Σε ένα γήπεδο όπου θύμιζε περισσότερο «Nick Galis Hall» παρά η έδρα του Αμβούργου ο ΑΡΗΣ  πήρε πολύτιμη νίκη που τον κρατάει δυνατό στη μάχη της πρόκρισης. Πολύ καλοί οι Τζόουνς και Άντζουτσιτις, καθοριστικοί στα κρίσιμα οι Νουά και Κουλμπόκα. Δεν στοίχισαν τα «πνευματικά κενά» αν και θα μπορούσε πολύ πιο εύκολα να κερδίσει με λίγη σοβαρότητα παραπάνω.

5’ ΜΠΑΣΚΕΤ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΑΟΣ

Με τον Άντζουτσιτς σε ρόλο οργανωτή και τον Πουλιανίτη στο αρχικό σχήμα ο ΑΡΗΣ για πρώτη φορά έδειξε μια απίστευτη ηρεμία και ωριμότητα στο παιχνίδι. Κυκλοφορούσε σωστά την μπάλα και πήγαινε σε ορθολογικές επιλογές. Όλα αυτά όμως διήρκησαν για περίπου 5’. Κάπου εκεί ξεκίνησε από τον Μίλιτσιτς και τους παίκτες του η ολική διαγραφή του καλού ξεκινήματος μέχρι να ξεχαστεί τελείως. Στη θέση του είδαμε έναν ΑΡΗ χωρίς αρχή μέση και τέλος να ψάχνεται και στις 2 πλευρές του γηπέδου. Το 27-20 λίγο πριν τη λήξη του πρώτου δεκαλέπτου σήμανε συναγερμό.

ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΑΡΔΙΟΓΡΑΦΗΜΑ

Καρδιογράφημα έμοιαζε η απόδοση της ομάδας. Από το -7 στο +10 με περίσσια αποφασιστικότητα για να καταλήξουμε στο 64-63 στο φινάλε της 3^ης περιόδου με μια εικόνα διάλυσης. Οι συνεχόμενες αλλαγές και οι εμμονές σε σχήματα που δεν έβγαιναν από τον Μίλιτσιτς είχε εμπεδώσει μια αναρχία στη σκέψη των παικτών μας. Οι κακές επιλογές και η αστοχία στην επίθεση, τα φθηνά λάθη, οι αργές επιστροφές και η χαλαρότητα στην άμυνα ήταν αυτά που επέτρεψαν στους Γερμανούς να πιστέψουν στη νίκη και να την διεκδικήσουν μέχρι το τέλος.

ΕΜΕΙΝΕ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Κάτι από το παιχνίδι με τον Ηρακλή θύμισε το τελευταίο μέρος του αγώνα. Οι 2 ομάδες είχαν τις ευκαιρίες τους αλλά την σπαταλούσαν με περίσσια αφέλεια. Οι βολές ήταν βαρόμετρο όμως τα μεγάλα σουτ από τους Κουλμπόκα και Νουά ήταν αυτά που άνοιξαν τον δρόμο προς τη νίκη. Νίκη που την είχε στην αγκαλιά του άλλα πάλευε με τον εαυτό για να μην του γλιστρήσει από τα χέρια.

ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΨΥΧΟΛΟΓΟ

Κατευθείαν για τον ψυχολόγο πρέπει να πάει αυτή η ομάδα αν ο τρόπος που λειτουργεί αποτυπώνει την ψυχοσύνθεση της. Κέρδισε και αυτό λέει πολλά για την ποιότητα που έχει σε επίπεδο μονάδων. Ποιότητα που φαίνεται ξεκάθαρα σε παίκτες όπως ο Τζόουνς, ο Νουά, ο Άντζουτζιτς, ο Κουλμπόκα και ο Χάρελ που σε διάφορα σημεία του αγώνα ο καθένας τους ξεχωριστά ήταν πρωταγωνιστής με τον τρόπο του. Σαν ομάδα όμως ένα ατελείωτο μπέρδεμα. Μπέρδεμα που ξεκινάει από τον πάγκο. Γιατί περί μπερδέματος πρόκειται όταν ξεχνάς σχήματα και παίκτες που σου βγαίνουν και δοκιμάζεις διαρκώς άλλα. Ειλικρινά δεν μπορώ να αποκρυπτογραφήσω τι είχε στο μυαλό του ο προπονητής σήμερα και διαχειρίστηκε με αυτόν τον τρόπο το παιχνίδι. Καλή η νίκη, αυτή ήταν ο στόχος και επετεύχθη. Κάπου όμως θα πρέπει και αυτά τα αγωνιστικά προβλήματα ένα ένα να λύνονται. Κάπου φαίνεται να έχουμε κολλήσει και παρά τις νίκες παραμένουμε κολλημένοι.

ΔΥΝΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΚΡΙΣΗ

Ίδρωσε και αγχώθηκε παραπάνω από όσο θα έπρεπε αλλά στο τέλος όμως τα κατάφερε και αυτό έχει σημασία. Όπως και ότι κατάφερε αυτή τη φορά να «αποζημιώσει» αυτή την καταπληκτική κιτρινόμαυρη κερκίδα με μια νίκη. Νίκη που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την συνέχεια της ευρωπαϊκής μας διαδρομής. Οφείλει όμως η ομάδα να εκμεταλλευτεί αυτά τα αποτελέσματα, να βελτιώσει την εικόνα της και όταν έρθουν τα «παιχνίδια χωρίς γυρισμό» να είναι απόλυτα έτοιμη. ΑΡΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ!