Η κακή εμφάνιση στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος θέλοντας και μη δημιούργησε πολλές άσχημες σκέψεις στον κόσμο του ΑΡΗ που το τελευταίο που θέλει είναι να ξαναζήσει μια χρονιά σαν τη περσινή. Ως ένα σημείο η γκρίνια που ακούγεται από τους περισσότερους μπορεί να χαρακτηριστεί υπερβολική, όταν όμως βλέπεις σαν καλοπαιγμένη επανάληψη κάποια λάθη να επαναλαμβάνονται δύσκολα μπορείς να μείνεις ανεπηρέαστος. Κάτι τέτοιο φαίνεται να συμβαίνει με την διαδικασία αποσυμφόρησης του ροστερ που όπως έχει βγει προς τα έξω έχει ζητήσει ο κ.Χατζηνικολάου ώστε να μπορεί να δουλέψει πιο καλά με την ομάδα.

Στους Καραγιάννη, Αντωνιάδη, Ρένια προτάθηκε να δοθούν δανεικοί σε άλλη ομάδα μικρότερης κατηγορίας για να έχουν μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής, οι Γκόλιας και Γκοντοβάς θα αγωνίζονται με την Κ20 ενώ από τους Τσουκάνη και Μαργαρίτη ζητήθηκε να βρουν ομάδα για να αποχωρήσουν οριστικά από τον σύλλογο. Σύμφωνα λοιπόν με τα ρεπορταζ ο Μαργαρίτης από εκεί που έπρεπε να βρει ομάδα έχει βάλει γερές βάσεις για να ξεκινήσει βασικός. Τώρα αν μια ήττα και μια κακή εμφάνιση είναι ικανές να αλλάξουν την άποψη που είχε σχηματίσει το τεχνικό τιμ από ολόκληρη την προετοιμασία και μπορούν να επαναφέρουν έναν παίκτη από την πόρτα της εξόδου στην βασική 11αδα θα μου επιτρέψετε να πω ότι πρόκειται για ερασιτεχνισμούς και προχειρότητες. Και για να το αναλύσουμε λίγο παραπάνω ο Μαργαρίτης ξεκίνησε σχεδόν σε όλα τα φιλικά προετοιμασίας βασικός και πιθανόν να ήταν ένας από τους πρώτους σε χρόνο συμμετοχής στην προετοιμασία. Και ο νεαρός Καραγιάννης χρησιμοποιήθηκε στα περισσότερα φιλικά ενώ εντύπωση προκαλεί και το γεγονός ότι στην πρόβα τζενεράλε στην Κομοτηνή αγωνίστηκε και ο Τσουκάνης ως αλλαγή. Είτε έπαιζαν οι συγκεκριμένοι παίκτες επειδή δεν υπήρχαν εναλλακτικές λύσεις, είτε χρειάστηκε ολόκληρη η προετοιμασία και περίπου 10 φιλικά και 1 επίσημο παιχνίδι ώστε ο Χατζηνικολάου να αποφασίσει το σίγουρο είναι ότι για ακόμη ένα καλοκαίρι ο ΑΡΗΣ μας πέταξε την ευκαιρία να δουλέψει σωστά στην προετοιμασία και να χτίσει την ομάδα μέσα από τα φιλικά παιχνίδια. Πάντα χρειάζεται χρόνος στο ξεκίνημα γιατί άλλο φιλικά και άλλο επίσημα αλλά όταν φθάνεις στο σημείο να επαναφέρεις παίκτες που τους έχεις ζητήσει να αποχωρήσουν και κάνεις αλχημείες για να καλύψεις θέσεις από την δεύτερη θέση τότε σίγουρα υπάρχει πρόβλημα και κάτι δεν δούλεψε καλά από το ξεκίνημα.

Η διοίκηση Ηλιάδη από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε βγάζει προς τα έξω μια σταθερότητα και ένα σοβαρό πρόσωπο που τα προηγούμενα χρόνια είχε λείψει. Αυτή είναι και η σημαντική διαφορά που έπεισε τον κόσμο ότι φέτος πολλά έχουν αλλάξει και η ομάδα λειτουργεί καλύτερα σε όλα τα επίπεδα. Τα κενά που αργήσαμε να καλύψουμε στο ροστερ ή δεν τα καλύψαμε ποτε, η μη χρησιμοποίηση του Έλσνερ, η ανετοιμότητα του Ιμπέχ και η "μαύρη λίστα" του Χατζηνικολάου που τελευταία στιγμή αλλάζει  είναι καταστάσεις που δύσκολα μπορείς να αγνοήσεις. Φυσικά επειδή αυτό που μετράει είναι η εικόνα της ομάδος πάνω στο χόρτο στο χέρι του Χατζηνικολάου και των παικτών του είναι να δείξουν ότι ο σχεδιασμός, η προετοιμασία και η εμπιστοσύνη προς το συγκεκριμένο ροστερ έγινε κατόπιν ώριμης σκέψης και τα θετικά αποτελέσματα θα έρθουν γρήγορα.