Μπορεί το αποψινό φιλικό απέναντι στην Λάτσιο που ήταν και το πιο δυνατό που έχουμε δώσει ως τώρα να το περιμέναμε με αγωνία για να δούμε πως θα τα "πάει" η ομάδα κόντρα σε έναν δυνατό αντίπαλο αλλά ο ενθουσιασμός κράτησε μόνο λίγα λεπτά. Από πολύ νωρίς και αφού πέρασε ανώδυνα για τους αντιπάλους μας ο αιφνιδιασμός των πρώτων λεπτών οι Ιταλοί πήραν τα ηνία του αγώνα και μας ανάγκασαν σε έναν μονότονο, παθητικό ρόλο κομπάρσου, ανήμπορο να αντιδράσει... Με μια υποδειγματική άμυνα και κλιμακωτή πίεση προς την περιοχή μας σε ολόκληρο το Α' ημίχρονο το κέντρο μας  χάθηκε εντελώς και η ομάδα είχε κοπεί στα 2 με αποτέλεσμα οι Σολτάνι και Καστίγιο να μην μπορούν να πάρουν την μπάλα στα πόδια τους και η αντίπαλος τερματοφύλακας να μην νιώθει την παραμικρή απειλή.  Δυστυχώς για την ομάδα μας τα προβλήματα στην ανάπτυξη του παιχνιδιού δεν ήταν τα σημαντικότερα μιας και στα μετόπισθεν η άμυνα μας έμοιαζε με σουρωτήρι. Χωρίς ιδιαίτερο κόπο και ακόμη με μακρινές μπαλιές οι παίκτες της Λάτσιο δημιουργούσαν φάσεις από το πουθενά εκμεταλλευόμενοι την εγκληματική αδράνεια των αμυντικών. Το πρόβλημα ξεκινούσε κυρίως από τα άκρα όπου συνήθως Βαγκελί και Μίσελ ήταν εκτός θέσης, διογκωνόταν με τις ανύπαρκτες αλληλοκαλύψεις από τα αμυντικά χάφ και κορυφωνόταν με τις λανθασμένες αντιδράσεις των Παπαζαχαρία και Λαζαρίδη... Μπορεί να δεχθήκαμε μόλις 2 γκολ αλλά σίγουρα  η εικόνα που δείξαμε και οι ευκαιρίες που δημιούργησαν οι αντίπαλοι μας δικαιολογούσαν σίγουρα ένα μεγαλύτερο σκορ.  Μπορεί να περιμέναμε να δούμε πολλά περισσότερα από αυτό το απογοητευτικό θέαμα που είδαμε σήμερα αλλά αν πρέπει να βρούμε κάτι το θετικό είναι ότι αυτές οι εμφανίσεις(Παραλίμνι, Αλ Χιλάλ, Λάτσιο)  έρχονται σε φιλικά παιχνίδια και υπάρχει χρόνος τόσο για να βελτιωθούν τα κακώς κείμενα της ομάδος όσο και να ενισχυθεί η ομάδα σε θέσεις που πονάει όπως είναι αυτή του κεντρικού επιθετικού και του στόπερ. Φιλότιμες προσπάθειες από τον Τσέζαρεκ αλλά αυτό που χρειαζόμαστε είναι ευκαιρίες σαν την γυριστή κεφαλιά και το απευθείας σουτ από την σέντρα του Νέτο να καταλήγουν στα δίχτυα μιας και μόνο έτσι θα μπορούμε να "κλέβουμε" βαθμούς σε κακές βραδιές σαν την σημερινή.  Τέλος θα ήθελα να εκφράσω την συμπαράσταση μου στα παιδιά που ταξίδεψαν ως στην Ιταλία και λόγο επεισοδίων που έγιναν στο Άσκολι(περίπου 100 χλμ πριν την Ρώμη) και την καθυστέρηση στο τοπικό αστυνομικό τμήμα τελικά τα παιδιά χάσανε το παιχνίδι. Μου έχει τύχει 2 φορές να κατέβω ως την Αθήνα με πούλμαν και να μην μπορέσω να παρακολουθήσω το παιχνίδι λόγο επεισοδίων ή μπλόκου από την αστυνομία και το συναίσθημα ήταν πολύ απογοητευτικό. Φαντάζομαι το να κάνεις τόσα χιλιόμετρα  πηγαίνοντας για Ιταλία και να μην μπαίνεις καν μέσα στο γήπεδο είναι ακόμη χειρότερο. Μην μασάτε μάγκες, ΑΡΗΣ είστε έχετε τρέλα μέσα σας και δεν ξενερώνετε ποτέ!