Σε χαλαρούς ρυθμούς όπως ακριβώς παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στην Τρίπολη, ο ΟΦΗ κατάφερε να πετύχει 3 γκολ και να πάρει την ανάσα που χρειαζόταν για να πάρει τα πάνω του. Από την άλλη εμείς αυτήν την έστω καλή εμφάνιση που κρατήσαμε με τον Πανσερραϊκό την ξεχάσαμε και δείξαμε σήμερα κάτι εντελώς διαφορετικό. Κάτι αδιάφορο, κάτι άνευρο, κάτι απόλυτα προβληματικό. Και το χειρότερο από όλα ανεξήγητο, όπως εύστοχα δήλωσε ο Χιμένεθ μετά την λήξη του αγώνα.

ΠΛΗΡΩΣΕ ΤΗΝ ΧΑΛΑΡΩΤΗΤΑ ΤΟΥ

Για κάποιο λόγο που κανείς δεν κατάλαβε, στου ουδέτερο γήπεδο της Τρίπολης ο ΑΡΗΣ μπήκε διστακτικά και έδωσε το δικαίωμα στον ΟΦΗ να νιώθει ότι παίζει στο σπίτι του και είναι το φαβορί. Χωρίς να κάνει τίποτα το ιδιαίτερο ο ΟΦΗ, μόνο η διάθεση, η πίεση και η ένταση που έβγαζε στις κινήσεις τον έκανε να φαίνεται ότι έχει τον πρώτο λόγο στο παιχνίδι. Κάτι που το επιβεβαίωσε μόλις στο 18΄ .  Οι αμυντικοί άργησαν να αντιδράσουν, ο Διούδης δεν βγήκε και ο Σαλσέδο σχεδόν ανενόχλητος έστειλε με το κεφάλι την μπάλα στα δίχτυα. Ένα δεκαπεντάλεπτο χρειάστηκε ο ΑΡΗΣ μας για να βγάλει αντίδραση αλλά και αυτή κράτησε μόλις 10’.

ΧΑΛΑΡΗ Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΝΕΟ ΛΑΘΟΣ

Με 3 γρήγορες αλλαγές ξεκίνησε το Β ημίχρονο η ομάδα μας με τους Φατιγκά, Γιαννιώτα και Μισεουί να καλούνται να συμμαζέψουν το μπάχαλο χωρίς όμως επιτυχία. Κάποιες προσπάθειες του Μορόν, κάποια ακίνδυνα σουτ και μια διάθεση για κάτι καλύτερο που όμως πάντα έμενε ημιτελές. Μέσα στο μπέρδεμα μας ο ΟΦΗ βρήκε την ευκαιρία του, ο Διούδης δεν κατάφερε να μπλοκάρει αποτελεσματικά το σουτ του Νούς και ο Νέιρα πήρε το ριμπάουντ και έκανε το 2-0.  Το 3^ο γκολ στο 80’ επισφράγισε το σημερινό αγωνιστικό μας ναυάγιο.

ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Το κενό του Ράτσιτς φάνηκε να πληρώνει η ομάδα ως ένα βαθμό μιας και το κέντρο έμοιαζε να λειτουργεί χωρίς μυαλό και πλάνο. Η μπάλα πήγαινε διαρκώς στα πλάγια παρόλο που σχεδόν τίποτα καλό δεν φαινόταν να βγαίνει από εκεί. Και όταν απουσιάζει το μυαλό συνήθως το πάθος είναι αυτό που καλύπτει το κενό του. Έλα όμως που οι παίκτες μας μπήκαν με μια εκνευριστική χαλαρότητα, απέφυγαν να μπαίνουν στις φάσεις με ένταση και αρκέστηκαν σε κάποιες διστακτικές επιπόλαιες ενέργειες. Ούτε οι αλλαγές βοήθησαν και αυτό έχει την σημασία του ως προς το πως αντιμετώπισαν εξαρχής του παιχνίδι οι παίκτες μας. Τουλάχιστον από την πρώτη στιγμή που ήρθε ο Χιμένεθ βλέπαμε προσπάθεια. Σήμερα δεν είδαμε ούτε αυτό. Και όταν μια ομάδα αντί να βελτιώνεται γίνεται χειρότερη αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα. Πρόβλημα που όσο υπάρχουν σημαντικές απουσίες, φαίνεται να επεκτείνεται.

ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ ΚΑΚΟΣ

Από την καλή εμφάνιση και την πικρή ισοπαλία με τις Σέρρες, στο ναυάγιο το σημερινό και τα 3 γκολ με τον ΟΦΗ.  Δεν είχε εξήγηση ο Χιμένεθ με τη λήξη του αγώνα για τον τρόπο με τον οποίο αγωνίσθηκαν οι παίκτες του σήμερα. Δεν είχε εξήγηση γιατί από την αίσθηση αισιοδοξίας που μας άφησε η ομάδα στο τελευταίο παιχνίδι καταλήξαμε στην άνευρη και ανούσια εικόνα που παρακολουθήσαμε σήμερα. Πρέπει όμως να εξηγηθεί και να διορθωθεί άμεσα.

Μπορεί η ομάδα μας να μην πήρε τη νίκη στην Κρήτη,  η ευχάριστη έκπληξη όμως στην Τρίπολη μας έχρισε νικητές στην κούρσα της 5^ης θέσης.  Κλασσικός ΑΡΗΣ… σπατάλησε ένα ημίχρονο αλλά στην επανάληψη ανέβασε την απόδοση του, ισοφάρισε και σε έπειθε ότι αν δεν ερχόντουσαν τα ευχάριστα νέα από την Τρίπολη στο τέλος θα έκανε την ανατροπή. Η ανατροπή δεν έγινε ποτέ, η 5^η θέση όμως εξασφαλίστηκε και όλα τα υπόλοιπα είναι ανούσιες λεπτομέρειες.

ΑΦΑΝΤΟΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΗΜΙΧΡΟΝΟ

Μας έχει συνηθίσει εδώ και χρόνια αυτή η ομάδα να πετάει με τεράστια ευκολία τα πρώτα 45’ και μετά να κοντράρεται και με τον χρόνο πέρα από τον αντίπαλο. Έτσι και σήμερα ο ΑΡΗΣ στο πρώτο ημίχρονο ήταν σχεδόν ανύπαρκτος. Μάλιστα μόλις στο 6’ φρόντισε να μας υπενθυμίσει και άλλη μια κακή του συνήθεια, με την αδράνεια στην άμυνα  όπου κανείς δεν πηδάει στα στημένα, να δίνει την ευκαιρία στον ΟΦΗ να πάρει προβάδισμα με κεφαλιά μετά από εκτέλεση κόρνερ. Ένα γρήγορο προβάδισμα που έδωσε φτερά στους αντιπάλους μας που αν και δεν είχαν σπουδαίες ευκαιρίες σίγουρα είχαν την υπεροχή. Εμείς από την άλλη ήμασταν στατικοί  και ανούσιοι με την νωθρότητα να χαρακτηρίζει κάθε μας κίνηση.

ΕΜΦΑΝΙΣΘΗΚΕ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΚΑΙ ΚΥΝΗΓΗΣΕ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Η σπουδαία απόκρουση του Κουέστα στο ξεκίνημα του Β ημιχρόνου που μας γλίτωσε από το 2-0 λειτούργησε σαν διακόπτης στο μυαλό των παικτών μας. Όσο κυλούσε ο χρόνος  η ομάδα σταδιακά ανέβαζε την απόδοση της. Και όταν ο Ουζουνίδης αποφάσισε να ρίξει στο παιχνίδι τον Σπίκιτς και τον Σιφουέντες τότε το γήπεδο άρχισε να γέρνει υπέρ μας. Το γκολ ήρθε τελικά στο 89΄(προηγήθηκε σχεδόν  10’ διακοπή στο 71’ λόγω φωτιάς στον πυλώνα) από τον Σπίκιτς που εκμεταλλεύτηκε την μακρινή πάσα του Μόντσου και έστειλε με ψυχραιμία την μπάλα στα δίχτυα. Στη συνέχεια και στα 14’ των καθυστερήσεων προσπαθήσαμε για την ανατροπή αλλά ίσως και το ότι το παιχνίδι στην Τρίπολη είχε ήδη λήξει να έπαιξε τον ρόλο του.

ΒΡΗΚΕ ΛΥΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ

Εδώ και αρκετές αγωνιστικές ο ΑΡΗΣ παρουσιάζει σχεδόν το ίδιο πρόσωπο. Τα λέει ο Ουζουνίδης, προφανώς και δεν μπορεί να τα διορθώσει με τις συνθήκες που υπάρχουν εδώ και καιρό. Αυτό όμως που φάνηκε σήμερα είναι το πόσο σημαντικό είναι να παίρνεις βοήθειες από τον πάγκο. Με τους Πάρντο, Νταρίντα,  Σαβέριο, Ντούντου, Μάγιο και Φαμπιάνο να είναι σε κακή ημέρα, τον Μόντσου να αδυνατεί να κάνει τη διαφορά και τον Μορόν να παλεύει για άλλο ένα παιχνίδι μόνος του ο ΑΡΗΣ χρειαζόταν ριζικές αλλαγές για να αντέξει κόντρα στον δραστήριο ΟΦΗ. Αυτή τη φορά ο προπονητής βρήκε τις λύσεις και με την είσοδο του Σπίκιτς και του Σιφουέντες αρχικά αλλά και του Ζαμόρα και Βέλεθ πιο μετά άλλαξε ουσιαστικά τα πάντα. Ξαφνικά αποκτήσαμε ένταση, επιθετικότητα, γρήγορη σκέψη και ουσία στις κινήσεις μας. Λίγο παράδοξο που στα προηγούμενα παιχνίδια ο Σπίκιτς και ο Σιφουέντες δεν μπόρεσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν ότι οι παίκτες που έμπαιναν από τον πάγκο δεν έδιναν λύσεις. Σήμερα οι «βασικοί» έγιναν «αναπληρωματικοί» και ο ΑΡΗΣ επιτέλους βρήκε βοήθειες από τον πάγκο. Και αυτό είναι το στοιχείο που θα πρέπει να σημειώσουμε ενόψει της νέας χρονιάς.

ΦΙΝΑΛΕ ΧΩΡΙΣ ΑΓΧΟΣ

Τα 2 αγωνιστικά πρόσωπα που έδειξε για ακόμη μια φορά ο ΑΡΗΣ μας και το τελικό 1-1 με τον ΟΦΗ ελάχιστη σημασία είχαν μιας και η ήττα του Αστέρα σε συνδυασμό με το νικηφόρο σερί στο ξεκίνημα των πλέιοφς αποδείχθηκαν αρκετά για την εξασφάλιση της 5^ης θέσης. Τυπική διαδικασία η τελευταία αγωνιστική, με τον «τελικό» της 5^ης θέσης να έχει αποφευχθεί. Χωρίς άγχος θα πάμε να αποχαιρετήσουμε την ομάδα κόντρα στον Αστέρα αναμένοντας όλα αυτά που πολύ ωραία επισημάνει μετά από κάθε αναμέτρηση ο Μαρίνος Ουζουνίδης να μετουσιωθούν σε πράξεις για έναν πολύ καλύτερο ΑΡΗ από αυτόν που παρακολουθήσαμε φέτος. Είτε τελικά βγούμε Ευρώπη, είτε όχι.

ΥΓ. Δεν περιμέναμε την ομάδα του «επαναστάτη» να το παλέψει στην Τρίπολη και τελικά μας εξέπληξε με τον καλύτερο τρόπο για να τελειώνουμε μια ώρα νωρίτερα. Το ότι φθάσαμε όμως μια ανάσα από το να παίξουμε «τελικό 5^ης θέσης»  φταίει το παράλογο σύστημα της διαίρεσης των βαθμών και τίποτα άλλο.

ΥΓ2. 3 νίκες και 2 ισοπαλίες ως τώρα σε αυτή τη σειρά αγώνων δεν την λες και κακή συγκομιδή βαθμών. Καλά θα ήταν να είχαμε κάνει το 5 στα 5 και να πηγαίναμε για το 6 στα 6.  Αν ήμασταν όμως η ομάδα που θα μπορούσε να το κάνει αυτό τότε δεν θα ήμασταν στους διεκδικητές της 5^ης θέσης με φόντο την Ευρώπη.

Κανένα περιθώριο δεν άφησε ο ΑΡΗΣ μας στον ΟΦΗ να αντιδράσει και με τον συνήθη ύποπτο Μορόν που σκόραρε 2 φορές πήρε τη σημαντική νίκη! Ανώτερος ο ΑΡΗΣ μας σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα με την αναποτελεσματικότητα, την ατυχία και τον Κατσικογιάννη και το VAR να είναι τα μοναδικά προβλήματα που έπρεπε να ξεπεράσει. Μια νίκη που θα έπρεπε να είχε έρθει πιο εύκολα βάσει της εικόνας του αγώνα αλλά από την στιγμή που πήραμε τους 3 βαθμούς ελάχιστη σημασία έχει.

ΚΑΤΑΙΓΙΣΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ

Με τον Ουζουνίδη να φαίνεται να έχει βρει για τα καλά ένα σταθερό σχήμα ο ΑΡΗΣ μπήκε από την αρχή του αγώνα με την ίδια σοβαρότητα και συγκέντρωση που είχε δείξει στην Τρίπολη. Με ευκολία κυκλοφορούσαμε την μπάλα προς την επίθεση και με γρήγορες μεταβιβάσεις καταφέρναμε κυρίως από τα πλάγια να γινόμαστε απειλητικοί. Παράλληλες σέντρες που ήθελαν ένα τσαφ για να καταλήξουν στα δίχτυα, σουτ που κατέληγαν μακριά από την εστία ή κόντραραν στα σώματα με την μπάλα να μην μας κάνει το χατίρι και μερικές αποκρούσεις του πολύ καλού Ναούμοφ ήταν η εικόνα ενός ημιχρόνου με τον ΑΡΗ απόλυτο κυρίαρχο. Όσο όμως δεν έμπαινε το γκολ υπήρχε το γνωστό άγχος.

Η ΛΥΣΗ ΑΠΟ ΤΑ 11 ΒΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΡΑΣΑΚΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΤΑ

Ότι δεν κατάφεραν ξανά και ξανά να πετύχουν οι παίκτες μας με τις ατελείς επιθετικές τους προσπάθειες το κατάφερε τελικά ο Μορόν από τα 11 βήματα στο 61. Ο Κουμπαράκης στο VAR είδε το καθαρό χέρι και ο Ισπανός με ωραία εκτέλεση έκανε το 1-0. Ο ΟΦΗ ξαφνικά εμφανίσθηκε στο γήπεδο χωρίς όμως να γίνεται απειλητικός. Αντιθέτως ο ΑΡΗΣ κατάφερε και βρήκε έστω και με τυχερό τρόπο το 2^ο γκολ από τον Μεντίλ όμως ο Κατσικογιάννης και VAR συνεργάστηκαν άψογα και βρήκαν παράβαση  για να το ακυρώσουν. Παράβαση που κανείς δεν μπορεί να καταλάβει αν δει τη φάση. Βέβαια ο Κατσικογιάννης από την αρχή του αγώνα είχε καταφέρει να επιβεβαιώσει τις φήμες αφήνοντας επιδεικτικά το σκληρό παιχνίδι των αντιπάλων μας ατιμώρητο όπως και τους ψεύτικους τραυματισμούς καθυστερήσεις ακόμη και εκεί που δεν υπήρχε καν υποψία για αληθινό τραυματισμό. Τέλος στο άγχος που παραδοσιακά προκαλεί αυτό το εύθραυστό 1-0 έδωσε και πάλι ο Μορόν στο 93! Ο Ισπανός έκλεψε την μπάλα στο κέντρο, κουβάλησε την μπάλα μέχρι την αντίπαλη εστία και με ωραίο σουτ έγραψε το τελικό 2-0! Κλειδώνοντας με τον καλύτερο τρόπο μια νίκη που δικαιούταν η ομάδα μας χωρίς την παραμικρή αμφιβολία.

ΔΕΙΧΝΕΙ ΣΟΒΑΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ

Με τον ΑΡΗ μας να καλείται να διατηρήσει τα κεκτημένα χωρίς καν να γνωρίζει αν αυτός ο δρόμος θα οδηγήσει τελικά στην Ευρώπη υπήρχε ο φόβος ότι η ομάδα μπορεί να έχανε εντελώς τη συγκέντρωση της σε αυτά τα πλέιοφς . Στην πράξη όμως βλέπουμε τον Μαρίνο Ουζουνίδη να έχει καταφέρει να βρει ένα σχήμα αλλά και γενικότερα να έχει πείσει τους παίκτες του να παραμείνουν σοβαροί και να μπαίνουν αποφασισμένοι στα παιχνίδια. Έτσι παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στην Τρίπολη, έτσι ακριβώς τον είδαμε και σήμερα. Με τους περισσότερους παίκτες να έχουν θετική παρουσία το μόνο πρόβλημα που έπρεπε να λυθεί ήταν ο γρίφος του γκολ. Όπως στο γκολ του Μεντίλ όπου κακώς ακυρώθηκε η τύχη μας χαμογέλασε σε όλες τις προηγούμενες προσπάθειες τίποτα δεν μας πήγαινε καλά. Σίγουρα όταν σουτάρεις στα περιστέρια ή δεν δίνεις την σωστή πάσα έχεις την ευθύνη αλλά στο ποδόσφαιρο έχουμε δει ότι χωρίς λίγη τύχη δεν πας πουθενά.  Η αντίδραση μετά το 1-0 δεν ήταν καλή γιατί χάσαμε τον έλεγχο του ρυθμού και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να διορθωθεί για τη συνέχεια. Στο σύνολο όμως του αγώνα ο ΑΡΗΣ μας ήταν κατά πολύ καλύτερος και αυτό είναι που μετράει.

ΔΕΝ ΑΦΗΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ

Με τον Λορέν Μορόν να συνεχίζει και σήμερα την καλή παράδοση που έχει κόντρα στον ΟΦΗ ο ΑΡΗΣ μας πήρε τους 3 βαθμούς κερδίζοντας με 2-0 σε ένα παιχνίδι που βάσει της εικόνας θα έπρεπε να είχε έρθει πιο εύκολα. Το σημαντικό όμως είναι ότι η ομάδα όχι μόνο έκανε το 2 στα 2 σε αυτή τη σειρά αγώνων αλλά έχει δείξει ως τώρα ένα στιβαρό πρόσωπο που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από τους αντιπάλους του. Μετά την αποτυχημένη προσπάθεια να μπούμε στην τετράδα κανείς δεν μπορούσε να θεωρήσει δεδομένη αυτή την καλή εικόνα και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να πιστωθεί στον Ουζουνίδη και τους παίκτες του. Η καλή αρχή έγινε, περιμένουμε και την ανάλογη συνέχεια.

ΥΓ. Ρε κάτι συμπτώσεις! Από το 61΄ που σκόραρε ο Μορόν και μετά, ούτε μια φορά δεν παρέμειναν κάτω οι παίκτες του ΟΦΗ σε αντίθεση με τις εκνευριστικές καθυστερήσεις που προηγήθηκαν.

Ένα ημίχρονο απών όπου ο ΟΦΗ κυριάρχησε και πήρε το προβάδισμα και ένα ημίχρονο όπου έπαιξες σαν ΑΡΗΣ… αλλά κατάφερες σε 2 φάσεις να δεχθείς 2 γκολ. Μοντόγια και Μπράμπετς οι «πρωταγωνιστές» της συνολικής κακής αμυντικής λειτουργίας της ομάδας από το πρώτο μέχρι το τελευταίο σφύριγμα της αναμέτρησης. Απογοήτευση στον κόσμο που περίμενε να δει την ομάδα με περισσότερες προπονήσεις στα πόδια της να έχει μια βελτιωμένη εικόνα και όχι να προβληματίζει σε τέτοιο βαθμό.

ΜΕ ΝΤΑΡΙΝΤΑ – ΜΟΝΤΟΓΙΑ ΣΤΟ ΑΡΧΙΚΟ ΣΧΗΜΑ

Με τους Νταρίντα και Μοντόγια να αντικαθιστούν τους ανέτοιμους Μόντσου και Μάγιο στο αρχικό σχήμα ο Άκης Μάντζιος προσπάθησε να διατηρήσει στο μέγιστο βαθμό την όποια χημεία είχε δημιουργηθεί από τα προηγούμενα παιχνίδια. Αναμενόμενες κινήσεις μιας και οι επιλογές για τις συγκεκριμένες θέσεις ήταν περιορισμένες. 

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΠΙ 45’

Μόνο ορεξάτος και αποφασισμένος για το διπλό δεν παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στην Κρήτη στα πρώτα 45’ της αναμέτρησης. Με εξαίρεση μια παραλίγο μαγική ενέργεια του Σίστο στο ξεκίνημα που κατέληξε στο δοκάρι από εκεί και πέρα ο ΑΡΗΣ μας παραδόθηκε στις διαθέσεις των αντιπάλων του. Πίεζε, έτρεχε, πάλευε ο ΟΦΗ και εμείς απλά οπισθοχωρούσαμε, μπερδευόμασταν και αγχωνόμασταν ακόμη και όταν δεν υπήρχε λόγος. Με έναν αφηνιασμένο Νους και ένα εκρηκτικό ανά διαστήματα Φούντα  ο ΟΦΗ κατάφερε σε αρκετές φάσεις να εκθέσει την άμυνα μας και παρόλο που το 1-0 προέκυψε από ένα επιπόλαιο πέναλτι που έκανε ο Μοντόγια, θα μπορούσαν να είχαν πετύχει και άλλα γκολ. Ευτυχώς ο Κουέστα ήταν εκεί και ο ΑΡΗΣ παρέμεινε ζωντανός στο παιχνίδι.

Η ΟΛΙΚΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ Β ΗΜΙΧΡΟΝΟΥ

Με κάποιο μαγικό τρόπο στο Β ημίχρονο μπήκε ένας άλλος ΑΡΗΣ μέσα. Η γρήγορη αλλαγή του Ντιαντί με τον Σαβέριο και Η μετατόπιση του Σίστο άλλαξε ως ένα σημείο τις ισορροπίες και η ομάδα παρουσιάστηκε πιο επιθετική, έβγαλε περισσότερη ενέργεια στις κινήσεις της και είχε την αποφασιστικότητα που έλειπε στα πρώτα 45’. Μορόν, Σαβέριο και Γκαρθία έψαξαν το γκολ της ισοφάρισης χωρίς όμως επιτυχία. Και εκεί που έδειχνε ότι η ισοφάριση ήταν θέμα χρόνου ήρθε μια στατική φάση από τα πλάγια και μια αδικαιολόγητη αδράνεια του Μπράμπετς στο κέντρο της άμυνας που απλά παρακολούθησε με αγωνία τον παίκτη που μάρκαρε να σηκώνεται και να καρφώνει με το κεφάλι την μπάλα στα δίχτυα. Ένα 2^ο γκολ στο 57’ από έναν ακίνδυνο ΟΦΗ στο σημείο που έχεις αρχίσει να επιβάλλεις το παιχνίδι σου… Το  ανόητο χέρι του Χατζηχριστίδη έδωσε την ευκαιρία στον Μορόν να μειώσει σε 2-1 από τα 11 βήματα και να ξαναφέρει τον ενθουσιασμό στην ομάδα για την ισοφάριση. Οι ευκαιρίες του Σαβέριο και του Σαμόρα ήταν οι πιο σημαντικές για να γίνει το 2-2. Για ακόμη μια φορά όμως η άμυνα μας έδειξε θολωμένη, δεν λειτούργησε σωστά και στο 83’ επέτρεψε στον ΟΦΗ να κλειδώσει την νίκη.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ

Πολλοί οι προβληματισμοί που μας αφήνει το σημερινό παιχνίδι.  Πρώτα από όλα ένα μεγάλο γιατί… Γιατί δεν παίξαμε από την αρχή όπως παίξαμε στο Β ημίχρονο; Γιατί επιμένουμε να παίζουμε στο ίδιο μοτίβο όταν ο αντίπαλος αποφασίζει να πιέζει ψηλά και αυτό μας δημιουργεί προβλήματα; Γιατί η ομάδα δείχνει τόσο ασύνδετη στο τρανζίσιον είτε όταν επιστρέφει στην άμυνα είτε όταν αποφασίζει να βγει γρήγορα στην επίθεση. Ώρες ώρες ο εξαιρετικός(και σήμερα) Μάνου Γκαρθία δείχνει να είναι στον κόσμο του… εκεί όπου με το που θα ξεφύγει από τους αντιπάλους του και θα κοιτάξει προς την αντίπαλη εστία ήδη οι συμπαίκτες του θα έχουν κάνει αντίστοιχες κινήσεις στον χώρο. Μάταια όμως. Στατικοί στις περισσότερες φάσεις, εγκλωβισμένοι στις σκέψεις τους ακόμη και όταν είχαμε κλείσει τον ΟΦΗ στην περιοχή του. Γιατί τόσο διστακτικοί στις πρωτοβουλίες που παίρνουν οι επιθετικοί; Μόνο ο Μάντζιος μπορεί να ψάξει και να βρει τις απαντήσεις για όλα τα παραπάνω. Αφού όμως πρώτα βρει και τους παίκτες που στην παρούσα φάση είναι έτοιμοι να τα δώσουν όλα. Αρκετοί παίκτες σήμερα ήταν μέτριοι σε ατομικό επίπεδο και αυτό έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Ιδιαίτερα όταν μιλάμε μετά από μια διακοπή 2 εβδομάδων που αναμέναμε μια πιο δουλεμένη ομάδα και παίκτες με περισσότερες ανάσες και πιο ξεκάθαρους ρόλους. Σίγουρα θέλει χρόνο η ομάδα, οφείλει όμως να δείχνει παιχνίδι με παιχνίδι βελτίωση. Και αυτό δεν το είδαμε καθόλου σήμερα.

2 ΦΑΣΕΙΣ, 2 ΓΚΟΛ, 3 ΧΑΜΕΝΟΙ ΒΑΘΜΟΙ

Όταν στο καλό σου ημίχρονο που έχεις πάρει για τα καλά τον έλεγχο και παλεύεις για την ισοφάριση επιτρέπεις στον αντίπαλο σου σε μόλις 2 ευκαιρίες να βρει 2 γκολ… τότε δύσκολα ότι και αν κάνεις να αποφύγεις την ήττα. Έλειψε η συγκέντρωση στην άμυνα, έλειψε η αποτελεσματικότητα στην επίθεση, έλειψε η ένταση και η αποφασιστικότητα στις προσωπικές μονομαχίες. Πολλά τα κακώς κείμενα σε ένα χρονικό σημείο όπου περιμέναμε την ομάδα να αρχίζει να ανεβάζει στροφές αντί να χαμηλώνει ταχύτητα. Θέλει χρόνο... θέλει όμως και άμεση αντίδραση.

Με το γκολ του Νταρίντα στο 39’ να αποτελεί την ευχάριστη «παραφωνία» στο ρεσιτάλ αστοχίας των παικτών μας ο ΑΡΗΣ πήρε τη νίκη που ήθελε απέναντι στον ΟΦΗ. Η ομάδα παρουσιάστηκε αισθητά βελτιωμένη στην επιθετική της ανάπτυξη, δημιούργησε εξαιρετικές καταστάσεις για γκολ αλλά η αστοχία στην τελική προσπάθεια ήταν  το μόνιμο αποτέλεσμα. Ελάχιστη σημασία έχουν όμως όλα αυτά για την ώρα μιας και ο ΑΡΗΣ μας πήρε τους 3 βαθμούς της νίκης σε ένα άδειο… παγωμένο… Κλεάνθης Βικελίδης.

ΠΗΓΕ ΝΑ ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΕΙ Ο ΟΦΗ, ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ΓΡΗΓΟΡΑ Ο ΑΡΗΣ

Ο ΟΦΗ δεν κατέβηκε για να κλειστεί στην άμυνα και αυτό φρόντισε να μας το δείξει από το ξεκίνημα του αγώνα. Και αν στην αρχή φάνηκε να αιφνιδιαστήκαμε πολύ γρήγορα οι παίκτες μας προσαρμόστηκαν στις συνθήκες του αγώνα. Μάλιστα χάρη στις έξυπνες μακρινές μεταβιβάσεις των Πάρντο, Νταρίντα και Σουλεϊμάνοφ η ομάδα μας κατάφερε να φθάσει κοντά στο 1-0. Και σαν να μην έφθαναν οι κακές επιλογές μας είχαμε και την ατυχία με το δοκάρι του Μορόν. Στο 39’ το πείσμα του Νταρίντα απέδωσε, βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση κοντά στην εστία σκοράροντας με υποδειγματικό τρόπο για το 1-0!

ΜΠΑΡΑΖ ΧΑΜΕΝΩΝ ΕΥΚΑΙΡΙΩΝ, ΟΠΙΣΘΟΧΩΡΗΣΗ ΚΑΙ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ

Στο Β ημίχρονο η ομάδα μπήκε με πολύ καλό ρυθμό και έδειχνε ικανή να τελειώσει το παιχνίδι. Είχε καλή κυκλοφορία της μπάλας, είχε εμπνεύσεις αλλά δεν είχε ουσία. Μορόν, Νταρίντα, Μενέντεθ, Σουλεϊμάνοφ ξανά και ξανά να μην μπορούν να συνεργαστούν, να μην μπορούν να πασάρουν σωστά ή να σουτάρουν σωστά μια ανάσα από το γκολ που θα «κλείδωνε» τη νίκη. Λογικό επακόλουθο ως ένα βαθμό να ακολουθήσει η οπισθοχώρηση ιδιαίτερα από την στιγμή που και οι αλλαγές του Μάντζιου δεν βοήθησαν. Πλησιάζοντας όμως στο τελευταίο δεκάλεπτο της αναμέτρησης ο ΑΡΗΣ βρήκε τα πατήματα του, πίεσε πιο ψηλά πιο σωστά και χωρίς να αγχωθεί ιδιαίτερα κράτησε αυτό το ευάλωτο 1-0 μέχρι το τέλος.

ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΟΣ ΜΕΣΟΕΠΙΘΕΤΙΚΑ, ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟΣ ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ

Ίσως και να βοήθησε και ο ΟΦΗ με τον τρόπο που αγωνίσθηκε αλλά σήμερα είδαμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια. Η συμμετοχή του Πάρντο στην ανάπτυξη για όσο είχε δυνάμεις ήταν σημαντική. Ενώ και τα στημένα του φαντάζουν ως μια μόνιμη πηγή κινδύνου για τον αντίπαλο. Είδαμε έξυπνες μακρινές μεταβιβάσεις αλλά και σωστές προωθήσεις των παικτών μας χωρίς την μπάλα. Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να δημιουργήσει περισσότερες από μια ντουζίνα καταστάσεις όπου θα μπορούσε να σκοράρει αλλά το έκανε μόλις μια. Και αυτός είναι ο προβληματισμός που μας αφήνει το σημερινό παιχνίδι. Σε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα με εξαίρεση την αστοχία της ήταν αυτή που έπρεπε. Ξεχώρισε ο Νταρίντα, ο Μορόν παρά την αστοχία του και ο Οντουμπάτζιο που συνεχώς ανεβάζει την απόδοση του.  Θετικό πρόσημο είχαν όλοι όσοι αγωνίσθηκαν με εξαίρεση τις αλλαγές όπου περιμέναμε να κάνουν πιο αισθητή την παρουσία τους. Και αυτό ως ένα βαθμό δείχνει ότι και οι επιλογές του Μάντζιου για την ώρα είναι περιορισμένες.

ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΓΚΟΛ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΤΗ ΝΙΚΗ

Το γκολ του Νταρίντα αν και στο 39’ τελικά ήταν λυτρωτικό έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι. Ο Τσέχος έψαχνε απεγνωσμένα μια καλή εμφάνιση εδώ και καιρό και σήμερα την βρήκε! Βελτιωμένη η ομάδα μεσοεπιθετικά που προβλημάτισε όμως με την αναποτελεσματικότητα της στην τελική προσπάθεια. Οι 3 βαθμοί όμως μετράνε και ο ΑΡΗΣ σήμερα πήρε έστω με αυτό το φτωχό βάσει ευκαιριών 1-0 αυτό που ήθελε! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Αμυντικά κενά, φθηνά λάθη και μια άνευρη εμφάνιση από τον κουρασμένο ΑΡΗ που σε ακόμη ένα παιχνίδι κατέβηκε χωρίς να μπορεί κανείς να χαρτογραφήσει τις προθέσεις τους. Το τελικό 3-2 και η προσπάθεια που έγινε για την ανατροπή δεν αποτυπώνουν την εικόνα μιας και ο ΑΡΗΣ ήταν μέτριος σήμερα αλλά και ο ΟΦΗ δεν έκανε κάτι το ιδιαίτερο ώστε να αξίζει αυτή τη νίκη. Εντείνεται ο προβληματισμός για το πως θα κυλήσει η σεζόν που μόλις ξεκίνησε, με την ομάδα να μην πείθει και τα κακώς κείμενα του μεταγραφικού σχεδιασμού να μην διορθώνονται.

ΣΤΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΝΕΥΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

Κάτι από το πρώτο παιχνίδι με την Αραράτ θύμισε ο ΑΡΗΣ σήμερα, με τον τρόπο με τον οποίο ήταν στημένος να μην δείχνει ξεκάθαρα τις διαθέσεις τους. Ήθελε τη νίκη εκμεταλλευόμενος τις ελάχιστες ευκαιρίες που θα του δινόταν; ήθελε να διασφαλίσει το μηδέν και μετά ότι βγει;  Πάντως σε καμία περίπτωση δεν κατέβηκε σαν το φαβορί μέσα στο γήπεδο που είχε μεγαλύτερη ανάγκη το θετικό αποτέλεσμα. Ενώ και σε δυνάμεις και εντάσεις από την αρχή διαφάνηκε μια αδυναμία στις μονομαχίες και τις διεκδικήσεις της μπάλας με τους αντιπάλους μας. Ο ΟΦΗ με υψηλή πίεση, αρκετά τρεξίματα και πολύ δύναμη στις ενέργειες του, έδειχνε πιο απειλητικός χωρίς όμως να κάνει ευκαιρίες.

ΚΑΚΟΣ ΜΕΣΟΑΜΥΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΦΘΗΝΑ ΛΑΘΗ ΣΤΑ ΜΕΤΟΠΙΣΘΕΝ

Η άμυνα περισσότερο από ότι η επίθεση είναι καθαρά θέμα σωστής ομαδικής λειτουργίας και πειθαρχίας στις τοποθετήσεις αλλά ποιος θα αναλάβει τον ρόλο του κόφτη και ποιος καλύπτει πίσω. Στον ΑΡΗ ως τώρα όλα αυτά είναι ένα ατελείωτο μπέρδεμα. Δεν ήξεραν πότε να πιέσουν, πότε να οπισθοχωρήσουν και πότε να καλύψουν το «ανέβασμα» του συμπαίκτη τους. Κάπως έτσι είδαμε τον τερματοφύλακα του ΟΦΗ να βγάζει ασίστ για το 1-0 και μια σειρά από λάθη να οδηγούν και στο 2-0.

ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ… ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΣΤΗ ΝΙΚΗ

Με το 2-0 πριν καλά καλά βγει το ημίχρονο ο ΑΡΗΣ δεν είχε άλλη επιλογή από το να ανέβει ψηλά και να γίνει πιο απειλητικός. Αποτέλεσμα όλης αυτής της προσπάθειας ο ΑΡΗΣ να δημιουργήσει ευκαιρίες, να βρει 2 γκολ με Μορόν και Φαμπιάνο και να φθάσει μια ανάσα από την ολική ανατροπή με το δοκάρι του Πάλμα. Ενώ και στο 1-0 υπήρχε η άμεση απάντηση από τον Πάλμα, με την μπάλα από τη θέση του σώματος του τερματοφύλακα του ΟΦΗ που διώχνει να φαίνεται να έχει περάσει την γραμμή αλλά το VAR το έπνιξε. Όπως δηλαδή και στο Βουκουρέστι με το που ο ΑΡΗΣ αναγκάστηκε να παίξει μπάλα και να βρει γκολ έδειξε ότι δεν είχε να φοβηθεί τίποτα από τον αντίπαλο του.

ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΠΛΑΝΟ ΤΟΥ

Σαν να προσπαθούν οι παίκτες του Τόλη Τερζή να εφαρμόσουν ένα πλάνο που δεν μπορούν. Είτε μιλάμε για την επίθεση είτε για την άμυνα και στις 2 πλευρές του γηπέδου οι παίκτες μας μοιάζουν να μην ξέρουν τι θέλουν. Χτίσιμο παιχνιδιού από πίσω όπως απαιτεί το σύγχρονο ποδόσφαιρο; Μα και όταν σπας την πίεση από την περιοχή σου και μεταφέρεις την μπάλα στο κέντρο τι κάνεις; Εκμεταλλεύεσαι τα κενά και την ανακατωσούρα της αντίπαλης άμυνας; Όχι. Παγώνεις τον ρυθμό και ξαναγυρίζεις την μπάλα πίσω ώστε να δώσεις την ευκαιρία στους αντιπάλους σου να επιστρέψουν στις θέσεις τους και να αναδιοργανωθούν. Ανεβαίνουν τα μπακ ή δεν ανεβαίνουν; Πιέζουμε ψηλά ή δεν πιέζουμε. Ερωτήσεις που φαίνεται να στριφογυρίζουν στο μυαλό των παικτών μας.

ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΑ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ

Το να ετοιμάζεις ένα πλάνο και αυτό να μην σου βγαίνει μέσα στο παιχνίδι είναι κάτι που δύσκολα διορθώνεται κατά την διάρκεια του αγώνα. Το να βλέπεις όμως την ομάδα σου να ξεμένει από δυνάμεις είναι κάτι που μπορείς να το διορθώσεις με 5 αλλαγές πλέον. Ωραία μπήκε ο Ντουκουρέ στη θέση του κακού σήμερα Ζουλ αλλά έπρεπε να φθάσουμε στο 81’ για να γίνουν 3 αλλαγές; Δύσκολα ερμηνεύονται και οι επιλογές του Τερζή αλλά και η «εμπιστοσύνη» που δείχνει στο φετινό ρόστερ. Τουλάχιστον είδαμε ότι υπάρχει Ντουκουρέ στην ομάδα, ίσως στο μέλλον να δούμε ότι υπάρχει και ο Παναγίδης που στα φιλικά που αγωνίσθηκε ήταν εξαιρετικός.  Μέχρι και στο κομμάτι των αλλαγών ο Τερζής έχει αρχίσει να γίνεται προβλέψιμος, όπως προβλέψιμη είναι και η ομάδα στο τι ακριβώς θα κάνει ή δεν θα κάνει μέσα στο γήπεδο.

ΧΑΜΗΛΩΝΕΙ ΤΟΝ ΠΗΧΗ ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ

Συνεχίζει να πληρώνει ο ΑΡΗΣ τα λάθη του καλοκαιρινού μεταγραφικού σχεδιασμού με τα κενά στην άμυνα και την έλλειψη(;) λύσεων από τον πάγκο να φαίνονται και στο σημερινό παιχνίδι με τον ΟΦΗ. Ένα παιχνίδι που με το που αναγκάστηκε η ομάδα να αντιδράσει φάνηκε ότι μπορεί να κερδίσει αλλά στο τέλος κατάφερε να το χάσει. Προβληματική εικόνα που πρέπει να αλλάξει άμεσα… διαφορετικά θα χειμωνιάσει και θα αναρωτιόμαστε ακόμη τι στο καλό έγινε αυτό το καλοκαίρι.

ΥΓ. Και όμως στον ΑΡΗ που φέτος κινείται πιο «συντηρητικά»,  δεν μπορούμε να βρούμε δύο στόπερ, ένα αμυντικό χαφ και έναν επιθετικό που να «αρέσουν» στον προπονητή μας!

Την αντίδραση που περιμέναμε εδώ και κάμποσο καιρό είδαμε σήμερα στην Κρήτη από τον ΑΡΗ μας που με συνοπτικές διαδικασίες καθάρισε τον ανεβασμένο… ΟΦΗ με 3-0! Όντας σοβαρός και αποτελεσματικός από την αρχή μέχρι το τέλος της αναμέτρησης ο ΑΡΗΣ έκαμψε την αντίσταση του ΟΦΗ, βρήκε 3 νέους σκόρερ στα πρόσωπα των Ρούπ, Νταρίντα και Ιτούρμπε επιστρέφοντας με εμφατικό τρόπο στις νίκες.

ΑΛΛΑΓΗ ΠΛΕΥΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΕΡΖΗ

Αν υπήρχε κάποιο παράπονο από τις πρώτες κινήσεις του Τερζή με το που κάθισε στην θέση του Πάρντιου, αυτό είχε να κάνει με την διστακτικότητα του να προχωρήσει σε ουσιαστικές αλλαγές. Έχοντας πλέον περισσότερες επιλογές στη διάθεση του κατάφερε να παρουσιάσει κάτι το διαφορετικό. Πιθανόν η χρησιμοποίηση του Ρουπ στο αρχικό σχήμα και η συνεργασία που είχε ο Γερμανός με τους Νταρίντα και Ετέμπο να ήταν και το κλειδί της νίκης.  

Η ΤΡΙΑΔΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΑΡΕΣΥΡΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ

Ο Ρούπ μαζί με τους Ετέμπο και Νταρίντα συνέθεσαν μια τριάδα στο κέντρο με υψηλό ποδοσφαιρικό IQ που παρέσυρε ολόκληρη την ομάδα. Από την σωστή και γρήγορη κυκλοφορίας της μπάλας προς την επίθεση μέχρι και την αμυντική λειτουργία αυτοί οι 3 παίκτες με τις σωστές τοποθετήσεις τους έκαναν το έργο  της αμυντικής τετράδας ακόμη πιο εύκολο. Και φυσικά πίσω από την αμυντική τετράδα ήταν ένας Κουέστα που για ακόμη μια φορά ήταν εξαιρετικός και ενέπνεε εμπιστοσύνη στην εστία του. Ενώ και στην επίθεση οι μάχες του Καμαρά δεν κατέληγαν στα σκουπίδια μιας και ο Μαυριτανός τις περισσότερες φορές είχε έναν παίκτη κοντά του για να σπάσει την μπάλα και να συνδυαστεί. Μπορεί τα εξτρέμ Πάλμα και Γκαρσία να συνέχισαν τις χαμηλές πτήσεις τους αλλά η συνολική λειτουργία της ομάδας παίρνοντας δύναμη από την σταθερότητα του κέντρου ήταν εξαιρετική.

ΒΡΗΚΕ ΔΙΧΤΥΑ ΜΕ 3 ΝΕΟΥΣ ΣΚΟΡΕΡ ΣΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ

Πέρα από τη συνολικά καλή εικόνα της ομάδας η διαφορά σήμερα ήταν ότι ο ΑΡΗΣ μας όχι μόνο δημιούργησε πολλές και καλές ευκαιρίες αλλά κατάφερε 3 από αυτές να τις κάνει και γκολ! Ο Ρούπ έκανε την αρχή που εκμεταλλεύτηκε το γύρισμα του Πίρσμαν μετά από εκτέλεση κόρνερ, ο Ρουπ στη συνέχεια έδωσε την ασίστ  στον επερχόμενο Νταρίντα που ακολούθησε την φάση και στο τέλος ο Ιτούρμπε έβαλε με το πείσμα του ένα γκολ που δεν μπορούσαν με τίποτα αυτή τη φορά να το ακυρώσουν! Τι και αν ο Καμαρά που κυνήγησε λυσσαλέα το γκολ δεν κατάφερε να σκοράρει. Σήμερα φάνηκε ξεκάθαρα ότι το γκολ είναι αποτέλεσμα ομαδικής προσπάθειας και όχι ενός σέντερ φορ, είτε αυτός λέγεται Καμαρά είτε λέγεται Γκρέι.

ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ ΤΡΟΠΟ

Τέλος στο αρνητικό του σερί έβαλε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στην Κρήτη παίζοντας ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο και κερδίζοντας εύκολα τον ΟΦΗ με 3-0! Ρουπ, Νταρίντα και Ιτούρμπε(ναι μέτρησε!) τα 3 γκολ της αναμέτρησης σε ένα παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ έβγαλε την αντίδραση που θέλαμε και έβαλε τις βάσεις για την αντεπίθεση του. Πλέον περιμένουμε την ομάδα να σταθεροποιήσει την απόδοση της, ντεφορμέ παίκτες να επανέλθουν και η ομάδα μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος να κάνει όσες περισσότερες ζημιές μπορεί σφραγίζοντας παράλληλα το ευρωπαϊκό εισιτήριο. Πως τον χαμήλωσες έτσι τον ανεβασμένο ΟΦΗ ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Φοβάται να πέσει για ύπνο ο Ιτούρμπε απόψε …μην ξυπνήσει το πρωί και μάθει ότι του ακύρωσαν το γκολ!

ΥΓ2. Ένα γκολ και μια ασίστ η "αποτυχημένη" μεταγραφή της τελευταίας στιγμής.

Νέα απώλεια βαθμών για την αγαπημένη μας ομάδα που δεν τα κατάφερε ούτε με αντίπαλο τον ΟΦΗ. Η αδυναμία του να μετουσιώσει τις ευκαιρίες του σε γκολ και παράλληλα να διατηρήσει το μηδέν παθητικό για ακόμη ένα παιχνίδι ήταν οι βασικοί λόγοι που χάθηκαν έτσι απλά  2 βαθμοί κόντρα σε έναν μετριότατο αντίπαλο. Εκπληκτικό το γκολ της ισοφάρισης του Γκρέι που όμως έχασε και άλλες σημαντικές ευκαιρίες. Μοιραίος παίκτης ο Καμάτσο που δεν βρήκε στόχο σε σχεδόν άδεια εστία λίγα λεπτά πριν τη λήξη του αγώνα.

ΕΙΧΕ ΚΑΛΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΙΕΣΤΙΚΟΣ

Σαφώς καλύτερα σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια πατούσε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα που με τον Μανού Γκαρθία πίσω από τον Γκρέι αλλά και τα 2 μπακ να συμμετέχουν αρκετά στην επιθετική ανάπτυξη της ομάδος κυκλοφορούσε την μπάλα γρήγορα και ορθολογικά. Ωστόσο όλη αυτή η εικόνα όχι μόνο δεν μεταφράστηκε σε γκολ αλλά ούτε καν σε πίεση για τον ΟΦΗ μιας και όλες οι τελικές μας προσπάθειες ήταν βεβιασμένες και δεν πλησίαζαν καν στον στόχο. Το ωραίο γκολ του Ματέο Γκαρσία μετά από την γνωστή χρονοβόρα διαβούλευση ακυρώθηκε ως οριακό οφσάιντ με τις γραμμές να τοποθετούνται με άκρως «εξυγιαντικό» τρόπο.

ΠΡΟΔΟΘΗΚΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ

Με τον ΟΦΗ να παραχωρεί την κατοχή όπως εξαρχής αναμέναμε το μυαλό όλων ήταν στο γκολ όπως ήταν λογικό. Έλα όμως που φέτος ο ΑΡΗΣ δεν έχει καταφέρει να κρατήσει σε ούτε ένα παιχνίδι το 0 στην άμυνα και δυστυχώς το επανέλαβε και σήμερα. Μια αδράνεια της άμυνας στην αντεπίθεση του ΟΦΗ ήταν αρκετή για να γίνει η ζημιά και να κυνηγάμε την ανατροπή του σκορ για ακόμη μια φορά. Παρόλο που σε όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα μόλις μια φορά νιώσαμε να απειλούμαστε.

ΞΥΠΝΗΣΕ, ΙΣΟΦΑΡΙΣΕ ΑΛΛΑ ΩΣ ΕΚΕΙ

Κόντρα στη ροή του αγώνα ο ΟΦΗ κατάφερε να προηγηθεί στο σκορ και στο αμέσως χρονικό διάστημα είδαμε τον ΑΡΗ που γουστάρουμε μέσα στο γήπεδο, να κυνηγάει λυσσαλέα την ισοφάριση. Ισοφάριση που δεν προέκυψε από κάποια  ορθολογική προσπάθεια αλλά από μια απίθανη έμπνευση του Γκρέι που κατάφερε με ένα ανάποδο γύρισμα έχοντας πλάτη στην εστία να τη στείλει στα δίχτυα.  Εκστασιασμένος ο ΑΡΗΣ από την ισοφάριση συνέχισσε να κυνηγάει και το δεύτερο γκολ χωρίς όμως να καταφέρνει να ολοκληρώσει τις προσπάθειες του. Αστοχία, επιπόλαιες πάσες και ατυχία ήταν ότι είχαμε να επιδείξουμε μέχρι τη λήξη της αναμέτρησης. Αποκορύφωμα της αστοχίας η φάση του Καμάτσο λίγο πριν το 90’.

ΑΙΣΘΗΤΑ ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΟΣ ΑΛΛΑ ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ

Αρχίζει και φαίνεται πλέον η δουλειά του Πάρντιου στην ομάδα με τις λεπτομέρειες όμως που κάνουν την διαφορά και δίνουν βαθμούς να απουσιάζουν. Εκεί βέβαια είναι και το ατομικό ταλέντο και η συγκέντρωση που έχει ο κάθε παίκτης ξεχωριστά. Όπως ο Γκρέι με προσωπική ενέργεια έφερε το παιχνίδι στα ίσα έτσι ακριβώς σπατάλησε άλλες 2-3 καλές ευκαιρίες. Ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που εκτός του Καμάτσο στο φινάλε, οι Μαντσίνι, Γκαρσία, Γκαρθία και ο Οντουμπάτζιο βρέθηκαν σε θέση για να σκοράρουν χωρίς επιτυχία. Εκεί ο προπονητής δεν μπορεί να κάνει κάτι παρά μόνο να ζητήσει από τους παίκτες του να είναι πιο ψύχραιμοι και πιο συγκεντρωμένοι. Κάτι ανάλογο ισχύει και για την άμυνα όπου και εκεί η μια στιγμή αδράνειας γκρεμίζει την όλη προσπάθεια σε ένα παιχνίδι που δεν κινδυνεύεις. Από την άλλη τα στημένα είναι κάτι που πρέπει να δουλευτούν με τον προπονητή μιας και ο τρόπος που τα σπαταλάμε έχει κουράσει.

ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΡΕΧΕΙ

Αν αυτή ήταν η εικόνα μας τις πρώτες αγωνιστικές τότε όλα θα είχαν μια λογική εξήγηση και θα μιλούσαμε για πίστωση χρόνου. Όταν όμως πλησιάζουμε στο φινάλε του πρώτου γύρου με την διαφορά από τις πρώτες θέσεις να έχει φθάσει σε διψήφια νούμερα τότε μιλάμε για μια χρονιά που παλεύουμε για να σώσουμε ότι μπορεί να σωθεί.  Το αν αξίζαμε τη νίκη σήμερα κόντρα στον ΟΦΗ δεν λέει και κάτι… Η ομάδα χρειάζεται βαθμούς και αν δεν μπορεί να τους κερδίσει σε παιχνίδια σαν το σημερινό τότε σύντομα θα αρχίσουμε τους υπολογισμούς και να ψάχνουμε για θαύματα ώστε να σώσουμε ότι σώνεται.

ΥΓ. Αυτή η ιστορία με τις γραμμές του οφσάιντ που μια ώρα παλεύουν οι «επιστήμονες» του VAR να τοποθετήσουν για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα έχει κουράσει…

4 παιχνίδια απομένουν για την ολοκλήρωση του Α’ γύρου και την μεγάλη διακοπή ελέω μουντιάλ με τον ΑΡΗ μας να έχει την ευκαιρία να «ρεφάρει» κατά κάποιο τρόπο την έως τώρα μέτρια πορεία του. Απέναντι σε ΟΦΗ, Ατρόμητο, Λαμία και Γιάννενα ο ΑΡΗΣ πρέπει πάση θυσία να πάρει το απόλυτο των βαθμών. Πέρα από την απαιτούμενη βελτίωση θα πρέπει και πνευματικά η ομάδα να γίνει πιο κυνική στοχεύοντας περισσότερο στο τελικό αποτέλεσμα. Έτσι μόνο θα μαζέψει τους απαραίτητους βαθμούς ώστε να μπορέσει στη συνέχεια να θέσει τους όποιους στόχους.

Ο ΠΑΡΝΤΙΟΥ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΤΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΕΙ ΛΥΣΕΙΣ

Σε αντίθεση με τον ερχομό του Μπούργος που μιλούσαμε για το «μαγικό ραβδάκι» και τους 12 βαθμούς σε 2 αγώνες για να αναδείξουμε το μέγεθος της επίδρασης του νέου προπονητή μας, η παρουσία του Πάρντιου δεν έχει συνοδευτεί με κοσμογονικές αλλαγές στην ομάδα και μια εντυπωσιακή βελτίωση της ομάδας όπως θα θέλαμε. Από την άλλη όμως μπορείς να διακρίνεις κάποια θετικά στοιχεία και κάποια μικρά κομμάτια που ένα ένα φαίνεται να συμπληρώνουν σωστά το παζλ. Πλέον ο Πάρντιου δεν δοκιμάζει απλά διάφορες αλχημείες αλλά έχει και περισσότερα όπλα στην φαρέτρα του με πρώτο και καλύτερο τον Ετεμπό. Ένας παίκτης με σημαντική επίδραση στην ομάδα που δείχνει ικανός να κάνει την διαφορά στον χώρο του κέντρου. Ενώ και οι Ενκολού και Ζερβίνιο όπως και οι Καμάτσο και Γκαρσία είναι άλλοι 4 παίκτες με αναβαθμισμένο ρόλο στην «εποχή Πάρντιου». Αυτό που απομένει είναι να φανεί αν θα υπάρχει συνέχεια στη βελτιωμένη εικόνα που είδαμε κυρίως απέναντι στον Παναθηναϊκό.

ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Η έως τώρα βαθμολογική συγκομιδή μας δεν είναι η αναμενόμενη. Οι απώλειες βαθμών απέναντι σε ΑΕΚ και μπάογκ εντός έδρας ήταν σημαντικές  και θα πρέπει κάπως να καλυφθούν. Για αυτό και στα 4 εναπομείναντα παιχνίδια αυτό που έχει σημασία είναι οι 12 βαθμοί και τίποτα άλλο. Είτε έρθουν οι νίκες με καλές εμφανίσεις είτε με κόπο και με βάσανο το ταμείο στο τέλος θα πρέπει να λέει 12 βαθμοί. Στη συνέχεια θα υπάρχει ο χρόνος να επανέλθει ο Ντουκουρέ, να ξαναβρεί καλό αγωνιστικό ρυθμό ο Μπράμπετς και ο Μαντσίνι αλλά και να γίνουν κάποιες βελτιωτικές κινήσεις στην χειμερινή μεταγραφική περίοδο. Αν όμως υπάρχουν απώλειες τότε ο ΑΡΗΣ θα πορευτεί το υπόλοιπο της αγωνιστικής σεζόν να κυνηγάει μια ανατροπή μέχρι το τέλος των πλέιοφς.

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΟΦΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΑΡΧΗ

Σε αυτή την επανεκκίνηση που επιδιώκει ο ΑΡΗΣ το ξεκίνημα είναι και το πιο σημαντικό. Ο ΟΦΗ είναι μια ομάδα που δεν έχει ξεκινήσει καθόλου καλά και είναι αποκλειστικά στο δικό μας χέρι να φροντίσουμε να παραμείνει έτσι. Πέρα από το μεγάλο «θέλω» της νίκης, υπάρχει διαφορά ποιότητας αλλά και το σταθερά γεμάτο Κλ.Βικελίδης που μπορεί να δώσει την ώθηση στην ομάδα για να φθάσει στο 4 στα 4. Απαιτείται σοβαρότητα, προσήλωση στο αγωνιστικό πλάνο του Πάρντιου αλλά και μια προσπάθεια παραπάνω από κάθε παίκτη ξεχωριστά σε ατομικό επίπεδο ώστε ο ΑΡΗΣ να βρει τον δρόμο του. Μαζεύεις τους απαραίτητους βαθμούς και κοιτάς τη συνέχεια με διαφορετικό μάτι.

ΥΓ. Ώρες ώρες η εσωστρέφεια που χαρακτηρίζει την ομάδα μας και τον κόσμο της κρίνεται απαραίτητη. Όσο περισσότερο ασχολείσαι πέρα του ΑΡΗ, συνολικά με το μίζερο ελληνικό πρωτάθλημα με την απίστευτη αθλητική δικαιοσύνη που τιμωρεί με το έτσι θέλω τον Ζερβίνιο, τον Μπέο που ανοίγει τις πόρτες(και όχι μόνο) κατά το δοκούν και τη συντονισμένη προσπάθεια για το «τέλος» των ξένων διαιτητών το μόνο που πετυχαίνεις είναι να ξενερώνεις και να τρελαίνεσαι…

Πολύ πιο ξεκούραστα από όσο περιμέναμε η ομάδα μας πήρε την πρόκριση κερδίζοντας τον ΟΦΗ με 0-2! Η αποβολή του Μεγιάδο στο 43’ ήταν αυτό που έγειρε ξεκάθαρα την πλάστιγγα σε ένα παιχνίδι που έτσι και αλλιώς ελέγχαμε. Το γκολ από την άσπρη βούλα του Γκάμα και το ωραίο τελείωμα του Καμαρά διαμόρφωσαν το τελικό 0-2. Με την πρόκριση στις βαλίτσες ο ΑΡΗΣ αποχαιρετάει όμορφα το 2021 και ατενίζει με αισιοδοξία το 2022!

ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ 3-1

Ξεκάθαρη διάθεση να προστατέψει το 3-1 του πρώτου αγώνα είχε από το ξεκίνημα ο ΑΡΗΣ μας χωρίς όμως να κλειστεί και να δώσει μέτρα στον αντίπαλο.  Με σωστή κυκλοφορία της μπάλας και ψηλά την άμυνα έλεγχε τον αγώνα και έψαχνε την αντεπίθεση με κάθε ευκαιρία. Και όμως αν και του δόθηκαν 4-5 κλασσικές καταστάσεις για να φθάσει στο γκολ η τελική σκέψη ήταν πάντα λάθος με αποτέλεσμα ούτε να καταγράφεται τελική. Στα μετόπισθεν όμως υπήρχε μια σιγουριά τόσο λόγω της επιστροφής του Σούντγκρεν όσο και στην ετοιμότητα που έδειχνε να βρίσκεται ο Κουέστα.

ΚΟΚΚΙΝΗ, ΠΕΝΑΛΤΙ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Πιθανόν η εξέλιξη του σημερινού αγώνα να δικαιολογεί ως ένα σημείο την εμμονή του Μάντζιου στην άμυνα και στην κατοχή μιας και ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να σου δώσει το παιχνίδι όπως έγινε σήμερα. Οι παίκτες του ΟΦΗ από τη σέντρα είχαν πάρει το «σύνθημα» από τον ρέφερι να βαράνε αλύπητα αλλά κάπου έχασαν το μέτρο. Το δολοφονικό χτύπημα του Μεγιάδο με μια δεύτερη ματιά μέσω του VAR οδήγησε στην αποβολή του και κάπου εκεί τα όνειρα των Κρητικών χάθηκαν στον αέρα. Το πέναλτι στα πρώτα λεπτά του δεύτερου ημιχρόνου που μετέτρεψε σε γκολ ο Γκάμα και το σεντερφορίσιο γκολ του Καμαρά επισημοποίησαν αυτό που ήδη γνωρίζαμε. Αυτός ο ΟΦΗ όσο και αν σκυλιάσει και πιστέψει αυτούς που τον σπρώχνουν από πίσω δεν μπορεί να μας κοντράρει. Ιδίως όταν η ομάδα παίζει ώριμα, κυρίως από το κέντρο και πίσω μιας και μπροστά θέλει δουλειά ακόμη. Σημαντικό το γκολ του Καμαρά μιας και έδειχνε να το χρειαζόταν μετά από τις χαμηλές πτήσεις του στα τελευταία παιχνίδια. Σαν να μην πέρασε μια μέρα για τον Σούντγκρεν που πολλοί έσπευσαν να τον «τελειώσουν». Σε συνεχή άνοδο ο Ιτούρμπε όπου φαίνεται να συνδυάζεται ολοένα και καλύτερα με τους Εντιαγέ και Καμαρά. Καλός και πάλι ο Ματίγια που δείχνει ότι είναι μια υπολογίσιμη λύση. Σταθερή αξία ο Γκάμα που ακόμη και στις μέτριες ημέρες κάνει την διαφορά.

ΤΕΛΟΣ ΚΑΛΟ ΟΛΑ ΚΑΛΑ

Δεν άφησε περιθώρια ο ΑΡΗΣ μας στον αντίπαλο του να πιστέψει ότι θα μπορούσε να κλέψει την πρόκριση και αυτό φάνηκε από το πρώτο λεπτό. Οι Κρητικοί σαν άλλοι «γείτονες» πίστεψαν στους αβανταδόρους τους και τελικά πήραν αυτό που άξιζαν. Όσο για εμάς ταξιδεύουμε με τη σκέψη μας στην κλήρωση του κυπέλλου και ανυπομονούμε για τις πρώτες μεταγραφές. Μεταγραφές ουσίας που θα δώσουν στον ΑΡΗ μας το κάτι παραπάνω που χρειάζεται για να τρομοκρατήσει περισσότερο τους αντιπάλους του. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Το ανταλλάζεις το σημερινό 0-2 με το 1-1 του πρωταθλήματος ρε φΟΦΗ; Για ρώτα!