Πολύ πιθανόν κάποιος τρίτος που δεν παρακολούθησε το παιχνίδι να θεωρεί ολίγον τι υπερβολικό να μιλάμε με τόσο ενθουσιασμό για ένα παιχνίδι κόντρα στο Λεβαδειακό στο οποίο καταφέραμε να πάρουμε την νίκη μόλις ελάχιστα λεπτά πριν την λήξη της αναμέτρησης. Αυτό είναι η μια "ψυχρή" οπτική γωνία του αγώνα που αυτό που κοιτάνε απλά είναι το τελικό αποτέλεσμα και οι 3 βαθμοί της νίκης. Η άλλη πλευρά αυτού του αγώνα, έτσι όπως προτιμώ να τα βλέπω τα παιχνίδια ήταν με έναν ΑΡΗ καταιγιστικό από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό, αποφασισμένο για την νίκη που είχε βάλει μέσα στην εστία του τον Λεβαδειακό και τον προκλητικό διαιτητή της αναμέτρησης που έκλεισε τα μάτια του σε 1-2 κραυγαλέες περιπτώσεις πέναλτι. 58 γεμίσματα, 20 κόρνερ και 20 τελικές με τις περισσότερες από αυτές να είναι μισό γκολ και να δίνουν την ευκαιρία στον αντίπαλο τερματοφύλακα να κάνει το παιχνίδι της ζωής και να μας σπάει τα νεύρα με τις εκπληκτικές αποκρούσεις τους. Ένας τερματοφύλακας που παραλίγο θα ήταν ο MVP της αναμέτρησης αν δεν υπήρχε ένας εξίσου καταπληκτικός Καστίγιο όπου έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του στην σημερινή μας νίκη.  Αυτόν τον Νέρι είχαμε στο μυαλό μας όταν ερχόταν στον ΑΡΗ, αυτόν τον Νέρι θέλουμε να βλέπουμε! Φυσικά ο Καστίγιο δεν ήταν μόνος του στο γήπεδο μιας και είχε δίπλα του έναν εξαιρετικό Ούμπιντες και τους πολύ καλούς Ακόστα, Φατί και Νέτο. Μεσοεπιθετικά ο ΑΡΗΣ ήταν φανταστικός και αν στο πρώτο ημίχρονο είχαμε απελπιστικά άσχημα τελειώματα σε 2-3 εύκολες φάσεις στην επανάληψη όλα έβρισκαν στόχο και ανάγκαζαν τον Κυριακίδη να κάνει ανέλπιστες επεμβάσεις. Μέχρι και ο Νέτο από το σημείο που τον έβαλε σαν αμυντικό χαφ ο Μασάδο ήταν ασυνήθιστα καλός και ουσιαστικός. Μοναδική παραφωνία ο Μίσελ που το παιδί μάλλον χρειάζεται ξεκούραση αλλά και ο Λαζαρίδης που αρκετές φορές φάνηκε αρκετά φοβισμένος στο παιχνίδι του. Σημαντική η συμβολή του Μασάδο στον αγώνα όπου χάρη στην αλλαγή του μετριότατου Καπετάνου με τον πολύ καλό Τριανταφυλλάκο στην επίθεση και τον Νέτο να μετατοπίζεται προς το κέντρο άλλαξε ολόκληρη η εικόνα της ομάδος. Τεράστια νίκη κόντρα στην ατυχία μας και στα γνωστά κοράκια που δεν θέλουν με τίποτα να δώσουν πέναλτι υπέρ του ΑΡΗ. Μοναδικός τρόπος για να το κάνουν θα είναι ή να ακρωτηριάσουν κάποιον παίκτη μας μέσα στην αντίπαλη περιοχή ή να την κρατήσει αγκαλιά κάποιος ώστε να  σφυρίξει το χέρι... Ο κόσμος μπορεί να μην ήταν αρκετός αλλά όσοι βρεθήκαμε τα δώσαμε όλα. Πήραμε δύναμη από την εικόνα της ομάδος μας, γίναμε ένα και τους δώσαμε και εμείς ένα σπρώξιμο προς την νίκη. Τρομερό συναίσθημα στο Β ημίχρονο όταν μπουμπουνίζαμε ασταμάτητα την εστία του Λεβαδειακού, απόλυτη πώρωση με το λυτρωτικό γκολ του Καστίγιο. Δεν κοιτάμε βαθμολογίες και δεν κάνουμε σχέδια. Συνεχίζουμε στους ίδιους ρυθμούς, κοιτάμε κάθε παιχνίδι ξεχωριστά και στο τέλος κάνουμε ταμείο! VAMOS ARIANARA!!!

[youtube=