Λόγω της μη τηλεοπτικής κάλυψης του αγώνα, της ανύπαρκτης ενημέρωσης από το επίσημο ραδιοφωνικό σταθμό του συλλόγου (που όπως και στο παιχνίδι με τον Κολοσσό δεν θεώρησε απαραίτητο το να φροντίσει για την μετάδοση του αγώνα) και την δυσκολία που αντιμετωπίσαμε για να βρούμε εικόνα μέσω του διαδικτύου καταφέραμε και παρακολουθήσαμε μόνο το δεύτερο ημίχρονο του αγώνα. Έτσι λίγο δύσκολα να εξηγήσουμε το τόσο κακό ξεκίνημα που μας έφερε από πολύ νωρίς στο -14 αλλά και τους λόγους που Ταπούτος και Τσαλδάρης αγωνίστηκαν συνολικά 18' και οι 2 μαζί όλα στο πρώτο ημίχρονο. Από αυτό πάντως που είδαμε στο Β ημίχρονο η Ντόνετσκ είναι μια ομάδα στα μέτρα μας, ελαφρώς χειρότερη από την Νίμπουργκ, με 2-3 καλούς παίκτες αλλά όχι με κάποιον που να ξεχωρίζει τόσο πολύ και να είναι σημείο αναφοράς. Αυτό όμως που έκανε την διαφορά στο σημερινό παιχνίδι και ουσιαστικά έδωσε την νίκη στην Ντόνετσκ ήταν ότι είχε ένα ξεκάθαρο πλάνο βασισμένο πάνω στην ξαφνική απουσία του Τζέιμς και στην εμφανής αξιόπιστων λύσεων στον άσσο. Αναγκαστικά ο Β.Αλεξανδρής μοίραζε τον χρόνο μεταξύ των Βεργίνη και Μαυραϊδή στην θέση του πόιντ γκαρντ και έβαζε ως στήριγμα τον Ντέιβις στο κατέβασμα της μπάλας και πολύ πιθανόν τον Τσαλδάρη στο πρώτο μισό που αγωνίστηκε. Όχι μόνο πίεζαν σε όλο το γήπεδο σε κάθε επαναφορά μπάλας από έξω αλλά ακόμη και όταν περνούσαμε το κέντρο όλοι οι παίκτες της Ντόνετσκ πίεζαν ψηλά και κάνανε ντάμπλ τιμ στον πόιντ γκαρντ με αποτέλεσμα να γίνουν πολλά αβίαστα λάθη και η οργάνωση της επίθεσης μας να είναι σε κάθε φάση ένας πραγματικός Γολγοθάς. Αν και η ομάδα κατάφερε να ανακάμψει και να μειώσει την διαφορά στους 5 πόντους και να είναι κοντά στο παιχνίδι στο τέλος του δεύτερου δεκαλέπτου και στις αρχές του τρίτου κάποια επιπόλαια λάθη και εύκολοι πόντοι από τους αντιπάλους μας έφεραν την διαφορά σε διψήφιο αριθμό και την ομάδα μας να κυνηγάει να την μειώσει. Φυσικά όπως πάντα έτσι και στο τέταρτο δεκάλεπτο είχαμε το γνωστό επιθετικό μπλακ άουτ όπου χρειάστηκαν 3' και 30'' για να πετύχουμε τον πρώτο μας πόντο με βολή.  Συγκινητική η προσπάθεια των Ντέιβις και Κεϊρούς που λόγω της έλλειψης λύσεων ανέλαβαν να σηκώσουν το επιθετικό βάρος της ομάδος και να προσθέσουν άλλη μια καλή εμφάνιση χωρίς όμως να είναι αρκετή για να μας δώσει την νίκη. Το πάλεψε και ο Βεργίνης αλλά η αστοχία του στα μακρινά σουτ και τα πολλά λάθη λόγω της πίεσης των αντιπάλων και της αδυναμία του Β.Αλεξανδρή να τοποθετήσει και ένα πόιντ γκαρντ δίπλα μας στοίχισε. Τελικά όπως αποδείχθηκε η απουσία του Τζέιμς ήταν καθοριστική και ο ΑΡΗΣ είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα μπορούσε να φθάσει στην νίκη αν τον είχε στην διάθεση του.  Πάντως αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή η ήττα με 7 πόντους δεν είναι καταδικαστική μιας και θεωρώ πολύ δύσκολο αυτή η Ντόνετσκ να καταφέρει να πάρει νίκη από την Κίμκι άρα όλα θα κριθούν στην Γαλλία και στην διαφορά πόντων με τους Ουκρανούς στο Παλέ. Ελπίζω μέχρι τότε τα σενάρια περί διωγμού του Β.Αλεξανδρή να διαψευσθούν και να φωτίσει ο Θεός τους συνΑρειανούς μας που κρατάνε αιχμάλωτη την ομάδα να την αφήσουν να αναπνεύσει. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!