Με 0 βαθμούς και 2 τραυματισμούς επιστρέφει ο ΑΡΗΣ μας στη Θεσσαλόνικη, από ένα παιχνίδι όπου μπορούσε να είχε κερδίσει περισσότερα αλλά όπως φάνηκε η πορεία του ήταν «προδιαγραμμένη». Η ομάδα έδειξε στις φάσεις των 2 γκολ αργά αντανακλαστικά και το πλήρωσε. Όταν όμως βρήκε τα πατήματα της και αποφάσισε να αντιδράσει έπεσε πάνω στον Μπόγκναρ και τον VAR όπου δεν είδαν τίποτα ούτε στο 3-1 αλλά ούτε και στο πέναλτι πάνω στον Αλφαρελά. Επιβεβαιώνοντας ότι τα «πλάνα» στον θαυμαστό κόσμο της σουπελίγδας δεν χαλάνε, όπως και αυτό το 1-4 με τον Παναθηναϊκό μέσα.

ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΔΡΑΝΕΙΑ

Η επιστροφή του Μεντίλ στο αριστερό άκρο μετά από τέσσερις μήνες, η επαναφορά του Αθανασιάδη κάτω από τα δοκάρια και ο νέος ρόλος του Γκαρέ πίσω από τον Καντεβέρε έδειχναν ότι ο Γρηγορίου ήθελε να διαχειριστεί διαφορετικά τα πράγματα από τον προκάτοχο του. Στην πράξη, όμως, το ξεκίνημα θύμιζε μια από τα ίδια. Οι αντίπαλοι μας μπήκαν πιο έτοιμοι, πιο συγκεντρωμένοι και εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο την αδράνεια της άμυνας μας για να προηγηθούν μόλις στο 9’ από μια στημένη φάση.

 Από εκεί και μετά η ομάδα μας πήρε κατοχή και μέτρα στο γήπεδο,  με καλή κυκλοφορία από τον άξονα. Στο 27’ ο Καντεβέρε με ανάποδο ψαλίδι άγγιξε το γκολ της χρονιάς, όμως η μπάλα σταμάτησε στο δοκάρι. Ήταν η φάση που θα μπορούσε να αλλάξει όλο το ματς αλλά δεν μας βγήκε. Ο ΑΡΗΣ συνέχισε να πιέζει και να απειλεί αλλά με αρκετή επιπολαιότητα στην τελική απόφαση.

ΑΡΓΑ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΑ, ΔΥΝΑΤΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ

Το Β ημίχρονο ξεκίνησε με την ομάδα μας να μπαίνει δυνατά. Και όπως μας συνηθίζει ο ΑΡΗΣ στις καλές στιγμές του που αρχίζει να σε πείθει ότι κάτι μπορεί να κάνει… στο τέλος έρχεται το «ανάποδο» γκολ. Πάλι αργά αντανακλαστικά από την άμυνα μας, κακή τοποθέτηση του Φρίντεκ και ο Ταμπόρδα σχεδόν ανενόχλητος έκανε το 2-0. Κόντρα στη ροή του αγώνα.

Κόντρα όμως σε ότι παρακολουθούμε από την αρχή της χρονιάς, η ομάδα μας όχι μόνο δεν εγκατέλειψε τη μάχη αλλά πείσμωσε ακόμη περισσότερο. Ένα πείσμα που μετουσίωσε σε γκολ ο Ράτσιτς με μια σουτάρα για το 2-1 στο 72’. Σε μια φάση διαρκείας όπου το VAR τη γύρισε πολύ πίσω για να πείσει τον Μπόγκναρ να το ακυρώσει για ένα ακόμη «touch». Τελικά ο Μπόγκναρ είδε το οφθαλμοφανές και καταμέτρησε το γκολ.

Προφανώς και αυτή η απόφαση του Μπόγκναρ σε συνδυασμό με την ανεβασμένη απόδοση μας σήμανε συναγερμό εκεί στο VAR μιας και οι εντολές που είχαν εξαρχής ήταν ξεκάθαρες. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να είναι στο 1-4 και για να γίνει αυτό πρέπει να κερδίσει. Δεν εξηγείται αλλιώς το να μην το βλέπουν καν στο VAR το 3-1 του Τεττέη που ρίχνει κάτω τον Αθανασιάδη για να του φύγει η μπάλα ή την ανατροπή του Αλφαρελά από τον τερματοφύλακα. Δεν μιλάμε για φάσεις που μπορούν να ερμηνευτούν ποικιλοτρόπως. Ξεκάθαρες φάσεις, ξεκάθαρη αλλοίωση αποτελέσματος.

ΘΕΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΒΑΣΕΙ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΑΛΛΑ ΘΕΛΕΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΚΟΜΗ

Στο ντεμπούτο του Γρηγορίου η ομάδα μας δεν έκανε το τέλειο ματς. Πλήρωσε την αδράνεια στο πρώτο γκολ και τα αργά αντανακλαστικά στο δεύτερο ημίχρονο. Δεν ήταν όμως για 3-1 το παιχνίδι. Ίσως για πρώτη φορά φέτος είδαμε αντίδραση με διάρκεια. Είδαμε έναν ΑΡΗ να πεισμώνει και να ανεβάζει και άλλο την ένταση. Είδαμε παίκτες να κουβαλάνε την μπάλα και να την προωθούν μπροστά με ταχύτητα.  Προφανώς και η ομοιογένεια  απουσιάζει σε αυτό το σύνολο αλλά δεν θα μπορούσε να είναι και διαφορετική η κατάσταση με όλα όσα έχουν συμβεί φέτος. Είχαμε όμως τις στιγμές μας, είχαμε και αυτά που μας έκλεψαν. Η συνέχεια θα δείξει αν σήμερα ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα έγινε μια νέα αρχή ή απλά είδαμε ένα ψυχολογικό boost από την αλλαγή προπονητή που μέχρι το επόμενο παιχνίδι θα έχει εξασθενίσει. Στο επόμενο και στα επόμενα που θα κριθεί πλέον και η συμμετοχή μας στο 5-8.

ΞΥΠΝΗΣΑΝ ΜΝΗΜΕΣ ΦΡΑΠΑΡ

Ξύπνησαν μνήμες από τον τελικό του Βόλου και την Φραπάρ σήμερα, με τον διαιτητή Μπόγκναρ και το VAR να διαμορφώνουν το τελικό αποτέλεσμα. Παρά τα λάθη του, ο ΑΡΗΣ μας αντέδρασε και πάλεψε   μέχρι να τον «τελειώσουν». Μπορεί πάλι να χάναμε, μπορεί να έληγε Χ, μπορεί και να κερδίζαμε. Υποθετικά πάντα μιας και στη σκληρή πραγματικότητα του ελληνικού ποδοσφαίρου αυτά δεν αφήνονται στη τύχη. Και αυτό είναι που απογοητεύει περισσότερο. Όχι η ήττα, αλλά το ότι δεν σου επετράπη να διεκδικήσεις αυτό που αξίζεις μέχρι το τέλος.

ΥΓ. Το ότι συμβαίνουν αυτά στο ελληνικό πρωτάθλημα δεν είναι κάποιου είδους δικαιολογία για να μην κάνεις αυτά που πρέπει να κάνεις σωστά ως σύλλογος και να μην παλεύεις με όλες τις δυνάμεις σου σε κάθε παιχνίδι. Δεν χάνονται όμως μόνο από τα δικά μας λάθη οι τίτλοι και οι στόχοι. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να το αναγνωρίζουμε όποτε συμβαίνει ανεξάρτητα από την αγωνιστική κατάσταση της ομάδας μας.

ΥΓ2. Διαχρονικά η μοναδική αντίδραση του Αρειανού σε αυτή τη δυσωδία ήταν, είναι και θα είναι η συσπείρωση γύρω από την ομάδα. Η απαξίωση της ομάδας από τον ίδιο της τον κόσμο, είναι βούτυρο στο ψωμί τους.

Δεν τα κατάφερε ο ΑΡΗΣ μας στην Τούμπα γνωρίζοντας την ήττα με 1-0 από τον συμπολίτη σε ένα παιχνίδι που σημαδεύτηκε από τη διαιτησία του Μπόγκναρ και τις «αποφάσεις» των βοηθών του στο  VAR. Από το ανύπαρκτο πέναλτι που απέκρουσε ο Κουέστα, το εξόφθαλμο επιθετικό φάουλ στη φάση του γκολ που έκρινε την αναμέτρηση μέχρι και τα «επιλεγμένα» φάουλ σε κάμποσες φάσεις. Η ομάδα σίγουρα δεν ήταν αυτή που έπρεπε στο ντέρμπι αλλά δεν παύει το τελικό αποτέλεσμα να έχει διαμορφωθεί ξεκάθαρα από τις διαιτητικές αποφάσεις.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΕΛΕΓΞΕΙ ΤΟΝ ΡΥΘΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΙ ΤΑ ΦΘΗΝΑ ΛΑΘΗ

Και οι 2 ομάδες μπήκαν με στόχο να κρατήσουν και να κυκλοφορήσουν την μπάλα με τον αντίπαλο μας να ανεβαίνει πιο συχνά προς την περιοχή μας. Και αν στο ξεκίνημα φάνηκε ο ΑΡΗΣ να έχει τον έλεγχο και να μην αγχώνεται από την πίεση των αντιπάλων κάπου μετά το 25’ χάθηκε η συγκέντρωση και οδηγηθήκαμε σε μια  σχεδόν αδικαιολόγητη οπισθοχώρηση μιας και τα λάθη στον χώρο του κέντρου και η ευκολία που «πουλούσαμε» την μπάλα έσπαγαν νεύρα. Μια οπισθοχώρηση που έδωσε την ευκαιρία στον συμπολίτη να μένει ψηλά και να ψάχνει πιο έντονα το γκολ. Ωστόσο το γκολ στη λήξη του Α ημιχρόνου προήλθε μετά από ένα επιθετικό φάουλ πάνω στον Πίρσμαν σε μια καθαρή φάση όπου o διαιτητής και το VAR δεν είδαν απολύτως τίποτα!

ΧΑΛΑΡΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΜΕ ΦΛΥΑΡΗ ΚΑΤΟΧΗ

Στο Β ημίχρονο περιμέναμε να δούμε  έναν διαφορετικό ΑΡΗ που θα κυνηγήσει με πείσμα το γκολ αλλά αντί για αυτό είδαμε μια ομάδα να έχει την μπάλα στα πόδια της και να μην ξέρει πως να επιτεθεί. Παράλληλα είδαμε και πόσο μέτριος ήταν και ο αντίπαλος μας που αρκέστηκε στο «κάλπικο» γκολ και κλείστηκε στο καβούκι του σαν μια μικρή ομαδούλα με άναρχα διωξίματα και μπόλικες καθυστερήσεις. Είχαμε κάποιες στιγμές όπου θα μπορούσαμε να ισοφαρίσουμε αλλά βάσει της εικόνας του αγώνα στην επανάληψη θα έπρεπε να είχαμε δημιουργήσει πολλαπλάσιες ευκαιρίες.

ΝΤΕΡΜΠΙ ΜΕ ΣΗΜΑΔΕΜΕΝΗ ΤΡΑΠΟΥΛΑ

Μπορεί να ήταν αυτή η μια φάση του γκολ που διαμόρφωσε το τελικό αποτέλεσμα αλλά ο διαιτητής από το ξεκίνημα μας έστελνε τα μηνύματα. Από ανάποδα κόρνερ μέχρι, παίζεται σε κάθε πτώση παίκτη μας, παρατηρήσεις αντί για κίτρινες σε ξεκάθαρες παραβάσεις και μια κόντρα διαιτησία που μας έκοβε με κάθε ευκαιρία τα «φτερά». Ούτε καν τα προσχήματα δεν κρατήθηκαν,  καταλογίζοντας από το πουθενά πέναλτι σε μια φάση για χέρι με το VAR να κάνει τα «μαγικά» του και τον διαιτητή να συμφωνεί. Το ότι μετά το 65’ ξαφνικά ξεκίνησε να σφυρίζει και κάποιο φάουλ υπέρ μας απλά επιβεβαιώνει τον τρόπο σκέψης του Ούγγρου διαιτητή.

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ

Ανέτοιμος πνευματικά παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα, δίνοντας χώρους στον συμπολίτη και επιτρέποντας του να μοιάζει απειλητικός παρόλο που αδυνατούσε να χτίσει μια ουσιαστική ευκαιρία. Τα λάθη σε απλές μεταβιβάσεις στο κέντρο και οι ανούσιες τρίπλες στα μετόπισθεν που χάριζαν την μπάλα στον αντίπαλο κόντρα σε μια πιο ικανή ομάδα θα κατέληγαν σε Βατερλό. Πέρα του Οντουμπάτζιο που έβγαλε μια ένταση παραπάνω και τον Κουέστα που σχεδόν όποτε χρειάστηκε ήταν εκεί,  οι υπόλοιποι κινήθηκαν σε μέτρια επίπεδα. Δεν βρήκε λύσεις μέσα στο παιχνίδι ο Πάρντιου όπου και στο κομμάτι της ψυχολογικής προετοιμασίας δεν μπόρεσε να εμπνεύσει τους παίκτες του για να δώσουν το κάτι παραπάνω. Συμπαθητικό το ντεμπούτο του Νταρίντα που φαίνεται ικανός να προσφέρει ουσιαστική βοήθεια στην ομάδα.

ΣΤΗΝ ΚΑΚΗ ΣΟΥ ΜΕΡΑ ΤΟΝ  ΔΙΑΙΤΗΤΗ ΔΕΝ ΤΟΝ ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ

Έναν εντελώς διαφορετικό ΑΡΗ περιμέναμε να δούμε σήμερα στο ντέρμπι και αυτό ίσως να πληγώνει ακόμη περισσότερο από την ήττα. Άλλωστε μια ήττα σαν τη σημερινή με ένα γκολ που δεν έπρεπε να μετρήσει και έναν διαιτητή σε εντεταλμένη αποστολή δεν μας αγγίζει. Στην κακή σου μέρα  όμως τον διαιτητή δεν μπορείς να τον κερδίσεις… και σήμερα ο ΑΡΗΣ δεν ήταν αυτός που έπρεπε. Έλειψε ο Πάλμα αλλά πιο πολύ έλειψε η πίστη για το διπλό. Συνεχίζουμε…

ΥΓ. Αργά ή γρήγορα και το χαρτί των ξένων διαιτητών θα καιγόταν οριστικά στην Ελλάδα.

ΥΓ2. Όσο κακός και αν ήταν ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν παύει το αποτέλεσμα να διαμορφώθηκε από τη διαιτησία.