Αν και παρουσιάστηκε διαβασμένη η ομάδα μας, είχε τον έλεγχο του αγώνα, είχε τις κλασσικές ευκαιρίες, προηγήθηκε και στο σκορ τελικά φύγαμε χωρίς βαθμό και με την πικρία οτι μέσα απο τα χέρια μας χάσαμε τους 3 βαθμούς της νίκης  ή έστω τον βαθμό της ισοπαλίας που τουλάχιστον δικαιούμασταν σύμφωνα με την εξέλιξη του αγώνα... Φυσικά όπως ήταν αναμενόμενο για να έρθει αυτό το 2-1 έπρεπε ο Ντάκος( και οι βοηθοί του) να παίξει 100%  έδρα και να κλείσει τα μάτια σε πεντακάθαρο πέναλτι  πάνω στον Κάμπορα λίγα λεπτά πριν την λήξη του αγώνα! Μια φάση πεντακάθαρη που την είδαμε 4 φορές σε επανάληψη και κάθε φορά ο απίθανος speaker προσπαθούσε να μας βγάλει τυφλούς και να μας πείσει οτι δεν έγινε τίποτα! Δυστυχώς στο πρωτάθλημα που συμμετέχουμε όλα αυτά θεωρούνται φυσιολογίκα για αυτό και εγώ θα συνεχίσω με την εμφάνιση της ομάδος μας. Επιτέλους σήμερα για πρώτη φορά είδαμε τον ΑΡΗ με με 4-4-2 με εναν ρόμβο στο κέντρο και τους Κόκε-Αμπρέου στην επίθεση. Όπως ήταν λογικό με αυτό το σύστημα παρά τα όποια αμυντικά κενα που υπήρχαν(λογικό μιας και εφαρμόστηκε πρώτη φορά) η ομάδα λειτούργησε σχεδόν άψογα, υπήρχε καλή κυκλοφορία της μπάλας, σωστή ανάπτυξη στην επίθεση και μόνιμος κίνδυνος για την αντίπαλη εστία. Ο Γκρασιάν για πρώτη φορα αγωνίστηκε στην φυσιολογική του θέση χωρίς "παρμεβολές" και τα πήγε περίφημα με εξαίρεση όμως τα αμυντικά του καθήκοντα που συχνά τα αμελούσε. Ο Φερνάντεζ για άλλη μια φορά ηταν ο κορυφαίος κάνωντας ενα παιχνίδι που άγγιζε την τελειότητα και θα πρέπει να γίνει παράδειγμα για το πάθος, την ταχύτητα και τις γρήγορες και σωστές μεταβιβάσεις που είχε για 90'! Ο Ναφτί ήταν απώλεια που τραυματίστηκε,νομίζω όμως οτι  ο Ρόβας που τον αντικατέστησε δεν πήγε και άσχημα αλλά σίγουρα χάσαμε στον τομέα της δημιουργίας. Ο Αράνο κατα κάποιον τρόπο θα μπορούσα να πω οτι με απογοήτευσε μιας και αντιμετώπισε τεράστια προβλήματα στην πλευρά του αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι και ο αντίπαλος αγωνίζεται και ο Σαλπιγγίδης ηταν πολύ καλός σήμερα. Οι Νασούτι & Γκιάρο τα πήγαν εξαιρετικά στο κέντρο της άμυνας, όσες φορές απειληθήκαμε οι φάσεις ξεκινήσανε απο τα πλάγια. Ο Νέτο κινήθηκε σε μέτρια επίπεδα μιας και δεν μπόρεσε να συνεργαστεί σχεδόν καθόλου με τον Φλάβιο που ήταν μετριότατος και στο δεύτερο ημίχρονο τραγικός. Απορώ με ποια λογική ο Μαζίνιο την διατηρούσε στο παιχνίδι. Ο Κόκε δυστυχώς για άλλη μια φορά έδειξε αδράνεια στις ευκαιρίες που το δόθηκαν και όχι μονο δεν "ξεμπούκωσε" αλλά δεν μπόρεσε καν να συνδιαστεί με τους συμπαίκτες του. Οι Κάμπορα και Χαβίτο νομίζω οτι άργησαν πολυ να μπούνε και δεν προλάβανε να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Τέλος άφησα τον αρνητικό πρωταγωνιστή του αγώνα που σήμερα θα έλεγα μόνος του πέταξε την νίκη που αξίζαμε στα σκουπίδια! 2 χαμένα τετ α τετ(με το πρώτο να μην σουτάρει καν) και ενα αυτογκόλ ηταν ο απολογίσμος μιας εμφάνισης που ούτε στους εφιάλτες μας δεν θα βλέπαμε... Το πιο απογοητευτικό απο όλα οσο αφορά τον Αμπρέου δεν είναι το αυτογκολ που φυσικά και ηταν μια άτυχη στιγμή(αν και δεν μπορώ να καταλάβω το γύρισμα του κεφαλιού προς την εστία μας) αλλά ο τρόπς που λειτούργησε στις 2 τεράστιες ευκαιρίες ενας παίκτης που έχουμε στηρίξει τις ελπίδες μας για να λυτρωθούμε στην επίθεση και να έχουμε επιτέλους το εύκολο γκολ. Αυτό ηταν για εμένα η μεγαλύτερη απογοήτευση σήμερα. Πάντως αν και χάσαμε την ευκαιρία να κερδίσουμε βαθμούς σήμερα θα πρέπει να παραδεχτούμε οτι η ομάδα μας κόντρα σε εναν δυνατό αντίπαλο και εναν κακό διαιτητή έπαιξε εξαιρετικά και διεκδίκησε το παιχνίδι στα ίσια. Εντυπωσιακή η παρουσία των οπαδών μας που παρά τα 1000 εισητήρια η ιαχή ΑΡΗΣ ΑΡΗΣ δονούσε δυνατά στην ατμόσφαιρα του ΟΑΚΑ και δώσανε για άλλη μια φορά μαθήματα οπαδικής συμπεριφοράς! Παρά την πίκρα μόνο αισιόδοξος μπορώ να είμαι για την συνέχεια, τόσο το πρόβλημα της τελικής προσπάθειας όσο και της σταθερότητας της ομάδος μας σε υψηλή απόδοση είναι θέμα χρόνου για να λυθούν!