Την αποθέωση γνώρισε ο Ντάρσι Νέτο από τον κόσμο της ομάδος που σχεδόν γέμισε το Κλ.Βικελίδης σε ένα παιχνίδι γιορτή.   Ήταν φανερό ότι η ομάδα δεν ήταν συγκεντρωμένη στο παιχνίδι αλλά ο Πανσερραϊκός όσο και αν προσπάθησε δεν ήταν σε θέση να χαλάσει το κιτρινόμαυρο πάρτι. Το ζεστό χειροκρότημα που έλαβε ο Π.Μυροφορίδης, ο Δ.Σπανός αλλά και όλοι οι παίκτες της ομάδος ήταν η απόλυτη επιβράβευση από τον κόσμο για την φετινή πετυχημένη χρονιά.

Με το παιχνίδι εξαρχής να έχει πάρει τον χαρακτήρα γιορτής ήταν αναμενόμενο καθαρά αγωνιστικά η εικόνα μας να μην είναι αυτή που έπρεπε. Το πρώτο ημίχρονο πέρασε χωρίς να απειλήσουμε ιδιαίτερα αλλά και με τον Πανσερραϊκό σε αρκετές φάσεις να δείχνει επικίνδυνος. Στην επανάληψη όμως είδαμε έναν ΑΡΗ αποφασισμένο να μην αφήσει την γιορτή να χαλάσει και όσο περνούσε ο χρόνος να αυξάνει σταδιακά την πίεση του.  Στην πρώτη του επαφή με την μπάλα στο 60'  ο Γ.Πασσάς που μόλις είχε περάσει αλλαγή έστειλε την μπάλα στα δίχτυα μετά από σέντρα του Μπαργκάν.  Από εκείνο το σημείο και μετά ο Πανσερραϊκός έμοιασε να "αδειάζει" και το 2-0  να φαντάζει καθαρά θέμα χρόνου. Και αν και χάθηκαν αρκετές ευκαιρίες τελικά άλλος ένας παίκτης που πέρασε ως αλλαγή κατάφερε να σκοράρει. Σε μια φάση που δεν μύριζε γκολ ο Παυλίδης τρύπωσε πολύ ωραία στην αντίπαλη άμυνα και με κοντινή κεφαλιά έκανε το τελικό 2-0  μετά από σέντρα από τα πόδια του Τζανακάκη. Ένα σκορ που αν και δεν είχε ιδιαίτερη σημασία βοήθησε ώστε να γίνει ακόμη πιο όμορφη η αποψινή ημέα.

 Η συγκίνηση στο πρόσωπο του Νέτο που μας θυμίζει πολύ ωραίες εποχές  και τα χαμόγελα όλων στην ομάδα στο τελευταίο εντός έδρας παιχνίδι  ήταν ο όμορφος επίλογος  μιας εφιαλτικής τετραετίας για κάθε Αρειανό.  Η εικόνα με τα εκατοντάδες παιδάκια μέσα στο γήπεδο με την λήξη του αγώνα αλλά και αυτή των πρωταθλητών Κ15 στο ημίχρονο  ήταν ότι πιο αισιόδοξο ζήσαμε μετά από πολύ καιρό.  Υπόσχεση όλων μας θα πρέπει να είναι να μην επιτρέψουμε ο ΑΡΗΣ να μας ξαναφθάσει σε αυτό το σημείο. ΑΡΗΣ πρωταγωνιστής με στόχο την κορυφή!

ΥΓ. Η παρουσία του Ρ.Μπράβο  και οι φήμες για συνεργασία με την ομάδα σε σημαντικό πόστο προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα. Για τους λάτρεις όμως της λάτιν εποχής του ΑΡΗ ακούγεται σαν εξαιρετικό σενάριο!

ΥΓ2. Και ο Θ.Ναζλίδης στο γήπεδο  όπου παρουσιάζεται ως "κλεισμένος". Δεν θα κρίνουμε αν είναι καλός ή όχι για τον ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς αλλά   θα αναμένουμε να δούμε αν τελικά θα κλείσει αλλά και να μάθουμε ποιος τον έκλεισε. Γιατί το να κάνει μια ομάδα μεταγραφικές κινήσεις χωρίς τεχνικό διευθυντή και προπονητή είναι τουλάχιστον αστείο.

Σαν σίφουνας πέρασε και από το Αιγίνιο ο ΑΡΗΣ μας που με συνοπτικές διαδικασίες καθάρισε και την τοπική ομάδα συνεχίζοντας απτόητος την κούρσα του προς την superleague. Τα γρήγορα 2 γκολ στο ξεκίνημα του αγώνα ήταν αρκετά ώστε το παιχνίδι να αποκτήσει διαδικαστικό χαρακτήρα και το πόσα γκολ θα πετύχουμε μέχρι το τέλος να είναι η μοναδική μας αγωνία.

Μόλις λίγα λεπτά χρειάστηκαν για να πάρει κεφάλι στο σκορ ο ΑΡΗΣ όταν στο 5’ ο διαιτητής έδωσε το καθαρό πέναλτι πάνω στον Παυλίδη και στη συνέχεια ο Διαμαντόπουλος να κάνει το 1-0. Η ομάδα μας έλεγχε το ρυθμό του αγώνα, δεν έμοιαζε να αγχώνεται και τις ιδιαίτερες καιρικές συνθήκες και τον βαρύ αγωνιστικό χώρο και παρά το 1-0 έδειχνε να κυνηγάει με μανία το δεύτερο γκολ. Ένα γκολ που ήρθε με πλασέ του Πλατέλλα που πήρε το ριμπάουντ μετά από ασταθή απόκρουση στο πολύ ωραίο σουτ του Διαμαντόπουλου μέσα από την μεγάλη περιοχή.  Το 3-0 ήρθε από τα πόδια του Παυλίδη που εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο την ασιστ του Μουμίν επισφραγίζοντας με τον καλύτερο τρόπο την σημερινή του εμφάνιση. Ο Ντούνης που μπήκε ως αλλαγή συνδυάστηκε εξαιρετικά με τον Διαμαντόπουλο που πέτυχε το δεύτερο προσωπικό του γκολ. Το 1-4 δεν είχε κάποια ιδιαίτερη σημασία μιας και ο ΑΡΗΣ μέχρι το τέλος κυριαρχούσε στο παιχνίδι και μπορούσε να πετύχει και άλλο γκολ. Μια νίκη που επιβεβαιώνει την σιγουριά που αποπνέει ο φετινός ΑΡΗΣ σχετικά με τον στόχο της ανόδου. Μοναδικό μελανό σημείο η παρουσία των Νίκιτς και Μιλούνοβιτς που για ακόμη μια φορά δεν μπόρεσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους.

Κάθε νίκη στο δεύτερο γύρο έχει τη δική της ξεχωριστή σημασία μιας και οι διώκτες μας θα αρχίσουν να νιώθουν ολοένα και πιο έντονα . Εξίσου σημαντικό είναι μέχρι να φθάσουν τα «καθοριστικά» παιχνίδια με  Παναχαϊκή και ΟΦΗ η ομάδα αν όχι να αυξήσει τη διαφορά των 8 βαθμών τουλάχιστον να τη διατηρήσει.  Είναι διαφορετικό να αγωνίζεσαι με το Χ να σκοτώνει τον αντίπαλο και διαφορετικό η νίκη να είναι μονόδρομος.

Σε απόλυτο αφεντικό της κατηγορίας εξελίσσεται ο ΑΡΗΣ μας τη φετινή σεζόν που μετά την ανατροπή στη Δράμα με 1-2 έκανε ξεκάθαρο σε κάθε ενδιαφερόμενο ότι φέτος το ενδιαφέρον στην FootballLeagueθα επικεντρώνεται από την 2η θέση και κάτω.  Διαμαντόπουλος και Παυλίδης ήταν αυτοί που χάρισαν τη νίκη σε ένα παιχνίδι όπου στο πρώτο ημίχρονο φαινόταν χαμένο.

Το γνωστό νωθρό ξεκίνημα του φετινού ΑΡΗ είδαμε και σήμερα στη Δράμα. Χωρίς την απαραίτητη μαχητικότητα έμπαιναν στις φάσεις οι παίκτες μας ενώ όποτε είχαν την μπάλα έλειπε το καθαρό μυαλό με αποτέλεσμα να χαρίζουν την μπάλα στους αντιπάλους με τεράστια ευκολία. Οι Δραμινοί εκμεταλλεύτηκαν την έλλειψη συγκέντρωσης που υπήρχαν σε όλες τις γραμμές μας και με τη βοήθεια της τύχης κατάφεραν να προηγηθούν στο σκορ. Ο Δ.Σπανός αποδεικνύωντας για ακόμη μια φορά ότι βλέπει το παιχνίδι με απόλυτο ρεαλισμό προχώρησε γρήγορα σε αλλαγές ώστε να αλλάξει η εικόνα της ομάδος. Η είσοδος του Πλατέλλα και του Παυλίδη μεταμόρφωσε τον ΑΡΗ μας προς το καλύτερο με τους παίκτες μας να παίρνουν τον έλεγχο του αγώνα και να πλησιάζουν σαφώς πιο απειλητικά την αντίπαλη περιοχή. Ο πολύ καλός Μπαργκάν σήμερα γύρισε υποδειγματικά την μπάλα στον Διαμαντόπουλο που απλά έσπρωξε την μπάλα στα δίχτυα. Στο 78΄ ήταν η σειρά του Διαμαντόπουλου να δώσει την ασίστ στον Παυλίδη που με μια άπιαστη βολίδα χάρισε ακόμη 3 βαθμούς στην ομάδα μας.  Στα λεπτά που απέμειναν η ομάδα μας δεν ανησύχησε και κράτησε με ευκολία το υπέρ της σκορ.  Σήμερα φάνηκε ξεκάθαρα ότι ο ΑΡΗΣ δείχνοντας την ελάχιστη σοβαρότητα αυτή την κατηγορία την έχει για πλάκα. Το κακό ξεκίνημα είναι περισσότερο θέμα κακής νοοτροπίας παρά κάτι τεχνικό και θα πρέπει  κάποια στιγμή να διορθωθεί. Όπως φυσικά και θα πρέπει να ενισχυθεί η ομάδα τον Ιανουάριο γιατί ως τώρα παρά το γεγονός ότι έχουμε ένα καλοδουλεμένο μαχητικό και ακούραστο σύνολο μόλις 3-4 παίκτες είναι αυτοί που κάνουν την διαφορά και όταν απουσιάζουν υπάρχει πρόβλημα. Και επειδή εχθρός του καλού είναι το καλύτερο η ομάδα θα πρέπει να ενισχυθεί.

Με τη σημερινή νίκη διατήρησε το -5 από τη 2η θέση και αύξησε στο +7 την διαφορά από τις θέσεις που οδηγούν στην άνοδο. Όχι ότι θα χρειαστεί ο ΑΡΗΣ να ενδιαφερθεί για το τι γίνεται πίσω του αλλά αυτή η διαφορά βοηθάει στο να καταλαβαίνουν ότι θα πρέπει να ψάξουν αλλού για βαθμούς. Σίγουρα τα προηγούμενα χρόνια δώσαμε το δικαίωμα σε κάτι ομαδούλες σαν τη Δόξα Δράμας να βγάλει γλώσσα αλλά όπως ήταν αναμενόμενο αργά η γρήγορα τα πράγματα θα έμπαιναν στη θέση τους. Πονάει η ήττα τον Διγκόζη και τους παίκτες του που ψάχνουν δικαιολογίες σε διαιτητές και ατυχίες αλλά κατά βάθος το γνωρίζουν ότι πλέον όποτε θα συναντάνε τον ΑΡΗ αυτός θα τους πονάει!

ΥΓ. Άλλο ένα κραυγαλέο "σφάλμα" της διαιτησίας κατά του ΑΡΗ μας. Πεντακάθαρο το γκολ του Διαμαντόπουλου στο πρώτο ημίχρονο που ακυρώθηκε ως οφσαϊντ.

ΥΓ2. Μπράβο στον Δ.Σπανό για τις δηλώσεις του που δεν πιάνεται από το τελικό αποτέλεσμα για να "πνίξει" το κακό πρώτο ημίχρονο! 

Με ήρωα των τελευταίων λεπτών τον Παυλίδη που με μια βολίδα από διαγώνια θέση μέσα στην περιοχή ο ΑΡΗΣ πέρασε νικηφόρα από μια από τις πιο δύσκολες έδρες της κατηγορίας. Η ομάδα δεν ήταν καλή, το ότι όμως κατάφερε χωρίς να πιάσει υψηλά επίπεδα απόδοσης να φύγει με τους 3 βαθμούς της νίκης λέει πολλά!

Κατώτερος του αναμενομένου παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στο πρώτο ημίχρονο με τον ενθουσιασμό των γηπεδούχων να μας έχει οδηγήσει σε έναν παθητικό ρόλο. Μπορεί όλο αυτό το διάστημα να μην απειληθήκαμε ουσιαστικά αλλά οι επισκέψεις μας στην αντίπαλη περιοχή ήταν ελάχιστες.  Στην επανάληψη η ομάδα από το ξεκίνημα φαινόταν ότι πατούσε καλύτερα. Πήρε τον έλεγχο του αγώνα και άρχισε πιο προσεκτικά σε σχέση με το πρώτο ημίχρονο όπου οι μακρινές μπαλιές στο πουθενά ήταν ο τρόπος ανάπτυξης μας να ψάχνει τον δρόμο προς τα δίχτυα. Με τον Πασά στο 48' να φθάνει πολύ κοντά στο σκορ όλα έδειχναν ότι ο ΑΡΗΣ θα ανέβαζε την πίεση του. Η συνέχεια όμως παρά την υπεροχή μας δεν ήταν ανάλογη και η ομάδα με τεράστια δυσκολία κατάφερνε να γίνει απειλητική. Και ενώ όλα έδειχναν ότι βαδίζαμε σε ένα νερόβραστο 0-0 ο Παυλίδης ως από μηχανής Θεός σε μια φάση που δεν μύριζε γκολ κατάφερε από δύσκολη θέση μέσα στην μεγάλη περιοχή να πιάσει ένα άπιστο σου και να γράψει το τελικό 0-1!

Η νίκη ήρθε με τον τρόπο που ήρθε αλλά πέρα από αυτό οι παίκτες του Δ.Σπανού προβλημάτισαν με την εικόνα τους στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα. Πολλά είναι τα σημεία που πρέπει να δουλέψει η ομάδα ώστε να κλειδώσει το συντομότερο δυνατό μια από τις θέσεις που οδηγούν στην σουπερλίγκα. Η ψυχολογία όμως που δίνει αυτή η νίκη και το γεγονός ότι ήρθε σε μια δύσκολη έδρα χωρίς ο ΑΡΗΣ μας να δείξει κάτι σπουδαίο είναι πολύ σημαντικό. Ήδη σε σχέση με πέρσι στα αντίστοιχα παιχνίδια είμαστε στο +5 και αυτό από μόνο τους είναι ότι πιο αισιόδοξο!

ΥΓ. Μπράβο στα αλάνια που βρέθηκαν στο πλευρό της ομάδος! 

Μόλις ελάχιστα δευτερόλεπτα χρειάστηκαν μετά τη σέντρα του αγώνα για να ανοίξει η ομάδα μας το σκορ με το γκολ του Ντούνη και να κάνει την αρχή για μια εύκολη νίκη! Μπορεί το γρήγορο γκολ χρονικά να ήταν συμπτωματικό αλλά η συνολική καλή παρουσία της ομάδος σίγουρα έχει να κάνει με την αποπομπή του Νίκου Αναστόπουλου. Όλοι όσοι αγωνίσθηκαν έδειξαν ιδιαίτερη διάθεση, υπήρχε γρήγορη και καλή κυκλοφορία μεσοεπιθετικά ενώ και στις διεκδικήσεις οι παίκτες μας έβγαιναν νικητές, στοιχεία που έλειψαν σε προηγούμενα παιχνίδια.

Το δίδυμο Καπνίδη και Ίλιτς ήταν αυτό που διαφοροποίησε την ενδεκάδα σε σχέση με άλλους αγώνες και όπως φάνηκε λειτούργησε μια χαρά παρόλο που κανείς από τους 2 δεν μπόρεσε να σκοράρει. Ο μεν Καπνίδης προσπαθούσε να χωθεί σε όλες τις φάσεις στην επίθεση κρατόντας απασχολημένους τους αντίπαλους αμυντικούς, την ίδια στιγμή που ο Ίλιτς κρατούσε και μοίραζε σωστά τη μπάλα με κάθε ευκαιρία. Ο Παυλίδης ήταν αυτός που έκλεψε την παράσταση με 2 πανομοιότυπα πολύ ωραία γκολ με μακρινό σουτ!  Μετά το 70' με το σκορ να είναι στο 3-0 και οι δύο ομάδες έριξαν ρυθμούς και περίμεναν απλά το σφύριγμα της λήξης. Όσο όμως χρειάστηκε είδαμε έναν ΑΡΗ να τρέχει, να έχει καλή κυκλοφορία, να μην τα χάνει από την πίεση των αντιπάλων και να συνδυάζεται αρκετά καλά στην επίθεση. Μπορεί να μην χρειάστηκε η ομάδα να πιέσει περισσότερο, είχε όμως τις ευκαιρίες να πετύχει και άλλο γκολ.

Σχεδόν κανόνας είναι ότι η αλλαγή προπονητή λειτουργεί ευεργετικά για μια ομάδα και αυτό ακριβώς είδαμε σήμερα. Αρκεί φυσικά  αυτό που είδαμε να μην ήταν απλά η αντίδραση των παικτών λόγω της απόλυσης Αναστόπουλου αλλά η γενικότερη αλλαγή φιλοσοφίας που θα συνεχιστεί και στα επόμενα παιχνίδια. Η διαφορά των 8 βαθμών παρέμεινε αλλά αν θέλουμε να προλάβουμε το τραίνο της ανόδου τότε το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να σταματήσουμε να πετάμε βαθμούς. Η νίκη σήμερα ήταν μονόδρομος, όπως μονόδρομος είναι οι νίκες και σε όλα τα εναπομείναντα παιχνίδια.

ΥΓ. Αυτή τη στιγμή τα ρεπορτάζ θέλουν να περιμένουμε τον Ελευθερόπουλο να ξεμπλέξει από τον Αστέρα Τρίπολης. Αναμένουμε λοιπόν...