Επιστροφή στην αγωνιστική δράση, επιστροφή και στις νίκες για τον ΑΡΗ μας που κέρδισε τον Βόλο με 3-2! Εντυπωσιακός μέχρι το 55’ με 3-0 κάλπαζε προς μια εμφατική νίκη, αδικαιολόγητα προβληματικός  από ένα χρονικό σημείο και μετά πρόσθεσε άγχος στον εαυτό του(και σε όλους μας) δεχόμενος 2 γκολ από στατικές φάσεις χωρίς καν να το καταλάβει. Ωστόσο το θετικό ντεμπούτο του Μπρούμα σε μια θέση που πονάμε… και η συνολική επιθετική λειτουργία της ομάδας στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα είναι μερικοί λόγοι που μπορούν να μας κάνουν να αισιοδοξούμε.

ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΣ ΑΡΗΣ, ΤΡΙΑ ΓΚΟΛ ΚΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η επιλογή του Γρηγορίου να βάλει μαζί Κουαμέ και Καντεβέρε με Μπρούμα και Γκαρέ στα άκρα, έδωσε από το ξεκίνημα ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην επίθεσή μας. Υπήρχαν κινήσεις, στηρίγματα και παίκτες μέσα στην περιοχή. Ο Πετρίς ανέβηκε από δεξιά και ο Κουαμέ με εξαιρετική κεφαλιά έκανε το 1-0 μόλις στο 7’. Ένα γρήγορο γκολ που συνοδεύτηκε από συνέχεια στην προσπάθεια και αρκετές ευκαιρίες.

Ο Μπρούμα έδειξε από την πρώτη του παρουσία ότι μπορεί να μας βοηθήσει. Έδωσε πλάτος, κέρδισε μονομαχίες και το φάουλ από το οποίο ξεκίνησε η φάση του δεύτερου γκολ. Εκεί ο Φαμπιάνο χρειάστηκε δύο κεφαλιές. Η πρώτη σταμάτησε στο δοκάρι, η δεύτερη, μετά τη σέντρα του Γκαρέ, κατέληξε στα δίχτυα για το 2-0.

Ο Καντεβέρε πήγε να χαλάσει την εικόνα με την εκτέλεση του πέναλτι που κέρδισε ο Γκαρέ. Σε ένα παιχνίδι που ελέγχεις, τέτοιες ευκαιρίες τις αξιοποιείς και τελειώνεις τη δουλειά. Ευτυχώς ο ίδιος βρήκε τον τρόπο να διορθώσει το λάθος του πριν από την ανάπαυλα. Η εξαιρετική κάθετη του Ράσιτς τον έβγαλε στην πλάτη της άμυνας, πέρασε τον Σιαμπάνη και έκανε το 3-0. Ένα ημίχρονο γεμάτο επιθετικές λύσεις, με τον Βέλιο πάντως να χρειάζεται μια σημαντική απόκρουση για να κρατήσει το μηδέν.

ΑΠΟ ΤΟ 3-0 ΣΤΟ ΑΓΧΟΣ ΤΩΝ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΩΝ

Οι ευκαιρίες συνεχίστηκαν και μετά την ανάπαυλα, αλλά το τέταρτο γκολ δεν ήρθε. Και όσο δεν τελειώναμε το παιχνίδι, ο Βόλος άρχισε να βρίσκει χώρο και να πιστεύει ότι μπορεί να διεκδικήσει κάτι. Το 3-1 ήρθε από κόρνερ, με τον Αγιάκουα να σκοράρει ανενόχλητος κοντά στην εστία. Ένα γκολ που έπρεπε να μας ξυπνήσει. Αντί γι’ αυτό, χρειάστηκε ξανά ο Βέλιο να απομακρύνει εντυπωσιακά το σουτ του Κόμπα για να μη γίνει ακόμη νωρίτερα το παιχνίδι ντέρμπι. Ο Γρηγορίου έριξε Γένσεν και Μπουσαΐντ, η ομάδα βρήκε ξανά κάποιες καλές επιθέσεις, αλλά ούτε η μεγάλη ευκαιρία του Ράσιτς στο 83’ κατέληξε στα δίχτυα.

Και μετά ήρθε πάλι μια στημένη μπάλα, πάλι μια χαμένη κεφαλιά μέσα στην περιοχή μας και το 3-2 από τον Κάργα λίγο πριν από το τέλος. Ξαφνικά περιμέναμε να περάσουν τα λεπτά. Στις καθυστερήσεις ο Αγιάκουα βρήκε ακόμη μία κεφαλιά από κόρνερ και μας έκανε να κρατήσουμε την ανάσα μας. Κρατήσαμε τελικά τη νίκη, αλλά είχαμε καταφέρει να μετατρέψουμε μόνοι μας ένα άνετο απόγευμα σε δοκιμασία για τα νεύρα μας.

ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ Η ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΠΛΑΝΟ

Μέχρι να εμφανιστεί η χαλάρωση, να δεχθούμε δύο γκολ από στημένες μπάλες και να περιμένουμε το τελευταίο σφύριγμα με αγωνία είδαμε έναν εξαιρετικό ΑΡΗ που κυριαρχούσε μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου. Καντεβέρε, Κουαμέ, Γκαρέ, Μπρούμα και Ράτσιτς διαθέτουν ποιότητα και μπορούν να κάνουν την διαφορά σε μια αναμέτρηση. Και όταν παίρνουν βοήθειες και από τους υπόλοιπους όπως πρόσφεραν σήμερα οι Χόνγκλα, Πετρίς, Ρίτσαρντς και φυσικά οι Φαμπιάνο και Βέλιο που ήταν καθοριστικοί όλα λειτουργούν ιδανικά. Προφανώς και αυτός είναι ο ΑΡΗΣ που θέλει να βλέπει ο Γρηγορίου όπως και όλοι μας.

Όταν όμως βλέπεις αυτές τις αλλαγές σε έναν αγώνα που ελέγχεις απόλυτα, αντί να προσθέτουν κάτι θετικό τελικά να σε μπερδεύουν όπως μπερδεύτηκε ο ΑΡΗΣ σήμερα από ένα σημείο και μετά τότε αγαπητέ Γρηγορίου θα πρέπει να δεις τι φταίει. Τι φταίει και παίκτες αγωνίζονται σε διαφορετικές θέσεις από την φυσική τους όταν υπάρχουν εναλλακτικές. Τι γίνεται και κάποιοι παίκτες στηρίζονται με μανία ενώ άλλοι εξαφανίζονται σε μια στιγμή και μια σειρά από προβλήματα που σχετίζονται 100% με το πολυπληθές ρόστερ και παίκτες «βαρίδια» που έχει να διαχειριστεί ο Γρηγορίου. Προβλήματα που βγήκαν κόντρα στον Ηρακλή και μας κόστισαν 2 βαθμούς, βγήκαν και σήμερα με τον Βόλο αλλά δεν το πληρώσαμε. Μπράβο για το ποδόσφαιρο που έπαιξε η ομάδα για περίπου 55’, μπράβο για τους 3 βαθμούς αλλά κάποια στιγμή πρέπει να πάψει αυτή η ομάδα να αδικεί τον εαυτό της.

ΑΠΕΦΥΓΕ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑΕΙ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΙΟ ΑΙΣΙΟΔΟΞΑ

Τρεις πολύτιμοι βαθμοί, αλλά και μια υπενθύμιση ότι αυτός ο ΑΡΗΣ έχει ακόμη πολλή δουλειά μπροστά του ήταν η αποψινή αναμέτρηση με τον Βόλο. Σε ένα παιχνίδι που λίγο έλειψε από παράσταση για έναν ρόλο να καταλήξει σε τραγωδία. Οι τρεις βαθμοί όμως ήταν το ζητούμενο και ήρθαν. Μαζί τους ήρθε και ένα καλό δείγμα για το τι μπορούμε να κάνουμε μπροστά με την προσθήκη του Μπρούμα αλλά και τι ποδόσφαιρο τελικά μπορεί να παίξει αυτή η ομάδα. Αυτό όμως που προέχει τη δεδομένη στιγμή είναι να μάθει να εξαργυρώνει τα καλά του διαστήματα όπως έκανε σήμερα(και δεν έκανε κόντρα στον Ηρακλή) πάρα το αγχωτικό φινάλε. Επιστρέψαμε στις νίκες και ελπίζουμε να συνεχίσουμε έτσι.

Να διαγράψει οριστικά από την μνήμη μας την κάκιστη εμφάνιση της Καρδίτσας προσπάθησε η ομάδα μας σήμερα και θα μπορούσε κανείς να πει ότι το πέτυχε! Ένας ΑΡΗΣ γεμάτος ενέργεια και αποφασιστικότητα από το πρώτο τζάμπολ, διέλυσε την ΑΕΚ με 88-58 πανηγυρίζοντας την πρώτη του νίκη στο πρωτάθλημα μέσα σε ένα καυτό Παλέ! Ουσία και θέαμα από τους παίκτες του Σπανούλη που κυριάρχησαν από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή κυρίως χάρη στην άμυνα που αχρήστευσε κάθε επιθετικό πλάνο της ΑΕΚ.  Μια απολαυστική παράσταση για όλους όσους βρέθηκαν στο Παλέ αλλά και όσους είχαν την τύχη να το παρακολουθήσουν τηλεοπτικά.

ΜΠΗΚΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ, ΠΗΡΕ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΞΕ ΠΟΤΕ ΠΙΣΩ ΤΟΥ

Από τις πρώτες κατοχές φάνηκε η διάθεση των παικτών μας να επιβληθούν. Πίεση στην μπάλα, δυνατές άμυνες και γρήγορες επιθέσεις έφεραν το 10-2 με τον Ρόμπινσον-Ερλ να τελειώνει τις φάσεις και να φτάνει τους 11 πόντους ήδη στο πρώτο δεκάλεπτο. Το 23-10 αποτύπωνε την υπεροχή μας, αλλά το σημαντικό ήταν πως ο ΑΡΗΣ συνέχισε με την ίδια ένταση.

Ο Μόργκαν πήρε τη σκυτάλη στο σκοράρισμα, οι λύσεις κοντά στο καλάθι αυξήθηκαν και η ΑΕΚ δυσκολευόταν να βρει μια καλή επίθεση. Το 42-21 του ημιχρόνου είχε προκύψει μέσα από την ομαδική προσπάθεια, με τους αντιπάλους να έχουν μόλις έξι εύστοχα σουτ σε τριάντα προσπάθειες.

ΡΟΤΕΪΣΟΝ, ΔΟΚΙΜΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΡΑ

Μετά την ανάπαυλα περιμέναμε να δούμε αν θα υπήρχε η χαλάρωση. Ο ΑΡΗΣ μπήκε με 5-0, κράτησε τον έλεγχο και έκλεισε την τρίτη περίοδο στο 64-35. Ούτε τότε έπεσε η ένταση. Η διαφορά έφτασε τους 33 πόντους και ο Μόργκαν συνέχισε να ευστοχεί από μακριά, μέσα στην αποθέωση του κόσμου. Το τελικό 88-58 ήταν η φυσιολογική κατάληξη ενός αγώνα στον οποίο δεν αφήσαμε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης.

Η ΑΜΥΝΑ, Η ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Η πρώτη νίκη στο πρωτάθλημα καθυστέρησε μια αγωνιστική… αλλά ήρθε με τρόπο που μας γεμίζει αυτοπεποίθηση και ενθουσιασμό. Και πως να μην ενθουσιάζεσαι όταν παρακολουθείς κόντρα σε θεωρητικό «ανταγωνιστή» σου τι μπορεί να κάνει αυτό το σύνολο όταν παίζει συγκεντρωμένο και με διάθεση στην άμυνα. Προφανώς παιχνίδι που τελειώνει με 30 πόντους είναι μονόλογος αλλά σήμερα θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο ΑΡΗΣ κέρδισε ακόμη πιο εύκολα από ότι δείχνει το τελικό σκορ. Γιατί στο τελικό σκορ δεν αναφέρεται πόσο γρήγορα πήραμε διψήφιο προβάδισμα, πόσο εύκολα το αυξήσαμε και το διατηρήσαμε αλλά και πόσες «δοκιμές» έκανε ο Σπανούλης στο Β ημίχρονο. Πως μοίρασε το χρόνο και τι σχήματα τέσταρε.

Σε ατομικό επίπεδο ο Μόργκαν επιτέλους μας καθησύχασε με μια εμφάνιση ανάλογης της φήμης που τον ακολουθούσε. Οι 25 πόντοι και η ευκολία με τους οποίους τους πέτυχε είναι μια πρώτη επιβεβαίωση της ορθότητας της επιλογής του. Και όποτε μιλάμε για ορθές επιλογές το μυαλό μας πάει στον Ρόμπινσον Έρλ που δεν τον γνωρίζαμε αλλά όπως φαίνεται θα τον μάθουμε για τα καλά και θα τον χαιρόμαστε για καιρό. Ένα ένα τα κομμάτια που επέλεξαν ο Σπανούλης με τον Ζήση δείχνουν να κουμπώνουν. Είδαμε τις 8 ασίστ του Ντιμιτρίεβιτς, είδαμε τον Κώστα Αντετοκούνμπο τι μπορεί να κάνει αν πάρει σωστά την μπάλα, είδαμε και τον Μπίρτς ακόμη και όταν μας εκνευρίζει με την ατολμία του στην επίθεση είναι πολύτιμος για την λειτουργία της ομάδας. Όπως και ο Μήτρου Λόνγκ και φυσικά ο Χαραλαμπόπουλος που ξεχωρίζει. Όλα βαίνουν καλώς, η ομάδα βελτιώνεται από παιχνίδι σε παιχνίδι και αυτά που περιμέναμε να δούμε με την έλευση του Σπανούλη και την κατάρτιση αυτού του ρόστερ, αρχίζουμε να τα βλέπουμε.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΙΓΜΑ ΓΡΑΦΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ

Εντυπωσιακός ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης στην ΑΕΚ που περιορίστηκε από την αρχή σε παθητικό ρόλο, κάνοντας το τελικό +30 να φαίνεται πιο κολακευτικό από την ίδια την εικόνα της αναμέτρησης Η συνολική αμυντική προσπάθεια σχεδόν αδιάκοπα επί 40’ ήταν το στοιχείο που έκρινε τον αγώνα πριν καλά καλά ξεκινήσει. Είναι πολύ νωρίς ακόμη για να πούμε με σιγουριά ότι δεν θα ξαναδούμε τον ΑΡΗ της Καρδίτσας και πόσο καλύτερα μπορεί να παίξει ο ΑΡΗΣ από ότι έπαιξε σήμερα. Πάντως με εξαίρεση το επιθετικό κρεσέντο του Μόργκαν(25 πόντους με 6 τρίποντα) όταν η διαφορά ήταν ήδη στο 20+, στην επίθεση δεν μπορείς να πεις ότι σουτάραμε καλά. Που δηλαδή να αρχίσουν να βρίσκουν και οι υπόλοιποι ρυθμό όπως βρήκε ο Μόργκαν σήμερα. Αναμένουμε σπουδαία πράγματα! Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Με το ανανεωμένο Παλέ να ξεχειλίζει από ενθουσιασμό, τον μπασκετικό θεό Νίκο Γκάλη και τον Ρίτσαρντ Σιάο παρόντες, η ομάδα έβγαλε την αντίδραση που περιμέναμε και κέρδισε εύκολα τη Μπούργος με 93-80. Το πρώτο ημίχρονο μας ενθουσίασε, το δεύτερο όμως μας υπενθύμισε πόση δουλειά χρειάζεται ακόμη. Το σημαντικό είναι ότι ο ΑΡΗΣ επανήλθε με εμφατικό τρόπο στην πορεία του αφήνοντας στην άκρη την τραγική εμφάνιση της Καρδίτσας. Τα χαμόγελα και το ζεστό χειροκρότημα του κόσμου ήταν το γλυκό φινάλε της πρώτης εντός έδρας αναμέτρησης στην νέα εποχή του Αυτοκράτορα.

ΠΗΡΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΠΑΤΗΣΕ ΓΚΑΖΙ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ

Δεν χαμπάριασε από το καλό ξεκίνημα της Μπούργος και μετά το αρχικό 4-8 ο ΑΡΗΣ μας ανέβασε την πίεση και πήρε τον έλεγχο. Η άμυνα έβγαζε κλεψίματα, η μπάλα έφευγε γρήγορα μπροστά και οι λύσεις έρχονταν από διαφορετικούς παίκτες. Ο Ντιμιτρίεβιτς, Χαραλαμπόπουλος και ο Ρόμπινσον-Ερλ έκαναν τη διαφορά για την ομάδα μας. Ο Μοκόκα και ο Θανάσης Αντετοκούνμπο πρόσθεσαν ενέργεια και το 53-30 του ημιχρόνου αποτύπωνε την κυριαρχία του ΑΡΗ σε όλα τα επίπεδα.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΦΕΡΕ ΧΑΛΑΡΩΣΗ

Η συνέχεια δεν είχε την ίδια συγκέντρωση μιας και η ομάδα στο β μέρος έδειξε έντονα σημάδια χαλάρωσης. Η Μπούργος βρήκε δεύτερες επιθέσεις και μακρινά σουτ με αποτέλεσμα η διαφορά να μειωθεί χωρίς ωστόσο να πέσει κάτω από το -12 και να νιώσουμε κάποιου είδους απειλής. .Η ομάδα είχε τις απαντήσεις όταν χρειάστηκε αλλά θα ήταν πιο εύκολο απλά να τελειώσει το παιχνίδι χωρίς να χαλαρώσει.

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΛΥΣΕΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ

Σε τίποτα δεν θύμιζε ο σημερινός ΑΡΗΣ την ομάδα που είδαμε πριν λίγες ημέρες να χάνει από την Καρδίτσα. Είδαμε μια ορεξάτη ομάδα να μπαίνει δυνατά, να πιέζει με ένταση, να κλέβει μπάλες και να φεύγει γρήγορα στον αιφνιδιασμό με αποτελεσματικότητα. Ακόμη και όταν χαλάρωσε έβρισκε τις λύσεις. Είτε από τους παίκτες που ήταν ήδη στο παρκέ, ήταν από κάποιον που ερχόταν από τον πάγκο. Γιατί σήμερα ο Σπανούλης με εξαίρεση τον Ρόμπινσον-Έρλ που έπαιξε λίγο παραπάνω λόγω των γρήγορων φάουλ του Λιντέλ άνοιξε το ροτέισον και μοίρασε τον χρόνο πιο ορθολογικά. Επιβεβαιώνοντας ότι και ο κόουτς όπως και οι παίκτες θέλουν τον χρόνο τους.

Πέρα από την αισθητά βελτιωμένη ομαδική λειτουργία και στις 2 πλευρές του γηπέδου και σε ατομικό επίπεδο είδαμε διαφορετικά πράγματα. Ο Ντιμιτρίεβιτς με τους 21 πόντους ήταν καθοριστικός ειδικά όταν η επίθεση χρειαζόταν κάποιον να πάρει την ευθύνη. Αυτό ακριβώς που μας έλειψε στην Καρδίτσα. Ο Χαραλαμπόπουλος είχε μια ολοκληρωτική παρουσία προσφέροντας σημαντική βοήθεια σε άμυνα και επίθεση. Ο Ρόμπινσον-Ερλ με 11 πόντους και 10 ριμπάουντ αποδεικνύεται απόλυτα συνεπής ως τώρα και δείχνει ότι θα αποτελέσει μια σταθερά του φετινού ΑΡΗ.Η συμβολή του Μοκόκα όποτε ήταν μέσα, οι λύσεις του Μόργκαν στην επίθεση αλλά και η συνολική παρουσία του Κώστα Αντετοκούνμπο ήταν μερικά ακόμη από τα θετικά της αποψινής αναμέτρησης .

Το ζητούμενο πλέον είναι η ομάδα να βρει μεγαλύτερη συνέχεια ανάμεσα στα σχήματα, πιο ξεκάθαρους ρόλους για κάθε παίκτη και να διατηρεί την ένταση όταν αλλάζουν τα πρόσωπα. Και φυσικά αυτές οι τάσεις χαλάρωσης μέσα στο παιχνίδι και η κακή νοοτροπία που δείξαμε στο παιχνίδι του Σαββάτου να εκλείψουν προτού μας γίνουν κάποια κακή συνήθεια.

ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ

Με τον Ντιμιτρίεβιτς να βγάζει την ποιότητα που τον χαρακτηρίζει, τον Χαραλαμπόπουλο να δίνει λύσεις και στις δύο πλευρές του γηπέδου και τον Ρόμπινσον-Ερλ να πετυχαίνει άλλο ένα double double ο ΑΡΗΣ πήρε σχεδόν ξεκούραστα τη νίκη σε ένα «ύπουλο» παιχνίδι. Κρατάμε τη δεύτερη ευρωπαϊκή νίκη, την αντίδραση και ένα πρώτο ημίχρονο που μας γέμισε με αισιοδοξία. Η ομάδα θέλει τον χρόνο της αλλά βαδίζει σε σωστό δρόμο και έχουμε κάθε λόγο να περιμένουμε τη συνέχεια με ανυπομονησία. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

 ΥΓ. Για τον κόσμο τι να πούμε; Η συνηθισμένη... εξωπραγματική ατμόσφαιρα του Παλέ όπου θαυμάζουν φίλοι και οχτροί. 

Ένα μόλις δεκάλεπτο χρειάστηκε ο ΑΡΗΣ μας για να αφήσει το «άγχος της πρεμιέρας» στην άκρη και να ξεδιπλώσει την ποιότητα που τον χαρακτηρίζει πάνω στο παρκέ. Προσαρμόστηκε στις απαιτήσεις του αγώνα και όσο κυλούσε η αναμέτρηση γινόταν ολοένα και καλύτερος. Το -11 έγινε +19 και ένα παιχνίδι που στο ξεκίνημα του έμοιαζε ζόρικο, στο τέλος έγινε τυπική διαδικασία! Κορυφαίος ο Λιντέλ με 19 πόντους και 8 ριμπάουντ, από κοντά και ο Ρόμπινον Έρλ με 13 πόντους και 12 ριμπάουντ. Θετικό το πρόσημο για όλους όσους αγωνίστηκαν μιας και ο Σπανούλης ανακάτεψε αρκετές φορές την τράπουλα με το τελικό αποτέλεσμα να τον δικαιώνει!

ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΤΗΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

Το ξεκίνημα του αγώνα μόνο ιδανικό δεν ήταν για την ομάδα μας. Βιαστικές επιλογές στην επίθεση, χαλαρή άμυνα, κακές επιστροφές και αστοχία από μακριά επέτρεψαν στη Λε Μαν να τρέξει στο ανοιχτό γήπεδο και να κλείσει το πρώτο δεκάλεπτο στο +11.

Από εκεί και μετά όμως άλλαξαν όλα. Η άμυνα σκλήρυνε, τα ριμπάουντ άρχισαν να καταλήγουν σε κίτρινα χέρια και η ομάδα βρήκε σταδιακά τον ρυθμό της. Το 28-15 έγινε 28-27, το ημίχρονο μας βρήκε μόλις έναν πόντο πίσω.

Στην επανάληψη ο ΑΡΗΣ είχε πλέον διαβάσει πλήρως το παιχνίδι. Τολιόπουλος και Χαραλαμπόπουλος έδωσαν λύσεις στην επίθεση, Μήτρου Λονγκ και Μπιρτς ανέβασαν ακόμη περισσότερο την ένταση στην άμυνα και όταν ο Λιντέλ άρχισε να κάνει τα πάντα στο παρκέ η διαφορά ξέφυγε. Η διαφορά έφθασε στο +19 και από το άγχος της πρεμιέρας καταλήξαμε σε μια άνετη εκτός έδρας νίκη.

ΠΟΙΟΤΗΤΑ, ΒΑΘΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Το πρώτο επίσημο δείγμα της εποχής Σπανούλη παρακολουθήσαμε σήμερα και είχε αρκετά από αυτά που περιμέναμε να δούμε. Συνεχείς αλλαγές σχημάτων, διαφορετικά πρόσωπα σε διαφορετικούς ρόλους και ξεκάθαρη διάθεση να ψάξει μέσα από το παιχνίδι τι λειτουργεί καλύτερα. Και το βρήκε, με αποτέλεσμα χωρίς να πιάσει κάποια υψηλά στάνταρ απόδοσης να πάρει σχετικά εύκολα τη νίκη δικαιολογώντας τον άτυπο τίτλο του φαβορί πριν το τζάμπολ. Η ομάδα άρεσε με τη αντίδραση και τη νοοτροπία που έβγαλε κατά τη διάρκεια του αγώνα και πείθει ότι βαδίζει σε σωστό μονοπάτι.

Σήμερα δεν ήταν ούτε οι 19 πόντοι του Λιντέλ ούτε το double-double του Ρόμπινσον Έρλ που έκαναν τη διαφορά. Ήταν ότι ο ΑΡΗΣ δεν χρειάστηκε να κρεμαστεί από έναν ή δύο παίκτες για να γυρίσει το παιχνίδι. Ο Λιντέλ ήταν παντού, ο Ρόμπινσον Έρλ έκανε αθόρυβα τα πάντα σωστά, ο Τολιόπουλος βρήκε μεγάλα σουτ εκεί που τα χρειαζόμασταν, ο Ντιμιτρίεβιτς έδωσε λύσεις όταν η ομάδα έψαχνε σκορ και οι Αντετοκούνμπο έδωσαν ενέργεια και σκληράδα. Χαραλαμπόπουλος, Μπιρτς, Μήτρου Λονγκ και Μόργκαν πρόσφεραν ο καθένας το δικό του κομμάτι και κάπως έτσι είδαμε στην πράξη αυτό το βάθος για το οποίο μιλάμε από το καλοκαίρι. Και το ακόμη πιο θετικό είναι ότι υπάρχουν πάρα πολλά περιθώρια βελτίωσης.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΘΕΛΑΜΕ

Λίγο χρόνο χρειάστηκε η ομάδα σήμερα για να διώξει το άγχος της πρεμιέρας και στη συνέχεια έκανε το αυτονόητο χωρίς καν να χρειαστεί να πιάσει κάποια σπουδαία απόδοση. Αν και βρέθηκε σε δύσκολη θέση, δεν πανικοβλήθηκε, προσαρμόστηκε, άλλαξε την εικόνα της και στο τέλος έδειξε ξεκάθαρα ότι έχει ποιότητα, βάθος και χαρακτήρα. Και φυσικά διαθέτει και έναν προπονητή που ξέρει το ρόστερ του πολύ καλά. Όλα αυτά δηλαδή που ανυπομονούσαμε να δούμε και σήμερα τα παρακολουθήσαμε με ενθουσιασμό στο Λε Μαν! Και αν αυτή ήταν μόνο η αρχή άντε να δούμε πως περνάει ο χρόνος μέχρι το επόμενο παιχνίδι. Τρέλανε μας ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Ας μην βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα από μόλις ένα επίσημο παιχνίδι. Αν όμως αναλογιστούμε τα περιθώρια βελτίωσης που υπάρχουν και το πως μπορεί αυτή η ομάδα να είναι σε 2 μήνες δεν γίνεται να μην ενθουσιάζεσαι.

Λίγες ώρες απέμειναν πριν το πρώτο επίσημο τζάμπολ της αγωνιστικής σεζόν και όλοι οι φίλοι (και όχι μόνο) του ΑΡΗ μας μετράνε τα λεπτά για να δουν με τα μάτια τους αυτό το νέο ξεκίνημα. Αυτή την αρχή του ταξιδιού της επιστροφής του Αυτοκράτορα του ελληνικού αθλητισμού στο θρόνο του. Οι εποχές έχουν αλλάξει, ο «στυγνός επαγγελματισμός» και ο «μακιαβελισμός» έχουν επικρατήσει και ο ΑΡΗΣ καλείται σε ένα πολύ ιδιαίτερο περιβάλλον να αποδείξει ότι ακόμη υπάρχουν «ρομαντικοί τρελοί» και άνθρωποι ικανοί να εμπνεύσουν. Άνθρωποι που έχουν καταφέρει από το «καλημέρα» να ξεσηκώσουν έναν ολόκληρο λαό και να κάνουν την Ευρώπη να ρωτάει με θαυμασμό και να ανησυχεί… Σε αυτό το mood είμαστε όλοι και κάπως έτσι θα πορευτούμε ολόκληρη τη χρονιά.

ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΟΜΑΔΑ ΓΕΜΑΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΛΑΤΡΕΥΟΥΝ ΤΟ ΑΘΛΗΜΑ

Προφανώς τα πάντα στον επαγγελματικό αθλητισμό καταλήγουν στα χρήματα. Αυτό είναι το καύσιμο για να στηθούν και να προχωρήσουν όλες οι ομάδες οπότε ο ρομαντισμός περισσεύει. Έλα όμως που στον ΑΡΗ έχει στηθεί κάτι μαγικό. Από το δίδυμο Σπανούλη-Ζήση, τα αδέρφια Αντετοκούνμπο που κουβαλάνε τη δική τους ιστορία εντός και εκτός των 4 γραμμών αλλά και τον Σιάο που με κάθε ευκαιρία δείχνει την αγάπη για το άθλημα. Και από πίσω φυσικά ολόκληρη η Αρειανή οικογένεια σύσσωμη να τους αγκαλιάσει, να τους στηρίξει και όλοι μαζί να σπρώξουμε τον ΑΡΗ στην κορυφή. Και από την στιγμή που τα λόγια έχουν γίνει πράξεις τίποτα δεν μπορεί να μας εμποδίσει να ονειρευόμαστε. Ακόμη και αν αυτή η πορεία μας κρύβει εμπόδια και δύσκολες στιγμές, το νέο διοικητικό καθεστώς σε πείθει ότι θα κάνει ότι χρειαστεί ώστε ο ΑΡΗΣ να πετύχει.

ΤΥΦΛΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΕ ΣΠΑΝΟΥΛΗ ΚΑΙ ΖΗΣΗ

Αν κάτι πυροδότησε όλο αυτόν τον πανικό που βιώνουμε εδώ και μερικούς μήνες, αυτό ήταν η επίτευξη της συμφωνίας του Βασίλη Σπανούλη. O Kill Bill συνδυάζει γνώση, εμπειρία, τρέλα και προοπτική και δικαιολογημένα τα φώτα επι του αγωνιστικού πέφτουν πάνω του. Δίπλα του ο Ζήσης σε μια «οικογενειακή συνεργασία» που μόνο θετικά μπορεί να λειτουργήσει. Και όταν ακους τις δηλώσεις του προπονητή σου να λέει «ότι αυτούς τους παίκτες τους ήθελα πριν υπογράψω με τον ΑΡΗ και η διοίκηση μου τους έφερε» περιθώρια για κριτική και δεύτερες σκέψεις δεν υπάρχουν. Ηδη από τα φιλικά βλέπουμε μια ομάδα με υπογραφή Σπανούλη. Έχουμε ένα γεμάτο ρόστερ με ποιοτικούς παίκτες και πολλές λύσεις. Η προετοιμασία και τα φιλικά παρά τους τραυματισμούς έδειξαν ότι κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση. Άρα δεν μένει τίποτα ικανό να μας τρομάξει και να μας αποπροσανατολίσει από τον στόχο μας. Στόχος που δεν είναι άλλος από την επιστροφή στην κορυφή αρχίζοντας με το Eurocup.

Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΑΝΤΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ

Για πρώτη φορά ύστερα από κάμποσα χρόνια… νιώθουμε ότι ο ΑΡΗΣ μας έχει όλα όσα απαιτούνται για να αρχίσει να κοιτάει ξανά ψηλά. Όχι με μεγάλα λόγια και υποσχέσεις αλλά με ανθρώπους, αποφάσεις και κινήσεις που μας δίνουν το δικαίωμα να πιστεύουμε ότι μπορούμε να επιστρέψουμε στα παλιά. Εκεί όπου η κατάκτηση τίτλων ήταν η μόνιμη συνήθεια και το «Ένα Έθνος μια Ομάδα» ήταν το σύνθημα που ένωνε όλη την Ελλάδα κάθε φορά που αγωνιζόμασταν. Για χρόνια κοιτούσαμε πίσω για να θυμηθούμε ποιοι είμαστε. Τώρα ήρθε η ώρα να αρχίσουμε να κοιτάμε μπροστά!

ΥΓ. Πως το είπε ο Θανάσαρος για τον Γιάνναρο με νόημα; "Θα δούμε, θα δούμε"

2 βαθμούς πέταξε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στο Κλ.Βικελίδης, μένοντας στο 0-0 με τον Ηρακλή σε ένα παιχνίδι που έπρεπε να είχε καθαρίσει από το πρώτο ημίχρονο. Η ομάδα μπήκε δυνατά, πίεσε, δημιούργησε τη μία ευκαιρία μετά την άλλη αλλά με περίσσια αφέλεια πέταξε στα σκουπίδια όλες τις στιγμές της. Στην επανάληψη αντί να συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό έπεσε, οι αλλαγές μπέρδεψαν παρά έδωσαν λύση και στο τέλος θα μπορούσαμε ακόμη και να πληρώσουμε την αστοχία μας. Απογοήτευση στον κόσμο που ήλπιζε σε αυτό το παιχνίδι να ξεκινήσει μια «ανάκαμψη» και να πάει με άλλη διάθεση στην διακοπή.

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ

Ο Γρηγορίου επέλεξε αυτή τη φορά Μορόν και Καντεβέρε μαζί, επανέφερε τον Χόγκλα δίπλα στον Ράσιτς και ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παιχνίδι όπως ακριβώς έπρεπε. Πίεση ψηλά, κλεψίματα, ένταση και συνεχόμενες επισκέψεις στην περιοχή του Ηρακλή. Ο Γιαννιώτας σημάδεψε το δοκάρι μόλις στο 5', ο Μορόν έχασε τεράστια ευκαιρία λίγο αργότερα και στη συνέχεια Καντεβέρε, Χόγκλα, Ράσιτς και ξανά Μορόν είχαν τις δικές τους στιγμές. Το γκολ όμως δεν ήρθε και κάπως έτσι ένα πρώτο ημίχρονο όπου ο αντίπαλος περισσότερο προσπαθούσε να επιβιώσει παρά να παίξει ποδόσφαιρο ολοκληρώθηκε στο 0-0. Ημίχρονο που εύκολα έληγε με 2-0.

ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΛΥΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΟ Χ

Και ενώ περιμέναμε η ομάδα να συνεχίσει από εκεί που σταμάτησε στο Α ημίχρονο, στην επανάληψη για ανεξήγητο λόγο μπήκαμε χωρίς την ίδια ένταση και φρεσκάδα. Ο Ηρακλής βρήκε την ευκαιρία να περάσει το κέντρο, να κρατήσει λίγο μπάλα παραπάνω και να απειλήσει για μια και μοναδική φορά στο παιχνίδι. Οι αλλαγές του Γρηγορίου δεν κατάφεραν να ξαναδώσουν στην ομάδα την εικόνα του πρώτου ημιχρόνου και όσο περνούσε η ώρα η πίεση μετατράπηκε περισσότερο σε άγχος παρά σε πραγματική απειλή. Και κάπως έτσι ένα παιχνίδι που έμοιαζε κομμένο και ραμμένο για να το κερδίσεις, ολοκληρώθηκε χωρίς γκολ και με έντονες αποδοκιμασίες.

ΔΕΝ ΤΟΥ ΒΓΗΚΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΜΕ ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

Ο Γρηγορίου μετά το παιχνίδι είπε ότι δεν ξέρει τι άλλο έπρεπε να κάνει η ομάδα ως προς την προσπάθεια. Ως ένα σημείο έχει δίκιο. Στο πρώτο ημίχρονο ο ΑΡΗΣ έκανε αρκετά από αυτά που ζητάμε. Έτρεξε, πίεσε, δημιούργησε και έφερε το παιχνίδι εκεί που ήθελε. Αν όμως δεν βάζεις την μπάλα στα δίχτυα όλα τα υπόλοιπα χάνουν την αξία τους. Και όταν στο Β ημίχρονο αδικαιολόγητα αφήνεις το καλό σου πρόσωπο που έπειθε ότι αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει στο γκολ στα αποδυτήρια τότε κάπου εδώ αρχίζει να γίνεται σοβαρό το πρόβλημα.

Στα τελευταία παιχνίδια βλέπουμε έναν ΑΡΗ που δυσκολεύεται απίστευτα να βρει γκολ ακόμη και όταν δημιουργεί τις προϋποθέσεις. Σήμερα Μορόν και Καντεβέρε είχαν τις στιγμές τους αλλά δεν τις εκμεταλλεύτηκαν, ενώ όσο περνούσε η ώρα έμπαινε ξανά στο παιχνίδι και αυτό το ψυχολογικό βάρος για το οποίο μίλησε ο Γρηγορίου. Το αποτέλεσμα είναι μια ομάδα που όσο δεν σκοράρει τόσο περισσότερο αγχώνεται και όσο αγχώνεται τόσο περισσότερο χάνει την συγκέντρωση στο παιχνίδι της. Βέβαια με τον τρόπο που στήθηκε η ομάδα από το καλοκαίρι με κάμποσους παίκτες να είναι εκτός   ομάδας και ξαφνικά να υπολογίζονται όπως για παράδειγμα ο Μορόν και ο Αλφαρέλα που αγωνίστηκαν σήμερα συν παίκτες σαν τον Γκαρέ που είναι αγνώριστος σε σχέση με πέρσι και ένα πολυπληθές μπερδεμένο ρόστερ η κατάσταση είναι εξαρχής άκρως προβληματική. Και αυτό το μπέρδεμα ως ένα βαθμό έχει και τη «συγκατάθεση» του Γρηγορίου.

Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΗΡΘΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΣΤΙΓΜΗ

Αντί για ένα άνετο τρίποντο μείναμε με έναν βαθμό και ακόμη περισσότερο προβληματισμό. Ναι μεν δεν ήθελε να μπει η μπάλα στα δίχτυα αλλά και η εικόνα του Β ημιχρόνου κόντρα σε έναν τόσο αδύναμο αντίπαλο μόνο «παράσταση νίκης» δεν ήταν.  Πλέον η διακοπή είναι ίσως η τελευταία ελπίδα για να δουλέψει ο Γρηγορίου(?) με όλο το ρόστερ, να ξεκαθαρίσει ρόλους, να βελτιώσει αυτοματισμούς και κυρίως να ξαναδώσει στην ομάδα την αυτοπεποίθηση που είχε αρχίσει να αποκτά στην αρχή της χρονιάς. Καλές οι προθέσεις, η κατοχή, οι ευκαιρίες και η όλη προσπάθεια, οι βαθμοί όμως κερδίζονται μόνο όταν η μπάλα καταλήγει στα δίχτυα. Και ο ΑΡΗΣ εδώ και κάμποσα παιχνίδια έχει κολλήσει επιθετικά και το πληρώνει όπως ακριβώς έγινε και σήμερα.

ΥΓ. Δεν χάνονται αυτά τα γκολ… δεν χάνονται αυτά τα γκολ… δεν χάνονται αυτά τα γκολ…

ΥΓ2. Έτσι όπως έγινε ο μεταγραφικός σχεδιασμός η κανονική προετοιμασία της ομάδας ξεκινάει από αύριο. Ας περιμένουμε να δούμε λοιπόν τι θα δούμε μετά την διακοπή, με τον προπονητή και τους παίκτες να αναλαμβάνουν επιτέλους και τις δικές τους ευθύνες για τους πεταμένους βαθμούς.

Επιστροφή στις νίκες για τον ΑΡΗ μας που επικράτησε με 1-0 της Μαρκό και έφθασε τους 4 βαθμούς στη League Phase του κυπέλλου. Μέχρι εκεί όμως περιορίζονται τα θετικά της ημέρας μια και απέναντι σε μια ομάδα χαμηλότερης κατηγορίας με σημαντικές αλλαγές στη σύνθεσή της, η ομάδα προβλημάτισε έντονα με την εικόνα της. Ένα τραγικό πρώτο ημίχρονο που ήδη έχουμε ξεχάσει… και ένα βελτιωμένο Β ημίχρονο χάρη στις αλλαγές που έδωσαν λίγη ζωντάνια στο οποίο όμως χρειάστηκε ένα  αυτογκόλ για να πάρεις τη νίκη που τόσο ήθελες. Για πολλά γκολ, ούτε κουβέντα.

ΚΑΤΟΧΗ ΧΩΡΙΣ ΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΗΜΙΧΡΟΝΟ ΣΚΕΤΗ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ

Με εκτεταμένο ροτέισον και αρκετές δοκιμές στην ενδεκάδα ο Γρηγορίου έδωσε χρόνο σε παίκτες που μέχρι τώρα είχαν μικρότερο ρόλο. Αυτό όμως δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για την εικόνα που είδαμε μιας και αυτές υποτίθεται είναι οι ευκαιρίες που περιμένουν κάμποσοι παίκτες. Η κατοχή που είχαμε κρατούσε τη Μαρκό μακριά αλλά ουσιαστικά δεν ξέραμε τι να κάνουμε τη μπάλα. Και ενώ εμείς ψαχνόμασταν και αναλωνόμασταν στο ένα φθηνό λάθος μετά το άλλο οι αντίπαλοι μας κατάφεραν να φθάσουν μια ανάσα από το γκολ με το δοκάρι τελικά να μας σώζει.

ΜΠΗΚΑΝ ΟΙ ΒΑΣΙΚΟΙ ΚΑΙ ΒΡΗΚΕ ΤΗ ΛΥΣΗ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟΓΚΟΛ

Μανού, Γκαρέ και Σούταλο μπήκαν με την έναρξη του Β ημιχρόνου και λίγο αργότερα προστέθηκε και ο Μορόν. Η ομάδα έγινε πιο γρήγορη, πίεσε περισσότερο και άρχισε επιτέλους να πατάει πιο συχνά στην περιοχή. Στο 63' ήρθε το γκολ με τον Σούταλο να ανεβαίνει με αυτοπεποίθηση, η μπάλα να φθάνει στον Κουαμέ και το σουτ του χάρη στην παρέμβαση του Σμάλη να καταλήγει στα δίχτυα. Και ενώ ελπίζαμε ότι αυτό το γκολ θα «ξεκλείδωνε» την ομάδα τελικά οι παίκτες μας προτίμησαν τη διαχείριση του προβαδίσματος χωρίς το παραμικρό ρίσκο. 1-0 και τέλος.

Ο ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟ ΕΙΠΕ ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΗΤΑΝ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ

Δεν χρειάστηκε σήμερα ούτε να ψάξουμε πίσω από τις γραμμές ούτε να κάνουμε περίπλοκη ποδοσφαιρική ανάλυση. Ο ίδιος ο Γρηγορίου χαρακτήρισε την εμφάνιση πολύ άσχημη. Γιατί πολύ απλά απέναντι σου είχες τη Μαρκό και η εικόνα του αγώνα δεν σε έπειθε ότι αγωνίζονται 2 ομάδες διαφορετικών κατηγοριών. Ταχύτητα, κυκλοφορία, δημιουργία, αποφάσεις σε όλα ήμασταν αδικαιολόγητα πίσω. Προφανώς και ο Γρηγορίου σε σχέση με πέρσι έχει «χάσει» τον Γκαρέ και τον Χόγκλα που ακόμη ψάχνονται, έχει και το δύσκολο έργο της ενσωμάτωσης των νέων παικτών αλλά κάπου φαίνεται να έχει μπερδευτεί και ο ίδιος. Δύσκολη η διαχείριση της κατάστασης εκ των συνθηκών αλλά και ο Γρηγορίου κάποια πράγματα φαίνεται να τα έχει ζυγίσει λάθος. Και από τον ίδιο θα πρέπει να ξεκαθαρίσει η «διαχείριση» του ρόστερ για να καταλάβουν και οι παίκτες πως ακριβώς λειτουργεί η όλη φάση.

ΜΕΤΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ, ΜΕΤΡΙΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ

Σε έναν θεσμό όπως το κύπελλο με το συγκεκριμένο σύστημα διεξαγωγής, οι τρεις βαθμοί έχουν τεράστια σημασία. Αυτούς κρατάμε και τίποτα παραπάνω. Προφανώς και η ομάδα χρειάζεται χρόνο, να μπουν οι νέοι παίκτες και να βρουν ρυθμό. Χρειάζεται όμως και διάθεση, αποφασιστικότητα και σωστή νοοτροπία. Και δυστυχώς ο ΑΡΗΣ μας σήμερα κόντρα σε έναν αδύναμο αντίπαλο δεν είχε τίποτα από όλα αυτά. Για αυτό νίκη ακόμη και με μισό αυτογκολ κόντρα στον Ηρακλή και «κανονική προετοιμασία» κατά τη διακοπή μπας και δούμε έναν κανονικό ΑΡΗ με τις όποιες δυνατότητες πραγματικά έχει αυτό το ρόστερ.

Το 2 στα 2 έκανε ο ΑΡΗΣ μας ξεπερνώντας το εμπόδιο του ΟΦΗ στο Κλ.Βικέλιδης πιο εύκολα από όσο δείχνει το τελικό 2-1. Κόντρα σε μια φορμαρισμένη ομάδα με περισσότερα παιχνίδια στα πόδια της, η ομάδα μας έκανε μια πειστική εμφάνιση και πήρε άλλους 3 βαθμούς. Ο Γκαρθία στην επανεμφάνιση του και ο Κουαμέ με μια εξαιρετική έμπνευση και εκτέλεση τα 2 γκολ. Φρένο στη χαρά μας από την εικόνα του αγώνα έβαλε ο τραυματισμός του Φαμπιάνο που μόλις στην επόμενη φάση «νιώσαμε» τη σημαίνει τι σημαίνει η απουσία του. Αναμενόμενη η μέτρια προσέλευση του κόσμου λόγω της παράλογης τιμολογιακής πολιτικής της ΠΑΕ, ωστόσο υπήρχε παλμός και ενθουσιασμός που διατηρήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα.

ΜΑΝΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ

Με αρκετές αλλαγές σε σχέση με την Καλαμάτα και τον Μανού Γκαρθία να παίρνει θέση πίσω από τον Καντεβέρε, ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παιχνίδι με το πόδι στο γκάζι. Μόλις στο 3' η πίεση ψηλά έφερε το λάθος του ΟΦΗ, ο Ράσιτς έδωσε την μπάλα στον Μανού και ο Ισπανός με ωραίο τελείωμα στην επιστροφή του στο Βικελίδης έκανε το 1-0. Ό,τι καλύτερο για τον ίδιο αλλά και για την ομάδα που από νωρίς έφερε το παιχνίδι στα μέτρα της. Ο ΟΦΗ πήρε στη συνέχεια περισσότερο την μπάλα χωρίς όμως να δημιουργεί προβλήματα και πέρα από μια ασυνεννοησία Φαμπιάνο-Γένσεν που διόρθωσε ο εξαιρετικός Βέλιο, ο ΑΡΗΣ ήταν αυτός που είχε τις καλές στιγμές για να πάει με μεγαλύτερο προβάδισμα στα αποδυτήρια. Τα σουτ των Καντεβέρε και Γκαρέ(2 φορές) εύκολα θα μπορούσαν να έχει οδηγήσει και σε ένα δεύτερο γκολ στο Α ημίχρονο.

ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΕ, ΕΒΓΑΛΕ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ

Στο Β ημίχρονο η εικόνα έγινε ακόμη πιο ξεκάθαρη. Ο ΑΡΗΣ είχε τον έλεγχο, έβρισκε χώρους και δημιουργούσε συνεχώς προϋποθέσεις για το δεύτερο γκολ. Ο Γρηγορίου φρέσκαρε την επιθετική του γραμμή με Γιαννιώτα, Μιρ και Κουαμέ και στο 68' ήρθε η φάση που ουσιαστικά τελείωσε το παιχνίδι. Ο Φαμπιάνο έκανε τη βαθειά μπαλιά, ο Χριστογεώργος βγήκε μακριά από την εστία του και έδιωξε πάνω στον Κουαμέ που χωρίς δεύτερη σκέψη έστειλε με εκπληκτικό τρόπο την μπάλα στα δίχτυα για το 2-0. Το παιχνίδι θα μπορούσε να είχε τελειώσει και με μεγαλύτερο σκορ, με αποκορύφωμα το πέναλτι του Ράσιτς που απέκρουσε όμως ο γκολκιπερ του ΟΦΗ. Στις καθυστερήσεις ήρθε ο τραυματισμός του Φαμπιάνο που άφησε την ομάδα με δέκα και στην αμέσως επόμενη φάση ο ΟΦΗ εκμεταλλεύτηκε το αριθμητικό πλεονέκτημα και μείωσε στο τελικό 2-1. Σκορ που μάλλον αδικεί την εμφάνιση μας αλλά ελάχιστη σημασία έχει από την στιγμή που πήραμε τους 3 βαθμούς.

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΣΥΝΔΥΑΣΕ ΝΙΚΗ ΜΕ ΚΑΛΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Στην Καρδίτσα κρατήσαμε το αυτονόητο της πρόκρισης. Στην Καλαμάτα κρατήσαμε την ψυχή, την αντίδραση και μια τεράστια ανατροπή. Σήμερα όμως μαζί με τους τρεις βαθμούς μπορούμε να κρατήσουμε και την εικόνα. Απέναντι σε έναν ΟΦΗ που μόνο αμελητέα ποσότητα δεν είναι και μπήκε στη χρονιά με την καλύτερη δυνατή ψυχολογία, ο ΑΡΗΣ ήταν ξεκάθαρα η καλύτερη ομάδα μέσα στο γήπεδο. Και το σημαντικότερο είναι ότι αυτό δεν έγινε από κάποιον πρωταγωνιστή που πήρε την ομάδα στην πλάτη του αλλά μέσα από μια συνολικά καλή λειτουργία.

Ο Βέλιο φώναξε παρών όταν χρειάστηκε. Ο Ρίτσαρντς στο ντεμπούτο του έδωσε μια πρώτη εικόνα του τι μπορεί να προσφέρει αν και φανερά ανέτοιμος. Ο Ράσιτς παρά το χαμένο πέναλτι ήταν μέσα στις περισσότερες καλές ενέργειες και συνεχίζει να υπηρετεί άριστα τον ηγετικό ρόλο που έχει αναλάβει. O Φαμπιάνο και πάλι εκ των κορυφαίων. Ο Μανού επέστρεψε με γκολ και έδειξε με το καλημέρα γιατί η επιστροφή του μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα. Ο Κουαμέ μπήκε από τον πάγκο και μαζί με την ενέργεια που έδωσε πέτυχε και ένα πανέμορφο γκολ. Ο Μπασιρού αν και πάλι μέτριος κατά την διάρκεια του αγώνα βελτιώθηκε αλλά όταν μπήκε ο Χόγκλα φάνηκε η διαφορά ενός πιο «μπαρουτοκαπνισμένου» παίκτη(παρά την απουσία του λόγω τραυματισμού). Γενικότερα υπήρχαν λύσεις μέσα στο παιχνίδι αλλά και στον πάγκο …όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος ο Μορόν. 

ΤΑ ΚΕΝΑ ΤΟΥ ΡΟΣΤΕΡ ΠΟΥ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΜΕΙΩΝΟΝΤΑΙ

Τόσο καιρό συζητάμε για τα κενά του ρόστερ, τις καθυστερημένες μεταγραφές και έναν σχεδιασμό που δικαιολογημένα μας έχει εκνευρίσει. Αυτά δεν αλλάζουν επειδή κάναμε δύο νίκες. Σήμερα όμως για πρώτη φορά είδαμε και κάτι από την άλλη πλευρά. Είδαμε αρκετή ποιότητα συγκεντρωμένη μέσα στο γήπεδο και ακόμη περισσότερη να έρχεται από τον πάγκο. Και υπάρχουν και άλλοι παίκτες που ακόμη περιμένουμε να μπουν στην εξίσωση. Ακόμη και αν αυτή η εξίσωση εμπεριέχει το ρίσκο του να παίρνουν χρόνο ανέτοιμοι παίκτες.

ΣΑΝ ΝΑ ΑΡΧΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΜΑΔΑ

Ο Γρηγορίου μετά το παιχνίδι είπε το αυτονόητο. Μέχρι να μπουν όλοι οι νέοι παίκτες και να αποκτήσει η ομάδα την ταυτότητα που θέλει για να φθάσει στο επίπεδο ετοιμότητας που πρέπει, προέχουν οι βαθμοί. Και έχει απόλυτο δίκιο. Για το χρονικό σημείο όμως που βρισκόμαστε η ομάδα όχι μόνο παίρνει τους βαθμούς αλλά μας δείχνει και κάποια στοιχεία ομάδας. Στην Καλαμάτα το είδαμε στην επιμονή μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Σήμερα το είδαμε στην πίεση, στις συνεργασίες, στις ευκαιρίες, στις επιλογές από τον πάγκο και στον τρόπο που διαχειρίστηκε σχεδόν ολόκληρο το παιχνίδι. Δεν χρειάζεται να ενθουσιαστούμε από την 2η αγωνιστική. Ούτε να ξεχάσουμε τις ανορθογραφίες του καλοκαιριού επειδή μπήκαμε με 2 στα 2. Φαίνεται όμως να δημιουργείται μια ομάδα που πιστεύει σε αυτό που κάνει.

ΠΕΙΘΕΙ ΟΛΟΕΝΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ

Αυτή τη φορά δεν χρειάστηκε ανατροπή, άγχος και Φαμπιάνο σε ρόλο σέντερ φορ για να έρθει η νίκη. Ο ΑΡΗΣ ήταν καλύτερος από τον ΟΦΗ, προηγήθηκε μόλις στο 3' με τον Μανού Γκαρθία, έχασε ευκαιρίες, βρήκε το δεύτερο γκολ με μια γκολάρα του Κουαμέ και έφθασε απόλυτα δίκαια στη νίκη. Ένα σκορ που κολακεύει περισσότερο τους φιλοξενούμενους παρά αποτυπώνει την πραγματική εικόνα του αγώνα. Δεύτερη νίκη στο πρωτάθλημα, 6 βαθμοί και κυρίως μια εμφάνιση που μας επιτρέπει δειλά δειλά να βλέπουμε κάτι καλό να δημιουργείται. Συνέχισε έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Από το χάος και την απογοήτευση του καλοκαιριού μέχρι το σημερινό 2 στα 2 η απόσταση είναι τεράστια. Η σεζόν φυσικά μόλις ξεκίνησε και κανένας δεν κέρδισε τίποτα από τον Αύγουστο. Αλλά αν είναι να κοιτάμε παιχνίδι με το παιχνίδι και να βλέπουμε ένα βήμα μπροστά κάθε φορά, όλα μια χαρά!

ΥΓ2. Σε μια αμυντική γραμμή που ακόμη ψάχνει την τελική της μορφή κάθε αγωνιστική ημέρα απουσίας του Βραζιλιάνου θα μοιάζει με Γολγοθά.

ΥΓ3. Τεράστιο ατόπημα της ΠΑΕ με τις τιμές των εισιτηρίων. Πέρα από τον μόνιμα κακό επικοινωνιακό χειρισμό του θέματος και την αδυναμία εύρεσης σημείου επαφής με τον κόσμο, είναι έγκλημα να κόβεις το γήπεδο από όποιον αδυνατεί να ανταποκριθεί σε αυτή την τιμολογιακή πολτική… Από τους πιτσιρικάδες, τον κόσμο που έρχεται από επαρχία μέχρι και τον οποιονδήποτε που απλά δεν το σηκώνει το πορτοφόλι του. Μακάρι να διορθωθεί σύντομα αυτό το λάθος.

Σε έναν αγώνα που πραγματοποιήθηκε υπο αντίξοες συνθήκες ο ΑΡΗΣ όπως αναμενόταν παρουσιάστηκε σαφώς ανώτερος από τον αντίπαλο του και αφού ξεπέρασε το «καλωσόρισμα της νέας σεζόν» από τον επόπτη με την ακύρωση του καθαρού γκολ του Μιρ στο Α ημίχρονο, βρήκε στην επανάληψη 2 φορές το δρόμο προς τα δίχτυα και πήρε την αυτονόητη πρόκριση. Δεν ήταν παιχνίδι για συμπεράσματα αλλά η ομάδα άφησε καλές εντυπώσεις. Παρόλα αυτά τα κενά που υπάρχουν προβληματίζουν.

ΕΙΧΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ, ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΓΚΟΛ, ΤΟΥ ΤΟ ΕΚΛΕΨΕ Ο ΕΠΟΠΤΗΣ

Δεν έκρυβε κάποια έκπληξη η ενδεκάδα του Γρηγορίου για το σημερινό παιχνίδι. Αυτά που είδαμε σε όλη την προετοιμασία σε συνδυασμό με τις ιδιαιτερότητες του κυπέλλου και τους τραυματισμούς αυτό ήταν το σχήμα που περιμέναμε. Σχήμα που επέτρεψε στην ομάδα μας να πάρει από την αρχή την κατοχή της μπάλας και να κλείσει την Αναγέννηση στο δικό της μισό και να προσπαθήσει να βρει το γκολ κόντρα σε έναν αντίπαλο που είχε ως στόχο να κρατήσει το μηδέν.  Ευκαιρίες υπήρχαν το γκολ όμως δεν ερχόταν… και όταν αυτό ήρθε από τον Μιρ ο επόπτης ανακάλυψε οφσάιντ «αφαιρώντας» από το κάδρο της γραμμής του οφσάιντ έναν παίκτη της Καρδίτσας ενάμιση μέτρο μπροστά.

ΕΓΙΝΕ ΠΙΟ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΣ ΣΤΟ Β ΗΜΙΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ

Ο Γρηγορίου στην ανάπαυλα πέρασε τον Αλφαρέλα στο παιχνίδι δίπλα στον Μιρ και έκανε τον ΑΡΗ πιο επιθετικό. Η αλλαγή λειτούργησε άμεσα και μόλις στο 49' ο Γκαρέ δημιούργησε τη φάση, ο Θεοδωρόπουλος απέκρουσε προσωρινά και ο Φαντιγκά που ακολούθησε τη φάση έκανε το 0-1. Από εκεί και πέρα το παιχνίδι ήρθε στα μέτρα μας, η ομάδα συνέχισε να κάνει ευκαιρίες και στο 66’ ήρθε και το 2 γκολ. Ο Γκαρέ τη σέντρα, ο Μιρ μπέρδεψε την άμυνα και με αυτογκολ κλείδωσε η νίκη. Στη συνέχεια είχαμε ευκαιρίες για τρίτο γκολ αλλά η διαχείριση δυνάμεων ήταν πλέον ο στόχος της ομάδας μέχρι το τέλος.

ΟΙ ΘΕΤΙΚΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ

Από ένα παιχνίδι απέναντι στην Αναγέννηση Καρδίτσας τη δεδομένη χρονική στιγμή δεν υπάρχει έδαφος για ουσιαστικά συμπεράσματα. Ούτε θετικά ούτε αρνητικά. Ο ΑΡΗΣ αντιμετώπισε μια ομάδα σαφώς χαμηλότερου επιπέδου και έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει. Πήρε την πρόκριση, κράτησε το μηδέν εύκολα, δεν αγχώθηκε όταν το γκολ δεν ερχόταν και όταν βρήκε το 0-1 τελείωσε ουσιαστικά το παιχνίδι. Οι παίκτες φάνηκαν να γνωρίζουν το ρόλο τους, κάποιοι να έχουν ξεκάθαρα τη διάθεση να βγουν μπροστά και η ομάδα να έχει ένα συγκεκριμένο πλάνο στο παιχνίδι της. Μέχρι και ο Γρηγορίου έδειξε αντανακλαστικά και έσπευσε στο ημίχρονο να αλλάξει κάποια πράγματα παρόλο που φαινόταν ότι το γκολ αργά ή γρήγορα θα ερχόταν και από τα πρώτα 45’ . Μέχρι εκεί όμως τα «δείγματα γραφής» και ούτε για μια στιγμή δεν μοιάζουν ικανά να καλύψουν τις ανορθογραφίες του καλοκαιρινού σχεδιασμού. Έστω και καθυστερημένα γίνεται ένα μεταγραφικό ντεμαράζ με τη θέση όμως του βασικού στόπερ να παραμένει κενή. Μέχρι να καλυφθούν τα κενά θα προβληματιζόμαστε…

ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ

Στο πρώτο επίσημο παιχνίδι της χρονιάς ο ΑΡΗΣ μας είχε έναν πολύ συγκεκριμένο στόχο. Να μην μπλέξει σε περιπέτειες, να πάρει την πρόκριση και να συνεχίσει τη δουλειά του ενόψει της έναρξης του πρωταθλήματος. Με τα κενά του στην άμυνα, με τις ανορθοδοξίες στον μεταγραφικό σχεδιασμό και με όλα τα προβλήματα που κουβαλάει από την έναρξη της καλοκαιρινής προετοιμασίας. Με αυτά και με αυτά οι παίκτες του Γρηγορίου έκαναν το καθήκον τους και έδειξαν για ακόμη μια φορά ότι εδώ υπάρχει ένα σύνολο ανθρώπων, μια ομάδα αποφασισμένη να παλέψει με όποιες δυνάμεις έχει. Άιντε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ πάμε για μια ανέλπιστα καλή χρονιά!

ΥΓ. Μότο μας είναι «κάνε εσύ τα πράγματα σωστά, διόρθωσε τα λάθη σου και μετά κοίτα τι γίνεται γύρω σου». Έλα όμως που στην ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα περισσότερη σημασία έχει ποιος σφυρίζει, ποιος κρατάει σημαιάκι και ποιος τσεκάρει το VAR(όταν αυτό υπάρχει). Και το σημερινό ακυρωθέν γκολ ήταν μια ευγενική υπενθύμιση της ΕΠΟ.

Την 3^η συνεχόμενη νίκη του στα πλέιοφς πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας κερδίζοντας για 2^η φορά τον ΟΦΗ με το «άνετο» 3-1! Πρωταγωνιστή της σημερινής αναμέτρησης, ο Κουαμέ που όπως περίμενε διακαώς την ευκαιρία του. Ασίστ στο πρώτο γκολ , άλλα δύο γκολ στη συνέχεια και ατελείωτα τρεξίματα και κερδισμένες μονομαχίες από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα. Αδιάφορη νίκη αλλά κάθε νίκη του ΑΡΗ προσφέρει χαρά στον κόσμο του είτε μιλάμε για τους λίγους πιστούς που βρέθηκαν σήμερα στο Κλ.Βικελίδης, είτε για όλους όσους προτίμησαν να αφιερώσουν ένα δίωρο «εξ αποστάσεως» στον κιτρινόμαυρο θεό.

ΜΕ ΙΔΙΑ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΚΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΙΔΙΑ ΕΝΔΕΚΑΔΑ

Όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια των πλέιοφς έτσι και σε αυτό, ο ΑΡΗΣ μπήκε με ξεκάθαρο στόχο και πλάνο. Η ενδεκάδα είχε μια αλλαγή αλλά η προσέγγιση του αγώνα ήταν ακριβώς η ίδια. Πίεσε από την αρχή ψηλά και προσπάθησε να εξαντλήσει τις ευκαιρίες του αξιοποιώντας την κατοχή του.  Πέρεθ, Γκαρέ και Κουαμε προσπάθησαν να βρουν το γκολ χωρίς επιτυχία. Στο 19’ όμως ο Κουαμέ έστρωσε ωραία στον Γκαρέ για να κάνει το 1-0!  Ένα γρήγορο προβάδισμα σε απόλυτη συμφωνία με την εικόνα των 2 ομάδων.

Ο ΟΦΗ δεν αντέδρασε στο 1-0, αντιθέτως η αυτοπεποίθηση των παικτών μας ανέβηκε στα ύψη και στο 42’ ουσιαστικά κλείδωσε τη νίκη. Ο Ντούντου έβγαλε ωραία σέντρα, ο Κουαμέ πήρε την κεφαλιά και έγραψε το 2-0 πανηγυρίζοντας έντονα ένα γκολ που το ήθελε πάρα πολύ.

ΕΞΙΣΟΥ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΚΑΙ ΣΕ ΠΙΟ ΧΑΜΗΛΟ ΤΕΜΠΟ

Το Β ημίχρονο δεν είχε τον ίδιο ρυθμό. Ο ΟΦΗ πήρε λίγο περισσότερα μέτρα στο γήπεδο, οι παίκτες έριξαν την ένταση και για αρκετή ώρα το παιχνίδι κύλησε στο ρελαντί. Αυτό όμως δεν εμπόδισε την ομάδα μας να ψάξει το τρίτο γκολ με το σουτ του Ράτσιτις όμως να σταματάει στο δοκάρι.  Μια φάση που μας αφύπνισε και από εκείνο το σημείο και μετά ο ΑΡΗΣ μας έδειξε μεγαλύτερο ζήλο για να πετύχει και άλλο γκολ. Γκολ που ήρθε πάλι από τον Κουαμέ στο 79’ μετά από ωραία ασίστ του Πέρεθ.  Το 3-1 από τον ΟΦΗ με ένα ωραίο μακρινό σουτ, απλά διαμόρφωσε το τελικό σκορ.

ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΕΙ ΚΙΝΗΤΡΟ

Μετά το διπλό στην Κρήτη ο ΑΡΗΣ μας διπλασίασε τις νίκες του με τον αδιάφορο ΟΦΗ κερδίζοντας ακόμη πιο εύκολα αυτή τη φορά.  Το αποτέλεσμα μπορεί να μην αλλάζει τη συνολική γεύση της χρονιάς, αλλά λέει κάτι ουσιαστικό. Εκεί που πολλοί περίμεναν να μπει αδιάφορος, μπήκε σοβαρός, επιθετικός και με διάθεση να επιβληθεί.  Τι να το κάνεις τώρα να μου πεις… αλλά από τη στιγμή που συμβαίνει οφείλουμε να το αναγνωρίσουμε και να πούμε και ένα μπράβο στον Γρηγορίου και τους παίκτες του. Και την εντελώς ανάποδη εικόνα να είχαν κανείς δεν θα έλεγε τίποτα μιας και αυτό ήταν το αναμενόμενο και το φυσιολογικό βάσει της φετινής πορείας. Αντί όμως για αυτό η ομάδα βρίσκει κίνητρο εκ των έσω και παρουσιάζει μια αξιοπρεπής εικόνα. 2 παιχνίδια έμειναν μακάρι να συνεχίσει έτσι.

ΣΟΒΑΡΟΣ ΣΤΑ ΑΣΟΒΑΡΑ

Ζωντανός στη μάχη της 5^ης θέσης παραμένει ο ΑΡΗΣ μας κερδίζοντας ξανά τον ΟΦΗ με 3-1. 2 γκολ και μια ασίστ ο Κουαμέ που έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του στην σημερινή νίκη. Μια νίκη χωρίς αντίκρισμα που ναι μεν μας χαροποιεί αλλά μας «προβληματίζει» κιόλας… Γιατί αργήσαμε τόσο για να δείξουμε ένα σοβαρό αγωνιστικό πρόσωπο; Ή μήπως είναι η απουσία του «πρέπει» ο λόγος που βλέπουμε αυτή την εικόνα; Ερωτήματα που ποτέ δεν θα απαντηθούν με σαφήνεια και σύντομα θα πρέπει να ξεχαστούν. Για να ξεχαστούν όμως θα πρέπει να οι φήμες να πάρουν σάρκα και οστά. Διαφορετικά σε 2-3 εβδομάδες πάλι αυτά θα συζητάμε μεταξύ μας.