Πολλές πονεμένες ιστορίες «επενδυτών» και πάσης λογής «σωτήρων» έχει ζήσει ο Αρειανός οπαδός τις τελευταίες δεκαετίες και ίσως αυτά τα βιώματα να ήταν αυτά που δεν μου επέτρεψαν να αφουγκραστώ εξαρχής τον πανικό της αλλαγής σελίδας στον μπασκετικό ΑΡΗ και τα όνειρα κορυφής της πλειοψηφίας του κόσμου. Ωστόσο το νερό μπήκε στο αυλάκι… οι φήμες βγήκαν αληθινές, η διάθεση έγινε πρόταση και η πρόταση πήρε σάρκα και οστά με την επισημοποίηση τυπικά και νομικά του deal! Πλέον ο ΑΡΗΣ βαδίζει σε νέα εποχή και δείχνει να έχει όλα τα εχέγγυα που θα του επιτρέψουν να στρέψει το βλέμμα του προς στην κορυφή, όπως δηλαδή του αρμόζει βάσει τίτλων, της ένδοξης ιστορίας του και φυσικά του μοναδικού κόσμου που τον ακολουθεί!

Η ΕΠΟΧΗ ΣΙΑΟ ΚΑΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ

Σε αντίθεση με άλλους υποψήφιους επενδυτές ο Ρίτσαρντ Σιάο έχει όλο το πακέτο! Έχει το χρήμα, έχει την τρέλα για το μπάσκετ, έχει τον στόχο του NBA και της επικείμενης συνεργασίας με την Ευρώπη και επέλεξε τον ΑΡΗ γιατί έχει ένα brand name και ένα πιστό κοινό που τον κάνει να ξεχωρίζει. Με λίγα λόγια και σε σχέση με ότι έχουμε δει σε ανάλογες περιπτώσεις και τα μαραθώνια σήριαλ υποψηφίων, αυτή τη φορά πήραμε άμεσα τις απαντήσεις στα κρίσιμα ερωτήματα της εμπλοκής του με την ομάδα μας. Συν φυσικά και την συμβολή των αδερφών Αντετοκούνμπο που στήριξαν την συγκεκριμένη επιλογή αλλά και των Αρειανών συνεργατών του Σιάο που του παρουσίασαν την προοπτική του ΑΡΗ. Και σε μια εποχή όπου ο επαγγελματικός αθλητισμός και το μάρκετινγκ πηγαίνουν χέρι χέρι, η εμπλοκή του Γιάννη Αντετοκούνμπο μόνο θετική είναι για την ομάδα μας.

ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΧΡΕΗ, Η ΝΕΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΛΕ

Αν η «εμπειρία» από τα πάρε δώσε με φερόμενους μεγαλοεπενδυτές μας έχει μάθει κάτι, αυτό είναι ότι όποιος προσπαθεί να πάρει «τζάμπα» την ομάδα το πιο πιθανό είναι να μην είναι σοβαρός. Οπότε και μόνο η δέσμευση που ήδη έχει αρχίσει να υλοποιείται περί εξόφλησης των παλιών χρεών μέχρι το τέλος του 2025(!!!) αποτελεί «εγγύηση προθέσεων» για τη νέα διοίκηση της ΚΑΕ! Μια νέα διοίκηση με νέα «άφθαρτα» στελέχη που έχουν άμεση σχέση με το όλο deal και δείχνουν ξεκάθαρη διάθεση από την πρώτη ημέρα να οργανώσουν σύγχρονα και σωστά την ΚΑΕ σύμφωνα με τις απαιτήσεις της εποχής. Το ότι δεν εκμεταλλεύτηκαν το θέμα του Παλέ και όπως και παλιότερα είχε κάνει ο κ.Ρουσιαμάνης μας ξεκαθάρισαν ότι σε μεγάλο βαθμό η κατάσταση μοιάζει αδιέξοδη είναι μια ειλικρινή συμπεριφορά που όλοι μας την έχουμε ανάγκη. Εύκολα μοιράζονται τα γήπεδα και τα Θα Θα Θα… στα λόγια, οι πράξεις όμως είναι αυτές που έχουν αξία. Γνωρίζουν και σέβονται τον ΑΡΗ και τον κόσμο του αλλά δεν λαϊκίζουν και αυτό είναι σημαντικό.

Ο ΚΑΡΑΪΤΣΙΤΣ, Ο ΖΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ

Σε ότι έχει να κάνει με το αγωνιστικό(αυτό δηλαδή που μας καίει) το πρώτο όνομα που βγήκε στο φως ήταν αυτό του Νίκου Ζήση. Δεν χρειάζεται συστάσεις, όπως δεν χρειάζεται να αναφέρουμε(για μια ακόμη φορά) το πόσο έλειπε αυτή η λογική στελέχωσης στον μπασκετικό ΑΡΗ εδώ και δεκαετίες. Το 2^ο όνομα ήταν αυτό του Καράιτσιτς. Ο προπονητής που θα οδηγήσει τον ΑΡΗ στη νέα εποχή είναι ο Καράιτσιτς. Βοηθός του Ομπράντοβιτς με την ευχή όλων μας να έχει ανάλογη πορεία με τον ΑΡΗ σαν αυτή του Ιτούδη που διετέλεσε και αυτός βοηθός στο πλευρό του πολυνίκη προπονητή. Πιθανόν να ήταν προτιμότερο να πηγαίναμε σε μια πιο μπαροτουκαπνισμένη επιλογή προπονητή, αλλά αυτοί που τον επέλεξαν προφανώς και έχουν τους λόγους τους. Πάμε τώρα στο ρόστερ:

Πόιντ γκαρντ:  Τζόουνς, Ελάιζα Μήτρου-Λονγκ, Πουλιανίτης, Καζαμίας

Σούτινγκ Γκαρντ: Φορμπς, Μποχωρίδης, Λέφας

Σμολ φόργουορντ: Χάρελ, Άλεξ Αντετοκούνμπο

Πάουερ Φόργουορντ: Κουλμπόκα, Γκιουζέλης

Σέντερ:  Ίνοχ, Φόρεστερ, Τανούλης(χάνει όλη τη σεζόν)

Ποσοτικά και μόνο στο 4 και στο 5 φαίνεται να υπάρχει κενό. Κενό γιατί μιλάμε για παίκτες που παίζουν ξεκάθαρα στις θέσεις τους χωρίς να μπορούν να βοηθήσουν ούτε στο ελάχιστο στην διπλανή του Power Forward ή του Center αντίστοιχα. Και αυτό δημιουργεί ένα πρώτο πρόβλημα που ο τραυματισμός του Τανούλη το μεγαλώνει. Πρακτικά όμως το να έχεις μόνο 2 παίκτες στο 4 με τον Γκιουζέλη να μην έχει δείξει όλη την περσινή χρονιά ότι μπορεί να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις μιας ομάδας όπως είναι ο ΑΡΗΣ το λες και ρίσκο.  Ενώ και στη θέση του Small Forward όσο και αν χρησιμοποιηθούν εκεί οι shooting guards της λίστας στην άμυνα σίγουρα θα δημιουργούνται άνισες καταστάσεις με τους αντιπάλους τους. Έστω και έτσι μιλάμε για μεταγραφές από πιο ψηλό ράφι και ένα ρόστερ πιο γεμάτο

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ

Ύστερα από πολλά καλοκαίρια παραλογισμού όπου η ομάδα έδινε ελάχιστα φιλικά, ακόμη πιο λίγα δυνατά φιλικά και όλα κάτω από μια μυστικοπάθεια που θύμιζε 80s και 90s, ξαναζήσαμε ένα καλοκαίρι με άπλετο φως. Δηλαδή μπορέσαμε να ρίξουμε μια πρώτη ματιά στην ομάδα και να βιώσουμε τις πρώτες εντυπώσεις του νέου ΑΡΗ! Ομολογώ μου είχε λείψει και το χάρηκα πολύ. Κάτι σαν επιστροφή στην φυσιολογικότητα δηλαδή… Τι είδαμε; Ποιοτικότερους παίκτες, παλιούς γνώριμους που άρεσαν στο προηγούμενο πέρασμα τους από την ομάδα αλλά και ένα σύνολο που θέλει πολύ δουλειά ακόμη. Και πιθανόν να θέλει και ενίσχυση ώστε να «δέσει» καλύτερα ως σύνολο. Έχει επιθετικό ταλέντο λείπει όμως η δύναμη στην άμυνα και το καθαρό μυαλό γενικότερα. Και αν το τελευταίο τούτη την εποχή ακούγεται λογικό, το πρόβλημα στην άμυνα πιθανόν να είναι και «δομικό». Δηλαδή να έχει να κάνει με τα χαρακτηριστικά των συγκεκριμένων παικτών. Δεν βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπεράσματα αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι άλλα θα βλέπουμε και άλλα θα λέμε. Τα φιλικά είναι φιλικά αλλά στο μπάσκετ μπορείς να βγάλεις πιο ασφαλή συμπεράσματα από ότι στο ποδόσφαιρο, οπότε καλό είναι οι ιθύνοντες να μην αντιμετωπίσουν την κατάσταση με ελαφρότητα.

Η ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΟΧΕΣ ΘΑ ΚΡΙΝΟΥΝ ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΚΑΙ ΘΑ ΟΔΗΓΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

Πρεμιέρα στις επίσημες υποχρεώσεις του θα κάνει ο ΑΡΗΣ μας αύριο το βράδυ στη Βενετία όπου θα αντιμετωπίσει την τοπική ομάδα για την 1^η αγωνιστική του Eurocup. Μια πρεμιέρα που την περιμένουμε εδώ και καιρό με ανυπομονησία, με την ελπίδα η νέα εποχή Σιάο που έχει ανατείλει στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο να αποτυπωθεί με επιτυχίες πάνω στα παρκέ όσο το συντομότερο δυνατό. Δεδομένος και δικαιολογημένος ο ενθουσιασμός του κόσμου που έσπευσε να εξαντλήσει τα διαρκείας παρά τις τσουχτερές τιμές. Δεδομένες και  δικαιολογημένες και οι απαιτήσεις όμως. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι το νερό έχει ήδη μπει στο αυλάκι, το «χρονιά οικονομικής εξυγίανσης» ανήκει στο παρελθόν και η διάθεση, η συνέπεια και η προσήλωση στο 5ετές πλάνο που θα δείξει η νέα ιδιοκτησία και διοίκηση δεν είναι κάτι που μπορεί να κρυφθεί όπως γινόταν στο παρελθόν. Ούτε φυσικά και να κριθεί από τις μεταγραφές που έχουν γίνει ως τώρα αλλά και τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα. Υπομονή, επιμονή και όλα θα γίνουν! Καλή αρχή ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Άλλο να βγάζεις κάποια πρώτα συμπεράσματα από τα φιλικά και άλλο να προδιαγράφεις την πορεία μιας ολόκληρης χρονιάς. Αυτό όμως που ίσως έχει μεγαλύτερη αξία σε αυτή τη φάση αναδιοργάνωσης του μπασκετικού ΑΡΗ, είναι όλοι να αντιληφθούν τα δεδομένα της νέας εποχής και ο καθένας να επωμιστεί τον ρόλο που του έχει ανατεθεί.  Άλλοι είναι για το αγωνιστικό κομμάτι και άλλοι για όλα τα υπόλοιπα. Ας μην συνεχίσουμε να τα μπερδεύουμε όπως τεχνηέντως γινόταν όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Το ταμείο στο τέλος είναι εδώ και χρόνια το μότο της ΚΑΕ σχετικά με την αγωνιστική πορεία της ομάδας μπας και στο τέλος το τρίποντο μπει, γίνει το μπρέικ και ο ΑΡΗΣ στο τέλος σκαρφαλώσει ένα σκαλί πιο κοντά προς την αξιοπρέπεια του. Αυτή τη φορά το ταμείο ήταν πιο άδειο από ποτέ(πιθανόν και μείον) με την ανάγκη για αλλαγή πλεύσης να είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Άλλωστε πόσο ακόμη μπορεί να αντέξει ο Αρειανός να βαδίζει υπομονετικά προς το άγνωστο με προορισμό την ελπίδα όταν όλη αυτή η πορεία γίνεται με τον πλέον μαρτυρικό τρόπο όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα φέτος; Στην πρόσφατη συνέντευξη τύπου υπήρχε η διάθεση να δοθεί το στίγμα και να οροθετηθεί μια νέα αρχή, χωρίς ωστόσο να το πετύχει.

ΤΟ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΟ, ΤΟ ΠΑΛΕ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ

Περί οικονομικών θα ήταν εντελώς αφελές το να μπούμε στη διαδικασία να κρίνουμε τις κινήσεις της διοίκησης Πρωτοδικείου. Φυσικά και μας ξενίζει η μη αναφορά στα έσοδα, η συμπερίληψη στα χρέη που μειώθηκαν εξοφλήσεις παικτών της συγκεκριμένης διοίκησης και διάφορα άλλα, ελάχιστη όμως σημασία έχουν αυτά μπροστά στη μεγάλη εικόνα. Αυτή την εικόνα ενός νοικοκυρεμένου οικονομικά σωματείου που ξέρει πόσα χρωστάει και παραμένει με συνέπεια σε ένα πλάνο εξυγίανσης από τα βαρίδια του παρελθόντος παράλληλα με την αύξηση των εσόδων.  Και αν σε αυτό συμπεριλάβουμε το brand name του ΑΡΗ και την αγάπη που τρέφει ο κόσμος για αυτή την ομάδα, τότε αυτομάτως έχουμε και την προοπτική έλευσης κάποιου επενδυτή μπροστά μας. Απολύτως λογικό και ίσως το πιο αισιόδοξο και σημαντικό που ακούσαμε στη συνέντευξη τύπου.  Όπως λογικά ήταν όλα αυτά που ειπώθηκαν γύρω από Παλέ, την ανάπλαση της έκθεσης και το συμφέρον του ΑΡΗ. Ειπώθηκαν ξεκάθαρα κάποια πράγματα που έπρεπε να ακουσθούν μιας και η καρδιά όλων μας χτυπάει σε αυτό το γήπεδο. Πλέον γνωρίζουμε και μπορούμε να δούμε το τι συμφέρει τον ΑΡΗ σχετικά με το γήπεδο από μια διαφορετική ματιά, λιγότερο ρομαντική σε σχέση με το παρελθόν.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ

Στα αγωνιστικά τώρα, από που να το πρωτοπιάσεις αυτό που ζήσαμε. Παίκτες με μηδαμινή ευρωπαϊκή εμπειρία(χάρη στο τρομερό software?), άλλοι ανέτοιμοι τραυματίες, άλλοι δανεικοί με τα μυαλά πάνω από το κεφάλι, μεταγραφές από σπόντα και ένας αγωνιστικός σχεδιασμός που έμπαζε από παντού. Όποιος πρότασσε πρώτα την μπασκετική λογική και μετά το ο κόουτς ξέρει το έβλεπε από την αρχή. Σε όλες τις επιλογές υπήρχε ο αστερίσκος ότι μέσα σε χρόνο ρεκόρ ο Καστρίτης θα κατάφερνε το ψάρι να το κάνει κρέας. Και όταν το ανέφικτο θαύμα άρχισε να ξεθωριάζει ήρθε η ολική κατάρρευση με το ένα λάθος να διαδέχεται το άλλος χωρίς καμία απολύτως λογική. Προφανώς και ο κόουτς το είχε χάσει, πιθανόν να είχε υπερεκτιμήσει και τις δυνατότητες του με αποτέλεσμα ακόμη και η απόφαση της ΚΑΕ να ματώσει για να διορθώσει τις αστοχίες να πέσει στο κενό. Ο ερχομός του Βετούλα ήταν καταλυτικός ώστε να αποφύγουμε τα χειρότερα. Και πιθανόν να είχε δίκιο ο Βετούλας που εξέφρασε το παράπονο ότι δεν είχε το δικαίωμα έστω μιας ακόμη αλλαγής παίκτη. Τα κλειδιά στο χέρι του προπονητή τελικά γύρισε μπούμερανγκ και ο ΑΡΗΣ κατέγραψε πιθανόν την πιο καταστροφική του χρονιά μετρώντας με την καρδιά του οπαδού ενώ δεν θα πρέπει να προσπεράσουμε ότι στοίχισε και οικονομικά.

ΤΑ ΔΟΜΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΕ ΕΓΚΛΩΒΙΖΟΥΝ ΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ

Λάθη επί λαθών από την αρχή μέχρι το τέλος, με τον αγώνα για την δικαίωση των προσωπικών επιλογών(προπονητών, παικτών, βοηθών, κ.α.) να έχει φέρει σε δεύτερη μοίρα το καλό του ΑΡΗ. Και πως θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά όταν τα εξόφθαλμα  λάθη του προπονητή δεν υπήρχε ούτε ένας άνθρωπος να τα κρίνει και να τα φιλτράρει. Με ποιο «τεχνικό υπόβαθρο» και με ποια ιδιότητα όπως είναι δομημένη η ΚΑΕ θα μπορούσε κάποιος εκ των έσω να επισημάνει τα λάθη στον προπονητή. Ποιος;  Μόνο ο πρόεδρος λειτουργώντας ως παρεμβατικός «εγώ πληρώνω, έτσι θέλω» θα μπορούσε. Έτσι συμβαίνει όταν ολόκληρος ΑΡΗΣ όλες τις αγωνιστικές του προσδοκίες τις ποντάρει σε έναν άνθρωπο που βρίσκεται ακόμη στην αρχή της πορείας του και δεν έχει δώσει τα διαπιστευτήρια ότι μπορεί να τα καταφέρει.  Προφανώς και η επιτυχία όλων περνάει μέσα από την αγωνιστική επιτυχία της ομάδας αλλά από ότι φάνηκε μεγαλύτερη σημασία έχει το πως και το ποιος θα υπογράψει αυτή την επιτυχία.  Δυστυχώς όμως σε ότι αφορά το αγωνιστικό κομμάτι οι ιθύνοντες της ΚΑΕ δεν έδειξαν να αφουγκράζονται την ατμόσφαιρα, τα έριξαν στην τύχη, τα έριξαν στα κλειδιά που παρέδωσαν στον προπονητή και όσο αφορά την αλλαγή… μάλλον αυτή αφορά καθαρά την τύχη μας. Γιατί φέτος ήμασταν άτυχοι και εκεί με τα σημερινά δεδομένα τελειώνει κάθε κουβέντα περί αλλαγής φιλοσοφίας και νοοτροπίας σε ότι έχει να κάνει με το αγωνιστικό.

ΤΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΧΑΟΣ ΕΧΕΙ ΤΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ

Η τελική κατάταξη της 9^ης, 9^ης, 13^ης, 9^ης, 8^ης, 6^ης, περσινής 4^ης και φετινής 9^ης θέσης που κατακτήσαμε τις 8  αγωνιστικές περιόδους αποτυπώνει σε μεγάλο βαθμό τι ακριβώς κοστίζει η οικονομική εξυγίανση και το νοικοκυριό στον ΑΡΗ. Αυτό που δεν αποτυπώνει είναι ότι όλες αυτές τις χρονιές ο ΑΡΗΣ αποτελούταν από ανθρώπους εντός και εκτός παρκέ που τα έκαναν όλα σχεδόν τέλεια! Μάλιστα κάποιοι από αυτούς εκ των κορυφαίων της Ευρώπης όπως ήταν κάποτε το σλόγκαν. Ένα άριστο κλίμα στα αποδυτήρια, μια οικογένεια στα γραφεία και μπόλικοι καταπληκτικοί άνθρωποι. Το ότι μπορεί ένα αθλητικό σωματείο να αποτύχει δεν σημαίνει ότι αυτοί που ενσαρκώνουν την προσπάθεια είναι άχρηστοι και θα πρέπει να εκδιωχθούν κακήν κακώς, σε καμία περίπτωση. Θα πρέπει όμως το έργο τους να αξιολογηθεί και όταν μιλάμε για αθλητισμό και επαγγελματικά σωματεία, τα κριτήρια είναι αγωνιστικά. Εδώ όμως και πολλά χρόνια στον ΑΡΗ έχουν επιλέξει να μην μιλάνε για το αγωνιστικό και όποιος τολμάει να μιλάει για νίκες, ήττες, βαθμολογίες και στόχους χαρακτηρίζεται ως κακοπροαίρετος και πολέμιος της όποιας προσπάθειας. Αν δεν χαίρεσαι που τόσοι άνθρωποι μέσα από τον ΑΡΗ στις πιο δύσκολες στιγμές της ιστορίας του έφτιαξαν την καριέρα τους και δεν μπορείς να δεις ότι όλα γίνονται σωστά τότε μάλλον είσαι μ@κ@κ@ς! Όπως μας αποκάλεσε και ο πρώην κόουτς με όλους τους εμπλεκόμενους να σπεύδουν να τον στηρίξουν μην τυχόν και αδικηθεί. Αν δεν βλέπεις την πρόοδο με την αγωνιστική πορεία της ομάδας, το καλό όνομα στην αγορά και τις πόρτες που μας έχει ανοίξει, την εμπιστοσύνη στο ελληνικό στοιχείο και το πλάνο, εσύ φταις! Αυτά τα «επικοινωνιακά» είναι που δυσκολεύομαι πιο πολύ να επεξεργαστώ όλα αυτά τα χρόνια της διοίκησης Πρωτοδικείου και με κάνουν να αναρωτιέμαι σε ποιο σημείο ακριβώς χάνεται η σύνδεση μεταξύ μιας διοίκησης Αρειανών  και του κόσμου της ομάδας.

Η ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΠΙΟ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΠΟ ΠΟΤΕ

Πράματα και θάματα είδαμε φέτος από το σύνολο που συνέθεσε ο Γιάννης Καστρίτης την αγωνιστική σεζόν που πριν λίγες ημέρες ολοκληρώθηκε με τον ΑΡΗ στην 9^η θέση και την αποχώρηση του Τολιόπουλου να είναι το κερασάκι της άνοστης τούρτας. Η συνέντευξη τύπου πέρα από το φως που έριξε σε ότι έχει να κάνει με τα χρέη και το Παλέ δεν άφησε περιθώρια για αλλαγή νοοτροπίας γύρω από το αγωνιστικό. Αν είμαστε τυχεροί, του χρόνου θα είμαστε καλύτερα. Αν όχι, δεν έγινε και κάτι αυτά συμβαίνουν… Όπως συμβαίνει και εκεί που δεν υπάρχει κανείς για τον ΑΡΗ τελικά να εμφανισθεί. Να εμφανισθεί παρέα με την ελπίδα για κάτι το διαφορετικό.

ΥΓ. Απλά τα πράγματα για το που ακριβώς έχει κολλήσει η ομάδα. Εκεί που η ΚΑΕ είναι στελεχωμένη με άτομα που διαθέτουν εμπειρία και τεχνογνωσία τα πηγαίνει καλά, εκεί που είναι άδεια από «μυαλά» ο καθένας κάνει του κεφαλιού του. Τώρα το πως γίνεται να συμβαίνει αυτό, να βλέπεις(και να διαφημίζεις) τα θετικά αποτελέσματα του και σε ότι έχει να κάνει με το αγωνιστικό συνειδητά να υποστελεχώνεις το τμήμα είναι άλλη συζήτηση.

ΥΓ2. Τα  «δεν υπάρχει κανείς άλλος» και «είμαστε μόνοι μας» πολλές φορές κρύβουν και άλλες ερμηνείες. Το βέβαιο είναι ότι στον μπασκετικό ΑΡΗ δεν περισσεύει κανείς. Σίγουρα είναι πιο εύκολο να συνεργάζεσαι με ανθρώπους που «ακούν» και «συμφωνούν» αλλά εδώ προέχει το καλό του ΑΡΗ και όχι η προσωπική βόλεψη του καθενός.

Από την πρώτη στιγμή που επισημοποιήθηκαν τα σημαντικά έσοδα των ΚΑΕ από το στοίχημα ο καθένας αντιλήφθηκε την ευκαιρία που προέκυψε για τον ΑΡΗ μας ώστε να ξεμπλέξει από τις αμαρτίες του παρελθόντος και να αλλάξει οριστικά σελίδα. Μας προβλημάτισε η αναφορά του προέδρου του Α.Σ. σε συμπαίκτες και σε «επιφανείς» Αρειανούς ωστόσο θεωρήσαμε σωστό να περιμένουμε την συνέντευξη του Λευτέρη Αρβανίτη στο Yellow Radio όπου εκεί δόθηκαν πολλές εξηγήσεις τόσο για τα περίεργα του χθες όσο και για τις ελπίδες μας για το αύριο. Μια συνέντευξη που σε πολλά σημεία κατά κάποιο τρόπο μας «δικαιώνει» για την έντονη κριτική στάση που απέναντι στο «παρεάκι» της ΚΑΕ, στο πώς παρουσιάζεται το χρέος του Αυτοκράτορα αλλά και για το τι ακριβώς συνέβαινε σε μια περίοδο που όλα αν και έμοιαζαν ιδανικά ο ΑΡΗΣ δεν ήθελε να κάνει το βήμα παραπάνω αποθεώνοντας την μετριότητα.

Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗ, ΤΑ ΧΡΕΗ ΚΑΙ ΤΟ ΒΗΜΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ Ο ΠΕΡΙΓΥΡΟΣ

Ένα σημαντικό σημείο που ξεκαθαρίστηκε ήταν αυτό της περιόδου Λάσκαρη σε σχέση με τα χρέη. Πόσα βρήκε από τους «νοικοκύρηδες», πόσα άφησε στον «αλεξιπτωτιστή» και που τελικά κατέληξαν.  Με μια ψυχρή ματιά ο Λάσκαρης άφησε την ομάδα με λιγότερα χρέη από όσα ανέλαβε και αυτό λέει πολλά. Κάτι που δεν μπόρεσαν να πετύχουν παράγοντες και παράγοντες που δημόσια δήλωναν ότι αυτός ήταν ο στόχος τους.  Σίγουρα υπήρχε κακοδιαχείριση, σίγουρα θα μπορούσε η ομάδα να πετύχει παραπάνω αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε για μια περίοδο όπου τα μικρά Αρειανάκια ξαφνικά είδαν ότι υπάρχουν και καλύτεροι ξένοι από τον Τζέρεμι Χάντ και ότι ο ΑΡΗΣ αγωνιστικά μέσα στο γήπεδο ήταν κάτι παραπάνω από απλά αξιοπρεπής.

Ακόμη και αν ο Λάσκαρης ήταν ένα πυροτέχνημα ήταν φανερό ότι γούσταρε αυτό που γινόταν στο Παλέ και την δυναμική που είχε ο Αυτοκράτορας και αυτό τον ωθούσε ώστε να κάνει το κάτι παραπάνω. Αυτό το κάτι παραπάνω που δυστυχώς πολλοί στον ΑΡΗ δεν ήθελαν γιατί στο μυαλό τους είχαν αποκλειστικά τα χρέη… Τι και αν ο Λάσκαρης με το που ήρθε ήθελε να φέρει έναν Αμερικάνο για να ενισχύσει την ομάδα; Τελικά η «οικογένεια» και τα «γραφεία» κατέληξαν στον συμπαθή Τσιάρα. Τι και αν την επόμενη χρονιά πάλι υπήρξε η θέληση  για ενίσχυση… τελικά προτιμήθηκε το «βραβείο Τσούπκοβιτς» για την ομάδα που ξεκίνησε και ολοκλήρωσε την χρονιά χωρίς αλλαγή.  Ενώ την   χρονιά όπου τα χρέη αυξήθηκαν είδαμε ένα μεγάλο μπάτζετ να σπαταλιέται με ένα ερασιτεχνικό τρόπο από ανθρώπους με ταβάνι που φοβόντουσαν να κοιτάξουν παραπέρα με τον ΑΡΗ απλά να «κατακτά» τα αυτονόητα. Αποτέλεσμα μιας  αρρωστημένης νοοτροπίας που δεν βλέπει καμία αξία σε δεύτερες ή τρίτες θέσεις, θεωρεί την συμμετοχή στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις ανούσια και τις συμμετοχές σε τελικούς τζάμπα έξοδο μιας και αν φθάσεις ως εκεί θα πέσεις σε έναν παντοδύναμο Παναθηναϊκό ή Ολυμπιακό. Αυτή ήταν η λογική που καλλιεργήθηκε κάτι παραπάνω από μια δεκαετία,  αυτή τη λογική προσπαθούσαν να επιβάλουν επί Λάσκαρη, αυτή ήταν η λογική που μας οδήγησε σε χρονιές μετριότητας παρόλο που υπήρχε ένα «πυροτέχνημα» με χρήματα, αυτή είναι η λογική που πλέον έχει ρίξει τον πήχη τόσο χαμηλά στο σημείο που η γρήγορη σωτηρία της ομάδος να παρουσιάζεται ως διοικητική και αγωνιστική επιτυχία. Τουλάχιστον φτιάχτηκαν καριέρες προπονητών και παικτών που στην  πολυδιαφημισμένη «οικογένεια»  της ΚΑΕ ίσως να έχει και μεγαλύτερη αξία από το ίδιο το καλό της ομάδος και την χαρά του κόσμου που πονάει βλέποντας το κατάντημα του Αυτοκράτορα.

ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΩΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

Στο σημείο που θεωρώ δεν κρύφθηκε καθόλου ο πρόεδρος ήταν σε ότι έχει να κάνει με την ταλαίπωρη χρονιά που διανύουμε. Δεν αρνήθηκε τα λάθη της διοίκησης και του προπονητή, δεν απέφυγε να χρεώσει ξεκάθαρα κάποιες επιλογές αποκλειστικά στον Σάββα με ποιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την περίπτωση του Άνταμ Σμίθ και του Κέν Μπράουν ενώ τόνισε και την κακή διαχείριση του ρόστερ όπου η αξιοποίηση παικτών όπως είναι ο Σιδηροηλίας για ανεξήγητους λόγους πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Πάντα έχει την αξία του να παραδέχεσαι τα λάθη, το σημαντικότερο όμως είναι να μην τα επαναλαμβάνεις. Για αυτό και οι μαθητευόμενοι μάγοι στην ΚΑΕ που θέλουν να εμπλουτίσουν το βιογραφικό τους θα πρέπει κάποια στιγμή να εκλείψουν.

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ  ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΜΠΑΙΚΤΕΣ(ΠΟΥ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΑΠΟΥΣΙΑΖΑΝ)

Γένεσις, Σάρισα, ARIS Golden Club, οι «5 φίλοι», οι «επιφανείς» Αρειανοί κτλ κτλ κτλ.  Συνταγές που δοκιμάστηκαν και απέτυχαν. Όχι γιατί έτσι το κρίνουμε εμείς αλλά γιατί έτσι έγραψε η ιστορία με την αγωνιστική απαξίωση της ομάδος και το ύψος των χρεών της ΚΑΕ. Ακόμη και αν εδώ στο PlanetARIS.gr πάντα μας άρεσε η ιδέα της Λέσχης και του μπασκετικού ARIS Golden Club πιστεύοντας ότι για τον Αυτοκράτορα ίσως και να αποτελούσε την μοναδική λύση ωστόσο οι ρεαλιστικές συνθήκες δείχνουν ότι αυτές οι λύσεις δεν περπατάνε… τουλάχιστον με την μορφή που τις ζήσαμε. Για αυτό και τώρα που τα οικονομικά δεδομένα στην ΚΑΕ αλλάζουν θα πρέπει να υπάρξει ιδιαίτερη προσοχή. Ιδιαίτερη προσοχή γιατί οι καλύτερες ημέρες έρχονται και αυτό είναι κάτι το δεδομένο. Και αν φέρετε εικόνα στο μυαλό σας τα επίσημα του Παλέ τα τελευταία 20 χρόνια θα καταλάβετε τι σημαίνει ο ΑΡΗΣ «σηκώνει κεφάλι» για τους επιφανείς  Αρειανούς που στα εύκολα παλεύουν για μια θέση στα φώτα ενώ στα δύσκολα «αηδιασμένοι» αποστασιοποιούνται.  Φυσικά όλα αυτά τα χρόνια υπάρχουν και κάποιοι «επιφανείς» που ποτέ δεν γύρισαν την πλάτη στην ομάδα και ανεξαρτήτως προσώπων και καταστάσεων ήταν και είναι ακόμη εκεί. Δεν αναφερόμαστε σε αυτούς αλλά στους «εργολάβους» που εμφανίζονται κάθε φορά που εμφανίζεται χρήμα στην ΚΑΕ και έχουν την ευκαιρία να κάνουν μπίζνες ή απλά να κλέψουν λίγο από την όποια αίγλη έχει απομείνει σε αυτή την ιστορική ομάδα.

Ανέφερε ο κ.Αρβανίτης το θέμα της πολυμετοχικότητας και ευελπιστούμε από την στιγμή που επενδυτής στο μπάσκετ δεν υφίσταται(όπως ο ίδιος τόνισε) να το δούμε να γίνεται πράξη. Με ονοματεπώνυμα, κανόνες και ξεκάθαρες διακριτές γραμμές μεταξύ μικρομετόχων, μεγαλομετόχων, χορηγών, διοικητικών παραγόντων, υπαλλήλων, εθελοντών και μελών του αγωνιστικού τμήματος. Άλλο πράγμα η συστράτευση  όλων στο πλευρό του Αυτοκράτορα και άλλο η να έχει λόγο επί των θεμάτων της ομάδος(αγωνιστικά και μη) το συνεργείο καθαρισμού των γραφείων ή ο φίλος της ομάδος που αγόρασε ένα διαρκείας και 2 μπλουζάκια από την μπουτίκ. Αν δεν ξεκινήσει κάποια στιγμή να λειτουργεί επαγγελματικά η ΚΑΕ με το όποιο διαθέσιμο μπάτζετ έχει τότε πολύ δύσκολα να ξεφύγουμε από τον κύκλο των χρεών και της μετριότητας. Όσο για το μπαν αυτό είναι το αυτονόητο πρώτο βήμα.

ΑΠΟ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

Πολύ ωραία τα είπε ο κ.Αρβανίτης και σχεδόν όλες οι τοποθετήσεις του είχαν μια λογική βάση που δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί. Επειδή όμως μιλάμε για μια διοίκηση που έχει ξαναδοκιμαστεί, έχει ξαναμιλήσει για πλάνα, λύσεις,  συμπαίκτες  και όλοι γνωρίζουμε ότι τα λόγια από τις πράξεις έχουν μεγάλη απόσταση περιμένουμε να δούμε κινήσεις προς την σωστή κατεύθυνση. Διοικήσεις με «μπροστινούς» και «πλάτες» αποδεδειγμένα δεν περπατάνε… Οπότε με πλήρη διαφάνεια και δημόσιο λόγο θα πρέπει η κουβέντα για την επόμενη ημέρα του Αυτοκράτορα να συνεχιστεί και να γίνει ακόμη πιο έντονη. Δεν αντέχεται άλλο ο μπασκετικός ΑΡΗΣ σε αυτή την κατάσταση.  Αυτή η προοπτική που γεννιέται με τα λεφτά από το στοίχημα αλλά και την παραχώρηση του Παλέ θα πρέπει  πάση θυσία να αξιοποιηθεί. 

ΥΓ. Ακούστε την δίωρη συνέντευξη του Λ.Αρβανίτη στο Yellow Radio εδώ

ΥΓ2. ΑΡΗΣ σημαίνει μαχητής, σημαίνει να παλεύεις για την κορυφή ακόμη και αν όλο το σύμπαν σου φωνάζει ότι δεν μπορείς... λογικές απαξίωσης τι 2ος, τι 3ος, τι 7ος, τι στην Ευρώπη κομπάρσος, τι να κάνουμε στα πλέιοφς κτλ δεν χωράνε... Στόχος πρέπει πάντα να είναι η κορυφή και αν δεν μπορείς να κάνεις το άλμα για να την κατακτήσεις, τότε έστω με μικρά βηματάκια θα πρέπει να συνεχίζεις την πορεία σου προς αυτή.

ΥΓ3. Πριν μερικές ημέρες ακούσαμε και τον συμπαθή Σωτήρη Καραποστόλου να μιλάει για τον μπασκετικό ΑΡΗ. Και όταν η κουβέντα πήγε στην προπονητική και αν κάποια στιγμή ο δρόμος τον οδηγήσει στον ΑΡΗ ο άνθρωπος το είπε σχεδόν ξεκάθαρα… βιογραφικό για πόστο στον ΑΡΗ μπορεί να μην έχει(όπως τόσοι και τόσοι στην ομάδα μας) αλλά με τα παιδιά στα γραφεία, στο τεχνικό τιμ και τα κουμάντα της ομάδος έχει πολύ καλές σχέσεις άρα η πόρτα είναι ορθάνοιχτη και το φως αναμμένο…

34 ημέρες μετά από το τελευταίο μας ποστ για το μπάσκετ ήρθε η γενική συνέλευση του Ερασιτέχνη αποκλειστικά για την ΚΑΕ ώστε να δώσει ένα τέλος στην βουβαμάρα των προηγούμενων ημερών και να ορίσει το σημείο επανεκκίνησης του μπασκετικού ΑΡΗ. Ένα σημείο επανεκκίνησης αναμενόμενο σε εκνευριστικό βαθμό και ένας αγώνας επιβίωσης που επισημοποιήθηκε με την «συγκατάθεση» του Δ.Γουλιέλμου και τους 19 μεσεγγυούχους των μετοχών. Η απουσία του κόσμου από όλη αυτή την προσπάθεια και η έλλειψη ουσιαστικών λύσεων(και εξηγήσεων) από όσους βρήκαν το σθένος να βγουν μπροστά  αντικατοπτρίζει στο απόλυτο την εικόνα της ομάδος μας τα τελευταία χρόνια αλλά και το κατάντημα του Ελληνικού μπάσκετ.

Οι εξηγήσεις για το πώς φθάσαμε ως εδώ

Έχουν χιλιοειπωθεί οι λόγοι που έφθασε ο ΑΡΗΣ ως εδώ και δεν έχει να προσφέρει τίποτα να τους αναφέρουμε ξανά αλλά πλέον έγινε ξεκάθαρο ότι η ΚΑΕ εδώ και δεκαετίες λειτουργεί περισσότερο σαν το βήμα της Ελληνικής Βουλής όπου οι διάφοροι παράγοντες πηγαινοέρχονται σαν τους βουλευτές και λένε τα δικά τους. Άλλοι δεν ήξεραν, άλλοι δεν μπορούσαν, άλλοι ίσως να έσφαλαν,  άλλοι είχαν θέμα με τους πολιτικούς τους αντιπάλους που πλέον είναι στο πλευρό τους, άλλους τους έφαγε το σύστημα και άλλους τους πείραξε η κριτική και τα θέλω του κόσμου. Όταν αναφέρεται ως διοικητικό επίτευγμα η ανατροπή μιας άδικης τιμωρίας σε μια ομάδα με την ιστορία του ΑΡΗ που 2 διαδοχικές  χρονιές γλιτώνει τον υποβιβασμό οριακά, τα λόγια είναι περιττά…

Η «προσπάθεια» του Γουλιέλμου

Αναμφίβολα η ευχαριστήρια ανακοίνωση του Α.Σ. προς το πρόσωπο του Δ.Γουλιέλμου αποτελεί μέρος της συμφωνίας μαζί με τις υπόλοιπες οικονομικές διαπραγματεύσεις που εδώ και 40 ημέρες περίπου έκαναν το «παραδίδω τις μετοχές μου χωρίς αντίτιμο» στο νέο μίνι σήριαλ του καλοκαιριού.  Τα γιατί και τα πως έφθασε ο Δ.Γουλιέλμος να «προσπαθεί» να σώσει τον ΑΡΗ μόνος του ενώ δεν είχε τη δυνατότητα όπως ο ίδιος δήλωσε δεν ρωτήθηκαν ποτέ και δεν πρόκειται ποτέ να μας τα πουν με επίσημο τρόπο. Η ομερτά στον μπασκετικό ΑΡΗ καλά κρατεί μέχρι που η σιωπή σπάει με ένα αφελές ερώτημα του τύπου “μα γιατί ο κόσμος δεν αγκαλιάζει την προσπάθεια που γίνεται;”.  Άσε που μετά θα πρέπει να δοθούν εξηγήσεις και για τον «απαθή» ρόλο του Ερασιτέχνη στις διαδικασίες της ΚΑΕ που για προφανείς λόγους κανείς δεν θέλει να δώσει.

Ο μονόδρομος της επιβίωσης

2 ήταν οι «λύσεις» που προτάθηκαν στην  συνέλευση με την μια να έχει να κάνει με την διατήρηση των μετοχών στην κατοχή του Γουλιέλμου κάτι που οδήγησε πρακτικά σε μια πρόταση που υπερψηφίστηκε και είχε να κάνει με την λύση της πολυμετοχικότητας. Δηλαδή με κάποια νομικά και οικονομικά τεχνάσματα θα δοθεί η ευκαιρία σε όλους μας να στηρίξουμε την ΚΑΕ με τον πλέον επίσημο τρόπο. Με λίγα λόγια, λεφτά δεν υπάρχουν, πλάνο διαφορετικό από το γνωστό της στήριξης(και της μετατόπισης ευθυνών) του κόσμου δεν υπάρχει και ο ΑΡΗΣ σαν να ξαναγυρίζει καμιά οκταετία πίσω όπου η 6^η θέση παρουσιαζόταν σαν επίτευγμα. Πλέον όμως με το φαντασματάκι του υποβιβασμού να κόβει βόλτες στο θρυλικό Παλέ εκείνη η πορεία μοιάζει όντως με επίτευγμα… Και κάπου εδώ κολλάει και το Παλέ που ίσως είναι το μοναδικό στοιχείο που διαφοροποιεί την σημερινή κατάσταση με εκείνη της προ-Λάσκαρη εποχής. Η ενδεχόμενη παραχώρηση του Παλέ υπό ευνοϊκές συνθήκες σε συνδυασμό με τα χρήματα που παρακρατούνται από σχετικές οφειλές είναι μια ανάσα στον ασθενή ΑΡΗ. Εφόσον υπάρχει(;) και το πλάνο αξιοποίησης του γηπέδου ίσως τα πράγματα να είναι ελαφρώς καλύτερα.

Τα συμπεράσματα για την επόμενη ημέρα

Αν κάτι θετικό μπορούμε να κρατήσουμε από αυτή την συνέλευση είναι ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που ασχολούνται ενεργά με τον μπασκετικό ΑΡΗ ίσως στην πιο δύσκολη συγκυρία των τελευταίων 50 χρόνων για την ομάδα μας αλλά και για ολόκληρο το ελληνικό οικοδόμημα του μπάσκετ. Άνθρωποι με τα καλά τους και τα άσχημα τους. Με τις σωστές και τις λάθος αποφάσεις τους. Τουλάχιστον υπάρχουν και αυτοί. Και όσο μίζερο και αν ακούγεται αυτό, σε έναν σύλλογο όπου παρουσιάστηκε ως λύση ο οικιοθελής υποβιβασμός της ομάδος σε ερασιτεχνική κατηγορία ο μονόδρομος της επιβίωσης με ελπίδα το άγνωστο ακούγεται πιο θελκτικό.  Τουλάχιστον αυτή τη φορά όσοι τελικά ασχοληθούν ας είναι πιο «μυαλωμένοι» αποφεύγοντας τα λάθη του παρελθόντος. Η εύρεση επενδυτή να τεθεί επιτέλους ως πρωταρχικός στόχος πάνω σε σωστές βάσεις και τα πανηγύρια για κάθε βήμα μωρού να μείνουν στη άκρη… Γιατί ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς!

ΥΓ. Για κάθε «προσπάθεια» σαν και αυτή του Δ.Γουλιέλμου στην ΚΑΕ μια άλλη προσπάθεια μένει στις σκέψεις.

ΥΓ2. Το να μιλάς για πολυμετοχικότητα και την συμμετοχή του κόσμου και την ίδια στιγμή να απουσιάζουν οι βασικοί χρηματοδότες της ομάδος της χρονιάς που διανύσαμε είναι από μόνο του περίεργο.

ΥΓ3. Και με τις συζητήσεις με την ΦΙΜΠΑ που βρίσκονται σε καλό δρόμο σχετικά με τα νέα δεδομένα απαγόρευσης μεταγραφών λόγω των μπαν ξεπεράστηκε και αυτό το πρόβλημα.

ΥΓ4. Τουλάχιστον δεν έγινε αναφορά σε Ελληνόπουλα, σε ακαδημίες παραγωγής ταλέντων και άλλα τέτοια που έχουμε ακούσει άλλες φορές. Βλέπεις με τον Βουλγαρόπουλο να αποτελεί παρελθόν πριν του δοθούν οι ευκαιρίες και κάποιες περίεργες μεταγραφές Ελλήνων από το πουθενά την περασμένη χρονιά τα λόγια είναι περιττά.

ΥΓ5. Και φυσικά όταν πας να ψηφίσεις λύση για τον Αυτοκράτορα μετά από έναν μήνα σιωπής χωρίς να έχεις την παραμικρή ιδέα λογικό είναι η πρόταση να είναι μια και χωρίς σχεδόν καμία ουσία. Ψημένος ο Ερασιτέχνης σε αυτές τις καταστάσεις.

ΥΓ6. Ακόμη και αυτό της μπασκετικής Λέσχης που είχε ακουσθεί ως φήμη τελικά θα αποτελούσε πιο ουσιαστικό πλάνο. Όταν τα τελευταία χρόνια γίνονται έρανοι για 5.000 ευρώ μια μπασκετική Λέσχη θα μπορούσε να δώσει λύσεις. Βέβαια θα έκανε και ερωτήσεις που θα έπρεπε να απαντηθούν και όπως έχει διδάξει το παρελθόν κανείς παράγοντας δεν το θέλει αυτό.

ΥΓ7. Και αυτό το σχόλιο περί στήριξης του κόσμου και διάφορων παραγόντων σε αρρωστημένες καταστάσεις τι ακριβώς ήταν; Παραπονάκι; Μάλλον η λογική συνέπεια της μυστικοπάθειας και της συστηματικής παραπληροφόρησης που συνεχίζεται αδιάκοπα.

ΥΓ8. Υπό φυσιολογικές συνθήκες ο Δ.Γουλιέλμος θα είχε γίνει "καπνός" μέσα σε 24 ώρες αν ο κόσμος ήξερε τι ακολουθεί. Όταν όμως δεν ξέρεις μετά τι ακολουθεί απλά κάθεσαι αποχαυνωμένος και παρατηρείς...

ΥΓ9. Χρόνια Πολλά στον έναν και μοναδικό μπασκετικό Θεό Νίκο Γκάλη! Τα κεράσματα σου, αναμνήσεις μιας ζωής!

Συνεχίζεται το «διαδικαστικό» της μεταβίβασης των μετοχών εδώ και 2 εβδομάδες περίπου με τις λεπτομέρειες που κολλάει το ζήτημα να μεταβάλλονται διαρκώς. Όπως ακριβώς μεταβάλλεται διαρκώς και η στάση του Γουλιέλμου από μέρα σε μέρα με τις διαρροές και την τάχα θετική διάθεση για λύση στο διοικητικό πρόβλημα του ΑΡΗ. Μια στάση που δεν θα έπρεπε να προκαλεί έκπληξη σε κανέναν μιας και από την πρώτη ημέρα της παρουσίας του στον ΑΡΗ έτσι ακριβώς λειτουργούσε. Το «διαδικαστικό» πήρε αναβολή οριστικά(?) για αύριο και άπαντες ελπίζουν να ολοκληρωθεί ώστε να μπορέσει η νέα διοίκηση να ασχοληθεί πιο ουσιαστικά με την επόμενη ημέρα του ΑΡΗ.

Με την αισιοδοξία για καλύτερες ημέρες όπως συνηθίζεται τέτοια εποχή να εκφράζεται για ακόμη μια φορά με το μόνο που διαφέρει σε σχέση με προηγούμενα καλοκαίρια είναι τα κριτήρια συμμετοχής του ΕΣΑΚΕ και η απαίτηση υψηλής εγγυητικής σε σχέση με το τι ισχύει ως τώρα αλλά και το εγγυημένο ελάχιστο μπάτζετ κάθε ομάδας. Μια διαφορά σε σχέση με το παρελθόν που ίσως και να αποτελεί την ελπίδα για να βρει ο ΑΡΗΣ μας τον δρόμο του. Τι αλλάζει; Συνοπτικά από εκεί που έπρεπε μια ομάδα να καταθέσει 60.000€ εγγυητική για να συμμετέχει στο πρωτάθλημα πρέπει πλέον να καταθέσει 200.000€. Ενώ μπαίνει και ως κριτήριο το μπάτζετ της ομάδος  που θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 800.000€ . Με λίγα λόγια όσοι δηλώνουν έτοιμοι να μπουν μπροστά  στη νέα διοικητική σελίδα του ΑΡΗ θα πρέπει από την πρώτη ημέρα ενασχόλησης να δεσμευτούν με πραγματική οικονομικά δεδομένα και όχι με αερολογίες και στην πορεία θα δούμε πως θα βγει η χρονιά… Όχι ότι αυτά τα κριτήρια αν τελικά ζητηθούν και εφαρμοσθούν κανονικά  από τις ομάδες θα δούμε κάτι πολύ πιο διαφορετικό από ότι βλέπουμε τα τελευταία χρόνια αλλά σίγουρα θα είναι ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση. Διαφορετικά λίγα θα είναι αυτά που αλλάξουν σε σχέση με τον ΑΡΗ της μετριότητας των τελευταίων χρόνων και ακόμη πιο λίγα αυτά που θα εμπνεύσουν τον κόσμο να αγκαλιάσει για ακόμη μια φορά την προσπάθεια οικονομικής εξυγίανσης.

Αέρας αισιοδοξίας φυσάει στο Παλέ πριν καν ολοκληρωθεί το «διαδικαστικό» της μεταβίβασης  των μετοχών… Επιβάλλεται η αλλαγή και αξίζουν χίλια μπράβο σε όσους έχουν το σθένος αυτήν περίεργη εποχή για όλους μας και ιδιαίτερα δύσκολη για τον μπασκετικό ΑΡΗ να βγουν μπροστά. Στη συνέχεια όμως ακούς τα διάφορα υποψήφια ονόματα(με τους σχετικούς διθυράμβους) για το ρόστερ της νέας σεζόν, ακούς και κάποιες εκτιμήσεις για το μπάτζετ, το δίλλημα(ή αδυναμία) συμμετοχής στην Ευρώπη και αναρωτιέσαι αν ο ΑΡΗΣ της επιβίωσης των τελευταίων χρόνων ήταν κατάντημα ή αυτοσκοπός…

ΥΓ. Ειλικρινά τώρα… υπάρχει άνθρωπος που πίστεψε τον Δημήτρη Γουλιέλμο ότι θα παραχωρήσει έτσι απλά τις μετοχές ότι έτσι απλά θα γινόταν;

ΥΓ2. Και ενώ φαίνεται να πλησιάζουμε στο τέλος του σήριαλ της μεταβίβασης των μετοχών ξαφνικά αρχίζουν και φουντώνουν οι φήμες για την αθώωση του Λάσκαρη και την αποδέσμευση των λογαριασμών του αλλά και για σπουδαίους αθλητές του χώρου που θέλουν να επενδύσουν στην καψούρα τους τον ΑΡΗ! Τυχαίο;

Τίτλοι τέλους μπήκαν στη σεζόν 2019-20 για τον μπασκετικό ΑΡΗ με τρόπο άκομψο αλλά δίκαιο μιας και οποιαδήποτε άλλη απόφαση θα αποτελούσε μια κατάφορη αδικία.  Ο ΑΡΗΣ έδειχνε σε σαφώς καλύτερη αγωνιστική κατάσταση σε σχέση με τους ανταγωνιστές του και σύμφωνα με το πρόγραμμα που ακολουθούσε έδειχνε να κρατάει την τύχη στα χέρια του.  Ακόμη και για τον εξίσου δύσμοιρο συμπολίτη θα ήταν μια άδικη απόφαση μιας και μαθηματικές ελπίδες υπήρχαν. Ωστόσο άλλο να σου μένει η ρετσινιά γιατί έτυχε όταν διεκόπη το πρωτάθλημα να είσαι στη ζώνη του υποβιβασμού και άλλο το θαύμα της παραμονής που έψαχνες να παρουσιάζεται με τη μορφή μιας παγκόσμιας πανδημίας. Η ομάδα έστω και έτσι απέφυγε το χειρότερο σενάριο. Ένα σενάριο αδιανόητο, ακατάληπτο και ανέφικτο για όσους έχουν προλάβει την χρυσή εποχή του μπασκετικού ΑΡΗ αλλά με την παρουσία μας τα τελευταία χρόνια το έχουμε κάνει υπαρκτό και λογικό…

Όσο εύκολη και αν  είναι η κριτική από έναν οπαδό(όπως είναι ο γραφών) μακριά από τις διοικητικές φουρτούνες  δεν είναι επικίνδυνη για την ομάδα όπως είναι η τακτική της μετατόπισης των ευθυνών από τους πρωταγωνιστές των διοικητικών εξελίξεων εδώ και πολλά χρόνια στον ΑΡΗ. Ο ΑΡΗΣ μπορεί να μην κινδύνεψε στην προ Λάσκαρη – Γουλιέλμου εποχή αλλά όλα έδειχναν ότι αργά ή γρήγορα θα φθάναμε σε αυτό το σημείο. Από το υπερήφανο πλασάρισμα στην εξάδα και  τον θρίαμβο της τετράδας μέχρι τον αποκλεισμό από ομάδα Α2 στο κύπελλο και έναν τελικό ντροπής όπου όλοι έφυγαν χαμογελαστοί εκτός από τους φίλους της ομάδος μας. Ελάχιστα ήταν αυτά που θύμιζαν ΑΡΗ με το χειρότερο από όλα να είναι η ικανοποίηση, η χαρά και η ακατάπαυστη θριαμβολογία για την  κατάκτηση επιμέρους στόχων που ήθελαν ειδική επεξήγηση για να καταλάβεις.  Βραβείο «καλύτερης οικογένειας», βραβείο «ομοψυχίας αποδυτηρίων», βραβείο «στήριξης παίκτη που θα έπρεπε να είχε φύγει μετά την πρώτη προπόνηση», βραβείο «καλύτερου νέου συμβολαίου σε άλλη ομάδα χάρη στον ΑΡΗ», βραβείο  «φιλοτιμίας και προσπάθειας».  Μόνο σαν λάβαρα δεν κρεμάστηκαν στην οροφή του Παλέ δίπλα στους τίτλους του συλλόγου.  Και το χειρότερο από όλα, όλοι οι πρωταγωνιστές εντός και εκτός παρκέ έδειχναν όχι μόνο να τα έχουν αποδεχτεί  και να στηρίζουν αυτή την κατάσταση αλλά να την απολαμβάνουν κιόλας! Σε τέτοιο βαθμό που ακόμη και η προοπτική της Α2 ή της Β Εθνικής(πριν την αλλαγή του νόμου για την διαγραφή χρεών) για κάποιους να αποτελεί την ευκαιρία που περιμένουν διακαώς για να την αρπάξουν από τα μαλλιά. Και όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν με κανέναν Λάσκαρη και Γουλιέλμο.

Σίγουρα πρέπει οι μετοχές να αλλάξουν χέρια μιας και στα χέρια του Γουλιέλμου δεν έχουν την παραμικρή αξία αλλά πρώτα θα πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία του ΑΡΗ μας και  κυρίως όλων όσων εμπλέκονται. Από τους παράγοντες  που νομίζουν ότι  η επιβίωση είναι επιτυχία, των οπαδών της μετριότητας που είναι έτοιμοι να αποθεώσουν τον οποιοδήποτε μπορεί να περπατήσει χωρίς να σκοντάψει πάνω στα παρκέ και τους δημοσιογράφους που ασχολούνται με τον ΑΡΗ και μοιάζουν περισσότερο γραφείο συμβούλων επαγγελματικού προσανατολισμού στον χώρο του μπάσκετ για τον κάθε απίθανο που έχει γοητευτεί από το άθλημα και θέλει να φτιάξει το βιογραφικό του.

Και κάπου εδώ κολλάει και η προοπτική της Ευρώπης. Πόσο άχαρο είναι να διαβάζεις τις αναλύσεις για τα οφέλη της ευρωπαϊκής συμμετοχής από όλους αυτούς που είχαν αναλάβει τον ρόλο να εκλογικεύσουν την απόφαση να στρέψει το βλέμμα του αλλού ο ΑΡΗΣ από κάτι που θεωρούσαμε αυτονόητο και για πολλά χρόνια αποτελούσε την ελπίδα του Αρειανού για χαρές ακόμη και όταν η Αυτοκρατορία είχε κλείσει τον κύκλο της;  Μακάρι η μεταβίβαση των μετοχών που αργά ή γρήγορα θα γίνει να σημαδευτεί παράλληλα με μια τέτοια απόφαση και να πλαισιωθεί όμως με ανθρώπους που δεν θα τη θεωρήσουν από μόνη της ως επιτυχία ή ευκαιρία για προπόνηση και ταξίδια ανεξαρτήτου αποτελέσματος. Διαφορετικά τόσο η «αξία» των χρεωμένων μετοχών όσο και η πορεία του ΑΡΗ μας θα παραμείνει στον ίδιο μίζερο δρόμο της απόλυτης απαξίωσης. Διεκδικήστε την αλλαγή και ο κόσμος θα στηρίξει ακόμη και αν από τη νέα σεζόν δεν θα έχει καν το δικαίωμα να γεμίσει το θρυλικό Παλέ.

ΥΓ. Αντίστοιχη πορεία με τον ΑΡΗ έχει και ολόκληρο το οικοδόμημα του Ελληνικού μπάσκετ. Είτε μιλάμε για τον «αγωνιστή» Βασιλακόπουλο κόντρα στους φωτογραφικούς νόμους είτε για τη νέα τάξη πραγμάτων του ΕΣΑΚΕ και της Basket League με τις ομάδες των 300 συγγενών και φίλων να κάνουν το κομμάτι τους. Κριτήρια συμμετοχής προς τη σωστή κατεύθυνση αλλά πάντα κομμένα και ραμμένα στα μέτρα μας. Τελικά τι έχει μεγαλύτερη αξία; ένα γεμάτο γήπεδο ή ένας μπαρουτοκαπνισμένος πρόεδρος με κάποια λεφτά για πέταμα; 

ΥΓ2. Αφού λοιπόν τα κεκλεισμένων των θυρών δεν σας τρομάζουν γιατί τα έχετε συνηθίσει και υπό φυσιολογικές συνθήκες και τα 50-60 άτομα που παρακολουθούσαν  τις (α)διάφορες μπασκετικές εκπομπές παρά τους «υψηλούς» καλεσμένους σε καιρό καραντίνας το βλέπετε θετικό ας κοπεί εντελώς και η κρατική επιδότηση να δούμε τελικά ποιος θα αντέξει. Σίγουρα όχι το Ελληνικο μπάσκετ.

ΥΓ3. Το έχουμε ξαναπεί χίλιες φορές κυρίως για τους νεότερους. Η αξία των αντιπάλων και της όλης διοργάνωσης δίνει αξία στον νικητή. Για να έρθει η κυριαρχία του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού στο άθλημα έπρεπε πρώτα να ισοπεδωθεί σε τέτοιο βαθμό που ούτε οι ίδιες οι ομάδες δεν ενδιαφέρονται. Όχι μόνο για να κατακτήσουν τους εγχώριους τίτλους αλλά ούτε καν για να συμμετέχουν.

ΥΓ4. Και αν νομίζουν οι επιστήμονες εξ Αθηνών ότι οι καλομαθημένοι οπαδοί τους που έχουν εκπαιδευτεί επί δεκαετίες στο να συμμετέχουν μόνο στα πανηγύρια θα αρκεστούν στο να είναι ρολίστες της Ευρωλίγκας στην πορεία θα εκπλαγούν.

ΥΓ5. Και για αυτούς που αρνούνται να καταλάβουν τη διαφορά… Ο ΑΡΗΣ και ο μπάογκ δεν υποβιβάσθηκαν πάνω στο παρκέ και η παραμονή τους στην κατηγορία έστω με αυτόν τον τρόπο δεν έκλεψε τον ιδρώτα κάποιας άλλης ομάδας. Αντιθέτως η ανάδειξη του Παναθηναϊκού ως πρωταθλητή στέρησε την ευκαιρία της ΑΕΚ(ή του Προμηθένα) να κάνει το ντάμπλ κερδίζοντας τον Παναθηναϊκό όπως ακριβώς τον είχε κερδίσει και στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος.

ΥΓ6. Μονόδρομος η αλλαγή νοοτροπίας… διαφορετικά στο μέλλον θα καταντήσεις σαν τον Ηρακλή που τερμάτισε 7^ος μετά από πόσα χρόνια απουσίας από την Basket League και αν δεις λίγο τα «ρεπορτάζ»  τους θα  νομίζεις ότι κατέκτησαν κάποιο τίτλο ή ότι κέρδισαν το εισιτήριο τους για την επόμενη Euroleague.

ΥΓ7. Όσο για τον Μποχωρίδη όποιος παρακολουθεί την ομάδα μπορεί να καταλάβει ότι από ένα σημείο και μετά αυτή η σχέση κάνει κακό και στους δύο.

45 ημέρες περίπου μετά την ολοκλήρωση της χειρότερης χρονιάς στην ιστορία του μπασκετικού ΑΡΗ και τίποτα δεν έχει αλλάξει. Δεν υπάρχει το παραμικρό σημάδι που να αφήνει έστω μια υποψία ότι η νέα σεζόν ΔΕΝ θα είναι εξίσου μαρτυρική με αυτή που ολοκληρώθηκε. Ωστόσο εκεί στην ΚΑΕ φαίνεται να αρέσκονται να κρύβονται πίσω από τις διάφορες φήμες αλλά και τις κινήσεις του τμήματος μάρκετινγκ που για κάποιο ανεξήγητο λόγο μπαίνουν στην ίδια ζυγαριά με τη μη άρση του μπαν και την εικόνα εγκατάλειψης της ομάδος… μια ομάδα που έχει σκορπίσει κυριολεκτικά στα 4 σημεία του ορίζοντα με το μέλλον της να μοιάζει πιο αβέβαιο από ποτέ.

Αν υπάρχει κάτι πιο τρομακτικό από τους γρίφους και τα μισόλογα του Δ.Γουλιέλμου προς οποιοδήποτε ανησυχούντα σχετικά με την επόμενη ημέρα του ΑΡΗ αυτό είναι οι «διαρροές» των off the record απόψεων του Δ.Γουλιέλμου και των άμεσων συνεργατών του όπως κυκλοφορούν στο χωριό που λέγεται Θεσσαλονίκη. Το να πιστεύεις ότι έχεις σώσει την ομάδα και έχεις κάνει βήματα προόδου λόγω της ανυπαρξίας των προηγούμενων διοικήσεων και να κουνάς το δάχτυλο προς όποιον δεν γίνεται άνευ όρων συγχρηματοδότης της φιλοδοξίας και της απερισκεψίας σου (για να μην γράψουμε κάτι χειρότερο)  είναι εξίσου τρομακτικό και επικίνδυνο με την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στον μπασκετικό ΑΡΗ.  Διακανονισμοί καινούργιοι και παλιοί που δεν τηρούνται, απλήρωτοι παίκτες(Έλληνες & ξένοι), προπονητής-ερωτηματικό και κανένα απολύτως πλάνο για τη νέα σεζόν. Και όλα αυτά περιτυλιγμένα με ένα κρυφτούλι και κάποιες λέξεις που δεν πείθουν κανέναν και γεννάνε ακόμη περισσότερα ερωτήματα σχετικά με την παρουσία του Δ.Γουλιέλμου στην ΚΑΕ. Ακόμη και αυτές οι φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλλει το τμήμα μάρκετινγκ για πρώτη φορά ύστερα από δεκαετίες επί της ουσίας «καίγονται» στο σημείο να γίνονται και αντικείμενο χλευασμού… κάτι το αυτονόητο μιας και το όχημα για οποιαδήποτε ενέργεια μάρκετινγκ για αύξηση των εσόδων είναι το brand name του ΑΡΗ που τα τελευταία 2 χρόνια έχει αλλάξει στάτους και προκαλεί απογοήτευση, θλίψη και αποστροφή. Και αν σε αυτό το τελευταίο προσθέσεις τις αντοχές του κόσμου που στο μπάσκετ έχουν εξαντληθεί, τη διέξοδο που έχει ο Αρειανός για χαρά στο ποδόσφαιρο αλλά και την γενικότερη κατάντια του Ελληνικού μπάσκετ τότε το να πας να αντισταθμίσεις  την αγωνιστική μας ανυπαρξία με κάποιες καλές κινήσεις μάρκετινγκ είναι τουλάχιστον ουτοπικό και λογικά μη αποτελεσματικό. Ενδεικτική η εικόνα του χθεσινού  business forum μεταξύ συγγενών και φίλων με τον Δ.Γουλιέλμο για πολλοστή φορά να αποφεύγει να μιλάει για την ουσία που ενδιαφέρει όλο τον κόσμο του ΑΡΗ και σίγουρα οποιοδήποτε θέλει να διαφημιστεί σε αυτή την ομάδα. Οι φήμες περί κρυφών χρηματοδοτών έχουν ακυρωθεί από τον ίδιο τον Δ.Γουλιέλμο εδώ και καιρό.  Ενώ και οι φήμες για συμφωνίες με τους παίκτες του μπαν φαίνεται να ανήκουν στην φαντασία μιας και η λογική λέει ότι η ασυνέπεια της διοίκησης σε παλιές και νέες υποχρεώσεις έχει τις συνέπειες της. Υπήρχε και αυτή η φήμη ότι μέχρι τις 15/6 ο μεγαλομέτοχος είτε θα έλυνε το μπαν είτε θα προχωρούσε με το planbακόμη μιας χρονιάς με μπαν. Αυτή η φήμη μετατέθηκε για το τέλος του μήνα… Όπως και η φήμη περί νέων προσώπων στο Δ.Σ. της ΚΑΕ έχει πάρει αναβολή επ αορίστου. Το βέβαιο είναι οτι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ δεν γίνεται ούτε να πορεύεται με φήμες αλλά και ούτε να είναι δέσμιος των εμπνευστών τους. Ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά και το χαρακίρι του ποδοσφαίρου ούτε σαν φήμη δεν πρέπει να ακουσθεί.

Με τον ερασιτέχνη να απέχει επιδεικτικά από τη διαδικασία εξεύρεσης λύσης για τον Αυτοκράτορα σε σημείο που να θεωρείται συνυπεύθυνος φθάνει σιγά σιγά η στιγμή όπου ο κόσμος θα πρέπει να αναλάβει δράση. Τα αδέρφια από το ARIS Athens Club έδειξαν τον δρόμο και έδωσαν το στίγμα του Δ.Γουλιέλμου το οποίο ήταν το αναμενόμενο… Από λίγο έως καθόλου πείσθηκαν από τα λόγια του μεγαλομετόχου. Από λίγο ως καθόλου δείχνουν και οι πράξεις του μεγαλομετόχου ως τώρα. Ο μπασκετικός ΑΡΗΣ είναι η ναυαρχίδα του συλλόγου μας και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αφεθεί και άλλο στην τύχη του. Η ώρα για πράξεις από όλους μας έφθασε… έστω και με καθυστέρηση.

ΥΓ. Κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς ισχύει με τον Καραμάνο στην ΚΑΕ μπαογκ. Το βέβαιο είναι ότι φαίνεται να βρέθηκε μέσα σε ελάχιστους μήνες μια λύση για τον συμπολίτη των 100 φιλάθλων. Και φυσικά αρωγός σε αυτή την προσπάθεια είναι ο ερασιτέχνης του συμπολίτη.

ΥΓ2. Μια ωραία φήμη που κυκλοφορεί είναι αυτή της προσπάθειας που κάνουν κάποιοι συνΑρειανοί μας για να αναλάβουν τον ερασιτέχνη. Όταν αυτή η φήμη αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά τότε ξαφνικά θα εμφανισθούν και οι σοφοί του Α.Σ. που θα μας πουν τους λόγους που δεν θα πρέπει να αποχωρήσουν αλλά να συνεργαστούν. Όταν καταρρέει το παραμύθι  του «μα δεν υπάρχει κανείς άλλος» ξεκινάει το παραμύθι της «συσπείρωσης και της συνεργασίας όλων των δυνάμεων». Και μετά ξεκινάει η λασπολογία, οι λυκοφιλίες και ο πόλεμος των παρατρεχάμενων. Τα έχουμε ζήσει…

ΥΓ3. Και μετά από την ανυπαρξία του Α.Σ. σε σημαντικά θέματα όπως είναι η επιβίωση του Αυτοκράτορα και η παραχώρηση του Παλέ από την Πολιτεία εξακολουθούν να υπάρχουν «αφελείς» συναρειανοί που απορούν γιατί είμαστε τόσοι πολλοί που δυσανασχετούμε για το δεκάευρω που παίρνει ο ερασιτέχνης από τα διαρκείας του ποδοσφαίρου.

ΥΓ4. Και για αυτούς που λατρεύουν τις φήμες κρατήσαμε την καλύτερη για το τέλος… λίγο ακόμη υπομονή ρε παιδιά να δικαιωθεί ο Λάσκαρης και να αποδεσμευτούν οι λογαριασμοί του…

ΥΓ5. Και πάλι χίλια μπράβο στα αδέρφια από το ARIS ATHENS CLUB! Παράδειγμα προς μίμηση.

Αν και καταβλήθηκε κατά την διάρκεια της χθεσινής ημέρας μέρος των οφειλών προς όλους τους παίκτες και όχι μόνο στους 4 Αμερικάνους που αποφάσισαν να απέχουν από την προπόνηση η κατάσταση πλέον έχει φθάσει στο απροχώρητο. Άλλωστε οι λεπτομέρειες που βγήκαν στο φως της δημοσιότητας σχετικα με τη «συνέπεια» της ΚΑΕ  σε όλες τις υποχρεώσεις της αυτό δείχνει. Ο Δ.Γουλιέλμος είναι φανερό ότι αδυνατεί να διαχειριστεί το καράβι που λέγεται ΑΡΗΣ και όλη η οικογένεια του ΑΡΗ θα πρέπει να δραστηριοποιηθεί προτού το ρίξει στα βράχια!

Πλήρη γνώση της οικονομικής κατάστασης της ομάδος είχε ο Δ.Γουλιέλμος όταν από το πουθενά ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με το ζεύγος Λάσκαρη και ανέλαβε τα ηνία της ομάδος. Ανέλαβε τα ηνία της ομάδος για να κάνει τι ακριβώς; Κανείς δεν μπορεί να το απαντήσει με σιγουριά. Το βέβαιο είναι ότι τα μπαν αντί να εξαφανισθούν έχουν αυξηθεί, η ομάδα αγωνιστικά ήταν μια τραγωδία και η πολυδιαφημιζόμενη επιστροφή της κανονικότητας και της οικονομικής φερεγγυότητας στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ τελικά φαίνεται να αργεί. Ή καλύτερα αν υιοθετήσουμε την λογική του παραλόγου που επικρατεί στην ΚΑΕ σύμφωνα με την τραγική κατάσταση που επικρατεί στο Ελληνικό μπάσκετ και σε πολλές άλλες ομάδες της BasketLeagueτα πράγματα σε εμάς όσο αφορά τις φετινές υποχρεώσεις είναι καλά…  Καμία λογική στις κινήσεις του Δ.Γουλιέλμου από την πρώτη ημέρα που μπήκε στις ζωές μας, κανένα πλάνο δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα και δυστυχώς καμία διάθεση να μιλήσει με ειλικρίνεια στον κόσμο της ομάδος. Από πού προέκυψε το ξαφνικό του ενδιαφέρον; Γιατί ανέλαβε χρέη που δεν μπορεί να πληρώσει; Γιατί ενώ υπήρχε μια κινητοποίηση από τον ερασιτέχνη και την οικογένεια του ΑΡΗ αυτός έδρασε μόνος του θέτοντας όλους τους υπόλοιπους στο περιθώριο; Έχει τελικά φίλους που βάζουν χρήματα;  Ψάχνει για επενδυτές; Μόνο αναπάντητα ερωτήματα γύρω από την παρουσία του με τίποτα δυστυχώς να μην μπορεί να  μας κάνει να αισθανθούμε έστω και λίγο αισιόδοξοι.  Η  κίνηση των 4 Αμερικανών όσο υπερβολική και υποκινούμενη και αν χαρακτηριστεί είναι απλά ενδεικτικό του τι ακριβώς συμβαίνει. Το να χρησιμοποιείται ως δικαιολογία οι πληρωμές άλλων γνωστών εξαρχής υποχρεώσεων και η κατάσταση που επικρατεί σε άλλες ομάδες είναι τουλάχιστον αστείο. Μόνο ο ΑΡΗΣ έχει απαγορευτικό μεταγραφών και μόνο ο ΑΡΗΣ εξευτελίζεται λόγω του ειδικού του βάρους κάθε αγωνιστική στα παρκέ… Με το να λες υπάρχουν και χειρότερα δεν πας πουθενά… αντιθέτως βαδίζεις διαρκώς προς τα χειρότερα που φοβάσαι όπως ακριβώς συμβαίνει στον ΑΡΗ μας τα τελευταία χρόνια.

Αρκετά περάσαμε στο ποδοσφαιρικό τμήμα που θα πρέπει να μας γίνουν μάθημα για όλο τον σύλλογο. Δεν γίνεται να αφήσουμε το μπάσκετ στην τύχη του αλλά ούτε και στα χέρια οποιουδήποτε αρκείται στα λόγια και σε άυλες υποσχέσεις. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε τα χειρότερα μιας και τα χειρότερα τα ζούμε ήδη… Καιρός να δραστηριοποιηθούμε όλοι μας… Από απλά μέλη του Α.Σ. (μιας και οι κατέχοντες θέσεις στον Α.Σ. σιωπούν εκκωφαντικά), επιφανείς παράγοντες που παραμένουν απλοί παρατηρητές αν και πονάνε με αυτά που βλέπουν, από τους οργανωμένους συνδέσμους μέχρι τον απλό οπαδό. Το αν η κινητοποίηση βαφτιστεί επιτροπή σωτηρίας, γενική συνέλευση, απλή συνάντηση, goldenclubή οτιδήποτε άλλο ελάχιστη σημασία έχει. Αυτό που προέχει είναι να γίνει κατανοητό ότι πρέπει να υπάρξει άμεση δράση από όλους μας. Αρκετά με την κατρακύλα του Αυτοκράτορα!

ΥΓ. Και επειδή αρκετοί δυσκολεύονται να καταλάβουν την πραγματική διάσταση της κατάστασης και θεωρούν ότι κρίνουμε αυστηρά τον κ.Γουλιέλμο ας τους επισημάνουμε τα εξής:

1)      Oκ.Γουλιέλμος δεν είναι διοίκηση πρωτοδικείου αλλά μεγαλομέτοχος της ομάδος και ως μεγαλομέτοχος της ομάδος που αποφάσισε από μόνος του να αγοράσει οφείλει τουλάχιστον να είναι 100% συνεπής σε όλες τις υποχρεώσεις του αλλά να έχει και ένα πλάνο αγωνιστικής και εμπορικής ανάπτυξης της ομάδος. Κάτι που ισχύει για κάθε ιδιοκτήτη ομάδος ιδιαίτερα μιας λαοφιλής ομάδος όπως είναι ο ΑΡΗΣ μας.

2)      Στο παραπάνω αυτονόητο και λογικό πλαίσιο θα έπρεπε να είχε λύσει άμεσα το μπαν και να είχε ενημερώσει τον κόσμο της ομάδος για το πλάνο του σε βάθος χρόνου. Φέτος που πήγαμε σε ακόμη μια χρονιά οικονομικής εξυγίανσης μειώθηκαν τα παλιά χρέη; Ποιο είναι το πλάνο του για την αποπληρωμή τους;

3)      Τον κ.Γουλιέλμο δεν τον πίεσε κανείς να αναλάβει. Δεν ήρθε σε συνεννόηση με κανέναν από όσους είχαν την παραμικρή ενασχόληση με την ΚΑΕ ή τον Α.Σ. τα τελευταία χρόνια και μας παρουσιάστηκε ως αυτόκλητος σωτήρας που είχε μάλιστα και τις λύσεις στο τσεπάκι του. Από την ομάδα επιχειρηματιών από πίσω του που θα χρηματοδοτούσε την ΚΑΕ, τον  μεγάλο κρυφό επενδυτή μέχρι και τον απόλυτο κανέναν που αποκάλυψε ο ίδιος εκ των υστέρων.

4)      Στο χρονικό σημείο που εμφανίσθηκε ο κ.Γουλιέλμος υπήρχε μια κινητοποίηση της οικογένειας του ΑΡΗ (η πρόταση Αρβανίτη για διοίκηση πρωτοδικείου και η πρόταση Καπάζογλου για αγορά μετοχών υπό όρους) και πίεση προς το ζεύγος Λάσκαρη για να δοθεί λύση. Όλα αυτά όχι μόνο πάγωσαν με την παρουσία του κ.Γουλιέλμου αλλά οι άνθρωποι που είχαν την διάθεση να συνεισφέρουν τέθηκαν κατά κάποιο τρόπο στο περιθώριο και πάγωσαν οι όποιες εξελίξεις.

5)      Σε όλες τις δημόσιες τοποθετήσεις του ο κ.Γουλιέλμος ως τώρα δηλώνει ότι μπορεί να διαχειριστεί την κατάσταση. Ότι έχει την γνώση, την ικανότητα και τους συνεργάτες ώστε να τρέξει την ομάδα  όπως πρέπει. Ωστόσο η πραγματικότητα δεν συμβαδίζει με την αυτοπεποίθηση που εκφράζει…

ΥΓ2. Με τα υποθετικά σενάρια και το τι θα γινόταν αν δεν παρουσιαζόταν ο κ.Γουλιέλμος πέρσι τον Μάρτιο δεν μπορείς να βγάλεις άκρη και να πεις με βεβαιότητα αν τα πράγματα θα γινόταν χειρότερα και ο ΑΡΗΣ θα διαλυόταν στα χέρια του ζεύγους Λάσκαρη. Όπως φυσικά και δεν μπορεί κανείς να πει με σιγουριά αν εκείνο το περσινό σοκ που έστω και με καθυστέρηση κινητοποίησε την οικογένεια του ΑΡΗ οδηγούσε σε κάτι πολύ καλύτερο από αυτό που βιώνουμε σήμερα. Το βέβαιο είναι ότι κάθε άνθρωπος που βγαίνει μπροστά και παρουσιάζει μια λύση αυτομάτως κλείνει την πόρτα σε άλλους ανθρώπους και άλλες εναλλακτικές λύσεις που πιθανόν να παρουσιαζόντουσαν στη θέση του. Το «αφού δεν υπάρχει κανείς» το έχουμε φάει πολλές φορές στην μάπα στον ΑΡΗ και ξέρουμε αν είναι αλήθεια ή αν εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κάθε «σωτήρα».

ΥΓ3. Συνεχίζεται η αποχή των Αμερικανών μιας και η μερική καταβολή των οφειλομένων δεν τους ικανοποίησε.

ΥΓ4. Και φυσικά μην ξεχνάμε και το θέμα του Παλέ. Εκεί που υπάρχει ξεκάθαρα διάθεση από την πολιτεία για να παραχωρήσει «κάτι» στον ΑΡΗ και από την πλευρά της ΚΑΕ και του Α.Σ. υπάρχει ο φόβος, η ανασφάλεια και το κενό συνεννόησης ώστε να απαιτήσουν το «κάτι» που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα του συλλόγου.

Ασυνήθιστη κατάσταση για τον Αρειανό από μέσα Μάιου και ενώ εξελίσσονται τα πλέιοφς αυτός να είναι απλός  παρατηρητής αλλά αν πριν ολοκληρωθεί η χρονιά υπήρχε αγωνία και προβληματισμός για το μέλλον πλέον το ενδιαφέρον για την επόμενη ημέρα στον Αυτοκράτορα μοιάζει με ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να σκάσει! Ποιος, πώς, πότε είναι τα ερωτήματα που στριφογυρνάνε στο μυαλό μας με τον Δ.Γουλιέλμο να είναι ο μοναδικός άνθρωπος που μπορεί να δώσει τις απαντήσεις αλλά να προτιμάει για την ώρα να κρατάει τα χαρτιά του κλειστά.

Από την πρώτη στιγμή που μπήκε ο Δ.Γουλιέλμος στη ζωή μας κάθε του κίνηση έδειχνε σοβαρότητα και πλάνο. Το ότι χωρίς να εμπλακεί υπό το φως της δημοσιότητας στο σήριαλ της μεταβίβασης των μετοχών(αυτών των δεσμευμένων)  από τον Ν.Λάσκαρη βρήκε τη λύση, το ότι προχώρησε κατευθείαν σε πληρωμές αλλά και το ότι άμεσα έκανε κάλεσμα(που βρήκε ανταπόκριση) προς τις δυνάμεις του μπασκετικού ΑΡΗ  δείχνει έναν άνθρωπο που ξέρει τι κάνει και που ακριβώς βαδίζει. Κάνεις δεν μπορεί να του το αμφισβητήσει αυτό μιας και τα αποτελέσματα μιλάνε από μόνα τους. Παρόλα αυτά  και σε αυτήν την νέα διοικητική κατάσταση υπάρχει ένα αναπάντητο καταραμένο γιατί σχετικά με την όλη μυστικότητα… Δύσκολα κανείς να μπορεί να απαντήσει σε αυτό το γιατί. Ένα γιατί με πολλά επιμέρους γιατί . Γιατί κάποιος που σώζει τον ΑΡΗ από τα δεσμά του Λάσκαρη δεν συστήνεται στον κόσμο της ομάδος;  Γιατί ενώ όλες οι κινήσεις δείχνουν πλάνο , αυτό το πλάνο αργεί να αποκαλυφθεί;  Γιατί ενώ έχει επιτευχθεί ο στόχος της παραμονής  δεν έχει ανακοινωθεί η πολυαναμενόμενη συνέντευξη τύπου; Γιατί αποφεύγεται συστηματικά να δοθεί στον Αρειανό που αγωνιά μια δόση αισιοδοξίας για το μέλλον; Και άλλα πολλά γιατί που με τον πρωταγωνιστή αυτού του σήριαλ να αποφεύγει να ακολουθήσει το ρόλο του οι σκέψεις-απαντήσεις που μπορεί να δώσει ο καθένας μας μόνο σε αισιόδοξους τόνους δεν είναι. Και όλα αυτά πριν καν οι εχθροί της ομάδος εκτός ΑΡΗ ξεκινήσουν τον γνωστό επικοινωνιακό πόλεμο κάθε φορά που κάτι πάει να γίνει στην ομάδα προς την σωστή κατεύθυνση.

Και ενώ ο Αρειανός συνεχίζει να ζει στην αβεβαιότητα,  η 2η θέση στον αριθμό των εισιτηρίων  του ένατου εκτός πλέοφς ΑΡΗ για την κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος πίσω από τον πρώτο και αήττητο Παναθηναϊκό είναι ακόμη μια απάντηση στο γιατί ο ΑΡΗΣ οφείλει να είναι πρωταγωνιστής και τίποτα λιγότερο από αυτό.  Όσοι λοιπόν έχουν κουραστεί να ζουν με το παρελθόν και θεωρούν ότι ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να αφήσει πίσω του  τις χρυσές εποχές και να προσγειωθεί στην σκληρή πραγματικότητα των τελευταίων μίζερων χρόνων ας δει αυτή την πλευρά της πραγματικότητας.  Κόσμος πρωταγωνιστής  που θα πρέπει να αρχίσει και πάλι να απαιτεί μια διοίκηση αντάξια με το μεγαλείο του! Γιατί ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς…

ΥΓ. Πραγματικά όποιος φίλος έχει την απάντηση στο γιατί στον ΑΡΗ πάντα πρέπει να υπάρχει αυτή η μυστικότητα σε ότι συμβαίνει ας κάνει τον κόπο να μας το εξηγήσει και σε εμάς.

ΥΓ2. Αρκετές φορές κατά το παρελθόν έχουμε καυτηριάσει τις "λύσεις" που είχε δώσει πριν τον Ν.Λάσκαρη η διοίκηση Αρβανίτη με τα μπαν, την μη συμμετοχή στην Ευρώπη και τα χαμηλά μπάτζετ αλλά αυτό που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει είναι ο βαθμός ειλικρίνειας  που είχε δείξει προς τον κόσμο της ομάδος. Κάτι που αναγνωρίστηκε από όλους και για αυτό εκείνη η προσπάθεια είχε αγκαλιαστεί από όλους. 

ΥΓ3. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ αν και έγινε μια πρώτη κρούση προς τον Β.Αγγέλου για παραμονή, ο κόουτς ζήτησε πρώτα να μάθει πως θα πορευτεί η ομάδα του χρόνου. Κάτι που φυσικά τον τιμάει μιας και οι περισότεροι που γυροφέρνουν την ομάδα τα τελευταία χρόνια το μόνο που τους νοιάζει είναι να εμπλουτίσουν το βιογραφικό τους.

Με τον πλέον επίσημο τρόπο πριν από λίγες ώρες η ΕΕΑ ανακοίνωσε την μεταβίβαση των μετοχών του ζεύγους Λάσκαρη στον Δ.Γουλιέλμο! Κάτι που ουσιαστικά σημαίνει ότι έφυγε από την μέση και το τελευταίο εμπόδιο(και για πολλούς ανυπέρβλητο) για να αλλάξει χέρι η ΚΑΕ! Το τι θα ακολουθήσει είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να το γνωρίζει πέρα από τον ίδιο τον κ.Γουλιέλμο αλλά όλα αυτά μπορούν να περιμένουν για μετά την κρίσιμη αναμέτρηση με τον Πανιώνιο το απόγευμα του Σαββάτου.

Ο Δ.Γουλιέλμος από την πρώτη ημέρα που παρουσιάστηκε στα κοινά του ΑΡΗ αν και τον ακολουθούν μια σειρά από αναπάντητα ερωτήματα έχει δείξει ότι ξέρει ακριβώς το τι κάνει. Δεν μπήκε στην διαδικασία δημιουργίας εντυπώσεων, απέφυγε ακόμη και την υποψία λεζάντας και έδειξε με τις κινήσεις του ότι είχε εξαρχής 2 στόχους. Ο πρώτος στόχος ήταν η  απόκτηση των μετοχών ώστε να απεμπλακεί οριστικά ο ΑΡΗΣ από την οικογένεια Λάσκαρη και ο δεύτερος που ακόμη εκκρεμεί είναι να κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να σωθεί η ομάδα αγωνιστικά. Οι πληρωμές σε παίκτες(και τεχνικό τιμ και προσωπικό της ομάδος), τα ταξίδια με αεροπλάνο καθώς και  η αντικατάσταση(αν και δεν μας άρεσε) του Π.Γιαννάκη με τον Β.Αγγέλου είναι προς αυτή την κατεύθυνση. Ενώ και ο ορισμός της νέας διοίκησης με επικεφαλή τον Χάρη Παπαγεωργίου είναι  μια κίνηση που δείχνει σοβαρότητα και πλάνο.  Το πιο ακριβώς όμως είναι το πλάνο του Δ.Γουλιέλμου καθώς και αν από πίσω του υπάρχει μια δυναμική που μπορεί να δώσει στον Αρειανό όραμα και ελπίδα για κάτι καλό στο μέλλον θα φανεί μόλις ολοκληρωθεί αυτή η μίζερη χρονιά με τον ΑΡΗ μας να αποφεύγει τα χειρότερα.

Πέρα από το διαδικαστικό της μεταβίβασης που έδωσε τέλος στην θητεία ενός ακόμη προέδρου που μοίρασε με ευκολία υποσχέσεις αλλά τελικά  παραμύθιασε και δίχασε τον κόσμο της ομάδος  θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ακόμη και το τέλος του Λάσκαρη γεννάει ερωτηματικά σχετικά με όσους εμπλέκονται τα τελευταία χρόνια στα διοικητικά της ομάδος. Τελικά οι μετοχές δεν ήταν δεσμευμένες; Η απεμπλοκή τους  από το ζεύγος Λάσκαρη δεν θα ήταν μια χρονοβόρα διαδικασία που πιθανόν να οδηγούσε σε αδιέξοδο; Πάλι καλά που έγιναν και συνελεύσεις για να μαζευτούν οι "ειδικοί" και να ενημερωθεί και ο κόσμος.

ΥΓ. Μετά την νίκη το ερχόμενο Σάββατο απέναντι στον Πανιώνιο θα μπορούμε να ασχοληθούμε πιο διεξοδικά με το διοικητικό κομμάτι αλλά να κάνουμε και μια σούμα για το τι ζήσαμε κατά την θητεία Λάσκαρη. Να δούμε τελικά πόσα από όλα αυτά ήταν καθαρά έργο Λάσκαρη ή αν απλά ήταν ακόμη μια πληγή στην αρρωστημένη διοικητική κατάσταση που επικρατεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια στον μπασκετικό ΑΡΗ.