Αν και έχουμε πολύ δρόμο ακόμη μιας και είμαστε μόλις στην έναρξη του Β γύρου της πρώτης φάσης των ομίλων νομίζω οτι θα πρέπει σιγά σιγά να το λέμε ώστε να το καταλάβει και ο τελευταίος που αποτελεί την ομάδα μπάσκετ του ΑΡΗ οτι το Eurocup αποτελεί την ιδανική ευκαιρία για να πάρουμε ύστερα απο 5 χρόνια εναν τίτλο αλλά και να εξασφαλίσουμε ταυτόχρονα την απευθείας είσοδο μας στην Ευρωλίγκα χωρίς να αγχωνόμαστε στα πλέιοφς και στα προκριματικά των ομίλων. Άλλωστε οι δυνατές ομάδες που συμμετέχουν στο Eurocup είναι στα μέτρα και ο ΑΡΗΣ δεν έχει να φοβηθεί τίποτα παρά μόνο τον κακό του εαυτό. Αυτόν τον κακό εαυτό που έκανε την εμφάνιση του στο τελευταίο δεκάλεπτο κόντρα στην Σιαουλιάι και μας στέρησε μια νίκη/πρόκριση με την οποία είμαστε αγκαλιά. Σταθερή απόδοση και συγκέντρωση για 40' είναι το ζητούμενο στον ΑΡΗ ώστε να μην παρασυρθεί πάλι απο τον ξέφρενο ρυθμό των Λιθουανών και να φέρει το παιχνίδι στα μέτρα μας. Ακόμη έχουμε πολύ δρόμο αλλά αυτές οι ήττες πρέπει να μας γίνονται μάθημα γιατί όσο περνάει ο καιρός τα περιθώρια για λάθη στενεύουν και στο αυριανό παιχνίδι κόντρα στην Σιαουλιάι δεν υπάρχει άλλο αποτέλεσμα εκτός της νίκης γιατί μια απρόσμενη ήττα μπορεί να καταστρέψει τα πάντα. Με τον κόσμο στο πλευρό του όμως ο ΑΡΗΣ μας αποκτάει περισσότερη δύναμη και αυτοπεποίθηση. Και όταν μιλάω για κόσμο αναφέρομαι σε αυτούς τους 3000 περίπου που ακολουθούν πιστά την ομάδα ανεξάρτητα απο τα αποτελέσματα και μέχρι την λήξη του αγώνα τραγουδάνε και βοηθάνε την ομάδα με όλες τις δυνάμεις τους. Όλοι οι υπόλοιποι οι απαιτητικοί, που περιμένουν να κάνουμε την μεγάλη νίκη για να έρθουν στο Παλέ ας κάτσουν στον καναπέ τους αλλά ας μας κάνουν την χάρη να μην μας ζαλίζουν με την γκρίνια τους.  Το σίγουρο είναι οτι και το αυριανό παιχνίδι όπως και το πρώτο που έγινε στην Λιθουανία θα είναι άκρως εντυπωσιακό με τον γρήγορο ρύθμο που θα έχει αλλά και με την εξαιρετική ικανότητα που έχουν και οι 2 ομάδες στο σκοράρισμα. Βέβαια αυτήν την φορά θα είμαστε εμείς οι νικητές! Τρίτη βράδυ στις 21.00 όλοι στο Παλέ για ακόμη ενα παιχνίδι στο πλευρό του Αυτοκράτορα!

Τρελαμένοι όλοι απο το άσχημο ποδοσφαιρικό αποτέλεσμα κατηφορίσαμε εως το Παλέ για να απολαύσουμε ενα καλό παιχνίδι και να ξεσπάσουμε μέσα απο την μπασκετική μας ομάδα. Για κακή μας τύχη λες και μας είχαν κάνει μαγια οι παίκτες μας χάνανε το ενα μετα το άλλο ελεύθερα σουτ την ίδια στιγμή που οι Περιστεριώτες είχαν εκπληκτικά ποσοστά στα σουτ και δείχνανε ασταμάτητοι! Εαν δεν είχε προηγηθεί το ματς με τον Αστέρα θα μπορούσα να πώ οτι μου άρεσε το παιχνίδι μιας και είχε συναρπαστική εξέλιξη και χαρούμενο για εμάς φινάλε αλλά με τις παρούσες συνθήκες μάλλον δυνάμωσε τον πονοκέφαλο που ήδη είχα και μου δημιούργησε κι άλλο εκνευρισμό. Δικαιολογίες για την χθεσινή εμφάνιση υπάρχουν πολλές με πρώτη και καλύτερη το κουραστικό ταξίδι της επιστροφής απο την Λιθουανία που σίγουρα επηρέασε τους παίκτες μας και σε συνδιασμό με την "κακή" ημέρα που βρέθηκαν οι περισσότεροι παίκτες μας τότε όλα μας φαίνονται πιο λογικά. Για ακόμη μια φορά υπήρξε και η συμβολή των διαιτητών στα "σπασμένα" νεύρα μας που σφύριζαν σε κάθε φάση ακόμη και τα βλέμματα μεταξύ των παικτών σαν φάουλ..  Φυσικά μπορεί και ιστορικά σαν όνομα το Περιστέρι να μην μας προκαλεί δέος αλλά δεν πρέπει να το υποτιμάμε σαν ομάδα μιας και με την εως τώρα παρουσία του αλλά και όπως το είδα χθές πιστεύω οτι θα τερματίσει στην πρώτη 6άδα και σίγουρα θα κάνει αρκετή ζημιά στους ανταγωνιστές μας για την 3η θέση όπως έκανε στον Πανελλήνιο και λίγο έλειψε να κάνει και σε εμάς. Τέταρτο συνεχόμενο παιχνίδι που κρίνεται στις λεπτομέρειες και θα τολμούσα να πω οτι ίσως ήταν το μοναδικό που θα άξιζε να χάσουμε μιας και οι αντίπαλοι μας είχαν μια σταθερή απόδοση σε όλο το παιχνίδι, ήταν πιο αποφασισμένοι σε αντίθεση με εμάς που παίζαμε με ξεσπάσματα. Στα θετικά σίγουρα θα πρέπει να σημειώσουμε την πολύ καλή εμφάνιση του Δήμου Ντικούδη που ήταν ίσως ο κορυφαίος της χθεσινής αναμέτρησης. Καθοριστικά σουτ πέτυχε ο Ρίτσαρντσον που θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για άλλη μια καλή εμφάνιση αλλά η αλήθεια είναι οτι έχασε πολλά ελεύθερα σουτ που εαν έμπαιναν σίγουρα θα είχαν αλλάξει την ροη του παιχνιδιού. Ευτυχώς τέλος καλό γιατι σίγουρα δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάνουμε άλλους βαθμούς και κυρίως μέσα στην έδρα μας. Μόλις 3500 περίπου ο κόσμος που βρέθηκε στο Παλέ που παραμένει διστακτικός και δεν έχει αγκαλιάσει ακόμη την φετινή προσπάθεια. Επόμενο ραντεβου με τον Αυτοκράτορα την τρίτη το βράδυ σε ενα καθοριστικό παιχνίδι απέναντι στην Λιθουανική Σιαουλιάι για το Eurocup!

[youtube=

... ανούσιος, φλύαρος, αδιάφορος, χωρίς πάθος και πολλοί παρόμοιοι χαρακτηρισμοί μπορούν να εκφράσουν τον χθεσινό ΑΡΗ μας που σε καμιά περίπτωση δεν πλησίασε σε αυτό που περιμέναμε και οραματιζόμαστε για την ομάδα μας. Το οτι ο Αστέρας Τρίπολης έκανε 2 σέντρες όπου και οι 2 περάσανε και βγήκανε 2 εύκολες αμαρκάριστες κεφαλιές με την μια να διαμορφώνει το τελικό 0-1 δεν μου λέει απολύτως τίποτα μιας και να μην συνέβαιναν αυτές οι φάσεις το πολύ πολύ να έληγε το παιχνίδι στο 0 - 0! Ακόμη και με το αντίπαλο να μένει απο νωρίς με 10 παίκτες ήταν φανερό οτι ήμασταν ανήμποροι να αντιδράσουμε και να δημιουργήσουμε έστω τις προϋποθέσεις για ενα γκολ. Θεωρώ καλό μετά από ένα τόσο άσχημο αποτέλεσμα/εμφάνιση να μην μπαίνω στην διαδικασία να ποστάρω κάτι στα γρήγορα και προτιμώ να γράφω πιο ήρεμος με περισσότερη ψυχραιμία και καθαρό μυαλό. Το στενάχωρο στην όλη κατάσταση είναι οτι μετά και απο 20 ώρες περίπου οχι μόνο δεν μπορώ να δικαιολογήσω σε κανέναν σημείο την εικόνα της ομάδος μας αλλά δεν μπορώ να κατανοήσω ουτε στο ελάχιστο την συμπεριφορά των παικτών μας. Στην media day ο Κούπερ δήλωσε οτι αν και έχει περάσει 1 μήνας απο την έλευση του βλέπει τους παίκτες να δείχνουν στην προπόνηση  την ίδια όρεξη που δείχνανε την πρώτη μέρα της παρουσίας του και αυτό λέει πολλά. Και θα συμφωνήσω οτι θεωρητικά κάπως έτσι είναι τα πράγματα αλλά οταν βλέπεις μετά αυτήν την αδιαφορία μέσα στο παιχνίδι όπου εκεί φαίνεται και κρίνεται η δουλειά όλων ε τότε τι μπορεί να πει κανείς? Πολλά είναι τα αρνητικά σχόλια που ακούγονται απο χθες για τις ικανότητες των παικτών μας και το κατα πόσο μπορούν να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις μιας μεγάλης ομάδας όπως είναι ο ΑΡΗΣ μας και ακόμη περισσότερες οι δικαιολογημένες φωνές αγανάκτησης που θέλουν ριζικές αλλαγές στο έμψυχο υλικό και σημαντική ενίσχυση τον Ιανουάριο. Εαν αυτήν την στιγμή δεν υπήρχε στο τιμόνι της ομάδος ο Έκτορ Ραούλ Κούπερ σίγουρα τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα και δύσκολα θα μπορούσε κανείς να συγκρατήσει την οργή του κόσμου. Εαν υπάρχει μια ελπίδα ώστε να βελτιωθεί η εικόνα της ομάδας μας μέσα στο γήπεδο αυτή έχει το όνομα Εκτορ Ραούλ Κούπερ. Όσο για τους παίκτες μας νομίζω οτι οι περισσότεροι έχουν αποδείξει πόσο ικανοί είναι απλά κάπου αλλού χαλάει το πράγμα. Πιστεύω οτι απο την πρώτη στιγμή που ήρθαν αυτοί οι παίκτες και λόγο του οτι είχαμε να δούμε αρκετά χρόνια κάτι τόσο καλό που να έχει ποιότητα και ταλέντο τους ανεβάσαμε πολυ, τόσο πολύ που ακόμη και όταν δεν πετυχαίνουν τους στόχους τους αυτοί συνεχίζουν να αισθάνονται και να φέρονται ως ποδοσφαιρικοί αστέρες και όχι οι παίκτες μιας ομάδος που κατέληξε έκτη στο τραγικό πρωτάθλημα της Σουπερλίγκας και θα πρέπει να μοχθήσουν ωστε να αποδείξουν την αξία τους. Αυτό έχει να κάνει με την συμπεριφορά των παικτών μας και τις τεράστιες μεταπτώσεις στην ομάδα μας. Απο εκεί και πέρα γίνανε τραγικά λάθη το καλοκαίρι που όλοι μας τα πνίξαμε μιας και κανείς δεν ήθελε να ξεκινήσει η νέα χρόνια και η προσπάθεια της νέας εκλεγμένης διοίκησης με γκρίνιες και διαφωνίες. Μεγαλύτερο λάθος απο όλα η παραμονή του Μαζίνιο. Ενός προπονητή που δεν έδειξε ουσιαστικά τίποτα την προηγούμενη χρόνια παρά μόνο να μην χαλάει τα χατίρια στις επιθυμίες κάποιων απο την διοίκηση του ΑΡΗ... Ακούμε τους ρεπόρτερ της ομάδος να μιλάνε για τις καλές εμφανίσεις του Γκρασιάν στην Ιταλία και να τις αναπολούν. Κανείς όμως δεν αναφέρει οτι εκείνα τα παιχνίδια γινόντουσαν με 2 διαφορετικές 11άδες ανα ημίχρονο και ο Κόκε με τον Γκρασιάν δεν παίζανε συνήθως μαζί. Γιατί έπρεπε να επιστρέψει η ομάδα για να ξεκινήσει επιτέλους ο Μαζίνιο να δοκιμάζει την βασική 11άδα και να παλεύει να μπολιάσει Κόκε και Γκρασιάν στο ίδιο σχήμα και με αποτελέσματα που και ενα παιδάκι τα έβλεπε... Γιατί έπρεπε να φύγει ο Ρεγκέιρο και να μείνει ορφανή η αριστερή πλευρά? Γιατί η άμυνα μας βασίστηκε σε εναν δανεικό παίκτηαπο την Αργεντινή  που υπήρχε ο φόβος να αργούσε να εγκλιματιστεί και σε εναν 35χρονο αθλητή που είχε μείνει εκτός αγωνιστικών υποχρεώσεων για 6 μήνες? Γιατί όλοι παλεύουν να μας πείσουν οτι ο Ευθύμης Κουλουχέρης είναι μια αξιόπιστη λύση για την αμυντική μας γραμμή? Γιατί ο Φλάβιο με το που έφυγε ο Μαζίνιο αποχώρησε και αυτός? Γιατί υπήρχε με 2 διαφορετικούς προπονητές η εμμονή στον ντεφορμέ Κόκε  την ίδια στιγμή που ο Κάμπορα έδειχνε πιο αποτελεσματικός? Γιατί δόθηκε ο Γιάχιτς την τελευταία στιγμή χωρίς να υπάρξει παίκτης ανάλογης αξίας να τον αντικαταστήσει? Το συμπέρασμα που βγάζω είναι οτι ο καλοκαιρινός σχεδιασμός και το πλάνο για την νεα χρονιά βασίστηκε σε εναν προπονητή άπειρο (και  "γλάστρα"), στις προσωπικές συμπάθειες του άπειρου προπονητή, στις διαθέσεις των μάνατζερ που αποφάσιζαν ποιοι είναι καλό να φύγουν για οικονομικούς λόγους αλλά και ποιοι είναι καλό να παίζουν 90' πάλι για οικονομικούς(και όχι μόνο) λόγους. Και όλα αυτά κουκουλώθηκαν με μεταγραφές αεροδρομίου που δεν θα αμφισβητήσω την αξία των παικτών αλλά θα πω οτι οι ομάδες δεν γίνονται έτσι. Το ποδόσφαιρο δεν είναι μπασκετ να πάρεις έναν παικταρά και να αλλάξεις ετσι απλά την εικόνα της ομάδος. Χρειάζεται προγραμματισμός και ομαδική προσπάθεια και απο οτι φαίνεται ο ΑΡΗΣ μας είχε πρόχειρο προγραμματισμό και η ομαδική δουλειά δεν φαίνεται να αποδίδει. Όσο τώρα για τις γιούχες, τα λαϊκά δικαστήρια και τα μικροεπεισόδια μετά την λήξη του αγώνα εύχομαι οι παίκτες μας να το πήραν το μυνημά τους. Για την αστυνομία δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουν την βλακεία των ανθρώπων που δίνουν τις εντολές.  Η ευαισθησία που δείχνει η ΕΛ.ΑΣ. στις περιπτώσεις που σχετίζονται με τον ΑΡΗ δεν έχουν προηγούμενο. Πλέον τα χημικά μας έχουν γίνει συνήθεια... Τέλος για την συνέχεια θα ξαναεπαναλάβω οτι η διοίκηση του ΑΡΗ μας μπορεί να έκανε πάρα πολλά λάθη απο το καλοκαίρι που ανέλαβε αλλά έκανε και ενα τεράστιο καλό με την συμφωνία με τον Εκτορ Ραούλ Κούπερ. Ελπίζω σύντομα να ανακοινωθεί η επέκταση του συμβολαίου του προπονητή μας ώστε επιτέλους μετά απο χρόνια να έχουμε εναν ουσιαστικό λόγο οτι του χρόνου μπορούμε να είμαστε πολύ καλύτεροι. Έτσι για να κάνουμε και λίγο χιούμορ θα μπορούσαμε να πούμε οτι τουλάχιστον το χθεσινό παιχνίδι το χάσαμε δίκαια, με την αξία μας...

[youtube=

Επιστρέφει στο Παλέ  η ομάδα μας μετά απο 2 εκτός έδρας αναμετρήσεις που συνοδεύτηκαν με ήττες με μοναδικό στόχο την νίκη απέναντι στο Περιστέρι που επέστρεψε ύστερα απο χρόνια στην Α1 και φαίνεται αποφασισμένο να μείνει και όχι μόνο. Επιτέλους θα έλεγα οτι ήταν καιρός να επιστρέψει η ομάδα της Αθήνας μιας και όποιος αγαπάει αυτό το άθλημα μόνο συμπάθεια θα πρέπει να αισθάνεται για μια τόσο μπασκετική ομάδα που μας φέρνει ευχάριστες αναμνήσεις απο μια εποχή γεμάτο χαρές και επιτυχίες. Το σίγουρο είναι όμως οτι το Περιστέρι δεν έχει επιστρέψει έτσι απλά  για να παλέψει με νύχια και με δόντια ώστε να μείνει στην κατηγορία αλλά θέλει να κάνει αισθητή την παρουσία του στην Α1. Οι 4 νίκες και οι 2 ήττες που έχει στις πρώτες έξι αγωνιστικές καθώς και η νίκη που πέτυχε την προηγούμενη αγωνιστική κόντρα στον Πανελλήνιο φανερώνουν οτι πρόκειται για μια πολύ δυνατή ομάδα. Μάλιστα η πρόσφατη προσθήκη του γνωστού μας Σπένσερ Νέλσον και του άγνωστου Γουίλκινσον δείχνει οτι αυτή την ομάδα θα πρέπει να την προσέξουμε ιδιαίτερα  και μόνο εύκολο δεν θα είναι το αυριανό παιχνίδι. Θα πρέπει να προσέξουμε πάρα πολύ τον Νέλσον γιατί και πέρσι είχε αποδείξει την ικανότητα που έχει κυρίως στα ριμπάουντ όπου υστερούμε αλλά και στο σκοράρισμα απο την στιγμή που του δώσεις τους χώρους για να μπει μέσα στην ρακέτα. Σίγουρα ο Φώτης Κατσικάρης τα γνωρίζει όλα αυτά πάρα πολύ καλά, όπως και την λύση για τα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση μας και την ομαδική προσπάθεια που θα πρέπει να γίνεται σε άμυνα και ριμπάουντ. Με βάση την ικανότητα του προπονητή μας αλλά και το γεγονός οτι όσο περνάει ο καιρός οι παίκτες μας βρίσκουν την φόρμα τους με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Μιχάλη Κακιούζη που στην Λιθουανία πραγματικά εντυπωσίασε με την απόδοση του νομίζω οτι δεν χρειάζεται να ανησυχούμε ιδιαίτερα και εύκολα ή δύσκολα ο ΑΡΗΣ μας θα καταφέρει να πετύχει άλλη μια νίκη. Το παιχνίδι ξεκινάει στις 19.30 και νομίζω το οτι προηγείται ο ποδοσφαιρικός αγώνας κόντρα στον Αστέρα Τρ. δίνει την καλύτερη ευκαιρία σε όλους αυτούς τους δύσπιστους, απαιτητικούς, που συνήθως βαριούνται να έρθουν εως  το Παλέ να αφήσουν να τους παρασύρει ο κιτρινόμαυρος ρυθμός της μπάντας και να κατηφορίσουν και μέχρι τον ναο του μπάσκετ  για να απολαύσουν ενα σπουδαίο παιχνίδι. Αυτή η είναι η διαφορά του ΑΡΗ φέτος μετά και τις τελευταίες προσθήκες. Πλέον έχουμε τόσο ποιοτικό ρόστερ που πραγματικά κάθε παιχνίδι ανεξάρτητα απο τον αντίπαλο, ανεξάρτητα απο το τελικό αποτέλεσμα μπορείς να το απολαύσεις σε αντίθεση με αγώνες πριν 2 χρόνια περίπου που αν και η ομάδα κέρδιζε και είχε τερματίσει στην 2η θέση της Α1 εμείς οι κολλημένοι με την πορτοκαλί μπάλα φεύγαμε απο το Παλέ με πονοκέφαλο! Η αντεπίθεση του Αυτοκράτορα έχει ήδη ξεκινήσει!

Σε μια σπουδαία κίνηση προχώρησε ο Σταύρος Λαμπριάκος κατόπιν δικής του πρωτοβουλίας και όχι κάποιας ειδικής πρόσκλησης απο τρίτους και γράφτηκε στην Λέσχη Φίλων ΑΡΗ. Σε μια πολύ ωραία εκδήλωση όπου παρέλαβε το καρτελάκι του και μια αναμνηστική φανέλα με το νούμερο 5000(αριθμός μέλους στην Λ.Φ.ΑΡΗ) και άνοιξε την καρδιά του μέσα απο το ARIS FM 92.8  στον κόσμο του ΑΡΗ. Πραγματικά αν και η προσωπολατρεία δεν μου αρέσει ιδιαίτερα αλλά κάποιες στιγμές σε κάποιους ανθρώπους όπως είναι ο Στάυρος Λαμπριάκος θα πρέπει να "υποκλινόμαστε" και να λέμε ενα μεγάλο ευχαριστώ για την τρόπο με τον οποίο δημόσια πρεσβεύουν σε όλα τα επίπεδα τον σύλλογο μας! "Μεγαλύτερη και καλύτερη ομάδα ο ΑΡΗΣ απο τον μπαοκ, το είπα το ξαναλέω και θα το λέω γιατί δεν είναι κάτι που το σκέφτηκα εκείνη την στιγμή και το είπα για να εντυπωσιάσω αλλά γιατι είναι κάτι που το πιστεύω και θα το πιστεύω όλη μου την ζωή" δήλωσε ο Σταύρος με υπερηφάνεια που μας αγγίζει όλους. Το μήνυμά του ξεκάθαρο"Ελάτε όλοι κοντά στην Λέσχη είναι το μεγαλύτερο όπλο του συλλόγου μας". Αυτές οι κινήσεις μόνο με θαυμασμό μπορούμε να τις υποδεχτούμε και προσωπικά ελπίζω το παράδειγμα του να το ακολουθήσουν κι άλλοι συνΑρειανοί επώνυμοι και μη και αυτό το 5000 όταν θα έχουμε γεράσει να έχει ξεπεράσει τις 50000 και ο σύλλογος μας να έχει γιγαντωθεί ανεξάρτητος και καθαρός όπως πάντα.  Μην το σκέφτεστε άλλο και αυτό τα Χριστούγεννα κάντε το καλύτερο δώρο στον εαυτό σας και θα αισθανθείτε τεράστια ευχαρίστησή και ικανοποίησή και ελάτε και γραφτείτε στην Λέσχη Φίλων ΑΡΗ! ( έβγαλα και σποτάκι :) )

Πραγματικά δεν ξέρω τι να πω... Αυτό που συμβαίνει με την ομάδα μας είναι τρομερό! Πάνω που καταφέραμε και κρατήσαμε τον Νέτο την ύστατη στιγμή πριν φορέσει την φανέλα του Παναθηναϊκου, της ΑΕΚ ή του μπαοκ(που συνήθως αναφέρονται ως οι ομάδες που "κλείσανε" τους παίκτες μας) ξαφνικά ανακαλύπτω οτι ο Κούπερ "έκλεισε" στον Παο!!! Ντροπή, αίσχος αηδία, να φύγουν όλοι, να παραιτηθεί χθές η διοίκηση, να κρεμάσουμε στο γήπεδο τον βάζελο τον Κόντη, να κλείσει ο Super 3,  να διαλυθεί η Λέσχη, να επιστρέψει ο Γράντας τώρα κτλπ κτλπ. Είμαι τόσο τρελαμένος με αυτήν την εξέλιξη που θα σπάσω τουλάχιστον 2 καρεκλάκια στο Κλ.Βικελίδης το Σάββατο το απόγευμα ή μάλλον τώρα που το σκέφτομαι και καλύτερα δεν θα ξαναπάω στο γήπεδο και θα κόψω στα 2 το διαρκείας μου... Ρε εσείς ΑΛΗΤΕΣ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ μας τα έχετε σπάσει. Υποτίθεται οτι είστε επαγελματίες και σκοπός της δουλειάς σας είναι η ενημέρωση του κόσμου. Ρε λίγο ντροπή ρε. Ας κάνουμε εναν μίνι απολογισμό της τελευταίας 5ετίας. Κόκε, Χαβίτο, Κάλβο, Γκαρσία, Γκιάρο, Νέτο, Παπαδόπουλος, Ρεγκέιρο, Γιάχιτς, Παπάζογλου είναι τα ονόματα που μας τα πρήξανε εδώ και χρόνια οτι τους έχουν ήδη "κλεισμένους" μήνες πριν την λήξη των συμβολαίων τους και λίγο πριν ξεκινήσει η μεταγραφική περίοδος. Και για αυτούς που θα θελήσουν να πούν για τις περιπτώσεις του Παπαδόπουλου, Βιτόλο, Παπάζογλου, Γιάχιτς και Καράμπελα να σας επισημάνω οτι ο Παπαδόπουλος ύστερα απο χρόνια που κάθε μεταγραφική περίοδο έφευγε πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό με ενα σημαντικό ποσό όπως και ο Γιάχιτς στην ΑΕΚ. Οι Καράμπελας και Παπάζογλου(γιατί δεν παίζει ο Θανάσης?  ε Σάντος? Γιατί?) έληξαν τα συμβόλαια τους και δεν υπήρχε ιδιαίτερη θέληση για να τους κρατήσουμε, ενώ ο Βιτόλο ήταν δανεικός και μπορούσε να παει όπου ήθελε. Και τέλος θα ξανακεφράσω όπως και το καλοκαίρι για ποιόν λόγο στο στόχαστρο μπαίνουν παίκτες του ΑΡΗ που παλεύει για να μπει στην 5άδα και δεν θέλουν κάποιον απο τους παικταράδες του συμπολίτη που τον έβγαλαν πέρσι δεύτερο και φέτος τον έχουν στην 3η θέση? Άλλωστε είναι γνωστό οτι και τεράστια χρέη έχει η ομάδα του συμπολίτη αλλά και αντίρρηση  δεν φέρνει στα "αφεντικά"....

Μετά απο εκείνο το αλησμόνητο ματς με την θερμοκρασία να αγγίζει το μηδέν και τον Τάσο Κάκο να μας κάνει επι 45' επίδειξη δύναμης, μέσα στο μυαλό μου έχω συνδυάσει τους εντός έδρας αγώνες μας κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης με κακοκαιρία και απο οτι φαίνεται πάλι θα έχουμε κάτι ανάλογο μιας και ο καιρός δεν φαίνεται να μας κάνει το χατήρι. Βέβαια το συγκεκριμένο ματς είχε λήξει νικηφόρο αρά εαν ο κακός καιρός είναι σημάδι νίκης τότε ας βρέξει, ας χιονίσει, ας κάνει οτι γουστάρει! Εμείς θα είμαστε εκεί στις κερκίδες του Κλ.Βικελίδης να χοροπηδάμε(για να ζεσταθούμε και όχι μόνο), να τραγουδάμε και να βγάζουμε τρέλα για τον ΑΡΗ μας! Άλλωστε η ομάδα απο οτι φαίνεται έχει μπει σε μια σειρά, έχει αποκτήσει σοβαρότητα και αποτελεσματικότητα. Αυτή η αποτελεσματικότητα μπορεί να μην έχει μετουσιωθεί στους βαθμούς που θα θέλαμε στα προηγούμενα παιχνίδια αλλά οι ευκαιρίες που δημιουργήσαμε δείχνουν οτι η ομάδα μας έχει γίνει σαφώς πιο ουσιαστική, δεν κουράζει τόσο με το παιχνίδι της και φτάνει σε ανύποπτο χρόνο στην αντίπαλη περιοχή με αξιώσεις. Στο συγκεκριμένο παιχνίδι έχουμε ενα λόγο παραπάνω να αισθανόμαστε έτοιμοι και αυτό έχει να κάνει με την επιστροφή των Νασούτι, Αμπρέου και Ρομπέρζ. Ιδίως η επιστροφή του πρώτου μας διώχνει αυτό το άγχος που έχουμε για την άμυνα μας γιατί κακά τα ψέματα χωρίς Νασούτι τα προβλήματα στα μετόπισθεν είναι πολλά. Σημαντική και η επιστροφή του Αμπρέου χωρίς να είναι δεδομένο οτι θα ξεκινήσει στην αρχική 11άδα αλλά είναι θετικό οτι ο Εκτόρ Ραούλ Κούπερ θα έχει άλλο ενα όπλο στην διάθεση του. Απο την πλευρά του Αστέρα Τρ. αν και φετός παρουσιάζετε πιο δυνατός απο τα προηγούμενα χρόνια το πιο πιθανό είναι να δούμε την κλασσική μαζική άμυνα παρέα με εκνευριστικές καθυστερήσεις. Για αυτό θα πρέπει και όλοι μας να είμαστε προετοιμασμένοι, να κάνουμε υπομονή και σε καμιά περίπτωση να μην αγχώσουμε τους παίκτες μας. Το γκολ θα έρθει και απο την στιγμή που ανοίξει το σκορ όλα θα γίνουν πιο εύκολα. Ιδιαίτερη  ψυχραιμία θα πρέπει να δείξουμε με τις πιθανές διαιτητικές προκλήσεις γιατί όπως όλοι μας γνωρίζουμε ακολουθεί το ματς με τον Ολυμπιακό και λογικά οι κάρτες θα πέφτουν βροχή. Κρίσιμο παιχνίδι για την ομάδα μας με την νίκη να είναι ικανή να μας βοηθήσει να καλύψουμε το χαμένο έδαφος βαθμολογικά αλλά και να ανεβάσει ψυχολογικά τους παίκτες ενόψει του ντέρμπι με τον Ολυμπιακό. Όλοι για την νίκη το Σάββατο στις 16.45 στο Κλ.Βικελίδης και μετά κατευθείαν στο Παλέ!

Για τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι η ομάδα μας ενώ ελέγχει το παιχνίδι και όλα δείχνουν οτι θα πάρει μια εύκολη νίκη ξαφνικά βρχυκυκλώνει, χάνει την διαφορά ασφαλείας και πηγαίνει να διεκδικήσει την νίκη στα τελευταία δευτερόλεπτα του αγώνα. Όπως έγινε το περασμένο Σ'αββατο στο κλειστό της Ν.Σμύρνης έτσι και χθες οι αντίπαλοι μας ήταν αυτοί που αποδείχθηκαν πιο ψύχραιμοι και πιο τυχεροί και μας πήραν την νίκη μέσα απο τα χέρια μας! Μάλιστα στο χθεσινό παιχνίδι και ενώ η ομάδα μας κέρδιζε με 91-90 σε μια πολύ τυχερή φάση για τους Λιθουανούς  και ενώ οι παίκτες μας παίζουν καλή άμυνα και κόβουν το κρίσιμο σου η μπάλα κατέληξε πάλι στα χέρια τους και μας εκτέλεσαν. Βέβαια η αλήθεια είναι οτι το παιχνίδι δεν θα έπρεπε να φτάσει σε αυτό το σημείο. Απο πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι όλοι ξέραμε οτι πρόκειται για ενα πολύ σημαντικό τεστ μιας και εως τώρα ο ΑΡΗΣ μας δεν είχε αντιμετωπίσει μια ομάδα με τέτοια αθλητικά προσόντα και τόσο γρήγορο στυλ παιχνιδιού. Σε γενικές γραμμές νομίζω οτι τα πήγαμε περίφημα μιας και ανταποκριθήκαμε απόλυτα στον ρυθμό των Λιθουανών και τους οδηγήσαμε σε πολλά λάθη και άσχημα σουτ. Όταν ο ρυθμός είναι τόσο γρήγορος είναι απολύτως φυσιολογικό οι άμυνες να φαίνονται πιο χαλαρές αλλά εκεί που κρίθηκε ο αγώνας δεν ήταν στην άμυνα αλλά στα πολλά επιθετικά ριμπάουντ των Λιθουανών. Είναι γνωστό οτι με το που προστεθεί ο ψηλός στο ρόστερ μας αυτό το πρόβλημα σχεδόν θα εξαλειφθεί και ακόμη παιχνίδι με το παιχνίδι αναγκαστικά η ομάδα δουλεύει περισσότερο πάνω σε αυτόν τον τομέα γιατί δεν θα πρέπει να ξεχνάμε οτι εκτός απο την έφεση στα ριμπάουντ που μπορεί να έχει ενάς παίκτης ατομικά μέσα απο την συλλογική προσπάθεια και τα σωστά μπλόκ άουτ κάθε ομάδα μπορεί να κυριαρχήσει στον συγκεκριμένο τομέα. Αν και χάσαμε θα πρέπει να το δούμε θετικά οτι αυτές οι ήττες έρχονται τώρα και όχι στο τέλος στα πλέιοφ που είναι τα καθοριστικά παιχνίδι  και υπάρχει πολύς χρόνος για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα και η ομάδα μας να διατηρεί τον ρυθμό, να μην πανικοβάλλεται και να μπορεί να καθαρίζει τέτοια παιχνίδια εύκολα. Πάντως δεν μπορώ να κρύψω την χαρά μου για το θέαμα που παρουσιάζει πλέον ο ΑΡΗΣ με παίκτες έμπειρους, γεμάτο ταλέντο και τρομερή έφεση στο σκοράρισμα. Έμεινα εντυπωσιασμένος απο τους Ντίκσον και Ρίτσαρντσον όπως και απο τους Κακιούζη και Χατζηβρέττα που πέτυχαν σημαντικούς πόντους και μάλιστα ο Μιχαλάκης πήρε και αρκετά ριμπάουντ σε άμυνα και επίθεση! Επίσης γουστάρω πολύ που βλέπω τον Ρίτσαρντσον να βρίσκει ρυθμό αλλά και την ξεχωριστή δουλειά που γίνεται πάνω στον Μπέτς. Είναι φανερό οτι ο Φώτης Κατσικάρης δεν χρησιμοποιεί τον Μπέτς σαν εναν ρολίστα πολυτελείας που θα σπρώξει απλά κάτω απο το καλάθι για κανα ριμπάουντ και κανα καλάθι αλλά του έχει δώσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα και έχει προσαρμόσει αρκετά συστήματα πάνω του. Το πιο καλό απο όλα φαίνεται οτι και ο Μπέτς να ανταποκρίνεται σε αυτόν τον ρόλο του και τον βλέπουμε αρκετά βελτιωμένο με περισσότερη κίνηση/ενέργεια απο παιχνίδι σε παιχνίδι. Αυτή η ήττα δεν νομίζω οτι θα μας στοιχίσει και ο ΑΡΗΣ απλά θα πρέπει να διατηρήσει αλώβητη την έδρα του όπως έκανε κόντρα στην Χάποελ. Επόμενο παιχνίδι και πάλι κόντρα στην Λιθουανική ομάδα μέσα στο Παλέ. Εκεί τα λάθη δεν συγχωρούνται αλλά εκεί η ομάδα μας θα έχει και τον 6ο παίκτη που είναι ο κόσμος της! ΑΡΗ ΓΕΡΑ ΓΕΡΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΚΑΙ ΚΥΠΕΛΛΟ ΚΑΙ EUROCUP ΞΑΝΑ!

[youtube=

Μια μεγάλη αρνητική παράδοση που έχει ο ΑΡΗΣ επι Λιθουανικού εδάφους θέλει να σπάσει σήμερα το απόγευμα η ομάδα μας  και ταυτόχρονα να μετατρέψει την υπόθεση πρόκριση σε τυπική διαδικασία. Η Λιέτουβος Ρίτας κυρίως αλλά και η Ζαλγκίρις Κάουνας μας έχουν "πονέσει" κατά το παρελθόν.  Η Σιαουλιάι μπορεί να μας είναι εντελώς άγνωστη αλλά στην Λιθουανία θεωρείται ως 3η δύναμη και φυσικά οταν μιλάμε για μπασκετ και Λιθουανία όλοι μας θα πρέπει να καταλάβουμε πόσο επικίνδυνη  είναι η αποστολή της ομάδος μας σήμερα μιας και ο συγκεκριμένος λαός λατρεύει το μπάσκετ και δεν το υποτιμά όπως γίνεται στην χώρα μας εδώ και πολλά χρόνια. Στα αγωνιστικά η ομάδα μας θα έχει την γνωστή απουσία του Μπάρλου αλλά και αυτήν του Κίκι Κλάρκ που βρίσκεται στην Αμερική για να παραστεί στην κηδεία του θείου του. Σημαντικές απουσίες αλλά στις συγκεριμένες θέσεις πιστεύω οτι έχουμε εναλλακτικές λύσεις. Κλειδί στο σημερινό παιχνίδι θα είναι η άμυνα για τον απλό λόγο οτι σίγουρα και η Σιαουλιάι όπως όλες οι Λιθουανικές ομάδες θα είναι πολύ αθλητική ομάδα με γρήγορους ψηλούς και  θα προσπαθήσει να τρέξει και να πετύχει εύκολα καλάθια. Αρα οι παίκτες μας θα πρέπει να έχουν γρήγορες επιστροφές και καθαρό μυαλό σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού ώστε να μην ξαναδούμε διαφορές να εξανεμίζονται μεσα σε 2' όπως είδαμε κόντρα σε Χάποελ και Πανιώνιο. Σημαντικό επίσης είναι να δούμε και την αντίδραση της ομάδος μας σε αυτήν την ήττα του Σαββάτου που μας έκοψε ενα σερι 6 νικών σε Ελλάδα και Ευρώπη. Όπως είπε και ο Δημος Ντικούδης πρόσφατα ας είναι αυτή η ηττα κόντρα στον Πανιώνιο η αφορμή για ενα νέο σερί ακόμη πιο μεγάλο απο το προηγούμενο! Το παιχνίδι θα ξεκινήσει στις 19.15 και σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες θα μεταδοθεί τηλεοπτικά απο την ΕΤ-1.

Με ανυπομονησία περιμέναμε όλοι μας να δούμε το αφιέρωμα στον μπασκετικό ΑΡΗ με ξεχωριστή έμφαση στην χρυσή 10ετία της ομάδος που χρίσθηκε ο ΑΡΗΣ μας ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ του Ελληνικού αθλητισμού, κατέκτησε την Ευρώπη και δίκαια ψηφίσθηκε ως ομάδα του αιώνα. Βασικός λόγος που ήθελα να το παρακολουθήσω ήταν οτι το αντίστοιχο ποδοσφαιρικό αφιέρωμα με είχε συναρπάσει και θεωρούσα οτι κάτι ανάλογο θα γινότανε και σήμερα. Δυστυχώς η απορία όλων μας για το πως μπορεί να χωρέσει το μεγαλείο του μπασκετικού ΑΡΗ σε ενα 45' αφιέρωμα απαντήθηκε όπως το περιμέναμε με ενα αφιέρωμα "σφηνάκι" που υπο κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να είναι το διαφημιστικό ενός 5ωρου αφιερώματος. Σίγουρα είδαμε ιστορικές προσωπικότητες για τον συλλογό μας σαν τους Γκάλη, Ιωαννίδη, Πεταλίδη, Γιαννάκη, Παπαγεωργίου, Αλεξανδρή να μιλάνε αλλά νομίζω οτι και στα λόγια τους ήταν φανερή η πίεση χρόνου. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πόσο άγγιξαν όλα αυτά τους νεότερους που δεν τα ζήσανε αυτά εμένα πάντως που τα πρόλαβα περισσότερο με εκνεύρισε αυτό το αφιέρωμα παρά με "έφτιαξε"... Έτσι απλά το αναφέρεις οτι ήταν ομάδα των Ελλήνων και τελείωσε? Πες ρε τι γινότανε ακριβώς εκείνες τις ιστορικές Πέμπτες! Πες ρε πως καθιερώθηκε το φθηνό εισιτήριο στους κινηματογράφους! Πες ρε πως δεν κυκλοφορούσε ψυχή εξω! Πές ρε πως όπου πήγαινε η ομάδα σε Ελλάδα και Ευρώπη την υποδεχότανε εκατοντάδες Έλληνες! Πες ρε πως γινότανε σφαγή στο πανελλήνιο για ενα εισιτήριο! Πες οτι στους περισσότερους αγώνες είχες και 2000 άτομα απο έξω να ψάχνουν για εισιτήριο και να περιμένουν μπας και σβήσουν τα φώτα και μπουκάρουν μέσα(έτσι είχα μπει εγώ)! Πες ρε οτι δεν υπήρχε ουτε κάγκελο στο Παλέ να κρεμαστείς για να δεις το παιχνίδι! Πες ρε για τις ανεπανάληπτες εκδρομές στην Ευρώπη! Πες ρε για τις συνθήκες με τις οποίες έπαιζε ο ΑΡΗΣ στην Ευρώπη και αντιμετώπιζε μεγαθήρια και παίκτες που έχουν μείνει στην ιστορία! Πες ρε για το πως βλέπανε τον ΑΡΗ οι Ευρωπαίοι! Πες ρε οτι τα ταξιδιώτικά πρακτορεία στις εκδρομές στην Θεσσαλονίκη είχαν ως αξιοθέατο και το Παλέ! Πες ρε για τα ρεκόρ που έχει κάνει στην Ελλάδα που δεν τα έχει ξεπεράσει κανείς! Πες ρε και κάτι ακόμη για την μετα Γκάλη εποχή που δεν παρατήσαμε την ομάδα και που πήραμε τίτλους σε Ελλάδα και Ευρώπη! Και πολλά ακόμη πες που δεν ειπώθηκαν και με στεναχώρησαν. Κρίμα που δεν μπήκαν στον κόπο να κάνουν ενα πραγματικό αφιέρωμα και ας ήταν σε 3 επεισόδια τουλάχιστον όσοι θα το βλέπανε θα καταλαβαίνανε τι εστί ΑΡΗΣ, τι εστί ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ, τι εστί όλοι οι Έλληνες να υποστηρίζουν σαν τρελοί μια ομάδα, εναν σύλλογο με κιτρινόμαυρα χρώματα και τον θεο του πολέμου για σήμα!

Επι την ευκαιρία με αυτό το "σφηνάκι" αφιέρωμα θέλω να πω οτι έτσι είναι οι μεγάλες οι ομάδες, που σαρώνουν τους τίτλους και αναγκάζουν ολόκληρη την Ελλάδα  και την Ευρώπη να υποκλιθεί στο μεγαλείο τους. Σε αντίθεση με τις ομαδούλες που περιμένουν την χούντα για να πάρουν κανα τίτλο και είναι μεγάλες μόνο στην φαντασία του εφημεριδοπώλη του "χωριού" τους. Όσο για εσάς που ακόμη έχετε την πίκρα απο την 35άρα ελπίζω εστω και με αυτό το γρήγορο αφιέρωμα να καταλάβατε ποιά ομάδα υποστηρίζετε και να σηκωθείτε επιτέλους απο τον καναπέ και να έρθετε στο ιστορικό Παλέ!