Για ακόμη ένα παιχνίδι συνεχίστηκε το πικρό σερί των χαμένων αγώνων κυνηγώντας και στο μπάσκετ όπως και στο ποδόσφαιρο το ρεκόρ χειρότερου ξεκινήματος στην ιστορία της ομάδος. Αν και για ένα ημίχρονο είχαμε τον έλεγχο του αγώνα όπως ήταν αναμενόμενο αυτό δεν κράτησε μέχρι το τέλος και ο ΚΑΟΔ κατάφερε και πήρε την νίκη. Και όταν λέω αναμενόμενο εννοώ ότι όταν μια ομάδα βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στα μακρινά σουτ κάποια στιγμή τα μακρινά σουτ σταματούν να μπαίνουν και εκεί αρχίζει ο πανικός όπως και έγινε σήμερα. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Χρήστου Ταπούτου και κάποια ξεσπάσματα του Τσαλδάρη όταν για 40' δεν  σαν ομάδα δεν κάνεις ούτε ένα σύστημα που να έχει ως στόχο τον ψηλό κάτω από το καλάθι τότε λογικό είναι οι παίκτες σου να παρασύρονται σε ένα άναρχο παιχνίδι. Ομολογώ με εξέπληξε αρνητικά η αντίδραση της ομάδος όταν ο ΚΑΟΔ ξαναμπήκε το παιχνίδι μιας και περίμενα από παίκτες σαν τον Τζέιμς να κοντρολάρουν τον ρυθμό. Αντιθέτως είδαμε τον Τζέιμς να κάνει το ένα ανόητο λάθος μετά το άλλο και να είναι ένας από τους βασικούς υπεύθυνους αυτής της ήττας. Για τον Μόλντροου το είχαμε πει από την αρχή ότι ο παίκτης παρά τα προσόντα του δεν ταιριάζει στην ομάδα μιας και το παιχνίδι του είναι καθαρά περιφερειακό. Με τον Ταπούτο όμως να είναι ένα κατεξοχήν "περιφερειακό" 4αρι είναι σχεδόν αδύνατο να αγωνιστεί  μια ομάδα αν δεν έχει κλασσικό 5αρι και ο Μόλντροου σε καμιά περίπτωση δεν είναι ο κλασικός σέντερ που θα έχει τις σωστές τοποθετήσεις στην άμυνα και στην επίθεση θα βάλει κάποια εύκολα καλάθια παίζοντας με πλάτη. Μέχρι και ένας μετριότατος ψηλός όπως είναι ο Τσέρανιτς κατάφερε να δημιουργήσει προβλήματα και να παίξει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα.  Για τον Ρον Ντέιβις δεν θα εκφράσω βιαστική άποψη από αυτό το παιχνίδι αλλά δεν βλέπω τον λόγο γιατί να μην αγωνιζόταν σήμερα ο Όλιβερ και μετά να μας χαιρετούσε, το πιο πιθανό ήταν να προσφέρει κάτι παραπάνω από τον Ντέιβις που πάτησε μόλις χθες το πόδι του στην Θεσσαλονίκη. Δεν θέλω να κατηγορήσω τον Αλεξανδρή για τις επιλογές των παικτών απλά με πνίγει το παράπονο που τα τελευταία χρόνια στον ΑΡΗ γίνονται διαρκώς πειράματα με παίκτες με ιδιαίτερο στυλ. Και αυτό δεν έχει να κάνει με τα χρήματα που παίρνει ένας παίκτης αλλά με το στυλ του αθλητή το όποιο είναι ανορθόδοξο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο περσινός Τάκερ που ήταν κοντός για 4άρι, είχε κακό σουτ για 3αρι κτλ κτλ. Κάπως έτσι και φέτος έχουμε τον Μόλντροου που είναι 5αρι αλλά δεν παίζει σαν 5αρι, έχουμε τον Τζέιμς που αποκτήθηκε για βασικός πόιντ γκαρντ και δεν φαίνεται να έχει ούτε την ψυχραιμία αλλά ούτε και το μακρινό σουτ που θα έπρεπε να έχει ένα πόιντ γκαρντ. Όλοι μας οι παίκτες έχουν κάποια καλά στοιχεία αλλά όλοι είναι μονόπλευροι σε αντίθεση με τους αντιπάλους μας που αν και έχουν εξίσου μέτριους ή και χειρότερους παίκτες είναι σαφώς πιο ισορροπημένοι στο παιχνίδι τους. Νομίζω ότι οι επιδιορθωτικές κινήσεις στο ρόστερ είναι μονόδρομος αλλιώς τα πράγματα θα γίνουν ακόμη χειρότερα. Καιρός να το καταλάβει αυτό και ο κ.Δαμιανδης  να πάει στο σπίτι του και να αφήσει άλλους να βγάλουν το καράβι από την φορτούνα γιατί όπως όλα δείχνουν με αυτόν καπετάνιο βουλιάζουμε... ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!