Διπρόσωπος παρουσιάστηκε για ακόμη ένα παιχνίδι ο ΑΡΗΣ μας γνωρίζοντας νέα ήττα από τη Νίμπουργκ σε ένα παιχνίδι θρίλερ που θα μπορούσε να το κερδίσει παρά την περίεργη εξέλιξη του.  Η επιστροφή από το -25 στο +1 μας έκανε να πιστέψουμε ότι θα παίρναμε τη νίκη αλλά οι Αμερικάνοι  γκαρντ της  Νίμπουργκ είχαν διαφορετική άποψη, πήραν τα μεγάλα σουτ και χάρισαν τη νίκη στους Τσέχους.

ΆΡΗΣ για λύπηση είχαμε γράψει μετά τον αγώνα με τον Προμηθέα και κάπως έτσι για λύπηση ήταν και ο ΑΡΗΣ του πρώτου ημίχρονου. Έλλειψη συγκέντρωσης, μηδέν πάθος, πολλά νεύρα, λάθη, αστοχία και αδιαφορία στην άμυνα ότι αυτά που μου έδειξε ο ΑΡΗΣ στα πρώτα είκοσι λεπτά. Ομάδα χωρίς αρχή, μέση και τέλος που μοιρολατρικά έπαιρνε μέσα στο γήπεδο ότι ακριβώς της άξιζε… Όλα αυτά όμως έμειναν στα αποδυτήρια. Ο Π.Γιαννάκης βρήκε στο πρόσωπο του νεαρού Πουλιανίτη τον παίκτη που το πάθος του στην άμυνα και την ψυχραιμία στην επίθεση αφύπνισε τους συμπαίκτες του και τους έπεισε ότι αυτή η εικόνα δεν τους αξίζει και ότι το παιχνίδι παρά το μείον -25 δεν είχε κριθεί. Με αμιγώς Ελληνικά σχήματα και απίστευτη ενέργεια στην άμυνα οι παίκτες του Π.Γιαννάκη εγκλώβισαν τους Τσέχους και κατάφεραν με κάποια σπουδαία καλάθια κυρίως από τους Βασιλόπουλο, Αθηναίου,  Τσαϊρέλη και Πουλιανίτη το 23-42 του ημιχρόνου έγινε 61-60 λίγα λεπτά πριν τη λήξη. Σε εκείνο το σημείο οι Ρέι και Λόρενς κόντρα στη ροή του αγώνα και κάθε λογική μπασκετικού πλάνου και αντίδρασης πήραν τα δύσκολα σουτ και μας εκτέλεσαν με μια εκνευριστική ευκολία δίνοντας τέλος στην προοπτική μιας ανεπανάληπτης  ανατροπής που θα είχε πολλαπλά οφέλη για την ομάδα.

Παρά την όποια προσπάθεια η ήττα είναι γεγονός όπως και γεγονός είναι ότι η ομάδα δείχνει παρατημένη στην  τύχη της με μια διοίκηση που ως τώρα φαίνεται να αδυνατεί να της παρέχει τα βασικά. Το ξέσπασμα του Δράκου στη συνέντευξη τύπου είχε πολλαπλούς αποδέκτες και θα  πρέπει όλοι μας (και κυρίως αυτοί που αισθάνονται δικαιωμένοι με αυτή την κατάσταση) να το κατανοήσουμε μπας και αντιληφθούμε το τι έχει γίνει στον ΑΡΗ φέτος αλλά το τι συμβαίνει ακόμη και σήμερα. Λάθη έχουν γίνει από όλους αλλά αυτοί που έχουν απομείνει να παλεύουν να κρατήσουν τη σημαία του ΑΡΗ ψηλά είναι οι τελευταίοι που φταίνε και σίγουρα αξίζουν τη στήριξη όλων μας. Όσο για τη διοίκηση τα χρονικά περιθώρια έχουν στενέψει απειλητικά… Ενίσχυση της ομάδος χθες!

ΥΓ. Ότι και να πούμε για το επίπεδο των διαιτητών του BCL είναι λίγο… επιεικώς μπορούν να χαρακτηριστούν άσχετοι και επικίνδυνοι για το άθλημα.

ΥΓ2. Και για όσους αρνούνται να καταλάβουν το τι ακριβώς συμβαίνει και πιστεύουν σε διαχειριστές-σωτήρες ας βάλουν κάτω τα νούμερα όπως ακριβώς τα αναφέρει ο "δίαυλος επικοινωνίας" με την "Αρειανή οικογένεια". Από τη μια τα 500.000€  δανεικά των 5 από την άλλη τα περίπου 500.000€  αγύριστα που ήδη πλήρωσε ο Λάσκαρης αποκλειστικά για τις υποχρεώσεις του ΑΡΗ προς το δημόσιο ώστε μέχρι και το καλοκαίρι η ομάδα να είναι 100% εξασφαλισμένη. Τελικά οι λύσεις έχουν να κάνουν με τα χρήματα και το καλό του ΑΡΗ ή μόνο με τα πρόσωπα που προτιμάμε να βλέπουμε στα βελούδινα του Παλέ;

ΥΓ3. Όποιος "νιώθει" έρχεται και στηρίζει οι υπόλοιποι ας κάνουν "αποχή" μέχρι να λυθούν τα προβλήματα δια μαγείας...

ΥΓ4. Για την κατάθεση ψυχής που έγινε από τον τεράστιο Παναγιώτη Γιαννάκη θα αναφερθούμε εκτενέστερα αύριο.

Λίγες ώρες απέμειναν για τον αγώνα κόντρα στη Νίμπουργκ σε ένα παιχνίδι  όπου η νίκη είναι μονόδρομος. Αν ο ΑΡΗΣ μας σήμερα κερδίσει τότε θα έχει κάνει ένα σημαντικό βήμα για την πρόκριση στην επόμενη φάση, διαφορετικά τα πράγματα θα γίνουν πολύ δύσκολα. Γνωστά τα προβλήματα όπως όμως γνωστή είναι και η ηθική υποχρέωση του Π.Γιαννάκη και των παικτών του να τα αφήσουν όλα εκτός παρκέ και να πάρουν τη νίκη σήμερα.

Με τη συμμετοχή του Μπένσον να κρίνεται την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή και με τους 3 αποχωρήσαντες ξένους ακόμη να μην έχουν αντικατασταθεί ο Π.Γιαννάκης καλείται να βρει τις λύσεις ώστε ο ΑΡΗΣ να δείξει σήμερα το καλό του πρόσωπο. Αθηναίου, Μποχωρίδης και Μπελ θα είναι λογικά τα βαρόμετρα του σημερινού ΑΡΗ που από την στιγμή που οι επιλογές σε παίκτες είναι εκ των συνθηκών περιορισμένες θα πρέπει να πάρουν τις πρωτοβουλίες στην επίθεση. Κάτι αντίστοιχο υπό φυσιολογικές συνθήκες θα ίσχυε και για τον Κάιλ Γουίβερ αλλά η έως τώρα αγωνιστική του συμπεριφορά δείχνει  περισσότερο έναν παίκτη που ήδη σκέφτεται τον επόμενο σταθμό της καριέρας του παρά του παίκτη που τον νοιάζει να αρπάξει την ευκαιρία και να βοηθήσει το παιχνίδι του. Οι αντίπαλοι μας μπορεί στο πρώτο παιχνίδι μέσα σε περίπου 15' να μας διέλυσαν αλλά σε ένα μεγάλο κομμάτι του αγώνα φάνηκε ότι με περισσότερη σοβαρότητα και συγκέντρωση μπορούσαμε να διεκδικήσουμε τη νίκη. Η επίθεση όπως συμβαίνει από την αρχή της χρονιάς θα είναι το μεγάλο ερωτηματικό σε αντίθεση με την άμυνα που όταν η ομάδα είναι προσηλωμένη σε αυτή φαντάζει ικανή να εγκλωβίσει τον κάθε αντίπαλο. Αν πάντως ο Μπένσον τελικά δεν μπορέσει να αγωνισθεί θα πρέπει ο Τσαϊρέλης οπωσδήποτε να επαναλάβει εμφάνιση ανάλογη με αυτή στο Βέλγιο αλλά και ο νεαρός Χρηστίδης να ξεπεράσει επιτέλους τις "φοβίες" του.

Δίκοπο μαχαίρι οι διπλοί αγώνες για μια ομάδα ιδίως όταν έχει τόσα πολλά κενά στο ρόστερ της. Από την άλλη όμως αυτά τα διπλά παιχνίδια μέσα στην εβδομάδα μπορούν να σε βοηθήσουν να βρεις ρυθμό αλλά και να ξεπεράσεις πολύ πιο εύκολα ήττες σαν και αυτές με την Κύμη. Ο Π.Γιαννάκης αρκετές φορές έχει ζητήσει συσπείρωση και στήριξη παρά την αρνητική εικόνα και αυτό ακριβώς οφείλουμε να κάνουμε και εμείς ως οπαδοί του Αυτοκράτορα! Όλοι στο Παλέ!

ΥΓ. Όσο μέτρια διοργάνωση και αν είναι αυτό το BasketBall Champions League της FIBA δεν παύει να σου προσφέρει απλόχερα(σε αντίθεση με τον ανταγωνισμό) κάποια χρηματικά ποσά. Το 1.000.000€ που παίρνει ο νικητής της διοργάνωσης μπορεί να μοιάζουν πολύ μακρινά τη δεδομένη χρονική στιγμή αλλά τα περίπου 70.000€ που δίνει η πρόκριση στην επόμενη φάση είναι ένα "έπαθλο" που θα πρέπει η ομάδα πάση θυσία να κερδίσει.

Ανήμπορος να ακολουθήσει τον ρυθμό της Νίμπουργκ για 40' παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα. Οι Τσέχοι έκαναν σπουδαία εμφάνιση, τιμώρησαν κάθε αδράνεια της άμυνας και μας οδήγησαν σε μια από τις πιο ταπεινωτικές ήττες της Ευρωπαϊκή μας ιστορίας. Χωρίς ενέργεια και πάθος η πλειοψηφία των παικτών μας, έλειψε και η ψυχραιμία από τον πάγκο.

Με εκνευριστικά ποσοστά ευστοχίας έξω από τα 6.75 ξεκίνησαν οι Τσέχοι δείχνοντας από την αρχή αυτό που θα ακολουθούσε παίρνοντας από νωρίς διψήφια διαφορά πόντων. Ο ΑΡΗΣ όμως όσο περνούσε ο χρόνος έδειξε να προσαρμόζεται στο παιχνίδι των αντιπάλων και παίζοντας στο δεύτερο δεκάλεπτο εξαιρετικό μπάσκετ κατάφερε να ισοροοπήσει το παιχνίδι . Όπως όμως και με τον Κόροιβο έτσι και σήμερα φάνηκε ότι σε αυτό το άναρχο  το runandgun στυλ παιχνιδιού για την ώρα η ομάδα δεν έχει λύσεις. Όταν μάλιστα και ο πάγκος δυσκολεύεται να διαβάσει το παιχνίδι σωστά και να δείξει τον σωστό τρόπο αντίδρασης τότε τα πράγματα γίνονται τραγικά. Ο Δράκος στο Β ημίχρονο στην προσπάθεια να ενισχύσει την περιφερειακή άμυνα παρασύρθηκε και αυτός από τον ξέφρενο ρυθμό της Νίμπουργκ, επέμεινε υπερβολικά στην χρησιμοποίηση του Τσαϊρέλη.  Ως αποτέλεσμα ο μοναδικός παίκτης που μπορούσε να γεμίσει τη ρακέτα αλλά και να κόψει τους εύκολους πόντους κάτω από το καλάθι ξεχάστηκε στον πάγκο και οι Τσέχοι μετέφεραν το πάρτι από την περιφέρεια κοντά στο καλάθι μας που σαν σε προπόνηση έφθαναν σε λέι απ. Με την ομάδα να βρίσκεται σε κατάσταση πανικού κύλησε μέχρι το τέλος η αναμέτρηση με το κοντέρ να σταματάει στο ντροπιαστικό -29… Είναι φανερό ότι η ομάδα είναι ανέτοιμη και δεν έχει την απαραίτητη συνοχή όπως και το ότι υστερεί σε αθλητικά προσόντα. Η απόκτηση του δυναμικού Πέτγουεϊ είχε ως στόχο να καλύψει το συγκεκριμένο κενό αλλά από την στιγμή που ο Αμερικάνος ταλαιπωρείται από χρόνιους τραυματισμούς το πρόβλημα όχι μόνο παραμένει αλλά γίνεται ακόμη πιο έντονο μιας και από πίσω υπάρχουν άπειροι παίκτες που δεν μπορούν να δώσουν λύσεις όταν τα πράγματα είναι δύσκολα.

Από τις πιο δύσκολες  βραδιές που έχουμε ζήσει μιας και ο  αντίπαλος μας σε καμία περίπτωση θεωρητικά δεν ήταν η ομάδα που θα μας διέσυρε. Λογικό να υπάρχει απογοήτευση αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε στο ξεκίνημα  και ότι η ομάδα προετοιμάζεται μέσα από τα επίσημα παιχνίδια. Ας  προσπαθήσουμε να κρατήσουμε στο μυαλό μας την αντίδραση μας στο πρώτο ημίχρονο και κάποια εξαιρετικά  playsπου έβγαλε η ομάδα και όλο το υπόλοιπο να το διαγράψουμε από τη μνήμη μας. Όπως κάτι αντίστοιχο θα πρέπει να κάνει και ο Π.Γιαννάκης και οι παίκτες του ώστε να μην ξαναζήσουμε βραδιές πίκρας σαν τη σημερινή…

ΥΓ. Μπράβο στα παλικάρια που βρέθηκαν στο πλευρό της ομάδος. 

ΥΓ2. Αρρωστημένο πράγμα να περιμένεις στη γωνία για το πότε θα χάσει η ομάδα που αγαπάς για να  βγάλεις χολή... 

Μπορεί οι Τσέχοι να ήταν αυτοί που ταλαιπωρήθηκαν σημαντικά για να φθάσουν στη Θεσσαλονίκη μόλις λίγες ώρες πριν την έναρξη του αγώνα, ο ΑΡΗΣ μας όμως ήταν αυτός που παρουσιάστηκε "κρύος" στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα. Οι 3 Αμερικάνοι μας και ο Ντραγκίσεβιτς όμως έκαναν την διαφορά και οδήγησαν την ομάδα στη νίκη πρόκριση παρά την συνολικά μέτρια εικόνα της ομάδας σε ένα παιχνίδι που γρήγορα θα ξεχαστεί.

Αιφνιδίασαν οι Τσέχοι με την αποδόση τους, που εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο την χαλαρή άμυνα μας δείχνοντας από νωρίς ότι σήμερα δεν θα είχαμε εύκολο έργο όπως περιμέναμε. Με σουτ έξω από τα 6.75 αλλά και χτυπώντας σε πρώτο χρόνο κοντά στο καλάθι προσπάθησαν από την αρχή να ξεφύγουν στο σκορ όπως ακριβώς έκαναν και στην Τσεχία. Η αντίδραση ήρθε χάρη στον Τζένκινς όπου μετά από καιρό βρήκε το χέρι του και κατάφερε να πετύχει 21 πόντους με 5 τρίποντα με κάποια από αυτά να είναι πολύ σημαντικά προς το τέλος της αναμέτρησης. Μαζί με τον Κάμμινγκς αλλά και την πολύτιμη βοήθεια των Μπάκνερ, Ντραγκίσεβιτς και Ζάρα η αντίσταση της Νίμπουργκ κάμφθηκε και ήρθε η νίκη. Μπορεί να μην καλύφθηκε η διαφορά αλλά με το σύστημα διεξαγωγής του BCL ελάχιστη σημασία έχει. 

Πέρα από κάποιες καλές επιδόσεις παικτών όπως του Τζένκινς και του Μπάκνερ(σε σχέση με προηγούμενες εμφανίσεις) η ομάδα και σήμερα είχε μια προβληματική εικόνα. Soft άμυνα και νευρικότητα στην επίθεση με πολλά ανόητα λάθη. Μια εικόνα που έρχεται σε αντίθεση με την βελτίωση και την αισιοδοξία μετά τις 7 συνεχόμενες νίκες. Με το παιχνίδι της χρονιάς(μέχρι το επόμενο) να ακολουθεί δεν υπάρχει το χρονικό περιθώριο για να αναρωτηθούμε αν τελικά τα εύκολα παιχνίδια οδήγησαν σε λάθος συμπεράσματα και αν θα έπρεπε η ομάδα να είχε ενισχυθεί εδώ και καιρό. Κρατάμε την νίκη και ευελπιστούμε να δούμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ το απόγευμα του Σαββάτου...

ΥΓ. Την μια το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, την άλλη ο "χιονιάς". Όταν το σύμπαν συνομωτεί για να μην γεμίσει το Παλέ.

Οριστικά σήμερα το απόγευμα στις 19.30 στο Nick Galis Hall ο ΑΡΗΣ μας θα υποδεχθεί την τσέχικη Νίμπουργκ σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη μας εξασφαλίζει και μαθηματικά την πρόκριση. Αν και δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, για την εξασφάλιση και της 3ης θέσης θα πρέπει να καλυφθεί και το -8 του πρώτου αγώνα ενώ εκκρεμεί και η ένσταση για το παιχνίδι με την Μπάνβιτ που μπορεί να μας χαρίσει την 2η θέση και την απευθείας πρόκριση στην μεθεπόμενη φάση του BCL.

Με την χώρα να βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης η αναβολή της σημερινής αναμέτρησης φάνταζε το πιο πιθανό σενάριο. Οι Τσέχοι όμως εξαρχής έδειξαν την διάθεση να γίνει σήμερα κανονικά το παιχνίδι, ξεκινώντας σήμερα το πρωί οδικώς από Αθήνα. Η ταλαιπωρία στα αεροδρόμια και το οδικό ταξίδι σίγουρα θα επηρρεάσει τους Τσέχους και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το εκμεταλλευτούμε από το ξεκίνημα του αγώνα. Όπως ακριβώς την είχαμε πατήσει εμείς στο πρώτο παιχνίδι όπου βρεθήκαμε 15 πόντους πίσω στα πρώτα 10' και μετά ποτέ δεν καταφέραμε να επιστρέψουμε. Η εμφάνιση κόντρα στην ΑΕΚ πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα προς αποφυγή τόσο για τους παίκτες όσο και για το τεχνικό τιμ. Ενώ σίγουρα ο Δ.Πρίφτης θα πρέπει να έχει και το ροτέισον στο μυαλό του ώστε να έχει τους παίκτες του πιο φρέσκους ενόψει της καθοριστικής μάχης του Σαββάτου.

Παρά τις γνωστές δηλώσεις περί δύσκολου όμιλου και πολύ δυνατών αντιπάλων η ομάδα μας σήμερα λογικά θα σφραγίσει την ππρόκριση. Αυτό όμως δεν λέει τίποτα όσο η ομάδα έχει σημαντικά αγωνιστικά προβλήματα που φαίνονται όποτε συναντούμε κάποιον σοβαρό αντίπαλο. Ναι μεν μας ενδιαφέρει η νίκη σήμερα αλλά η σκέψη όλων μας είναι στον αγώνα του Σαββάτου. Άγνωστο αν θα πρέπει να προστατευτούν παίκτες σήμερα ή αν θα πρέπει να αντιματωπιστεί ο αγώνας σε μια πρόβα τζενεράλε ενόψει του κυπέλλου. Το σίγουρο είναι ότι τόσο σήμερα όσο και το Σάββατο η λέξη ήττα για τον ΑΡΗ δεν υπάρχει...

Επανάληψη της κακιάς εμφάνισης προ λίγων ημερών στην Αμαλιάδα είδαμε και σήμερα κόντρα στη Νίμπουργκ με τη διαφορά ότι η αντεπίθεση μας έμεινε στη μέση και η ομάδα γνώρισε την πρώτη της ήττα στην Ευρώπη. Μια ήττα που ναι μεν δεν αναμένεται να μας στοιχίσει αλλά η εικόνα που βγάζει ο ΑΡΗΣ πάνω στο παρκέ είναι αυτή που πληγώνει και σκοτώνει κάθε ελπίδα για κάτι καλό στη φετινή σεζόν... 

Όσοι δεν είχανε την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τον αγώνα με τον Κόροιβο μπορούν να αισθάνονται ότι τον είδαν μιας και ήταν κατά 99% ίδιος με τον σημερινό. Σε ρυθμούς παιδικής προπόνησης μπήκε ο ΑΡΗΣ μας στο παιχνίδι που μετά τα πρώτα αναγνωριστικά λεπτά παρουσίασε τα γνωστά συμπτώματα σε άμυνα και επίθεση. Η χαλαρή άμυνα με τους περισσότερους παίκτες μας να αποφεύγουν τις επαφές και τον σέντερ της ομάδος να είναι απλός παρατηρητής στον αγώνα σε συνδυασμό με τις τραγικά αργές επιστροφές έδιναν απλόχερα στον αντίπαλο ξεκούραστους πόντους. Όσο για την επίθεση μάλλον πλέον το άλφα από το ΑΡΗΣ θα πρέπει να μπαίνει μέσα σε κύκλο ως σήμα κατατεθέν του άναρχου παιχνιδιού μας. Η εμμονή σε αυτό το άναρχο στυλ(που σε προηγούμενα παιχνίδια ακούσαμε ότι πρόκειται για συνειδητές επιλογές!!!) δείχνει ότι μάλλον ο Δ.Πρίφτης έχει εγκαταλείψει την προσπάθεια να στρώσει την ομάδα και απλά παλεύει για το αποτέλεσμα πάση θυσία. Και ας ξέρει ότι δεν γίνεται να προχωρήσει η ομάδα με τον Ντραγκίσεβιτς και τον Σίμτσακ σέντερ και τον Κάμινγκς να κατεβάζει και να μπουκάρει σαν τον χειρότερο συμπαίκτη που θα μπορούσε να έχει κανείς σε ένα διπλό στο σχολείο της γειτονίας του... Μέχρι και εκεί η πιο πιθανή κατάληξη θα ήταν ο Κάμινγκς να μείνει εκτός παιχνιδιού ή τουλάχιστον να μην του δίνουν να κατεβάζει την μπάλα. Με τέτοιον οργανωτή παιχνιδιού όλα τα υπόλοιπα που γίνονται στην ομάδα μας μοιάζουν φυσιολογικά. Όπως και φυσιολογικό είναι να μιλάμε για τον Μάρμπλ που στα τελευταία παιχνίδια δείχνει βελτίωση μιας και τα στάνταρ για τους ξένους στον φετινό ΑΡΗ έχουν πιάσει πάτο... Χωρίς άμυνα και με επιθέσεις πανικού και το ότι ο ΑΡΗΣ έφθασε να διεκδικήσει το παιχνίδι είναι κατόρθωμα. Τώρα αν αυτό είναι κατόρθωμα δικό μας ή της Νίμπουργκ είναι άλλο θέμα. Στους υπόλοιπους τώρα... ο Μπάκνερ και σε αυτό το παιχνίδι επιβεβαίωσε ότι δεν υπάρχει ελπίδα να δούμε κάτι παραπάνω από αυτόν τον παίκτη. Ο Τζένκινς από την άλλη μοιάζει ο πιο εφυής από τους 4 Αμερικάνους και προτιμάει να κρύβεται από το να βγαίνει μπροστά και να καταστρέφει την στατιστική του. Μοναδικό πείραμα που δεν έχει δοκιμάσει ακόμη ο Δ.Πρίφτης στις διάφορες αλχημείες του είναι να βάλει τον Τζένκινς να οργανώσει το παιχνίδι της ομάδος. Μπορεί να του λείπει η εκρηκτικότητα και η ταχύτητα που ψάχνει στον Κάμινγκς αλλά σίγουρα θα του δώσει ηρεμία και πιθανόν να ηρεμήσει και τους συμπαίκτες του που πολλές φορές μιμούνται τον Κάμινγκς. Μέχρι και ο Γιάνκοβιτς σήμερα ήταν κακός που ακολούθησε τον ρυθμό της ομάδος... Όαση ο Ζάρας και ο Σίμτσακ που αναλογικά με τον χρόνο που πήραν έδωσαν πολλά στην ομάδα...

Όπως είχαμε γράψει και στο άρθρο που προηγήθηκε του αγώνα αιτίες και δικαιολογίες υπάρχουν για όλα. Ο Δ.Πρίφτης στις δηλώσεις του αποφεύγει να ψάχνει την δικαιολογία μιας και δυστυχώς υπάρχουν πάρα πολλοί καλοθελητές που προτρέχουν να τον δικαιολογήσουν για ανεξήγητους λόγους... Παραδέχεται ότι η ομάδα ψάχνεται, παραδέχεται ότι όχι απλά δεν έχει τη λύση πάνω στην οποία δουλεύει αλλά δεν έχει εντοπίσει καν ακόμη το πρόβλημα. Μέσα Νοεμβρίου και η ομάδα δεν έχει ούτε μια σταθερά πάνω στην οποία μπορείς να ελπίζεις ότι θα γίνει η αρχή για ένα καλό σύνολο. Μέχρι και ο Γιάνκοβιτς όπως φάνηκε σήμερα κινδυνεύει να καεί από αυτό το χάλι... Επειδή ο βασικός υπεύθυνος για αυτό το κατάντημα δεν έχει να χάσει τίποτα είναι λογικό να θέλει τον χρόνο του ακόμη και αν φθάσουμε Μάρτιο... καλό είναι οι υπόλοιποι εκεί στην ΚΑΕ να διορθώσετε το λάθος και να προστατεύσετε την επένδυση του μεγαλομετόχου όσο είναι καιρός...

ΥΓ. Αυτή είναι η εικόνα της ομάδας του προπονητή που φημίζεται για την πειθαρχία, την χημεία και την αμυντική λειτουργία της ομάδος.

ΥΓ2. Καταστροφικό έγραψε ένας έμπειρος δημοσιογράφος θα είναι η  αλλαγή προπονητή... Δηλαδή με άλλον προπονητή ο ΑΡΗΣ πόσο χειρότερα θα μπορούσε να πάει?

ΥΓ3. Το καινούργιο των πριφτολάγνων το ακούσατε? Οι βοηθοί του λέει διαλέξανε τους ξένους... τι άλλο θα ακούσουμε...

ΥΓ4. Τεράστιος κόσμος... μικροί προπονητές και παίκτες...

Να διατηρήσει το Ευρωπαϊκό αήττητο και να  διασκευάσει τις εντυπώσεις από την τραγική εμφάνιση στην Αμαλιάδα θέλει σήμερα η ομάδα μας στην Τσεχία. Όπως και στα περισσότερα παιχνίδια που έχει δώσει έως τώρα η ομάδα μας έτσι και στο σημερινό κόντρα στη Νίμπουργκ ο πραγματικός αντίπαλος μας είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Τα προβλήματα τραυματισμού με πιο πρόσφατο αυτό του Κάμινγκς που είναι αμφίβολος για τη σημερινή αναμέτρηση είναι το μεγάλο αγκάθι της φετινής σεζόν αλλά και αυτά είναι μέρος του παιχνιδιού και θα πρέπει η ομάδα να βρει τους τρόπους να ανταπεξέλθει.

Τα έως τώρα αποτελέσματα της Νίμπουργκ δείχνουν μια ανταγωνιστική ομάδα,  σαφώς καλύτερη από τους Δανούς, τους Σλοβένους και τους Ισραηλίνους που αντιμετωπίσαμε και κερδίσαμε με ευκολία αλλά μέχρι εκεί. Μπορεί στην Τουρκία να ζόρισε την Μπάνβιτ και αυτό να αποτέλεσε μια μίνι έκπληξη αλλά ο καλός ΑΡΗΣ δεν έχει να φοβηθεί απολύτως τίποτα. Η αστοχία στα μακρινά σουτ και τα μεγάλα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση των Τσέχων ακόμη και στο ίδιο παιχνίδι είναι το βασικό τους μειονέκτημα και εφόσον οι παίκτες του Δ.Πρίφτη καταφέρουν να ελέγξουν τον ρυθμό θα φθάσουν εύκολα στη νίκη. Η δυναμικότητα του αντιπάλου είναι τέτοια που δίνει για ακόμη μια φορά την ευκαιρία σε παίκτες που ακόμη ψάχνονται μέσα στο γήπεδο να βρουν τα πατήματα τους αλλά και ολόκληρη την ομάδα να αποδώσει καλύτερα σαν σύνολο αφήνοντας στην άκρη την αναρχία που χαρακτηρίζει το παιχνίδι μας.

Φυσικά όπως είπαμε και στην αρχή ο ΑΡΗΣ σε κάθε παιχνίδι πέρα από τη νίκη στοχεύει και σε άλλα πράγματα όπως το να βρει την αγωνιστική του ταυτότητα και να πείσει σαν ομάδα. Δυνατότητες υπάρχουν, ίσως όχι αυτές που θα θέλαμε αλλά σε καμία περίπτωση η εικόνα της ομάδος στην Αμαλιάδα δεν είναι αντιπροσωπευτική του φετινού ΑΡΗ και θα πρέπει άμεσα να αλλάξει. Αιτίες και δικαιολογίες για αυτή την εικόνα υπάρχουν πάρα πολλές, δεν γίνεται όμως να ζούμε συνέχεια με τη δικαιολογία. Οι νίκες δίνουν πίστωση χρόνου, καλύτερη ψυχολογία και ευκαιρία για πιο αποτελεσματική δουλειά. Για αυτό νίκη σήμερα ώστε να πάμε με καλύτερη ψυχολογία απέναντι στον Παναθηναϊκό.

Πραγματοποιήθηκε η κλήρωση για το Basketball Champions League της FIBA με τον ΑΡΗ μας να τοποθετείται σε έναν φαινομενικά δύσκολο όμιλο, παρέα με 2 πρωταθλητές(Σλοβενία, Τσεχία,), την κάτοχο του FIBA Europe Cup καθώς και την ομάδα που τερμάτισε πρώτη στην κανονική διάρκεια του Γαλλικού πρωταθλήματος. Αν στις παραπάνω ομάδες προσθέσουμε την γνώριμη μας Μπάνβιτ που μέχρι πρότινος φλέρταρε με τον Πρίφτη και τον Μακνήλ αλλά και την πολύ δυνατή Σάσαρι(που λογικά θα μας έρθει από τα προκριματικά) τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι πρόκειται για έναν δυνατό όμιλο, με καλές ομάδες και πολλά ενδιαφέροντα παιχνίδια που θα έχουμε την τύχη φέτος να παρακολουθήσουμε στο Nick Galis Hall!

Τα αποτελέσματα της κλήρωσης έδωσαν την απάντηση τους για το αν αυτή η διοργάνωση είναι πιο δυνατή από το Eurocup. Αν συγκρίνουμε τον περσινό όμιλο(που δεν υπήρχαν καν τόσες διοργανώσεις) που συμμετείχε ο ΑΡΗΣ μας με τον φετινό εύκολα μπορούμε να συμπεράνουμε ότι το BCL σε σχέση με το Eurocup είναι αναβαθμισμένο. Λογικά η Ιταλική Σάσαρι που πέρσι αγωνιζόταν στην Ευρωλίγκα και η Τούρκικη Μπάνβιτ που την αντιμετωπίσαμε πέρσι θα είναι οι πιο δυνατοί αντίπαλοι μας στους ομίλους. Ενώ και η Γαλλική Μονακό, η Γερμανική Σκάιλάινερς(του Γκόρντον Χέμπερτ), η πρωταθλήτρια Σλοβενίας Έλιος και η πρωταθλήτρια Τσεχίας Νίμπουργκ δεν θα είναι εύκολοι αντίπαλοι. Ενώ η 8η ομάδα που θα προκύψει από τα προκριματικά μεταξύ των ομάδων Ρίλσκι, Τσιμόκι και Ναχαρίγια θα είναι σίγουρα ο κομπάρσος αυτού του ομίλου. Με τους 4 από τους 8 να προκρίνονται στην επόμενη φάση, ανεξάρτητα από το πως τελικά θα διαμορφωθεί το φετινό ρόστερ η πρόκριση στην επόμενη φάση θα πρέπει να είναι ένας στόχος "χωρίς εκπτώσεις".  Σίγουρα πρόκειται για δύσκολο όμιλο αλλά το να λέμε ότι ο ΑΡΗΣ μας σε αυτή την διοργάνωση στάθηκε άτυχος είναι υποτιμητικό... Και αν προκριθείς από τέτοιο όμιλο η συνέχεια αναμένεται ευκολότερη.

Αν και ακόμη δεν έχουμε πάρει ούτε μια ελάχιστη γεύση από μεταγραφές και τον ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς, σε αυτή την διοργάνωση η ομάδα μας οφείλει να πρωταγωνιστήσει. Και όταν λέμε να πρωταγωνιστήσει εννοούμε να διεκδικήσει την κορυφή. Μάλιστα ο αναμφισβήτητα δύσκολος όμιλος που έβγαλε η κλήρωση ουσιαστικά αποτελεί μονόδρομο προς την κορυφή. Το να "συμβιβαστεί" ο κόσμος της ομάδος με "καλή παρουσία" στους ομίλους χωρίς πρόκριση μοιάζει ουτοπικό ακόμη και σήμερα που δεν ξέρουμε τι παίκτες θα έχουμε. Το να προκριθείς όμως από αυτόν τον όμιλο κόντρα σε κάποιες από τις πιο δυνατές (θεωρητικά) ομάδες που συμμετέχουν σε αυτόν τον θεσμό θα σημαίνει αυτόματα ότι σαν ομάδα έχεις την δυνατότητα να κατακτήσεις τον τίτλο! Οπότε αντί να προβληματιζόμαστε με την δυναμική των αντιπάλων ας δούμε να "χτίζεται" ένας ΑΡΗΣ ανταγωνιστικός όπως πέρσι και αποτελεσματικός όπως στο ένδοξο παρελθόν! Καιρός να αρχίσουμε να κοιτάμε την κορυφή!

ΥΓ. Όταν κάτι πιστεύεις ότι είναι για το συμφέρον του αθλήματος και της ομάδος σου το διεκδικείς. Έτσι ο Παναθηναϊκός έκανε την πρόταση για 6 ξένους αντί για 4 Αμερικάνους και 2 κοινοτικούς και οι υπόλοιπες ομάδες την αποδέχθηκαν. Άραγε θα ακολουθήσει η πρόταση του ΑΡΗ για την κατάργηση των αγώνων κατάταξης για την "αδιάφορη" 3η θέση ή φέτος η 3η θέση θα είναι ο "μεγάλος" στόχος τόσο στην κανονική διάρκεια της σεζόν όσο και στα πλέιοφς;

ΥΓ2. Και εγένετο ARIS Sports Management με έδρα την Ελβετία. Για τυπικούς ή ουσιαστικούς λόγους; θα φανεί στο μέλλον...

Μπορεί στην πρεμιέρα του Eurocup ο ΑΡΗΣ μας να είχε χάσει δίκαια μέσα στο Παλέ από την Νίμπουργκ αλλά το είχαμε τονίσει και τότε ότι η Τσέχικη ομάδα δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Απλά είχε εφαρμόσει τα "βασικά" σε αντίθεση με εμάς όπου εκείνο το χρονικό σημείο κυριολεκτικά ψαχνόμασταν. Από τότε ευτυχώς τα πράγματα έχουν αλλάξει σε μεγάλο βαθμό και ο ΑΡΗΣ δείχνει πλέον μια πολύ πιο δεμένη ομάδα, με άμυνα που πνίγει τον αντίπαλο, ομαδική δουλειά στα ριμπάουντ και πολυφωνία στην επίθεση. Ουσιαστικά μιλάμε για ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι όπου αν και θα γίνει εκτός έδρας δεν νομίζω ότι έχουμε να ανησυχούμε για την "έδρα" μιας και το παιχνίδι θα διεξαχθεί σε άλλο γήπεδο αρκετά χιλιόμετρα μακριά από την φυσική έδρα της Νίμπουργκ όπου και εκεί είναι σίγουρο ότι οι λιγοστοί φίλοι της ομάδος μας που θα βρεθούν εκεί θα κάνουν σαφώς πιο αισθητή την παρουσία τους στην κερκίδα. Η Τσέχικη ομάδα όπως την είδαμε στο πρώτο παιχνίδι βασιζόταν σε 3-4 Αμερικάνους που προτιμούσαν το περιφερειακό παιχνίδι και όχι τόσο μέσα στην ρακέτα. Εδώ νομίζω ότι θα κριθεί και το παιχνίδι γιατί αν οι παίκτες μας δείξουν το πάθος που δείχνουν στα τελευταία παιχνίδια κυρίως στο κομμάτι της άμυνας οι παίκτες της  Νίμπουργκ θα προβληματιστούν πάρα πολύ στην προσπάθεια τους να βρουν τον δρόμο προς το καλάθι μας. Έτσι όπως ξεκινήσαμε την χρονιά ομολογώ δεν πίστευα ότι θα νιώθω τόσο αισιόδοξος για αυτήν την ομάδα παρόλα αυτά ο Β.Αλεξανδρής μας έχει πείσει και με το παραπάνω ότι μπορεί με λίγη παραπάνω υπομονή και σκληρή δουλειά να κάνει θαύματα! Το παιχνίδι σύμφωνα με το επίσημο site του Eurocup θα μεταδοθεί τηλεοπτικά από το Eurosport 2 Europe που αν δεν κάνω λάθος περιλαμβάνεται στο πακέτο της NOVA. Πάντως από την στιγμή που υπάρχει τηλεοπτική μετάδοση σίγουρα θα βρεθεί και κάποιο link για live tv streaming για αυτό λίγο πριν αρχίσει το παιχνίδι "συντονιστείτε" στο σχετικό ποστ. Διπλό μέσα στην Τσεχία ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

...και για να μην ξεχνιόμαστε ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Νέα ήττα, έκτη στην σειρά και η κατρακύλα της ομάδος μας δεν έχει σταματημό...  Μπορεί να ήταν το πρώτο παιχνίδι μπροστά στον κόσμο της ομάδος και όλοι ελπίζαμε ότι αυτό θα λειτουργούσε θετικά και οι παίκτες θα έπαιρναν την απαραίτητη ενέργεια από την "κερκίδα" και θα έφθαναν στην νίκη αλλά τελικά πάνω στο παρκέ για ακόμη μια φορά ξεδιπλώθηκαν όλες οι αδυναμίες μας. Μπορεί η Νίμπουργκ να μην αντιπροσωπεύει στο απόλυτο το Τσέχικο μπάσκετ όπου δεν έχει να επιδείξει τίποτα το σπουδαίο μιας και πρόκειται για μια καλή ομάδα κάτι που φάνηκε μέσα στο γήπεδο. Παρόλα αυτά δεν μπορώ να πω ότι η ήττα οφείλεται στην δυναμική του αντιπάλου αλλά κυρίως στις δικές μας αδυναμίες που δεν μπορούμε να παρουσιάσουμε ένα σύνολο που θα παίζει απλό μπάσκετ, ακολουθώντας έστω και τα βασικά... Παρά το θετικό ντεμπούτο του Μπόγρη και την πολύ καλή παρουσία του Μαυραϊδή,  η ανυπαρξία μας στα ριμπάουντ και  στην άμυνα κάτω από το καλάθι σε συνδυασμό με τα μηδαμινά μπλοκ άουτ και τις αλληλοκαλύψεις μας κάνουν τόσο ευάλωτους που οποιαδήποτε ομάδα με ελάχιστο επιθετικό ταλέντο ή έστω απλά ψηλά κορμιά με τεράστια ευκολία μπορεί να μας κάνει την ζημιά κάτι που έγινε στο απόλυτο σήμερα. Από εκεί και πέρα όταν τα 3 πόιντ γκαρντ σου που μοιράστηκαν τον χρόνο στην θέση του "οργανωτή" έχουν συνολικά ΜΗΔΕΝ ασιστ τότε καταλαβαίνουμε ότι και στην επίθεση τίποτα δεν λειτουργεί σωστά πέρα από κάποιες επιθετικές εξάρσεις από ατομικές ενέργειες. Με εξαίρεση τον Χρήστο Ταπούτο που αρκετά συχνά δείχνει αυτό το βαριεστημένο πρόσωπο στα αμυντικά του καθήκοντα δεν μπορώ να κατηγορήσω κάποιον από τους υπόλοιπους παίκτες για έλλειψη πάθους, προσπάθειας κτλ. αλλά νομίζω ότι σήμερα φάνηκε καθαρά ότι οι δυνατότητες των παικτών μας είναι πολύ περιορισμένες. Από εκεί και πέρα αποτελεί τεράστιο ερωτηματικό πως αυτή η ομάδα του Β.Αλεξανδρή που έκανε 2 μήνες προετοιμασίας δεν είναι ικανή να παίξει ούτε ένα σύστημα στην επίθεση και θυμίζει κάτι από "ενθουσιώδες" παιχνίδι Πωσειδονίου...  Ένας Β.Αλεξανδρής που έδειχνε έτοιμος να "σκάσει" από τα νεύρα του με αυτά που έβλεπε μέσα στο γήπεδο από τους παίκτες κάτι που φάνηκε και στην λήξη του αγώνα όπου είχε έναν έντονο διάλογο με έναν φίλαθλο της ομάδος που ζήτησε τον λόγο για αυτήν την τραγική εικόνα που όλοι είδαμε. Προς τιμή του Αλεξανδρή δεν δίστασε να κάτσει και να απαντήσει προσπαθώντας να δώσει σε όλους να καταλάβουν ότι αυτούς τους παίκτες έχουμε και θα πρέπει να τους στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις... Εγώ πάντως θα ήθελα να ρωτήσω τον κ.Αλεξανδρή πως στο Μαρούσι κατάφερε μέσα σε 5 ημέρες να φτιάξει ομάδα και στον ΑΡΗ μέσα σε 2 μήνες δεν έχει  καταφέρει  να δείξει σχεδόν τίποτα... Οι περισσότερες επιλογές παικτών είναι αποτυχημένες και έχει επιλέξει να χτίσει αυτήν την ομάδα γύρω από παίκτες που ποτέ δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν στον ρόλο του ηγέτη  όπως είναι ο Ταπούτος και ο Τσαλδάρης ή ακόμη και ο Τζέιμς που με τον πιέζουν δείχνει να τα χάνει... Στενάχωρη κατάσταση που δεν ξέρουμε που μπορεί να οδηγήσει. Παρόλα αυτά σήμερα στο Παλέ υπήρχε κόσμος που έκανε το "κομμάτι" του παίζοντας το "dj set" του ανεξάρτητα από την εξέλιξη του αγώνα, υπήρχε ο "έμμισθος" που έπαιζε το κομπολόι του μονάχος για να ξεχνιέται μέχρι να περάσει άλλη μια μέρα στην "δουλειά" και υπήρχε και κόσμος που στεναχωρήθηκε, αγανάκτησε  και συνεχίζει να δυσκολεύεται να συμβιβαστεί με το κατάντημα του ΑΡΗ...