της προηγούμενης σεζόν οι περισσότεροι γκρινιάζαμε για την εμμονή του προπονητή στην χρησιμοποίηση του Τσαλδάρη ενώ υπήρχαν παίκτες στην ίδια θέση που αποδίδανε καλύτερα ο ίδιος ο παίκτης βάλθηκε να μας διαψεύσει και να μας αποδείξει οτι κάναμε λάθος να τον κρίνουμε τόσο γρήγορα. Αγώνα με τον αγώνα ο Τσαλδάρης παρουσιάζεται ολοένα και καλύτερος με αποτέλεσμα σήμερα να αποτελεί ενα σημαντικό "όπλο" της ομάδος όπου με την παρουσία του σε άμυνα και επίθεση παίζει καθοριστικό ρόλο στην συνολική απόδοση της ομάδος. Και εάν το ψάξουμε λιγάκι παραπάνω θα δούμε οτι είναι ελάχιστοι Έλληνες παίκτες στο επίπεδο του Δημήτρη όπου συνδιάζουν καλή άμυνα, "θανατηφόρο" μακρινό σούτ και ιδιαίτερο αγωνιστικό πάθος. Το έχω παραδεχτεί οτι τον "εκραζα" αρκετά με το που πάτησε το πόδι του στον ΑΡΗ αλλά είμαι πολύ χαρούμενος που με έχει διαψεύσει τόσο έμενα όσο και την πλειοψηφία του Αρειανού λαού που δεν τον πίστευε. Αυτοί όμως που τον πιστεύανε και για αυτό άλλωστε τον φέρανε γνωρίζωντας(είμαι βέβαιος για αυτό) τις αντιδράσεις του κόσμου δεν είναι άλλοι απο τα μέλη της διοίκησης και του μόνιμου προπονητικού team της ομάδος. Άλλη μια προσεγμένη κίνηση(μετα απο την περίπτωση Σχορτσιανίτη) που δικαιώνει την ΚΑΕ ΑΡΗΣ και μας δείχνει οτι δεν πρέπει να βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα. Τα συγχαρητήρια μας για άλλη μια φορά στον Δημήτρη Τσαλδάρη που είναι παίκτης που "δουλεύει" πολύ και συνεχώς βελτιώνεται και του ευχόμαστε να εκπληρώσει όλες του τις αγωνιστικές(και όχι μόνο) φιλοδοξίες με την ομάδα μας φυσικά και σύντομα να πανηγυρίσουμε όλοι μαζί έναν τίτλο!