Πέμπτη, 02 Ιουλίου 2020

#ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Συνεχίζεται το «διαδικαστικό» της μεταβίβασης των μετοχών εδώ και 2 εβδομάδες περίπου με τις λεπτομέρειες που κολλάει το ζήτημα να μεταβάλλονται διαρκώς. Όπως ακριβώς μεταβάλλεται διαρκώς και η στάση του Γουλιέλμου από μέρα σε μέρα με τις διαρροές και την τάχα θετική διάθεση για λύση στο διοικητικό πρόβλημα του ΑΡΗ. Μια στάση που δεν θα έπρεπε να προκαλεί έκπληξη σε κανέναν μιας και από την πρώτη ημέρα της παρουσίας του στον ΑΡΗ έτσι ακριβώς λειτουργούσε. Το «διαδικαστικό» πήρε αναβολή οριστικά(?) για αύριο και άπαντες ελπίζουν να ολοκληρωθεί ώστε να μπορέσει η νέα διοίκηση να ασχοληθεί πιο ουσιαστικά με την επόμενη ημέρα του ΑΡΗ.

Με την αισιοδοξία για καλύτερες ημέρες όπως συνηθίζεται τέτοια εποχή να εκφράζεται για ακόμη μια φορά με το μόνο που διαφέρει σε σχέση με προηγούμενα καλοκαίρια είναι τα κριτήρια συμμετοχής του ΕΣΑΚΕ και η απαίτηση υψηλής εγγυητικής σε σχέση με το τι ισχύει ως τώρα αλλά και το εγγυημένο ελάχιστο μπάτζετ κάθε ομάδας. Μια διαφορά σε σχέση με το παρελθόν που ίσως και να αποτελεί την ελπίδα για να βρει ο ΑΡΗΣ μας τον δρόμο του. Τι αλλάζει; Συνοπτικά από εκεί που έπρεπε μια ομάδα να καταθέσει 60.000€ εγγυητική για να συμμετέχει στο πρωτάθλημα πρέπει πλέον να καταθέσει 200.000€. Ενώ μπαίνει και ως κριτήριο το μπάτζετ της ομάδος  που θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 800.000€ . Με λίγα λόγια όσοι δηλώνουν έτοιμοι να μπουν μπροστά  στη νέα διοικητική σελίδα του ΑΡΗ θα πρέπει από την πρώτη ημέρα ενασχόλησης να δεσμευτούν με πραγματική οικονομικά δεδομένα και όχι με αερολογίες και στην πορεία θα δούμε πως θα βγει η χρονιά… Όχι ότι αυτά τα κριτήρια αν τελικά ζητηθούν και εφαρμοσθούν κανονικά  από τις ομάδες θα δούμε κάτι πολύ πιο διαφορετικό από ότι βλέπουμε τα τελευταία χρόνια αλλά σίγουρα θα είναι ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση. Διαφορετικά λίγα θα είναι αυτά που αλλάξουν σε σχέση με τον ΑΡΗ της μετριότητας των τελευταίων χρόνων και ακόμη πιο λίγα αυτά που θα εμπνεύσουν τον κόσμο να αγκαλιάσει για ακόμη μια φορά την προσπάθεια οικονομικής εξυγίανσης.

Αέρας αισιοδοξίας φυσάει στο Παλέ πριν καν ολοκληρωθεί το «διαδικαστικό» της μεταβίβασης  των μετοχών… Επιβάλλεται η αλλαγή και αξίζουν χίλια μπράβο σε όσους έχουν το σθένος αυτήν περίεργη εποχή για όλους μας και ιδιαίτερα δύσκολη για τον μπασκετικό ΑΡΗ να βγουν μπροστά. Στη συνέχεια όμως ακούς τα διάφορα υποψήφια ονόματα(με τους σχετικούς διθυράμβους) για το ρόστερ της νέας σεζόν, ακούς και κάποιες εκτιμήσεις για το μπάτζετ, το δίλλημα(ή αδυναμία) συμμετοχής στην Ευρώπη και αναρωτιέσαι αν ο ΑΡΗΣ της επιβίωσης των τελευταίων χρόνων ήταν κατάντημα ή αυτοσκοπός…

ΥΓ. Ειλικρινά τώρα… υπάρχει άνθρωπος που πίστεψε τον Δημήτρη Γουλιέλμο ότι θα παραχωρήσει έτσι απλά τις μετοχές ότι έτσι απλά θα γινόταν;

ΥΓ2. Και ενώ φαίνεται να πλησιάζουμε στο τέλος του σήριαλ της μεταβίβασης των μετοχών ξαφνικά αρχίζουν και φουντώνουν οι φήμες για την αθώωση του Λάσκαρη και την αποδέσμευση των λογαριασμών του αλλά και για σπουδαίους αθλητές του χώρου που θέλουν να επενδύσουν στην καψούρα τους τον ΑΡΗ! Τυχαίο;

Κατηγορία Μπάσκετ

Άλλο ένα εμπόδιο ξεπέρασε η ΠΑΕ ΑΡΗΣ αποκτώντας κανονικά το δικαίωμα συμμετοχής στις εγχώριες και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Η επιτροπή της ΕΠΟ με 5-0 υπέρ ψήφους αλλά και η UEFA έδωσαν τέλος σε αυτό το σήριαλ όπως είχε αναδειχθεί από τα «αντικειμενικά» ΜΜΕ που διαρκώς ανακαλύπτουν και πιπιλίζουν προβλήματα(φανταστικά και μη) για την αγαπημένη μας ομάδα. Η σιγουριά των ανθρώπων της ΠΑΕ για το συγκεκριμένο θέμα επιβεβαιώθηκε με επίσημο τρόπο και πλέον απομένει κάτι αντίστοιχο να γίνει και στο θέμα των μπαν.

Αν και ποτέ στο παρελθόν το πρόβλημα της απαγόρευσης μεταγραφών δεν συνδεόταν άμεσα με ποινές αποκλεισμού από την Ευρώπη στο Ελλαδιστάν που τις τελευταίες ημέρες ο επαγγελματικός αθλητισμός διανύει «λαμπρές» στιγμές  αποτέλεσε την αφορμή όπως συνηθίζεται για να αναπτυχθεί μια παραφιλολογία για τον αν ο ΑΡΗΣ θα μπορέσει να αγωνιστεί στο Europa League. Και όταν μάλιστα βλέπεις τα κορυφαία sites της χώρας όπως το Sport24 και το Gazzeta να πετάνε με κάθε ευκαιρία αστερίσκους για το αν τελικά θα συμμετέχουμε στην Ευρώπη ή όχι τότε καταλαβαίνεις ότι το πράγμα έχει ξεφύγει από τα γνωστά fake news των ασπρόμαυρων ΜΜΕ στο χωριό της Θεσσαλονίκης. Και όλα αυτά σε μια περίοδο με μπόλικα καυτά θέματα όπως η επιβεβαίωση εκ των έσω της μη συμμετοχής του Παναθηναϊκού, τον τραγέλαφο στην επιτροπή εφέσεων της ΑΕΚ που ζητάει και τα ρέστα για ένα παιχνίδι που έπρεπε να διακοπεί και εκτίει την ποινή του αποκλεισμού της έδρας σε παιχνίδια χωρίς θεατές λόγω covid19, το χοντρό ψαλίδι στα μπάτζετ των big-πορδ,  το γνωστό παρασκηνιακό παιχνίδι με τις εκλογές στην ΕΠΟ,  την ένσταση του συμπολίτη για την παρουσία κόσμου στα γήπεδα και το κυνήγι του Αυγενάκη και της κυβέρνησης που ουσιαστικά έσωσε τον μπαογκ από τον υποβιβασμό στις ερασιτεχνικές κατηγορίες αλλά και την άνευ προηγουμένου κόντρα του Γιαννακόπουλου με μερίδα οπαδών του Παναθηναϊκού. Αντί λοιπόν να ασχολούνται με όλα αυτά ώστε να «ενημερώνουν» τα εκατομμύρια οπαδών των big-πορδ προτιμούν να ανακαλύπτουν προβλήματα στον ΑΡΗ μας  και να προσπαθούν να μας πείσουν ότι η ομάδα είναι στο χείλος του γκρεμού.  

Τα χρόνια όπου ο Αρειανός αναλωνόταν σε εσωτερικές ίντριγκες με αφορμή στημένα δημοσιεύματα και βομβαρδισμό fake news έχουν χαθεί για τα καλά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Η ευρεία μάζα του κόσμου του ΑΡΗ έχει «εκπαιδευτεί» και πλέον γνωρίζει και αποφεύγει τις παγίδες.  Σε τέτοιο βαθμό που αντιλαμβάνεται ότι όσο μεγαλύτερος ο πόλεμος που δεχόμαστε τόσο μεγαλύτερος είναι ο φόβος των αντιπάλων και η δυναμική της ομάδος μας. Και ευτυχώς για αυτούς που πιστεύουν μόνο στα μάτια τους υπάρχει μια θελκτική ομάδα μέσα στο γήπεδο που θα υπάρχει και του χρόνου στο Europa League!

ΥΓ. Και ας κάνουμε και ένα μικρό μάθημα ιστορίας που στην εποχή μας μοιάζει πιο επίκαιρο από ποτέ… ο Αλεξανδρινός ποιητής Καλλίμαχος [310 π.Χ.] είχε πει τη γνωστή φράση «ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος».  Αχαριστία είναι να ξεχνάς τα παγωμένα χρέη επί δεκαετίες, το άνοιγμα τραπεζών σαββατοκύριακο, την διαγραφή χρεών με ελάχιστο αντίτιμα, το «επίδομα γέννας» που εσπευσμένα πέρασε στην Βουλή για να παραμείνεις στην κατηγορία και να πολεμάς αυτούς που διαχρονικά σε στηρίζουν με νύχια και με δόντια.

ΥΓ2. Λαοφιλής ομάδα που δεν θέλει τον κόσμο στα γήπεδα… ποια να είναι άραγε; Και γιατί να μην θέλει;

ΥΓ3. Ψυχασθενή  και ομοφοβικό τον βγάλανε τον πορτογάλο διαιτητή του αγώνα ΑΕΚ – ΑΡΗΣ για το κύπελλο μιας και τίποτα από όσα έγραψε στην έκθεση του δεν συνέβη(όπως και αυτά που έγραψε ο παρατηρητής του αγώνα) και η κίνηση «αγάπης» του Μελισσανίδη παρερμηνεύτηκε! Λογικό να μην θέλει να πληρώσει το πρόστιμο η ΑΕΚ όταν εκτίει την ποινή των 2 αγωνιστικών τις ημέρες του «lock down» των γηπέδων…

ΥΓ4. Άραγε στον ΑΡΗ αν παίρναμε έναν Βέλεθ  από τους big-πορδ και αφήναμε να φύγουν 5-6 από τους πρωτοκλασάτους μας πως θα το βλέπαμε;

ΥΓ5. Όπως οι οπαδοί πρέπει να καταλαβαίνουν ότι η θέση τους είναι μέχρι το κάγκελο έτσι και οι πρόεδροι-ιδιοκτήτες θα πρέπει να καταλάβουν ότι οι ομάδες ανήκουν στον λαό τους και δεν είναι σαν τις άλλες εταιρίες τους.

Κατηγορία Ποδόσφαιρο

Τίτλοι τέλους μπήκαν στη σεζόν 2019-20 για τον μπασκετικό ΑΡΗ με τρόπο άκομψο αλλά δίκαιο μιας και οποιαδήποτε άλλη απόφαση θα αποτελούσε μια κατάφορη αδικία.  Ο ΑΡΗΣ έδειχνε σε σαφώς καλύτερη αγωνιστική κατάσταση σε σχέση με τους ανταγωνιστές του και σύμφωνα με το πρόγραμμα που ακολουθούσε έδειχνε να κρατάει την τύχη στα χέρια του.  Ακόμη και για τον εξίσου δύσμοιρο συμπολίτη θα ήταν μια άδικη απόφαση μιας και μαθηματικές ελπίδες υπήρχαν. Ωστόσο άλλο να σου μένει η ρετσινιά γιατί έτυχε όταν διεκόπη το πρωτάθλημα να είσαι στη ζώνη του υποβιβασμού και άλλο το θαύμα της παραμονής που έψαχνες να παρουσιάζεται με τη μορφή μιας παγκόσμιας πανδημίας. Η ομάδα έστω και έτσι απέφυγε το χειρότερο σενάριο. Ένα σενάριο αδιανόητο, ακατάληπτο και ανέφικτο για όσους έχουν προλάβει την χρυσή εποχή του μπασκετικού ΑΡΗ αλλά με την παρουσία μας τα τελευταία χρόνια το έχουμε κάνει υπαρκτό και λογικό…

Όσο εύκολη και αν  είναι η κριτική από έναν οπαδό(όπως είναι ο γραφών) μακριά από τις διοικητικές φουρτούνες  δεν είναι επικίνδυνη για την ομάδα όπως είναι η τακτική της μετατόπισης των ευθυνών από τους πρωταγωνιστές των διοικητικών εξελίξεων εδώ και πολλά χρόνια στον ΑΡΗ. Ο ΑΡΗΣ μπορεί να μην κινδύνεψε στην προ Λάσκαρη – Γουλιέλμου εποχή αλλά όλα έδειχναν ότι αργά ή γρήγορα θα φθάναμε σε αυτό το σημείο. Από το υπερήφανο πλασάρισμα στην εξάδα και  τον θρίαμβο της τετράδας μέχρι τον αποκλεισμό από ομάδα Α2 στο κύπελλο και έναν τελικό ντροπής όπου όλοι έφυγαν χαμογελαστοί εκτός από τους φίλους της ομάδος μας. Ελάχιστα ήταν αυτά που θύμιζαν ΑΡΗ με το χειρότερο από όλα να είναι η ικανοποίηση, η χαρά και η ακατάπαυστη θριαμβολογία για την  κατάκτηση επιμέρους στόχων που ήθελαν ειδική επεξήγηση για να καταλάβεις.  Βραβείο «καλύτερης οικογένειας», βραβείο «ομοψυχίας αποδυτηρίων», βραβείο «στήριξης παίκτη που θα έπρεπε να είχε φύγει μετά την πρώτη προπόνηση», βραβείο «καλύτερου νέου συμβολαίου σε άλλη ομάδα χάρη στον ΑΡΗ», βραβείο  «φιλοτιμίας και προσπάθειας».  Μόνο σαν λάβαρα δεν κρεμάστηκαν στην οροφή του Παλέ δίπλα στους τίτλους του συλλόγου.  Και το χειρότερο από όλα, όλοι οι πρωταγωνιστές εντός και εκτός παρκέ έδειχναν όχι μόνο να τα έχουν αποδεχτεί  και να στηρίζουν αυτή την κατάσταση αλλά να την απολαμβάνουν κιόλας! Σε τέτοιο βαθμό που ακόμη και η προοπτική της Α2 ή της Β Εθνικής(πριν την αλλαγή του νόμου για την διαγραφή χρεών) για κάποιους να αποτελεί την ευκαιρία που περιμένουν διακαώς για να την αρπάξουν από τα μαλλιά. Και όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν με κανέναν Λάσκαρη και Γουλιέλμο.

Σίγουρα πρέπει οι μετοχές να αλλάξουν χέρια μιας και στα χέρια του Γουλιέλμου δεν έχουν την παραμικρή αξία αλλά πρώτα θα πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία του ΑΡΗ μας και  κυρίως όλων όσων εμπλέκονται. Από τους παράγοντες  που νομίζουν ότι  η επιβίωση είναι επιτυχία, των οπαδών της μετριότητας που είναι έτοιμοι να αποθεώσουν τον οποιοδήποτε μπορεί να περπατήσει χωρίς να σκοντάψει πάνω στα παρκέ και τους δημοσιογράφους που ασχολούνται με τον ΑΡΗ και μοιάζουν περισσότερο γραφείο συμβούλων επαγγελματικού προσανατολισμού στον χώρο του μπάσκετ για τον κάθε απίθανο που έχει γοητευτεί από το άθλημα και θέλει να φτιάξει το βιογραφικό του.

Και κάπου εδώ κολλάει και η προοπτική της Ευρώπης. Πόσο άχαρο είναι να διαβάζεις τις αναλύσεις για τα οφέλη της ευρωπαϊκής συμμετοχής από όλους αυτούς που είχαν αναλάβει τον ρόλο να εκλογικεύσουν την απόφαση να στρέψει το βλέμμα του αλλού ο ΑΡΗΣ από κάτι που θεωρούσαμε αυτονόητο και για πολλά χρόνια αποτελούσε την ελπίδα του Αρειανού για χαρές ακόμη και όταν η Αυτοκρατορία είχε κλείσει τον κύκλο της;  Μακάρι η μεταβίβαση των μετοχών που αργά ή γρήγορα θα γίνει να σημαδευτεί παράλληλα με μια τέτοια απόφαση και να πλαισιωθεί όμως με ανθρώπους που δεν θα τη θεωρήσουν από μόνη της ως επιτυχία ή ευκαιρία για προπόνηση και ταξίδια ανεξαρτήτου αποτελέσματος. Διαφορετικά τόσο η «αξία» των χρεωμένων μετοχών όσο και η πορεία του ΑΡΗ μας θα παραμείνει στον ίδιο μίζερο δρόμο της απόλυτης απαξίωσης. Διεκδικήστε την αλλαγή και ο κόσμος θα στηρίξει ακόμη και αν από τη νέα σεζόν δεν θα έχει καν το δικαίωμα να γεμίσει το θρυλικό Παλέ.

ΥΓ. Αντίστοιχη πορεία με τον ΑΡΗ έχει και ολόκληρο το οικοδόμημα του Ελληνικού μπάσκετ. Είτε μιλάμε για τον «αγωνιστή» Βασιλακόπουλο κόντρα στους φωτογραφικούς νόμους είτε για τη νέα τάξη πραγμάτων του ΕΣΑΚΕ και της Basket League με τις ομάδες των 300 συγγενών και φίλων να κάνουν το κομμάτι τους. Κριτήρια συμμετοχής προς τη σωστή κατεύθυνση αλλά πάντα κομμένα και ραμμένα στα μέτρα μας. Τελικά τι έχει μεγαλύτερη αξία; ένα γεμάτο γήπεδο ή ένας μπαρουτοκαπνισμένος πρόεδρος με κάποια λεφτά για πέταμα; 

ΥΓ2. Αφού λοιπόν τα κεκλεισμένων των θυρών δεν σας τρομάζουν γιατί τα έχετε συνηθίσει και υπό φυσιολογικές συνθήκες και τα 50-60 άτομα που παρακολουθούσαν  τις (α)διάφορες μπασκετικές εκπομπές παρά τους «υψηλούς» καλεσμένους σε καιρό καραντίνας το βλέπετε θετικό ας κοπεί εντελώς και η κρατική επιδότηση να δούμε τελικά ποιος θα αντέξει. Σίγουρα όχι το Ελληνικο μπάσκετ.

ΥΓ3. Το έχουμε ξαναπεί χίλιες φορές κυρίως για τους νεότερους. Η αξία των αντιπάλων και της όλης διοργάνωσης δίνει αξία στον νικητή. Για να έρθει η κυριαρχία του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού στο άθλημα έπρεπε πρώτα να ισοπεδωθεί σε τέτοιο βαθμό που ούτε οι ίδιες οι ομάδες δεν ενδιαφέρονται. Όχι μόνο για να κατακτήσουν τους εγχώριους τίτλους αλλά ούτε καν για να συμμετέχουν.

ΥΓ4. Και αν νομίζουν οι επιστήμονες εξ Αθηνών ότι οι καλομαθημένοι οπαδοί τους που έχουν εκπαιδευτεί επί δεκαετίες στο να συμμετέχουν μόνο στα πανηγύρια θα αρκεστούν στο να είναι ρολίστες της Ευρωλίγκας στην πορεία θα εκπλαγούν.

ΥΓ5. Και για αυτούς που αρνούνται να καταλάβουν τη διαφορά… Ο ΑΡΗΣ και ο μπάογκ δεν υποβιβάσθηκαν πάνω στο παρκέ και η παραμονή τους στην κατηγορία έστω με αυτόν τον τρόπο δεν έκλεψε τον ιδρώτα κάποιας άλλης ομάδας. Αντιθέτως η ανάδειξη του Παναθηναϊκού ως πρωταθλητή στέρησε την ευκαιρία της ΑΕΚ(ή του Προμηθένα) να κάνει το ντάμπλ κερδίζοντας τον Παναθηναϊκό όπως ακριβώς τον είχε κερδίσει και στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος.

ΥΓ6. Μονόδρομος η αλλαγή νοοτροπίας… διαφορετικά στο μέλλον θα καταντήσεις σαν τον Ηρακλή που τερμάτισε 7ος μετά από πόσα χρόνια απουσίας από την Basket League και αν δεις λίγο τα «ρεπορτάζ»  τους θα  νομίζεις ότι κατέκτησαν κάποιο τίτλο ή ότι κέρδισαν το εισιτήριο τους για την επόμενη Euroleague.

ΥΓ7. Όσο για τον Μποχωρίδη όποιος παρακολουθεί την ομάδα μπορεί να καταλάβει ότι από ένα σημείο και μετά αυτή η σχέση κάνει κακό και στους δύο.

Κατηγορία Μπάσκετ

Με τον Σάββα Καμπερίδη να παίρνει το χρίσμα  του προπονητή και τη νέα διοίκηση πρωτοδικείου να είναι γεγονός ο ΑΡΗΣ μας θα κατέβει στο ΟΑΚΑ για ένα πάρα πολύ δύσκολο παιχνίδι απέναντι στην ΑΕΚ. Μετά και το οριστικό(;) τέλος του Δ.Γουλιέλμου και την παραίτηση του Σούλη Μαρκόπουλου πλέον ο ΑΡΗΣ μας καλείται να επιβεβαιώσει το "κλίμα αλλαγής" και πάνω στο παρκέ. Εκεί όπου περιθώρια για νίκες και ήττες βάσει προγράμματος πλέον δεν υπάρχουν και σε κάθε αγώνα θα πρέπει να στοχεύουμε στη νίκη ανεξαρτήτως αντιπάλου.

Ο Σάββας Καμπερίδης είναι τελικά ο εκλεκτός της νέας διοίκησης και όσο και αν σοκάρει ως ένα βαθμό αυτή η απόφαση οφείλουμε άπαντες να σεβαστούμε και να στηρίξουμε. Ωστόσο αυτό που έχει σημασία είναι ο νέος μας προπονητής να στηριχθεί πρωτίστως από τους παίκτες τη διοίκηση. Η νέα διοίκηση παρά τις αντίξοες συνθήκες οφείλει να δώσει στον Καμπερίδη τα εχέγγυα για να δουλέψει και αυτά δεν είναι κάτι άλλο πέρα από μια στοιχειώδη οικονομική ηρεμία και σταθερότητα. Μόνο έτσι θα αντιληφθούν ξεκάθαρα οι παίκτες μας ότι οι δικαιολογίες έχουν στερέψει και η ευθύνη πλέον έχει πέσει πάνω τους. Δεν είναι μυστικό ότι πέρα από τα παράπονα για τις καθυστερήσεις στις πληρωμές πολλοί παίκτες διαφωνούσαν με την αγωνιστική φιλοσοφία του Σούλη Μαρκόπουλου και τον τρόπο που τους χρησιμοποιούσε. Ακριβώς αυτό ήταν το στοιχείο που οδήγησε στην επιλογή Καμπερίδη μιας και το νέο Δ.Σ. πιστεύει ότι ο ήπιος χαρακτήρας του νέου προπονητή μας και το νεαρό της ηλικίας του θα βοηθήσει ώστε να υπάρξει καλύτερη συνεργασία σε όλα τα επίπεδα. Κάτι τέτοιο άλλωστε φαίνεται και από την επιστροφή του Δημήτρη Νικολαϊδη στην ομάδα, στο πόστο του βοηθού προπονητή που σίγουρα μπορεί να προσφέρει πολλά με την εμπειρία του. Όσο για το παιχνίδι στο ΟΑΚΑ αν και φαίνεται ότι περνάει σε δεύτερη μοίρα μάλλον ισχύει εντελώς το αντίθετο. Είναι μια τεράστια ευκαιρία για τον Καμπερίδη και τους παίκτες του να αποδείξουν ότι πρώτα από όλα πιστεύουν στην ανατροπή της κατάστασης αλλά και ότι μπορούν να το πετύχουν. Και για να το πετύχουν θα πρέπει να δείξουν εντελώς διαφορετική εικόνα κόντρα στην ΑΕΚ ανεξαρτήτως από την τελική έκβαση του αγώνα.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ οφείλουμε να πούμε στους συνΑρειανούς που βγήκαν μπροστά σε αυτή την κρίσιμη στιγμή για τον μπασκετικό ΑΡΗ επιβεβαιώνοντας για ακόμη μια φορά ότι ο ΑΡΗΣ δεν είναι ξέφραγκο αμπέλι που περιμένει τον κάθε "αλεξιπτωτιστή" να έρθει να τον σώσει. Καλή αρχή να ευχηθούμε και στον Σάββα Καμπερίδη ευελπιστώντας με την πορεία του στον πάγκο του Αυτοκράτορα να διαψεύσει όλους όσους δικαιολογημένα ανησυχούν. Σειρά πλέον έχουν οι παίκτες που θα πρέπει και αυτοί να δείξουν με την παρουσία τους ότι συστρατεύονται με όλο τους το είναι σε αυτή την προσπάθεια για την σωτηρία του μπασκετικού ΑΡΗ. Πάμε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Περαιτέρω αναλύσεις για την επιλογή του Σάββα Καμπερίδη και τα πρόσωπα που μπήκαν ή δεν μπήκαν στη διοίκηση Πρωτοδικείου είναι περιττές. Στην παρούσα φάση η στήριξη και η θετική ενέργεια όλων μας είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη.

ΥΓ2. Ευτυχώς το θέμα με την οικονομική βοήθεια της ΠΑΕ προς την ΚΑΕ έλαβε και επίσημα τέλος. Όχι τίποτα άλλο αλλά πραγματικά είχε κουράσει η εμμονή κάποιων συνΑρειανών μας που το ξεψάχνιζαν και με κάθε ευκαιρία τσιμπούσαν στο τυράκι των ασπρόμαυρων μιντιακών στρατών.

Κατηγορία Μπάσκετ

Με ρυθμούς χιονοστιβάδας τρέχουν οι εξελίξεις στον μπασκετικό ΑΡΗ μετά την ήττα-σοκ από τον Πανιώνιο το απόγευμα της Κυριακής στο Παλέ.  Κάτι λογικό και ως ένα σημείο ελπιδοφόρο. Η αρχή έγινε με την αντρίκια απόφαση του Σούλη Μαρκόπουλου να δηλώσει την παραίτηση του αναγνωρίζοντας ότι μπορεί να βοηθήσει με τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί. Ενώ σαφώς πιο σημαντική εξέλιξη είναι η "απόσυρση" του Γουλιέλμου από τα διοκητικά συναινώντας στη δημιουργία διοίκησης Πρωτοδικείου.

Αν υπήρχε κάτι αυτό το καλοκαίρι που έδωσε απλόχερα πίστωση χρόνου στην διοίκηση Γουλιέλμου αυτό ήταν η συμφωνία με τον Σούλη Μαρκόπουλο. Ένας κανονικός, έμπειρος προπονητής που σου έδινε την αίσθηση ότι μπορεί να βρει την άκρη στο αγωνιστικό ακόμη και υπό τις πιο δύσκολες συνθήκες.  Δύσκολες συνθήκες εξαρχής που στην πορεία έγιναν ακόμη δυσκολότερες φθάνοντας στο σημείο να χάνεις μέσα στην έδρα σου από αυτόν τον Πανιώνιο παρουσιάζοντας ένα πρόσωπο αποκαρδιωτικό. Ένα πρόσωπο για το οποίο παρά τις όποιες δικαιολογίες φέρει τεράστια ευθύνη ο Σούλης Μαρκόπουλος. Αδυνατεί να μοιράσει τους ρόλους στην ομάδα με τις συνεχείς αλλαγές; οι παίκτες δεν τον πιστεύουν; η ουσία είναι ότι ο ΑΡΗΣ πρέπει να αλλάξει αγωνιστική εικόνα και με τον Μαρκόπουλο όπως φάνηκε την Κυριακή δεν μπορεί. Ενδεικτικό παράδειγμα οι Ντραγκίσεβιτς και Γκετσεβίτσιους που μέχρι πριν 2 αγωνιστικές και ελέω της απουσίας Μποχωρίδη ήταν οι κορυφαίοι της ομάδος με διαφορά πλέον μοιάζουν με σκιά του εαυτού τους. Ακόμη και οι νεοφερμένοι Μπράουν και Φιτζπάτρικ θα έπρεπε να είχαν ενσωματωθεί καλύτερα στην ομάδα. Παρόλα αυτά ο τρόπος που επικοινωνούν οι παίκτες μεταξύ πάνω στο παρκέ όπως και η διάθεση που δείχνουν σε κάθε φάση κυρίως σε άμυνα και ριμπάουντ επιβεβαιώνουν ότι υπάρχει χοντρό αγωνιστικό πρόβλημα στην ομάδα που αντί να διορθώνεται διογκώνεται. Πολύ πιθανό όλη αυτή η εικόνα να οφείλεται σε εξωγενείς παράγοντες αλλά το βέβαιο είναι ότι το χαρτί του προπονητή που εμπνέει τους παίκτες του και τους πείθει να παλέψουν αφήνοντας τα όποια προβλήματα στην άκρη έχει καεί… Για αυτό και η παραίτηση του Μαρκόπουλου είναι μια θετική είδηση εφόσον όμως αντικατασταθεί επάξια από κάποιον που μπορεί να εμπνεύσει αν όχι όλους μας, σίγουρα τους παίκτες και τους περισσότερους από εμάς. Και αυτός δεν γίνεται σε καμία περίπτωση να είναι ο συμπαθής κατά τα άλλα ο Σάββας Καμπερίδης, ούτε κάποιος Δέδας ή προπονητής ανάλογης εμβέλειας. Ας ελπίσουμε να πρυτανεύσει η λογική και όχι οι προσωπικές συμπάθειες με τις φρούδες ελπίδες.

Καθοριστική και επιβεβλημένη κίνηση εδώ και καιρό ήταν η απεμπλοκή του Δ.Γουλιέλμου από τη διοίκηση της ομάδος. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος κοροϊδεύει όλη την οικογένεια του ΑΡΗ από την πρώτη μέρα που προσγειώθηκε από το πουθενά στη ζωή μας.  Ας μην αναλύσουμε τα χίλια και ένα "λάθη" του μεγαλομετόχου για πολλοστή φορά μιας και αυτό που προέχει είναι ο ΑΡΗΣ επιτέλους να αποκτήσει διοίκηση. Διοίκηση που με καθαρό μυαλό και ειλικρίνεια μαζί με τους παίκτες, το τεχνικό τιμ και τον κόσμο θα παλέψει για να σώσει την ομάδα.

ΥΓ. Δεν σημαίνει ότι σε κάθε παράλογη ή ακραία άποψη που εκφράζεται υπάρχει δόλος ή σκοτεινά σενάρια αλλά και εσείς ρε αρδάκια έχετε βάλει το δικό σας λιθαράκι για αυτό το κατάντημα… Από τα "showmethemoney", τα "ποιος θα έρθει, δεν υπάρχει κανείς", τις ερωτήσεις για το Δ.Σ. με γλάστρες που δεν κάνατε ποτέ (όπως και πολλές άλλες) μέχρι και την ανάδειξη του Σάββα Καμπερίδη ως υποψήφιου προπονητή στην πιο κρίσιμη στιγμή της ιστορίας του Αυτοκράτορα. Ούτε γκιχ… να μην στεναχωρήσουμε κανα φιλαράκι μας…

ΥΓ2. Πριν λίγο καιρό μίλησε ο Σούμποτιτς και έθεσε τον εαυτό του στη διάθεση της ομάδος. Ας έρθει να δουλέψει τζάμπα φέτος να σώσει την παρτίδα και από του χρόνου βλέπουμε.

ΥΓ3. και PlanBμε Αλεξανδρή!

ΥΓ4. Φυσικά και δεν πιστεύουμε σε ξαφνικές ευαισθησίες του Δημήτρη Γουλιέλμου. Απλά βρέθηκε σε αδιέξοδο και παίζει το τελευταίο του χαρτί μπας και σε κάποιους περάσει ο πρόλογος του "σωτήρα της ομάδος που προσπάθησε σαν μοναχικός καβαλάρης αλλά δεν μπόρεσε και τώρα κάνει στην άκρη για το καλό της ομάδος". Ο άνθρωπος έχει αποδείξει με πολλούς τρόπους ότι δεν νιώθει από ΑΡΗ και πιθανόν να μην νιώθει γενικότερα… Ελπίζουμε να έχει αίσιο τέλος η φετινή χρονιά για να ασχοληθούμε μαζί σου όπως σου αξίζει Δημήτρη Γουλιέλμε. Με πιο καθαρό μυαλό για να μην αρπάξεις την ευκαιρία να κρεμάσεις πάνω σου το ταμπελάκι του αποδιοπομπαίου τράγου.

ΥΓ5. Όταν η συζήτηση φθάσει στις μετοχές τότε θα δούμε πόσο αγαπάς την ομάδα και αν αντιλαμβάνεσαι το τι έχεις κάνει.

ΥΓ6. Το ξανατονίζουμε γιατί έχει την σημασία του… αξίζουν ένα μπράβο σε όσους βγαίνουν μπροστά σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές και είτε διαφωνούσαμε μαζί τους κατά το παρελθόν είτε όχι θα είμαστε στο πλευρό τους! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΩΤΗΡΕΣ ΤΟΥ!

Κατηγορία Μπάσκετ
Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2019 21:11

Αποδυναμωμένος στην Λήμνο …για τη νίκη

Με την αβεβαιότητα για το αύριο της ομάδος να πλανάται στις σκέψεις όλων ο ΑΡΗΣ μας θα αντιμετωπίσει τον ΄Ήφαιστο Λήμνου διεκδικώντας τη νίκη κόντρα στα προγνωστικά. Η ενίσχυση που περιμέναμε έμεινε στα λόγια(όπως σχεδόν τα πάντα που δηλώνει ο Δ.Γουλιέλμος) και αντί για αυτό  η ομάδα ταξίδεψε με μείον έναν παίκτη μιας και ο Γκάγκιτς αποχώρησε από μόνος του…  Παρόλα αυτά οι παίκτες του Σούλη Μαρκόπουλου οφείλουν να δώσουν τα πάντα για τη νίκη απέναντι σε μια ομάδα που ναι μεν βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση από εμάς αλλά είναι εξίσου αδύναμη.

Με την πλάτη στον τοίχο συνεχίζει να αγωνίζεται η ομάδα που ψάχνει απεγνωσμένα μια νίκη για να σταθεί στα πόδια της και να κοιτάξει τη συνέχεια με περισσότερη αισιοδοξία. Το ηλεκτροσοκ της ήττας από τον Κολοσσό μπορεί να προκάλεσε μια σειρά από αντιδράσεις και ένα κλίμα συσπείρωσης, ωστόσο είναι φανερό ότι οι ανοιχτές πληγές στο κορμί του Αυτοκράτορα είναι πολλές περισσότερες από αυτές που θέλει να παρουσιάζει ο Δ.Γουλιέλμος. Άλλωστε η αδυναμία έκδοσης δελτίου του Σιδηροηλία, το μπαν του Γουίβερ και η οικιοθελής αποχώρηση του Γκάγκιτς που τάχα θέλαμε να ξεφορτωθούμε και δεν μπορούσαμε  μιλάει από μόνη της. Μάλιστα οι φήμες των τελευταίων ημερών που θέλουν παίκτες όπως ο Μόρις και ο Ντραγκίσεβιτς να έχουν φθάσει στα όρια τους λόγω καθυστέρησης πληρωμών έχουν χειροτερέψει ακόμη την κατάσταση. Με αυτή την κατάσταση μόνο ο μπασκετικός εγωισμός των εναπομεινάντων παικτών μπορούν να οδηγήσουν στη νίκη που θα πρέπει να υπερβάλλουν τους εαυτούς τους για να καλύψουν πρωτίστως το ποσοτικό κοινό και κατά δεύτερο λόγο τις αγωνιστικές αδυναμίες. Θετικό το ότι υπήρχε η διακοπή και έγιναν κάποιες προπονήσεις παραπάνω…το αν αυτό είναι αρκετό θα φανεί πάνω στο παρκέ.

Παρά την προσπάθεια στήριξης του Αυτοκράτορα, μοναδική ρεαλιστική ελπίδα αυτή τη στιγμή  είναι η επιστροφή του Λευτέρη Μποχωρίδη που αναμένεται σε 1-2 αγωνιστικές. Οι διαβεβαιώσεις  ότι θα γίνουν οι κινήσεις που πρέπει παραμένουν άυλες υποσχέσεις. Πιθανόν όλη αυτή η κινητοποίηση πέρα από καθυστερημένα να γίνεται και προς λάθος κατεύθυνση… Μέχρι όμως να γίνουν τα λόγια πράξεις τεχνικό τιμ και παίκτες οφείλουν να τα αφήσουν όλα στην άκρη και να παλέψουν με όλες τις δυνάμεις τους για τη νίκη. Άντε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Δεν χρειάζεται να είσαι και επιστήμονας για να καταλάβεις τι ακριβώς συμβαίνει στον μπασκετικό ΑΡΗ… μόνο τις συνεντεύξεις του Γουλιέλμου να ακούσεις καταλαβαίνεις τα πάντα. Και μετά μερικοί απορούν για δεν στηρίζεται η προσπάθεια του…

ΥΓ2. Αυτό που προέχει είναι η ομάδα να βγει από το αδιέξοδο. Μετά θα πρέπει να ασχοληθούμε με τους πραγματικούς λόγους που φθάσαμε ως εδώ.

Κατηγορία Μπάσκετ

Με τα επικοινωνιακά τεχνάσματα του Δημήτρη Γουλιέλμου να έχουν στερέψει και την αδυναμία του(ή επιθυμία του) να διαχειριστεί το καράβι που λέγεται μπασκετικός ΑΡΗΣ η ομάδα μοιάζει πιο γυμνή και αδύναμη από κάθε άλλη φορά. Μια αδυναμία που αποτυπώνεται εδώ και καιρό ποικιλοτρόπως αλλά συστηματικά αποκρύπτεται και κουκουλώνεται από τον μεγαλομέτοχο και μερικούς "παραπλανημένους" που έχουν πεισθεί από την "προσπάθεια" που έχει  ξεκινήσει εδώ και 2 χρόνια περίπου.

Ήδη 6 πολύτιμες ημέρες έχουν χαθεί. Ημέρες προπόνησης που θα έπρεπε να αξιοποιηθούν σε συνδυασμό με την έλευση νέων προσώπων στην ομάδα. Νέα πρόσωπα όπως οι αντικαταστάτες των Τάλτον και Γκάγκιτς και πιθανόν η προσθήκη του Γιάνκοβιτς. Όταν όμως η τυπική διαδικασία με το μπαν του Γουίβερ παραμένει εδώ και 3 εβδομάδες,   δεν υπάρχει φορολογική ενημερότητα και ο Σιδηροηλίας παραμένει στον αέρα χωρίς επαγγελματικό συμβόλαιο ο καθένας μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει. Και αυτά τα παραπάνω είναι απλά κάποιες ενδεικτικές καταστάσεις που δείχνουν το μέγεθος του προβλήματος το οποίο δυστυχώς δεν είναι μόνο οικονομικό αλλά σαφώς πιο πολύπλοκο. Πιο πολύπλοκο γιατί όπως αμέτρητες φορές έχουμε σχολιάσει  υπάρχουν ερωτηματικά γύρω από την έλευση Γουλιέλμου, απορίες για πολλές δηλώσεις του και προβληματισμός για τους πιθανούς λόγους που επί της ουσίας  δεν θέλει κάποιον δίπλα του «μετοχικά». Και από την στιγμή που δεν θέλει να δώσει μετοχές με οποιοδήποτε τρόπο(για τους δικούς του λόγους) ο μόνος τρόπος για να στηριχθεί η ομάδα είναι μέσω εράνων από τον απλό ανώνυμο φίλαθλο αλλά και κάποιους τρελούς «επώνυμους» που μπορούν να προσπεράσουν όλα τα θολά σημεία της ιστορίας και να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Το πώς θα γίνει αυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Θα πουληθούν 300 διαρκείας μέσω του Α.Σ.; θα δοθεί μέρος των εσόδων από τα εισιτήρια του αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης; θα βρεθούν κάποιες νέες χορηγίες; Θα πουληθούν κουπόνια ενίσχυσης των 5€ ή και παραπάνω;  Η ουσία είναι να μαζευτούν χρήματα ώστε να γλιτώσει ο Αυτοκράτορας του από την απόλυτη καταστροφή… όπως αυτή διαφαίνεται ως τώρα.

Έξι αγωνιστικές μετά την έναρξη του πρωταθλήματος και ο ΑΡΗΣ φαντάζει ως ένα εκ των φαβορί για τον υποβιβασμό. Πλέον άπαντες το έχουν συνειδητοποιήσει και για αυτό έστω και με καθυστέρηση υπάρχει μια κινητοποίηση ελπίδας για τον Αυτοκράτορα. Το πώς και τα γιατί φθάσαμε ως εδώ πρέπει να περάσουν σε δεύτερη μοίρα και όλοι μας να στηρίξουμε εμπράκτως την ομάδα που μας χάρισε τόσες χαρές και μας έκανε υπερήφανους εντός και εκτός Ελληνικών συνόρων. Στήριξη και μόνο στήριξη! Τα υπόλοιπα μπορούν να περίμενουν…

ΥΓ. Σε ανύποπτο χρόνο το είχαμε τονίσει ότι ακόμη και αυτό που ζούμε σήμερα πιθανόν να είναι μέρος ενός σχεδίου. Όχι ενός σχεδίου που θέλει την ομάδα να υποβιβάζεται… αλλά μιας κρίσιμης καμπής όπου επώνυμοι και ανώνυμοι θα κληθούν και θα αναγκαστούν να στηρίξουν την ομάδα οικονομικά χωρίς αντίκρισμα. Γιατί αν υπήρχε ανάγκη για χρήμα αυτό θα ήταν γνωστό εξαρχής και ο Δ.Γουλιέλμος θα έκανε τις κινήσεις του ώστε να μην φθάσουμε σε αδιέξοδα.

ΥΓ2. Και μέσα σε όλη αυτή την κρίσιμη κατάσταση ακούσθηκε στα ερτζιανά της πόλης και το σενάριο πώλησης μιας καταχρεωμένης ομάδας με τον φόβο τους ύψους του αντίτιμου των μετοχών. Γίνονται αυτά τα πράγματα; μα αφού δεν υπάρχει κανείς…

ΥΓ3. Πολλοί από εμάς έστω σε νεαρή ηλικία έχουμε ζήσει το τι σημαίνει να μην έχεις χρήματα για ένα εισιτήριο για να δεις την Αρειανάρα. Οπότε κάθε κουβέντα γύρω από τις τιμές των εισιτηρίων έχει μια λογική και ευαίσθητη πλευρά. Ωστόσο οι εποχές που δίναμε 5€ για να δούμε τον ΑΡΗ στην Γ Εθνική ανήκουν στο παρελθόν  και εκεί πρέπει να μείνουν.

ΥΓ4. Να δεις που θα φθάσουμε στο σημείο να παρακαλάμε τον Καρυπίδη να πάρει και την ΚΑΕ.

Κατηγορία Μπάσκετ

Την σκυτάλη από τον Ιωνικό πήρε ο Κολοσσός Ρόδου αναγκάζοντας την ομάδα μας σε μια ακόμη οδυνηρή ήττα. Οι παίκτες μας πάλεψαν όσο μπορούσαν… έχασαν πολλές ευκαιρίες για να καθαρίσουν το παιχνίδι στην κανονική διάρκεια και στις 2 παρατάσεις και στο τέλος το πλήρωσαν. Βοήθησε ο Μόρις στην επιστροφή αλλά και πάλι φάνηκε ότι ο ΑΡΗΣ είναι "γυμνός" και χρειάζεται άμεσα ενίσχυση. Ξέσπασμα του κόσμου προς τον Γουλιέλμο που συνεχίζει να ζει στον κόσμο του οδηγώντας την ομάδα στην καταστροφή.

Με τον Μόρις να επιστρέφει ύστερα από καιρό ο Μαρκόπουλος είχε μια ακόμη επιλογή για την ταλαίπωρη περιφέρεια όπου Τάλτον και Φλιώνης δυσκολεύονται να  δώσουν αυτά που χρειάζεται η ομάδα αφήνοντας τον Γκετσεβίτσιους απελπιστικά μόνο. Μια εικόνα που σήμερα ως ένα σημείο διορθώθηκε και για αυτό καταφέραμε να είμαστε μέσα στο παιχνίδι και αρκετές φορές να φθάσουμε μια ανάσα από τη νίκη. Η άμυνα όμως ήταν και πάλι το αδύναμο σημείο μιας και με μεγάλη ευκολία οι Ροδίτες πετύχαιναν πόντους. Ενώ η αδυναμία στην περιφερειακή άμυνα από τους Φλιώνη και Τάλτον φάνηκε ξεκάθαρα όταν το παιχνίδι "έσφιξε" και τα γκάρντ του Κολοσσού έκαναν σχεδόν αποκλειστικά παιχνίδι. Πάρτι έστησε ο Μπράζελτον με συνεχόμενους πόντους, μας αποτελείωσε ο απίθανος Τζάκσον. 2 Αμερικάνοι μετριότατοι που όμως βγάζουν ενέργεια στο παρκέ που ο Τάλτον και ο Φλιώνης δεν έχουν ούτε για πλάκα. Προσπάθησαν Μόρις, Γκετσεβίτσιους και Ντραγκίσεβτις αλλά ήταν απελπιστικά μόνοι. Τραγική εμφάνιση από τον Μιλόσεβιτς που δύσκολα να έχει ξανακάνει ανάλογη όσα χρόνια βρίσκεται στην Ελλάδα.

Σε μια ομάδα οι ευθύνες ανήκουν σε όλους. Από τον προπονητή μέχρι και τον καλύτερο παίκτη της ομάδος. Όποιος όμως δεν το αντιλήφθηκε ο ΑΡΗΣ σήμερα κατέβηκε επί της ουσίας  με 8 παίκτες με τους 2 από αυτούς εδώ και καιρό να θεωρούνται με το ένα πόδι εκτός ομάδος. Αυτό δεν είναι ευθύνη ούτε του Μαρκόπουλου, ούτε του Γκετσεβίτσιους ή του Ντραγκίσεβιτς που χάσανε τα κρίσιμα, ούτε καν του Τάλτον και του Γκάγκιτς που δεν είναι οι παίκτες που χρειάζεται η ομάδα. 100% έργο Γουλιέλμου που συνεχίζει να σφυρίζει αδιάφορα…

ΥΓ. Έτσι απλά όπως πολύ εύστοχα είπε ένας παλιός μπασκετικός... "αυτοί οι παίκτες έχουν φτάσει στο 100% των δυνατοτήτων τους".

ΥΓ2. Το είχαμε τονίσει αμέτρητες φορές οτι η άρση των μπαν κακώς γίνεται η σημαία της εξιλέωσης του "αλεξιπτωτιστή". Γιατί η άρση του μπαν πέρα από τις προκαταβολές και τις αρχικές συμφωνίες  προϋποθέτει οικονομική συνέπεια και ομάδα με αγωνιστική αξιοπρέπεια. Και οικονομική συνέπεια δεν σημαίνει μόνο να πληρώνεις τις υποχρεώσεις σου το τελευταίο λεπτό πριν εκπνεύσουν αλλά μπορείς να στηρίξεις έστω στοιχειωδώς αυτό που λέγεται μπασκετικός ΑΡΗΣ.

ΥΓ3. Σε μια συνέλευση το καλοκαίρι για το μπάσκετ οι έχοντες την πληροφορία ότι θα γίνει η άρση των μπαν έσπευσαν να πάρουν το μέρος του Δ.Γουλιέλμου και να αφορίσουν τον διαχειριστή Αρβανίτη. Ωστόσο ο Λευτέρης Αρβανίτης τότε είχε πει κάτι που δεν πρέπει να ξεχαστεί… η πρόταση του ήταν για να δείξει ότι υπάρχει και μια άλλη επιλογή και δεν είναι μετά τον Γουλιέλμο το χάος. Γιατί ο ΑΡΗΣ είναι λαοφιλής ομάδα και ακόμη μέσα από τις στάχτες του βρίσκει τον τρόπο για να αναγεννηθεί. Ας το καταλάβουμε όλοι μας αυτό και ας σταματήσουμε να ψάχνουμε στα τυφλά για σωτήρες-αλεξιπτωτιστές.

ΥΓ4. Για τους υπομονετικούς μη ανησυχούντες... ας κοιτάξουν λίγο το πρόγραμμα, ποιές ομάδες αντιμετωπίσαμε και χάσαμε και ποιές πρέπει να κερδίσουμε για να ρεφάρουμε.

Κατηγορία Μπάσκετ

Συνέχεια στις ήττες έδωσε και σήμερα ο ΑΡΗΣ μας μη καταφέρνοντας να κερδίσει ούτε τον Ιωνικό μέσα στην έδρα του. Η προκλητική διαιτησία που για 3 δεκάλεπτα έκανε ότι μπορούσε για να σπρώξει τον Ιωνικό και η ανωτερότητα των αντιπάλων στο τελευταίο δεκάλεπτο ήταν τα ανυπέρβλητα εμπόδια για την ομάδα μας. Πλέον τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται δύσκολα και θα πρέπει αυτή η απάθεια με την οποία αντιμετωπίζει ο Γουλιέλμος την όλη κατάσταση να λάβει τέλος!

Δυνατό και δύσκολο παιχνίδι αναμενόταν εξαρχής και έτσι ακριβώς εξελίχθηκε σε όλη την διάρκεια του αγώνα. Οι 2 ομάδες χωρίς να δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στην άμυνα πήγαιναν χέρι χέρι σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα. Στη διαφορά που πήγε να χτίσει ο Ιωνικός ο ΑΡΗΣ απάντησε με το δικό του σερί χωρίς όμως να καταφέρουμε να ξεφύγουμε στο σκορ. Στο τέλος για ακόμη μια φορά δεν υπήρχαν οι λύσεις από την περιφέρεια μιας και οι Φλιώνης και Τάλτον αν και είχαν σχετικά καλή παρουσία δεν έχουν τον απαραίτητο τσαμπουκά για να σηκώσουν την ομάδα στα κρίσιμα ενώ ο Σλαφτσάκης που αγωνίσθηκε κυρίως στη θέση 3 επιδόθηκε σε ένα ρεσιτάλ κακών επιλογών που έκοψε κάθε ελπίδα για την ανατροπή. Επί της ουσίας είδαμε μια επανάληψη του αγώνα στην Λάρισα με την διαφορά ότι ο ΑΡΗΣ λόγω έδρας έβγαλε περισσότερη ενέργεια στο παρκέ αλλά και βρήκε και κάποιες βοήθειες από τον Τάλτον και τον Φλιώνη. Παρόλα αυτά όταν λόγω τραυματισμών έχεις μόνο 3 παίκτες(Ντραγκίσεβιτς, Μιλόσεβιτς και Γκετσεβίτσιους) σημεία αναφοράς και με την προσωπικότητα να πάρουν πρωτοβουλίες όταν η μπάλα καίει λογικό είναι κάποια στιγμή και αυτοί να αδειάσουν από δυνάμεις. Οποιαδήποτε βοήθεια από παίκτες όπως ο Φλιώνης και ο Σλαφτσάκης είναι ευχάριστη έκπληξη μιας και ο κανόνας είναι μια παρουσία από κακή ως αδιάφορη. Άλλωστε όταν έχεις παίκτη στην περιφέρεια όπως ο Σλαφτσάκης που τον μαρκάρανε με 4 μέτρα απόσταση τότε γίνεται αυτονόητο ότι σου λείπουν παίκτες σε συγκεκριμένες θέσεις. Δυστυχώς και ο Σακελλαρίου δεν δείχνει τίποτα σε σχέση με ότι είχε δείξει όταν αγωνιζόταν στον Πανιώνιο και έτσι καταντήσαμε στα τελευταία 2 παιχνίδια ξεμείναμε από παίκτες στην περιφέρεια.

Φυσικά το ότι η ομάδα μας έχει τρανταχτές αδυναμίες δεν σημαίνει ότι δίνει το δικαίωμα στα ανθρωπάκια με τα γκρι να κάνουν ότι γουστάρουν. Για 3 δεκάλεπτα οι διαιτητές με τεράστια ευκολία φόρτωναν τους παίκτες μας με φάουλ την ίδια στιγμή που δεν σφύριζαν τίποτα εις βάρος του Ιωνικού ακόμη και σε πιο κραυγαλέες φάσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το τρίτο δεκάλεπτο. Εκεί όπου ένας ΑΡΗΣ που διαρκώς έκανε επίθεση μέσα από το ζωγραφιστό κέρδισε μόλις 1 φάουλ! Συν 2 που οι παίκτες του Ιωνικού έκαναν επίτηδες για να κόψουν αιφνιδιασμό. Και όταν δεν έχεις τον φόβο των φάουλ γιατί για 30' οι διαιτητές δεν σφυρίζουν τίποτα εις βάρος σου, τότε με μεγάλη ευκολία μπαίνεις στο καθοριστικό τέταρτο δεκάλεπτο και παίζεις σκυλίσια άμυνα χωρίς φόβο.

Μεγαλώνει επικίνδυνα το αρνητικό σερί μιας μετά και τη νέα ήττα κόντρα στον 3ο νεοφώτιστο της κατηγορίας… Η ομάδα με την εικόνα της φωνάζει ότι υπάρχει τεράστιο πρόβλημα που θα πρέπει άμεσα να λυθεί. Σίγουρα η ατυχία μας χτύπησε νωρίς την πόρτα με τον τραυματισμό του Μποχωρίδη και του Μόρις αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει η διοίκηση να μείνει με σταυρωμένα τα χέρα. Ήδη στο φετινό πρωτάθλημα έχουν γίνει αρκετές προσθαφαιρέσεις στις ομάδες που δεν ξεκίνησαν καλά… και στον ΑΡΗ περιμένουμε πότε θα επιστρέψει ο Μποχωρίδης(κατά τον Δεκέμβριο) και αν νιώσει καλύτερα ο Μόρις… Συνέλθετε εκεί στην ΚΑΕ ή αν δεν μπορείτε βγείτε και πείτε το… στον ΑΡΗ είστε...

ΥΓ. Τουλάχιστον το θέμα με τον Γιάνκοβιτς θα πρέπει να τελειώσει άμεσα. Γιατί πάρα τις όποιες άστοχες επιλογές εδώ μας λείπουν και ποσοτικά παίκτες. Παίκτες που μπορούν να βοηθήσουν και στις 2 πλευρές του γηπέδου.

Κατηγορία Μπάσκετ

Μπορεί αυτή η υπόσχεση να πήρε χίλιες δύο αναβολές και να πέρασε από χίλια δύο κύματα αλλά τελικά ο Δημήτρης Γουλιέλμος την υλοποίησε και αυτό είναι που μετράει. Μετά από περίπου 1.5 χρόνο και 2 χρονιές όπου ο ΑΡΗΣ εκ των συνθηκών είχε στόχο απλά την επιβίωση του πλέον φαίνεται να επιστρέφει και στην πράξη στην κανονικότητα. Στην κανονικότητα μιας ομάδας χωρίς περιορισμούς στις μεταγραφές, με έναν σοβαρό προπονητή(και όχι μαθητευόμενο μάγο ή αμπελοφιλόσοφο) που μπορεί να σχεδιάσει την ομάδα που θέλει. Φυσικά υπάρχουν και άλλα πράγματα που επιβεβαιώνουν την "κανονικότητα" αλλά καλό είναι να τα βλέπουμε ένα ένα. Το σημαντικό μετά από όλη αυτή την περιπέτεια που αν δεν εξελισσόταν καλά θα έβαζε τον ΑΡΗ στο νέο πρωτάθλημα ως φαβορί για τον υποβιβασμό είναι ότι μπορούμε να ανασάνουμε με ανακούφιση και να δούμε την επόμενη μέρα με αισιοδοξία!

Και αφού ξεμπερδέψαμε με τα διαδικαστικά τα εξωαγωνιστικά ήρθε η στιγμή να ασχοληθούμε με αυτό που πραγματικά γουστάρουμε και μας είχε λείψει και δεν είναι άλλο από τον ΑΡΗ που θα δούμε πάνω στα παρκέ τη νέα αγωνιστική σεζόν που ξεκινάει την επόμενη Κυριακή! Το Α και το Ω σε αυτή την νέα προσπάθεια είναι ο Σούλης Μαρκόπουλος. Ένας έμπειρος προπονητής της παλιάς σχολής που εμπνέει σε όλους μας εμπιστοσύνη και δίνει τη σιγουριά ενός μπασκετικού συνόλου που θα μπορεί να κάνει τουλάχιστον τα βασικά χωρίς να μας πονάνε τα μάτια. Οι νέες μεταγραφές ως επί το πλείστον δεν έχουν ανακοινωθεί για τυπικούς λόγους κάτι που αναμένεται να γίνει με γοργούς ρυθμούς μέσα στα επόμενα εικοσιτετράωρα. Οι παλιοί Μποχωρίδης, Φλιώνης, Σλαφτσάκης πλέον θα έχουν στο πλευρό τους, τους  Σακελλαρίου, Τάλτον, Μόρις, Γκετσεβίτσιους, Μιλόσεβιτς, Ντραγκίσεβιτς, Γκάγκιτς που δίνουν άλλη δυναμική στην ομάδα αλλά και τους νεαρούς Σιδεροηλία, Βλάσιο και Βουλγαρόπουλο που αναμένεται να πάρουν την πρώτη μεγάλη ευκαιρία στην καριέρα τους. Ένα σύνολο που με μια πρώτη ματιά μπορεί να στερείται αθλητικότητας αλλά σίγουρο έχει πολύ υψηλό μπασκετικό IQ που για εμάς τους πιο παλιούς είναι σχεδόν τα πάντα στο άθλημα που λατρεύουμε και δυστυχώς στον ΑΡΗ απουσιάζει εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

Οι Τάλτον και Μόρις θα είναι η αμερικάνικη ιπποδύναμη στη μηχανή του ΑΡΗ. Τον μεν Τάλτον τον γνωρίζουμε καλά και παρόλο που δεν είναι ο παίκτης που εντυπωσιάζει με την απόδοση του σίγουρα όμως προσφέρει μια σταθερότητα και ασφάλεια στην θέση του πόιντ γκαρντ. Ο Μόρις από την άλλη θα είναι ίσως το μεγαλύτερο στοίχημα του νέου ΑΡΗ. Ένας παίκτης από τον μαγικό κόσμο του NBA, συμπαίκτης του Αντεντοκούμπο για ένα χρονικό διάστημα που σε πολύ καλή ηλικία κάνει το άλμα στην Ευρώπη ευελπιστώντας για μια καλύτερη καριέρα από το να είναι μεταξύ G-League και πάγκους του NBA. Ευχής έργον λοιπόν να το πετύχει αυτό μέσα από τον ΑΡΗ μας! Επειδή όμως το ρίσκο είναι δεδομένο αποκτήθηκε και μια ασφαλή λύση που ακούει στο όνομα Γκετσεβίτσιους που μαζί με τον Μποχωρίδη καλύπτουν επάξια τη θέση 2 και σε κάποια χαμηλά σχήματα και τη θέση 3.  Μια περιφέρεια που κλείνει με τον έμπειρο Σακελλαρίου αλλά και τον Φλιώνη που περιμένουμε τη νέα χρονιά να παρουσιαστεί καλύτερος. Και φυσικά υπάρχει και το πολυεργαλείο Σλαφτσάκης που μπορεί να δώσει λύσεις στη θέση 3. Στους ψηλούς τώρα τα λόγια είναι περιττά. Μιλόσεβιτς, Ντραγκίσεβιτς και Γκάγκιτς είναι 3 παίκτες που υπό τις οδηγίες του Μαρκόπουλου μπορούν να κάνουν σπουδαία πράγματα προσφέροντας με συνέπεια σκοράρισμα κοντά στο καλάθι που χρόνια έχουμε να δούμε. Ένα κενό σίγουρα υπάρχει στη θέση 3, εκεί όπου εκκρεμεί η υπόθεση Γιάνκοβιτς. Ένας παίκτης που πέρσι έκανε εξαιρετική χρονιά με τον Χολαργό(4ος σκόρερ στο πρωτάθλημα) προσφέροντας ποικιλοτρόπως και είναι βέβαιο ότι στα χέρια του Μαρκόπουλου θα αξιοποιηθεί σαφώς καλύτερα σε σχέση με το προηγούμενο πέρασμα του από τον ΑΡΗ. Μακάρι να έρθει αλλά ακόμη και με το υπάρχον ρόστερ ο ΑΡΗΣ φαίνεται(στα χαρτιά) ότι θα είναι άκρως ανταγωνιστικός τη νέα σεζόν …και θα σέβεται τα χιλιοταλαιπωρημένα ματάκια και στομάχια μας.

Από την στιγμή που όλα δείχνουν να έχουν μπει στο σωστό δρόμο και οι υποσχέσεις να έχουν γίνει πράξεις ήρθε η ώρα να γίνει το ντου στα διαρκείας. Ένα ντου από όλο αυτό τον κόσμο που είχε αγανακτήσει με τον "εσωτερικό" εμπαιγμό και τον αγωνιστικό εξευτελισμό των τελευταίων χρόνων. Η δυναμική του κόσμου του ΑΡΗ είναι τεράστια και η στήριξη του κόσμου στην ομάδα αδιαπραγμάτευτη …αρκεί φυσικά αυτό να μην εκλαμβάνεται ως αδυναμία και να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης. Τα αφήνουμε όλα πίσω, αγκαλιάζουμε την προσπάθεια της διοίκησης και με μια φωνή αρχίζουμε σιγά σιγά να ψελλίζουμε ότι ο ΑΡΗΣ επιστρέφει. Στην κανονικότητα σε πρώτη φάση, βήμα βήμα μέχρι να αρχίσουμε να μιλάμε ξανά για τον ΑΡΗ που οραματιζόμαστε.

ΥΓ. Και κάπως έτσι τα πρώτα επίσημα παιχνίδια της χρονιάς με μπαογκ και Ηρακλή(2 φορές εντός και εκτός) αποκτάνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον!

ΥΓ2. Ξεκάθαρη η θέση μας ότι έτσι όπως διεξάγονται οι ευρωπαϊκές διοργανώσεις ο ΑΡΗΣ πρέπει πάντα να έχει παρουσία. Φέτος η ΚΑΕ αποφάσισε να μην ρισκάρει. Ο χρόνος και η συνέπεια της θα επιβεβαιώσει την ορθότητα της απόφασης.

ΥΓ3. Χίλια δύο είναι τα παράλογα και οι εύλογες απορίες. Από το χρονικό σημείο της άρσης των μπαν μέχρι και το υπό χρονική πίεση χτίσιμο της νέας ομάδος. Ωστόσο τα αφήνουμε όλα πίσω μας και κοιτάμε μπροστά.

ΥΓ4. Ντου στα διαρκείας!

Κατηγορία Μπάσκετ
Σελίδα 1 από 3

#YELLOW RADIO 92.8

Listen live yellow radio 92.8

#ΣΧΟΛΙΑ

logoFinal2007

Είμαστε μια παρέα οπαδών που ακολουθούμε την ομάδα πιστά σχεδόν παντού και το PlanetARIS.gr είναι ο τρόπος έκφρασης της αγάπης μας για την ομάδα εκτός γηπέδου. Σκοπός μας η διάδοση της ιδέας του ΑΡΗ  μας μέσω του διαδικτύου!

Newsletter

Εγγραφείτε και ενημερωθείτε πρώτοι για όλα τα θέματα του ΑΡΗ μας!

Λέμε ΟΧΙ στο spam!
DMC Firewall is developed by Dean Marshall Consultancy Ltd