Τέταρτο συνεχόμενο παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ μας δεν ήταν αυτός που έπρεπε και θύμισε σε μεγάλο βαθμό το άσχημο ξεκίνημα της σεζόν που μας έχει στοιχίσει βαθμολογικά. Ευτυχώς σήμερα η κακή παρουσία της ομάδος δεν μας στοίχισε και πήραμε μια νίκη που ήταν εντός προγράμματος όπως σχεδόν κάθε παιχνίδι μέσα στο Παλέ. Το γεγονός όμως ότι απέναντι σε έναν αντίπαλο με τόσα προβλήματα, εμφανώς αποδυναμωμένο σαν το Περιστέρι καταφέραμε να το κάνουμε ντέρμπι και να κριθεί ουσιαστικά σε 2-3 επιθέσεις στο τέλος δικαιολογημένα προβληματίζει όλους όσους βρέθηκαν στο γήπεδο(και όχι μόνο) για το αν τελικά αυτή η ομάδα μπορεί να σταθεροποιηθεί σε υψηλά επίπεδα απόδοσης σύμφωνα με τις δυνατότητες που μας έχει δείξει ότι της έχει ή και φέτος έχουμε να κάνουμε με μια ομάδα που σε κάθε παιχνίδι θα υπάρχει ένα τεράστιο ερωτηματικό σχετικά με το πως θα αποδώσουν οι παίκτες μας. Ιδίως το κομμάτι της άμυνας που έχει να κάνει καθαρά με την διάθεση και το πάθος των παικτών είναι κάτι που θα έπρεπε να το βλέπουμε σε κάθε παιχνίδι και όχι όταν βρίσκουμε τα σκούρα στην προσπάθεια να καλύψουμε διαφορές και να ξαναμπούμε στο παιχνίδι όπως γίνεται τον τελευταίο καιρό. Γνωρίζουμε ότι ο φετινός ΑΡΗΣ έχει χτιστεί σχεδόν από το μηδέν, γνωρίζουμε ότι υπάρχουν αρκετοί νέοι και άπειροι παίκτες στο ρόστερ, γνωρίζουμε ότι υπάρχουν τεράστια οικονομικά προβλήματα και μια αβεβαιότητα που σε μεγάλο βαθμό μπορεί να επηρεάζει τους παίκτες και το τεχνικό τιμ. Είναι κρίμα όμως αυτό το καλό που φάνηκε να δημιουργείται από τον Β.Αλεξανδρή και τους παίκτες του ξαφνικά να χαθεί.  Τα παιχνίδια που ακολουθούν είναι πολύ σημαντικά και σε μεγάλο βαθμό θα καθορίσουν τους στόχους της ομάδος για την συνέχεια της χρονιάς. Αν ο ΑΡΗΣ παρουσιαστεί σε αυτά τα παιχνίδια παθιασμένος και συγκεντρωμένος τότε μπορεί να πετύχει πολλά αλλά με το πρόσωπο που δείχνουμε στα τελευταία παιχνίδια αμφιβάλλω αν θα μπορέσουμε να πετύχουμε έστω και μια νίκη στα παιχνίδια που ακολουθούν με αντιπάλους που σίγουρα είναι πολύ πιο δυνατοί από ότι το Περιστέρι που μας ζόρισε σήμερα.  Δεν μπορώ να καταλάβω την εμμονή στα 3ποντα, δεν μπορώ να καταλάβω την αδράνεια σημαντικών παικτών στην άμυνα όταν στην επίθεση δείχνουν σε συνεχή εγρήγορση. Πέρα από κάποιες καλές στιγμές των Μπόγρη, Ταπούτου και Μαυραϊδή δεν νομίζω ότι μπορούμε να κρατήσουμε τίποτα παραπάνω από το παιχνίδι. Ως ένα σημείο στα θετικά μπορούμε να βάλουμε και την αντίδραση της ομάδος στο τελευταίο δίλεπτο όπου ως τώρα σε πολλά παιχνίδια είδαμε νίκες να χάνονται μέσα από τα χέρια μας με βλακώδη τρόπο. Αυτό που με στεναχωρεί είναι ότι πριν αρχίσει αυτή η κοιλιά σχεδόν κάθε παιχνίδι της ομάδος ανεξάρτητα από τον αντίπαλο ή το τελικό αποτέλεσμα  ήταν απολαυστικό σε αντίθεση με τα τελευταία όπου αρχίζουν πάλι οι πόνοι στα μάτια και το μόνο που μας μένει είναι να λέμε ευτυχώς που κερδίσαμε αν τελικά έρθει η νίκη αλλιώς μας μένει μόνο ο πονοκέφαλος...  Εδώ θα ξαναεπαναλάβω ότι σίγουρα και το οικονομικό παίζει το ρόλο του γιατί δεν ξέρουμε πως επηρεάζει κάθε αθλητή το συγκεκριμένο θέμα.  Κάτι που λογικά θα έπρεπε να επιληφθεί η διοίκηση της ομάδος και  αν δεν μπορεί να κάνει  αυτό που δήκωσε ο πρόεδρος της, δηλαδή "να φύγει τρέχοντας"  και να πάρει και τα φιλαράκια του μαζί και ας αφήσουν τον κ.Γεωργούλη να μας δείξει και αυτός τι μπορεί να κάνει... Το έργο των νοικοκυραίων το είδαμε και το βλέπουμε ακόμη άρα αν και ο κ.Γεωργούλης αποδειχθεί αναξιόπιστος θα είναι άλλος ένας συνΑρειανός μας που τον εμπιστευτήκαμε και μας κορόιδεψε. Σταματήστε να βάζετε εμπόδια, δεν είστε σε θέση ούτε να κρίνετε άλλους Αρειανούς παράγοντες και ούτε να ζητάτε την εμπιστοσύνη μας. Η παρουσία σας μόνο κακό κάνει και αυτό φαίνεται από τον αντιπρόσωπο σας στα επίσημα που κάθεται απελπιστικά μόνος... ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!