Νέα ήττα, έκτη στην σειρά και η κατρακύλα της ομάδος μας δεν έχει σταματημό...  Μπορεί να ήταν το πρώτο παιχνίδι μπροστά στον κόσμο της ομάδος και όλοι ελπίζαμε ότι αυτό θα λειτουργούσε θετικά και οι παίκτες θα έπαιρναν την απαραίτητη ενέργεια από την "κερκίδα" και θα έφθαναν στην νίκη αλλά τελικά πάνω στο παρκέ για ακόμη μια φορά ξεδιπλώθηκαν όλες οι αδυναμίες μας. Μπορεί η Νίμπουργκ να μην αντιπροσωπεύει στο απόλυτο το Τσέχικο μπάσκετ όπου δεν έχει να επιδείξει τίποτα το σπουδαίο μιας και πρόκειται για μια καλή ομάδα κάτι που φάνηκε μέσα στο γήπεδο. Παρόλα αυτά δεν μπορώ να πω ότι η ήττα οφείλεται στην δυναμική του αντιπάλου αλλά κυρίως στις δικές μας αδυναμίες που δεν μπορούμε να παρουσιάσουμε ένα σύνολο που θα παίζει απλό μπάσκετ, ακολουθώντας έστω και τα βασικά... Παρά το θετικό ντεμπούτο του Μπόγρη και την πολύ καλή παρουσία του Μαυραϊδή,  η ανυπαρξία μας στα ριμπάουντ και  στην άμυνα κάτω από το καλάθι σε συνδυασμό με τα μηδαμινά μπλοκ άουτ και τις αλληλοκαλύψεις μας κάνουν τόσο ευάλωτους που οποιαδήποτε ομάδα με ελάχιστο επιθετικό ταλέντο ή έστω απλά ψηλά κορμιά με τεράστια ευκολία μπορεί να μας κάνει την ζημιά κάτι που έγινε στο απόλυτο σήμερα. Από εκεί και πέρα όταν τα 3 πόιντ γκαρντ σου που μοιράστηκαν τον χρόνο στην θέση του "οργανωτή" έχουν συνολικά ΜΗΔΕΝ ασιστ τότε καταλαβαίνουμε ότι και στην επίθεση τίποτα δεν λειτουργεί σωστά πέρα από κάποιες επιθετικές εξάρσεις από ατομικές ενέργειες. Με εξαίρεση τον Χρήστο Ταπούτο που αρκετά συχνά δείχνει αυτό το βαριεστημένο πρόσωπο στα αμυντικά του καθήκοντα δεν μπορώ να κατηγορήσω κάποιον από τους υπόλοιπους παίκτες για έλλειψη πάθους, προσπάθειας κτλ. αλλά νομίζω ότι σήμερα φάνηκε καθαρά ότι οι δυνατότητες των παικτών μας είναι πολύ περιορισμένες. Από εκεί και πέρα αποτελεί τεράστιο ερωτηματικό πως αυτή η ομάδα του Β.Αλεξανδρή που έκανε 2 μήνες προετοιμασίας δεν είναι ικανή να παίξει ούτε ένα σύστημα στην επίθεση και θυμίζει κάτι από "ενθουσιώδες" παιχνίδι Πωσειδονίου...  Ένας Β.Αλεξανδρής που έδειχνε έτοιμος να "σκάσει" από τα νεύρα του με αυτά που έβλεπε μέσα στο γήπεδο από τους παίκτες κάτι που φάνηκε και στην λήξη του αγώνα όπου είχε έναν έντονο διάλογο με έναν φίλαθλο της ομάδος που ζήτησε τον λόγο για αυτήν την τραγική εικόνα που όλοι είδαμε. Προς τιμή του Αλεξανδρή δεν δίστασε να κάτσει και να απαντήσει προσπαθώντας να δώσει σε όλους να καταλάβουν ότι αυτούς τους παίκτες έχουμε και θα πρέπει να τους στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις... Εγώ πάντως θα ήθελα να ρωτήσω τον κ.Αλεξανδρή πως στο Μαρούσι κατάφερε μέσα σε 5 ημέρες να φτιάξει ομάδα και στον ΑΡΗ μέσα σε 2 μήνες δεν έχει  καταφέρει  να δείξει σχεδόν τίποτα... Οι περισσότερες επιλογές παικτών είναι αποτυχημένες και έχει επιλέξει να χτίσει αυτήν την ομάδα γύρω από παίκτες που ποτέ δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν στον ρόλο του ηγέτη  όπως είναι ο Ταπούτος και ο Τσαλδάρης ή ακόμη και ο Τζέιμς που με τον πιέζουν δείχνει να τα χάνει... Στενάχωρη κατάσταση που δεν ξέρουμε που μπορεί να οδηγήσει. Παρόλα αυτά σήμερα στο Παλέ υπήρχε κόσμος που έκανε το "κομμάτι" του παίζοντας το "dj set" του ανεξάρτητα από την εξέλιξη του αγώνα, υπήρχε ο "έμμισθος" που έπαιζε το κομπολόι του μονάχος για να ξεχνιέται μέχρι να περάσει άλλη μια μέρα στην "δουλειά" και υπήρχε και κόσμος που στεναχωρήθηκε, αγανάκτησε  και συνεχίζει να δυσκολεύεται να συμβιβαστεί με το κατάντημα του ΑΡΗ...