Στο παγωμένο Κλεάνθης Βικελίδης λόγω της κακαοκαιρίας και της έλλειψης κόσμου η ομάδα μας πέτυχε ακόμη μια νίκη προσθέτωντας 3 ακόμη πολύτιμους βαθμούς. Το τελικό 2-0 με 2 γκολ από την άσπρη βούλα δεν αντικατοπτρίζει την εικόνα του αγώνα όπου ο ΑΡΗΣ ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος και η Θύλλα Φιλώτα με εξαίρεση τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης αρκέστηκε σε έναν παθητικό ρόλο. 

Παιχνίδια σαν το χθεσινό βοηθάνε σημαντικά την ομάδα να χτίσει ψυχολογία, αυτοπεποίθηση και νοοτροπία νικητή που τουλάχιστον αγωνιζόμενοι στην Γ Εθνική σαν ΑΡΗΣ επιβάλλεται να έχουμε. Οι ίδιοι παίκτες που στο ξεκίνημα της αγωνιστικής περιόδου που έμοιαζαν με φοβισμένα παιδάκια δείχνουν ολοένα και περισσότερο να πιστεύουν στις δυνατότητες τους και να αντιλαμβάνονται ότι είναι καλύτεροι από τους αντιπάλους τους. Ενώ η φανέλα του ΑΡΗ που στην αρχή έμοιαζε περισσότερο να αγχώνει και να βαραίνει τους περισσότερους παίκτες μας πλέον γίνεται ο οδηγός στην προσπάθεια της ανόδου. Το πιο θετικό από όλα είναι ότι με την έλευση του Κάμπος η ομάδα δεν παίρνει απλά τα αποτελέσματα που θέλει αλλά παρουσιάζει και μια καλύτερη εικόνα συνολικά. Όπως όμως έχει φανεί από την αρχή της χρονιάς και φάνηκε πολύ έντονα και στα 2 τελευταία παιχνίδια ο ΑΡΗΣ πονάει στην επίθεση. Εκεί που ο φιλότιμος Καπνίδης προσπαθεί, παλεύει αλλά δεν καταφέρνει να στείλει την μπάλα στα δίχτυα παρά τις ευκαιρίες που του δίνονται. Βέβαια χθες δεν ήταν απλά Καπνίδης που δεν κατάφερε να σκοράρει αλλά ο αντίπαλος τερματοφύλακας που πραγματοποίησε μια εκπληκτική εμφάνιση!

Η ομάδα φαίνεται να έχει βρει τον δρόμο της αλλά περιθώρια για ρίσκο δεν υπάρχει. Η φυγή του Σανιά, ενός παίκτη που είχε δείξει εξαιρετικά στοιχεία και θα μπορούσε από την πρώτη ημέρα των μεταγραφών να βοηθήσει άμεσα την ομάδα είναι σημαντικό αγωνιστικό πλήγμα. Όχι ότι δεν υπάρχουν άλλοι παίκτες αλλά ο τρόπος που διαχειρίζεται τέτοιους είδους θέματα η διοίκηση και το τεχνικό τιμ φανερώνει ότι οι νοοτροπίες και η προχειρότητα που οδήγησε τον ΑΡΗ στην Γ Εθνική ζει και βασιλεύει. Ωραίες οι δηλώσεις και οι συνεντεύξεις τύπου αλλά οι πράξεις είναι αυτές που έχουν αξία. Περιμένουμε με αγωνία τις μεταγραφές για να δούμε από φέτος να χτίζεται ο ΑΡΗΣ που θα πρωταγωνιστήσει του χρόνου και στην Football League.

ΥΓ. Πραγματικά το κόμπλεξ που βγάζουν τα "αντικειμενικά" ΜΜΕ της πόλης δεν έχει προηγούμενο. Ακόμη και με τον ΑΡΗ στην Γ Εθνική όπου μέχρι πριν λίγες αγωνιστικές δεν είχε κερδίσει ούτε ένα πενάλτι, είχε δεχθεί ανύπαρκτες κόκκινες κάρτες και οι αντίπαλοι του κέρδιζαν τα πέναλτι με απίστευτη ευκολία με το πρώτο λανθασμένο σφύριγμα υπέρ του ΑΡΗ όλοι ξεσπάνε... Οι οπαδοί της ομάδος που πριν λίγες ημέρες γελούσαν με τα σφυρίγματα υπέρ τους από διαιτητή και επόπτη στον αγώνα με την Κέρκυρα όπως και με την κωλοφαρδία τους ξαφνικά ανακάλυψαν εύνοια του ΑΡΗ σε έναν αγώνα που ο αντίπαλος μετά το πρώτο 10λεπτο σχεδόν δεν πέρασε το κέντρο... και ενώ το σκορ ήταν ήδη 1-0. 

ΥΓ2. Είναι αστείο να λέμε ότι τα θετικά αποτελέσματα κουκουλώνουν προβλήματα όπως αυτό με τον Σανιά και την εκκαθάριση..

ΥΓ3. Με κατεβασμένα χέρια έχασε η ομάδα της Φλώρινας και όμως ο προπονητάκος της έβγαλε το παράπονο του και προσπάθησε να κλέψει την παράσταση... Άντε πίσω στο χωριό σας και υπομονή μέχρι να ξαναέρθει ο ΑΡΗΣ να αγωνιστεί απέναντι σας...

ΥΓ4. Διαβάζω τα σχόλια για την προσέλευση του κόσμου. Άραγε αυτοί που τα γράφουν αντιλαμβάνονται που βρίσκεται ο ΑΡΗΣ αλλά και το τι συμβαίνει στα υπόλοιπα γήπεδα της Ελλάδος; Ας ρίξουν  μια ματιά σε αυτούς που κάνουν πρωταθλητισμό και μετά ας μας πουν για τον ΑΡΗ της Γ Εθνικής...