Να διαγράψει οριστικά από την μνήμη μας την κάκιστη εμφάνιση της Καρδίτσας προσπάθησε η ομάδα μας σήμερα και θα μπορούσε κανείς να πει ότι το πέτυχε! Ένας ΑΡΗΣ γεμάτος ενέργεια και αποφασιστικότητα από το πρώτο τζάμπολ, διέλυσε την ΑΕΚ με 88-58 πανηγυρίζοντας την πρώτη του νίκη στο πρωτάθλημα μέσα σε ένα καυτό Παλέ! Ουσία και θέαμα από τους παίκτες του Σπανούλη που κυριάρχησαν από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή κυρίως χάρη στην άμυνα που αχρήστευσε κάθε επιθετικό πλάνο της ΑΕΚ.  Μια απολαυστική παράσταση για όλους όσους βρέθηκαν στο Παλέ αλλά και όσους είχαν την τύχη να το παρακολουθήσουν τηλεοπτικά.

ΜΠΗΚΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ, ΠΗΡΕ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΞΕ ΠΟΤΕ ΠΙΣΩ ΤΟΥ

Από τις πρώτες κατοχές φάνηκε η διάθεση των παικτών μας να επιβληθούν. Πίεση στην μπάλα, δυνατές άμυνες και γρήγορες επιθέσεις έφεραν το 10-2 με τον Ρόμπινσον-Ερλ να τελειώνει τις φάσεις και να φτάνει τους 11 πόντους ήδη στο πρώτο δεκάλεπτο. Το 23-10 αποτύπωνε την υπεροχή μας, αλλά το σημαντικό ήταν πως ο ΑΡΗΣ συνέχισε με την ίδια ένταση.

Ο Μόργκαν πήρε τη σκυτάλη στο σκοράρισμα, οι λύσεις κοντά στο καλάθι αυξήθηκαν και η ΑΕΚ δυσκολευόταν να βρει μια καλή επίθεση. Το 42-21 του ημιχρόνου είχε προκύψει μέσα από την ομαδική προσπάθεια, με τους αντιπάλους να έχουν μόλις έξι εύστοχα σουτ σε τριάντα προσπάθειες.

ΡΟΤΕΪΣΟΝ, ΔΟΚΙΜΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΡΑ

Μετά την ανάπαυλα περιμέναμε να δούμε αν θα υπήρχε η χαλάρωση. Ο ΑΡΗΣ μπήκε με 5-0, κράτησε τον έλεγχο και έκλεισε την τρίτη περίοδο στο 64-35. Ούτε τότε έπεσε η ένταση. Η διαφορά έφτασε τους 33 πόντους και ο Μόργκαν συνέχισε να ευστοχεί από μακριά, μέσα στην αποθέωση του κόσμου. Το τελικό 88-58 ήταν η φυσιολογική κατάληξη ενός αγώνα στον οποίο δεν αφήσαμε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης.

Η ΑΜΥΝΑ, Η ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Η πρώτη νίκη στο πρωτάθλημα καθυστέρησε μια αγωνιστική… αλλά ήρθε με τρόπο που μας γεμίζει αυτοπεποίθηση και ενθουσιασμό. Και πως να μην ενθουσιάζεσαι όταν παρακολουθείς κόντρα σε θεωρητικό «ανταγωνιστή» σου τι μπορεί να κάνει αυτό το σύνολο όταν παίζει συγκεντρωμένο και με διάθεση στην άμυνα. Προφανώς παιχνίδι που τελειώνει με 30 πόντους είναι μονόλογος αλλά σήμερα θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο ΑΡΗΣ κέρδισε ακόμη πιο εύκολα από ότι δείχνει το τελικό σκορ. Γιατί στο τελικό σκορ δεν αναφέρεται πόσο γρήγορα πήραμε διψήφιο προβάδισμα, πόσο εύκολα το αυξήσαμε και το διατηρήσαμε αλλά και πόσες «δοκιμές» έκανε ο Σπανούλης στο Β ημίχρονο. Πως μοίρασε το χρόνο και τι σχήματα τέσταρε.

Σε ατομικό επίπεδο ο Μόργκαν επιτέλους μας καθησύχασε με μια εμφάνιση ανάλογης της φήμης που τον ακολουθούσε. Οι 25 πόντοι και η ευκολία με τους οποίους τους πέτυχε είναι μια πρώτη επιβεβαίωση της ορθότητας της επιλογής του. Και όποτε μιλάμε για ορθές επιλογές το μυαλό μας πάει στον Ρόμπινσον Έρλ που δεν τον γνωρίζαμε αλλά όπως φαίνεται θα τον μάθουμε για τα καλά και θα τον χαιρόμαστε για καιρό. Ένα ένα τα κομμάτια που επέλεξαν ο Σπανούλης με τον Ζήση δείχνουν να κουμπώνουν. Είδαμε τις 8 ασίστ του Ντιμιτρίεβιτς, είδαμε τον Κώστα Αντετοκούνμπο τι μπορεί να κάνει αν πάρει σωστά την μπάλα, είδαμε και τον Μπίρτς ακόμη και όταν μας εκνευρίζει με την ατολμία του στην επίθεση είναι πολύτιμος για την λειτουργία της ομάδας. Όπως και ο Μήτρου Λόνγκ και φυσικά ο Χαραλαμπόπουλος που ξεχωρίζει. Όλα βαίνουν καλώς, η ομάδα βελτιώνεται από παιχνίδι σε παιχνίδι και αυτά που περιμέναμε να δούμε με την έλευση του Σπανούλη και την κατάρτιση αυτού του ρόστερ, αρχίζουμε να τα βλέπουμε.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΙΓΜΑ ΓΡΑΦΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ

Εντυπωσιακός ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης στην ΑΕΚ που περιορίστηκε από την αρχή σε παθητικό ρόλο, κάνοντας το τελικό +30 να φαίνεται πιο κολακευτικό από την ίδια την εικόνα της αναμέτρησης Η συνολική αμυντική προσπάθεια σχεδόν αδιάκοπα επί 40’ ήταν το στοιχείο που έκρινε τον αγώνα πριν καλά καλά ξεκινήσει. Είναι πολύ νωρίς ακόμη για να πούμε με σιγουριά ότι δεν θα ξαναδούμε τον ΑΡΗ της Καρδίτσας και πόσο καλύτερα μπορεί να παίξει ο ΑΡΗΣ από ότι έπαιξε σήμερα. Πάντως με εξαίρεση το επιθετικό κρεσέντο του Μόργκαν(25 πόντους με 6 τρίποντα) όταν η διαφορά ήταν ήδη στο 20+, στην επίθεση δεν μπορείς να πεις ότι σουτάραμε καλά. Που δηλαδή να αρχίσουν να βρίσκουν και οι υπόλοιποι ρυθμό όπως βρήκε ο Μόργκαν σήμερα. Αναμένουμε σπουδαία πράγματα! Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Με το ανανεωμένο Παλέ να ξεχειλίζει από ενθουσιασμό, τον μπασκετικό θεό Νίκο Γκάλη και τον Ρίτσαρντ Σιάο παρόντες, η ομάδα έβγαλε την αντίδραση που περιμέναμε και κέρδισε εύκολα τη Μπούργος με 93-80. Το πρώτο ημίχρονο μας ενθουσίασε, το δεύτερο όμως μας υπενθύμισε πόση δουλειά χρειάζεται ακόμη. Το σημαντικό είναι ότι ο ΑΡΗΣ επανήλθε με εμφατικό τρόπο στην πορεία του αφήνοντας στην άκρη την τραγική εμφάνιση της Καρδίτσας. Τα χαμόγελα και το ζεστό χειροκρότημα του κόσμου ήταν το γλυκό φινάλε της πρώτης εντός έδρας αναμέτρησης στην νέα εποχή του Αυτοκράτορα.

ΠΗΡΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΠΑΤΗΣΕ ΓΚΑΖΙ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ

Δεν χαμπάριασε από το καλό ξεκίνημα της Μπούργος και μετά το αρχικό 4-8 ο ΑΡΗΣ μας ανέβασε την πίεση και πήρε τον έλεγχο. Η άμυνα έβγαζε κλεψίματα, η μπάλα έφευγε γρήγορα μπροστά και οι λύσεις έρχονταν από διαφορετικούς παίκτες. Ο Ντιμιτρίεβιτς, Χαραλαμπόπουλος και ο Ρόμπινσον-Ερλ έκαναν τη διαφορά για την ομάδα μας. Ο Μοκόκα και ο Θανάσης Αντετοκούνμπο πρόσθεσαν ενέργεια και το 53-30 του ημιχρόνου αποτύπωνε την κυριαρχία του ΑΡΗ σε όλα τα επίπεδα.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΦΕΡΕ ΧΑΛΑΡΩΣΗ

Η συνέχεια δεν είχε την ίδια συγκέντρωση μιας και η ομάδα στο β μέρος έδειξε έντονα σημάδια χαλάρωσης. Η Μπούργος βρήκε δεύτερες επιθέσεις και μακρινά σουτ με αποτέλεσμα η διαφορά να μειωθεί χωρίς ωστόσο να πέσει κάτω από το -12 και να νιώσουμε κάποιου είδους απειλής. .Η ομάδα είχε τις απαντήσεις όταν χρειάστηκε αλλά θα ήταν πιο εύκολο απλά να τελειώσει το παιχνίδι χωρίς να χαλαρώσει.

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΛΥΣΕΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ

Σε τίποτα δεν θύμιζε ο σημερινός ΑΡΗΣ την ομάδα που είδαμε πριν λίγες ημέρες να χάνει από την Καρδίτσα. Είδαμε μια ορεξάτη ομάδα να μπαίνει δυνατά, να πιέζει με ένταση, να κλέβει μπάλες και να φεύγει γρήγορα στον αιφνιδιασμό με αποτελεσματικότητα. Ακόμη και όταν χαλάρωσε έβρισκε τις λύσεις. Είτε από τους παίκτες που ήταν ήδη στο παρκέ, ήταν από κάποιον που ερχόταν από τον πάγκο. Γιατί σήμερα ο Σπανούλης με εξαίρεση τον Ρόμπινσον-Έρλ που έπαιξε λίγο παραπάνω λόγω των γρήγορων φάουλ του Λιντέλ άνοιξε το ροτέισον και μοίρασε τον χρόνο πιο ορθολογικά. Επιβεβαιώνοντας ότι και ο κόουτς όπως και οι παίκτες θέλουν τον χρόνο τους.

Πέρα από την αισθητά βελτιωμένη ομαδική λειτουργία και στις 2 πλευρές του γηπέδου και σε ατομικό επίπεδο είδαμε διαφορετικά πράγματα. Ο Ντιμιτρίεβιτς με τους 21 πόντους ήταν καθοριστικός ειδικά όταν η επίθεση χρειαζόταν κάποιον να πάρει την ευθύνη. Αυτό ακριβώς που μας έλειψε στην Καρδίτσα. Ο Χαραλαμπόπουλος είχε μια ολοκληρωτική παρουσία προσφέροντας σημαντική βοήθεια σε άμυνα και επίθεση. Ο Ρόμπινσον-Ερλ με 11 πόντους και 10 ριμπάουντ αποδεικνύεται απόλυτα συνεπής ως τώρα και δείχνει ότι θα αποτελέσει μια σταθερά του φετινού ΑΡΗ.Η συμβολή του Μοκόκα όποτε ήταν μέσα, οι λύσεις του Μόργκαν στην επίθεση αλλά και η συνολική παρουσία του Κώστα Αντετοκούνμπο ήταν μερικά ακόμη από τα θετικά της αποψινής αναμέτρησης .

Το ζητούμενο πλέον είναι η ομάδα να βρει μεγαλύτερη συνέχεια ανάμεσα στα σχήματα, πιο ξεκάθαρους ρόλους για κάθε παίκτη και να διατηρεί την ένταση όταν αλλάζουν τα πρόσωπα. Και φυσικά αυτές οι τάσεις χαλάρωσης μέσα στο παιχνίδι και η κακή νοοτροπία που δείξαμε στο παιχνίδι του Σαββάτου να εκλείψουν προτού μας γίνουν κάποια κακή συνήθεια.

ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ

Με τον Ντιμιτρίεβιτς να βγάζει την ποιότητα που τον χαρακτηρίζει, τον Χαραλαμπόπουλο να δίνει λύσεις και στις δύο πλευρές του γηπέδου και τον Ρόμπινσον-Ερλ να πετυχαίνει άλλο ένα double double ο ΑΡΗΣ πήρε σχεδόν ξεκούραστα τη νίκη σε ένα «ύπουλο» παιχνίδι. Κρατάμε τη δεύτερη ευρωπαϊκή νίκη, την αντίδραση και ένα πρώτο ημίχρονο που μας γέμισε με αισιοδοξία. Η ομάδα θέλει τον χρόνο της αλλά βαδίζει σε σωστό δρόμο και έχουμε κάθε λόγο να περιμένουμε τη συνέχεια με ανυπομονησία. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

 ΥΓ. Για τον κόσμο τι να πούμε; Η συνηθισμένη... εξωπραγματική ατμόσφαιρα του Παλέ όπου θαυμάζουν φίλοι και οχτροί. 

Ανώμαλη προσγείωση στην Καρδίτσα είχαμε σήμερα για τον ΑΡΗ μας παρουσιάζοντας ένα κάκιστο αγωνιστικό πρόσωπο γνώρισε την ήττα με 74-68 από την τοπική ομάδα. Τα 21 λάθη, οι βιαστικές αποφάσεις, η ατολμία, η αδυναμία αντίδρασης και η συνολική εικόνα της ομάδας ήταν αυτά που απογοήτευσαν και προβλημάτισαν ενόψει της συνέχειας. Ξενέρωμα για τον κόσμο που έσπευσε ανυπόμονος να δώσει βροντερό παρών.

ΕΝΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΜΠΑΣΚΕΤ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΑΝΙΚΟΣ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε όπως προσδοκούσαμε στο παιχνίδι και για περίπου 11’  τίποτα δεν προμήνυε αυτό που θα ακολουθούσε. Ο ΑΡΗΣ μπήκε δυνατά, πίεσε σωστά στην άμυνα, έλεγξε τα ριμπάουντ και με τον Ρόμπινσον Έρλ να δίνει λύσεις πήρε γρήγορα τον έλεγχο φθάνοντας μέχρι και το +10 στις αρχές της δεύτερης περιόδου. Κάπου εκεί όμως όλα σταμάτησαν. Η Καρδίτσα απάντησε με 12-0, η επίθεση άρχισε να γεμίζει λάθη και βιαστικές επιλογές και το 12-22 έγινε 24-22. Ο Ρόμπινσον Έρλ και ο Μοκόκα έδωσαν προσωρινά κάποιες λύσεις, αλλά το 35-35 του ημιχρόνου είχε ήδη δείξει ότι το παιχνίδι είχε στραβώσει για τα καλά.

ΔΕΝ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ΠΟΤΕ ΣΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΕΧΑΣΕ

Στην επανάληψη περιμέναμε ότι αργά ή γρήγορα η ποιότητα του ρόστερ θα έκανε τη διαφορά. Δεν έγινε ποτέ. Ο ΑΡΗΣ συνέχισε να παίζει νευρικά, χωρίς σωστή κυκλοφορία και με το ένα φθηνό λάθος να διαδέχεται το άλλο. Η Καρδίτσα όχι μόνο έμεινε μέσα στο παιχνίδι αλλά όσο περνούσε η ώρα πίστευε ολοένα και περισσότερο ότι μπορεί να το πάρει. Ρόμπινσον Έρλ και Λιντέλ κρατούσαν την ομάδα κοντά στο σκορ, αλλά στο τελευταίο δεκάλεπτο το μυαλό χάθηκε εντελώς. Τέσσερα συνεχόμενα λάθη όταν η διαφορά είχε πάει στους 6 πόντους, κακές επιθέσεις και κανένα σημάδι ουσιαστικής αντίδρασης. Με 21 λάθη και 5/22 τρίποντα δύσκολα κερδίζεις οποιοδήποτε παιχνίδι. Πόσο μάλλον έναν αντίπαλο που μυρίστηκε την ευκαιρία και την άρπαξε.

ΚΑΚΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΑΚΟΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Λίγες ημέρες πριν στο Λε Μαν γράφαμε για την ποιότητα, το βάθος και τους πολλούς διαφορετικούς πρωταγωνιστές αυτής της ομάδας. Τίποτα όμως από αυτά δεν είδαμε σήμερα. Αντιθέτως είδαμε μια ομάδα με ακίνδυνη περιφέρεια που επί 40’ πάλευε να κυκλοφορήσει σωστά τη μπάλα χωρίς επιτυχία πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Είδαμε τον Σπανούλη να αδυνατεί να βρει λύσεις στην «απουσία» των Μόργκαν, Ντιμιτρίεβιτς, Τολίοπουλο και Μήτρου Λόνγκ(αν και πήρε ελάχιστο χρόνο) και τους παίκτες να μην μπορούν να προσαρμοστούν στο δυνατό παιχνίδι των αντιπάλων. Παίκτες και προπονητής σχεδόν στο ίδιο μοτίβο από την αρχή μέχρι το τέλος. Όταν οι αντίπαλοι μας αυξομείωναν την ένταση, άρπαζαν τις ευκαιρίες και έχτιζαν αυτοπεποίθηση.

Ο Ρόμπινσον Έρλ με 25 πόντους προσπάθησε σχεδόν μόνος του να αλλάξει την κατάσταση και ο Λιντέλ με 14 ήταν ξανά θετικός μέχρι να αποβληθεί. Από εκεί και πέρα όμως ελάχιστα. Τα γκαρντ δεν κατάφεραν να βάλουν τάξη στο παιχνίδι και ο Σπανούλης δοκίμασε αρκετά σχήματα χωρίς να βρει τη λύση που είχε βρει στη Γαλλία. Αυτή τη φορά όμως έγινε πιο ξεκάθαρο ότι σε αυτή την ομάδα θα πρέπει και κάποιος να βγει μπροστά και να αναλάβει τον ρόλο του ηγέτη. Του παίκτη που θέλει την μπάλα στα χέρια του τα κρίσιμα. Γιατί στα κρίσιμα τα μεγάλα σουτ κρίνουν τις αναμετρήσεις και αυτά συνήθως προκύπτουν από προσωπικές ενέργειες και όχι από την «κυκλοφορία της μπάλας» που τόσο πολύ επιμέναμε μέχρι τέλους.

ΜΙΑ ΗΤΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΑΝ ΜΑΘΗΜΑ

Οι πρεμιέρες πάντα κρύβουν εκπλήξεις αλλά αυτή την ψυχρολουσία στην Καρδίτσα δεν την περιμέναμε. Με μόλις 11’ ορθολογικού μπάσκετ δεν κερδίζεις κανέναν αντίπαλο. Δικαιολογίες δεν υπάρχουν για το σημερινό. ‘Άκρως προβληματική εικόνα κόντρα σε ότι παρακολουθούσαμε ως τώρα. Προφανώς είμαστε στο ξεκίνημα και η ομάδα χρειάζεται τον χρόνο της. Απλά αυτά που είδαμε σήμερα σε κάνουν να ανησυχείς για τη συνέχεια. Κρατάμε τη δήλωση του Σπανούλη ότι ανεξαρτήτως του τι έγινε σήμερα και τι μπορεί να ξανασυμβεί στην πορεία, η ομάδα θα φθάσει στον στόχο της. Αυτό μετράει άλλωστε και από υπομονή καλώς ή κακώς έχουμε μπόλικη…

Ένα μόλις δεκάλεπτο χρειάστηκε ο ΑΡΗΣ μας για να αφήσει το «άγχος της πρεμιέρας» στην άκρη και να ξεδιπλώσει την ποιότητα που τον χαρακτηρίζει πάνω στο παρκέ. Προσαρμόστηκε στις απαιτήσεις του αγώνα και όσο κυλούσε η αναμέτρηση γινόταν ολοένα και καλύτερος. Το -11 έγινε +19 και ένα παιχνίδι που στο ξεκίνημα του έμοιαζε ζόρικο, στο τέλος έγινε τυπική διαδικασία! Κορυφαίος ο Λιντέλ με 19 πόντους και 8 ριμπάουντ, από κοντά και ο Ρόμπινον Έρλ με 13 πόντους και 12 ριμπάουντ. Θετικό το πρόσημο για όλους όσους αγωνίστηκαν μιας και ο Σπανούλης ανακάτεψε αρκετές φορές την τράπουλα με το τελικό αποτέλεσμα να τον δικαιώνει!

ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΤΗΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

Το ξεκίνημα του αγώνα μόνο ιδανικό δεν ήταν για την ομάδα μας. Βιαστικές επιλογές στην επίθεση, χαλαρή άμυνα, κακές επιστροφές και αστοχία από μακριά επέτρεψαν στη Λε Μαν να τρέξει στο ανοιχτό γήπεδο και να κλείσει το πρώτο δεκάλεπτο στο +11.

Από εκεί και μετά όμως άλλαξαν όλα. Η άμυνα σκλήρυνε, τα ριμπάουντ άρχισαν να καταλήγουν σε κίτρινα χέρια και η ομάδα βρήκε σταδιακά τον ρυθμό της. Το 28-15 έγινε 28-27, το ημίχρονο μας βρήκε μόλις έναν πόντο πίσω.

Στην επανάληψη ο ΑΡΗΣ είχε πλέον διαβάσει πλήρως το παιχνίδι. Τολιόπουλος και Χαραλαμπόπουλος έδωσαν λύσεις στην επίθεση, Μήτρου Λονγκ και Μπιρτς ανέβασαν ακόμη περισσότερο την ένταση στην άμυνα και όταν ο Λιντέλ άρχισε να κάνει τα πάντα στο παρκέ η διαφορά ξέφυγε. Η διαφορά έφθασε στο +19 και από το άγχος της πρεμιέρας καταλήξαμε σε μια άνετη εκτός έδρας νίκη.

ΠΟΙΟΤΗΤΑ, ΒΑΘΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Το πρώτο επίσημο δείγμα της εποχής Σπανούλη παρακολουθήσαμε σήμερα και είχε αρκετά από αυτά που περιμέναμε να δούμε. Συνεχείς αλλαγές σχημάτων, διαφορετικά πρόσωπα σε διαφορετικούς ρόλους και ξεκάθαρη διάθεση να ψάξει μέσα από το παιχνίδι τι λειτουργεί καλύτερα. Και το βρήκε, με αποτέλεσμα χωρίς να πιάσει κάποια υψηλά στάνταρ απόδοσης να πάρει σχετικά εύκολα τη νίκη δικαιολογώντας τον άτυπο τίτλο του φαβορί πριν το τζάμπολ. Η ομάδα άρεσε με τη αντίδραση και τη νοοτροπία που έβγαλε κατά τη διάρκεια του αγώνα και πείθει ότι βαδίζει σε σωστό μονοπάτι.

Σήμερα δεν ήταν ούτε οι 19 πόντοι του Λιντέλ ούτε το double-double του Ρόμπινσον Έρλ που έκαναν τη διαφορά. Ήταν ότι ο ΑΡΗΣ δεν χρειάστηκε να κρεμαστεί από έναν ή δύο παίκτες για να γυρίσει το παιχνίδι. Ο Λιντέλ ήταν παντού, ο Ρόμπινσον Έρλ έκανε αθόρυβα τα πάντα σωστά, ο Τολιόπουλος βρήκε μεγάλα σουτ εκεί που τα χρειαζόμασταν, ο Ντιμιτρίεβιτς έδωσε λύσεις όταν η ομάδα έψαχνε σκορ και οι Αντετοκούνμπο έδωσαν ενέργεια και σκληράδα. Χαραλαμπόπουλος, Μπιρτς, Μήτρου Λονγκ και Μόργκαν πρόσφεραν ο καθένας το δικό του κομμάτι και κάπως έτσι είδαμε στην πράξη αυτό το βάθος για το οποίο μιλάμε από το καλοκαίρι. Και το ακόμη πιο θετικό είναι ότι υπάρχουν πάρα πολλά περιθώρια βελτίωσης.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΘΕΛΑΜΕ

Λίγο χρόνο χρειάστηκε η ομάδα σήμερα για να διώξει το άγχος της πρεμιέρας και στη συνέχεια έκανε το αυτονόητο χωρίς καν να χρειαστεί να πιάσει κάποια σπουδαία απόδοση. Αν και βρέθηκε σε δύσκολη θέση, δεν πανικοβλήθηκε, προσαρμόστηκε, άλλαξε την εικόνα της και στο τέλος έδειξε ξεκάθαρα ότι έχει ποιότητα, βάθος και χαρακτήρα. Και φυσικά διαθέτει και έναν προπονητή που ξέρει το ρόστερ του πολύ καλά. Όλα αυτά δηλαδή που ανυπομονούσαμε να δούμε και σήμερα τα παρακολουθήσαμε με ενθουσιασμό στο Λε Μαν! Και αν αυτή ήταν μόνο η αρχή άντε να δούμε πως περνάει ο χρόνος μέχρι το επόμενο παιχνίδι. Τρέλανε μας ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Ας μην βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα από μόλις ένα επίσημο παιχνίδι. Αν όμως αναλογιστούμε τα περιθώρια βελτίωσης που υπάρχουν και το πως μπορεί αυτή η ομάδα να είναι σε 2 μήνες δεν γίνεται να μην ενθουσιάζεσαι.

Λίγες ώρες απέμειναν πριν το πρώτο επίσημο τζάμπολ της αγωνιστικής σεζόν και όλοι οι φίλοι (και όχι μόνο) του ΑΡΗ μας μετράνε τα λεπτά για να δουν με τα μάτια τους αυτό το νέο ξεκίνημα. Αυτή την αρχή του ταξιδιού της επιστροφής του Αυτοκράτορα του ελληνικού αθλητισμού στο θρόνο του. Οι εποχές έχουν αλλάξει, ο «στυγνός επαγγελματισμός» και ο «μακιαβελισμός» έχουν επικρατήσει και ο ΑΡΗΣ καλείται σε ένα πολύ ιδιαίτερο περιβάλλον να αποδείξει ότι ακόμη υπάρχουν «ρομαντικοί τρελοί» και άνθρωποι ικανοί να εμπνεύσουν. Άνθρωποι που έχουν καταφέρει από το «καλημέρα» να ξεσηκώσουν έναν ολόκληρο λαό και να κάνουν την Ευρώπη να ρωτάει με θαυμασμό και να ανησυχεί… Σε αυτό το mood είμαστε όλοι και κάπως έτσι θα πορευτούμε ολόκληρη τη χρονιά.

ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΟΜΑΔΑ ΓΕΜΑΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΛΑΤΡΕΥΟΥΝ ΤΟ ΑΘΛΗΜΑ

Προφανώς τα πάντα στον επαγγελματικό αθλητισμό καταλήγουν στα χρήματα. Αυτό είναι το καύσιμο για να στηθούν και να προχωρήσουν όλες οι ομάδες οπότε ο ρομαντισμός περισσεύει. Έλα όμως που στον ΑΡΗ έχει στηθεί κάτι μαγικό. Από το δίδυμο Σπανούλη-Ζήση, τα αδέρφια Αντετοκούνμπο που κουβαλάνε τη δική τους ιστορία εντός και εκτός των 4 γραμμών αλλά και τον Σιάο που με κάθε ευκαιρία δείχνει την αγάπη για το άθλημα. Και από πίσω φυσικά ολόκληρη η Αρειανή οικογένεια σύσσωμη να τους αγκαλιάσει, να τους στηρίξει και όλοι μαζί να σπρώξουμε τον ΑΡΗ στην κορυφή. Και από την στιγμή που τα λόγια έχουν γίνει πράξεις τίποτα δεν μπορεί να μας εμποδίσει να ονειρευόμαστε. Ακόμη και αν αυτή η πορεία μας κρύβει εμπόδια και δύσκολες στιγμές, το νέο διοικητικό καθεστώς σε πείθει ότι θα κάνει ότι χρειαστεί ώστε ο ΑΡΗΣ να πετύχει.

ΤΥΦΛΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΕ ΣΠΑΝΟΥΛΗ ΚΑΙ ΖΗΣΗ

Αν κάτι πυροδότησε όλο αυτόν τον πανικό που βιώνουμε εδώ και μερικούς μήνες, αυτό ήταν η επίτευξη της συμφωνίας του Βασίλη Σπανούλη. O Kill Bill συνδυάζει γνώση, εμπειρία, τρέλα και προοπτική και δικαιολογημένα τα φώτα επι του αγωνιστικού πέφτουν πάνω του. Δίπλα του ο Ζήσης σε μια «οικογενειακή συνεργασία» που μόνο θετικά μπορεί να λειτουργήσει. Και όταν ακους τις δηλώσεις του προπονητή σου να λέει «ότι αυτούς τους παίκτες τους ήθελα πριν υπογράψω με τον ΑΡΗ και η διοίκηση μου τους έφερε» περιθώρια για κριτική και δεύτερες σκέψεις δεν υπάρχουν. Ηδη από τα φιλικά βλέπουμε μια ομάδα με υπογραφή Σπανούλη. Έχουμε ένα γεμάτο ρόστερ με ποιοτικούς παίκτες και πολλές λύσεις. Η προετοιμασία και τα φιλικά παρά τους τραυματισμούς έδειξαν ότι κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση. Άρα δεν μένει τίποτα ικανό να μας τρομάξει και να μας αποπροσανατολίσει από τον στόχο μας. Στόχος που δεν είναι άλλος από την επιστροφή στην κορυφή αρχίζοντας με το Eurocup.

Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΑΝΤΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ

Για πρώτη φορά ύστερα από κάμποσα χρόνια… νιώθουμε ότι ο ΑΡΗΣ μας έχει όλα όσα απαιτούνται για να αρχίσει να κοιτάει ξανά ψηλά. Όχι με μεγάλα λόγια και υποσχέσεις αλλά με ανθρώπους, αποφάσεις και κινήσεις που μας δίνουν το δικαίωμα να πιστεύουμε ότι μπορούμε να επιστρέψουμε στα παλιά. Εκεί όπου η κατάκτηση τίτλων ήταν η μόνιμη συνήθεια και το «Ένα Έθνος μια Ομάδα» ήταν το σύνθημα που ένωνε όλη την Ελλάδα κάθε φορά που αγωνιζόμασταν. Για χρόνια κοιτούσαμε πίσω για να θυμηθούμε ποιοι είμαστε. Τώρα ήρθε η ώρα να αρχίσουμε να κοιτάμε μπροστά!

ΥΓ. Πως το είπε ο Θανάσαρος για τον Γιάνναρο με νόημα; "Θα δούμε, θα δούμε"

Μέχρι τέλους το πάλεψε η ομάδα μας για να μην τελειώσει σήμερα η αγωνιστική σεζόν, η ΑΕΚ όμως είναι τελικά η ομάδα που θα συνεχίσει. Σε ένα Game 3  που κρίθηκε στις λεπτομέρειες, είχε ένταση, συνεχείς διακοπές, 70 βολές , διάρκεια πάνω από δυόμισι ώρες και 3 διαιτητές αρνητικούς πρωταγωνιστές. Διαιτητές που σφύριζαν με διαφορετικά κριτήρια και σε κάθε αμφιβολία την μπάλα την έδιναν στην ΑΕΚ. Ακόμη και υπό αυτές τις συνθήκες ο ΑΡΗΣ άγγιξε την πρόκριση, 1-2 όμως κακές αποφάσεις έκριναν το παιχνίδι.

Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ ΕΦΕΡΕ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΙΑ

Με το κενό του Αντετοκούνμπο να έχει από το ξεκίνημα τις επιπτώσεις του, ο ΑΡΗΣ μπήκε μπερδεμένος αμυντικά πετυχαίνοντας ταυτόχρονα να αφήνει απροστάτευτη τη ρακέτα του και ελεύθερα τα μακρινά σουτ. Η ΑΕΚ το εκμεταλλεύτηκε και κατάφερε από το πρώτο δεκάλεπτο να χτίσει μια διψήφια διαφορά με 35-25. Σκορ που μαρτυρούσε πόσο κακοί ήμασταν στην άμυνα. Μια εικόνα που βελτιώθηκε αισθητά στο 2^ο δεκάλεπτο αλλά και πάλι υπήρχαν στιγμές που με ευκολία κατάφερνε η ΑΕΚ να ξεφεύγει στο σκορ. Ωστόσο ο ΑΡΗΣ είχε παλμό και δεν επέτρεψε το παιχνίδι να ξεφύγει από τον έλεγχο του παρά την μέτρια εικόνα του.

ΟΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ «ΛΑΘΗ» ΤΩΝ ΔΙΑΙΤΗΤΩΝ ΕΚΑΝΑΝ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Το 3ο δεκάλεπτο είχε την ίδια γεύση σχεδόν με τα 2 προηγούμενα. Με το πλησιάζαμε, η ΑΕΚ απαντούσε πιο εύκολα από όσο έπρεπε. Άλλες φορές λόγω αδράνειας μας άλλες φορές εκμεταλλευόμενοι τα δώρα των 3 διαιτητών.   Κουλμπόκα, Μήτρου-Λονγκ και Νουά ήταν εκεί όποτε ο αντίπαλος πήγαινε να ξεφύγει αλλά αδυνατούσαμε να κρατήσουμε ένα σταθερό τέμπο μέσα στο παιχνίδι. Η ΑΕΚ από την άλλη στη μεγαλύτερη διάρκεια της 4^ης περιόδου όπου κάναμε την αντεπίθεση μας είχε κατασκηνώσει στις βολές. Από εκεί έβρισκε πόντους και μαζί με άλλα εξόφθαλμα σφαλτσοσφυρίγματα πήρε στο τέλος τη νίκη. Μια νίκη που θα μπορούσαμε να είχαμε πάρει εμείς αν στο τέλος ήμασταν πιο προσεκτικοί και στις 2 πλευρές του γηπέδου.

ΤΟ ΨΥΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΜΙΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΣΕ 4 ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ.

Κάτι σαν ποτ πουρί ολόκληρης της χρονιάς ήταν το σημερινό παιχνίδι με την ΑΕΚ. Από εκεί η ομάδα έδειχνε χαμένη από τα αποδυτήρια, έμεινε όρθια, άντεξε σε κάθε ξέσπασμα του αντιπάλου και των 3 διαιτητών και το κυνήγησε μέχρι το τέλος. Αυτό που δεν έκανε για ακόμη μια φορά  ήταν στο πιο κρίσιμο σημείο να βρει ένα ριμπάουντ, μια κατοχή, μια καλή άμυνα, μία φάση που να γυρίσει οριστικά το ψυχολογικό βάρος στην άλλη πλευρά. Όσες φορές πήγε να το κάνει μέσα σε ελάχιστο χρόνο σχεδόν από μόνος του ξαναέμενε πίσω. Το τι θα γινόταν αν το επέτρεπαν οι 3 διαιτητές δεν το ξέρουμε. Πιθανόν να κερδίζαμε αλλά ίσως και να το χάναμε μέσα από τα χέρια μας. Γιατί αυτό που έδειξε σήμερα η ομάδα, αυτά τα τόσα διαφορετικά πρόσωπα στο ίδιο παιχνίδι ήταν ο ΑΡΗΣ που παρακολουθήσαμε όλη τη χρονιά. Μέχρι αυτό το σημείο μπόρεσε να το πάει το καράβι ο Μίλιτσιτς. Ως εδώ τραβάνε κουπί αυτοί οι παίκτες. Δεν θα τους «κακολογήσουμε» για το σημερινό μιας και η ομάδα μαζί με τον κόουτς τα έδωσε όλα. Αυτό το έργο που είδαμε σήμερα το ξαναείδαμε πολλές φορές και για αυτό υπάρχουν υπεύθυνοι. Υπεύθυνοι που θα πρέπει να αποχωρήσουν και υπεύθυνοι που θα πρέπει να διδαχθούν από όλα όσα διαδραματίστηκαν φέτος.

ΤΟ ΗΘΕΛΕ, ΤΟ ΠΑΛΕΨΕ, ΤΟΥ ΤΟ ΣΤΕΡΗΣΑΝ

Τα έδωσε όλα η ομάδα σήμερα και για λίγο δεν έδωσε παράταση στην καψούρα μας. Δύσκολα όμως να το πετύχαινε όταν απέναντι του είχε 3 αποφασισμένους διαιτητές που έσπρωχναν την ΑΕΚ με κάθε ευκαιρία. Ναι, ακόμη και έτσι μπορούσε αλλά.. λίγο πολύ κάπως έτσι μας συνήθισε ο φετινός ΑΡΗΣ. Καλή η προσπάθεια αλλά όχι αρκετή. Για αυτό και από νωρίς νωρίς με την πορεία της μας κόλλησε το μυαλό στην επόμενη χρονιά. Μια επόμενη χρονιά γεμάτο προσδοκίες που θα αναμένουμε με ανυπομονησία.

ΥΓ, Τι παράσταση δώσατε πάλι ρε ανθρωπάκια με τα γκρι;

ΥΓ2. Τέλειωσε και η φετινή περίεργη χρονιά. Όχι όπως θα θέλαμε αλλά κακά τα ψέματα από πολύ νωρίς στη σεζόν για κάτι τέτοιο μας είχε προετοιμάσει… Καιρός να περάσουν οι «συναισθηματισμοί» σε 2^η μοίρα και η αγωνιστική επιτυχία της ομάδας σε πρώτη μοιρά, ξανά, όπως παλιά!

Με διαφορετικά μυαλά σε σχέση με το παιχνίδι της Πέμπτης αγωνίστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα και αν και ζορίστηκε, στο τέλος κατάφερε να κερδίσει την μαχητική ΑΕΚ με 90-81 και να φέρει τη σειρά στα ίσια. Αντίβαρο στο ρεκόρ καριέρας του Χαραλαμπόπουλου(30 πόντοι) ήταν ο εξαιρετικός Τζόουνς με 28 πόντους που μαζί με τον σταθερά καλό Νουά(14 πόντους – 12 ριμπάουντ) οδήγησαν την ομάδα στη νίκη. «Ζέστανε» η ομάδα τον κόσμο μετά την ξενέρωτη εμφάνιση στο πρώτο παιχνίδι που με τη λήξη του αγώνα απαίτησε την νίκη πρόκριση στο κλειστό των Άνω Λιοσίων.

ΑΡΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΥ ΣΗΜΕΙΩΣΑΤΕ Χ

Σε αντίθεση με το πρώτο παιχνίδι, ο ΑΡΗΣ μπήκε πιο έτοιμος, πιο ζεστός και κυρίως πιο αποφασισμένος να παλέψει. Με τον Χάρελ, τον Φόρεστερ και τον Άντζουσιτς να δίνουν λύσεις προσπάθησε να ελέγξει τον ρυθμό αλλά έπεσε πάνω στον Χαραλαμπόπουλο.  Όσο και αν προσπαθούσαν οι παίκτες μας σε άμυνα και επίθεση, αντίδοτο για τον on-fire Χαραλαμπόπουλο δεν έβρισκαν. Το 25-23 του πρώτου δεκαλέπτου και το ελαφρύ προβάδισμα με 52-49 έδειχνε από την μια την αποφασιστικότητα μας αλλά από την άλλη φανέρωνε και την αδυναμία να σταματήσουμε τον Χαραλμπόπουλο και να κλείσουμε τους χώρους στον Μπράουν που κάρφωνε με κάθε ευκαιρία στο καλάθι μας.

Ο ΤΖΟΟΥΝΣ ΣΥΜΠΑΡΕΣΥΡΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ

Για καλή μας τύχη ο Τζόουνς ήταν απάντηση μας στην «βραδιά καριέρας» του Χαραλαμπόπουλου και ήταν ο παίκτης που είτε με τους πόντους είτε με τις ασίστ κρατούσε την ομάδα ακόμη και όταν η ΑΕΚ μας προσπέρασε με 71-72. Σε εκείνο το σημείο ο Αντετοκούνμπο έκανε αισθητή την παρουσία του και στις 2 πλευρές του γηπέδου, ο Μήτρου Λόνγκ φώναξε παρών, ο Κουλμπόκα έβαλε το μεγάλο σουτ και το παιχνίδι έγειρε προς την πλευρά μας. Ο Τζόουνς ξαναπήρε το τιμόνι στα χέρια του και με ασφάλεια μας οδήγησε μέχρι το τέλος στη νίκη.

ΑΛΛΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΑΛΛΑ ΜΥΑΛΑ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΑΒΑΝΤΑΖ ΠΡΟΚΡΙΣΗΣ

Στο πρώτο ματς ο ΑΡΗΣ είχε έναν τεράστιο Νουά αλλά δεν μπήκε ποτέ στο πνεύμα της αναμέτρησης. Σήμερα είχε από την αρχή με την απαιτούμενη ένταση και κυρίως είχε περισσότερους παίκτες να στηρίξουν τον «μπροστάρη» της βαρδιάς Τζόουνς. Ο Τζόουνς δεν έκανε απλώς καλό παιχνίδι αλλά πήρε κυριολεκτικά τη ομάδα στις πλάτες του αφυπνίζοντας ως ένα βαθμό και τους υπόλοιπους με την απόδοση του. Ο Άντζουσιτς έδωσε λύσεις, ο Κουλμπόκα είχε κρύο αίμα στα κρίσιμα και ο Νουά ήταν ξανά εκεί παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε με την άμυνα του Γκρέι. Μέχρι και ο Αντετοκούνμπο έκανε αισθητή την παρουσία του αν και για ακόμη ένα παιχνίδι ήταν μετριότατος.

Το πιο σημαντικό από όλα όμως είναι ότι σήμερα ο ΑΡΗΣ έδειξε μια εντελώς διαφορετική νοοτροπία. Δεν έδειξε συμβιβασμένος με την 5^η θέση, πάλεψε και κέρδισε χωρίς καν να πιάσει μια σπουδαία απόδοση. Και αυτό είναι κάτι που αλλάζει όλη την αίσθηση της σειράς. Πλέον η ομάδα δείχνει ικανή να εκμεταλλευτεί το ψυχολογικό αβαντάζ που απέκτησε σήμερα και αυτό που δεν έκανε στο πρώτο παιχνίδι όπου οι συνθήκες έμοιαζαν ιδανικές, να το κάνει με πιο δύσκολο τρόπο στο τρίτο και καθοριστικό παιχνίδι της σειράς.

ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ

Με την πλάτη στον τοίχο και την «νερόβραστη» εμφάνιση της Πέμπτης να την βαραίνει… πάτησε στο παρκέ η ομάδα μας, στο τέλος όμως ήταν αυτή που χαμογέλασε και πλέον κοιτάζει τον «τελικό» της 25^ης  Μαΐου με άλλη ματιά. Ο Τζόουνς έκανε τη διαφορά με 28 πόντους και μαζί με το double-double του  Νουά και τα καθοριστικά τρίποντα του Κουλμπόκα έδωσαν παράταση στην χρονιά.  Το τι θα γίνει στο Game 3 κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει με αυτόν τον απρόβλεπτο ΑΡΗ. Το σημαντικό είναι η ομάδα να δείξει την ίδια διάθεση με σήμερα και όλα τα υπόλοιπα θα έρθουν από μόνα τους. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ, πάμε να τους τελειώσουμε τώρα!

Ένας εκνευριστικά ανέτοιμος και εκτός πνεύματος αγώνα ΑΡΗΣ, γνώρισε την ήττα από την ΑΕΚ και σπατάλησε μια ιδανική ευκαιρία για να φέρει την υπόθεση πρόκριση στο Nick Galis Hall. Μπερδεμένος προπονητής, μπερδεμένοι παίκτες, μπερδεμένοι διαιτητές… και ένας Νουά να σταματάει στους 31 πόντους πραγματοποιώντας μια σπουδαία εμφάνιση χωρίς αντίκρισμα.  Σε ένα παιχνίδι που εύκολα θα μπορούσαμε να κερδίσουμε αν πιάναμε έστω μια μέτρια απόδοση. Δυστυχώς όμως σε ένα ακόμη κρίσιμο παιχνίδι η ομάδα παρουσιάστηκε κατώτερη των περιστάσεων. Τι προλαβαίνει να αλλάξει μέχρι την Κυριακή θα μας το δείξουν ο Μίλιτσιτς και οι παίκτες του.

ΔΥΟ ΒΗΜΑΤΑ ΕΜΠΡΟΣ ΕΝΑ ΑΛΜΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΙΣΩ

Σε ένα παιχνίδι που ξεκίνησε με πολύ κακό ρυθμό οι αντίπαλοι μας  μπήκαν καλύτερα και προηγήθηκαν με 9-2. Με τον Χάρελ όμως και τον Φόρεστερ που πέρασε δυναμικά από τον πάγκο κατάφερε να ισορροπήσει το δεκάλεπτο με 17-17 παρόλο που συνολικά ήμασταν κακοί.

Στο 2^ο  δεκάλεπτο ο αγώνας άνοιξε περισσότερο, οι δύο ομάδες βρήκαν ρυθμό και το σκορ ανέβηκε με την ΑΕΚ να βρίσκει πόντους από μακριά και τον ΑΡΗ να τα επιτρέπει χωρίς πίεση. Η ΑΕΚ προσπαθούσε να ξεφύγει στο σκορ αλλά ο Νουά κρατούσε την ομάδα όρθια μέσα στο παιχνίδι. Και μαζί με τις ελάχιστες βοήθειες που έπαιρνε από τους συμπαίκτες του  ήταν αρκετό για να κλείσει το ημίχρονο

Και το 2^ο ημίχρονο κύλησε ακριβώς στο ίδιο μοτίβο. Οι αντίπαλοι μας να προσπαθούν να κλειδώσουν τη νίκη από νωρίς και ο Νουά να αντιστέκεται. Το 75-60 στις αρχές του 4^ου δεκαλέπτου έμοιαζε με κάτι φυσιολογικό αλλά κάπου εκεί την ΑΕΚ την έπιασαν τα ψυχολογικά της. Ο ΑΡΗΣ με μπροστάρη και πάλι τον Νουά έκανε την αντεπίθεση του, μείωσε στο 82-79 κυνήγησε την ολική ανατροπή. Στο τέλος όμως τόσο οι κακές αποφάσεις των διαιτητών όσο και των παικτών και του προπονητή μας οδήγησαν στην ήττα.

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ

Ο ΑΡΗΣ πήγε στα Λιόσια για να ψάξει το break αλλά στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα έμοιαζε περισσότερο να ψάχνει τα πατήματα του μετά την αγωνιστική απραξία . Κατώτεροι του αναμενομένου ο Μίλιτσιτς και οι παίκτες του. Το πως προετοιμάστηκε η ομάδα πνευματικά και τακτικά μόνο οι ίδιοι το ξέρουν. Η εικόνα όμως έδειχνε ότι εκτός του Νουά οι περισσότεροι ήταν ακόμη σε κατάσταση «διακοπής».  Το ότι ακόμη και έτσι μπορούσαμε να κερδίσουμε απλά φανερώνει την κακή κατάσταση που ήταν σήμερα η ΑΕΚ. Όταν όμως τους αφήνεις σε όλο τον αγώνα να σουτάρουν ανενόχλητοι, δεν τους τρέχεις ή δεν τους πιέζεις για να κουραστούν τότε δεν έχεις τύχη για τίποτε παραπάνω πέρα από τις εντυπώσεις που αφήνει το τελικό 87-81. Επί της ουσίας δεν είδαμε τίποτα διαφορετικό από όλα εκείνα τα παιχνίδια που σήμαιναν κάτι. Ανέτοιμη ομάδα, κακές αποφάσεις, κακή διαχείριση και έλλειψη αποφασιστικότητας.

ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΡΕΪΚ

Σπουδαία ευκαιρία για το μπρέικ έχασε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στο κλειστό των Άνω Λιοσίων όπου γνώρισε την ήττα με 87-81.  Κόντρα σε μια ομάδα άδεια από ενέργεια και ψυχικά αποθέματα ο ΑΡΗΣ μας παρουσιάστηκε άνευρος, μπερδεμένος και ανέτοιμος για αυτό το κρίσιμο παιχνίδι. Όαση στην έρημο ο Νουά με 31 πόντους(12 στα 16 σουτ) που ώρες ώρες έμοιαζε να παλεύει μόνος του. Επόμενο ραντεβού, την ερχόμενη Κυριακή στο Nick Galis Hall. Εκεί που θα πρέπει να δούμε έναν πολύ καλύτερο και πιο αποφασιστικό ΑΡΗ από αυτόν που παρακολουθήσαμε σήμερα.

ΥΓ. Όταν η «περιρρέουσα ατόμσφαιρα» σου λέει ότι η 5^η θέση είναι επιτυχία λογικό είναι και ο παίκτης αυτή τη διακοπή πριν το σημερινό παιχνίδι να την δει αντί για προετοιμασία για τα πλέιοφς ως  ευκαιρία για μίνι διακοπές. Μακάρι από του χρόνου να εκλείψουν οι «επιμέρους στόχοι» και οι «επιτυχίες με υπότιτλους».

Υπό την λάμψη του «οικοδεσπότη» κορυφαίου Έλληνα αθλητή Νίκο Γκάλη και των υψηλών προσκεκλημένων Γιάννη και Θανάση Αντετοκούνμπο αλλά και του Ρίτσαρντ Σιάο, το Nick Galis Hall έβαλε τα γιορτινά του και ο κόσμος του ΑΡΗ έδωσε μια ακόμη μοναδική παράσταση! Απίστευτος παλμός και ένα ξέφρενο πάρτι από τον κόσμο που είχε σπεύσει από νωρίς να γεμίσει ασφυκτικά το Παλέ. Η νίκη του ΑΡΗ μας εντός των 4 γραμμών και το «κύκνειο άσμα» του Πανιωνίου στην πρώτη κατηγορία περάσανε σε 2^η μοίρα και αυτό μάλλον λειτούργησε ευεργετικά για τους παίκτες του Μίλιτσιτς μιας και στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα δεν βλεπόντουσαν.

3 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑΣ

Η αρχή σε κάθε παιχνίδι δείχνει τον βαθμό ετοιμότητας και πνευματικής συγκέντρωσης των 2 ομάδων. Και για κακή μας τύχη… ο Πανιώνιος ήταν αυτός που μπήκε με ένταση, πήρε μικρό προβάδισμα και θύμισε από νωρίς ότι παίζει τη ζωή του. Με τον Αντετοκούνμπο να κάνει αισθητή την παρουσία του και τον Φόρεστερ με το που τον αντικατέστησε να δίνει λύσεις, ο ΑΡΗΣ αντέδρασε προσπέρασε με 19-15 αλλά ως εκεί.

Ο Πανιώνιος δεν έδειχνε διατεθειμένος να τα παρατήσει ξαναμπήκε γερά στο παιχνίδι και το ημίχρονο έκλεισε στο 31-31 δείχνοντας ότι και οι 2 ομάδες ζοριζόντουσαν επιθετικά αλλά τα έδιναν όλα στην άμυνα. Στο τρίτο δεκάλεπτο ο Μήτρου-Λονγκ βγήκε μπροστά και προσπάθησε να σπρώξει τον ΑΡΗ πιο αποφασιστικά. Με τρία τρίποντα στα πρώτα τρία λεπτά έδωσε ώθηση και προβάδισμα, αλλά ο Τσαλμπούρης απάντησε άμεσα με το 51-49 στο τέλος της 3^ης περιόδου να δείχνει ότι όλα ήταν ανοιχτά.

ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΑ ΑΠΟ ΟΣΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕ

Στην τέταρτη περίοδο η ομάδα μάλλον φάνηκε να καταλαβαίνει ότι αν δεν το «κλειδώσει» νωρίς στο τέλος θα πράγματα θα γίνουν πολύ ζόρικα.  Ξαφνικά οι παίκτες μας άρχισαν να βρίσκουν τον στόχο από μακριά και με τον Μποχωρίδη να πετυχαίνει 2 συνεχόμενα τρίποντα καταφέραμε να ξεφύγουμε στο σκορ. Και εκεί κάπου φάνηκε να εξαντλούνται τα ψυχικά αποθέματα των αντιπάλων μας με τον χρόνο να κυλάει εις βάρος του και την Α2 να πλησιάζει ολοένα και πιο κοντά. Και αφού έφυγε το άγχος της νίκης τα πάντα μέχρι να μηδενίσει το χρονόμετρο έγιναν εύκολα.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΑΔΥΝΑΤΕΙ ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΙ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ

Ευτυχώς που ο Νίκος Γκάλης, οι Αντετοκούνμπο και ο Σιάο τραβούσαν την προσοχή όλων γιατί αν ασχολούμασταν αποκλειστικά με το παιχνίδι θα ήμασταν τώρα με χάπια… Για ακόμη μια φορά μπροστά σε ένα «πρέπει» ο Μίλιτσιτς και οι παίκτες του παρουσιάστηκαν ανέτοιμοι. Παρόλο που το «πρέπει» ήταν μια απλή νίκη κόντρα στον ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ και άκρως προβληματικό Πανιώνιο. Κυκλοφορία της μπάλας για γέλια, φθηνά λάθη και αποφάσεις στην επίθεση που προκαλούσαν πονοκέφαλο. Ενώ και στην άμυνα  παρά την ένταση που έβγαζαν οι παίκτες μας, τα περισσότερα σουτ των αντιπάλων μας ήταν αμαρκάριστα. Μέχρι και ο Νουά πραγματοποίησε ίσως την χειρότερη εμφάνιση του παρασυρόμενος από την γενικότερη μετριότητα. Τίποτα διαφορετικό από τον Μίλιτσιτς σε ότι έχει να κάνει με την προετοιμασία της ομάδας, αντιθέτως πλέον είναι φανερό ότι έχει «χάσει» και τους Κουλμπόκα και Άντζουσιτς που απλά μπαίνουν για να κάνουν τα δικά τους. Και όλα αυτά λίγες ημέρες μετά την ήττα στο Περιστέρι σε ένα χρονικό σημείο που θα έπρεπε να ανεβάζουμε απόδοση και να έχουμε φορμαριστεί.

ΜΕΓΑΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝ Η ΟΜΑΔΑ ΔΕΝ ΠΕΙΘΕΙ

Συγκλονιστικές στιγμές ζήσαμε όσοι είχαμε την τύχη να βρεθούμε στο κατάμεστο Nick Galis Hall με τον κόσμο του ΑΡΗ να διατυμπανίζει με τον μοναδικό τρόπο που μόνος αυτός ξέρει την αγάπη του για αυτή την ομάδα αλλά και την δίψα του για να την δει ξανά στην κορυφή! Ο μπασκετικός θεός Νίκος Γκάλης, ο κορυφαίος της εποχής του Γιάννη Αντετοκούνμπο μαζί με τον Θανάση αλλά και τον ιδιοκτήτη της ΚΑΕ Ρίτσαρντ Σιάο μονοπώλησαν το ενδιαφέρον. Και ως ένα σημείο τράβηξαν τα φώτα από το παιχνίδι. Εκεί που ο Μίλιτσιτις και οι παίκτες του μας πονοκεφάλιασαν μέχρι να καταφέρουν να πάρουν τη νίκη κόντρα στον τελευταίο Πανιώνιο. Αποφύγαμε το κάζο σήμερα αλλά δεν πείθει η ομάδα ότι μπορεί κάτι παραπάνω από την 5^η θέση. Μακάρι να μας διαψεύσει.

ΥΓ. Καταπληκτική ατμόσφαιρα, όσοι βρεθήκαμε στο Nick Galis Hall το απολαύσαμε από πρώτο χέρι. Ζω όμως για τη στιγμή που το Παλέ θα κοχλάζει και θα ξεχειλίζει από ηδονή χάρη σε ένα σύνολο παικτών και ενός προπονητή που θα μας ξεσηκώνουν με τις επιδόσεις τους πάνω στο παρκέ. Όπως παλιά.

ΥΓ2. Ρε Γιάννη,Γιάννη άντε τέλειωνε με το ΝΒΑ φτάνει, Έλα εδώ καλό μου παλικάρι για σηκώσουμε πρωτάθλημα στον ΆΡΗ!

Γλυκιά ήττα θα μπορούσε να πει κανείς γνώρισε ο ΑΡΗΣ μας στο Περιστέρι μιας και το τελικό 78-75 μας δίνει το προβάδισμα για την 5^η θέση στην κανονική διάρκεια του αγώνα. Ωστόσο ήττα και γλυκιά για τον ΑΡΗ μας δύσκολα πηγαίνουν και κάπου όλο αυτό μοιάζει εντελώς λάθος. Όπως εντελώς λάθος αγωνίσθηκε  η ομάδα μας σε ένα παιχνίδι που ήθελε να κερδίσει κόντρα σε έναν πιο αδύναμο αντίπαλο όπως είναι το Περιστέρι. Το καλό πρόσωπο που είδαμε κόντρα στον Ολυμπιακό όπως αποδείχθηκε σήμερα ήταν απλά λόγω των άνευ πίεσης συνθηκών. Και αυτό είναι μια κατάσταση που προβληματίζει είτε σήμερα κερδίζαμε είτε όχι.

ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΚΑΛΕΠΤΟ ΕΒΑΛΕ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός και για την ομάδα μας  ήταν ακριβώς αυτή που δεν έπρεπε. Μουδιασμένη, χωρίς εντάσεις στην άμυνα, χωρίς ρυθμό και καθαρή σκέψη στην επίθεση. Με άσχημα ποσοστά από μακριά και αποφάσεις που πονοκεφάλιαζαν. Το Περιστέρι έβρισκε σκορ πιο εύκολα απ’ όσο θα έπρεπε, ειδικά κοντά στο καλάθι με αποτέλεσμα να κυνηγάμε στο σκορ από νωρίς. Ο Νουά κρατούσε επιθετικά την ομάδα όρθια, ο Τζόουνς έδινε λύσεις, όμως συνολικά ο ΑΡΗΣ δεν είχε διάρκεια και κανένα σταθερό σημείο αναφοράς. Το -8 έμοιαζε διαχειρίσιμο  αλλά η εικόνα φώναζε ότι χρειάζεται άμεση αλλαγή νοοτροπίας.

ΕΠΕΜΕΙΝΕ, ΤΟ ΓΥΡΙΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΕΧΑΣΕ

Στο τρίτο δεκάλεπτο το έργο πήγε να στραβώσει άσχημα με το Περιστέρι να ξεφεύγει με 14 πόντους και τον ΑΡΗ να μοιάζει ανήμπορος να αντιδράσει. Όπως το συνηθίζει όμως… εκεί όπου όλα φαίνεται να τελειώνει έβγαλε αντίδραση! Με Τζόουνς και Νουά να σηκώνουν το βάρος, τον Κουλμπόκα να δίνει κάποιες λύσεις και τον Αντετοκούνμπο να βγάζει ενέργεια στην άμυνα η διαφορά άρχισε να μαζεύεται.

Το Περιστέρι όσο περνούσε ο χρόνος έβγαζε κόπωση λόγω του περιορισμένου ροτέισον, έχανε διαρκώς ελεύθερα σουτ με αποτέλεσμα οι παίκτες μας να αρπάξουν την ευκαιρία και από το -14 να τρέξουν ένα μεγάλο σερί και να προσπεράσουν με +4 λίγα λεπτά πριν το φινάλε. Εκεί αντί να τελειώσουμε την δουλειά… έγινε η μια λάθος επιλογή μετά την άλλη και το Περιστέρι στις λεπτομέρειες πήρε τη νίκη μιας και στο τέλος πάρθηκε η απόφαση να κρατήσουμε τη διαφορά παρά να ρισκάρουμε το παιχνίδι στην παράταση.

ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ

Ο Μίλιτσιτς μετά το ματς στάθηκε στην κακή εκκίνηση και στη συγκέντρωση τονίζοντας ουσιαστικά αυτό που έδειξε και το παρκέ. Το πρόβλημα δεν ήταν μόνο ένα κακό πεντάλεπτο ή δύο λάθος αποφάσεις. Το πρόβλημα είναι ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο σε κάθε «πρέπει» που συναντά η ομάδα το οποίο καταλήγει σε αρνητικό αποτέλεσμα. Ναι ο στόχος εν μέρει επετεύχθη αλλά κάπου όλο αυτό μοιάζει λάθος. Λάθος γιατί εδώ και τόσο καιρό υπολογίζαμε το αν θα βγούμε 3^οι ή 4^οι ή  αν με μειονέκτημα έδρας θα μπορούμε να κάνουμε το μπρέικ ευελπιστώντας στα κρίσιμα να είμαστε έτοιμοι. Κάτι που σήμερα δεν το είδαμε σχεδόν καθόλου. Δεν το είδαμε την περασμένη Τετάρτη στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας, δεν το είδαμε όποτε χρειάστηκε σε ολόκληρη τη χρονιά. Αν όλο αυτό δεν είναι λάθος, τότε αναρωτιέμαι τι είναι; Τουλάχιστον με αυτή την εικόνα βγαίνουν κάποια χρήσιμα συμπεράσματα για την επόμενη χρονιά. Γιατί πέρα από «καλούς χαρακτήρες», η ομάδα χρειάζεται και ανθρώπους που δεν φοβούνται τη νίκη.

ΚΑΚΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ

Παιχνίδι στα μέτρα του που έπρεπε και μπορούσε να κερδίσει είχε ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στο Περιστέρι, τελικά όμως η ομάδα αρκέστηκε στο να μην χάσει τη διαφορά της πρώτης αναμέτρησης και μαζί και το πλεονέκτημα για την κατάκτηση της 5^ης θέσης. Πολύ κακό αγωνιστικό πρόσωπο στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα μόλις λίγες ημέρες μετά την πολύ καλή εμφάνιση στο ΣΕΦ. Το τι διαφορά είχε εκείνο το παιχνίδι με το σημερινό το γνωρίζουμε όλοι. Αυτό που δεν γνωρίζουμε είναι αν ο Μίλιτσιτις και οι παίκτες του μπορούν να αλλάξουν αυτή τη νοοτροπία στα επόμενα παιχνίδια «χωρίς γυρισμό» ή όχι.

ΥΓ. Τουλάχιστον τώρα υπάρχει διπλό κίνητρο με Πανιώνιο και καμία απολύτως δικαιολογία.