Άδοξο τέλος για την Εθνική Ελλάδος που γνώρισε την ήττα από τη Ρωσία και έμεινε εκτός τετράδας για ακόμη μια φορά  σε μια διοργάνωση όπου η πορεία της "επίσημης αγαπημένης"  θα μπορούσε να πει κανείς  ότι  ήταν εξαρχής προδιαγραμμένη.  Παρόλο που δεν συνηθίζουμε να ασχολούμαστε με οτιδήποτε άλλο εκτός ΑΡΗ η έλλειψη αγωνιστικών υποχρεώσεων μας οδηγεί να κοιτάμε δεξιά και αριστερά και να ψάχνουμε για οτιδήποτε "διδακτικό" που μπορεί να αξιοποιηθεί  για την αγαπημένη μας και δυστυχώς οι τραγικοί χειρισμοί των ανθρώπων της ΕΟΚ και του εκλεκτού της αποτελούν παράδειγμα  προς αποφυγή για κάθε ομάδα.

Ας τα πάρουμε λοιπόν από την αρχή…

1. Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι και ο κανόνας επιβεβαιώθηκε για ακόμη μια φορά. Το φιάσκο με την επιλογή του προπονητή και η τραγική διαχείριση της φυγής του Γιάννη Αντετοκούνμπο  είχε φαρδιά πλατιά  την υπογραφή των ανθρώπων της ΕΟΚ.
2. Όπως και επί Κατσικάρη έτσι και αυτή τη φορά τα πάντα περιστρεφόντουσαν γύρω από τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Παρόλο που υπήρχε ο φόβος αποχώρησης του αλλά και η πιθανότητα να μην μπορέσει να κάνει την διαφορά μιας και το Ευρωπαϊκό μπάσκετ με το ΝΒΑ έχει πολλές διαφορές και το στυλ του αθλητή είναι 100% προσαρμοσμένο στο ΝΒΑ.
3. Με το σκεπτικό ότι ο Γιάννης θα είναι ο απόλυτος κυρίαρχος στο παρκέ η ομάδα επιλέχθηκαν μια σειρά από ρολίστες πολυτελείας που ακόμη και στις ομάδες τους έχουν συμπληρωματικό ρόλο δίπλα σε κάποιες σπουδαίες μπασκετικές προσωπικότητες.
4. Επιλέχθηκε για προπονητής σε ένα τουρνουά υψηλού επιπέδου ένας άνθρωπος χωρίς φιλοδοξίες και παραστάσεις σε υψηλό επίπεδο που έχει παρατήσει ακόμη και την σκέψη του πρωταθλητισμού εδώ και χρόνια. Αν θέλεις να πας ψηλά θα πρέπει να βρεις ανθρώπους που δεν φοβούνται τα ύψη…
5. Οι επιλογές των παικτών δεν έγιναν καν από τον προπονητή… όπου φάνηκε να χρησιμοποιεί την φάση των ομίλων σαν παιχνίδια προετοιμασίας με διαφορετικά σχήματα και φυσικά χωρίς κανέναν προσανατολισμό/πλάνο σε άμυνα και επίθεση.
6. Η κωλυσιεργία  που έδειξε η ΕΟΚ στο θέμα προπονητή αλλά και η  επιλογή που έκανε έστειλε κατευθείαν στους παίκτες της Εθνικής το μήνυμα ότι ο προπονητής για την συγκεκριμένη ομάδα ήταν δευτερεύων και στην αρχή κάπως έτσι του συμπεριφέρθηκαν.
7. Όσο οι ρολίστες έπαιζαν καλά η Εθνική δεν βλεπόταν και μόνο όταν κάποιοι παίκτες που έχουν ηγετική προσωπικότητα έστω και λίγο βγήκαν μπροστά πιστέψαμε σαν ομάδα ότι κάτι μπορεί να γίνει. Με λίγα λόγια ομάδα χωρίς ηγέτες δεν περπατάει.
8. Και όταν αυτή η ομάδα άρχισε να πιστεύει στις δυνάμεις  της και να ξεδιπλώνει το ταλέντο της πάνω στο παρκέ δεν υπήρχε ο άνθρωπος στην άκρη του πάγκου να το διαχειριστεί. Το μηδαμινό ροτέισον σε  ένα τουρνουά με συνεχόμενα παιχνίδια είναι κάτι το ακατανόητο. Το ότι δεν ξεκουράστηκαν οι βασικοί στο παιχνίδι με τη Ρωσία ακόμα και όταν η διαφορά ήταν στο +12 ήταν έγκλημα.
9. Ο πόιντ γκαρντ είναι ο εγκέφαλος κάθε ομάδος. Για αυτό και η Εθνική όταν είχε τον Καλάθη και τον Σλούκα σε καλή ημέρα τα πήγαινε εξαιρετικά.
10. Ναι στις Εθνικές τα πλάνα των προπονητών είναι περιορισμένα λόγω των συνθηκών. Ένας όμως έμπειρος και καλός προπονητής μπορεί τουλάχιστον να πείσει τους παίκτες του να εφαρμόσουν τα βασικά. Με fullpress στην άμυνα και την μπάλα να περνάει κάτω από το καλάθι  στον ψηλό η Ρωσία γύρισε το παιχνίδι και πήρε τη νίκη.

Σίγουρα η κάτω βόλτα που έχει πάρει η Εθνική εδώ και περίπου 10 χρόνια πονάει όλους τους Έλληνες. Θα μας επιτρέψουν όμως οι φίλοι των άλλων ομάδων εμείς ως Αρειανοί να το παίρνουμε λίγο πιο βαρειά μιας και η Ελληνική επανάσταση στο μπάσκετ είχε εκτός από την Εθνική του 87 και τον ΑΡΗ μας μπροστάρη. Κάτι που πλέον δεν είναι εφικτό να γίνει με κανέναν από τους "μεγάλους" της Αθήνας μιας και σε αντίθεση με τον ΑΡΗ εκείνης της εποχής αυτοί προτιμούν να θριαμβεύβουν πάνω σε συντρίμια. Όλη αυτή η πτωτική πορεία του Ελληνικού μπάσκετ έχει λογική εξήγηση και έχει και κάποιους ανευθυνο-υπεύθυνους που αρνούνται να  ασχοληθούν με ότι συμβαίνει. Μακάρι κάποια στιγμή να δούμε στην ΕΟΚ προσωπικότητες σαν τον Γκάλη και τον Γιαννάκη αλλά και άλλους που βάζουν το άθλημα πάνω από όλα και φυσικά τις αξίες και τα ήθη που πρέπει να συμβαδίζουν με το μπάσκετ. Όσοι ζήσανε τις χρυσές εποχές του μπάσκετ στην Ελλάδα καταλαβαίνουν... για τους νεότερους είναι αδύνατο να το εξηγήσω...

ΥΓ. Δεν περνάνε οι ημέρες μέχρι να αρχίσουμε να παρακολουθούμε τον Αυτοκράτορα και μας πιάνει απελπισία…

ΥΓ2. Διαρκείας σημαίνει στήριξη στην ομάδα!

Κίνηση ματ από την  ΚΑΕ ΑΡΗΣ που πριν λίγο ανακοίνωσε επίσημα την απόκτηση του Βλαδίμηρου Γιάνκοβιτς! Μια κίνηση που αλλάζει σημαντικά το αγωνιστικό προφίλ της ομάδος και δίνει απάντηση στον προβληματισμό που αρκετός κόσμος είχε εκφράσει(και εμείς μέσα από αυτή την ιστοσελίδα) τις π[προηγούμενες ημέρες για το αν αυτή η διοίκηση ενδιαφέρεται για την επιτυχία και πάνω στο παρκέ ή οι αξιοθαύμαστες κινήσεις εκτός παρκέ σε συνδυασμό με την αγωνιστική μετριότητα την καλύπτουν. Μάλιστα το ότι αυτή η κίνηση γίνεται 2 ημέρες μετά τη νίκη ψυχολογίας στην Πάτρα που επανέφερε ελαφρώς την ηρεμία στην ομάδα δείχνει ξεκάθαρα ότι η διοίκηση δεν έψαχνε για πίστωση χρόνου και αφορμές για να μην ενισχύσει την ομάδα αλλά αντιθέτως παραδέχθηκε τα λάθη που έγιναν σε συνεργασία με τον προπονητή, αφουγκράστηκε τη δίψα του κόσμου για διάκριση και έφερε αυτόν τον σπουδαίο παίκτη σε μια θέση όπου ο ΑΡΗΣ πονάει.

Από τα πρώτα παιχνίδια της φετινής σεζόν έχει φανεί ξεκάθαρα ότι ο ΑΡΗΣ έχει σημαντικό πρόβλημα σε 3(!!!) θέσεις. Ο Κάμινγκς δεν έχει τα χαρακτηριστικά ενός Ευρωπαίου πόιντ γκάρντ και δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της συγκεκριμένης θέσης, ο Μπάκνερ προσπαθεί κάτω από το καλάθι αλλά ακόμη δεν έχει ουσία στο παιχνίδι του ενώ ο Μάρμπλ ακόμη και σε παιχνίδι που πετυχαίνει 21 πόντους δεν εντυπωσιάζει... Και αν στη θέση 1 και 5 υπάρχουν οι εναλλακτικές λύσεις ώστε να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος προσαρμογής, στη θέση 3 ο Μάρμπλ δεν έχει αντικαταστάτη. Ο φορμαρισμένος Ζάρας και ο ντεφορμέ Μούρτος παίζουν κατ ανάγκη στη συγκεκριμένη θέση και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν από μόνοι τους να δώσουν στην ομάδα αυτά που περίμενε από τον Μάρμπλ που ήρθε με περγαμηνές από το NBA. Ο Γιάνκοβιτς ταιριάζει γάντι στον φετινό ΑΡΗ μιας και διαθέτει όλα τα στοιχεία που χρειάζεται η ομάδα. Μπορεί να χτυπήσει τόσο μακριά όσο και κοντά στο καλάθι, παίζει καλή άμυνα και παλεύει και στα ριμπάουντ. Είναι παίκτης ομάδος, σε μια καλή ηλικία που ψάχνει να αρπάξει την ευκαιρία του για να δείξει ότι μπορεί να πρωταγωνιστήσει σε μια ομάδα. Μπορεί στον Παναθηναϊκό να μην τα κατάφερε αλλά ο ΑΡΗΣ ακόμη απέχει αρκετά από τον Παναθηναϊκό και έχει τη δυνατότητα να δώσει στον Γιάνκοβιτς τον χρόνο και την εμπιστοσύνη για να παίξει το μπάσκετ που μπορεί.

Αν και δανεικός ο Γιάνκοβιτς από τη Βαλένθια επι της ουσίας δεν λέει και τίποτα. Ναι μεν τα συμβόλαια σε δεσμεύουν αλλά όπως φάνηκε και με τη συγκεκριμένη μεταγραφή που πραγματοποιήθηκε με 3 μήνες καθυστέρηση αν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες τα πάντα μπορούν να συμβούν. Το πρώτο που πρέπει να γίνει είναι να δικαιώσει ο παίκτης της προσδοκίες μας και να βγάλει το καλό του πρόσωπο πάνω στο παρκέ. Αν όλα εξελιχθούν καλά στο αγωνιστικό κομμάτι τότε είναι πολύ πιθανό και ο παίκτης να θέλει και να πιέσει για να μείνει αλλά και η διοίκηση να κάνει την οικονομική υπέρβαση για να σπάσει το συμβόλαιο του παίκτη. Η ουσία είναι πάντως ότι ο ΑΡΗΣ ενισχύεται σημαντικά σε μια θέση που ήταν σχεδόν ορφανή... Οι πληροφορίες λένε ότι θα αγωνιστεί κανονικά με τον Ολυμπιακό και όλοι αναμένουμε με αγωνία να δούμε την Αρειανάρα σε αυτό το σημαντικό παιχνίδι με τον Βλάντο Γιάνκοβιτς ντυμένο στα κιτρινόμαυρα!

ΥΓ. Καββαδάς και Γιάνκοβιτς, εν ενεργεία παίκτες της Εθνικής Ελλάδος! Τέτοιον ΑΡΗ γουστάρουμε και ακόμη καλύτερο!

Μπορεί ο ΑΡΗΣ μας την χρονιά που ολοκληρώθηκε πάνω στα παρκέ να μην κέρδισε τίποτα παραπάνω πέρα από τον σεβασμό των αντιπάλων του αλλά κατάφερε να αναδείξει τα "στελέχη" του και να τα οδηγήσει σε σημαντικές προσωπικές διακρίσεις. Μετά τον Όκαρο Γουάιτ που αναδείχθηκε MVP της κανονικής διάρκειας της Basket League και μέλος της κορυφαίας 5αδας ήρθε η σειρά του κόουτς Δημήτρη Πρίφτη να αναδειχθεί ως κορυφαίος προπονητής της Basket League αφήνοντας στην 2η θέση(και με διαφορά βάσει ψήφων) τον πρωταθλητή Σφαιρόπουλο. Μάλιστα το ότι ο Δημήτρης Πρίφτης κατάφερε αυτή την προσωπική διάκριση χωρίς να έχει κατακτήσει κάποιο τίτλο με την ομάδα μας δίνει ακόμη μεγαλύτερη αξία στην επιτυχία του.

Σίγουρα ως οπαδοί θα προτιμούσαμε(σίγουρα και ο ίδιος θα το προτιμούσε) ο κόουτς μας να ήταν στην θέση του Σφαιρόπουλου ή του Τζόρτζεβιτς που αν και δεν "διακρίθηκαν" σε ψηφοφορίες γεύτηκαν την χαρά ενός τίτλου με τις ομάδες του αλλά κάθε επιτυχία ενός μέλους της οικογένειας του ΑΡΗ μας γεμίζει με υπηρηφάνεια! Τιμή για την ομάδα μας είναι που ο Δημήτρης Πρίφτης είναι μέλος της Εθνικής ομάδας, τιμή για την ομάδα μας είναι που ψηφίσθηκε κορυφαίος προπονητής της χρονιάς, τιμή για την ομάδα μας που ο Όκαρο Γουάιτ όλη την χρονιά τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του και αποτελεί ένα από τα πιο "καυτά" ονόματα του καλοκαιριού. Και όπως πολύ σωστά δήλωσε ο κόουτς το έργο του που τον οδήγησε σε αυτή την διάκριση αντιπροσωπεύει την συλλογική προσπάθεια που γίνεται στον ΑΡΗ μας τα τελευταία χρόνια. Μια προσπάθεια ειλικρινής που ναι μεν μπορεί να είχε ένα "ταβάνι" αλλά αν αξιοποιηθεί σωστά μπορεί να αποτελέσει την βάση μιας προσπάθειας όπου στόχος θα είναι η κορυφή σε κάθε διοργάνωση που συμμετέχουμε όπως πραγματικά αξίζει σε αυτή την ομάδα και τον κόσμο της.

Και αν το δούμε καθαρά οπαδικά, μακριά από "προσωπολατρίες" θα διαπιστώσουμε ότι ο ΑΡΗΣ μετά και από αυτές τις διακρίσεις του Πρίφτη και του Γουάιτ  αλλά και του Βεζένκοφ πέρσι, πλέον φαντάζει ως ένα ιδανικό περιβάλλον για κάποιον φιλόδοξο αθλητή ή προπονητή που θέλει να δουλέψει και να διαπρέψει, κάτι που τα προηγούμενα χρόνια έμοιαζε με ανέκδοτο λόγω της διοικητικής και οικονομικής αβεβαιότητας που επικρατούσε.. Βέβαια η σκληρή πραγματικότητα λέει ότι ο ΑΡΗΣ την δεδομένη χρονική στιγμή αποτελεί για παίκτες και προπονητές το "σκαλοπάτι" στην καριέρα τους και αυτό ίσως είναι το μεγάλο στοίχημα της διοίκησης Λάσκαρη που θα πρέπει να κερδίσει. Γιατί αν οι προσωπικές διακρίσεις των στελεχών της ομάδος, μας κάνουν μια φορά χαρούμενους ένας τίτλος θα μας απογείωνε! Συγχαρητήρια στον κόουτς και στον Όκαρο και αναμένουμε τα καλύτερα!

ΥΓ. Ο Ιτούδης κατέκτησε την κορυφή της Ευρώπης με την ΤΣΣΚΑ, ο Μπαρτζώκας έκανε την "έκπληξη" με την Κουμπάν που την οδήγησε στο Final Four, ο Πρίφτης αναδείχθηκε ως κορυφαίος της Basket League! Ας το έχει στο νου του ο Βασιλακόπουλος την επόμενη φορά που θα πρέπει να διαλέξει προπονητή για την Εθνική Ελλάδος.

ΥΓ2. Η συγκεκριμένη βράβευση προς τον κόουτς έδωσε και απαντήσεις στις διάφορες διαφωνίες μας. Τόσο για το έργο του Δ.Πρίφτη αυτά τα 2 χρόνια όσο και για το ποιος είναι ο πιο κερδισμένος από αυτή τη συνεργασία Πρίφτη - ΑΡΗ.

ΥΓ3. Πάλι καλά που αυτή η βράβευση ήρθε μετά την υπογραφή νέου συμβολαίου. Διαφορετικά το παζάρι θα ήταν ακόμη πιο σκληρό.

ΥΓ4. Ρε κόουτς, τώρα που το "σηκώσαμε" μήπως να κάνουμε και καμιά μεταγραφή?

Πολλά "καλούδια" περιλαμβάνει ο νέος αθλητικός νόμος που μετά από περίπου ένα χρόνο προεργασίας βρίσκεται πλέον στο στάδιο της δημόσιας διαβούλευσης(!?!?) και πολύ κοντά στην ψήφιση του. Ένα από αυτά που μας τράβηξε την προσοχή είναι αυτό που αφορά τις αθλητικές ομοσπονδίες και τα διοικητικά τους συμβούλια . Πιο συγκεκριμένα αναφέρεται το παρακάτω: "Το διοικητικό συμβούλιο (∆. Σ.) της αθλητικής ομοσπονδίας εκλέγεται για τετραετή θητεία. Οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι στο Δ.Σ έχουν δικαίωμα μιας (1) μόνο ανανέωσης της θητείας τους" . Τι σημαίνει αυτό; Με απλά λόγια οι αιωνόβιοι καρκεκλοκένταυροι παράγοντες της ΕΟΚ έχουν αρχίσει να ιδρώνουν μιας και η στιγμή που θα χάσουν την αγαπημένη τους καρέκλα πλησιάζει!

Βασιλακόπουλος και Τσαγκρώνης, τα 2 μεγάλα κεφάλια της ΕΟΚ που εδώ και χρόνια καταστρέφουν το άθλημα που λατρεύουμε και με κάθε ευκαιρία δείχνουν τον κομπλεξισμό τους απέναντι στον ΑΡΗ χάρη στον οποίον βγήκαν από την αφάνεια, απέκτησαν υπόσταση και έκαναν μια κρατικοδίαιτη καριέρα που πολλοί θα ζήλευαν σε αυτή την χώρα. Δεν πρόκειται για εμπάθεια προς τους 2 συγκεκριμένους κυρίους αλλά ένα ξέσπασμα κάθε μπασκετικού που τόσα χρόνια τρώει στην μάπα τους "φωστήρες" της ΕΟΚ και τα καμώματα τους. Από τον έλεγχο της διαιτησίας(η οποία με τον νέο νόμο ανεξαρτητοποιείτε από την ΕΟΚ), τις πάντα κόντρα αποφάσεις στον ΑΡΗ, τις μυστήριες κληρώσεις του κυπέλλου και την ιδιαίτερη αγάπη προς την Κρήτη στην οποία η ΕΟΚ "προωθεί" όλες τις διοργανώσεις μέχρι την κοροϊδία με τα δελτία των Αμερικάνων πρόπερσι και το απίστευτο αβαντάρισμα του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού με κάθε ευκαιρία εις βάρος όλων των υπολοίπων ομάδων. Ενώ αν φέρουμε στην μνήμη μας τους ορισμούς έδρας, την διανομή εισιτηρίων και τις προκλητικές δηλώσεις των ανθρώπων της ΕΟΚ κάθε φορά που ο ΑΡΗΣ συμμετέχει σε έναν τελικό τότε πραγματικά με την ψήφιση των συγκεκριμένων άρθρων του νέου αθλητικού νόμου θα πρέπει να οργανωθεί ένα μεγάλο πάρτι στο Nick Galis Hall!

Η Εθνική Ελλάδος όπως και στο ποδόσφαιρο μπορεί να είναι το χαλάκι κάτω από το οποίο προσπαθούν να κρύψουν τις δύσμοιρες εγχώριες διοργανώσεις και την κατρακύλα της Ελληνικής  καλαθοσφαίρισης  αλλά εδώ και χρόνια τα προβλήματα έχουν γίνει βουνό και το χαλάκι έχει μείνει σαν σημαία στην κορυφή... Τα πράγματα είναι απλά και όσοι έζησαν το μπάσκετ τις προηγούμενες δεκαετίες μπορούν να κατανοήσουν το τι είχαμε τότε και το τι έχουμε τώρα. Το καλύτερο πρωτάθλημα της Ευρώπης κατάφερε η ΕΟΚ με την αδιαφορία, τον αναχρονισμό και την διαπλοκή που την χαρακτηρίζει να το καταντήσει σε ένα από τα πιο αδιάφορα πρωταθλήματα της Ευρώπης.  Γήπεδα που γέμιζαν ασφυκτικά από κόσμο, sold out που γινόντουσαν μέσα σε λίγες ώρες, μετακινήσεις ανά χιλιάδες για έναν αγώνα μπάσκετ για τους παλαιότερους φαντάζουν μια μακρινή ανάμνηση ενώ για τους νεότερους κάτι μεταξύ υπερβολής και φαντασίας... Και όλα αυτά υπό την εποπτεία των αιωνόβιων παραγόντων της ΕΟΚ που και αύριο να ερωτηθούν σε συνέντευξη για την Ελληνική καλαθοσφαίριση θα σου πουν ότι όλα είναι υπέροχα... Άντε σιγά σιγά να ετοιμάζεστε για κάνα ψάρεμα μπας και το Ελληνικό μπάσκετ ξαναζήσει ένδοξες στιγμές όπως παλιά!

ΥΓ. Όταν ο κ.Βασιλακόπουλος και κ.Τσαγκρώνης αδυνατούν(ή δεν θέλουν) να καταλάβουν γιατί είναι άδικο να οριστεί ένας τελικός μεταξύ του Παναθηναϊκού και του ΑΡΗ στην Κρήτη και τα εισιτήρια να διανεμηθούν αποκλειστικά στην "τοπική κοινωνία" και τα βλέπουν όλα όμορφα, δίκαια και αγνά τότε μάλλον είναι λογικό που το μπάσκετ στην Ελλάδα έχει πιάσει πάτο.

ΥΓ2. Εκτός από αυτό το ευχάριστο σε σχέση με την ΕΟΚ ο νέος αθλητικός συμπεριλαμβάνει και μερικά ανησυχητικά άρθρα για εμάς τους Αρειανούς που αρχίζουν να δίνουν πραγματική οντότητα στα πιο εφιαλτικά σενάρια για τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ. Θα επανέλθουμε...

Και πάνω που το τεχνικό δίδυμο Μουρατίδη - Καμπερίδη φαινόταν να κερδίζει πόντους για την παραμονή του στο τιμόνι της ομάδος τα νέα δεδομένα που έχουν προκύψει στην υπόθεση Γιαννάκη έχουν φέρει μπόλικο ενθουσιασμό στον κόσμο της ομάδος που βλέπει επιτέλους να γίνονται κινήσεις που αρμόζουν στην ιστορία αυτού του τεράστιου συλλόγου. Ιδιαίτερη εντύπωση κάνει η πληροφορία ότι ο ίδιος ο Π.Γιαννάκης άνοιξε το δίαυλο επικοινωνίας με την ΚΑΕ κάτι που φανερώνει τις προθέσεις του Έλληνα προπονητή.

Δεν χρειάζονται συστάσεις για τον Π.Γιαννάκη και την χρυσή ιστορία που έχει γράψει με τη φανέλα του ΑΡΗ και της Εθνικής Ελλάδος. Αυτό όμως που θα πρέπει να αναφέρουμε γιατί στον ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια έχουν ισοπεδωθεί τα πάντα ώστε να αναδειχθούν κάποιες κινήσεις είναι το βιογραφικό του σαν προπονητής.:

1997-1998 Ημιτελικά Ευρωμπάσκετ και Μουντομπάσκετ με την Εθνική Ελλάδος

2001-2004 Τελικός FIBA Europe League με το Μαρούσι

2005-2008 Πρώτος στην Ευρώπη και δεύτερος στον κόσμο με την Εθνική Ελλάδος

2008-2010 Ημιτελικός και τελικός Ευρωλίγκα με τον Ολυμπιακό

Αν δηλαδή πριν λίγο καιρό είχαμε έναν εκ των κορυφαίων προπονητών της Ευρώπης στον πάγκο μας με το βιογραφικό που είχε ο πρώην μας προπονητής, τότε στην περίπτωση του Π.Γιαννάκη μιλάμε για έναν εκ των κορυφαίων παγκοσμίως... Η καριέρα του Γιαννάκη και σαν προπονητής δείχνει από μόνη της το μέγεθος της προπονητικής του αξίας και σίγουρα είναι ο άνθρωπος που ταιριάζει "γάντι" στην προσπάθεια της αναγέννησης του Αυτοκράτορα. Έμπειρος, και ικανός όχι μόνο να εμπνεύσει τους παίκτες της ομάδος αλλά να τους σφυρηλατήσει και με την ιδέα της νίκης και της κατάκτησης τίτλων. Μπορεί δηλαδή οι νεαροί παίκτες της ομάδος να μην έχουν ζήσει την μεγάλη Αυτοκρατορία του ΑΡΗ και να δυσκολεύονται να κατανοήσουν τι ήταν το δίδυμο Γκάλης - Γιαννάκης  πάνω στο παρκέ αλλά σίγουρα έχουν βιώσει τις επιτυχίες του Γιαννάκη σαν προπονητή με την Εθνική Ελλάδος. Δεν θα έρθει για να κάνει το αγροτικό του, ούτε για να εμπλουτίσει το βιογραφικό του. Το ότι οι διαπραγματεύσεις με την ΚΑΕ έχουν ως βάση τις συνθήκες που επικρατούν στην ομάδα και το πλάνο που έχει η διοίκηση και όχι το ύψος του συμβολαίου δείχνει τις προθέσεις του.

Μια τέτοια κίνηση σε περίπτωση που πραγματοποιηθεί ουσιαστικά "διορθώνει" ένα από τα βασικά λάθη της διοίκησης Αρβανίτη που έχει να κάνει με τους χαμηλούς τόνους και την αποφυγή καθορισμού στόχων.  Με έναν προπονητή σαν τον Π.Γιαννάκη σημαίνει αυτόματα ότι στοχεύεις κορυφή και ας είναι το ταβάνι σου η 3η θέση, διεκδικείς το κύπελλο, ενισχύεσαι εφόσον όλα κυλήσουν ομαλά με άρθρο 99 και FIBA και φυσικά συμμετέχεις Ευρώπη! Αν γίνει αυτό, το κάλεσμα προς τον κόσμο θα ηχεί πλέον πολύ πιο δυνατά και είναι βέβαιο ότι η αισιοδοξία μαζί με τον κόσμο σιγά σιγά θα επιστρέψουν στο Παλέ! Και εσυ Γιαννάκη πάρτους τα μυαλά και εσύ Γκάλη πάρτους το κεφάλι! Έτσι για να θυμηθούμε τα παλιά!

Όπως τότε όταν αγωνιζόταν με τα χρώματα του ΑΡΗ ή της Εθνικής Ελλάδος έτσι και τώρα παρόλο που έχει βγάλει τα αθλητικά του παπούτσια και έχει κρεμάσει την φανέλα του με το νούμερο 6 με ότι και αν ασχοληθεί ή απλά εμπλακεί το όνομα του ο Νίκος Γκάλης είναι ο πρώτος μεταξύ των κορυφαίων. Η ψηφοφορία που τρέχει από το γνωστό ESPN  και περιλαμβάνει και το όνομα του Νίκου Γκάλη ανάμεσα στους υποψήφιους για την ύψιστη τιμή που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος που έχει αφιερώσει την ζωή του στο μπάσκετ που είναι η είσοδος του στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση στον κανόνα.

Πρώτος με 98.1% της σχετικής λίστα με τους διεθνείς υποψήφιους βρίσκεται ο Νίκος Γκάλης σε σύνολο 38.000 περίπου ψήφων αφήνοντας πίσω του στην δεύτερη θέση τον Βλάντε Ντίβατς με 1.1% και λίγο πιο κάτω άλλους θρύλους του αθλήματος όπως είναι οι Όσκαρ Σμίντ και Σαρούνας Μαρτσουλιόνις. Το ρίγος που μας πιάνει όλους εμάς που είχαμε την ευλογία να ζήσουμε ή έστω να προλάβουμε λίγο από την χρυσή εποχή του Νίκου Γκάλη και την μπασκετική επανάσταση που ξεκίνησε με μπροστάρη τον  Νικ και τα άλλα παιδιά με την φανέλα του ΑΡΗ και της Εθνικής Ελλάδος είναι απλά η επιβεβαίωση του μεγαλείου του συγκεκριμένου μπασκετικού Θεού. Το πιο περίεργο και λυπηρό όμως είναι ότι οι νεότερες γενιές όχι απλά δεν γνωρίζουν τι εστί Νίκος Γκάλης αλλά και ολόκληρο βιβλίο να διαβάσουν για τον ζωντανό θρύλο του Ευρωπαϊκού μπάσκετ πάλι δύσκολα θα μπορέσουν να κατανοήσουν ή ακόμη και να πιστέψουν αυτά που θα διαβάσουν ή θα τους εξιστορήσουν οι παλιότεροι που τα ζήσανε. Άντε να πείσεις έναν 20χρονο σήμερα ότι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ δεν ήταν απλά συνώνυμο αλλά ξεπερνούσε την Εθνική Ελλάδος, συσπείρωνε όλους τους Έλληνες εκτός από μια ελάχιστη μειοψηφία των οπαδών του συμπολίτη και ήταν ο βασικός λόγος για να στηθούν χιλιάδες μπασκέτες σε ολόκληρη την χώρα, το άθλημα να γίνει επαγγελματικό και γενιές ολόκληρες να ανδρωθούν με μια πορτοκαλί μπάλα με σπυριά στα χέρια. Που να σε πιστέψουν ότι κάθε Πέμπτη που αγωνιζόταν στο Κύπελλο Πρωταθλητριών(εκεί που έπαιζαν μόνο οι πρωταθλητές και όχι όποιος έχει κλειστό συμβόλαιο όπως συμβαίνει σήμερα) η πόλη ερήμωνε, θεατρικές παραστάσεις σταματούσαν, οι κινηματογράφοι καθιέρωσαν το φθηνό εισιτήριο και ολόκληρη η Ελλάδα ήταν καρφωμένη στις τηλεοράσεις της για να δει τον  τον μεγάλο ΑΡΗ του τεράστιου Νίκου Γκάλη. Από μικρά παιδάκια μέχρι γιαγιάδες και παπούδες. Από την Θεσσαλονίκη που ήταν το κέντρο της μπασκετικής Ευρώπης μέχρι και το τελευταίο χωριό ή βραχονησίδα στην άκρη της Ελλάδος και όχι μόνο... Όπου πήγαινε ο Νίκος Γκάλης είτε με τον ΑΡΗ είτε με την Εθνική Ελλάδος είχε την υποδοχή Εθνικού ήρωα. Και στους Αμερικάνους(μιας και Αμερικάνικη είναι η διοργάνωση και το ESPN) όπου επικεντρώνονται κυρίως στο NBA με μια πολύ διαφορετική μπασκετική φιλοσοφία τα συγκεκριμένα γεγονότα δεν μπορούν να περιγραφούν. Σίγουρα τα βίντεο ντοκουμέντα που υπάρχουν εκατοντάδες στο internet δείχνουν το αστήρευτο μπασκετικό ταλέντο του Νίκου Γκάλη αλλά δεν αποτυπώνουν την προσφορά του στο άθλημα και σε ένα ολόκληρο έθνος.

Πολύ κοντά στην ύψιστη τιμή βρίσκεται ο Νίκ που με την είσοδο του στο Basketball Hall Of Fame θα βρεθεί ανάμεσα σε κορυφαία ονόματα του χώρου όπως οι Μάτζικ Τζόνσον, Ντράζεν Πέτροβιτς, Άτσα Νίκολιτς και πολλοί άλλοι. Ευκαιρία λοιπόν τόσο η πολιτεία όσο και η επιτροπή που ανέλαβε την διοργάνωση του φιλικού προς τιμήν του μεγαλύτερου Έλληνα αθλητή να επισπεύσει τις διαδικασίες και να κάνει κάτι που να αρμόζει στην λαμπρή ιστορία που έγραψε αυτός ο ξεχωριστός άνθρωπος! Έστω και καθυστερημένα αυτό το ιστορικό λάθος που έχει γίνει με την μη τίμηση του Νίκου Γκάλη και το "κρέμασμα" της θρυλικής φανέλας με το νούμερο 6 στο ταβάνι του Παλέ ανάμεσα στα λάβαρα  πρέπει να διορθωθεί.

ΥΓ. Όσοι δεν έχουν ψηφίσει στην συγκεκριμένη ψηφοφορία μπορούν να το κάνουν εδώ

Αυτό που ηταν κοινό μυστικο σήμερα έγινε και επισήμως γνωστό( http://www.athlitikanea.gr/index.cfm?pid=2⊂=27&detail=T&art_id=10172) με τον Ολυμπιακό να ανακοινώνει την απόκτηση του παίκτη για τα επόμενα 5 χρόνια και τον ΑΡΗ να βάζει σύμφωνα με το ρεπορτάζ κατι περισσότερο απο 1.000.000 στο ταμείο του. Όπως και πριν λιγες ημέρες ειχα σχολιάσει, απο την μια με στεναχωρεί που η ομάδα μου δεν εχει την δυνατότητα να επενδύσει και αγωνιστικά πάνω σε ταλαντούχους παίκτες και αναγκάζεται να πουλάει σε ανταγωνιστές(έτσι πρέπει να βλέπουμε οσφπ & παο) και απο την άλλη η πραγματικότητα λεει οτι με αυτά τα χρήματα εκτος απο την διατήρηση της οικονομικής ομαλότητας στην ομάδα μπορείς να δημιουργήσεις άμεσα σαφώς πιο ανταγωνιστική ομάδα απο οτι θα είχες με τον Παπανικολάου στο ροστέρ... Αυτό όμως που έχω εγω σαν παράπονο στην συγκεκριμένη περίπτωση απο την νεα διοίκηση της ΚΑΕ και τον Θ.Τζεβελέκη που έχει άμεση σχεση(και ας λέει οτι αποχώρησε) ειναι ο κακός προγραμματισμός και τα πολυετή πλάνα που βγάζουν προς τα έξω σε συνεντεύξεις κτλπ χωρίς να τα τηρούνε... Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος θα σας πω το εξής,  το μεγάλο αυτό ταλέντο που σαρωσε τους τίτλους σε εθνικό επίπεδο και ανάγκασε τον Καζλάουσκας να τον καλέσει μέχρι και στην εθνική ανδρών, στον ΑΡΗ που έμεινε 2 χρονιες συνεχόμενα εκτός Ευρωλίγκας και σύμφωνα με πρόεδρο, δ.σύμβουλο και προπονητή Α.Ματζόν θα επένδυε αγωνιστικά στα ταλέντα της ομάδος μας είχε 62' και 34 '' χρόνο συμμετοχής σε 14 αγώνες  όπου κρίθηκε σκόπιμο να χρησιμοποιηθεί σκοράρωντας σύνολο 9 πόντους(4 βολές, 1 δίποντο, 1 τρίποντο με ελάχιστες προσπάθειες). Αυτός είνα ο προγραμματισμός της ΚΑΕ ΑΡΗΣ για τα ταλέντα της ομάδος και αυτές είναι οι ευκαιρίες στα νεα παιδιά απο τον Αντρέα Ματζόν που με την επιστροφή του στην ομάδα δήλωσε οτι φέτος(περσι) θα έχουν σημαντικό χρόνο συμμετοχής. Αρα λοιπόν απο το να "ψήνεται" ο Παπανικολάου στον πάγκο προτιμάω να μπουν κάποια χρήματα στα ταμεία της ομάδος και να αποκτηθούν παίκτες που θα θέλει ο προπονητης να χρησιμοποιησει και θα μπορούν και αυτοί να βοηθήσουν άμεσα.

Και εκεί που νομίζεις οτι το ρόστερ έχει ολοκληρωθεί και ολα έχουν παρει τον δρόμο τους έρχεται ακόμη ενα μεταγραφικό "μπάμ" απο την ΚΑΕ ΑΡΗΣ με την ανακοίνωση της απόκτησης του Μιχάλη Κακιούζη! Το ποιός είναι ο Μιχάλης Κακιούζης, το τι έχει πετυχει στην καριέρα του και το πόσο μπορεί να βοηθήσει αγωνιστικά και μη την ομάδα μας μόνο ενας χαζός δεν θα μπορούσε να γνωρίζει και να καταλαβαίνει. Πραγματικά η συγκεκριμένη μεταγραφή αποτελεί το κερασάκι μιας ονειρικής τούρτας που χρόνια ή μαλλον δεκάδες χρόνια έχουμε να δούμε ανάλογη στον ΑΡΗ. Γεννημένος νικητής, εργατικός, βάζει πάντα υψηλούς στόχους και τον ενδιαφέρει πάνω απο όλα η ομάδα παραμεριζοντας το εγω του και δίνοντας το καλύτερο παραδειγμα για το ποιο πρέπει να είναι το ήθος ενος σωστού αθλητη ανεξάρτητα απο τις προσωπικές επιτυχίες και τα χρήματα που έχει κερδίσει στην καριέρα του. Δεν ηταν τυγχαίο οτι οταν ηρθε πριν 2 χρονια στο Αλεξάνδρειο αγωνιζόμενος τότε με τα χρώματα της ιστορικής Μπαρτσελόνα είχε γνωρίσει την αποθέωση απο τους 5500 Αρειανούς που είχαν γεμίσει το γήπεδο. Και φυσικά δεν ηταν η μοναδική φορά που ο κόσμος του ΑΡΗ αναγνώρισε την ξεχωριστή ποιότητα του αθλητή με το ζεστό χειροκρότημα μιας και σε καθε ευκαιρία είτε μεσα στο γήπεδο, είτε τυγχαία στον δρόμο, είτε μέσο internet όλοι μας εκφραζομασταν με τα καλύτερα λογια για τον Μιχάλη και ελπίζαμε πως καποια μερα θα τον δούμε να αγωνίζεται με την φανέλα της αγαπημένης μας ομάδος. Και ο Κακιούζης απο την πλευρά του ποτε δεν εκρυψε την αδυναμία που έχει στον Αυτοκράτορα του Ελληνικού μπασκετ ΑΡΗ και οτι ονειρο του ειναι να φορέσει την φανέλα με τον θεο! Να λοιπόν που έγινε και αυτό και πλεον θα μετράμε τις ημέρες για τις επίσημες αγωνιστικές υποχρεώσεις. Ποιος θα το περίμενε να δουμε στην ομάδα μας τους Χατζηβρέτα, Κακιούζη και Ντικούδη? Τρεις τεράστιοι αθλητές που έχουν την στόφα του νικητή κατι που έλειπε απο την ομάδα μας και σίγουρα θα τρελάνουν κόσμο! Δεν γνωρίζω εαν θα καταφέρουμε να βγούμε πρώτοι, δεύτεροι ή τελικά τρίτοι αλλά το σίγουρο είναι οτι φέτος τα ντέρμπι με παναθηναϊκό και ολυμπιακό τόσο εντός όσο και εκτός έδρας θα είναι αληθινά ντέρμπι και οι αντίπαλοι μας θα πρέπει να ιδρώσουν πάρα πολύ για να μας νικήσουν! Το ειχα γραψει και πιο πριν αλλα τωρα ειμαι 100% σίγουρος, τρέξτε να προλάβετε να αγοράσετε διαρκείας γιατι θα τελειώσουν! Και αν το έχετε ξεχάσει θα σας το θυμίσω, ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!