Άλλη μια σημαντική ευκαιρία θα έχει η ομάδα μας αύριο το απόγευμα κόντρα στο Ρέθυμνο για να πάρει μια νίκη σε μια δύσκολη έδρα και να καλύψει ένα μέρος από τις βαθμολογικές απώλειες σε παιχνίδια όπως με τον Κολοσσό εντός και τον ΚΑΟΔ εκτός που βάσει αρχικού προγραμματισμού θα έπρεπε να τα είχαμε κερδίσει εφόσον ο στόχος της ομάδος δεν είναι άλλος από την κατάκτηση της 3ης θέσης. Με αυτό το κακό ξεκίνημα όμως και το 4-6 που μας φέρνει στην 10η θέση κάπως θα πρέπει να καλυφθούν οι χαμένοι βαθμοί ώστε να σκαρφαλώσουμε ψηλότερα στην βαθμολογία κάτι που δεν το βλέπω και πολύ δύσκολο μιας με την 5η θέση μας χωρίζει μόλις 1 νίκη.  Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει να επιστρέψουμε στις καλές εμφανίσεις που είχαν ως βάση την ασφυκτική άμυνα για 40' αλλά και σαφώς μεγαλύτερη συγκέντρωση στην επίθεση από ότι είδαμε στα τελευταία 2 παιχνίδια με μπαογκ και Μαρούσι όπου η ομάδα μας έδειξε σημάδια χαλάρωσης. Έστω και ένας παίκτης να παρουσιαστεί χαλαρός είναι ικανός να καταστρέψει το καλό σύνολο που έχε φτιάξει ο Β.Αλεξανδρής μιας και η ομαδικότητα και η ομοψυχία του φετινού ΑΡΗ είναι το συστατικό της επιτυχίας. Στην αντίπαλη πλευρά το Ρέθυμνο είναι μια ομάδα που βασίζεται στην εκρηκτικότητα των Αμερικάνων του που έχουν βρει καλό ρυθμό όπου σε συνδυασμό με το γήπεδο κλουβί δεν έχουν επιτρέψει σε καμία ομάδα πλην Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού να δραπετεύσουν από την Κρήτη με το ροζ φύλλο αγώνα. Κάτι ανάλογο ίσχυε και στην Καβάλα αλλά με μια ώριμη εμφάνιση είχαμε καταφέρει και πήραμε μια σπουδαία νίκη. Προβλήματα δυστυχώς υπάρχουν μιας και ο Μπόγρης ταλαιπωρείτε από γαστρεντερίτιδα και ο Μαυραϊδής δεν έχει ξεπεράσει ακόμη τον τραυματισμό του. Πάντως και οι 2 παίκτες συμμετέχουν στην αποστολή και τελευταία στιγμή θα κριθεί η συμμετοχή τους. Το πιο εκνευριστικό από όλα είναι ότι θα αρκεστούμε για ακόμη ένα παιχνίδι μόνο στην ραδιοφωνική μετάδοση του αγώνα και δεν θα μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε την προσπάθεια του ΑΡΗ μας σε αυτό το σημαντικό παιχνίδι. Είναι που οι καρεκλοκένταυροι του ΕΣΑΚΕ κάνουν το καλύτερο για το "προϊόν" τους και βοηθάνε τις ομάδες με τις κινήσεις τους... ΔΙΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ! και για να μην ξεχνιόμαστε ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Η αρχή έγινε με τις δηλώσεις του Πολωνού κατά την διάρκεια των εορτών όπου εξέφρασε την δυσαρέσκεια του για την οικονομική κατάσταση της ομάδος κάτι που ενόχλησε όχι μόνο τους διοικούντες αλλά σχεδόν και την πλειοψηφία του κόσμου της ομάδος μιας και με αυτόν τον τρόπο ο Πρόμπιερζ έδειξε να μην εκτιμά την ευκαιρία που του δίνεται και να ετοιμάζει το άλλοθι του. Ένα άλλοθι που το χρειαζόταν μιας και το έργο που παρουσίασε στην ομάδα μας δύσκολα μπορεί κάποιος να το παρακολουθήσει χωρίς να του πονέσουν τα μάτια.Βέβαια εδώ κάποιος μπορεί να πει ότι ο Πρόμπιερζ πέτυχε και 3 νίκες αλλά αν εξαιρέσουμε το "πυροτέχνημα" με τον Παναθηναϊκό στα υπόλοιπα παιχνίδια ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα δεν βλεπόμασταν. Αν λοιπόν κάτι θα μας μείνει από τον Πρόμπιερζ είναι το "χαρτάκι" που φάνηκε να παίρνει από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του στην ομάδα. Με αρκετές περίεργες επιλογές όπως ο αναίτιος παραγκωνισμός των Πρίττα, Ακόστα και Παπαστεργιανού, η ευκαιρία από το πουθενά στον Βράνιες, η εμμονή στον Τόχα και  η ανεπανάληπτη χρησιμοποίηση του Γιακούποβιτς στην θέση του καλύτερου ως τώρα παίκτη της ομάδος Μάρκου Βελλίδη.  Κερασάκι στην τούρτα η χρησιμοποίηση του Σανκαρέ ως σέντερ φορ όπου ουσιαστικά μας πούλησε τρέλα προκαλώντας την διοίκηση να τον στείλει σπίτι του. Τεράστια έκπληξη ένας ανερχόμενος προπονητής από την Πολωνία με το βιογραφικό του Πρόμπιερζ να μην πετύχει στον προβληματικό από το καλοκαίρι ΑΡΗ. Ποιος να το περίμενε άραγε? Σίγουρα όχι τα μέλη της διοίκησης εκτός βέβαια και αν αυτή η εξέλιξη ήταν ακριβώς ο λόγος της επιλογής του Πολωνού προπονητή. Μια γλάστρα που απλά θα έμπαινε μπροστά για να καλύψει όλα τα τραγελαφικά που γίνονται από πίσω, όπως ακριβώς έγινε και με τον Τσιώλη.  Ποιος θα είναι ο επόμενος άραγε? Άλλος ένας εντολοδόχος? Ή κάποιος που θα κάτσει μαζί με την διοίκηση να κάνει ένα ρεαλιστικό πλάνο που δεν θα αποσκοπεί απλά στις αγοροπωλησίες ξένων παικτών για να πλουτίζουν οι μάνατζερ και οι παρατρεχάμενοι τους? Θα στηριχθεί επιτέλους κάποιος από την οικογένεια του ΑΡΗ ή θα δούμε τον κάθε "ξένο" όπως ήταν ο Τσιώλης και ο Πρόμπιερζ  να καταστρέφει την ομάδα και να του δίνεται πίστωση χρόνου χωρίς να παρουσιάζει έργο μόνο και μόνο επειδή είναι αρεστός σε συγκεκριμένα πρόσωπα και δεν λέει όχι σε "λαυράκια" που ανακαλύπτουν οι "συνεργάτες" της διοίκησης. Σταματήστε να παίζεται με την νοημοσύνη μας, φέρτε έναν άνθρωπο εμπιστοσύνης, στηρίξτε τον με όλες σας τις δυνάμεις, σώστε την ομάδα από την καταστροφή και βάλτε γερές βάσεις για την επόμενη χρονιά.  Αν δεν μπορείτε πείτε το, να γίνει μια έκτακτη συνέλευση στην Λέσχη και να βρούμε μια λύση για τον ΑΡΗ μας...

ΥΓ. Το ένα λάθος μετά το άλλο, αυτό είναι το έργο της διοίκησης που έτρεξε να προλάβει και την ιστορία με το ΑΦΜ... Τελικά πάντως αυτό που δεν έχω καταλάβει ακόμη είναι τι σόι μεγαλομέτοχος είναι η Λ.Φ.Α. Εδώ κυκλοφορεί στην πιάτσα ότι ψάχνουμε για ΑΦΜ και ο μεγαλομέτοχος δεν βγάζει άχνα. Έτσι ανήκει ο ΑΡΗΣ στον λαό του?!?!?

Υπερόπτης, χαλαρός και επιπόλαιος ήταν ο σημερινός ΑΡΗΣ που αν και μας άγχωσε αρκετά τελικά στο τέλος έκανε το καθήκον του και πήρε την νίκη κόντρα σε αυτήν την ομάδα που αρκετές φορές στο πρόσφατο παρελθόν μας έχει κάνει τεράστιες ζημιές. Δεν ξέρω αν είναι εορταστικό των ημερών ή αυτή η ομάδα έχει υπερεκτιμήσει τις δυνατότητες της και την αναγνώριση που έχει από τον κόσμο αλλά ο σημερινός ΑΡΗΣ θύμισε σε μεγάλο βαθμό τον προβληματικό ΑΡΗ που είδαμε κόντρα στον συμπολίτη στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας. Νωθρό ξεκίνημα, χαλαρή άμυνα, αδράνεια στα ριμπάουντ και μονόπλευρο παιχνίδι στην επίθεση ήταν το πρόσωπο που δείξαμε κυρίως στο Α ημίχρονο και αυτό ήταν ο βασικός λόγος που επιτρέψαμε στο Μαρούσι να χτίσει διαφορά μέσα στο γήπεδο μας σε έναν αγώνα που τον περιμέναμε με πολύ διαφορετική εξέλιξη. Κάτι ανάλογο φάνηκε να περιμένει και ο Β.Αλεξανδρής όπου από την αρχή του αγώνα έδειξε διάθεση να ξεκουράσει παίκτες και  να μοιράσει τον χρόνο συμμετοχής. Όταν όμως έχεις απέναντι σου μια ομάδα σαν τον Μαρούσι με έμπειρους παίκτες που στην καλή τους ημέρα μπορούν να σου κάνουν την ζημιά τότε οφείλεις να είσαι πιο προσεκτικός. Το καλοκαίρι ο κόουτς δεν είχε διστάσει να εκφράσει δημόσια αρκετές φορές την επιθυμία του να εντάξει στην ομάδα τον Νέστορα Κόμματο και όσοι δεν καταλάβαιναν τον λόγο σήμερα πήραν την απάντηση τους. Με 25 πόντους και 10 ριμπάουντ ο Κόμματος κατάφερε να μας πανικοβάλει αλλά και να μας υπενθυμίσει την χρονιά που σηκώσαμε το κύπελλο στην Λαμία όπου και τότε τα έχωνε φορώντας όμως την φανέλα με τον Θεό στο στήθος. Για καλή μας τύχη ο εξαιρετικός Κόμματος είχε απέναντι του το αγαπημένο παιδί της κερκίδας, τον Σέρτζιο Κεϊρους που πραγματοποίησε την καλύτερη του εμφάνιση με την φανέλα του ΑΡΗ. 24 πόντοι με καλά ποσοστά, 7 ριμπάουντ και 1 κόψιμο ήταν ο σημερινός απολογισμός του Κεϊρούς όπου πήρε την ομάδα από το χέρι και την οδήγησε στην νίκη. Σημαντική συνεισφορά στην νίκη είχε και ο Τζέιμς όπου αρκετές φορές που η ομάδα κολλούσε επιθετικά έδινε την λύση. Κάτι ανάλογο έκανε και ο Μόλντροου όπου κυρίως στο Β ημίχρονο που πήρε αρκετό χρόνο συμμετοχής έπαιξε καθοριστικό ρόλο με την απόδοση του. Παρά το ακατάλληλο της ώρας και την μετάδοση του αγώνα του ποδοσφαίρου που ήταν κολλητά οι 3000 φίλοι που βρέθηκαν στο Παλέ θα πρέπει να θεωρείται καλός αριθμός. Σαν να μην φθάνει όμως η πίκρα και ο εκνευρισμός που είχαμε από τον αγώνα του ποδοσφαίρου που προηγήθηκε είχαμε να αντιμετωπίσουμε για ακόμη ένα παιχνίδι μια εγκληματική διαιτησία που μας έβγαλε όλους εκτός εαυτού. Σχινάς, Μήτσιου και Σώμος ήταν τα σημερινά ανθρωπάκια με τα γκρι που βγάλανε πάνω στο παρκέ κάθε ίχνος κομπλεξισμού που είχαν μέσα τους. Σφυρίγματα πέρα από κάθε λογική βοήθησαν τα μέγιστα ώστε να αποσυντονιστεί η ομάδα μας και το Μαρούσι να πιστέψει στην νίκη. Ευτυχώς όμως έχουμε Β.Αλεξανδρή που δεν αφήνει τίποτε να πέσει κάτω και αντιδράει όπως πρέπει να αντιδράει ένας προπονητής του ΑΡΗ όταν η ομάδα του αδικείται. Ελπίζω κάποια στιγμή και ο επίσημος ΑΡΗΣ να αντιδράσει ανάλογα.  Πάντως όπως σωστά είχαμε τονίσει ήταν καλό που μετά τις γιορτές αντίπαλος μας ήταν το αδύναμο Μαρούσι, αρκεί αυτές οι εμφανίσεις να μας γίνουν μάθημα και όχι συνήθεια. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Κουρασμένοι από τα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα παρουσιάστηκαν οι παίκτες του ΑΡΗ μας και δίκαια γνωρίσαμε την ήττα σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη ήταν μονόδρομος. Μόνο κάπως έτσι μπορεί να εξηγηθεί η σημερινή εμφάνιση όπου ενώ κάποιος θα περίμενε σύμφωνα με την κοινή λογική παιχνίδι με παιχνίδι να παρουσιαζόμαστε ελαφρώς βελτιωμένοι παρακολουθούμε μια προσπάθεια των παικτών μας να θέσουν νέα στάνταρ στο πόσο άσχημη απόδοση μπορούν να πιάσουν. Όσο και αν τρίβαμε τα ματάκια μας τίποτα δεν άλλαζε, η Κέρκυρα ήταν στο γήπεδο και όχι η Μπαρτσελόνα που συχνά πυκνά έκανε την άμυνα μας να μοιάζει με ξέφραγο αμπέλι. Όταν παρακολουθείς έναν παίκτη σαν τον Αγρίτη να σε κάνει για 90' γιο γιο και έναν Μάρτιν που είχε να αγωνιστεί σε επίσημο παιχνίδι αρκετούς μήνες να σκοράρει τότε δεν σου φταίει κανείς άλλος πέρα από τον κακό σου εαυτό.  Απογοητευμένος ο Πρόμπιερζ που ακόμη δεν έχει καταλάβει ποιο είναι το πρόβλημα. Και πως να καταλάβει το πρόβλημα όταν δεν καταλαβαίνει ότι η ομάδα στην οποία είναι προπονητής επιβάλλεται να διεκδικήσει την νίκη σε ένα παιχνίδι με αντίπαλο την Κέρκυρα πρεσάροντας  σε όλο το γήπεδο και όχι να περιμένει πίσω από το κέντρο για να κλείσει χώρους και να χαλάσει το επιθετικό πλάνο του αντιπάλου. Δεν μπορεί να καταλάβει τι συμβαίνει με τους παίκτες του αλλά μήπως οι παίκτες του μπορούν να καταλάβουν τι συμβαίνει με αυτόν και τις περίεργες επιλογές του? Θυσίασε τον Καζναφέρη που  ίσως ήταν ο πιο δραστήριος παίκτης μέσα στο γήπεδο όταν μέσα υπήρχαν τουλάχιστον 3-4 περιπατητές που ούτε την φανέλα δεν ίδρωσαν. Εμπιστεύτηκε το δίδυμο Τόχα και Φατί για άλλο ένα παιχνίδι και για ακόμη μια φορά του απέδειξε ότι αυτό το δίδυμο ΔΕΝ ΠΡΟΧΩΡΑΕΙ! Άλλο ένα γκολ από την αδράνεια του Μίσελ που έχουμε βαρεθεί να τον βλέπουμε να παρακολουθεί την μπάλα να μπαίνει στα δίχτυα σε θέση καλύτερη και από τα επίσημα του γηπέδου.  Εμπιστεύτηκε τον Ντίκο σε μια τόσο κακή ημέρα όταν έκανε το ένα λάθος μετά το άλλο επειδή ο Σανκαρέ ήταν ανέτοιμος και τελικά είδαμε τον Σανκαρέ σέντερ φορ. Προφανώς αυτοί που έφεραν τον Πολωνό στον ΑΡΗ και "εξυμνούσαν" την τρέλα που μας πούλησε στα παιχνίδια με την Γιαγκελόνια σαν ατού του Πρόμπιερζ μάλλον  κινήσεις σαν και αυτή με τον Σανκαρέ πρέπει να είχαν στο μυαλό τους. Αλλά ξέχασα, δεν είχε άλλο επιθετικό στην διάθεση του... παρόλο που αυτή η διοίκηση έχει άριστη συνεργασία με τους προπονητές και ότι ζητάνε το έχουν αλλά είμαστε τόσο άτυχοι που όλοι οι προπονητές που έρχονται στον ΑΡΗ προτιμούν μέσους και αμυντικούς για την θέση του σέντερ φορ... Βάλε τον Τόχα ρε Πρόμπιερζ να παίξει επίθεση αφού είναι τόσο παικταράς που σε ικανοποιεί με την απόδοση του και δεν θέλεις να τον αλλάξεις με τίποτα... Με όλα αυτά λοιπόν ο ΑΡΗΣ μας βρίσκεται στην 11η θέση με μόλις 14 βαθμούς και με όλες τις ομάδες παρακάτω να έχουν τουλάχιστον 1 παιχνίδι λιγότερο από εμάς. Νομίζω η αναπροσαρμογή στόχων είναι επιβεβλημένη και όσο πιο γρήγορα συγκεντρωθούμε και καταφέρουμε να μαζέψουμε κάποια πονταλάκια ώστε να ξεφύγουμε από την επικίνδυνη ζώνη και χαλαρώσουμε τόσο το καλύτερο. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να σκεφτούμε με ηρεμία το τι έφταιξε και το τι πρέπει να γίνει ενόψει της νέας χρονιάς. Δυστυχώς εκεί μας καταντήσανε, στις αρχές τους 2012 να σκεφτόμαστε την επόμενη αγωνιστική σεζόν. Υπάρχει βέβαια και το κύπελλο αλλά με τέτοιες εμφανίσεις δεν πας ούτε βήμα παραπέρα... Η απογοήτευση είναι τεράστια και όσοι βρεθήκαμε σήμερα στο κυλικείο του  Παλέ το νιώσαμε και με το παραπάνω μιας και μετά το 1-0 της Κέρκυρας επικράτησε η απόλυτη σιωπή και δεν υπήρχε διάθεση ούτε για γκρίνια. Συγχαρητήρια στα παιδιά που ταξίδεψαν στην Κέρκυρα που ήταν η μοναδική όμορφη εικόνα που είδαμε από το σημερινό παιχνίδι που όπως αυτά που προηγήθηκαν με Πανιώνιο και Αστέρα Τρίπολης θα πρέπει να τα διαγράψουμε από το μυαλό μας το συντομότερο...

2 πράγματα εύχομαι να αλλάξουν με ολόκληρη την ψυχή μου στον μπασκετικό ΑΡΗ το 2012. Πρώτα πρώτα να ξαναέρθει ο κόσμος στο γήπεδο και δεύτερον αλλά εξίσου σημαντικό να αλλάξει η ομάδα επιτέλους σελίδα στα διοικητικά της. Για το δεύτερο δεν μπορώ να πω ότι είμαι αισιόδοξος μιας και η "κλίκα" δύσκολα να αφήσει τα κεκτημένα για το πρώτο όμως είμαι αρκετά αισιόδοξος μιας και σιγά σιγά υπάρχουν κάποια θετικά σημάδια που δείχνουν ότι  ο κόσμος επιστρέφει στο Παλέ. Ο λόγος φυσικά δεν είναι η υψηλή βαθμολογική θέση ή κάποιες σπουδαίες νίκες αλλά το πάθος, η αγωνιστικότητα και η διάθεση που δείχνουν οι παίκτες του Β.Αλεξανδρή πάνω στο παρκέ κάτι που δεν περνάει απαρατήρητο. Και όλα αυτά κόντρα στην διοικητική ανυπαρξία και κοροϊδία προς όλο τον κόσμο του ΑΡΗ αλλά και προς τα μέλη της ομάδος που αν και απλήρωτοι ως τώρα κάνουν το χρέος τους και με το παραπάνω. Μικροτραυματισμοί, συμβολική αποχή από την προπόνηση, προτάσεις από ξένες ομάδες που απορρίφθηκαν για Τζέιμς και Ταπούτο και λόγια του αέρα από τον Γ.Δαμιανίδη που συνεχίζει να πουλάει το παραμύθι της παραγοντικής ανυπαρξίας και εγκατάλειψης στον μπασκετικό ΑΡΗ όταν από το καλοκαίρι αυτός και οι "φίλοι" του απέρριψαν με τον πλέον άκομψο τρόπο 2 προτάσεις για αλλαγή του ιδιοκτησιακού ήταν τα σημαντικά θέματα για τον ΑΡΗ μας τις τελευταίες ημέρες. Τίποτα ευχάριστο, τίποτα αισιόδοξο. Παρόλα αυτά την προσπάθεια που γίνεται αξίζει να την στηρίξουμε έστω και με την μικρή ελπίδα ότι κάποια στιγμή οι άνθρωποι που κρατάνε "αιχμάλωτο" τον ΑΡΗ θα κάνουν πέρα και θα αφήσουν την ομάδα να ανασάνει. Το παιχνίδι με το Μαρούσι αποτελεί ιδανική ευκαιρία τόσο για την ομάδα όσο και για εμάς τους οπαδούς να επιστρέψουμε από τις διακοπές στην αγωνιστική δράση και να δώσουμε βροντερό παρών την Τετάρτη το απόγευμα στις 5 στο θρυλικό Παλέ! Για το Μαρούσι και τις ζημιές που μας έχει κάνει τα έχουμε πει αμέτρητες φορές και αν φέτος μοιάζει να παραπαίει εκεί στον πάτο της βαθμολογίας δεν πρέπει να υποτιμηθεί ούτε για μια στιγμή. Δεν είναι ανάγκη να τους κάνουμε μάγκες για άλλη μια φορά. Μπορεί στο τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς η ομάδα να απογοήτευσε σε γενικές γραμμές δείχνοντας ένα διαφορετικό πρόσωπο από αυτό που μας είχε συνηθίσει αλλά όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι στο συγκεκριμένο γήπεδο επικρατούν ιδιαίτερες συνθήκες... Όπως και να έχει θα πρέπει η αρνητική παρένθεση που άνοιξε στο παιχνίδι με τον μπάογκ να κλείσει άμεσα και αυτό θα γίνει μόνο με νίκη κόντρα στο Μαρούσι. Εκτός από τον Μπόγρη που θα λείψει σίγουρα, Τσαλδάρης και Μαυραϊδής αντιμετωπίζουν μικροπροβλήματα τραυματισμού και πιθανόν να προφυλαχθούν από τον Β.Αλεξανδρή. Το Μαρούσι δεν βρίσκεται και στην καλύτερη του κατάσταση και αυτό ίσως είναι μια καλή ευκαιρία ώστε να πάρουμε μια νίκη ξεκουράζοντας κάποιους παίκτες που το χρειάζονται. Άσχετα πάντως με την αγανάκτηση για την συμπεριφορά του Γ.Δαμιανίδη, των μετόχων και των "φίλων" τους είναι υποχρέωση μας να βοηθήσουμε ώστε αυτή η ομάδα να μην διαλυθεί. Τόσο με την παρουσία μας στο αυριανό παιχνίδι όσο και με την αγορά του πακέτου εισιτηρίων για τα 3 ευρωπαϊκά παιχνίδια του Last 16 του Eurocup με μόλις 24Ε(8 ευρώ ανά παιχνίδι!!!) πρέπει να ενισχύσουμε οικονομικά τα ταμεία της ΚΑΕ σε όσο μεγαλύτερο βαθμό γίνεται γιατί αν περιμένουμε από αλλού την λύση στο οικονομικό δύσκολα τα πράγματα. Άλλωστε μια και  ο S3 έχει αναλάβει την "σωτηρία" του Γ.Δαμιανίδη κάποιος θα πρέπει να αναλάβει την σωτηρία της ομάδος και αυτός είσαι εσύ και εγώ φίλε Αρειανέ. Όλοι στο Παλέ στο πλευρό του Αυτοκράτορα! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Για αρχή να ευχηθούμε και εμείς με την σειρά μας Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά σε όλα τα Αρειανά(και όχι μόνο) και φυσικά νίκες και επιτυχίες που δεν  μπορέσαμε να χαρούμε το 2011. Όπως πολλοί από εσάς έτσι και εμείς αφήσαμε στην άκρη τα αθλητικά δρώμενα(και τα πληκτρολόγια μαζί) και ξεκουράσαμε σώμα και πνεύμα. Τα γεγονότα που "χάσαμε" μας επανέφεραν στην σκληρή πραγματικότητα του ΑΡΗ μας που θέλει παίκτες και προπονητές απλήρωτους, ποδοσφαιριστές με το ένα πόδι εκτός ομάδος χωρίς να τους έχει δοθεί ούτε καν μια ευκαιρία και άλλους που τους δόθηκαν αμέτρητες και τώρα που καταλάβαμε ότι δεν μας κάνουν δεν υπάρχουν τα χρήματα για να  "απαλλαχθούμε" από αυτούς.  Και μέσα σε όλα αυτά ο πιο καθοριστικός μήνας για την αγαπημένη μας ομάδα μιας και στα παιχνίδια που θα ακολουθήσουν για πρωτάθλημα και κύπελλο θα ξεκαθαρίσουν οι στόχοι μας και οι πιθανότητες μας για κάτι καλό ή οριστικοποίηση άλλης μιας αποτυχημένης χρονιάς. Φυσικά σε αυτά τα παιχνίδια "μεγάλοι" αντίπαλοι δεν υπάρχουν αλλά το δικαίωμα για να "ξεχωρίζουμε" τους αντιπάλους μας σε μικρούς και μεγάλους το έχουμε χάσει εδώ και αρκετό καιρό. Μετά λοιπόν την προβληματική εμφάνιση που οδήγησε στην νίκη με την Δράμα έχουμε να αντιμετωπίσουμε την δεύτερη χειρότερη ομάδα του πρωταθλήματος όπου και εδώ η νίκη είναι μονόδρομος.  Αν και η Κέρκυρα ως τώρα δεν έχει να παρουσιάσει τίποτα το θετικό το παιχνίδι αυτό θα είναι πολύ πιο δύσκολο από αυτό με την Δόξα Δράμας που λίγο η νοοτροπία των μικρών ομάδων που αγωνίζονται εκτός έδρας, λίγο η συγκυρία με την γρήγορη αποβολή παίκτη των Δραμινών έκανε την αναμέτρηση εύκολη κάτι ανάλογο που δύσκολα να επαναληφθεί αν δείξουμε το ίδιο κακό πρόσωπο για τον απλό λόγο ότι η Κέρκυρα μέσα στην έδρα της θα παλέψει για την νίκη. Και για τους αντιπάλους μας τα περιθώρια έχουν στενέψει και σίγουρα περιμένουν αυτό το παιχνίδι ως μια ευκαιρία για να μαζέψουν βαθμούς. Ήδη έχει ενισχυθεί η Κέρκυρα και όπως αναμένεται θα ενισχυθεί και άλλο χάρη στις πολλές και καλές διπλωματικές σχέσεις που διατηρεί εδώ και χρόνια με αρκετές ομάδες άρα ίσως είναι καλό που την πετυχαίνουμε τώρα πριν δηλαδή καταφέρει και δυναμώσει και άλλο. Αυτό φυσικά δεν θα έπρεπε να ενδιαφέρει τον Πρόμπιερζ και τους παίκτες του μιας και ο στόχος θα πρέπει να είναι να επιβάλλουμε από την αρχή τον δικό μας ρυθμό και να μην αφήσουμε στην ομάδα της Κέρκυρας να ελπίζει σε νίκη. Πάντα τα παιχνίδια που ακολουθούν τις γιορτές κρύβουν εκπλήξεις αλλά αυτό συνήθως ισχύει για φορμαρισμένες ομάδες και όχι για ομάδες σαν την δική μας που ακόμη ψάχνει την αγωνιστική της ταυτότητα. Ίσως για πρώτη φόρα στην σεζόν το πολυάριθμο ροστερ να λειτουργήσει θετικά και όσοι αγωνιστούν να θέλουν να δείξουν το κάτι παραπάνω μιας και βρισκόμαστε και επίσημα σε μεταγραφική περίοδο και στον ΑΡΗ των τελευταίων χρόνων δεν υπάρχει τίποτα το δεδομένο(εκτός του Τόχα στο βασικό σχήμα και του Κόκε παλαιότερα) και παίκτες που ξεκινάνε βασικοί ξαφνικά μπορεί να αποτελέσουν και οριστικό παρελθόν από τον σύλλογο. Πάντως οι επόμενες ημέρες νομίζω ότι θα είναι καθοριστικές και για το μέλλον του Πρόμπιερζ αφού οι δικές του εισηγήσεις θα διαμορφώσουν το νέο πρόσωπο της ομάδος και όπως φαντάζει λογικό όλοι μας θα περιμένουμε να δούμε κάτι καλύτερο από ότι έχουμε δει ως τώρα. Τι καλύτερο λοιπόν από μια εκτός έδρας νίκη για να μας πάει καλά ολόκληρη η χρονιά!

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2011 annual report for this blog.

Here's an excerpt:

The Louvre Museum has 8.5 million visitors per year. This blog was viewed about 99,000 times in 2011. If it were an exhibit at the Louvre Museum, it would take about 4 days for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

Την 2η συνεχόμενη νίκη σε επίσημο παιχνίδι πέτυχε για πρώτη φορά φέτος η ομάδα μας κερδίζοντας τους 3 βαθμούς σε έναν αγώνα όπου περιθώρια για απώλειες δεν υπήρχαν. 2 νίκες λοιπόν κόντρα στις 2 πιο αδύναμες ομάδες που έχουμε αντιμετωπίσει στην φετινή αγωνιστική χρονιά. Το κάναμε το χρέος μας, πήραμε την πρόκριση στο κύπελλο, πήραμε τους 3 βαθμούς με την Δόξα αλλά ως εκεί... Πέρα λοιπόν από την ουσία που είναι η νίκη νομίζω θα συμφωνήσετε ότι δεν είδαμε τίποτα παραπάνω. Ούτε ίχνος αλλαγής, ούτε ίχνος βελτίωσης, ούτε ίχνος μιας προσπάθειας παραπάνω, ούτε ίχνος αλλαγής φιλοσοφίας, ούτε ίχνος διάθεσης να διορθωθούν τα κακώς κείμενα που έχουν μετατρέψει μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα τον ελκυστικό ποδοσφαιρικό ΑΡΗ που χαιρόσουν να τον βλέπει να πρέπει να βάλεις κολλύριο στα μάτι για να τον παρακολουθήσεις. Το να κάνουμε τις υποθέσεις μας για το πως θα μπορούσε να εξελιχθεί το παιχνίδι αν η Δόξα δεν έμενε από νωρίς με 10 παίκτες είναι περιττό μιας και με δεδομένο το αριθμητικό πλεονέκτημα  αυτό που παρακολουθήσαμε στην συνέχεια ήταν ακόμη πιο λυπηρό από αυτό που είχε προηγηθεί.  Ευτυχώς λίγο πριν το τέλος ήρθε το γκολ του Καπετάνου που μας έβγαλε από την δύσκολη θέση των τελευταίων λεπτών όπου πολύ πιθανό να βιώναμε στιγμές Εργοτέλη, ΟΦΗ ή Πανθρακικού γεμάτο άγχος και αγωνία μέχρι να ακουστεί το τελικό σφύριγμα της λήξης.  Για ακόμη μια φορά νομίζω ότι δεν υπάρχει λόγος να αναλύσουμε ξεχωριστά την απόδοση κάθε παίκτη μιας και η συνολική εικόνα ήταν αποκαρδιωτική αλλά αν θα διάλεγα έναν παίκτη σαν "δείγμα γραφής" του σημερινού ΑΡΗ αυτός θα ήταν ο Κάρλος Τόχα. Για άλλο ένα παιχνίδι βασικός και αναντικατάστατος χωρίς ουσιαστικό ρόλο στον χώρο του κέντρου, να γυρνάει την μπάλα διαρκώς προς τα πίσω, να κάνει 10 βήματα πίσω κάθε φορά που σκέφτεται να κάνει ένα εμπρός, να μην τολμάει μια "έφοδο" να μην έχει μια έμπνευση για κάποια προωθημένη μπαλιά. Έτσι ακριβώς ήταν ολόκληρος ο ΑΡΗΣ σήμερα και από την στιγμή που αυτή η αγωνιστική συμπεριφορά επιβραβεύεται με συνεχή παρουσία στην βασική 11αδα  τότε λογικό είναι αυτόν τον ΑΡΗ να βλέπουμε και στην συνέχεια. Αν λοιπόν ο Πρόμπιερζ είναι ευχαριστημένος με εμφανίσεις τύπου Τόχα τότε νομίζω ότι είναι συνολική εικόνα του ΑΡΗ είναι φυσιολογική και κάπως έτσι θα συνεχιστεί... Με τα μέχρι τώρα δεδομένα δεν μπορώ να βασιστώ κάπου για να ελπίζω για ένα καλύτερο αύριο στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ παρά μόνο στον αέρα αλλαγής και την  αισιοδοξία που φέρνει παραδοσιακά ο ερχομός του νέου χρόνου. Ας ελπίσουμε λοιπόν ο νέος χρόνος να φωτίσει όλους όσους αποτελούν τον ΑΡΗ και να μας δείξουν με την σειρά τους τον καλύτερο ΑΡΗ που όλοι θέλουμε...

Στα προηγούμενα 11 παιχνίδια η ομάδα μας μετρούσε μόλις 2 ήττες αλλά ακόμη και σε αυτές τις 2 ήττες δεν παρουσίασε εικόνα ανάλογη με την σημερινή. Ο ΑΡΗΣ σήμερα με εξαίρεση 8-9' όπου έπαιξε την γνωστή πιεστική του άμυνα, κυκλοφόρησε γρήγορα και σωστά την μπάλα στην επίθεση και είχε καλές επιλογές όλο το υπόλοιπο παιχνίδι παρακολουθήσαμε το προσωπικό "κρεσέντο" κάποιων παικτών που δυστυχώς ήταν περιορισμένης διάρκειας και όχι αρκετό για να μας χαρίσει την νίκη. Μια ο Τζέιμς, μια ο Τσαλδάρης, μια ο Ταπούτος με συνεχόμενες προσωπικές ενέργειες πέρα από κάθε λογική και επιθετικό πλάνο προσπάθησαν να σηκώσουν την ομάδα στην πλάτη τους και να την οδηγήσουν ο καθένας μόνος του ξεχωριστά προς την νίκη. Δυστυχώς αυτά τα ξεσπάσματα δεν ήταν αρκετά και έτσι οι παίκτες του συμπολίτη άρπαξαν την ευκαιρία από τα μαλλιά και ένα παιχνίδι που όπως ξεκίνησε δεν έδειχνε να είναι στα μέτρα τους κατάφεραν να το κερδίσουν. Φυσικά σε αυτήν την νίκη τεράστια συμβολή είχε το διαιτητικό τρίο όπου με επιλεκτικά σφυρίγματα προστάτεψε παίκτες κλειδιά του συμπολίτη όπως ήταν ο Ντικούδης και έδειξαν ιδιαίτερη ευαισθησία ακόμη και στις πιο καθαρές φάσεις όπου οι παίκτες μας έκαναν το ένα κόψιμο μετά το άλλο. Χαρακτηριστικά τα φάουλ που σφυρίχτηκαν εις βάρος του Μόλντροου. Το αντιαθλητικό φάουλ στο φινάλε ήταν άλλη μια παγκόσμια πρωτοτυπία όπου τις βλέπεις μόνο σε παιχνίδια με ομάδες σαν τον μπάογκ όπου  το παρασκήνιο και οι δημόσιες σχέσεις είναι το μεγάλο τους ατού και τα ανθρωπάκια με τα "γκρι" δείχνουν τόσο ιδιαίτερο ζήλο για να βάλουν την υπογραφή τους σε μια νίκη που ισοδυναμεί ολόκληρη την χρονιά για αυτούς που ώρες ώρες ξεφεύγουν. Ακόμη λοιπόν και αυτή η ομορφιά που προσφέρει το άθλημα με την εναλλαγή του σκορ στο φινάλε και τα τελευταία κρίσιμα δευτερόλεπτα πρέπει να θυσιαστεί για να μην χάσουν οι συμπολίτες και κάνουν μαύρα Χριστούγεννα. Φυσικά στην συγκεκριμένη φάση αμφιβάλλω αν υπήρχε καν φάουλ από τον Τζέιμς πόσο μάλλον και αντιαθλητικό. Αντιαθλητικά φάουλ που δεν είδαν οι διαιτητές σε περιπτώσεις όπως αυτές του Ντικούδη που εσκεμμένα και αντιαθλητικά έβαλε την τρικλοποδιά στον Μπόγρη και τον άφησε εκτός παιχνιδιού και ακόμη πιο αντιαθλητικά με μια κίνηση που θα ζήλευε ακόμη και παλαιστής πέταξε τον Ταπούτο στο έδαφος όταν του ξέφυγε στην άμυνα. Απορίας άξιο είναι το κόμπλεξ που βγάζουν οι διαιτητές με τον ΑΡΗ και με πόση ευκολία χρεώνουν με τεχνική ποινή στην ανάπαυλα του αγώνα τον πρόεδρο της ομάδος που "τόλμησε" να διαμαρτυρηθεί στους διαιτητές για τις "συνθήκες" του αγώνα. Κανένα ίχνος σεβασμού αλλά ας ελπίσουμε να υπάρξει έστω κάποια επίσημη αντίδραση. Πάντως παρά τα εξόφθαλμα διαιτητικά λάθη εγώ παραμένω απογοητευμένος από την ομάδα μου γιατί σίγουρα μπορούσε να αποδώσει πολύ καλύτερα. Νομίζω ότι ήταν εμφανές ότι υπήρχε αδικαιολόγητα υπερβολικό άγχος για αυτό το παιχνίδι κάτι που βραχυκύκλωσε την ομάδα και δεν μπόρεσε να κάνει το γνωστό της παιχνίδι. Ούτε καν στα κρίσιμα τελευταία λεπτά που πήρε και κεφάλι το σκορ δεν μπόρεσαν οι παίκτες μας να δείξουν την απαραίτητη ψυχραιμία και ο κάθε παίκτης ήθελε να γίνει ήρωας. Πολύ αξία δίνουμε σε μια μέτρια ομάδα του πρωταθλήματος και αυτός μας κρατάει πίσω. Κάποια στιγμή θα πρέπει να καταλάβουμε ότι παρά τις ιδιαιτερότητες που έχει αυτό το παιχνίδι θα πρέπει να το αντιμετωπίζουμε όπως όλα τα άλλα. Αν έκανε ο ΑΡΗΣ σήμερα ότι έκανε και στα προηγούμενα παιχνίδια δεν θα είχε αφήσει το περιθώριο σε κανένα "κοράκι" να χαρίσει την νίκη στον συμπολίτη. Παρά την πίκρα της ήττας θα πρέπει να αφήσουμε πίσω μας αυτό το παιχνίδι και να κοιτάξουμε μπροστά. Δεν υπάρχει λόγος να μείνουμε παραπάνω, η ομάδα είναι σε ανοδική πορεία απλά σήμερα έκανε μια παρένθεση που στο επόμενο παιχνίδι θα πρέπει να κλείσει. Περαστικά στον Μπόγρη που η απουσία του μας στοίχισε. Ας ελπίσουμε η νέα χρονιά να είναι πολύ καλύτερη από αυτήν που σε λίγες φεύγει και ο μπασκετικός ΑΡΗΣ να αποτελέσει την αποκάλυψη της νέας χρονιάς και να απελευθερωθεί από τα δεσμά που τον κρατάνε χαμηλά... ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Το βαθμολογικό αδιέξοδο στο οποίο έχει οδηγηθεί η ομάδα από τα συνεχόμενα αρνητικά αποτελέσματα είναι δεδομένο. Αν υπάρχει όμως ένα αισιόδοξο σενάριο που μας δίνει μια διέξοδο από αυτήν την κατάσταση μια ελπίδα για κάτι καλύτερο στην συνέχεια αυτό είναι το βατό πρόγραμμα που ακολουθεί με πρώτο και καλύτερο το παιχνίδι κόντρα στην Δόξα Δράμας που ως τώρα έχει αποδειχθεί ως η πιο εύκολη λεία στα χέρια των αντιπάλων της. Επομένως η νίκη στην αυριανή αναμέτρηση θα πρέπει να θεωρείτε δεδομένη. Φυσικά εμείς σαν οπαδοί μπορούμε να κάνουμε οποιαδήποτε σκέψη θέλουμε σε υποθετικό επίπεδο αλλά κάτι τέτοιο δεν ισχύει για τον Πρόμπιερζ και τους παίκτες του που θα πρέπει να αποδείξουν μέσα στο γήπεδο ότι είναι καλύτεροι έστω από αυτήν την Δράμα που είναι σκέτο δράμα και να πάρουν τους 3 βαθμούς της νίκης. Ουσιαστικά αντίπαλος  για ακόμη ένα παιχνίδι είναι ο κακός μας εαυτός όπου ακόμη και σε παιχνίδια όπως αυτό με τον Πανθρακικό έκανε την εμφάνιση του παρά το θετικό αποτέλεσμα.  Το παζλ της 11αδας δεν θα προσπαθήσουμε να το λύσουμε μιας και ο Πολωνός το έχει συνήθεια να μας αιφνιδιάζει και να κάνει την έκπληξη την τελευταία στιγμή. Υπό φυσιολογικές συνθήκες οι 18άδες των τελευταίων αγώνων θα έπρεπε να μας δείχνουν μια εικόνα σχετικά με την αναμενόμενη "εκκαθάριση" στο ρόστερ στην μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου αλλά στον ΑΡΗ των τελευταίων χρόνων όλα μπορείς να τα περιμένεις. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Νάτσο Γκαρσία όπου έχει περάσει από όλα τα στάδια όπως υπό διωγμό, μεγάλη επιστροφή, δανεικός, υπό διωγμό και πάλι σύμφωνα με τα τελευταία δημοσιεύματα αναμένουμε την μεγάλη επιστροφή... Κάπως έτσι είναι και τα δεδομένα με τον Καστίγιο που από την μια δηλώνει ότι θέλει να μείνει και να παίξει μπάλα αδιαφορώντας για τα χρήματα και από την άλλη κάνει ότι γουστάρει. Αν και όλα τα παραπάνω είναι θέματα των ημερών θα πρέπει την Τετάρτη το απόγευμα να μείνουν στην άκρη και ομάδα και κόσμος να τα δώσουν όλα για την νίκη. Το σενάριο απώλειας βαθμών δεν πρέπει να μας περνάει ούτε καν από το μυαλό. Και μιας και αναφερθήκαμε στον κόσμο θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να αναμένουμε ένα ηχηρό χαστούκι προς κάθε υπεύθυνο για αυτήν την κατάσταση που οδηγεί τον Αρειανό να αφήνεται στο κλίμα των εορτών για να ξεφύγει από τα καθημερινά του προβλήματα αντί το γήπεδο να είναι για αυτόν μια γιορτή και μια διέξοδος από όλα τα άλλα προβλήματα. Ελπίζω να διαψευσθώ αλλά αύριο περιμένω λίγο κόσμο και πολύ κρύο... Ευχή όλων να μας ζεστάνει η ομάδα με την παρουσία της στο γήπεδο και να κάνει όλους αυτούς που δεν θα έρθουν αύριο να το ξανασκεφτούν καλύτερα στο επόμενο παιχνίδι.