Μπορεί στη θεωρία ο ΑΡΗΣ να αποδυναμώθηκε με την φυγή του Αθηναίου στην πράξη όμως φαίνεται τα πράγματα να έχουν πάρει μια πολύ πιο διαφορετική τροπή από όσο φανταζόμασταν. Η ανάγκη να καλύφθει το κενό του πρώτου σκόρερ και ασιστμαν της ομάδος έχει οδηγήσει τους υπόλοιπους παίκτες να παίρνουν περισσότερες πρωτοβουλίες και να έχουν πιο ενεργή συμμετοχή στο παιχνίδι με αποτέλεσμα να βλέπουμε για ακόμη μια αγωνιστική τον ΑΡΗ παίζει σαφώς πιο ώριμα, να έχει καλύτερη κυκλοφορία της μπάλας, σαφώς περισσότερες ασιστ, καλύτερες επιθετικές επιλογές και μεγαλύτερη διάρκεια στον αγώνα. 

Ο Ίκαρος Χαλκίδας έπαιζε ίσως το τελευταίο του χαρτί για παραμονή στην κατηγορία και αυτό από μόνο του ήταν αρκετό ώστε να κάνει την αποστολή μας πολύ δύσκολη. Κάτι τέτοιο όμως δεν φάνηκε στον αγώνα όπου ο ΑΡΗΣ με ένα ξεκίνημα ανάλογο με αυτό που είχε πραγματοποιήσει απέναντι στον Πανιώνιο στον ημιτελικό του κυπέλλου έδειξε από τα "αποδυτήρια" ότι ήρθε αποφασισμένος για τη νίκη. Με τον Πελεκάνο και τον Μποχωρίδη να πραγματοποιούν την καλύτερη φετινή εμφάνιση, τον Βεζένκοφ να συμπληρώνει άλλη μια ολολκηρωτική παρουσία και τον Γκίκα να ανταποκρίνεται στον ρόλο του πόιντ γκαρντ η νίκη ήρθε πολύ πιο εύκολα από όσο περιμέναμε. Οι 36 πόντοι της πρώτης περιόδου και το +22 που έφθασε η διαφορά δείχνει ότι ο ΑΡΗΣ ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος του αγώνα. Άσκα, Σάτον και Γκαγκαλούδης προσπάθησαν να γυρίσουν το παιχνίδι  αλλά χωρίς αποτέλεσμα μιας και ο ΑΡΗΣ υπερτερούσε σχεδόν παντού σύμφωνα με την στατιστική. Καθοριστική η παρουσία και του Χαρίση που με 12 ριμπάουντ και 2 κοψίματα έκανε αρκετή βρώμικη δουλειά, ενώ ο Μούρτος έδωσε αρκετές λύσεις στην επίθεση με 12 πόντους.

Με 3 σερί νίκες η ομάδα μας άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά και από αουτσάιντερ για την 6η θέση πλέον είναι το φαβορί. 2 νίκες στα επόμενα 2 παιχνίδια και μόνο με θαύμα θα χαθεί η έκτη θέση. Η άνοδος του Μποχωρίδη και του Γκίκα,  το ξέσπασμα του Πελεκάνου, το σταθερό φορμάρισμα του Βεζένκοφ αλλά και η συμμετοχή των ψηλών στον παιχνίδι της ομάδος πλησιάζοντας προς τα πλέιοφς μοιάζει ότι καλύτερο την δεδομένη χρονική στιγμή. Αρκεί φυσικά η διακοπή του πρωταθλήματος να μην επηρρεάσει αρνητικά την ομάδα. Είναι σημαντικό με την ομάδα στο άρθρο 99 να φανεί ότι και αγωνιστικά μπορούμε να πετύχουμε κάτι και αυτό είναι πάρουμε την έκτη θέση και να κάνουμε ότι δεν κάναμε πέρσι κόντρα στον Πανιώνιο. Έτσι όχι μόνο θα ανέβει το ηθικό κόσμο από μια ταλαίπωρη χρονιά σε όλα τα τμήματα αλλά μπορεί και όλοι αυτοί που το σκέφτονται να εμπλακούν διοικητικά στην ΚΑΕ να ζεσταθούν και να κάνουν επιτέλους τις προθέσεις τους ψάξεις. Όπως αρκετές φορές έχουμε τονίσει, καλή η οργάνωση και η οικονομική εξυγίανση αλλά ο "καθρέφτης" της ομάδος δεν είναι τα γραφεία αλλά το παρκέ.

Χωρίς να έχει την παραμικρή διάθεση η ομάδα μας να πετάξει το δώρο του Πανιωνίου στα σκουπίδια βομβάρδισε με τρίποντα(16) το καλάθι του Κολοσσού και στρογγυλοκάθισε στην έκτη θέση του πρωταθλήματος ατενίζοντας τα πλέιοφς με αισιοδοξία. Εξαιρετική εμφάνιση από ολόκληρη την ομάδα που βρέθηκε σε καλή επιθετική ημέρα και ένα παιχνίδι που ήταν στα χαρτιά πολύ δύσκολο το έκανε περίπατο!

Από την αρχή οι παίκτες μας μπήκαν δυνατά προσπαθώντας να χτίσουν μια διαφορά ασφαλείας αλλά όπως μας έχει συνηθίσει φέτος η ομάδα μας αφέθηκε στις ορέξεις του Όσμπι που ήταν και η βασική απειλή του Κολοσσού ο οποίος έκανε ένα εξαιρετικό πρώτο ημίχρονο και κράτησε την ομάδα της Ρόδου μέσα στο παιχνίδι. Στην επανάληψη και συγκεκριμένα στο τρίτο δεκάλεπτο όπου τα τελευταία χρόνια συμπτωματικά κάτι παθαίνουν οι παίκτες μας και γκρεμίζουν τα πάντα με την τραγική απόδοση τους έσπασε η παράδοση και ο ΑΡΗΣ πάτησε γκάζι με καλές επιθετικές επιλογές και βελτιωμένη άμυνα εκτοξεύοντας τη διαφορά στο +15. Στο τέταρτο δεκάλεπτο με τον Όσμπι να έχει μείνει από δυνάμεις και τους παίκτες μας να βλέπουν το στεφάνι του Κολοσσού έξω από τα 6.75 σαν εστία ποδοσφαίρου το παιχνίδι μετατράπηκε σε τυπική διαδικασία με το τελικό σκορ να αποτυπώνει σε μεγάλο βαθμό την εικόνα του αγώνα. Δύσκολα να ξεχωρίσουμε κάποιον παίκτη σήμερα μιας και όλοι οι παίκτες είχαν πολύ καλή παρουσία κυρίως στην επίθεση κάτι που μαρτυράν και οι 99 πόντοι που είναι το ρεκόρ της χρονιάς για τους παίκτες του Β.Αγγέλου. Θα πρέπει όμως να αναφερθούμε στον Χαντ που πραγματοποίησε ίσως την καλύτερη του εμφάνιση πετυχαίνοντας 18 πόντους με πολύ καλά ποσοστά, στον Χαρίση που σε ένα γήπεδο που το γνωρίζει πολύ καλά πέτυχε 15 πόντους με καλά ποσοστά και μάζεψε και 11 ριμπάουντ. Ενώ και ο Καραποστόλου με 11 πόντους και 6 ασίστ συνέχισε την ανοδική του πορεία. 

Την ίδια στιγμή που η ομάδα μας έκανε το καθήκον της στη Ρόδο ο Πανιώνιος έβαζε τα γυαλιά σε όλους αυτούς(ανάμεσα τους και εγώ) που πίστευαν ότι θα κατέβαιναν για να χάσουν ώστε να αποφύγουν τον ΑΡΗ και να έχουν στα πλέιοφς απέναντι τους τον Ίκαρο που δύσκολα θα μπορούσε να κάνει την έκπληξη. Θα πρέπει να τους βγάλουμε το καπέλο για την εντιμότητα τους μιας και κάτι τέτοια ξεχωρίζουν την ιδιοσυγκρασία και το ιδεολογικό υπόβαθρο των ομάδων και του κόσμου που τις ακολουθούν. Όπως πριν μερικά χρόνια ο ΑΡΗΣ πήγε και κέρδισε όλους τους αντιπάλους του συμπολίτη και ουσιαστικά τον γλίτωσε από τον υποβιβασμό σε αντίθεση με την ομάδα του μπάογκ που από τις χαμένες βολές του Πρέλεβιτς μετά από ερώτηση προς τον Ίβκοβιτς μέχρι τις γιούχες των μπαογκτσηδων στον Μίτσελ και τους υπόλοιπους προκειμένου να κάτσουν να χάσουν από την Καλαμαριά για να πέσει ο ΑΡΗΣ. Μπράβο λοιπόν στον Πανιώνιο μιας και ο Ελληνικός αθλητισμός και ειδικότερα το μπάσκετ που έχει άλλη ποιότητα χρειάζεται τέτοια παραδείγματα!

Με την κανονική περίοδο να έχει ολοκληρωθεί και κάνοντας τώρα το ταμείο με τον ΑΡΗ στην 6η θέση μπορούμε να πούμε ότι το τελικό αποτέλεσμα να δικαιώνει τον Β.Αγγέλου και τους παίκτες του παρά τις γκρίνιες μας. Είναι αλήθεια ότι το έδαφος που έχασε η ομάδα μέχρι να βρει τον ρυθμό της ήταν αρκετό για να μας στερήσει μια καλύτερη από την 6η θέση. Κοιτώντας την βαθμολογία ακόμη και αυτές τις πικρές ήττες με μπαογκ, Πανιώνιο και Ρέθυμνο να είχαμε αποφύγει δεν θα άλλαζε κάτι. Όπως φυσικά και το παιχνίδι στη Δράμα που μας έκλεψε ο Γκόντας. Φυσικά αν τα είχαμε κερδίσει όλα τα παραπάνω θα μιλούσαμε για έναν διαφορετικό ΑΡΗ και έναν μάγο Αγγέλου. Πάντως τόσο οι παίκτες όσο και ο προπονητής πλέον έχουν την ευκαιρία τους να αποδείξουν ότι σε αυτό το πρωτάθλημα αξίζουν κάτι παραπάνω από αυτή την έκτη θέση.  Το ότι μας έκανε την χάρη ο Πανιώνιος δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να του το ανταποδώσουμε. Εύχομαι από σήμερα όλοι στον μπασκετικό ΑΡΗ να στρέψουν την προσοχή τους στα πλέιοφς  με τον Πανιώνιο και να κατέβουμε επιτέλους σαν ΑΡΗΣ για να διεκδικήσουμε αυτό που μας αξίζει. Ακόμη και αν αντίπαλος μας είναι μια πολύ καλή ομάδα. Αφού μας δόθηκε η ευκαιρία πρέπει να την αξιοποιήσουμε!

Και ναι, το πρωτάθλημα του ΕΣΑΚΕ επιτέλους συνεχίζεται! Μετά από τόσες ημέρες ξεκούρασης σίγουρα πολλοί θα ήταν αυτοί που θα ξεχάστηκαν και θα νόμιζαν ότι ολοκληρώθηκε πριν 3 εβδομάδες περίπου. Τελευταία αγωνιστική με τις περισσότερες θέσεις στον βαθμολογικό πίνακα να έχουν "κλειδώσει" και το ενδιαφέρον να βρίσκεται στο Περιστέρι όπου η τοπική ομάδα θα παίξει το τελευταίο της χαρτί για να παραμείνει στην κατηγορία απέναντι στον Ηλυσιακό. Μια αγωνιστική που για τον ΑΡΗ μας μοιάζει με βασανιστήριο μιας και σε αυτή την πολύ δύσκολη χρονιά όπου ως στόχος οριοθετήθηκε η 6η θέση(μετά τη σωτηρία...) δεν κρατάμε την τύχη στα χέρια μας αλλά περιμένουμε ένα δώρο από τον Πανιώνιο. Ένα δώρο που πολύ δύσκολα θα έρθει γιατί πολύ απλά είναι σχεδόν σίγουρο και άκρως λογικό ότι ο Πανιώνιος θα προτιμήσει να χάσει και να αντιμετωπίσει τον αδιάφορο Ίκαρο  στα πλέιοφς παρά να παίξει κόντρα στον ΑΡΗ που περιμένει διακαώς την ευκαιρία του μπας και σώσει τη χρονιά.

Μετά λοιπόν από αυτή τη μεγάλη περίοδο ξεκούρασης για τους τραυματίες και προετοιμασίας για τους υγιείς ο ΑΡΗΣ μας καλείται να κάνει το καθήκον του στην Ρόδο. Να πετύχει τη νίκη και να ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις του στην κανονική περίοδο με θετικό τρόπο. Αν και θα περίμενε κανείς την ομάδα ετοιμοπόλεμη δυστυχώς τα πρόβλημα δεν έλειψαν για τον Β.Αγγέλου που έβλεπε καθημερινά το απουσιολόγιο να έχει κάμποσα ονόματα. Χαντ, Σαρικόπουλος, Βεζένκωφ, Πελεκάνος, Μποχωρίδης, Τσακαλέρης και Βεργίνης έχασαν μερικές προπονήσεις αλλά σύμφωνα με τα ρεπορτάζ όλοι εκτός του Βεζένκωφ θα αγωνιστούν κανονικά.  Στον πρώτο γύρο η ομάδα μας είχε πραγματοποιήσει εξαιρετική εμφάνιση και πέτυχε μιας από τις πιο άνετες νίκες. Βέβαια ο Κολοσσός του δεύτερου γύρου είναι ενισχυμένος και με παίκτες όπως ο Όσμπι έχει καταφέρει να βελτιώσει την εικόνα του και να μην μπλέξει σε περιπέτειες. Αν καταφέρει να περιορίσει τον Όσμπι που αγωνίζεται κοντά στο καλάθι και σκοράρει με αρκετά καλά ποσοστά τότε εύκολα ή δύσκολα θα καταφέρουμε να πάρουμε τη νίκη. Καλαμπόκης, Κουμπούρας και οι υπόλοιποι ξένοι της ομάδας της Ρόδου δύσκολα θα κάνουν τη διαφορά.

Όσο και αν δεν μας αρέσει θα πρέπει τώρα που φθάσαμε στο τέλος να συμβιβαστούμε με τη βαθμολογική θέση της ομάδος μας. Ας ελπίσουμε σε αυτά τα παιχνίδια με τον Κολοσσό και τον Παναθηναϊκό(εκτός συγκλονιστικού απροόπτου) ο ΑΡΗΣ μας να παρουσιαστεί αξιοπρεπής και τουλάχιστον να στείλει ένα μήνυμα αισιοδοξίας ενόψει της νέας χρόνιας. Όπως και να έχει εμείς θα είμαστε στο πλευρό του.

Πολύ πιο αγχωτικά από ότι δείχνει το τελικό σκορ η ομάδα μας κατάφερε να πάρει την σημερινή νίκη σε ένα παιχνίδι όπου στην μεγαλύτερη διάρκεια του Α΄ημιχρόνου ήταν πίσω στο σκορ και μάλιστα με διψήφια διαφορά πόντων. Ευτυχώς το πάθος που έβγαλαν οι παίκτες μας στην επανάληψη και κάποια καλά σουτ  ήταν αρκετά για να αποφύγουμε άλλη μια οδυνηρή ήττα που θα μας έκανε να βλέπουμε εφιάλτες. Παρόλα αυτά το συναίσθημα που μένει στους 1500 περίπου φίλους που βρέθηκαν στο Παλέ σήμερα ήταν περισσότερο αυτό του προβληματισμού για την εικόνα της ομάδος παρά η ικανοποίηση για την νίκη ή κάποιο ίχνος αισιοδοξίας με βάση την βελτίωση που περιμέναμε να δούμε.

Τι και αν ο Ίκαρος Καλλιθέας είχε τρανταχτές απουσίες με όπλο τον εκρηκτικό Γκίμπσον βάλθηκε να μας τρελάνει και εκμεταλλευόμενος την ανεπάρκεια και κομπλεξισμό των διαιτητών κατάφεραν να επιστρέψουν από το -8 του ξεκινήματος και να φθάσουν στο +10 τρομοκρατώντας άπαντες στο κρύο Παλέ. Φυσικά σε αυτό βοήθησε για ακόμη μια φορά το αηδιαστικό και άνευ λογικής εξήγησης ροτέισον του Β.Αγγέλου όπου είχε ως βάση το να στέλνει στον πάγκο όποιον πετύχαινε καλάθι... Μποχωρίδης, Τσακαλέρης, Βεζένκωφ όπως και ο Σαρικόπουλος χρησιμοποιήθηκαν σπασμωδικά και ήταν δύσκολο να μπουν στον ρυθμό του παιχνιδιού. Ενω το ανέκδοτο της ημέρας ήταν η έμπνευση του κόουτς να ρίξει τους Καραποστόλου και Χάντ διαδοχικά πάνω στον δραστήριο Γκίμπσον. Και σήμερα φάνηκε ξεκάθαρα ότι ο Β.Αγγέλου δεν διαβάζει καθόλου τον αντίπαλο. Ήταν αναμενόμενο ότι ο Γκίμπσον θα έπαιρνε πολλές προσπάθειες πάνω του, για αυτό θα έπρεπε να έχει πάρει τον Δήμα έστω για να προσπαθήσει να τον κουράσει για λίγο και όχι να κάνει το πάρτι που έκανε κυρίως στα πρώτα 3 δεκάλεπτα. Πέρα βέβαια από την μόνιμη θολούρα που υπάρχει στην άκρη του πάγκου και οι παίκτες μας παραμένουν χαμένοι μέσα στο άγχος τους. Αναρωτιέμαι τι τους αγχώνει τόσο πολύ μιας και με δεδομένο ότι έχουν πιάσει πάτο δεν μπορούν να πάνε χειρότερα... Τραγικά σουτ είτε μιλάμε για μακρινά ελεύθερα σουτ είτε για εύκολα κοντινά που θα έπρεπε να είναι σίγουρα. Ενώ και τα μπλοκ άουτ αντί να είναι ένας αυτοματισμός υπήρχαν στιγμές που κανένας δεν έδειχνε την διάθεση να βοηθήσει για κερδίσουμε κανα ριμπάουντ. Κατά τα άλλα υπήρχε ένα ίχνος βελτίωσης στις ασιστ και στα λάθη που σχέση με άλλα παιχνίδια ήμασταν ελαφρώς πιο προσεκτικοί. Ουσιαστικά η ομάδα μας πήρε μια πολύτιμη νίκη όπου αν ο Ίκαρος αγωνιζόταν πλήρης χωρίς τα σημαντικά προβλήματα πολύ πιθανόν και να μην τα κατάφερνε.

Όσο ο Αγγέλου δεν συνειδητοποιεί ότι θα πρέπει να δείξει εμπιστοσύνη και να στήσει το παιχνίδι της ομάδος κυρίως πάνω στους Πάσαλιτς, Πελεκάνο και Βεργίνη και ύστερα σε παίκτες όπως ο Χαρίσης που μαζί με τον Σαρικόπουλο αν και ψηλά κορμιά σχεδόν ποτέ δεν τροφοδοτούνται σωστά δύσκολα να δούμε αυτή την ομάδα να βρίσκει ρυθμό. Πάντως σαν συνολική εικόνα με αυτά που είδαμε σήμερα για την ώρα δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο από μια χρονιά γεμάτη άγχος. Κάτι που σαν λογική συνέπεια έχει το άδειο Παλέ γιατί και εμείς που πηγαίνουμε με το κολλύριο και τα χάπια στα χέρια είμαστε...αλλά ΑΡΗΣ είσαι, όσο ζεις ελπίζεις και παλεύεις!

Υπό διαφορετικές συνθήκες με μόλις 2 νίκες στις πρώτες 8 αγωνιστικές θα μιλούσαμε απλά για μια νίκη για καθαρά βαθμολογικούς λόγους. Με δεδομένα όμως τα προβλήματα του Ίκαρου θα πρέπει η επίτευξη της νίκης να θεωρείται κάτι το διαδικαστικό ακόμη και από αυτόν τον προβληματικό ΑΡΗ που έχουμε δει ως τώρα. Άρα κατά συνέπεια περιμένουμε από τον Β.Αγγέλου να δούμε μια συνολικά καλή παρουσία και όχι μόλις 20' καλού μπάσκετ όπως είδαμε στο ΣΕΦ με αντίπαλο τον Ολυμπιακό.

Η απουσία του Κυρίτση μπορεί να είναι καθοριστική αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι παίκτες μπορούν να επαναπαυθούν υποτιμώντας τους υπόλοιπους. Άλλωστε αν από την αρχή δεν μπεις δυνατά να κόψεις την φόρα του αντιπάλου λογικό είναι κάποιοι παίκτες πιστεύοντας στην νίκη να πάρουν τα πάνω τους και να ξεπεράσουν τις δυνατότητες τους σε ένα παιχνίδι θεωρητικά χαμένο για αυτούς, χωρίς το παραμικρό άγχος. Το έχουμε δει αμέτρητες φορές τα τελευταία χρόνια αυτό το σενάριο για αυτό συγκέντρωση και σκληρά άμυνα από το πρώτο δευτερόλεπτο. Χαρίσης και Καραποστόλου είναι ευκαιρία να μας δώσουν σημεία ζωής, ενώ οι Βεργίνης, Πάσαλιτς και Ασημακόπουλος να ανεβάσουν την απόδοση τους μιας και τον τελευταίο καιρό είχαν αρκετά σκαμπανεβάσματα. Αυτοί που δείχνουν αισθητά σημεία βελτίωσης είναι οι Σαρικόπουλος και Μποχωρίδης που αν και ξεκίνησαν το πρωτάθλημα αρκετά νωθρά τις τελευταίες 2 αγωνιστικές δείχνουν να βρίσκουν τα πατήματα τους πάνω στο παρκέ. Έβδομο παιχνίδι για τον Β.Αγγέλου και είναι καιρός να αρχίζουμε να βλέπουμε επιτέλους λίγο από την βελτίωση που μας έχει "υποσχεθεί". Μπορεί να τα είπε ωραία και καλά στην πρόσφατη απολογιστική συνέντευξη της ΚΑΕ και σχεδόν σε όλα να μας βρίσκει σύμφωνους αλλά στην πράξη ακόμη δεν έχουμε δει τον ΑΡΗ να κάνει βηματάκια προς τα μπροστά, τον Χάντ να μην μπορεί να δείξει τίποτα το θετικό και τον Τσιάρα να μην παίρνει καν τις ευκαιρίες που του αναλογούν. Απαρατήρητη θα περάσει η απουσία του Τσιάρα μιας και έτσι και αλλιώς για την ώρα ο Β.Αγγέλου δείχνει να μην τον εμπιστεύεται.

Με τόσες πίκρες που έχει προλάβει να μοιράσει ο φετινός ΑΡΗΣ λογικό είναι ο κόσμος να μην μπορεί να αγκαλιάσει όσο θα ήθελε αυτή την την προσπάθεια που ξεκίνησε με την αποχώρηση του αρχινοικοκύρη-σωτήρα. Ας ελπίσουμε να καταφέρει να ζεστάνει η ομάδα όσους θα βρεθούμε αύριο στις κερκίδες του Παλέ και να δώσει το σύνθημα της αντεπίθεσης. Μια αντεπίθεση που περιμένουμε να ξεκινήσει αύριο αλλά να πιστοποιηθεί την επόμενη αγωνιστική στο εκτός έδρας παιχνίδι στην Δράμα. Μετά από 2 ανέλπιστες εντός έδρας ήττες αν θέλεις να έχεις ελπίδες να σώσεις κάτι και να προλάβεις έστω την 6η θέση τότε θα πρέπει να κερδίσεις εκτός έδρας. Τα λόγια περιττά περιμένουμε να δούμε πράξεις από τον Β.Αγγέλου και τους παίκτες του! Όλοι ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

"Έχουμε μείνει λίγοι" ξαναεπανέλαβε ο Β.Αλεξανδρής και όσοι δεν είχαμε δώσει ιδιαίτερη σημασία την πρώτη φορά σήμερα καταλάβαμε ακριβώς το τι εννοούσε. Μπορεί να θέλαμε να πιστέψουμε ότι ο φετινός ΑΡΗΣ θα μπορούσε να αναστηθεί μέσα από τις στάχτες του, να αφήσει στην άκρη τα οικονομικά προβλήματα, να προσπεράσει αποχωρήσεις και τραυματισμούς αλλά νομίζω ότι το στραπάτσο από την Βιλερμπάν και τον Ίκαρο μας επανέφεραν για τα καλά στην σκληρή πραγματικότητα που βιώνει η πιο ιστορική ομάδα μπάσκετ στην Ελλάδα. Ο κόουτς δεν κρύφθηκε πίσω από το δάχτυλο του παραδέχθηκε τόσο την δίκαιη νίκη των αντιπάλων μας όσο και την πολύ κακή παρουσία της ομάδος μας. Σίγουρα σε άμυνα και ριμπάουντ θα μπορούσαν οι παίκτες μας να δείξουν περισσότερη διάθεση και πάθος αλλά σε ότι έχει να κάνει με το επιθετικό κομμάτι της ομάδος νομίζω ότι το πρόβλημα είναι τεράστιο. Όταν λοιπόν η προτελευταία ομάδα του βαθμολογικού πίνακα καταφέρνει να σε περιορίσει με σχετική ευκολία στους 54 πόντους τότε δύσκολα να υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης σε αυτόν τον τομέα. Μόλις 2 παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων και συνολικά ποσοστά ευστοχίας για κλάματα. Ταπούτος, Μόλντροου και Βεργίνης προσπάθησαν να κάνουν κάτι αλλά χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Πραγματικά η εικόνα της ομάδος μας είναι απελπιστική.  Και εδώ θέλοντας και μη θα αναφερθώ στους συμπολίτες(μιας που είναι πολύ της μόδας να ασχολούμαστε μαζί τους) όπου και αυτοί είναι για κλάματα κάτι που φάνηκε στο παιχνίδι με το Μαρούσι όπου ένας Νέστορας Κόμματος τους έκανε άνω κάτω και χρειάστηκαν πολλά ευνοϊκά σφυρίγματα για να τον κερδίσουν. Αυτό όμως που θέλω να σχολιάσω είναι ότι αυτή η ομάδα με τα εξίσου τεράστια οικονομικά προβλήματα από την οποία αποχώρησαν 3 από τους καλύτερους παίκτες τους(Γκόρι, Ράιτ, Γκίτενς) πήρε σήμερα 30 καθοριστικούς πόντους από 4 παίκτες(Άλεξιτς, Ντούβνιακ, Πέτγουεϊ, Παππάς) που πριν λίγο καιρό δεν υπήρχαν στο ροστερ τους. Με λίγα λόγια και χωρίς να ξέρω τις λεπτομέρειες η διοίκηση τους δεν έμεινε με σταυρωμένα χέρια και ενίσχυσε την ομάδα με ότι μπορούσε όπου σίγουρα είναι παραπάνω σε σχέση με την μηδέν ενίσχυση της δικής μας ομάδας. Και όμως ακόμη και τώρα υπάρχουν συνΑρειανοί μας που εξυμνούν τον κ.Δαμιανίδη, τον παρουσιάζουν ως "κούκο" που προσπαθεί μόνος του να φέρει την άνοιξη και σαν στρατιώτη που παλεύει μόνος του για το καλό του ΑΡΗ μας. Δεν χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά για να κρίνουμε το έργο του κ.Δαμιανίδη. Μόνο από το καλοκαίρι αν το πιάσουμε το θέμα ξεκινάμε με τα διαχειρίσιμα χρέη, συνεχίζουμε με την ασόβαρη  πρόταση  του κ.Πάλμα, προχωράμε στην εξίσου ασόβαρη πρόταση του κ.Γεωργούλη και καταλήγουμε στο "πλάνο" του Γ.Δαμιανίδη όπου μας έχει οδηγήσει εκτός στόχων(αν υπήρχαν στόχοι) ,όλη την ομάδα απλήρωτη,παίκτες να φεύγουν, η FIBA να μας απαγορεύει τις μεταγραφές  και λύση στα οικονομικά προβλήματα να εξακολουθεί να μην διαφαίνεται... Ας υπενθυμίσει κάποιος στον κ.Δαμιανίδη και τους υποστηρικτές του ότι στην ΚΑΕ βρέθηκε ως ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ και όχι ως μεγαλομέτοχος άρα από την στιγμή που αδυνατεί να ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΙ την κατάσταση ας παραιτηθεί επιτέλους να αναλάβουν οι μεγαλομέτοχοι τις ευθύνες τους ή ο Α.Σ. να κάνει αυτά που πρέπει να κάνει είτε μιλάμε για λύση πρωτοδικείου ή όχι. Στις 22 Φεβρουαρίου υπάρχει η Γ.Σ. στην ΛΦΑ με το θέμα των επενδυτών στην ΠΑΕ να καίει όλους μας παρόλα αυτά δεν πρέπει να ξεχάσουμε το τεράστιο έγκλημα που έχει γίνει στην ΚΑΕ από ανθρώπους που εμπιστευτήκαμε. Αυτή η ομάδα ήταν πεντακάθαρη από χρέη και τώρα βρίσκεται ένα βήμα πριν από την οριστική διάλυση. Μην γυρνάτε την πλάτη στον Αυτοκράτορα, ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ Γ.Σ. ΤΗΣ ΛΦΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Επιτέλους ύστερα από ένα ανεπανάληπτο σερί 16 αγώνων που παρακολουθήσαμε ως τώρα σε μπάσκετ και ποδόσφαιρο χωρίς νίκη ήρθε επιτέλους η στιγμή και για εμάς να φύγουμε από το γήπεδο με το χαμόγελο στα χείλη! Όπως ήταν αναμενόμενο η ομάδα μας κατάφερε να κερδίσει σχετικά εύκολα τον Ίκαρο όπου ήταν με διαφορά η πιο αδύναμη ομάδα που αντιμετωπίσαμε ως τώρα.  Χάρη στον επιθετικό οίστρο των Ταπούτο και Τζέιμς όπου είχαν και οι 2 μαζί το πολύ καλό 7 στα 12 σουτ τριών πόντων από την αρχή πήραμε κεφάλι στο σκορ, χτίσαμε σταδιακά μια διαφορά ασφαλείας που κυμαινόταν μεταξύ 10 με 15 πόντους και κάπως έτσι φθάσαμε στην νίκη. Μαυραϊδής, Βεργίνης και Μόλντροου είχαν κάποιες καλές στιγμές αλλά χωρίς να κάνουν κάτι το ιδιαίτερο. Τσαλδάρης και Ντέιβις σχεδόν σε ολόκληρη την διάρκεια του αγώνα ψάχνανε να βρουν τον καλό τους εαυτό με τον Τσαλδάρη από την μια να παίζει εξαιρετική άμυνα, να κλέβει μπάλες και να μοιράζει ασίστ και από την άλλη να έχει "σπάσει" τα καλάθια και να κάνει το ένα ανόητο λάθος μετά το άλλο... Σίγουρα αν θέλουμε να δούμε έναν καλύτερο ΑΡΗ αυτοί οι 2 παίκτες θα πρέπει να βελτιώσουν αισθητά την απόδοση τους. Μπορεί να ήρθε η νίκη που τόσο πολλοί είχαμε ανάγκη αλλά αν το δούμε λιγάκι το θέμα πιο ψυχρά ουσιαστικά δεν είδαμε την βελτίωση που θα θέλαμε. Όπως είχαμε αναφέρει και πριν το παιχνίδι ο Ίκαρος όπως και εμείς είναι από τις σχετικά αδύναμες ομάδες κάτω από το καλάθι. Όταν ο όμως ο Μπέινς, ο μοναδικός ψηλός που είχε ο Ίκαρος και ως τώρα στο πρωτάθλημα είχε 12.8 πόντους μ.ο. και 8.8 ριμπάουντ ανά αγώνα κάνει το παιχνίδι της ζωής του με 27 πόντους και 13 ριμπάουντ θυμίζοντας κάτι από Πάτρικ Γιούινγκ τότε νομίζω ότι στον τομέα που έπρεπε να δουλέψει η ομάδα και να δείξει με κάποιον τρόπο ότι βελτιώνεται είχαμε ακριβώς τα ίδια προβλήματα. Καλός ο Ταπούτος επιθετικά αλλά αμυντικά αποτελεί μια "τεράστια τρύπα" και δεν δείχνει την παραμικρή διάθεση να πάρει καλή θέση κάτω από το καλάθι ή να κρατήσει τους αντίπαλους ψηλούς έξω από το χρωματιστό... Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Μόλντροου που παρά την έφεση του στα κοψίματα διαρκώς απουσιάζει από όλες τις φάσεις όπου γίνεται η μάχη των ριμπάουντ, δεν έχει ιδέα πως πρέπει να αντιμετωπίσει τους αντίπαλους ψηλούς και παρόλο που οι λέξεις block out προέρχονται από την πατρίδα δείχνει να μην ξέρει την σημασία τους... Ο Κρούσιτς αν και στις πρώτες εμφανίσεις του είχε αφήσει υποσχέσεις για κάτι καλό δείχνει και αυτός πολύ λίγος την ίδια στιγμή που ο Τσαϊρέλης που τον γνωρίσαμε σαν   4άρι στην θέση του σέντερ που τον χρησιμοποιεί ο Β.Αλεξανδρής δεν μπορεί να ανταποκριθεί. Με τα σημερινά δεδομένα δεν βλέπω πως μπορεί να λυθεί το πρόβλημα κάτω από το καλάθι. Σίγουρα ο Μπόγρης που πολύ πιθανόν από τον επόμενο αγώνα να μπορεί να αγωνιστεί να δώσει κάποιες λύσεις αλλά και πάλι αν δεν προχωρήσουμε στην αντικατάσταση του Μόλντροου με κάποιον σαφώς πιο έμπειρο ψηλό θα είμαστε μονίμως ευάλωτοι στο παιχνίδι των αντίπαλων ψηλών και ο κάθε Μπέινς θα περιμένει να παίξει με τον ΑΡΗ για να κάνει το παιχνίδι της ζωής του...  Ακολουθεί ρεπό για την ομάδα μας και σε 2 εβδομάδες αντιμετωπίζουμε τον Ολυμπιακό στο Παλέ. Εύχομαι μέχρι τότε οι "νοικουραίοι" να μας έχουν απαλλάξει από την παρουσία τους και εκείνη η αναμέτρηση να έχει τον χαρακτήρα γιορτής για την αλλαγή σελίδας του ΑΡΗ μας! Θα αναμένουμε με αγωνία τα ευχάριστα μέσα στις επόμενες ημέρες. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Με μια εντυπωσιακή εμφάνιση με κυρίαρχο στοιχείο την σοβαρότητα και την εξαιρετική διάθεση όλων των παικτών για 40' η ομάδα μας χωρίς να ιδρώσει πήρε την πιο εύκολη νίκη της χρονιάς σκορπώντας  παράλληλα αισιοδοξία ενόψει των πλέιοφς. Μπράουν και Μπάβτσιτς επέστρεψαν στις καλές εμφανίσεις και ήταν οι βασικοί υπεύθυνοι αυτής της άνετης επικράτησης επί μιας ομάδας που στον πρώτο γύρο μας είχε κάνει την ζημιά.  Γενικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι όλοι σχεδόν οι παίκτες που πήραν χρόνο συμμετοχής σήμερα ήταν θετικοί και βοήθησαν ώστε ο ΑΡΗΣ μας να έχει ένα χαλαρό απόγευμα όπως και οι λιγοστοί φίλοι της ομάδος που βρέθηκαν σήμερα στο Παλέ και σίγουρα θα έφυγαν ικανοποιημένοι.  Πολλά χαμόγελα υπήρχαν για την παρουσία του Δημήτρη Βεργίνη που στα λίγα λεπτά που αγωνίστηκε έδειξε ότι όσο περνάει ο καιρός και θα ανεβάζει στροφές θα έχει να δώσει πολλά στην ομάδα. Δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία ότι θα κερδίζαμε σήμερα επομένως αυτό που μετράει και κρατάμε από αυτό το παιχνίδι ήταν η εξαιρετική λειτουργία της ομάδος μας. Τέλειωσε λοιπόν η κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος  και τώρα όπως λένε οι Αμερικάνοι αρχίζει η πραγματική μάχη. Σίγουρα η 4η θέση στην οποία καταλήξαμε δεν μας ενθουσιάζει ιδιαίτερα αλλά έτσι όπως είχε εξελιχθεί η χρονιά με τις εντός έδρας ήττες από Περιστέρι και Πανιώνιο μάλλον θα πρέπει να μας αφήνει ικανοποιημένους. Και για να μην παρεξηγηθώ και πιστέψει κανείς ότι είμαι τόσο ολιγαρκής απλά θα σας επισημάνω ότι σήμερα εάν ο ΑΡΗΣ έχανε και ερχόταν και ένας συγκεκριμένος συνδυασμός αποτελεσμάτων στα υπόλοιπα παιχνίδια θα μπορούσαμε να είχαμε καταλήξει ακόμη και έβδομοι κάτι που θα ήταν εντελώς καταστροφικό μιας και στην πρώτη φάση των πλέιοφς θα αντιμετωπίζαμε με μειονέκτημα έδρας τον Παναθηναϊκό... Άρα μέσα στην μιζέρια που χαρακτηρίζει την πορεία του ΑΡΗ μας τα τελευταία χρόνια η 4η θέση φαντάζει αρκετά καλή... Μπορεί λοιπόν το παιχνίδι να μην είχε ιδιαίτερη αγωνία και σασπένς αλλά αυτό για το οποίο κατά κάποιο τρόπο αγωνιούμε είναι να μάθουμε τα ονόματα των παικτών που θα ενισχύσουν την ομάδα μας στην προσπάθεια που θα ξεκινήσει σε 10 ημέρες. Όπως αποκάλυψε ο Λευτέρης Σούμποτιτς μέσα στις επόμενες ώρες αναμένεται η ανακοίνωση για τον Αμερικάνο παίκτη που επέλεξε και μέσα στις επόμενες ημέρες θα ακολουθήσει και ο κοινοτικός. Όταν λοιπόν πριν λίγο καιρό ήρθε ο Μπάβτσιτς και έχει πάρει κιόλας πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα τότε όλοι καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικές είναι αυτές οι 2 προσθήκες. Εάν λοιπόν αυτοί 2 παίκτες μας "βγουν" τότε δεν θα πρέπει να ανησυχούμε για την επίτευξη του βασικού μας στόχου που είναι η 3η θέση. Σε αναμονή λοιπόν για το άκουσμα των παικτών που θα ενισχύσουν τον Αυτοκράτορα!

Αν και μαθηματικά η 4η θέση δεν έχει διασφαλιστεί  ουσιαστικά όμως το σημερινό παιχνίδι αποτελεί μια τυπική διαδικασία για την ομάδα μας μιας και με νίκη απέναντι στον αδιάφορο Ίκαρο θα κλειδώσει την 4η θέση ενόψει πλέιοφς.  Και αν και φέτος δυστυχώς δεν μπορούμε να έχουμε την παραμικρή εμπιστοσύνη στην ομάδα μας ανεξάρτητα από τον αντίπαλο μιας και είδαμε ότι ακόμη και με τις ομάδες που όλη την χρονιά παλεύουν για την παραμονή στην κατηγορία όπως είναι ο Ηλυσιακός, η ΑΕΚ και ο Ηρακλής ιδρώσαμε πάρα πολύ ακόμη και μέσα στην έδρα μας σήμερα πιστεύω ότι το παιχνίδι θα είναι ιδιαίτερα εύκολο. Και αυτό γιατί ο Ίκαρος είναι από τις ελάχιστες  ομάδες του πρωταθλήματος που την τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου δεν διεκδικεί κανέναν στόχο και η νίκη δεν θα έχει την παραμικρή ουσία. Ελπίζω βέβαια όλο αυτό το λογικό συμπέρασμα να μην έχει περάσει και στους παίκτες μας και δούμε ανάλογη παρουσία με αυτήν κόντρα στην ΑΕΚ. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι βασικός στόχος πέρα από την νίκη είναι η διάρκεια στο παιχνίδι. Άλλωστε όπως την προηγούμενη αγωνιστική κόντρα στον Πανιώνιο έτσι και σε όλη την διάρκεια της χρονιάς αυτά τα τεράστια σκαμπανεβάσματα στην διάρκεια του αγώνα μας έχουν στερήσει πολλές νίκες και κατά συνέπεια την 3η θέση αλλά και την διάκριση στην Ευρώπη. Και ενώ με τη έλευση του Σούμποτιτς αυτό έμοιαζε να αρχίζει να διορθώνεται τα τελευταία 3 παιχνίδια έδειξαν ότι το πρόβλημα παραμένει. Αν και το σημερινό παιχνίδι είναι το τελευταίο της κανονικής διάρκειας κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα τι εικόνα θα παρουσιάσει ο ΑΡΗΣ μας στα επόμενα καθοριστικά παιχνίδια που ακολουθούν. Με την αναμενόμενη ενίσχυση κάτω από το καλάθι με έναν Αμερικάνο και έναν κοινοτικό λογικά η ομάδα μας θα παρουσιαστεί πολύ πιο δυνατή.  Τώρα εάν θα προλάβουν να προσαρμοστούν και να δέσουν με την υπόλοιπη ομάδα είναι κάτι που ούτε ο ίδιος ο προπονητής μας μπορεί να το απαντήσει με σιγουριά. Φυσικά όλα αυτά περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Τα τελευταία χρόνια έχουμε μάθει να πορευόμαστε με αυτές τις αντιξοότητες και έτσι θα συνεχίσουμε να κάνουμε. Για αυτό αφήστε τις δικαιολογίες στην άκρη και ελάτε στις 17.00 στο Παλέ, στο πλευρό του Αυτοκράτορα!