Δυστυχώς χωρίς να το θέλουμε το προηγούμενο post ήταν τελικά προφητικό και όλοι μου οι φόβοι γίνανε πραγματικότητα. Εκπληκτική εμφάνιση απο την "κουτσή" (λόγω τραυματισμών και προηγούμενων εμφανίσεων) Μιλάνο και έλειψη συγκέντρωσης λόγω άγχους σε άμυνα και επίθεση(κυρίως!) απο τους παίκτες μας. Για τους Ιταλούς ήταν η τελευταία τους ευκαιρία για να μπούνε στο παιχνίδι της πρόκρισης, για εμάς θα ήταν το φάρμακο στις πληγές που ανοίξανε απο την αναμέτρηση απο τον πανιώνιο αλλά και η πιστοποίηση της καλής μας πορείας στην ευρωλίγκα. Αν και καταστρέψαμε ότι είχαμε χτίσει εως τώρα τίποτα δεν έχει χαθεί όσο αφορά την πρόκριση και είναι στο χέρι μας να πάρουμε τις νίκες που απαιτούνται εφόσον βέβαια βρούμε τον καλό μας εαυτό. Για το παιχνίδι τι να σχολιασουμε... η τρομερή ευστοχία των Ιταλών εκνεύρισε τόσο εμας όσο και τους παίκτες μας με τα αποτελέσματα αυτού του εκνευρισμού να βγαίνουν με συνεχόμενα τραγικά αστοχα σουτ αλλά και χαμένα ριμπάουντ λόγω κακής συνεννόησης. Όλες τις προσπάθειες που κάναμε για να γυρίσουμε το σκόρ οι αντίπαλοι μας τις εξουδετέρωναν με την ευστοχία τους αλλα και τα επιθετικά ριμπάουντ που σήμερα ήταν σημαντικό πρόβλημα. Πολλές βέβαια απο αυτές τις αντεπιθέσεις μας τις εξουδετερώναμε και μόνοι μας με τραγικά λάθη στην επίθεση και εύκολα καλάθια στην άμυνα. Αν και η Μιλάνο δεν παρουσιάστηκε όπως όλοι την περιμέναμε(ως ομάδα της πλάκας) δεν μπορώ να πώ οτι υπάρχει άλλος λόγος για την ήττα πέρα απο το κακό μας πρόσωπο. Και επειδή υπήρχε πολύ γκρίνια για τον κόουτς θα αφιερώσω μερικές σειρές σε αυτόν. Αυτή ηρεμία που τον διακρίνει ώρες ώρες περνάει στον κόσμο αλλά και στους παίκτες ως χαλαρότητα. Εντάξει δεν λέω οτι πρέπει να ουρλιάζει και να χοροπηδάει σαν μαϊμού(ματσόν) αλλά σίγουρα κάποια στιγμή πρέπει να δείχνει πυγμή ωστε να ταρακουνάει και λίγο τους παίκτες. Χαρακτηριστικό αυτής της χαλαρότητας ήταν η φάση του 2ου δεκαλέπτου και ενώ η μπάλλα έχει βγεί έξω για εμάς όπου ο Καλαϊτζής έχει έντονη διαφωνία με τον Μότολα για το σύστημα που πρέπει να ακολουθήσουν στην συγκεκριμένη επίθεση και όλη αυτη η κατάσταση να εξελίσεται ακριβώς μπροστά στα μάτια του Χέρμπερτ. Το λιγότερο που περίμενα ήταν να επέμβει άμεσα (μιας και ήταν μπροστά στους 2 παίκτες και παρακολουθούσε την διαφωνία) και να υποδείξει αυτός το τι ακριβώς πρέπει να γίνει. Αντι για αυτό έμεινε αμέτοχος,  παρακολούθησε την αρκετά έντονη διαφωνία των παικτών και μετά το τέλος της επίθεσης έκανε μια ελαφριά παρατήρηση στον Μότολα... Πέρα απο αυτο το γεγονός με κούρασε λίγο με τις καθυστερημένες αλλαγές τόσο του Τέρι όσο και του Μάσεϊ που τον ξέχασε για ώρα στον πάγκο. Περίεργο μου φάνηκε το γεγονός οτι άν και οι Ράιτ και Τσαλδάρης ήταν σε τραγική μέρα δεν δοκίμασε ούτε στιγμή τον Ηλιαδη(και αυτός είναι ντεφορμέ τελευταία). Για να μην είμαι άδικος με τον προπονητη πιστεύω οτι δεν έχει και τόσο μεγάλο μερίδιο για την εικόνα της ομάδος και βασικοί υπαίτιοι είναι οι παίκτες γιατι όπως και να το κάνουμε με τόση αστοχία και τόσα παιδικά λάθη, τι να σου κάνει ο προπονητής? Δηλαδή στην Γαλλία που παίξανε συγκεντρωμένα για σχεδόν όλο τον αγώνα και δώσανε και ρεσιτάλ άμυνας στο 2ο δεκάλεπτο δεν ήταν η ίδια ομάδα? Πάντως θα το πώ οτι ο κόσμος πιέζει για αποτελέσματα και αυτό έχει δημιουργήσει άγχος στην ομάδα και σε καμμία περίπτωση με γκρίνια και γιουχαρίσματα δεν πρόκειται να βελτιωθεί η κατάσταση. Στήριξη και πάλι στήριξη. Μην βιάζεστε να κρίνετε καταστάσεις γιατι ακόμα είναι αρχή. Δείτε λιγάκι τι γίνεται γενικότερα: ο βάζελος έχανε μέχρι και με 16 πόντους απο το προτελευταίο μαρούσι και ο γάβρος κατάφερε και κέρδισε στην παράταση την ολυμπια λάρισας(αφου πρώτα "αυτοκτονήσανε" οι λαρισαίοι στην κανονική διάρκεια του αγώνα). Ηρεμία, ψυχραιμία και στήριξη στην ομάδα γιατι δεν πρέπει να ξεχνάμε πόσες χαρές έχουμε ζήσει (και θα ξαναζήσουμε) απο την ομάδα μπάσκετ. 'Οσοι έρχεστε για  να γιουχάρετε καλύτερα καθήστε σπίτια σας και βρίζετε την τηλεόραση και όταν η ομάδα φτάσει στα επιθυμητά για εσάς επίπεδα ελάτε τότε...