Ενα θέμα που οσο περνάει ο καιρός μαγνητίζει και προβληματίζει  περισσότερο τα βλέματα των Αρειανών φιλάθλων είναι αυτό της πιθανής πώλησης του νεαρού και ταλαντούχου μπασκετμπολίστα με της ομάδος  μας Κώστα Παπανικολάου. Απο την μια μιλάει η υπερηφάνεια του Αρειανού οπαδού που δεν μπορεί ποτέ να δεχθεί πωλήσεις "δικών" του παιδιών σε ομάδες της Αθήνα και απο την άλλη μιλάει η απλή λογική οτι το μπασκετ ειναι επαγελματικό και το χρήμα είναι η κινητήρια δύναμη. Εαν μου έβαζες αυτό το δίλημα πριν 15 χρόνια θα είχα εκνευριστει μόνο και μόνο στην ιδέα... Και δεν το λέω απο την πλευρά οτι πριν 15 χρόνια ο ΑΡΗΣ ήταν μεγάλυτερο μέγεθος σε σχέση με τώρα αλλά γιατι αυτά τα πράγματα εαν τα αντιμετωπίζεις έτσι(με οπαδικό εκνευρισμό) τότε ή μικρός ή τρελός ή εκτός πραγματικότητας είσαι. Εξίσου παιδικό, παράλογο και σαν όμορφο παραμυθάκι ακούγεται το έτος 2009 να πιστεύεις οτι με τα σημερινά οικονομικά δεδομένα του ΑΡΗ (σε σχέση πάντα με παο & οσφπ) μπορούμε να διατηρήσουμε στο ρόστερ μας  εναν τόσο σπουδαίο αθλητη όπως πιστεύουμε και ευχόμαστε να εξελιχθεί ο Κώστας Παπανικολάου και να έχει μια πολυετή παρουσία στην ομάδα μας ανάλογη άλλων σπουδαίων καλαθοσφαιριστών που πέρασαν απο τον σύλλογο όπως ήταν οι Γκάλης, Γιαννάκης, Φιλλιπου, Σούμποτιτς, Ρωμανίδης κ.α. Στην καλύτερη περίπτωση να καταφέρεις να τον αναδείξεις, να κανει εκπληκτικά πράγματα για μια χρονια και ύστερα να "πετάξει" μακρια... Θα λήξει το συμβόλαιο του και θα φύγει στα 23 του? Θα του τάξουν βαλίτσες με λεφτά και θα τον ψήσουν οτι θα τον έχουν βασιλιά(ειναι και της μόδας)? Η ουσία είναι οτι εύκολα ή δύσκολα θα φύγει. Θεωρώ λοιπόν οτι ο άτυπος πλειστηριασμός που έχει ξεκινησει εδώ και καιρό απο την διοίκηση της ομάδος μας είναι η καλύτερη επιλογή την συγκεκριμένη στιγμή. Και μιλάμε για μια διοίκηση που δεν κάνει οτι κάνει για να πλουτίσει ή να διατηρήσει στο ρόστερ τον Τσαλδάρη και τον Αργυρόπουλο αλλά για μια διοίκηση που έχει φέρει φέτος στο Παλέ τους Χατζηβρέττα, Κακιούζη και Ντικούδη. Πρωτοκλασσάτα ονόματα, σπουδαίοι αθλητές και με μια νοοτροπία νικητη που όπως έχω πει ολλές φορές είναι αυτό που λείπει απο τον ΑΡΗ των τελευταίων χρόνων και ξευτιλίζεται έτσι απο το μαρουσάκι. Τον μοναδικό λάθος χειρισμό που θα τον χρεώσω όμως στην διοίκηση Τζεβελέκη είναι οτι ποτέ δεν πιεσε τις καταστάσεις για να θαυμάσουμε έστω και λίγο αυτόν τον αθλητή. Δεν μας έδωσε ποτέ την ευκαιρία να πορώσουμε λιγακι παραπάνω αυτό το παλικάρι και να του καρφώσουμε στο μυαλό την ιδεά οτι στο Παλέ μπορεί να ειναι καλά και ας κερδίζει λιγότερα χρήματα. Οταν λοιπόν έχεις δώσει το δικαίωμα στον προπονητή σου να αφήσει όλη την χρονιά στον πάγκο εναν αθλητή που στην συνέχεια μετά τους τίτλους σε διεθνή επίπεδο συμμετέχει μέχρι και στην προετοιμασία της Εθνικής ανδρών τότε λοιπόν είμαστε όλοι άξιοι της μοιρας μας. Το είχα τονίσει και οταν βραβεύτηκε ο Κώστας Παπανικολάου ως ο κορυφαίος νεος αθλητής της Α1... Μα πως? Με την καλή απόδοση του στον πάγκο? Με τα 30'' χρόνο συμμετοχής? Με ποιό κριτήριο? Άραγε τι να είδε ο Καζλάουσκας που δεν είδε ο Ματζόν και τον κάλεσε στην Εθνική ανδρών? Όποια και αν είναι η κατάληξη το παιχνίδι το έχουμε χάσει. Εδώ ο Παπανικολάου δεν πήρε ευκαιρίες τα προηγουμενα 2 χρόνια οταν δεν είχε μπροστά του σπουδαίους παίκτες σαν τους Κακιούζη, Ντικούδη, Ρίτσαρντσον. Θα πάρει φέτος δηλαδή? Δεν το νομίζω. Παντως θα συμβούλευα όλους τους συνΑρειανούς να μην τρελένονται και να μην μένουν σε πρόσωπα. Πάνω απο όλα είναι η ομάδα και φέτος η ομάδα μας ύστερα απο χρόνια αναμένεται να είναι πολύ δυνατή! Και για όσους το έχουν ξεχάσει στις 29/9 ξεκινάνε τα προκριματικά της Ευρωλίγκας!