Να διπλασιάσει τις νίκες του κόντρα στον Ατρόμητο και να φθάσει ακόμη πιο κοντά στην εξασφάλιση της 5^ης θέσης ήθελε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα αλλά αρκέστηκε στο Χ. Δεν ήταν καλή η ομάδα σήμερα αλλά έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι μπορούσε να πάρει τη νίκη. Ωστόσο η αμυντική του δυσλειτουργία και η αναποτελεσματικότητα στην επίθεση οδήγησε στο Χ δίνοντας παράταση στη μάχη της 5^ης θέσης. Μια μάχη που μπορεί και πρέπει να κερδίσει στην Κρήτη ώστε να αποφύγουμε «τελικό» την τελευταία αγωνιστική.

ΗΘΕΛΑΝ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ

Σε ένα πολύ κακό ποιοτικά παιχνίδι και οι 2 ομάδες έδειξαν ένα νωθρό πρόσωπο χωρίς να έχουν να επιδείξουν κάτι το ιδιαίτερο επί σχεδόν 40’. Καμία από τις 2 ομάδες δεν μπορούσε να γίνει απειλητική μιας και τα φθηνά λάθη εκατέρωθεν κυρίως στον χώρο του κέντρου και οι πλαγιοκοπήσεις  δεν οδηγούσαν πουθενά. Αδύναμος κρίκος για την ομάδα μας το κέντρο όπου το ένα λάθος διαδεχόταν το άλλο αλλά και τα εξτρέμ που δεν μπορούσαν με τίποτα να μπουν στο παιχνίδι.

Ο ΣΥΝΗΘΗΣ ΥΠΟΠΤΟΣ ΜΟΡΟΝ ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗΣ

Τα πρώτα σημάδια ζωής και η πρώτη ουσιαστική ευκαιρία στο παιχνίδι ήρθε στο 43΄με τον Σιφουέντες να βγάζει την κάθετη πάσα στον Σαβέριο αλλά το σουτ να το αποκρούει ο πορτιέρο του Ατρομήτου. 2 λεπτά όμως αργότερα ο Μόντσου έκλεψε την μπάλα έξω από την μεγάλη περιοχή, έσπασε την μπάλα στα δεξιά στον Μορόν και ο Ισπανός με διαγώνιο σουτ έγραψε το 0-1!

ΑΝΤΙ ΓΙΑ 0-2 ΗΡΘΕ Η ΙΣΟΦΑΡΙΣΗ

Το προβάδισμα με το οποίο μπήκαμε στα αποδυτήρια έδωσε μια ψυχολογική ώθηση στην ομάδα ώστε να μπει πιο δυνατά στο Β ημίχρονο. Εκεί που ο Ατρόμητος φάνηκε να ανεβάζει την ένταση αλλά ο ΑΡΗΣ μας έμοιαζε πιο ουσιαστικός και πιο κοντά στο 0-2. Ένα δεύτερο γκολ που δεν ήρθε από τα σουτ του Μόντσου και του Μορόν που κατέληξαν πάνω από την εστία αν και έγιναν υπό καλές προϋποθέσεις. Όπως καλές προϋποθέσεις είχε ο ΑΡΗΣ μας στο 74’ με τον Μόντσου μέσα από την περιοχή να καθυστερεί να σουτάρει, να διστάζει και τελικά να του κλέβουν την μπάλα, να βγαίνουν στην αντεπίθεση και να ισοφαρίζουν από το πουθενά… Ίσως ο τρόπος που ήρθε η ισοφάριση να ήταν και ο λόγος την πνευματικής κατάρρευσης στα λεπτά που ακολούθησαν. Κρίσιμα λεπτά, όπου πιεστήκαμε και έπρεπε ο Κουέστα να κάνει τα μαγικά του για να διατηρήσει το 1-1.  Μπορούσαμε να πάρουμε τη νίκη με τις ευκαιρίες του Μορόν, του Μάγιο και του Σαμόρα αλλά και οι τρείς τους δεν λειτούργησαν σωστά.

ΔΕΝ ΞΥΠΝΗΣΑΝ ΚΑΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Το είχε πει χαριτολογώντας ο Μαρίνος Ουζουνίδης σε μια πρόσφατη συνέντευξη τύπου, το «αν ξυπνήσουν καλά τα παιδιά» αναφερόμενος στην αστάθεια που δείχνουν οι περισσότεροι παίκτες μας φέτος. Σήμερα μάλλον δεν ξύπνησαν καλά τα παιδιά… και αν εξαιρέσεις του Μορόν, Μπράμπετς, Ρόουζ και Κουέστα δύσκολα μπορείς να βρεις κάποιον άλλον που διασώθηκε. Υπήρχαν τα θέματα με τους τραυματισμούς του Φαμπιάνο, του Σιφουέντες και του Σαβέριο κατά την διάρκεια του αγώνα αλλά το πρόβλημα δεν ήταν εκεί. Η ομάδα συνολικά δεν μπήκε δυνατά, δεν είχε αποφασιστικότητα και φάνηκε εύκολα να συμβιβάστηκε με αυτό το Χ και την επόμενη ευκαιρία για να κλειδώσει την 5^η θέση.  Σίγουρα δεν είχε και βοήθειες από τον πάγκο με κανέναν από τους παίκτες που μπήκαν ως αλλαγή να μην είχαν θετική παρουσία.  Με αυτά και με αυτά… δύσκολα να περιμέναμε κάτι καλύτερο από αυτό το Χ.

ΒΟΛΕΥΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟ Χ ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ 5^Η ΘΕΣΗ

4 βαθμούς ήθελε πριν την έναρξη της αναμέτρησης με τον Ατρόμητο ο ΑΡΗΣ μας για να κλειδώσει την 5^η θέση, τον έναν τον πήρε σήμερα. Κάπως έτσι μάλλον πρέπει να το «ζύγισαν»  το παιχνίδι ο Ουζουνίδης και οι παίκτες του που μάλλον δεν ξύπνησαν και πολύ καλά σήμερα… Δεν ήταν καλή η ομάδα, μπορούσε όμως να πάρει τη νίκη ή και να χάσει όπως εξελίχθηκε η αναμέτρηση. Σίγουρα όμως κόντρα στον ΟΦΗ θα πρέπει να είμαστε πολύ καλύτεροι και να πάρουμε τη νίκη ώστε να αποφύγουμε ένα αγχωτικό παιχνίδι με τον Αστέρα την τελευταία αγωνιστική. Ξεκάθαρο το πλεονέκτημα για την 5^η θέση, θα πρέπει όμως να το διατηρήσουμε ως το τέλος.

ΥΓ. Ο αδιάφορος μπασκετικός ΑΡΗΣ πετάει λευκή πετσέτα από το 25', ο αδιάφορος Ατρόμητος σκυλιάζει λες και παίζει τελικό CL.. Άσχετο ή σχετικό; σου τη δίνει λίγο όμως στα νεύρα αν το καλοσκεφτείς... 

Το παρθενικό γκολ του Μάγιο στο 14’ και το εύστοχο χτύπημα πέναλτι του Μορόν στο 36’ ήταν αρκετά για να μας χαρίσουν τους 3 βαθμούς. Προσπάθησε να αντιδράσει ο Ατρόμητος, μείωσε το σκορ με πέναλτι αλλά στη συνέχεια δεν απείλησε ούτε μια φορά. Επιστροφή στις νίκες για τον ΑΡΗ μας μετά τα τελευταία ανεπιτυχή αποτελέσματα σε ένα σημείο του πρωταθλήματος που έψαχνε τους 3 βαθμούς σαν οξυγόνο.

ΨΥΧΡΑΙΜΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ

Ο Ατρόμητος θέλησε να αιφνιδιάσει ο ΑΡΗΣ όμως έδειχνε να πατάει καλά στο ξεκίνημα. Το κέντρο παρά την απουσία του Σιφουέντες λειτουργούσε καλά και ο ΑΡΗΣ χάρη στην σωστή κυκλοφορία της μπάλας ήταν η ομάδα που είχε τον έλεγχο του αγώνα. Σε μια από τις πρώτες φάσεις που η ομάδα είχε ανέβει ψηλά ο Μάγιο μάζεψε το διώξιμο της άμυνας του Ατρομήτο, πήρε τον χώρο που του έδωσαν και με ένα μακρινό συρτό σουτ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Ένα γκολ που απελευθέρωσε την ομάδα και της έδωσε την ψυχολογική ώθηση που έψαχνε στην αποψινή αναμέτρηση.

ΕΠΑΙΞΕ ΜΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ, ΒΡΗΚΕ 2^Ο ΓΚΟΛ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΚΛΕΙΔΩΣΕ

Έχοντας περισσότερη αυτοπεποίθηση οι παίκτες μας μετά το 1-0 προσπάθησαν δίνοντας χώρο στους αντιπάλους μας να χτυπήσουν στην αντεπίθεση. Σε μια τέτοια κατάσταση ο Μανού, Μορόν και Νταρίντα συνδυάστηκαν ωραία και ο Τσέχος ανατράπηκε λίγο πριν στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Ο Μορόν ψύχραιμος από τα 11 βήματα έκανε το 2-0 και κάπου εκεί η νίκη άρχισε να γέρνει για τα καλά προς την πλευρά μας. Στο 44΄ήταν η μεγάλη στιγμή του Σαβέριο για να κλειδώσει τη νίκη το τελείωμα του όμως δεν ήταν ανάλογο της όλης εξαιρετικής προσπάθειας και η μπάλα κατέληξε έξω.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΚΕ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΤΟΥ

Από την μεγάλη ευκαιρία του Σαβέριο στο τέλος του Ά ημιχρόνου μέχρι και το ενθουσιώδες ξεκίνημα του Β ημιχρόνου ο ΑΡΗΣ έδειχνε άνετος και ωραίος να καλπάζει προς τη νίκη. Μια ανύποπτη φάση και ένα χέρι-πέναλτι από τον Βέλεθ μόλις στο 52’ ήταν αρκετό για να του χαλάσει το μυαλό. Ο Ατρόμητος μείωσε και παράλληλα γέμισε με άγχος το σύνολο του Άκη Μάντζιου. Για περίπου 40’ μέχρι τη λήξη του αγώνα ο ΑΡΗΣ αρκέστηκε στη διαχείριση του σκορ. Χωρίς διάθεση να βγει μπροστά και με μπόλικο φόβο για τα μετόπισθεν παρόλο που ο Ατρόμητος αδυνατούσε να γίνει απειλητικός. Δεν υπήρξε δύσκολη στιγμή μέχρι το τελικό σφύριγμα και έστω και με αυτόν τον αγχωτικό τρόπο ήρθε η νίκη.

ΑΓΧΩΘΗΚΕ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΣΟ ΕΠΡΕΠΕ

Αποτελεσματικός ο ΑΡΗΣ πήρε αυτό που ήθελε χωρίς να αγχωθεί. Ο Άκης Μάντζιος στις δηλώσεις του δεν έκρυψε ότι άπαντες στην ομάδα ένιωθαν απίστευτη πίεση και ήθελαν διακαώς αυτή την νίκη. Κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα μέσα στο γήπεδο. Ο ΑΡΗΣ ήταν η καλύτερη ομάδα, δεν πανικοβλήθηκε ούτε για μια στιγμή όσες φορές δέχθηκε πίεση, είχε πιο ουσιαστικές ευκαιρίες και όταν αποφάσιζε να βγει μπροστά έφθανε στην αντίπαλη περιοχή με ευκολία. Ξαφνικά όμως όλα τα παραπάνω τα έδωσε μια κλωτσιά και τα πέταξε στην άκρη. Έτσι απλά ξαφνικά η ομάδα αποφάσισε να κρατήσει αυτό το σκορ  αποκλειστικά παίζοντας άμυνα. Όχι κακή άμυνα, όχι διωξίματα πανικού αλλά άμυνα. Ούτε έτσι μπόρεσε να κάνει κάτι ο Ατρόμητος αλλά αυτή η συμπεριφορά της ομάδας μας είναι και το μεγάλο πρόβλημα με τις μικρομεσαίες ομάδες. Προφανώς το βάρος για αυτή την συμπεριφορά πέφτει στον Μάντζιο. Όταν όμως έρχονται οι βαθμοί ακολουθούν και τα υπόλοιπα. Στα θετικά πέρα της νίκης και η χρησιμοποίηση κάποιων παικτών που ήταν παραγκωνισμένοι. Όχι ότι πρόλαβαν να δείξουν κάτι αλλά ήταν μια αρχή.

ΧΤΙΖΕΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ

Σε ένα άδειο Κλ.Βικελίδης ο ΑΡΗΣ μας χάρη στο ωραίο σουτ του Μάγιο και το εύστοχο πέναλτι του Μορόν κέρδισε τον Ατρόμητο με 2-1 και επέστρεψε στις νίκες! Συγκεντρωμένος και αποτελεσματικός ο ΑΡΗΣ …μέχρι να τον πνίξει το άγχος και να μπει σε μια βασανιστική διαδικασία από μόνος του για περίπου 40’. Ευτυχώς δεν το πλήρωσε και πήρε τους 3 βαθμούς που είχαμε τόσο ανάγκη. Τέλος καλό όλα καλά αλλά μπορούμε και καλύτερα! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Ένα λάθος από κάθε πλευρά ήταν αρκετό για να διαμορφώσει το ισόπαλο 1-1 και να οδηγήσει στην πρώτη απώλεια βαθμών για τον ΑΡΗ μας. Σε ένα παιχνίδι όπου παρά τις απουσίες και τους ανέτοιμους παίκτες που αναγκαστικά αγωνίσθηκαν μπορούσαμε εύκολα να εκμεταλλευτούμε το «δώρο» του Ατρομήτου και να κλειδώσουμε τη νίκη. Καλά στοιχεία από τους νεοαποκτηθέντες, με την ομάδα όμως να δείχνει ότι θέλει ακόμη αρκετή δουλειά για να βρει τα πατήματα της, ιδιαίτερα στο επιθετικό κομμάτι. Με το «δεξί» η κιτρινόμαυρη κερκίδα στο γήπεδο του Ατρομήτου, έδωσε το σύνθημα της στήριξης και προς όλους τους υπόλοιπους.

ΜΕ ΣΧΗΜΑ ΕΙΔΙΚΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ

Με τις μεταγραφές να αργούν να ενσωματωθούν, τον Σίστο που πρόλαβε την προετοιμασία να είναι τραυματίας και τους Νταρίντα, Σουλεϊμάνωφ και Ζούλ τιμωρημένους οι επιλογές ήταν μετρημένες. Αναγκαστικά παίκτες με ελάχιστες προπονήσεις μπήκαν στο βασικό σχήμα. Κάπως έτσι ο Μάντζιος κατάφερε να παρατάξει ένα σύνολο που αμυντικά έδειχνε συμπαγής αλλά στην επίθεση είχε τα θέματα της. Κάτι ως έναν βαθμό φυσιολογικό μιας και οι Σίστο, Νταρίντα και Σουλεϊμάνωφ πιθανόν να ξεκινούσαν και βασικοί εφόσον ήταν διαθέσιμοι.

ΕΙΧΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΔΙΣΤΑΚΤΙΚΟΣ

Από τον τρόπο που πίεζαν οι 2 ομάδες στο ξεκίνημα οι αντίπαλοι μας ήταν αυτοί που έδειχναν να έχουν περισσότερο το μυαλό τους στη νίκη. Η διάθεση όμως που έδειχναν δεν μετουσιωνόταν σε φάσεις και ο ΑΡΗΣ μας εύκολα έπαιρνε την κατοχή και προσπαθούσε να βγει ψηλά. Με εξαίρεση όμως τον Μανού Γκαρθία και μερικές πρωτοβουλίες του Φετφατζίδη όλος ο ΑΡΗΣ έδειχνε να έχει μια αργή σκέψη, γεμάτη αμφιβολίες για το αν θα πρέπει να ανέβει πιο ψηλά ή με υπομονή να ψάξει το γκολ. Υπομονή που την δείξαμε σε μεγάλο βαθμό αλλά με τον Μορόν να μην δείχνει συγκεντρωμένος οι καλές ευκαιρίες που του δόθηκαν, σπαταλήθηκαν με ευκολία.

ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΤΑ ΛΑΘΗ

Με τις 2 ομάδες να κινούνται σχεδόν στα ίδια επίπεδα όλα έδειχναν ότι το παιχνίδι θα κρινόταν στο ένα γκολ. Και από την στιγμή που αυτό δεν μπορούσαμε να το βάλουμε εμείς… το έβαλε από μόνος του ο Ατρόμητος. Με την τύχη να μας χαμογελάει με το αυτογκολ στο 66’ και τον ΑΡΗ μας να ελέγχει το παιχνίδι η νίκη έμοιαζε να πλησιάζει. Λίγα λεπτά όμως αργότερα, το κακό διάβασμα της φάσης από τον Κουέστα και η «ευαισθησία» του διαιτητή πάτσισε τα λάθη και το πέναλτι που εκτέλεσε ο Γουάρντα έφεραν το παιχνίδι στα ίσια. Στα λεπτά που απέμειναν μέχρι τη λήξη και μετά την είσοδο του Σιφουέντες και του Ντιαντί η ομάδα μας έγινε πιο απειλητική και κυνήγησε το 2^ο γκολ. Σε αντίθεση με τον Ατρόμητο που αρκέστηκε σε καθυστερήσεις για να διατηρήσεις την ισοπαλία.

ΑΡΕΣΑΝ ΟΙ «ΝΕΟΙ», ΔΕΝ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Κάτι από την περσινή σεζόν θύμισε ο ΑΡΗΣ σήμερα παρουσιάζοντας μια σοβαρή εικόνα κυρίως μεσοαμυντικά που όμως όταν περνάει το κέντρο δυσκολεύεται. Ακόμη και αν ο Μανού Γκαρθία ύστερα από καιρό μας υπενθύμισε γιατί περιμένουμε από αυτόν να κάνει την διαφορά, η ομάδα δυσκολευόταν πάρα πολύ να γίνει απειλητική. Κάτι που ίσως να έχει να κάνει και με την γενικότερη προσέγγιση του αγώνα από τον προπονητή μας μιας και η πίεση που ασκούσαμε όταν ο Ατρόμητος είχε την μπάλα περιείχε μπόλικο δισταγμό. Έλειψαν οι πρωτοβουλίες και η ποιότητα στην τελική πάσα στοιχεία που σίγουρα θα μπορούσαν να προσφέρουν οι Νταρίντα, Σίστο και Σουλεϊμάνωφ. Συνυπολογίζοντας όμως τα δεδομένα της αναμέτρησης το πρόσημο είναι θετικό. Και αυτό έχει να κάνει κυρίως με τα 5 νέα πρόσωπα που έκαναν το ντεμπούτο τους σήμερα. Φρίντεκ, Ντιαντί, Μάγιο, Μοντσού, Σιφουέντες άφησαν καλές εντυπώσεις.  Παίκτες που δεν ακολούθησαν την προετοιμασία, δεν αγωνίσθηκαν στα φιλικά, δεν έχουν μάθει καν τα ονόματα των συμπαικτών τους. Όταν μπολιαστούν με τους υπόλοιπους και δούμε τον ΑΡΗ πλήρη τότε θα μπορούμε να κρίνουμε εκ του ασφαλούς. Για πρεμιέρα όμως τόσο σε ατομικό όσο και σε ομαδικό επίπεδο τα πρώτα μηνύματα είναι θετικά.

ΠΕΤΑΞΕ ΤΟΥΣ ΒΑΘΜΟΥΣ, ΚΡΑΤΗΣΕ ΤΙΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ

Σαν 2 πεταμένοι βαθμοί στα σκουπίδια μοιάζουν οι σημερινοί έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι,  με το δώρο του Ατρομήτου να επιστρέφεται πίσω …από μια κακή αντίδραση του Κουέστα. Είχαμε το προβάδισμα, είχαμε τον έλεγχο δεν είχαμε όμως την αποφασιστικότητα για να το τελειώσουμε. Σίγουρα θέλει δουλειά και ενίσχυση η ομάδα όμως φαίνεται ότι υπάρχουν καλά υλικά ώστε ο ΑΡΗΣ να πορευτεί στο πρωτάθλημα χωρίς να έχει την σκέψη του στις ομάδες που θα τον ακολουθούν στην βαθμολογία. Τα βιαστικά συμπεράσματα ποτέ δεν οδηγούν σε κάτι καλό… αλλά μια γεύση αισιοδοξίας μας την άφησε η σημερινή αναμέτρηση.

ΥΓ. Πολύ κουβέντα σηκώνει το σημερινό πέναλτι. Και μόνο η κίνηση που κάνει ο παίκτης του Ατρομήτου να εκμαιεύσει την σύγκρουση με τον Κουέστα λέει πολλά. Είναι και αυτό ένα δείγμα της νέας εποχής της εξυγίανσης που ξεκίνησε χθες σε μια γειτονιά λίγο πιο πάνω.

Με το διπλό στις αποσκευές του μετά την νίκη με 0-2 επί του Ατρομήτου, επιστρέφει ο ΑΡΗΣ μας στο σπίτι του μετά από μια σειρά συνεχόμενων εκτός έδρας αναμετρήσεων. Με πέναλτι ο Μορόν στο 33’, στις καθυστερήσεις ο Νταρίντα από κοντά το 0-2. Σε ένα ήσυχο παιχνίδι με λίγες φάσεις και σχεδόν καθόλου άγχος.

ΣΥΜΠΑΓΗΣ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ, ΔΙΣΤΑΚΤΙΚΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Με τον Βέλεθ μπροστά από το δίδυμο Μπράμπετς και Ρόουζ ο ΑΡΗΣ ίσως για πρώτη φορά έπαιξε με ένα αμυντικό χαφ κόφτη που πραγματικά έκανε αισθητή την παρουσία του καταστρέφοντας διαρκώς τα ανεβάσματα του Ατρομήτου. Και όταν προσπαθούσαν να επιτεθούν από αλλού Μπράμπετς και Ρόουζ ήταν εκεί. Με την μπάλα όμως στα πόδια δύσκολα πετυχαίναμε να γίνουμε απειλητικοί. Η αριστοτεχνική εκτέλεση φάουλ του Μορόν που οδήγησε στην απίστευτη απόκρουση του Τσιντώνα ήταν η πρώτη μας ουσιαστική προσπάθεια για γκολ.

ΠΗΡΕ ΤΟ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΠΡΗ ΒΟΥΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΚΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Η λύση στην επιθετική μας αφλογιστία ήρθε από το VAR(που είδε το καθαρό χέρι) και την άσπρη βούλα με τον Μορόν με ψυχραιμία να κάνει το 0-1 στο 33’. Η συνέχεια του παιχνιδιού δεν έκρυβε ιδιαίτερες συγκινήσεις. Ο ΑΡΗΣ μπορεί όσο περνούσε ο χρόνος να κρατούσε λιγότερο την μπάλα αλλά περιόριζε τον Ατρόμητο με ευκολία. Και όταν στα τελευταία λεπτά ο Ατρόμητος αποφάσισε να τα δώσει όλα για όλα, ο ΑΡΗΣ χτύπησε στην αντεπίθεση με τον Νταρίντα να κάνει το 0-2 μετά από ωραία επέλαση και σουτ στο δοκάρι από τον Ζαμόρα στα δεξιά.

ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΤΟΥ ΜΑΝΤΖΙΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΔΙΔΕΙ

Δεν εντυπωσίασε ο ΑΡΗΣ σήμερα αλλά πήρε αυτό που ήθελε δείχνοντας μάλιστα και μια βελτιωμένη εικόνα όσο αφορά την ανασταλτική μας λειτουργία. Η χρησιμοποίηση του Βέλεθ στο «6» και η εμφάνιση του Ισπανού πλέον δίνει μια ποιοτική επιλογή πάνω στην οποία ίσως και να βασιστεί ο Μάντζιος για τη συνέχεια. Την ίδια στιγμή που στα μετόπισθεν Ρόουζ και Μπράμπετς ενέπνεαν σιγουριά. Ο Φεράρι επέστρεψε και μάλιστα ήταν καλός. Ενώ και ο χρόνος που δόθηκε σε Γκαρθία και Ανσαριφάντ είναι στα θετικά. Γενικότερα ο κόουτς δείχνει να προσπαθεί να ενεργοποιήσει ολοένα και περισσότερους παίκτες. Μπορεί με τον Μπένετ να μην διαφαίνεται για την ώρα κάτι αλλά στους υπόλοιπους μπορείς να διακρίνεις ένα κλικ βελτίωσης. Και αυτά είναι τα κέρδη της σημερινής αναμέτρησης πέρα από τους  3 βαθμούς.

ΣΕ ΡΥΘΜΟΥΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΠΗΡΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ

Εύκολα και χωρίς να αγχωθεί ούτε για μια στιγμή παρά το εύθραυστο 0-1 που υπήρχε μέχρι το γκολ του Νταρίντα στις καθυστερήσεις ο ΑΡΗΣ πήρε αυτό που ήθελε απέναντι στον Ατρόμητο! Με +3 βαθμούς και τον Μάντζιο να βρίσκει ολοένα και περισσότερες λύσεις, η «διαχείριση» ενόψει κυπέλλου συνεχίζεται με ικανοποιητικούς ρυθμούς. Η επιστροφή στη Θεσσαλονίκη και η εντός έδρας αναμέτρηση με τον Βόλο που ακολουθεί  δίνει την ευκαιρία στην ομάδα να μαζέψει βαθμούς, δυνάμεις και να ανεβάσει απόδοση ενόψει της συνέχειας. Σε μια συνέχεια όμως που οφείλει να ανεβάσει και άλλο την απόδοση της.

Πικρή ήττα με 3-1 γνώρισε ο ΑΡΗΣ μας στο Κλ.Βικελίδης από τον Ατρόμητο  σπάζοντας το νικηφόρο σερί των προηγούμενων και χάνοντας την ευκαιρία να σουλουπώσει το κακό του ξεκίνημα. Μέτρια εικόνα στα πρώτα 45’, τραγική στο δεύτερο μισό. Ασταθής άμυνα, ανύπαρκτο κέντρο και πραγματικές ευκαιρίες με το σταγονόμετρο. Δικαιολογημένη η αγανάκτηση του κόσμου που βλέπει ο ΑΡΗΣ να συνεχίζει να βαδίζει στον δρόμο της αγωνιστικής αβεβαιότητας, όπως δηλαδή ακριβώς ξεκίνησε από το καλοκαίρι.

ΙΔΙΟ ΣΧΗΜΑ, ΙΔΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ

Κάτι από Γιάννενα θύμισε ο ΑΡΗΣ του πρώτου ημιχρόνου με την ομάδα ναι μεν να έχει τον έλεγχο αλλά να δυσκολεύεται να απειλήσει ουσιαστικά τον Ατρόμητο. Σε αντίθεση όμως με τα Γιάννενα που ήταν σε ένα μόνιμο παθητικό ρόλο, ο Ατρόμητος από το ξεκίνημα έμοιαζε σωστά στημένος, διαβασμένος και με ξεκάθαρο αγωνιστικό προσανατολισμό. Ενώ είχε και κάποιους ποιοτικούς, ικανούς να σου κάνουν τη ζημιά.

ΒΡΕΘΗΚΕ ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΣΚΟΡ ΑΛΛΑ ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Η πρώτη απόπειρα αντεπίθεσης του Ατρομήτου δεν είχε αποτέλεσμα αλλά επιβεβαίωσε ότι αμυντικά ήμασταν ασταθείς. Μια προβληματική άμυνα που ξεκινούσε από τον χώρο του κέντρου όπου τα κενά ήταν μεγάλα. Στο 25’ σε μια ακόμη αντεπίθεση, όπου ο Φεράρι αλλά και η υπόλοιπη άμυνα δεν μπόρεσε να επιστρέψει εγκαίρως ο Ατρόμητος έκανε το 0-1 ανεβάζοντας τον βαθμό δυσκολίας της αναμέτρησης. Από εκείνο το χρονικό σημείο και μέχρι την λήξη του ημιχρόνου η ομάδα έβγαλε την αντίδραση που έπρεπε, ανέβασε την ένταση και έγινε πιο απειλητική. Το κερδισμένο πέναλτι από τον Παναγίδη που έκανε γκολ(σε δεύτερο χρόνο) ο Φαμπιάνο ήταν το αποτέλεσμα αυτής της πίεσης. Μάλιστα μετά την ισοφάριση ο ΑΡΗΣ άρχισε να πιέζει ακόμη πιο ψηλά και να δείχνει αποφασισμένος να πάρει τη νίκη.

ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΜΟΙΡΑΙΑ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΗΝ ΗΤΤΑ

Ότι αίσθηση και αν μας άφησαν τα πρώτα 45’ με το που ξεκίνησε το δεύτερο ημίχρονο ξεχάστηκαν όλα… Η ομάδα έμοιαζε να κινείται στα χαμένα, να μην ξέρει πως να επιτεθεί και να διακατέχεται από έναν φόβο όποτε χανόταν η μπάλα. Αντιθέτως ο Ατρόμητος έμοιαζε να έχει αντιληφθεί ότι μπορούσε να κάνει πολλά περισσότερα στο γήπεδο από το να περιμένει κάποιες αντεπιθέσεις και απλά το έκανε. Το γκολ για τον Ατρόμητο δεν ήρθε στα πρώτα λεπτά από την κοντινή κεφαλιά αλλά ήρθε με το πέναλτι δώρο από τον Βεστράτε στο 55’. Το 1-2 , όχι μόνο δεν αφύπνισε την ομάδα μας αλλά την αποσυντόνισε εντελώς. Στα λεπτά που ακολούθησαν μέχρι τη λήξη, μόλις 2 φορές πλησίασε στο γκολ χωρίς επιτυχία σε αντίθεση με τους αντιπάλους μας που βρήκαν και τρίτο γκολ στο 76’.

ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΠΛΑΝΟΥ

Προς στιγμή μπορεί οι 3 νίκες σερί να μας έκαναν να πιστέψουμε ότι η ομάδα μπορεί να βρει τον δρόμο της αλλά αν απομονώσουμε το τελικό αποτέλεσμα σε κανένα από αυτά τα παιχνίδια ο ΑΡΗΣ δεν είχε μια πειστική εμφάνιση. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα(μαζί και η διακοπή) η ομάδα μπορεί να σοβαρεύτηκε σε σχέση με το ξεκίνημα αλλά πάλι τα κακώς κείμενα ήταν και συνεχίζουν να είναι πολλά. Το πρόβλημα στον άξονα αντί να βελτιώνεται, γιγαντώνεται και όσο συνεχίζουν να μας ταλαιπωρούν οι τραυματισμοί δεν διαφαίνεται και κάποια λύση. Ο Μάντζιος προσπαθεί αλλά και αυτός προσπαθώντας να διορθώσει κάποια πράγματα χαλάει κάποια άλλα. Όταν ο Νταρίντα μένει πίσω ο ΑΡΗΣ χάνει έναν δημιουργικό παίκτη από την επίθεση σε μια χρονιά όπου η ποιότητα μεσοεπιθετικά απουσιάζει. Δεν είναι τυχαίο το ότι όλοι ψάχνουν τον Σουλεϊμάνοφ. Ναι ο Ρώσος είναι ένας πολύ καλός παίκτης αλλά τις περισσότερες φορές μοιάζει να παλεύει μόνος του. Ακόμη και αυτή η μαχητικότητα που έδειξε ο Παναγίδης μοιάζει φέτος με πολυτέλεια. Αντιθέτως οι αρκετοί παίκτες χωρίς ρόλο και ουσία στο παιχνίδι τους μοιάζει με άλυτο γρίφο για τον Μάντζιο.

ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΒΕΛΤΙΩΝΕΣΑΙ ΑΥΤΑ ΠΑΘΑΙΝΕΙΣ

Ήττα – πισωγύρισμα για τον ΑΡΗ η σημερινή απέναντι στον Ατρόμητο σε ένα παιχνίδι που δεν αξίζαμε το κάτι παραπάνω και αυτό είναι ακόμη πιο λυπηρό από τους χαμένους βαθμούς. Η ομάδα δεν βγήκε ποτέ από τα αποδυτήρια για το Β ημίχρονο  και ο Ατρόμητος δείχνοντας στοιχειώδη σοβαρότητα και ακολουθώντας το πλάνο του πήρε τη νίκη. Απογοήτευση και απαισιοδοξία για τη συνέχεια μιας και με αυτή την εικόνα δεν πας πουθενά… πόσο μάλλον όταν έχεις και τους τραυματισμούς που δεν σε αφήνουν να σηκώσεις κεφάλι.

Με τον Μαντσίνι να σπάει το αρνητικό σερί αφλογιστίας σκοράροντας 2 φορές και τον Ιτούρμπε να κάνει το τελικό 3-0 ο ΑΡΗΣ επέστρεψε στις νίκες! Εμφανώς αλλαγμένος ο ΑΡΗΣ, ήταν τουλάχιστον 2 ταχύτητες πάνω σε κάθε του κίνηση αφήνοντας ελπίδες ότι ίσως η παρουσία του Μπούργος μπορεί άμεσα να κάνει θαύματα! Πολύτιμοι 3 βαθμοί που ευελπιστούμε μέσα στις επόμενες ώρες να «κουμπώσουν» και με το +6 μέσω CAS ώστε ο ΑΡΗΣ να βρεθεί στη θέση που αξίζει μέσα στο γήπεδο …και όχι σε αυτή που με το ζόρι τον έβαλαν.

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΑΡΗΣ, ΙΔΙΑ ΑΦΛΟΓΙΣΤΙΑ

Ναι ο προπονητής δεν είναι μάγος να αλλάξει με μια προπόνηση την εικόνα της ομάδος αλλά αυτό που παρακολουθήσαμε σήμερα ήταν πολύ διαφορετικό! Όλη η ομάδα έτρεχε περισσότερο, απέφευγε να παγώνει τον ρυθμό και κυκλοφορούσε την μπάλα με σαφώς γρηγορότερο ρυθμό. Είδαμε μαζεμένα ανεβάσματα από τον Σούντγκρεν και ενεργή συμμετοχή στο επιθετικό παιχνίδι αλλά και μια διάθεση αρκετών παικτών να σουτάρουν. Ωστόσο θα ήταν ψέμα να πούμε ότι μέχρι να καταλήξει το σουτ του Μαντσίνι στα δίχτυα λίγο πριν το ημίχρονο ο φόβος για μια ακόμη καλή εμφάνιση γεμάτο ευκαιρίες αλλά χωρίς γκολ ήταν έντονος.

ΜΑΝΤΣΙΝΙ ΣΟΥΠΕΡΣΤΑΡ!

Σε μια μετριότατη ως τώρα σεζόν ένας από τους ελάχιστους διασωθέντες λόγω του μόνιμου πάθους και έντασης στο παιχνίδι του είναι ο Μαντσίνι. Σήμερα όμως δεν αρκέστηκε μόνο σε αυτά και σε 2 φάσεις που κινήθηκε εξαιρετικά κατάφερε να σκοράρει και να ξορκίσει το φάντασμα της αφλογιστίας που πλανάται εδώ και καιρό πάνω από την ομάδα!

ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΣΕ ΛΑΤΙΝ ΡΥΘΜΟΥΣ

Και αν το πάθος που έβγαλαν οι παίκτες σήμερα σε μεγάλο βαθμό μπορεί να οφείλεται στην ανάγκη να εντυπωσιάσουν τον νέο τους προπονητή σίγουρα η συμπεριφορά του ΑΡΗ μετά το 1-0 οφείλεται 100% σε διαφορετική τακτική προσέγγιση. Η ομάδα αν και μπήκε με το 1-0 στο   Β ημίχρονο δεν προσπάθησε να κάνει κάποιου είδους διαχείριση του σκορ όπως μας είχε συνηθίσει αλλά αντιθέτως συνέχισε στον ίδιο γρήγορο ρυθμό με ακόμη περισσότερη αυτοπεποίθηση. Ήθελε και άλλο γκολ για να κλειδώσει τη νίκη και το βρήκε ξανά με τον Μαντσίνι. Ούτε εκεί όμως σταμάτησε και συνέχισε να ελέγχει τον ρυθμό πιέζοντας και για το 3^ο γκολ. Ένα 3^ο γκολ που ήρθε μετά από ωραία ασίστ του Μπερτόγλιο και ένα ακόμη πιο ωραίο τελείωμα από τον Ιτούρμπε!

ΙΔΑΝΙΚΟ ΝΤΕΜΠΟΥΤΟ ΜΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΥ ΣΚΟΡΠΙΣΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ

Ιδανικά εξελίχθηκε το ντεμπούτο του Μπούργος στον πάγκο της ομάδος μας, με τον ΑΡΗ εμφανώς αλλαγμένο, να τρέχει και να μεταβιβάζει πιο γρήγορα και να απαιτεί και να παίρνει τη νίκη με το εμφατικό 3-0! Έκλεψε την παράσταση ο Μαντσίνι με 2 γκολ, πρόσθεσε ο Ιτούρμπε το 3^ο! Σε αναμονή και για τα ευχάριστα από το CAS μέσα στις επόμενες ώρες ώστε η συνέχεια της σεζόν να αποκτήσει νέο ενδιαφέρον. Επιτέλους γκολ ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Διαφορετικά σχολιάζεις τα άχαστα που χάθηκαν και σήμερα έχοντας κερδίσει με 3-0 και διαφορετικά αν είχαμε ένα ακόμη νερόβραστο 0-0 σαν αυτό της Κυριακής.

Σπουδαία νίκη με 3-1 στο Περιστέρι για τον ΑΡΗ μας που επιβεβαιώνει την ανοδική του πορεία με εμφατικό τρόπο! Ανώτερος σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα, ξεπέρασε τους 3 αναπάντεχους τραυματισμούς πριν καν συμπληρωθεί μια ώρα παιχνιδιού αλλά και τον προκλητικό Περράκη που έπνιξε το πέναλτι στο 47’ και πήρε τη 2^η σερί νίκη στο πρωτάθλημα!  Έξαλλοι οι πανηγυρισμοί από τους φίλους της ομάδος που κατάφεραν και μπήκαν στο γήπεδο του Ατρομήτου.

ΠΡΟΣΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΠΛΑΝΟ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΝΤΡΑ

Δεν έκρυβε εκπλήξεις η ενδεκάδα με τον Μάντζιο να εμπιστεύεται τους 11 του Β ημιχρόνου με τον Παναθηναϊκό που «κλείδωσαν» τη νίκη. Αυτή τη φορά όμως ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε από το ξεκίνημα πιο έτοιμος και όλοι σχεδόν οι παίκτες έδειχναν πιο ουσιαστικοί στις κινήσεις τους. Ο Εντιαγέ όργωνε όλο τον άξονα, ο Καμαρά έκανε άνω κάτω την αντίπαλη άμυνα με τις τοποθετήσεις τους και οι Γκάμα και Μαντσίνι έβρισκαν τους διαδρόμους προς την αντίπαλη εστία. Κάπως έτσι από τα πλάγια Γκάμα και Σούντγκρεν συνδυάστηκαν εξαιρετικά με τον Σουηδό να σερβίρει την ασίστ στον Μαντσίνι που με ωραίο σουτ στην κίνηση έγραψε το 0-1!

ΜΠΛΑΚ ΑΟΥΤ ΓΙΑ ΠΕΡΙΠΟΥ 15’ ΚΑΙ ΓΚΟΛ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗ ΡΟΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Όπως και κόντρα στον Παναθηναϊκό έτσι και σήμερα το γρήγορο προβάδισμα στο σκορ αντί να μας δώσει περισσότερη αυτοπεποίθηση μάλλον μας αποσυντόνισε. Για περίπου 15’ η ομάδα όχι μόνο οπισθοχώρησε παραχωρώντας με ευκολία την κατοχή αλλά έχασε σε μεγάλο βαθμό την συνοχή που είχε από το ξεκίνημα του αγώνα.  Ο Κουέστα όμως ήταν εκεί που έπρεπε παρών και αυτή η «κοιλιά» πέρασε αναίμακτα.  Και ενώ η ομάδα βρήκε ρυθμό, ανέβασε αισθητά την απόδοση της δημιουργώντας ευκαιρίες και πετυχαίνοντας και 2 γκολ που ακυρώθηκαν ως οφσάιντ ήρθε μια στιγμή αδράνειας στις καθυστερήσεις του ημιχρόνου και η ισοφάριση από το πουθενά.

ΤΟ ΠΑΛΕΨΕ Ο ΠΕΡΡΑΚΗΣ ΟΣΟ ΜΠΟΡΟΥΣΕ… ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ Ο ΓΚΑΡΣΙΑ

Τις φοβίες που υπήρχαν πριν το παιχνίδι σχετικά με την διαιτησία έσπευσε να επιβεβαιώσει ο Περράκης  στο 47’ που παρά τη συνδρομή του VAR «ερμήνευσε» το πεντακάθαρο χέρι του Παπαδόπουλου ως ακούσιο. Στο 60’ όμως δεν μπόρεσε να κλείσει ξανά τα μάτια στο δεύτερο καθαρό χέρι του Κουλούρη και από την άσπρη βούλα ο Γκάμα έδωσε και πάλι το προβάδισμα. Πέντε λεπτά αργότερα ήρθε η σειρά του Ματέο Γκαρσία να εκμεταλλευτεί  την λάθος πάσα στο κέντρο σε μια ανύποπτη φάση και με μια προσωπική κούρσα βγήκε τετ α τετ με τον τερματοφύλακα και έγραψε το τελικό 1-3! Στη συνέχεια δεχθήκαμε πίεση από τον Ατρόμητο αλλά Δεληζήσης, Γκανέα και Κουέστα ήταν αποτελεσματικοί στις επεμβάσεις τους.

ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ Η ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ, ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΤΟΥΣ ΡΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ

Θέλει η ομάδα τον χρόνο της… και όπως φάνηκε μέρα με την μέρα γινόμαστε ολοένα και καλύτεροι.  Με εξαίρεση τον μέτριο και σήμερα Σάσα και τις κακές στιγμές των 2 στόπερ όλοι οι παίκτες έδειχναν από το πρώτο σφύριγμα να πατάνε πολύ καλύτερα και να γνωρίζουν πως πρέπει να υπηρετήσουν το πλάνο του προπονητή τους. Η πίεση των Μαντσίνι, Εντιαγέ και Καμαρά ήταν υποδειγματική ενώ και ο Γκάνεα ξαφνικά δείχνει στοιχεία που δεν πιστεύαμε ότι θα βλέπαμε ποτέ από αυτόν τον παίκτη.  Ο Σούντγκρεν ξεκόλλησε από την άμυνα, άρχισε να περνάει το κέντρο και έβγαλε και μια ασίστ ενώ και ο Γκάμα ήταν πιο ουσιαστικός στο παιχνίδι του. Ο Καμαρά μπορεί να μην σκόραρε αλλά έδειχνε να απολαμβάνει όλη την υπόλοιπη «βρωμοδουλειά» που έκανε βοηθώντας σημαντικά ώστε να έρθει η νίκη. Πιο άνετος και ο Μάντζιος πλέον στον πάγκο, έχει βρει την άκρη από το κουβάρι των συστημάτων και των πολλών επιλογών και  σιγά σιγά το ξετυλίγει με επιτυχία. Ακόμη και οι αλλαγές  του, αναγκαστικές και μη είχαν άμεση προσαρμογή στο σύνολο.

ΕΜΦΑΝΗΣ Η ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΑΛΛΑ ΤΡΟΜΑΖΟΥΝ ΟΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΙ

«Δια πυρός και σιδήρου» πέρασε ο ΑΡΗΣ από το Περιστέρι με το εμφατικό 1-3! Αισθητά βελτιωμένος προσπέρασε τους απροσδόκητους τραυματισμούς και τον προκλητικό Περράκη και πήρε μια σημαντική νίκη.  Αρχίζει και πείθει το σύνολο του Μάντζιου ότι βρίσκεται στον σωστό δρόμο, τρομάζει όμως το απουσιολόγιο που μεγαλώνει επικίνδυνα. Νίκες όμως σαν την σημερινή σου δίνουν απλόχερα τον χρόνο να ανεβάσεις ακόμη περισσότερες στροφές και να γιατρέψεις με ασφάλεια τις πληγές σου.

ΥΓ. Αν συνεχίσει έτσι η ομάδα αυτό το -6 θα καθυστερήσει πάρα πολύ μέχρι να «ανατραπεί».

Στην τελευταία στροφή του πρωταθλήματος πριν τα  πλέιοφς  ο ΑΡΗΣ μας όπως όλα δείχνουν κρατάει την τύχη του στα χέρια του. Η έξοδος στην Ευρώπη αφήνοντας μια  ομάδα της «συμμαχίας της εξυγίανσης» από έξω  αλλά και η  2^η θέση είναι μεγάλο κίνητρο. Ενώ υπάρχει και ο διακαής πόθος της κατάκτησης του κυπέλλου με τον επαναληπτικό να πλησιάζει.  Με λίγα λόγια εφόσον ο ΑΡΗΣ στοχεύει ψηλά η «επιλογή παιχνιδιών» μένει εκτός συζήτησης και κάθε παιχνίδι έχει τη δική του ξεχωριστή βαθμολογική και ψυχολογική σημασία.

Έχει τονιστεί αρκετές φορές τον τελευταίο καιρό ότι ναι μεν στα ντέρμπι υπάρχει το γόητρο αλλά οι βαθμοί είναι οι ίδιοι. Τι και αν ο ΑΡΗΣ στο πρωτάθλημα  από τα ταξίδια του στην Αθήνα επέστρεψε αήττητος; Όταν σπαταλάς βαθμούς κόντρα σε Λαμία, Παναιτωλικό και Γιάννενα η «σούμα» είναι πάνω κάτω η ίδια. Οπότε ναι μεν πλησιάζει το παιχνίδι στην Τούμπα αλλά οι βαθμοί κόντρα σε Ατρόμητο και ΟΦΗ είναι εξίσου σημαντικοί και θα μας διασφαλίσουν ένα μικρό προβάδισμα για τα πλέιοφς. Ακόμη και 1 βαθμό πάνω να τερματίσεις  από τις ομάδες της «εξυγίανσης» απευθείας τους στερείς την δυνατότητα να σε αντιμετωπίσουν ακριβώς όπως σε αντιμετώπισαν ΑΕΚ και Παναθηναϊκός μέσα στο Κλ.Βικελίδης με τα γνωστά δυσάρεστα αποτελέσματα. Και φυσικά εφόσον πρέπει να ξεχωρίσεις ένα παιχνίδι από αυτά που ακολουθούν αυτό αναμφίβολα είναι η ρεβάνς του 2-1 κόντρα στον Ολυμπιακό. Εκεί πρέπει να δεις πως θα καταφέρεις να έχεις κάποιους παίκτες κλειδιά φρέσκους και ετοιμοπόλεμους. Στα υπόλοιπα παιχνίδια ο φετινός ΑΡΗΣ υπό την καθοδήγηση του Άκη Μάντζιου έχει δείξει ότι έχει πληθώρα ποιοτικών παικτών που περιμένουν σαν τρελοί να αρπάξουν την ευκαιρία που θα τους καθιερώσει στη συνείδηση του κόσμου αλλά και στου προπονητή τους. Κάτι που σημαίνει ότι δεν χρειάζεται ούτε πανικός αν κάποιος λείψει αλλά ούτε και υπερβολή όσο αφορά το αναγκαίο ροτέισον. Μόνο έτσι η ομάδα θα διατηρηθεί σε υψηλά επίπεδα ετοιμότητας ανεξαρτήτως προσώπων.

Πρωταθλητισμός και κατάκτηση τίτλων χωρίς «παιχνίδια σκοπιμότητας» δεν υπάρχει. Ιδιαίτερα όταν ανταγωνίζεσαι ομάδες με πολλαπλάσιο μπάτζετ σε συνθήκες  σουπερλίγδας. Αυτό ακριβώς θα πρέπει να κατανοήσουν όλοι στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ και να δουν τα επόμενα παιχνίδια καθαρά ψυχρά υπολογίζοντας τους βαθμούς που χρειάζονται για να μπούμε δυνατά στα πλέιοφς αλλά και τις δυνάμεις που απαιτούνται ώστε ο ΑΡΗΣ να διατηρηθεί ανταγωνιστικός στις πρώτες θέσεις μέχρι το φινάλε.

ΥΓ. Απορώ με τους συνΑρειανούς που συνεχίζουν και τρώνε το «τυράκι» της σχέσης ΑΡΗ-Ολυμπιακού όταν μετά το επιβεβαιωμένο σκάνδαλο πολυιδιοκτησίας Ξάνθης-μπαογκ έχουμε και αυτές τις περίεργες αγάπες του Μπέου με τον Βρύζα και άλλους «φίλους» του Σαββιδιακού.

ΥΓ2. Παρακολουθώντας πάντως την πορεία του Κλάτενμπεργκ καταλαβαίνεις πόσο δύσκολο είναι να διαλυθεί η «παράγκα» στο Ελληνικό ποδόσφαιρο και όχι απλά να αλλάζει ενοικιαστές.

ΥΓ3. Βρέθηκε και το plan b για την ΕΠΟ μετά τα νομικά κωλύματα (και όχι μόνο) με την περίπτωση Ζαγοράκη. Σίγουρα ο Ντέμης  Νικολαϊδης  είναι  πιο συμπαθητική φυσιογνωμία αλλά όταν ξέρεις ότι πρόκειται για άλλη μια γλάστρα της συμμαχίας της εξυγίανσης υπό τις ευλογίες της Κυβέρνησης και το «πράσινο φως» από τον Ολυμπιακό, τι να περιμένεις;

ΥΓ4. Όσο για τον Παντελίδη τα έχουμε πει χίλιες φορές. Με το που τελείωσαν τα ελαφρυντικά και έφθασε η στιγμή να αποδείξει την αξία του  με το που βρήκε τις πρώτες δυσκολίες πήδηξε κατευθείαν από το καράβι!

Με ήττα ολοκλήρωσε τις υποχρεώσεις του ο ΑΡΗΣ μας στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος γνωρίζοντας την ήττα από τον Ατρόμητο στο Κλ.Βικελίδης. Ένα παιχνίδι που παρά τις πολλές αλλαγές φαινόταν να το έχει τελικά σπαταλώντας κάμποσες ευκαιρίες κατάφερε και δείχνοντας αστάθεια στην άμυνα κατάφερε να το χάσει. Δεν έπεισαν οι περισσότεροι παίκτες που πήραν την ευκαιρία από τον Ένινγκ αλλά και οι "βασικοί" έδειχναν να έχουν το μυαλό τους στο παιχνίδι με την ΑΕΚ.

Το έκανε πράξη ο Ένινγκ και τελικά οι Έμαν, Σόουζα, Σούντγκρεν, Μπακούτσης και Μαντσίνι ξεκίνησαν στην ενδεκάδα κάτι που όπως ήταν αναμενόμενο χάλασε εξαρχής την ομοιογένεια της ομάδος. Χάρη όμως στα κέφια των Γκάμα και Φετφατζίδη αλλά και τον πολύ δραστήριο Σάσα σήμερα η ομάδα είχε εξαιρετική κυκλοφορία της μπάλας και μπόρεσε αρκετές φορές να δημιουργήσει προϋποθέσεις για γκολ. Εκεί όμως για πολλοστή φορά ο ΑΡΗΣ αναλώθηκε σε άψυχα σουτ και κακές επιλογές με το σκορ να μένει στο μηδέν αλλά και τον Ατρόμητο να έχει δείξει τις διαθέσεις του να απειλήσει. Στο δεύτερο ημίχρονο ο Γερμανός ολοκλήρωσε αυτό που είχε εξαρχής στο μυαλό αλλάζοντας από το ξεκίνημα τον εξαιρετικό Γκάμα αλλά και τον Λάρσον περνώντας τους Τόνσο και Ντιγκινί. Με τον Ντιγκινί ελάχιστα λεπτά αργότερα να κάνει με ωραίο διαγώνιο σουτ το 1-0. Ένα σκορ που δικαιολογούσε την εικόνα του παιχνιδιού μιας και ο ΑΡΗΣ ήταν αυτός που έφθασε κάμποσες φορές κοντά στο γκολ. Από εκείνο το σημείο και μετά η όποια συγκέντρωση είχε η ομάδα χάθηκε εντελώς. Πολλά λάθη στην άμυνα, κυρίως από την πλευρά του Σούντγκρεν με αποτέλεσμα μόλις 2' αργότερα ο Ατρόμητος να καταφέρνει να φέρνει το μάτς στα ίσια. Ενώ η πικρή ανατροπή ολοκληρώθηκε με μια καταπληκτική εκτέλεση φάουλ μόλις στο 58'. Στη συνέχεια αν και η ομάδα ήθελε φάνηκε ότι δεν μπορούσε. Πολλές λάθος πάσες και κακές εμπνεύσεις ακόμη και όταν τα λάθη των παικτών του Ατρομήτου μας πρόσφεραν απλόχερα ευκαιρίες από το πουθενά. Αποκορύφωμα της αναποτελεσματικότητας μας ήταν το σουτ από το ύψος του πέναλτι σε σχεδόν κενή εστία… Πέρα όμως από την κακές επιλογές των παικτών μας θα πρέπει να τονίσουμε τόσο την εξαιρετική παρουσία του τερματοφύλακα Μανδά αλλά και την τραγική διαιτησία του Τζήλου που επέτρεψε το σκληρό παιχνίδι μη δείχνοντας κάρτες αλλά και κόβοντας τον ρυθμό του παιχνιδιού με κάθε ευκαιρία.

Πολλά τα συμπεράσματα από το σημερινό παιχνίδι με το αποτέλεσμα απλά να πιστοποιεί σε γενικές γραμμές όσα ορίζει η ποδοσφαιρική λογική. Το είχε ανάγκη το ξαφνικό μαζικό ροτέισον η ομάδα αλλά έτσι δουλειά δεν γίνεται. Δεν μπορείς να απαιτείς ξαφνικά μια ομάδα με 6-7 αλλαγές και παίκτες παροπλισμένους να κεντάει μέσα στο γήπεδο και να έχει μια στοιχειώδη σταθερότητα. Όταν μάλιστα δεν έχεις μπακ απ για συγκεκριμένες θέσεις και παίζεις με αλχημείες τότε τα πράγματα είναι λογικό να γίνονται ακόμη πιο δύσκολα. Ακόμη όμως και υπό αυτές τις συνθήκες ο ΑΡΗΣ δεν ήταν τόσο κακός ώστε να αξίζει να χάσει αυτό το παιχνίδι. Ούτε καλύτερα έπαιξε ο Ατρόμητος, ούτε περισσότερες ευκαιρίες είχε. Αυτό όμως που περιμέναμε και δεν έγινε ήταν να δούμε κάποιους παίκτες να αρπάζουν την ευκαιρία και να δίνουν το κάτι παραπάνω. Μετριότατος ο Μαντσίνι που ιδίως όταν έχασε τα "στηρίγματα" του Γκάμα και του Λάρσον χάθηκε εντελώς. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τους Τόνσο και Μαρτίνες που περιμέναμε κάτι παραπάνω αλλά ιδίως ο πρώτος αποδείχθηκε και μοιραίος. Ενώ ο Σούντγκρεν πρόσθεσε άλλη μια τραγική εμφάνιση επιβεβαιώνοντας ότι ακόμη και για αυτό το τραγικό Ελληνικό πρωτάθλημα χαμηλού επιπέδου δεν κάνει. Συμπαθητική η εμφάνιση του Μπακουτσή όπως και του Σόουζα που είχε ενέργεια και πάθος στο παιχνίδι του. Έκανε αυτό που έπρεπε ο Ντιγκινί θυμίζοντας τον killer της περσινής σεζόν αλλά όταν η ομάδα "κάθισε" η μπάλα μετά βίας έφθασε σε αυτόν. Ξένισε η απόφαση του Ένινγκ να μην ρίξει τον Ντουρμισάι στο παιχνίδι ξεκουράζοντας από την αρχή έναν εκ των Λάρσον, Γκάμα και Φετφατζίδη που έβγαλε όλο το ενενηντάλεπτο.

Κανείς δεν γίνεται να είναι ικανοποιημένος όταν ο ΑΡΗΣ χάνει αλλά ο ψυχρός ποδοσφαιρικός ρεαλισμός λέει ότι η ομάδα σήμερα είχε ως πρωταρχικό στόχο να αποφορτιστούν κάποιοι παίκτες. Ακόμη και έτσι η εικόνα των 2 ομάδων δεν δικαιολογεί την ήττα μιας και η αναποτελεσματικότητα μας ήταν αυτή που μας στοίχισε παρά το "θέλω" του Ατρομήτου. Παρόλα αυτά η 6η θέση είναι προσωρινή και στα πλέιοφς όπως και στον ημιτελικό του κυπέλλου με την ΑΕΚ που είναι και ο διακαής πόθος όλων η ομάδα και μπορεί και πρέπει να αποδειχθεί αποτελεσματική. ΑΡΗ ΕΣΥ ΕΣΥ ΕΣΥ ΘΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙΣ!

ΥΓ. Όποιος δεν το καταλαβαίνει ας το ξαναδιαβάσει και από εδώ… Το πρωτάθλημα δεν τελείωσε. Ο ΑΡΗΣ δεν κατέληξε 6ος αλλά αυτή τη στιγμή είναι 6ος. Υπάρχουν άλλα 10 παιχνίδια με 2 από αυτά να είναι με τον 5ο ΟΦΗ.

ΥΓ2. Στοιχίζει η απαγόρευση μεταγραφών και αυτό φαίνεται σε κάθε ευκαιρία. Ας ελπίσουμε αυτό το κακόγουστο αστείο σύντομα να τελειώσει.

ΥΓ3. Χαρά στο κουράγιο μερικών συνΑρειανών που ακόμη ασχολούνται με τον Σούντγκρεν και περιμένουν να τον δουν να ξεδιπλώνει το ταλέντο του.

ΥΓ4. Ο στόχος της Ευρώπης που ήταν ο βασικός μας στόχος επετεύχθη. Πλέον ξεκινάνε τα γούστα στο κύπελλο και γιατί όχι και στα πλέιοφς! ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ5. Έλα βρε Ατρομητάκο που σε έπιασε και το πείσμα… Έμεινες εκτός κυπέλλου και εκτός πλεϊόφς και έβγαλες και γλώσσα;

Πιστοποίησε την ανωτερότητα του ο ΑΡΗΣ μας απέναντι στον Ατρόμητο παίρνοντας τη νίκη-πρόκριση μέσα στο Περιστέρι! Καλύτερος σε όλη την διάρκεια του αγώνα δεν κινδύνεψε σχεδόν καθόλου και διαχειρίστηκε με ευκολία το προβάδισμα που πήρε από το 15'. Έξαλλα πανηγύρια από τους φίλους της ομάδος που αψήφησαν τις απαγορεύσεις και βρέθηκαν στο πλευρό του κιτρινόμαυρου Θεού!

Διαβασμένος παρουσιάστηκε ο Μίχαελ Ένινγκ στον σημερινό επαναληπτικό με όλους τους παίκτες απόλυτα συγκεντρωμένους να εφαρμόζουν από τη σέντρα μέχρι το σφύριγμα της λήξης το πλάνο του. Η έκπληξη με τον Ιντέγε στο αρχικό σχήμα απέδωσε ως ένα βαθμό με τον Νιγηριανό παρόλο που σπατάλησε τις ευκαιρίες που του δόθηκαν να δίνει σημαντικές μάχες στο αντίπαλο μισό απασχολώντας διαρκώς τους αμυντικούς του Ατρομήτου. Κάτι που έδωσε χώρο στον Γκάμα να κάνει τα μαγικά του και σε ένα από αυτά να βγάζει την εξαιρετική ασίστ στον Λάρσον με τον τελευταίο να στέλνει γλυκά την μπάλα στα δίχτυα. Αν και συνήθως όποτε προηγούμαστε υπάρχει μια καθίζηση σήμερα είδαμε τους παίκτες να αντιδρούν εξαιρετικά. Παίρνοντας ψυχολογία από το γκολ-πρόκρισης η ομάδα έλεγξε απόλυτα τον ρυθμό του αγώνα, δεν επέτρεψε στους παίκτες του Ατρομήτου να γίνουν απειλητικοί και σε κάθε ευκαιρία έβγαινε μπροστά για να πετύχει και ένα δεύτερο γκολ. Ένα δεύτερο γκολ που θα μπορούσε να έρθει σε κάμποσες φάσεις που πέρασαν όμως ανεκμετάλλευτες λόγω των γνωστών κακών τελειωμάτων. Αυτό όμως που μετρούσε σήμερα ήταν η πρόκριση και ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να πάρει αυτό που ήθελε αρκετά πιο εύκολα από ότι δείχνει το φτωχό 0-1. Ο Ατρόμητος επιβεβαίωσε από την πλευρά του ότι έχει χοντρό πρόβλημα στο γκολ και ότι σαν ομάδα δύσκολα μπορεί να κάνει κάτι παραπάνω από το να παίξει άμυνα και να χαλάσει το παιχνίδι του αντιπάλου. Κορυφαίος και σήμερα ο Γκάμα που πέρα από την ασίστ όποτε η μπάλα πήγαινε στα πόδια του έσπρωχνε όλη την ομάδα στην επίθεση. Αποτελεσματικός ο Λάρσον που εκτέλεσε ιδανικά τον Μέγερι. Σταθερή η άμυνα και ο Κουέστα με εξαίρεση το μέτριο ξεκίνημα του Ρόουζ που στη συνέχεια όμως ανέβασε την απόδοση του και αυτός.

Πανάξια πρόκριση για τον ΑΡΗ μας που σε 3 αναμετρήσεις με τον Ατρόμητο αν και έχει πάρει μόλις μια νίκη έχει αποδείξει ότι είναι καλύτερη ομάδα. Ο Μίχαελ Ένινγκ και οι παίκτες του δικαίωσαν με την παρουσία τους την αισιοδοξία που υπήρχε πριν το παιχνίδια και δικαιολογημένα αποθεώθηκαν από τον κόσμο που βρέθηκε στο Περιστέρι. Ανυπομονησία για την κλήρωση και το επόμενο θύμα… ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΦΕΡΕ ΜΑΣ ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ!

ΥΓ. Την έκανε την πονηριά του ο Ένινγκ με τον Ιντέγε και άρεσε. Κολπάκια βγαλμένα από άλλες εποχές!

ΥΓ2. Και τώρα σειρά το χανουμάκι, με ανεβασμένη ψυχολογία και όρεξη για τρελά γούστα!