Κόντρα στα προβλήματα του και την εχθρική διαιτησία, ο ΑΡΗΣ όντας καλύτερος στη μεγαλύτερη διάρκεια της αναμέτρησης έφθασε στη νίκη επεκτείνοντας το νικηφόρο σερί του στις 8! Χωρίς να πιάσουμε σπουδαία απόδοση αλλά με τον Μήτρου Λόνγκ να πετυχαίνει 27πόντους  και να  «ρεφάρει» τις τελευταίες κακές εμφανίσεις η ομάδα πήρε αυτό που ήθελε. Μπορούσε εύκολα να πάρει και τη διαφορά αλλά στο τέλος του στοίχισαν τα νεκρά διαστήματα και η έλλειψη συνεννόησης στην τελευταία επίθεση.

ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΜΕ ΡΥΘΜΟ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΟ ΜΥΑΛΟ

Η ομάδα μπήκε συγκεντρωμένη στο γήπεδο και με τους Μήτρου Λόνγκ και Χάρελ να «πυροβολούν» από μακριά πήρε κεφάλι στο σκορ. Ο Αντετοκούνμπο παρά τις ενοχλήσεις του είχε πολύ καλή παρουσία και στις 2 πλευρές του γηπέδου με τον ΑΡΗ να πετυχαίνει να επιβάλει το δικό του τέμπο από το πρώτο δεκάλεπτο. Ωστόσο ο υψηλόσωμος σέντερ ένιωσε ξανά ενοχλήσεις και τέθηκε νοκ άουτ από το παιχνίδι.

Η ΑΕΚ δεν βρίσκεται τυχαία στην 3^η θέση, έβγαλε αντίδραση προσπέρασε στο σκορ(22-26) και πήγε να αλλάξει τις ισορροπίες της αναμέτρησης.  Σε εκείνο το σημείο φάνηκε πόσο αποφασισμένοι ήταν οι παίκτες μας σήμερα για να πάρουν τη σημαντική νίκη. Με τον Μήτρου Λόνγκ να συνεχίζει να κάνει τα δικά του και τον Νουά από το πουθενά να δίνει πόντους σε δεύτερες ευκαιρίες η ομάδα μας όχι απλά απάντησε αλλά κατάφερε να φθάσει και στο +9 λίγο πριν το ημίχρονο που έκλεισε τελικά με 44-39.

ΑΠΟ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΕ ΤΗ ΝΙΚΗ  ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΧΕΙΡΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΩ ΣΤΗ ΝΙΚΗ

Στο τρίτο δεκάλεπτο ο ΑΡΗΣ έπαιξε όπως ακριβώς θέλουμε να τον βλέπουμε. Ο Μήτρου-Λονγκ συνέχισε να πυροβολεί, ο Μποχωρίδης έδωσε λύσεις, ο Τζόουνς βρήκε ρυθμό και η διαφορά ανέβηκε μέχρι και στο +14 δείχνοντας ότι μπορεί να τελειώσει από νωρίς τόσο την υπόθεση νίκη όσο και το +7 για να πάρει και το πάνω χέρι σε περίπτωση ισοβαθμίας με την ΑΕΚ.

Και πάνω που πιστέψαμε ότι μπορούμε να τελειώσουμε αναίμακτα η ομάδα κόλλησε επιθετικά. Με μόλις 2 πόντους σε 5 ‘ η ΑΕΚ άρπαξε την ευκαιρία να ροκανίσει την διαφορά και να προσπεράσει με 70-71 αλλάζοντας τα δεδομένα του αγώνα. Ευτυχώς ο Μήτρου Λόνγκ που είχε σιγήσει από το Α ημίχρονο στα τελευταία κρίσιμα λεπτά ξεκίνησε ξανά να σκοράρει, ο Χάρελ πέτυχε και αυτός ύστερα από το πρώτο δεκάλεπτο το κρίσιμο σουτ και η νίκη κατέληξε στην αγκαλιά μας. Είχαμε και την ευκαιρία να πάρουμε και το +7 αλλά την σπαταλήσαμε με πολύ αφελή τρόπο.

ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΗΡΕ – ΣΧΕΔΟΝ -  ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ

Με τους περισσότερους παίκτες να είναι σε μέτρια μέρα, τον Αντετοκούνμπο να αγωνίζεται μόλις για ένα δεκάλεπτο και την ομάδα να κολλάει επιθετικά στο πιο κρίσιμο σημείο της αναμέτρησης κόντρα σε μια δυνατή ΑΕΚ,  ο βαθμός δυσκολίας του σημερινού αγώνα ήταν υψηλός. Παρόλα αυτά ο Μίλιτσιτς και οι παίκτες του την βρήκαν την άκρη και αν ήταν λίγο πιο συγκεντρωμένοι θα το πετύχαιναν πολύ πιο εύκολα. Σε ένα καλό απόγευμα για την ομάδα μένει μια αίσθηση μισής δουλειάς μιας και εύκολα θα μπορούσαμε να είχαμε πάρει και την διαφορά. Από την άλλη, όταν σε ένα παιχνίδι με τόσα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση, μόλις 3-4 παίκτες να ξεχωρίζουν και μια άκρως εχθρική διαιτησία, αυτό που πρέπει να κρατήσουμε είναι ότι  στο τέλος τα  καταφέραμε! Και τα καταφέραμε κυρίως γιατί η ομάδα έπαιξε με ένταση, δεν τα παράτησε αλλά και γιατί έχει 4-5 παίκτες με ποιότητα που μπορούν να καθορίσουν την έκβαση του αγώνα. Παίκτες όπως ο Μήτρου Λόνγκ που πρωταγωνίστησε, ο συνήθης ύποπτος Νουά(χωρίς να εντυπωσιάσει) και ο παίκτης κλειδί Χάρελ! Και όπως φαίνεται οι νίκες τους δίνουν περισσότερη αυτοπεποίθηση που σε παιχνίδια σαν το σημερινό την εξαργυρώνουμε!

Τώρα, για το πως από το +14 κοντέψαμε να χάσουμε και το πως σπαταλήσαμε την ευκαιρία για να καλύψουμε τη διαφορά του πρώτου αγώνα δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε πολλά. Κόουτς και παίκτες έχουν δώσει τα διαπιστευτήρια τους και όπως μας έχουν δείξει ότι είναι ικανοί για το καλύτερο, έχουν δείξει ότι είναι και για το χειρότερο. Για τη συνέχεια εμείς πάντως θα ευελπιστούμε να βλέπουμε το καλύτερο που μπορούν να πετύχουν και μόνο αυτό.

ΔΥΝΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΕΤΡΑΔΑ, ΓΛΥΚΟΚΟΙΤΑΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ 3^Η ΘΕΣΗ

Χρωστούσε μια καλή εμφάνιση ο Μήτρου Λόνγκ και σήμερα την ξεχρέωσε και με το παραπάνω. Με  27 πόντους και πολλά κρίσιμα σουτ όταν η ομάδα είχε κολλήσει βοήθησε στα μέγιστα για να φθάσει στη νίκη. Λίγο συγκέντρωση περισσότερη χρειαζόταν και θα παίρναμε και το +7.  Η μεγάλη εικόνα όμως  λέει 8 σερί νίκες και μια ομάδα που δείχνει ικανή για τον στόχο της τετράδας και όχι μόνο. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Αθόρυβα ως ένα βαθμό και αποφεύγοντας τα κραυγαλέα λάθη οι 3 διαιτητές έδειξαν πως μπορουν να αβαντάρουν την ομάδα που θέλουν με συνοπτικές διαδικασίες. Οι 28 βολές που βάρεσαν οι αντίπαλοι μας έναντι των 13 που σουτάραμε εμείς σε ένα παιχνίδι που ήμασταν σχεδόν σε όλη την διάρκεια του μπροστά και προηγηθήκαμε μέχρι και με +14 πόντους, αυτό δείχνει.

112 χρόνια ιστορίας, πάθους, περηφάνειας και κιτρινόμαυρης παράνοιας. 

112 χρόνια με τον ΑΡΗ μέσα στην καρδιά, στο μυαλό, στην καθημερινότητά μας.

Όχι απλά μια ομάδα.

Μια ιδέα, ένα ιδανικό.

Μια αγάπη χωρίς όρια.

Ένα κομμάτι από τη ζωή και την ψυχή μας.

Ευγνωμοσύνη μόνο που υπάρχεις. Ευγνωμοσύνη που μεγαλώσαμε με τον ΑΡΗ μέσα μας.

Χρόνια πολλά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

Φινάλε ντροπής σε μια χρονιά συνεχής απογοήτευσης έδωσε ο ΑΡΗΣ μας στις υποχρεώσεις του για την κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, γνωρίζοντας την ήττα από τον ΟΦΗ μέσα στο σπίτι του. Σε ένα παιχνίδι που η ομάδα έδειξε 2 εντελώς διαφορετικά πρόσωπα στα 2 ημίχρονα με κοινό παρονομαστή όμως την αφλογιστία στην επίθεση και την αδράνεια στην άμυνα.  Άλλα 2 ημίχρονα να είχαμε γκολ δεν βάζαμε και αυτή δυστυχώς είναι η αίσθηση που μας άφησε η ομάδα παρά την σωρεία ευκαιριών στο Β ημίχρονο. Ευτυχώς τα πιο δυσοίωνα σενάρια δεν επιβεβαιώθηκαν και η ομάδα διατηρήθηκε στην πρώτη οκτάδα.

ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΝΤΡΑ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παιχνίδι χωρίς ένταση και χωρίς καθαρό πλάνο σχετικά με το τι ήθελε να πετύχει. Να κερδίσει; να διασφαλίσει το Χ; Σίγουρα πάντως δεν μπήκε για να διεκδικήσει λυσσαλέα το γκολ που θα τον οδηγούσε στη νίκη όπως έκανε ο αντίπαλος μας.  Η φάση στο 18’ με τον Αθανασιάδη να σώζει σε τετ α τετ ήταν καμπανάκι που δεν ακούστηκε, για να έρθει στο 36’ το 0-1 σε μια φάση που η άμυνα απλά παρακολουθούσε με ενδιαφέρον τις κινήσεις παικτών του ΟΦΗ. Αμαρκάριστος μέσα στην περιοχή, τελείωμα προ κενής εστίας και το παιχνίδι πήρε τον δρόμο του.

ΤΟ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕ ΠΟΤΕ

Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με τους παίκτες μας να δείχνουν περισσότερη διάθεση και πλέον χωρίς άλλο στόχο πέρα από το γκολ της ισοφάρισης. Και πάνω που αρχίζαμε να ελέγχουμε το παιχνίδι και να γινόμαστε απειλητικοί ήρθε στο 57’ μια ακόμη αντεπίθεση, μια ακόμη κακή αμυντική λειτουργία και το 0-2.  Ένα γκολ που ουσιαστικά τελείωσε το παιχνίδι μιας και η αναποτελεσματικότητα μας στην τελική προσπάθεια ήταν αυτό που χαρακτήριζε την παρουσία μας από την αρχή της αναμέτρησης. Κάτι που επιβεβαιώθηκε στα εναπομείναντα λεπτά μέχρι τη λήξη. Κάμποσες προσπάθειες, σουτ πάνω στα σώματα, χαλαρά τελειώματα, ένα δοκάρι και μπόλικη αστοχία.

ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ

Ούτε σήμερα κατάφερε ο Γρηγορίου και οι παίκτες του να δείξουν κάτι το διαφορετικό. Ή μάλλον το διαφορετικό που μας έδειξαν ήταν ότι δεν μπόρεσαν ούτε την «αγαπημένη» ισοπαλία. Το πιο ανησυχητικό από την ήττα είναι ότι τίποτα από όσα βλέπουμε δεν μοιάζει τυχαίο. Ο ΑΡΗΣ έχει επαναλαμβανόμενα προβλήματα. Δεν έχει καθαρή ανάπτυξη, δεν έχει συνοχή, δεν έχει αμυντική σταθερότητα, δεν έχει αυτοπεποίθηση να τελειώσει τις φάσεις. Και αυτό είναι ένα σταθερό μοτίβο εδώ και καιρό. Υπάρχει το κενό λόγω εθνικών ομάδων και κάποιος χρόνος παραπάνω αλλά… με τέτοιες εμφανίσεις, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι μπορεί κάτι να αλλάξει.

ΧΩΡΙΣ ΠΛΑΝΟ, ΧΩΡΙΣ ΨΥΧΗ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Η κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος έκλεισε όπως ακριβώς κύλησε όλη η χρονιά. Με απογοήτευση, με νεύρα και με μια ομάδα που δεν πείθει κανέναν ότι ξέρει τι κάνει μέσα στο γήπεδο. Η σημερινή ήττα είναι μια ακόμη απόδειξη ότι με τα σημερινά αγωνιστικά δεδομένα δεν υπάρχει ίχνος προοπτικής, ούτε καν για  το  5-8. Παράταση στο βασανιστήριο αναμένεται να είναι και αυτή η σειρά αγώνων, οφείλει όμως σύσσωμη η ομάδα να παλέψει. Να παλέψει και ότι βγει… χειρότερα δεν γίνεται.

Πραγματοποιώντας μια από τις πιο ολοκληρωτικές εμφανίσεις του και παρά τις σημαντικές απουσίες των Τζόουνς και Πουλιανίτη, ο ΑΡΗΣ μας νίκησε εύκολα την Καρδίτσα με 78-55! Με άμυνα που  έπνιγε κάθε προσπάθεια των φιλοξενούμενων και με πολυφωνία στην επίθεση έφτασε στην έκτη συνεχόμενη νίκη του και έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα για τη συνέχεια. Μια συνέχεια με πιο δυνατά και καθοριστικά παιχνίδια που θα πρέπει και αυτά να κερδηθούν.  

ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΥΠΟΜΟΝΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Το παιχνίδι ξεκίνησε με τον ΑΡΗ να δίνει ξεκάθαρη προτεραιότητα στην άμυνα αλλά και να δείχνει υπομονή στην επίθεση. Οι παίκτες του Μίλιτσιτς από το πρώτ τζάμπολ έπαιζαν σε υψηλή ένταση και αυτό ήταν αρκετό παρά την πίεση στο κατέβασμα της μπάλας  και την προσπάθεια να δημιουργηθεί  πρόβλημα στην οργάνωση του παιχνιδιού μας. Και αφού ολοκληρώθηκε το πρώτο «αναγνωριστικό» δεκάλεπτο με συνέπεια και χωρίς βιασύνη η ομάδα άρχιζε να βάζει τις βάσεις μιας άνεσης επικράτησης. Το 38-22 έδειχνε ότι το παιχνίδι είχε πάρει μια  συγκεκριμένη κατεύθυνση, με το ημίχρονο να κλείνει με 45-29.

ΜΠΗΚΕ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ

Με τον Αντετοκούνμπο να γίνεται πρωταγωνιστής και στις 2 πλευρές του παρκέ η ομάδα μπήκε με ακόμη περισσότερη ενέργεια κυριαρχώντας ολοκληρωτικά. Η διαφορά έφθασε με συνοπτικές διαδικασίες στο +28 και το παιχνίδι μετατράπηκε σε μια χαλαρή προπόνηση. Κάτι που έδωσε την ευκαιρία και στον κόουτς να μοιράσει τον χρόνο και να δώσει ευκαιρίες και στους «πιτσιρικάδες» αν και θα μπορούσε να το είχε κάνει πιο ορθολογικά.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ

Με την μαχητικότητα που έδειξε σε άμυνα και ριμπάουντ αλλά και την πολυφωνία στην επίθεση, οι αντίπαλοι μας δεν είχαν καμία τύχη. Ακόμη και αν λόγω των απουσιών του Τζόουνς και του Πουλιανίτη το πρόβλημα που έχουμε στην οργάνωση του παιχνιδιού από την αρχή της χρονιάς έγινε πιο έντονο. Αυτό όμως που φάνηκε ξεκάθαρα σήμερα είναι ότι όταν όλοι οι παίκτες δείχνουν διάθεση και παίζουν σε υψηλή ένταση, οι όποιες αδυναμίες έχει αυτό το ρόστερ παραμερίζονται. Πιθανόν αν υπήρχε στο ρόστερ ένας καλός πόιντ γκαρντ, να βλέπαμε ακόμη πιο σπουδαίες εμφανίσεις από τους κορυφαίους σήμερα Νουά και Αντετοκούνμπο μιας και είναι σημαντικό να τροφοδοτούνται σωστά μέσα από συστήματα και παιχνίδι τακτικής. Από την στιγμή όμως που φέτος δεν πρόκειται να δούμε ορθολογικό μπάσκετ, η μαχητικότητα που είδαμε σήμερα είναι το κλειδί της επιτυχίας. Όπως και η συνέπεια σε  όλη τη διάρκεια του αγώνα. Γιατί σήμερα σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια η ομάδα διαχειρίστηκε σωστά το προβάδισμα, κράτησε την ένταση στην άμυνα και δεν επέτρεψε στην Καρδίτσα να πιστέψει ότι μπορεί να επιστρέψει. Μακάρι να συνεχίσουμε έτσι.

ΜΑΣΟΥΣΕ ΣΙΔΕΡΑ

6^η  συνεχόμενη νίκη για τον ΑΡΗ μας που δεν αφήσε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης στην Καρδίτσα από την αρχή μέχρι και το τέλος της αναμέτρης. Η ομάδα παρά τις απουσίες και την αγωνιστική απραξία έδειξε να  βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση και μπαίνει στην τελική ευθεία του πρωταθλήματος με αυτοπεποίθηση. Η μάχη για την τετράδα παραμένει ανοιχτή και ο ΑΡΗΣ δείχνει έτοιμος να την παλέψει μέχρι το τέλος. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Την 5^η συνεχόμενη νίκη πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας στο πρωτάθλημα κερδίζοντας με το επιβλητικό 102-76 το Μαρούσι στην άτυπη ρεβάνς του final 8.  Η ομάδα παρά την σημαντική απουσία του Αντετοκούνμπο πάτησε γκάζι στο Β ημίχρονο και μετέτρεψε το παιχνίδι σε τυπική διαδικασία. Κυρίαρχος ο Νουά, πολυεργαλείο ο Μποχωρίδης και μια συνολικά καλή εμφάνιση που τη χρειαζόμασταν μετά το ξενέρωμα του κυπέλλου.

ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΜΕ ΕΝΤΑΣΗ, ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΜΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παιχνίδι με ενέργεια και διάθεση να επιβληθεί από τα πρώτα λεπτά. Η άμυνα πίεζε, η μπάλα κυκλοφορούσε σωστά και οι πρώτες επιθέσεις έβγαιναν με καθαρό μυαλό. Το το 22-6 έδειχνε ότι σήμερα δεν θα «χαριζόμασταν» στο Μαρούσι.

Οι αντίπαλοι μας όμως δεν τα παράτησαν. Εκμεταλλεύτηκε κάποια κενά στην άμυνα μας, ροκάνισε τη διαφορά στους 2 πόντους(33-31) υπενθυμίζοντας μας ότι οι νίκες δεν κλειδώνουν στα πρώτα 10’. Με τον Νουά  να δίνει λύσεις και την ομάδα να βρίκσει ρυθμό, το ημίχρονο έκλεισε στο 49-43. Μια διαφορά που μας κρατούσε μπροστά, αλλά δεν έδινε την αίσθηση ότι το παιχνίδι θα ήταν εύκολο.

ΣΕ ΕΝΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΟ ΚΡΙΘΗΚΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Με ένα επιμέρους σκορ 15-2 στο 3^ο δεκάλεπτο η διαφορά εκτοξεύτηκε στο 64-45 και εκεί κάπου εξανεμίστηκε η διάθεση αντίδρασης των φιλοξενούμενων. Η άμυνα έγινε πιο σκληρή, οι συνεργασίες πιο γρήγορες και τα σουτ άρχισαν να μπαίνουν με ρυθμό που δεν μπορούσε να ακολουθήσει το Μαρούσι. Και αυτό ήταν το μοτίβο του αγώνα μέχρι τη λήξη. Μια εξέλιξη που έφθασε τη διαφορά στους 30 πόντους δίνοντας την ευκαιρία στον Μίλισιτς να ρίξει μέσα και τους «μικρούς» στα τελευταία λεπτά.

ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Επίφοβο παιχνίδι ήταν το σημερινό, με την λειψυδρία στους ψηλούς να το κάνει ακόμη πιο δύσκολο. Έτσι όμως όπως πάλεψαν οι παίκτες του Μίλιτσιτς δεν άφησαν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης. Μόνο την απορία γιατί δεν έπαιξαν έτσι και στην Κρήτη. Το προσπερνάμε όμως και μένουμε στο ότι φαίνεται πλέον η ομάδα να παίζει πλέον μπάσκετ με περισσότερο σαφήνεια και πιο ξεκάθαρους ρόλους. Η μπάλα κινείται γρήγορα, οι παίκτες δεν μένουν στατικοί  και η ομάδα δείχνει να έχει αποκτήσει ρυθμό στο πιο κρίσιμο σημείο της σεζόν. Ο Νουά συνεχίζει να αποτελεί βασικό σημείο αναφοράς όμως η ουσία είναι ότι μπαίνουν ολοένα και περισσότεροι στην «εξίσωση». Όπως για παράδειγμα ο Μποχωρίδης αλλά και ο Πουλιανίτης.  Και όταν μια ομάδα δεν εξαρτάται από έναν παίκτη αλλά λειτουργεί ως σύνολο όλα λειτουργούν καλύτερα. Και αν και σήμερα ο Νουά ξεχώρισε, όλη η ομάδα λειτούργησε στο σύνολο της σωστά και για αυτό ήρθε η εύκολη επικράτηση. Και αυτή η ομαδική λειτουργία και η πολυφωνία στην επίθεση θα πρέπει να είναι η βάση και για τη συνέχεια.

ΕΜΦΑΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΝΤΟΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ

Με υψηλή ένταση στην άμυνα,  όλους τους παίκτες να σκοράρουν και με ένα δεύτερο ημίχρονο καταιγίδα, ο ΑΡΗΣ ισοπέδωσε το Μαρούσι προσπερνώντας με ευκολία την απουσία του Αντετοκούνμπο. Νίκη και εμφάνιση που δίνει ψυχολογία ενόψει της συνέχειας του πρωταθλήματος. Εκεί που στην επόμενη αγωνιστική ο ΑΡΗΣ πρέπει να επαναλάβει τα εντυπωσιακά που έκανε σήμερα. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ πάμε τώρα και για το διπλό!

Υπάρχουν παιχνίδια που σε αδικούν ή απλά η μπάλα δεν σε θέλει, υπάρχουν και παιχνίδια σαν το σημερινό όπου μόνος σου βγάζεις τα μάτια σου. Ο ΑΡΗΣ αδίκησε μόνος του τον εαυτό του. Έχασε ένα πέναλτι στην αρχή, έμεινε με 10 παίκτες από το 40’ πάνω που άγγιξε το γκολ, ξαναέχασε τις ευκαιρίες που του δόθηκαν αλλά και ένα ακόμη  πέναλτι για να καταφέρει στο τέλος να κατακτήσει άλλο ένα Χ! Παιχνίδι με ιδιαίτερες συγκινήσεις και ένα αυτομαστίγωμα από αυτά που «αντέχουν» στον χρόνο.

ΠΕΤΑΞΕ ΤΙΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΕ ΜΕΙΟΝΕΚΤΙΚΗ ΘΕΣΗ

Η ομάδα μπήκε στο παιχνίδι με διάθεση να επιβάλει ρυθμό αν και η πίεση στον αντίπαλο δεν ήταν αυτή που έπρεπε . Ο Δώνης από τα πρώτα λεπτά έδειχνε ορεξάτος και μόλις στο 7’ χάρη σε μια ωραία κούρσα του κέρδισε το  καθαρό πέναλτι. . Αντί όμως να αρπάξουμε την ευκαιρία για ένα γρήγορο γκολ, ο Ράτσιτς έστειλε την μπάλα δίπλα από το δεξί δοκάρι του Γκουγκεσασβίλι.

Παρόλα αυτά η ομάδα συνέχισε να έχει την πρωτοβουλία, να βρίσκει προϋποθέσεις και να φτιάχνει φάσεις. Ο Πέρεθ και Δώνης προσπαθούσαν να γίνουν απειλητικοί αλλά κάπου στο τέλος δεν έβρισκαν τα στηρίγματα που ήθελαν και σπαταλούσαν τις στιγμές τους. Στο 39’ η φάση του αγώνα… με την κεφαλιά του Καντεβέρε και  τη σπουδαία επέμβαση του τερματοφύλακα, το νέο τελείωμα του Δώνη, 2^η  απόκρουση και στην προσπάθειά του να στείλει την μπάλα στα δίχτυα ο Γκαρέ βρήκε κεφάλι και δέχθηκε κόκκινη κάρτα.

ΜΕ ΔΕΚΑ ΠΑΙΚΤΕΣ ΗΤΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ

Κόντρα σε ότι περιμέναμε ο ΑΡΗΣ μας μπήκε στο δεύτερο ημίχρονο πιο αποφασισμένος. Στο 46’ ο Καντεβέρε άγγιξε ξανά το γκολ με γυριστό μέσα από την περιοχή, αλλά ο Γκουγκεσασβίλι πρόσθεσε άλλη μια εκπληκτική απόκρουση. Ο ΑΡΗΣ παρέμεινε ψηλά, προσπαθούσε να κλέψει μπάλες στον χώρο του κέντρου για να απειλήσει και όσο περνούσε η ώρα, τόσο μεγάλωνε η αίσθηση ότι το παιχνίδι θα κριθεί στο γκολ. Γκολ που θα μπορούσαμε να είχαμε βρει στο 75’ από το δεύτερο κερδισμένο πέναλτι χάρη στον δραστήριο Γιαννιώτα που είχε περάσει στο Β μέρος στο παιχνίδι.  Την εκτέλεση ανέλαβε ο Μορόν και για πρώτη φορά από τότε που ήρθε στην χώρα μας αστόχησε, στέλνοντας την μπάλα στο οριζόντιο δοκάρι. Δεύτερο πέναλτι χαμένο, δεύτερη ευκαιρία να κερδίσεις στα σκουπίδια. Η συνέχεια μέχρι το σφύριγμα της λήξης είχε εκνευρισμό, κάποιες κακές επιλογές στο transition και έναν αδικαιολόγητο πανικό που ευτυχώς δεν μας στοίχισε.  

ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΙ ΓΙΑΤΡΕΙΑ

Το εύκολο θα ήταν να μιλήσουμε για γκίνια. Να πούμε ότι δεν γίνεται να χάνεις δύο πέναλτι στο ίδιο παιχνίδι, να παίζεις με δέκα από το 40’ αντί να κάνεις το 1-0… Ναι, όλα αυτά ακούγονται βολικά. Αλλά δεν λένε όλη την αλήθεια. Η αλήθεια είναι ότι ο ΑΡΗΣ από το περασμένο καλοκαίρι δείχνει μια βαθιά αδυναμία να μετατρέψει την πίεση σε αποτέλεσμα. Μάλιστα πολλές φορές όπως και σήμερα αργεί χαρακτηριστικά για να ασκήσει την πίεση που πρέπει. Και όταν βρίσκει τις στιγμές του δεν έχει την διάγευια και την αυτοπεποίθηση για να τελειώσει τις φάσεις.

Η παρουσία του Γρηγορίου, οι μεταγραφές του Ιανουαρίου και η επιστροφή των τραυματιών έχει βελτιώσει την εικόνα. Ωστόσο η ομάδα συνεχίζει να ποντάρει περισσότερο σε σπασμωδικές ενέργειες σε μία δυο φάσεις  παρά σε μια επιθετική λειτουργία πιο κυριαρχική από τη σέντρα που θα απαιτεί τα γκολ και τη νίκη. Και αυτό πρέπει να αλλάξει άμεσα μπας και οι μαθηματικές ελπίδες για την 5^η θέση γίνουν και ρεαλιστικές.

ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟΣ

Καμία δικαιολογία δεν υπάρχει για αυτό που παρακολουθήσαμε, παρά μόνο προβληματισμός για τη συνέχεια. Σήμερα είχες δύο πέναλτι κόντρα σε ένα αδύναμο αντίπαλο που ούτε καν όταν έπαιζε με παίκτη παραπάνω δεν σε τρόμαζε. Και όταν χάνεις τέτοιες ευκαιρίες για να πάρεις ένα τρίποντο ύστερα από τόσο καιρό τότε το μόνο που σου απομένει είναι ένα συναίσθημα μιζέριας που ανακυκλώνεται. Κουράγιο μας…

ΥΓ. Η επανεμφάνιση του Βοριαζίδη ήταν η όαση χαράς στην έρημο της θλίψης που χαθήκαμε σήμερα.

Την «πρωτιά» στις ισοπαλίες μάλλον διεκδικεί η ομάδα μας παρά τις νίκες που τόσο μας λείπουν μιας και ούτε κόντρα στην ντεφορμέ και αδύναμη Κηφισιά δεν κατάφερε να πάρει το τρίποντο. Ο ΑΡΗΣ μας προηγήθηκε, δεν το διαχειρίστηκε σωστά, ισοφαρίστηκε άμεσα και στο τέλος έμεινε να κυνηγάει το παιχνίδι, στοχεύοντας το δοκάρι, χάνοντας μοναδικές ευκαιρίες και μαζί άλλους 2 βαθμούς. Καθοριστικές οι αποφάσεις του Τσακαλίδη και του Σιδηρόπουλου (VAR). Χ το ήθελαν, Χ το έβγαλαν.

ΜΕΤΡΙΑ ΕΙΚΟΝΑ, ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ ΓΚΑΡΕ

Με αρκετές αλλαγές στην επίθεση και εμφανή πρόθεση να πιέσει ψηλά κατέβασε την ομάδα ο Χιμένεθ. Χωρίς όμως εντάσεις στην  άμυνα και καθαρό πλάνο στο δημιουργικό κομμάτι η Κηφισιά κατάφερνε με ευκολία να αμυνθεί και να κρατάει τους κινδύνους μακριά από την περιοχή της.  Ελάχιστες φάσεις και ένας χαμηλός ρυθμός που δεν βοηθούσε σε τίποτα.

Σε αυτό το τέμπο μόνο μια ατομική ενέργεια θα άλλαζε την κατάσταση όπως ακριβώς έγινε στο 41’. Ο Γκαρέ πήρε την μπάλα στα δεξιά, απέφυγε τους αντιπάλους του και με εξαιρετικό τελείωμα άνοιξε το σκορ.

ΙΣΟΦΑΡΙΣΗ ΜΕ ΣΥΝΟΠΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Πριν προλάβει να καταλαγιάσει ο ενθουσιασμός από το γκολ σε ένα τόσο κομβικό χρονικά σημείο λίγο πριν την ανάπαυλα του ημιχρόνου, ήρθε η ψυχρολουσία. Η άμυνα μας πιάστηκε κοιμώμενη,  επέτρεψε στους αντιπάλους μα να ανέβουν χωρίς ιδιαίτερη πίεση, να βγάλουν ανενόχλητοι μια παράλληλη σέντρα και με προβολή να κάνουν το 1-1.

ΤΣΑΚΑΛΙΔΗΣ ΚΑΙ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ΕΙΔΑΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΔΟΥΝ

Στο ξεκίνημα του Β ημιχρόνου ο  Τσακαλίδης ορθώς σφύριξε πέναλτι σε χέρι του Πέτκοφ, όμως μετά από παρέμβαση του VAR(Σιδηρόπουλος) η απόφαση ανακλήθηκε προσθέτοντας περισσότερο εκνευρισμό στην πλευρά μας. Μάλιστα λίγα λεπτά αργότερα η Κηφισιά έκανε προς στιγμή την ανατροπή με φάση που ξεκίνησε με καθαρό φάουλ μπροστά στα μάτια του Τσακαλίδη που δεν έδειξε τίποτα. Αυτή τη φορά ο Σιδηρόπουλος αποφάσισε να παρέμβει για τα οφθαλμοφανή και το 1-1 δεν άλλαξε.

ΑΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΜΑΖΙ

Οι αλλαγές του Χιμένεθ έδωσαν φρεσκάδα και έβγαλαν από την εξίσωση τον Γιένσεν που ήταν από τους αρνητικούς πρωταγωνιστές. Ο Καντεβέρε έχασε μεγάλη ευκαιρία στο 67’, ο Ξενόπουλος κράτησε όρθια την Κηφισιά σε κρίσιμες στιγμές και στο 89’ ήρθε η φάση που συνοψίζει όλη τη βραδιά και την απελπισία μας… Η κεφαλιά του Αλφαρέλα καταλήγει στο οριζόντιο δοκάρι και στην επαναφορά ο Καντεβέρε από πλεονετική θέση με όλη την εστία μπροστά του αστοχεί, στερώντας μας έστω στο φινάλε να φύγουμε με το χαμόγελο.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΟΤΙΒΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ

10 ισοπαλίες και σχεδόν 3 μήνες χωρίς νίκη στο πρωτάθλημα. Αυτά δεν είναι αποτελέσματα ατυχίας, δυνατών αντιπάλων ή διαιτητικών λαθών. Είναι τα αποτελέσματα της αγωνιστικής ταυτότητας που έχει προσδώσει ο Χιμένεθ στην ομάδα. Ο ΑΡΗΣ δεν χάνει βαθμούς γιατί υστερεί ποιοτικά ή δεν προσπαθεί αρκετά. Χάνει βαθμούς γιατί δεν έχει σωστή νοοτροπία.  Προσπαθεί να διαχειριστεί, να διαβάσει, να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του παιχνιδιού όταν αυτός θα πρέπει να θέτει τους κανόνες και τον ρυθμό και ο αντίπαλος να προβληματίζεται.  Αντί για αυτό αρέσκεται σε ένα κουραστικό πράγμα που θυμίζει ποδόσφαιρο αλλά δεν είναι. Μια τακτική που επιτρέπει στον αντίπαλο να νιώσει αρκετά άνετα ώστε να πιστέψει μέχρι και στη νίκη.  Ξεκάθαρα έργο Χιμένεθ όλο αυτό με τους πολλούς τραυματισμούς να είναι μια υπαρκτή δικαιολογία που έχει όμως ξεχαστεί ανάμεσα σε μια στοίβα από λάθος επιλογές του Ισπανού προπονητή.  Και όσο παραμένει ο Χιμένεθ που έδωσε ότι είχε να δώσει, θα βαθαίνει η αίσθηση στασιμότητας και η αγωνιστική ασφυξία. Και αυτό είναι η μεγαλύτερη ήττα για μια ομάδα που ψάχνει απεγνωσμένα ένα σημείο ανάκαμψης εδώ και πάρα πολλούς μήνες.

ΝΕΑ ΠΡΑΞΗ, ΙΔΙΟ ΕΡΓΟ

Το 1-1 με την Κηφισιά  δεν ήταν ατύχημα ή σύμπτωση. Ήταν άλλη μία πράξη στο ίδιο έργο. Μια ισοπαλία που μας εξαντλεί και άλλο ψυχολογικά γιατί επαναλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο, με τα ίδια αγωνιστικά συμπτώματα, με την ίδια απάθεια που χαρακτηρίζει την ομάδα μας εδώ και καιρό. Η βαθμολογική αιμορραγία συνεχίζεται, η νίκη παραμένει άφαντη και αυτή η ταλαίπωρη χρονιά συνεχίζεται με τον ίδιο βασανιστικό τρόπο όπως ακριβώς ξεκίνησε.

ΥΓ. Ότι είχε να δώσει ο Χιμένεθ το έδωσε. Μέχρι εδώ μπορούσε να το πάει το καράβι, παρακάτω πάει ακυβέρνητο.

ΥΓ2. Ανάλογα με την ομάδα προσαρμόζεται και η "φυσική θέση" του χεριού.

Με μια βαριά ήττα και έναν αποκλεισμό που πονάει περισσότερο από όσο δείχνει το τελικό σκορ ο ΑΡΗΣ έδωσε πρόωρο τέλος στο ευρωπαϊκό του ταξίδι. Δεν κατάφερε να είναι ανταγωνιστικός, από το πρώτο δεκάλεπτο πήρε προβάδισμα η Κλουζ και δεν κινδύνεψε ποτέ να το χάσει. Αντιθέτως έστησε το δικό της πάρτι με τον ΑΡΗ καλεσμένο-παρατηρητή σε όλα όσα διαδραματιζόταν στο παρκέ. Εντυπωσιακή η κιτρινόμαυρη κερκίδα με ξεχωριστό παλμό παρά το ότι η ομάδα δεν την βοήθησε με την εικόνα της.

ΜΠΗΚΕ ΚΑΛΑ, ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΝΕ ΕΚΕΙ

Το ξεκίνημα με τον ΑΡΗ να προηγείται με 1-9 έμοιαζε ελπιδοφόρο. Η ομάδα έμοιαζε συγκεντρωμένη και έτοιμη να ελέγξει το ρυθμό του παιχνιδιού. Έμοιαζε… γιατί η συνέχεια επεφύλασσε διαφορετική εξέλιξη. Η Κλουζ αντέδρασε και με ένα σερί 16-2 έστειλε το μήνυμα ότι η κατάσταση ήταν πολύ διαφορετική από ελπίζαμε στα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης. 31-21 στο τέλος της πρώτης περιόδου και ήδη το παιχνίδι είχε στραβώσει μιας και η υπεροχή των Ρουμάνων σε όλα τα σημεία ήταν αδιαμφισβήτητη .

ΤΥΠΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΦΙΝΑΛΕ

Η επιθετική συνέπεια του Τζόους και κάποια ξεσπάσματα του Κουλμπόκα ήταν η άχαρη αντίδραση της ομάδας μας. Καμία προσπάθεια να αλλάξει κάτι στην άμυνα, καμία προσπάθεια να προβληματίσουμε με κάποιο τρόπο τους αντιπάλους μας. Ανάλογα με την ευστοχία στα μακρινά σουτ και από τις 2 πλευρές η διαφορά κυμαινόταν μεταξύ 12 με 22 πόντους. Χωρίς άγχος, χωρίς εκπλήξεις μέχρι να μηδενίσει το χρονόμετρο.

ΑΓΝΟΗΣΕ ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ

Με συνοπτικές διαδικασίες ο ΑΡΗΣ μας παραδόθηκε στην ανωτερότητα της Κλουζ και αυτό είναι που κάνει ακόμη πιο βαρύ τον αποκλεισμό. Δεν μπόρεσαν οι παίκτες μας να διαχειριστούν την μαχητικότητα των αντιπάλων μας. Δεν μπόρεσε ο Μίλιτσιτς να διαβάσει το παιχνίδι και να προσαρμόσει τα πλάνα του. Ανεξήγητη εμμονή σε σχήματα που δεν έβγαιναν, ανεξήγητος ο τρόπος που μοίρασε τον χρόνο ακόμη και όταν τίποτα δεν λειτουργούσε σωστά. Και όταν απουσιάζει η ώριμη η καθοδήγηση από τον πάγκο, το να το περιμένουμε από τους παίκτες μοιάζει με πολυτέλεια.  Ο ΑΡΗΣ είχε δείξει πρόοδο στα τελευταία παιχνίδια. Κέρδισε τον Παναθηναϊκό, κέρδισε ξανά τον κόσμο του και έχτισε προσδοκίες. Σήμερα όμως απλά επέστρεψε στην αγωνιστική ανυποληψία του που μπορεί την μια ημέρα να κερδίσει τον πρώτο και την επόμενη να χάσει από τον τελευταίο.

ΠΙΚΡΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΠΙΣΩΓΥΡΙΣΜΑ

Πολύ πιο δυνατή από όσο περιμέναμε αποδείχθηκε η Κλουζ και εύκολα επικράτησε στον «τελικό πρόκρισης».  Δεν μπόρεσε ο ΑΡΗΣ μας ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της αναμέτρησης. Πάνω που αρχίζαμε να ξεχνάμε μετά τις τελευταίες καλές εμφανίσεις,  φρόντισε να μας υπενθυμίσει όλες τις αδυναμίες του. Τη χαλαρή άμυνα, τα φθηνά λάθη, την έλλειψη συγκέντρωσης και την κακή διαχείριση από τον πάγκο. Ωραία τα «ξεσπάσματα» όπως η νίκη με τον Παναθηναϊκό, αλλά για να πετύχεις χρειάζεται συνέπεια. Και ο ΑΡΗΣ ως τώρα μόνο συνεπής δεν είναι.

ΥΓ. Πολλά τα λάθη από το καλοκαίρι, αρκετά από αυτά διορθώθηκαν αλλά σχεδόν αδύνατο να διορθωθούν όλα. Έτσι θα πάει αυτή η χρονιά και απλά θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση.

Χωρίς νικητή έληξε το ντέρμπι της πόλης, με τους τερματοφύλακες των 2 ομάδων να είναι ο MVP για κάθε πλευρά. Όπως κράτησε όρθιο τον ΑΡΗ ο Αθανασιάδης στις καλές στιγμές των αντιπάλων μας έτσι και ο Παβλένκα στις καθυστερήσεις απέτρεψε το χρυσό γκολ από τον Φαμπιάνο. Κατά τα άλλα λίγα πράγματα από την ομάδα μας σε ένα παιχνίδι που θα έπρεπε να το δει σαν ευκαιρία για να μοιράσει λίγη χαρά στον κόσμο που τόσο έχει πικράνει φέτος.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

Χωρίς ξεκάθαρο πλάνο μπήκε η ομάδα στο γήπεδο. Το κέντρο μπλόκαρε από νωρίς και το πρέσινγκ του ποακ προκάλεσε ανασφάλεια και λάθη. Λάθη που οι αντίπαλοι μας εκμεταλλεύτηκαν αλλά ο Αθανασιάδης ήταν εκεί να κρατήσει το μηδέν. Στο 34’ στην μοναδική καθαρή στιγμή μας ο Μορόν έκανε καλό σουτ από δύσκολη γωνία αλλά ο Παβλένκα αυτή τη φορά κράτησε το μηδέν.

ΒΕΛΤΙΩΘΗΚΕ, ΙΣΟΡΡΟΠΗΣΕ, ΑΛΛΑ ΩΣ ΕΚΕΙ

Στο δεύτερο μέρος η εικόνα άλλαξε. Οι αποστάσεις των γραμμών μίκρυναν, το κέντρο έκλεισε καλύτερα  και η ομάδα πήρε περισσότερη κατοχή και μέτρα. Παραμέναμε όμως διστακτικοί και αυτό μας έκανε αρκετά ακίνδυνους.  Ο Δώνης που είχε μπει λίγο νωρίτερα στο παιχνίδι λίγο έλειψε στο 63’ να ανοίξει το σκορ, μπαίνοντας μέσα στη φάση και κάνοντας το γυριστό σουτ από καλή θέση χωρίς όμως να βρει στόχο.  Και από την απόλυτη ησυχία των λεπτών που ακολούθησαν φθάσαμε στις καθυστερήσεις όπου πρώτα ο Αθανασιάδης στο 91’ και ύστερα ο Παβλένκα στο 93’ με τις αποκρούσεις τους κράτησαν το τελικό 0-0.

ΚΑΤΕΒΗΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΕΡΔΙΣΕΙ

Ισοπαλία σαν ήττα ήταν το Χ παρόλο που απέναντι μας είχαμε μια πιο δυνατή ομάδα σε εξαιρετική αγωνιστική κατάσταση. Ο τρόπος που κατέβασε την ομάδα ο Χιμένεθ έδειχνε ότι ήθελε να ελέγξει τον ρυθμό του αγώνα περιορίζοντας την επιθετική ανάπτυξη του αντιπάλου. Και ως ένα ποσοστό το πέτυχε  κυρίως γιατί στο τελευταίο ανάχωμα της εστίας μας υπήρχε ο Αθανασιάδης. Στο άλλο κομμάτι όμως του παιχνιδιού φάνηκε ότι δεν υπήρχε κανένα λογικό πλάνο αντιμετώπισης της πίεσης ψηλά που αναμέναμε από τον συμπολίτη. Ακόμη και αν οι αλλαγές που έγιναν σχετικά νωρίς βοήθησαν, ο τρόπος που προσπαθούσαμε να αναπτυχθούμε ήταν προβληματικός. Και όταν εκτός σοβαρού πλάνου ανάπτυξης δεν έχεις κίνηση χωρίς την μπάλα και στις διεκδικήσεις βγαίνεις τις περισσότερες φορές χαμένος τότε απλά ελπίζεις σε μια φάση σαν και αυτή του Φαμπιάνο που δυστυχώς απέκρουσε ο Παβλένκα.  Η ομάδα χρειάζεται ριζικές αλλαγές κυρίως στην επιθετική της λειτουργία. Αν αυτή η  αλλαγή έρθει μέσα από την μεταγραφική ενίσχυση με παίκτες όπως ο Κουαμέ και ο Γκαρέ καλώς. Τρέχουμε και ότι προλάβουμε να καλύψουμε μέχρι το τέλος. Διαφορετικά αν περιμένουμε οι ίδιοι να αλλάξουν μάλλον σπαταλάμε τον χρόνο μας.

ΕΚΑΝΕ ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΟΣΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ

Θα μπορούσες να το είχες κερδίσει όπως και θα μπορούσες να το είχες χάσει. Κατά τα άλλα όμως λίγα πράγματα. Όσο ψυχρά και αντικειμενικά και αν προσπαθήσεις να το δεις υπολογίζοντας δυναμικότητα-μπάτζετ, βαθμολογίες, αγωνιστική φόρμα κτλ κτλ πάλι θα καταλήξεις ότι η ομάδα δεν προσπάθησε όσο μπορούσε. Δεν προσπάθησε όσο μπορούσε και όσο θα έπρεπε σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη θα ήταν μια νότα χαράς για τον κόσμο της ομάδας σε μια χρονιά απόλυτης παραφωνίας.  Ούτε νίκη είδαμε ούτε  κάτι να αλλάζει στον τρόπο που την διεκδικούμε. Σαν έχει κολλήσει ο δείκτης της απόδοσης κάπου στην μετριότητα…

ΥΓ. Κουράζει αυτή συζήτηση για το πόσο κόσμο είχε το γήπεδο μετά από κάθε παιχνίδι. Ο κόσμος του ΑΡΗ έχει δώσει τα διαπιστευτήρια του και δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτα σε κανέναν. Πάντα ήταν εκεί και πάντα θα είναι ανεξάρτητα από προέδρους, προπονητές, παίκτες, βαθμολογίες κτλ κτλ.

Καμία τύχη δεν είχε η Νεπτούνας στο φλογισμένο Nick Galis Hall. Ο ΑΡΗΣ μας ανταποκρίθηκε ιδανικά στο δυνατό παιχνίδι των Λιθουανών, πάτησε γκάζι στο 3^ο δεκάλεπτο και δεν ξανακοίταξε ποτέ πίσω του φθάνοντας κάποια στιγμή και στο +31.  Η πολυφωνία στην επίθεση και η ένταση των παικτών του Μίλιτσιτς στην άμυνα ήταν οι βασικοί λόγοι που ένα επικίνδυνο παιχνίδι μετατράπηκε σε υγιεινό. Εκστασιασμένος ο κόσμος στο κατάμεστο Nick Galis Hall απόλαυσε κάθε στιγμή της κιτρινόμαυρης κυριαρχίας.

ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΣΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε αγχωμένα, με άστοχες επιλογές και νευρικότητα, δίνοντας χώρο στη Νεπτούνας να προηγηθεί με 10-15. Ο Μίλισιτς στις γνωστές αλλαγές του πενταλέπτου έριξε τον Άντζουσιτς που μπήκε  μπαρουτοκαπνισμένος και άλλαξε εντελώς την εικόνα της αναμέτρησης σκοράροντας 14 πόντους μέσα σε λίγα λεπτά. Στη συνέχεια η άμυνα σκλήρυνε και άλλο και εκεί κάπου άρχισε να φαίνεται η διαφορά ποιότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες παρόλο που το ημίχρονο έκλεισε μόλις στο +6.

ΠΑΤΗΣΕ ΓΚΑΖΙ ΚΑΙ ΧΑΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ

Η άμυνα... στραγγάλισε κάθε σκέψη των Λιθουανών με τους Μποχωρίδη, Χάρελ, Νουά και Πουλιανίτη να είναι οι κύριοι εκφραστές της. ,Ο Τζόουνς έκανε ό,τι ήθελε στο αντίπαλο καλάθι, ο Νουά βρήκε πόντους, Φόρεστερ, Μήτρου Λόνγκ και Κουλμπόκα έβαλαν και αυτοί το χεράκι τους ώστε να φθάσουμε στο +31. Στο τέλος επήλθε η χαλάρωση και η διαχείριση δυνάμεων ενόψει της συνέχεια.

ΒΡΙΣΚΕΙ ΡΥΘΜΟ ΚΑΙ ΧΤΙΖΕΙ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ

Μεγάλωσε το νικηφόρο σερί για τον ΑΡΗ μας κόντρα στη Νεπτούνας και μάλιστα με μια πολύ πειστική εμφάνιση που επιβεβαιώνει ότι πλέον βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο. Για πρώτη φορά ίσως φέτος η ομάδα σε ένα πολύ σκληρό-physical παιχνίδι υπό την ανοχή των διαιτητών απάντησε με τον ίδιο τρόπο. Ως τώρα όποτε μας έπαιζαν σκληρά τα χάναμε. Σήμερα η ομάδα δεν μάσησε, απάντησε δυναμικά και δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης. Η επιλογή του Μίλιτσιτς να «περιορίσει» το ρόστερ έχει πιάσει τόπο. Οι παίκτες δείχνουν πιο προσηλωμένοι και διψασμένοι για νίκες. Έχει αρχίσει να κερδίζει και την εμπιστοσύνη του κόσμου και όχι άδικα. Πλέον μένει να φανεί αν αυτές οι τελευταίες καλές εμφανίσεις είναι η βάση ή το ταβάνι μας.

ΔΕΙΧΝΕΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ

Τελικός και για τις 2 ομάδες ήταν η σημερινή αναμέτρηση, στην πράξη όμως εξελίχθηκε σε παράσταση για έναν ρόλο. Σε μια από τις καλύτερες φετινές μας εμφανίσεις η ομάδα επικράτησε πολύ πιο εύκολα από όσο περιμέναμε. Πολλοί οι πρωταγωνιστές και οι αφανείς ήρωες σε μια από τις πιο εμφατικές νίκες της σεζόν.  Σημαντικότερο από όλα είναι ότι η ομάδα δείχνει έτοιμη και αποφασισμένη για να πάρει την πρόκριση στη Ρουμανία. Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ, όπως το έκανες σήμερα θα το κάνεις και την άλλη εβδομάδα!