Ποιος θα φανταζόταν ότι ο Αυτοκράτορας του Ελληνικού αθλητισμού που δίδαξε σε ολόκληρη την Ελλάδα αυτό το άθλημα που λατρεύουμε θα έφτανε στο σημείο  να αγωνίζεται στον ημιτελικό του κυπέλλου Ελλάδος με αντίπαλο μια εξίσου μεγάλη ομάδα όπως είναι ο Παναθηναϊκός και το ζητούμενο της αναμέτρησης δεν θα έχει καμία σχέση με το τελικό αποτέλεσμα και φυσικά με την πρόκριση στον τελικό. Η απαράδεκτη εμφάνιση της ομάδος στο Β ημίχρονο της αναμέτρησης όπου εγκατέλειψε το παιχνίδι σε συνδυασμό με την γνωστή εις βάρος μας σφαγιαστική διαιτησία που έχει πάντα σύμμαχο η ομάδα του ΠΑΟ και του ΟΣΦΠ (και προσφάτως είδαμε ακόμη και τον μπαογκ!!!) οδήγησαν σε μια διαφορά 29 πόντων υπέρ των αντιπάλων μας που κάνει αυτήν την αναμέτρηση τυπική διαδικασία. Φυσικά στον αθλητισμό όλα γίνονται αλλά το θέμα είναι από ποιόν. Υπάρχουν παιχνίδια ιστορικά όπου έχουν ανατραπεί μεγάλες διαφορές κόντρα σε μεγάλους αντιπάλους αλλά με μια τεράστια διαφορά. Αυτές οι ομάδες είχαν παίκτες μαχητές και προπονητές ηγέτες όπου η λέξη ήττα δεν άνηκε στο καθημερινό λεξιλόγιο τους. Όταν όμως έχεις στον πάγκο έναν προπονητή σαν τον Ντρούκερ που έχει το θράσος να δηλώνει ότι η παρουσία του στην ομάδα είναι θετική παρά τους διασυρμούς και τις εντός έδρας ήττες από Περιστέρι και Πανιώνιο(η ήττα από την Γκέτιγκεν έγινε μετά από αυτές τις δηλώσεις) και δεν ντρέπεται για την εικόνα που παρουσιάζει το σύνολο που προπονεί τότε μου φαίνεται λογικό και οι παίκτες να έχουν ανάλογη νοοτροπία και να την βγάζουν και μέσα στο γήπεδο. Εάν λοιπόν στο τελικό σκορ της πρώτης αναμέτρησης προσθέσουμε και την αναμενόμενη απουσία των Μπράουν και Τάκερ τότε μιλάμε για ένα πολύ ξεχωριστό παιχνίδι που ειλικρινά δυσκολεύομαι να βρω την κατάλληλη "οπτική γωνία" για να το παρακολουθήσω. Έτσι λοιπόν που τα κατάφεραν παίκτες και προπονητής στο επίκεντρο της σημερινής αναμέτρησης λογικά θα είναι το πιθανό αρνητικό ρεκόρ προσέλευσης κόσμου στο γήπεδο σε επίσημο αγώνα της αγαπημένης μας ομάδος. Δεν ξέρω αν όσοι βρεθούμε στο γήπεδο το κάνουμε κάπως πεισματικά, σαν κατάθεση ψυχής ή σαν απόδειξη Αρειανοσύνης προς τους εαυτούς μας  αλλά και προς στους υπόλοιπους συνΑρειανούς που συνειδητά έχουν γυρίσει την πλάτη στην "ναυαρχίδα¨του συλλόγου που λατρεύουμε αλλά ομολογώ ότι θα αισθανθούμε και λίγο μαζόχες. Δυσκολεύομαι να παρακινήσω οποιονδήποτε να έρθει σήμερα στο Παλέ και αυτό είναι επίτευγμα του Ντρούκερ και της "κομπανίας" του. Μοναδική παρηγοριά σε όλους εμάς που θα βρεθούμε στο Παλέ είναι ότι σήμερα το ψυχοβασανιστήριο το επιλέγουμε από μόνοι μας και δεν θα περιμένουμε από τον Ντρούκερ και την παρέα του να μας προσφέρουν άλλο ένα σκωτσέζικο ντους...