Δεν ξέρω αν ήταν το άδειο Παλέ που με στεναχώρησε περισσότερο ή η εξέλιξη του αγώνα όπου η άσημη Ντόνετσκ χωρίς να συναντήσει ιδιαίτερη αντίσταση πήρε την νίκη που ήθελε πάντως αυτός ο συνδυασμός όπου ομάδα και κόσμος "απουσιάζουν" είναι αποκαρδιωτικός. Ιδίως για όσους είχαν την τύχη να ζήσουν τις μεγάλες στιγμές του Αυτοκράτορα παιχνίδια σαν το σημερινό μόνο θλίψη μπορούν να σου προσφέρουν. Μπορεί η Ντόνετσκ να τερμάτισε πρώτη στον όμιλο και να κέρδισε με μεγάλη διαφορά την Κίμκι που θεωρείται το φαβορί της διοργάνωσης παρόλα αυτά όσοι γνωρίζουν έστω τα βασικά του μπάσκετ δύσκολα θα βρουν στους Ουκρανούς τα στοιχεία μιας ομάδος φόβητρο που σε θεωρητικό επίπεδο θα μπορούσε να περάσει "αέρας" από το Παλέ.

Όλα αυτά σε θεωρητικό πάντα επίπεδο γιατί στην πράξη δεν μπορέσαμε ούτε για μια στιγμή να μπούμε στην διεκδίκηση της νίκης και πέρα από κάποια ξεσπάσματα όπου καταφέραμε προς στιγμή να μειώσουμε στους 5-6 πόντους. Το πάλεψε ο Ντέιβις όσο μπορούσε, βοήθησε λίγο και ο Μόντροου αλλά ως εκεί, παραπέρα το χάος. Χωρίς προσανατολισμό και συγκέντρωση η ομάδα σε άμυνα και επίθεση πιο πολύ θύμιζε παρέα του Πωσειδονίου παρά επαγγελματική ομάδα. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι παίκτες μας είναι γνωστά. Σίγουρα δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα να αγωνίζεσαι απλήρωτος και να μην γνωρίζεις πότε θα πάρεις τα δεδουλευμένα σου αλλά από την στιγμή που αποφασίζεις να παραμείνεις στην ομάδα και να μην ακολουθήσεις τον δρόμο που χάραξε ο Τζέιμς τότε παίκτη του ΑΡΗ που φοράς αυτήν την τεράστια φανέλα οφείλεις να παλεύεις μέσα στο γήπεδο. Αν δεν μπορείς γιατί δεν σου το επιτρέπουν οι συνθήκες τότε κάτσε καλύτερα σπίτι σου. Κανείς δεν θα σε παρεξηγήσει, κανείς δεν θα σε κακολογήσει αλλά το να πατάς πάνω στο παρκέ και να βαριέσαι να σηκώσεις το χέρι σου να μαρκάρεις τον αντίπαλο είναι κάτι που μας προσβάλλει. Έστω εμάς τους λίγους που συνεχίζουμε να βρισκόμαστε στον Αυτοκράτορα. Το αν έχετε αγανακτήσει από τις συμπεριφορές όλων αυτών που κάνουν τους διοικούντες, τους μεγαλομετόχους και τους μεγαλοπαράγοντες είναι κάτι διαφορετικό από το καθήκον που έχετε όταν μπαίνετε μέσα στο γήπεδο να αγωνιστείτε. 

Πραγματικά πονέσαμε πολύ με το σημερινό θέαμα. Αναρωτιέμαι όλοι αυτοί που έχουν οδηγήσει την ομάδα σε αυτό το σημείο δεν στεναχωριούνται? Το βράδυ κοιμούνται ήσυχοι? Έχουν την συνείδηση τους καθαρή ότι όλα αυτά τα χρόνια προάσπισαν τα συμφέροντα του ΑΡΗ με επιτυχία? Ως πότε θα πρέπει να βιώνουμε αυτήν την κατάσταση για τις μικροπολιτικές και μικροσυμφέροντα μιας χούφτας ανθρώπων. Ο ΑΡΗΣ δεν είναι αυτοκίνητο που όποτε θέλεις το βγάζεις από το γκαράζ και το πηγαίνεις για service ώστε να περιμένουμε το καλοκαίρι για να διορθωθούν τα πράγματα. Την λύση στο διοικητικό(γιατί από εκεί ξεκινάνε όλα)  θα έπρεπε να την είχατε δώσει χθες και όχι να μιλάτε για νέα διοίκηση που θα αναλάβει το καλοκαίρι... ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Σήμερα το βράδυ στο Παλέ στις 20.30 η ομάδα μας δίνει το τελευταίο της Ευρωπαϊκό παιχνίδι με αντίπαλο την Ουκρανική Ντόνετσκ. Ένα παιχνίδι που αν και θα θέλαμε πάρα πολύ να είχε την δική του ξεχωριστή σημασία δυστυχώς δεν έχει το παραμικρό βαθμολογικό ενδιαφέρον. Το στραπάτσο στο Βιλερμπάν σε συνδυασμό με την απρόσμενη νίκη της Ντόνετσκ επί της Κίμκι μας έθεσε ουσιαστικά εκτός στόχων αν και όπως παρακολούθησα όλα τα παιχνίδια η μεγάλη χαμένη ευκαιρία για την ομάδα μας ήταν την 2η αγωνιστική όπου αν δεν είχαμε την απρόσμενη φυγή του Τζέιμς λίγες ώρες πριν ίσως να είχαμε καταφέρει να κερδίσουμε την Ντόνετσκ μέσα στην έδρα της σε έναν που οι Ουκρανοί δεν εντυπωσίασαν αλλά απλά εκμεταλλεύτηκαν την φυγή του Τζέιμς και με αφόρητη πίεση στα εναπομείναντα πόιντ γκαρντ πήραν την νίκη.

Μπορεί όπως είναι λογικό ο Β.Αλεξανδρής και οι παίκτες του να θέλουν να αποχαιρετήσουν τον θεσμό με μια νίκη αλλά όλοι κατανοούμε ότι αυτό που προέχει είναι η νίκη στον αγώνα πρωταθλήματος με αντίπαλο την Καβαλά. Αυτό σημαίνει ότι ανεξάρτητα από την εξέλιξη του αγώνα δύσκολα να δούμε τον προπονητή μας να "πιέζει" τους παίκτες του και ακόμη πιο δύσκολα να δούμε τον Δ.Τσαλδάρη να παίρνει χρόνο συμμετοχής παρά την επιστροφή του στις προπονήσεις. Μπορεί εμείς να σκεφτόμαστε το επόμενο παιχνίδι οι αντίπαλοι μας όμως έχουν έρθει για την νίκη. Μια νίκη που θα τους διατηρήσει στην πρώτη θέση κάτι που είναι αρκετά σημαντικό για την επόμενη φάση του Eurocup.

Τώρα το πόσο εύκολο είναι για την Ντόνετσκ στα πλάνα της για την κατάκτηση της πρώτης θέσης να περιλαμβάνει και νίκη μέσα στο Παλέ είναι κάτι μας "πληγώνει" και για αυτό ελπίζω οι παίκτες μας να δώσουν ένα μάθημα στους Ουκρανούς. Στην προσπάθεια αυτή όπως και σε κάθε παιχνίδι μέσα στο θρυλικό Παλέ η απουσία μας κρίνεται απαραίτητη. Σίγουρα το παιχνίδι δεν εξιτάρει αλλά από την στιγμή που παίζει η αγαπημένη μας ομάδα στο πιο θρυλικό μπασκετικό γήπεδο της Ευρώπης όλα τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

Λόγω της μη τηλεοπτικής κάλυψης του αγώνα, της ανύπαρκτης ενημέρωσης από το επίσημο ραδιοφωνικό σταθμό του συλλόγου (που όπως και στο παιχνίδι με τον Κολοσσό δεν θεώρησε απαραίτητο το να φροντίσει για την μετάδοση του αγώνα) και την δυσκολία που αντιμετωπίσαμε για να βρούμε εικόνα μέσω του διαδικτύου καταφέραμε και παρακολουθήσαμε μόνο το δεύτερο ημίχρονο του αγώνα. Έτσι λίγο δύσκολα να εξηγήσουμε το τόσο κακό ξεκίνημα που μας έφερε από πολύ νωρίς στο -14 αλλά και τους λόγους που Ταπούτος και Τσαλδάρης αγωνίστηκαν συνολικά 18' και οι 2 μαζί όλα στο πρώτο ημίχρονο. Από αυτό πάντως που είδαμε στο Β ημίχρονο η Ντόνετσκ είναι μια ομάδα στα μέτρα μας, ελαφρώς χειρότερη από την Νίμπουργκ, με 2-3 καλούς παίκτες αλλά όχι με κάποιον που να ξεχωρίζει τόσο πολύ και να είναι σημείο αναφοράς. Αυτό όμως που έκανε την διαφορά στο σημερινό παιχνίδι και ουσιαστικά έδωσε την νίκη στην Ντόνετσκ ήταν ότι είχε ένα ξεκάθαρο πλάνο βασισμένο πάνω στην ξαφνική απουσία του Τζέιμς και στην εμφανής αξιόπιστων λύσεων στον άσσο. Αναγκαστικά ο Β.Αλεξανδρής μοίραζε τον χρόνο μεταξύ των Βεργίνη και Μαυραϊδή στην θέση του πόιντ γκαρντ και έβαζε ως στήριγμα τον Ντέιβις στο κατέβασμα της μπάλας και πολύ πιθανόν τον Τσαλδάρη στο πρώτο μισό που αγωνίστηκε. Όχι μόνο πίεζαν σε όλο το γήπεδο σε κάθε επαναφορά μπάλας από έξω αλλά ακόμη και όταν περνούσαμε το κέντρο όλοι οι παίκτες της Ντόνετσκ πίεζαν ψηλά και κάνανε ντάμπλ τιμ στον πόιντ γκαρντ με αποτέλεσμα να γίνουν πολλά αβίαστα λάθη και η οργάνωση της επίθεσης μας να είναι σε κάθε φάση ένας πραγματικός Γολγοθάς. Αν και η ομάδα κατάφερε να ανακάμψει και να μειώσει την διαφορά στους 5 πόντους και να είναι κοντά στο παιχνίδι στο τέλος του δεύτερου δεκαλέπτου και στις αρχές του τρίτου κάποια επιπόλαια λάθη και εύκολοι πόντοι από τους αντιπάλους μας έφεραν την διαφορά σε διψήφιο αριθμό και την ομάδα μας να κυνηγάει να την μειώσει. Φυσικά όπως πάντα έτσι και στο τέταρτο δεκάλεπτο είχαμε το γνωστό επιθετικό μπλακ άουτ όπου χρειάστηκαν 3' και 30'' για να πετύχουμε τον πρώτο μας πόντο με βολή.  Συγκινητική η προσπάθεια των Ντέιβις και Κεϊρούς που λόγω της έλλειψης λύσεων ανέλαβαν να σηκώσουν το επιθετικό βάρος της ομάδος και να προσθέσουν άλλη μια καλή εμφάνιση χωρίς όμως να είναι αρκετή για να μας δώσει την νίκη. Το πάλεψε και ο Βεργίνης αλλά η αστοχία του στα μακρινά σουτ και τα πολλά λάθη λόγω της πίεσης των αντιπάλων και της αδυναμία του Β.Αλεξανδρή να τοποθετήσει και ένα πόιντ γκαρντ δίπλα μας στοίχισε. Τελικά όπως αποδείχθηκε η απουσία του Τζέιμς ήταν καθοριστική και ο ΑΡΗΣ είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα μπορούσε να φθάσει στην νίκη αν τον είχε στην διάθεση του.  Πάντως αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή η ήττα με 7 πόντους δεν είναι καταδικαστική μιας και θεωρώ πολύ δύσκολο αυτή η Ντόνετσκ να καταφέρει να πάρει νίκη από την Κίμκι άρα όλα θα κριθούν στην Γαλλία και στην διαφορά πόντων με τους Ουκρανούς στο Παλέ. Ελπίζω μέχρι τότε τα σενάρια περί διωγμού του Β.Αλεξανδρή να διαψευσθούν και να φωτίσει ο Θεός τους συνΑρειανούς μας που κρατάνε αιχμάλωτη την ομάδα να την αφήσουν να αναπνεύσει. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Ναι υπάρχει και παιχνίδι για το Eurocup όπου η ομάδα μας θα διεκδικήσει την νίκη παρά τα προβλήματα που υπάρχουν από την αρχή της χρονιάς και κορυφώθηκαν τα τελευταία 24ωρα με την φυγή του Τζέιμς. Βλέπετε τόσο ο Τζέιμς, ο μανατζέρ, όσο και άλλα στελέχη της ομάδος που δημοσιοποίησαν την δυσαρέσκεια τους φαίνεται να μην συμφωνούν με την άποψη του κ.Δαμιανίδη περί επικοινωνιακού προβλήματος. Με το μέλλον του Β.Αλεξανδρή στον πάγκο της ομάδος να μοιάζει ιδιαίτερα αμφίβολο, ο "τίγρης" και οι παίκτες του θα προσπαθήσουν να αφήσουν τα όποια προβλήματα έξω από το παρκέ και να τα δώσουν όλα για την νίκη. Η Ντόνετσκ παρουσιάζεται αρκετά δυνατή κάτι που το πιστοποίησε την προηγούμενη αγωνιστική με την νίκη της επι της Βιλερμπάν με σχετική ευκολία. Θα πρέπει οι παίκτες μας να είναι συγκεντρωμένοι και σοβαροί για 40' αν θέλουν να φθάσουν στην νίκη . Ίσως να είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία για τον Δ.Βεργίνη να αποδείξει ότι δεν έχει ξεχάσει το μπάσκετ και να ηγηθεί της σημερινής προσπάθειας εκμεταλλευόμενος την απουσία του Τζέιμς που άσχετα με τα όποια οικονομικά προβλήματα και κοροϊδία υπέστη αυτός και οι συμπαίκτες του ουσιαστικά "πούλησε" τους συμπαίκτες του, τον προπονητή του και όλον τον κόσμο του ΑΡΗ που τον πίστευε. Μικρή σημασία τελικά έχει αυτή η αναμέτρηση μιας και το μέλλον του ΑΡΗ κρίνεται σε άλλο γήπεδο και όπως όλα δείχνουν εκεί την μάχη θα πρέπει να την δώσουμε εμείς και όχι οι παίκτες και όχι ο Β.Αλεξανδρής που βρέθηκε στο στόχαστρο γιατί τόλμησε να πει την αλήθεια που βιώνει στον μπασκετικό ΑΡΗ. Το παιχνίδι δεν έχει τηλεοπτική μετάδοση στην Ελλάδα  άλλα από την στιγμή που σύμφωνα με το site του Eurocup θα μεταδοθεί στην Ουκρανία τότε ίσως να βρεθεί κάποιο lnik για  Live TV Stream που φυσικά και θα το ποστάρουμε στα σχόλια του συγκεκριμένου κειμένου. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!