Όπως τελικά φάνηκε το πάθημα του πρώτου αγώνα έγινε μάθημα και στα 2 παιχνίδια που ακολούθησαν με όπλο την πιεστική άμυνα δεν άφησε κανένα περιθώριο στο Μαρούσι για να αντιδράσει. Η συνέπεια, η σταθερότητα και η συνεχής βελτίωση για μια επαγγελματική ομάδα είναι απαραίτητα στοιχεία και αυτά ακριβώς είναι τα στοιχεία που λείπουν από τον ΑΡΗ των τελευταίων χρόνων. Στα τελευταία 2 παιχνίδια η ομάδα έχει φανεί ολοκληρωτικά μεταμορφωμένη και έχει δείξει ένα πρόσωπο που γουστάρουμε πάρα πολύ. Η καλή επιθετική ημέρα στο σύγχρονο μπάσκετ συνήθως είναι αποτέλεσμα τύχης και ψυχολογίας μιας και οι πραγματικά μεγάλοι παίκτες που είχαν μόνιμη επαφή με τα αντίπαλα καλάθια έχουν σχεδόν εκλείψει για αυτό λοιπόν και όλοι προπονητές δίνουν ιδιαίτερη βάση στην άμυνα. Στην αμυντική λειτουργία μιας ομάδος και στην διάθεση που δείχνουν σε τομείς που δεν βλέπει ο πολύς ο κόσμος όπως είναι στα μπλόκ άουτ, στις αλληλοκαλύψεις, στις τοποθετήσεις και στα τρεξίματα χωρίς την μπάλα είναι εκεί που πραγματικά φαίνεται η δουλειά που γίνεται σε μια ομάδα αλλά και το πάθος του κάθε παίκτη ξεχωριστά. Σήμερα λοιπόν όσοι αγωνίστηκαν όπως και στο παιχνίδι της Αθήνας το μάτι τους γυάλιζε και κανείς μα κανείς δεν ήταν διατεθειμένος να χαρίσει ούτε μια μπαλιά ακόμη και όταν η διαφορά είχε φτάσει στο +26 και το παιχνίδι είχε μετατραπεί σε μια τυπική διαδικασία. Όλοι ήταν εξαιρετικοί σήμερα και ο καθένας ξεχωριστά με τον τρόπο του βοήθησε ώστε να έρθει αυτή η νίκη. Εκεί όμως που θέλω να σταθώ λίγο παραπάνω είναι στην βοήθεια που πρόσφεραν σήμερα οι Κίνγκ και Γουίντερς όπου μαζί με τον Μπράουν πέτυχαν σχεδόν τους μισούς πόντους της ομάδος και γενικά ήταν το πρώτο παιχνίδι στην φετινή σεζόν που ο ΑΡΗΣ μας είχε ουσιαστική βοήθεια από τους 3 ξένους του. Ιδιαίτερα ο Κίνγκ  κατάφερε σε 19' να  αποδείξει για ποιόν λόγο ανακηρύχθηκε ο κορυφαίος παίκτης στο Κυπριακό πρωτάθλημα και έδειξε ικανός να προσφέρει ακόμη περισσότερα στην συνέχεια. Συγχαρητήρια αξίζει και ο Λευτέρης Σούμποτιτς που εκτός από το ότι κατάφερε να εμπνεύσει τους παίκτες του ώστε να δείξουν το πάθος που έδειξαν σήμερα μοίρασε εξαιρετικά τον χρόνο σε όλους και μάλιστα στην τελευταία περίοδο έδωσε και την ευκαιρία στον Βεργίνη ώστε να μπει σιγά σιγά σε υψηλούς αγωνιστικούς ρυθμούς. Ο Κασίροβ σήμερα μπορεί να μην εντυπωσίασε αλλά νομίζω ότι αφού του φύγει το άγχος που τον διακατέχει ώστε να αποδείξει όσο πιο γρήγορα γίνεται την αξία του θα δείξει το πραγματικό του ταλέντο. Σίγουρα οι 69 πόντοι που πετύχαμε δεν αποτελεί κάποιο τρομερό επίτευγμα αλλά όταν βλέπεις μια ομάδα να παλεύει τόσο πολύ, να πιέζει σχεδόν σε όλο το γήπεδο, να ορμάνε σαν σκυλιά πάνω στον Μπάγκαριτς, να πηδάνε όλοι στα ριμπάουντ(που στην Αθήνα ήταν το αδύνατο σημείο μας) και γενικά να υπάρχει μια πρωτόγνωρη διάθεση για να ακολουθήσουν κατά γράμμα τις οδηγίες του προπονητή τότε λογικό είναι οι 4500 φίλοι της ομάδος να γουστάρουν αφάνταστα και να φύγουν εντυπωσιασμένοι από το γήπεδο κάτι που μας είχε λείψει μιας και καιρό είχαμε να δούμε τόσο απολαυστική εμφάνιση. Αυτήν την φορά το Παλέ σχεδόν γέμισε, είχε ακόμη πιο δυνατό παλμό από τις προηγούμενες φορές και σίγουρα κανείς δεν έφυγε απογοητευμένος. Την ίδια στιγμή που ο κόσμος με τον τρόπο έδωσε υπόσχεση για πιο βροντερό παρών στην συνέχεια μιας και πείσθηκε ότι αυτή η ομάδα το αξίζει. Όσο για τους Χαριτόπουλο και Γκαγκαλούδη για ακόμη μια φορά προσέφεραν απίθανες στιγμές γέλιου και δίκαια κέρδισαν το ειρωνική αποθέωση από την κερκίδα! Τέλος θα ήθελα να επισημάνω σε πολλά αδέρφια ότι καλό είναι να μην χαμηλώνουμε την ομάδα από μόνοι μας και όπως πολύ σωστά ανέφερε ο προπονητής μας μετά την λήξη του αγώνα ο ΑΡΗΣ έχει τόσο βαριά φανέλα και τεράστια ιστορία που υποχρεούται σε κάθε παιχνίδι να παλεύει για την νίκη για αυτό καλό είναι να κατανοήσουμε όλοι μας ότι επόμενος αντίπαλος μας είναι ο Ολυμπιακός και όχι ο μπάογκ...