Μια ανάσα έφθασε ο ΑΡΗΣ από το να πάρει την πρώτη φετινή του νίκη σε ντέρμπι και μαζί μια θέση στην προνομιούχα 4αδα του κυπέλλου, στα τελευταία δευτερόλεπτα όμως της αναμέτρησης αδράνησε και το πλήρωσε… Μέχρι όμως να φθάσουμε σε αυτό το σημείο είχε καταφέρει να επιβληθεί πέρα του ποακ και του προκλητικού Παπαπέτρου που μαζί με το VAR τα έβλεπαν όλα ασπρόμαυρα. Και αυτή τη προσπάθεια κρατάμε ενόψει της συνέχειας τόσο στο κύπελλο όσο και στο πρωτάθλημα.

ΜΕ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΟΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ …ΚΑΙ ΤΟ VAR

Καλύτερα μπήκαν οι αντίπαλοι μας στα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης δημιουργώντας απειλητικές καταστάσεις και πιέζοντας ψηλά. Ο Αθανασιάδης όμως ήταν σε ετοιμότητα και κράτησε το μηδέν σε 2-3 επικίνδυνες καταστάσεις. Ο Παναγίδης λίγο έλειψε να σπρώξει την μπάλα στην πρώτη αντίδραση μας αλλά τον πρόλαβε ο αμυντικός. Σε ένα παιχνίδι με ωραίο ρυθμό όπως εξελισσόταν ο Παπαπέτρου και το VAR θέλησαν να πρωταγωνιστήσουν με τα εκατέρωθεν αγκαλιάσματα μεταξύ Μόντσου και Βολιάκου να βαφτίζονται πέναλτι υπέρ του συμπολίτη! Ο Αθανασιάδης είπε όχι με μια μεγαλοπρεπής απόκρουση και ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε να ανεβάζει την απόδοση του. Στο 42’ η μπάλα «χάθηκε» από τους παίκτες μας, ο Πέρεθ τρύπωσε στην αντίπαλη περιοχή έστειλε την μπάλα στα δίχτυα με εξαιρετικό τρόπο …για να καταλήξουμε στην ακύρωση του για οφσάιντ στο ξεκίνημα της φάσης.

ΓΚΟΛ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ

Από τα μέσα του πρώτου ημιχρόνου η ομάδα έδειχνε να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της αναμέτρησης, να παίζει πιο έξυπνα και να βρίσκει τους τρόπους να γίνεται απειλητική. Με την ίδια λογική μπήκε και στο Β ημίχρονο και μόλις στην πρώτη ουσιαστικά φάση ο Γένσεν έβγαλε ωραία σέντρα από τα πλάγια και ο επερχόμενος Ντούντου κάρφωσε την μπάλα στα δίχτυα για το 1-0! Ένα γκολ που έδωσε περισσότερη αυτοπεποίθηση στην ομάδα και της επέτρεψε να ελέγξει το παιχνίδι με σχετική ευκολία.

ΣΠΡΩΞΕ ΣΠΡΩΞΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ

Δεν ήταν μια και δυο οι φάσεις που ο Παπαπέτρου έσπρωχνε τον ποακ προς την πλευρά μας και μαζί με το VAR έκλειναν τα μάτια σε κραυγαλέες περιπτώσεις. Η ξεκάθαρη 2^η κίτρινη κάρτα και αποβολή του Χαλτσίδη στο 85’ «πνίγηκε» στην επιθυμία του Παπαπέτρου ο ποακ να μείνει ζωντανός μέχρι το τέλος. Όπως και έγινε στην τελευταία φάση του αγώνα όπου οι παίκτες μας δεν μπόρεσαν να διώξουν την μπάλα και έδωσαν την ευκαιρία για την ισοφάριση.

ΤΑ ΣΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΛΗΝ ΜΙΑΣ ΠΕΡΙΕΡΓΗΣ ΒΡΑΔΙΑΣ

Πικρή γεύση μας άφησε το παιχνίδι όπως ολοκληρώθηκε παρά την σημαντική προσπάθεια που κατέβαλλαν οι παίκτες μας για να πάρουν τη νίκη. Οι αλχημείες του Χιμένεθ αυτή τη φορά έπιασαν τόπο και σε συνδυασμό με την αγωνιστική άνοδο κάποιων παικτών όπως του Πέρεθ, του Ντούντου και του Φατιγκά αλλά και την επιστροφή του πολύ καλού σήμερα Γιένσεν είδαμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ. Έναν ΑΡΗ με περισσότερα τρεξίματα και κίνηση στον χώρο ακόμη και από παίκτες όπως ο Παναγίδης και ο Φρίντεκ. Έναν ΑΡΗ πιο ρεαλιστή που άφησε το ανούσιο build up από πίσω στην άκρη και  προτίμησε τις μακρινές μπαλιές και τα γεμίσματα. Τώρα για την αδυναμία του κέντρου να έχει ουσιαστικό ρόλο στο παιχνίδι ο Μόντσου παραμένει ο αδύναμος κρίκος. Η προσφορά του Ισπανού απέχει πολύ από τα προσδοκόμενα και αυτό δημιουργεί πρόβλημα. Πρόβλημα που τα τρεξίματα τους το κάλυψαν ως έναν βαθμό όλοι οι υπόλοιποι. Κρίμα που η σημερινή εμφάνιση δεν συνοδεύτηκε και με τη νίκη αλλά στο ελληνικό ποδόσφαιρο μετράνε και άλλα πράγματα. Πράγματα όμως που δεν έχουν να κάνουν με τους παίκτες μας, τον Χιμένεθ και την προσπάθεια ανάκαμψης που παρακολουθήσαμε και σήμερα.

ΕΧΑΣΕ ΤΗ ΝΙΚΗ, ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΙΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ

Μέσα από τα χέρια του έχασε ο ΑΡΗΣ μας τη νίκη και μαζί την ευκαιρία να «κλειδώσει» ένα σημαντικό πλεονέκτημα για τη συνέχεια του κυπέλλου. Η «στήριξη» του Παπαπέτρου(και του VAR) στον συμπολίτη στο τέλος έπιασε τόπο …χαλώντας μια ωραία βραδιά. Η ομάδα έδειξε ένα καλό πρόσωπο και δικαιολογημένα νιώθει αδικημένη από το τελικό αποτέλεσμα. Μια αδικία που θα πρέπει να μας πεισμώσει και σε 3 ημέρες, σε ένα εξίσου σημαντικό παιχνίδι να παρουσιαστούμε ακόμη καλύτεροι και να πάρουμε τη νίκη που δεν πήραμε σήμερα.

3 γκολ πέτυχε ο ΑΡΗΣ μέτρησε τελικά το 1 και αυτό ήταν αρκετό για να κλείσει η χρονιά με μια ευχάριστη πινελιά. Ωστόσο ο εκνευρισμός που πρόσφερε ο διαιτητής Ζαμπάλας και οι βοηθοί του στο VAR μάλλον υπερκάλυψαν την χαρά της νίκης. Μια χαρά που μετριάστηκε και από την αναποτελεσματικότητα των παικτών χάνοντας για ακόμη μια φορά μπόλικες «άχαστες» ευκαιρίες. Έστω και με μπόλικο σασπένς… το «χρυσό» γκολ το έβαλε ο Γκρέι και ο ΑΡΗΣ πήρες 3 πολύτιμους βαθμούς που τους είχε πάρα πολύ ανάγκη.

ΖΑΜΠΑΛΑΣ ΚΑΙ VAR Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ

Δεν υπήρχε Παναιτωλικός σήμερα στο γήπεδο και έτσι αυτόματα οι αντίπαλοι μας μέσα στο γήπεδο ήταν ο διαιτητής, οι VARίστες και η αστοχία μας. Αστοχία που στο πρώτο μέρος «έσπασε» σε 2 φάσεις με τον Γκρέι αλλά το VAR είδε οφσάιντ. Και αν την 2^η φορά που σκόραρε ο Γκρέι ήταν καθαρά οφσάιντ στο πρώτο γκολ δεν υπάρχει καμία απολύτως παράβαση. Για αυτό άλλωστε όπως συνηθίζουν στα γκολ του ΑΡΗ το VAR έκανε μια σύσκεψη 5’ και κατάφεραν να στήσουν τις γραμμές όπως βόλευε για να δικαιολογήσουν την ακύρωση του γκολ. Πέρα από αυτήν την ξεκάθαρη περίπτωση υπήρχε μια μόνιμη ανοχή στα μαρκαρίσματα των αντιπάλων μας και μια υπέρμετρη ευαισθησία όπως πιέζαμε τους παίκτες του Παναιτωλικού.

Η ΑΣΙΣΤ ΤΟΥ ΜΑΝΤΣΙΝΙ ΚΑΙ ΤΟ ΓΚΟΛ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΚΡΕΪ

Το Β ημίχρονο ξεκίνησε με τον ΑΡΗ να επιμένει και να δικαιώνεται στο 52’ όπου ο Μαντσίνι με μια ωραία σέντρα από τα πλάγια έδωσε την ευκαιρία στον Γκρέι να μπει δυνατά στην φάση και να προλάβει με τον κεφάλι τον αντίπαλο τερματοφύλακα. Το γκολ πρόσφερε ανακούφιση αλλά όχι την ηρεμία και το καθαρό μυαλό που χρειαζόμασταν. Από τη μια ο διαιτητής να σφυρίζει ότι θέλει και από την άλλη να χάνονται απίθανες ευκαιρίες για να κλειδώσει η νίκη. Ο τραυματισμός του Πάλμα από σκληρό μαρκάρισμα αντιπάλου που δεν σφυρίχτηκε καν φάουλ ήταν το κερασάκι στην άνοστη τούρτα μιας περίεργης βραδιάς… όπου το αντιποδόσφαιρο του Παναιτωλικού, η αστοχία των παικτών μας και ο τραγέλαφος της ελληνικής διαιτησίας-παράγκας έκλεψαν την παράσταση.

ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΟΣ ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΗ ΖΟΡΙΖΕΤΑΙ

Αισθητά βελτιωμένος ο ΑΡΗΣ μας σήμερα με τον Πάρντιου να προχωράει σε ορθολογικές επιλογές δίνοντας ταυτόχρονα την ευκαιρία και στον Μανού Γκαρθία. Είχαμε τον έλεγχο του αγώνα, δημιουργήσαμε κάμποσες καλές ευκαιρίες, βάλαμε 2 κανονικά γκολ (με το ένα να ακυρώνεται) αλλά και πάλι η ομάδα έδειξε να έχει  έλλειψη αυτοπεποίθησης. Μόνο έτσι εξηγείτε η δυσκολία στην τελική προσπάθεια ακόμη και σε φάσεις που λες δεν γίνεται να χαθεί το γκολ. Όπως κόντρα στον Λεβαδειακό έτσι και σήμερα σπαταλήθηκαν σπουδαίες ευκαιρίες ώστε ο ΑΡΗΣ να γράψει εύκολα 4-5 γκολ. Ναι μεν είδαμε περισσότερους συνδυασμούς, προσπάθειες για κάθετες πάσες και τους παίκτες μας να επικοινωνούν καλύτερα μεταξύ τους αλλά χρειάζεται κάτι παραπάνω ώστε η ομάδα να φθάσει στα επιθυμητά επίπεδα. Όπως και στον χώρο του κέντρου όπου οι παίκτες του Παναιτωλικού κυκλοφορούσαν την μπάλα ανενόχλητοι. Μέτρια πράγματα από τον Γκαρθία που έχασε και μια απίθανη ευκαιρία αλλά μετά από τόσο μεγάλη «αποχή»  ίσως να του λείπει αγωνιστικός ρυθμός. Μας τρέλανε ο Γκρέι σήμερα σκοράροντας 3 φορές, κερδίζοντας πολλές μονομαχίες, βγάζοντας μια εκπληκτική πάρε βάλε πάσα στον Γκαρθία αλλά και πάλι έχασε ευκαιρίες που πρέπει να τις κάνει γκολ. Σίγουρα όμως ήταν στους διακριθέντες μαζί με τον πολύ καλό Οντουμπάτζιο που σχεδόν έκανε τα πάντα στο παιχνίδι. Σταθερά καλός ο Γκαρσία αν και θα μπορούσε να είχε συνδυάσει την σημερινή του εμφάνιση και με ένα γκολ. Βελτιωμένος και ο Μαντσίνι που δείχνει να αφήνει το σήριαλ της μεταγραφής του στην άκρη. Έσπρωχνε ο Πάλμα την ομάδα στην επίθεση αλλά είχε αρκετές κακές επιλογές.

ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΟΝ ΔΙΑΙΤΗΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΟΧΙΑ ΤΟΥ

Με γκολ που δεν βρήκαν τρόπο να ακυρώσουν ο διαιτητής, οι επόπτες και το VAR ο ΑΡΗΣ κατάφερε να κερδίσει τον ανύπαρκτο Παναιτωλικό και να μαζέψει 3 πολύτιμους βαθμούς στο φινάλε της χρονιάς. Βελτιωμένη η ομάδα, κυριάρχησε μέσα στο γήπεδο αλλά χωρίς να καταφέρει να μεταφράσει τις σπουδαίες ευκαιρίες σε πολλά γκολ. Εστω και με το 1-0 η δουλειά έγινε και πλέον κοιτάμε τη συνέχεια αναμένοντας το “lifting” της μεταγραφικής περιόδου.  Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Σουπερλιγδα στα καλύτερα της… από το αντιποδόσφαιρο του Παναιτωλικού, τις δηλώσεις του προπονητή του Παναιτωλικού που δεν(!?!?) είδε ευκαιρίες του ΑΡΗ μέχρι και τον αηδιαστικό Ζαμπάλα και τους «επιστήμονες» στο VAR που πάλι έκαναν τα μαγικά τους.

Από το «γεμάτο» ρόστερ που στις λεπτομέρειες δεν κατάφερε να προχωρήσει στην Ευρώπη και τους υψηλούς στόχους που έθεσε η διοίκηση στην τριάρα από τον Παναιτωλικό και στην απόλυση του Μπούργος μόλις μετά από 6 επίσημα παιχνίδια και απολογισμό 4 νίκες και 2 ήττες. Η χειρότερη δυνατή εξέλιξη σε ένα σημείο όπου ο κόσμος ήταν «ζεστός» και όντως είχε πιστέψει ότι με αυτόν τον προπονητή, αυτό το ρόστερ και 2-3 ουσιαστικές κινήσεις ενίσχυσης θα μπορούσαμε να πετύχουμε σπουδαία πράγματα. Η «σφαλιάρα» στο Αγρίνιο και οι σπασμωδικές αντιδράσεις της διοίκησης με την απόλυση ενός προπονητή που πριν λίγες ημέρες είχε την αμέριστη στήριξη όλων απλά φανερώνει ότι ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ θέλει πολύ δουλειά ακόμη σε όλα τα επίπεδα για να μπορεί να ονειρεύεται…

ΑΠΟ ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟ ΣΤΟ «ΝΑΥΑΓΙΟ» ΣΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ

Μπορεί σε σχέση με το παιχνίδι με τον Λεβαδειακό στο Αγρίνιο να μην είχαμε το εντυπωσιακό Β ημίχρονο όμως οι ευκαιρίες για να βάλεις γκολ αλλά και να δεχθείς υπήρχαν όπως ακριβώς και στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος. Η διαφορά ήταν η αποτελεσματικότητα η δική μας αλλά και των αντιπάλων μας. Με τον Λεβαδειακό έβαλες τα γκολ χάρη στον εντυπωσιακό Μαντσίνι και κλείδωσες το παιχνίδι από νωρίς όταν οι αντίπαλοι μας αν και είχαν τις προϋποθέσεις για να πετύχουν γκολ δεν το κατάφεραν. Αντιθέτως ο Παναιτωλικός δεν σου χαρίστηκε, αξιοποίησε κάποιες από τις ευκαιρίες που του δόθηκαν, αφήνοντας όλους εμάς να αναρωτιόμαστε πως θα είχε εξελιχθεί το παιχνίδι αν κάποιο από τα σουτ των Μαντσίνι και Γκρέι έβρισκαν στόχο. Ωστόσο οι αδυναμίες και τα κενά ήταν ακριβώς τα ίδια. Το κέντρο μια μεγάλη τρύπα, τα εύκολα λάθη στην άμυνα μια κακή συνήθεια και η έλλειψη έντασης και ενέργειας σε πολλές φάσεις του αγώνα καταστροφική. Και όταν δεν κερδίζεις ώστε να βαφτίσεις τη νίκη σου «επαγγελματική» τότε τα προβλήματα δεν κρύβονται κάτω από το χαλάκι.

ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΗΜΕΡΑ Η ΔΙΑΤΗΣΙΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΣ

Και αν για τον ΑΡΗ υπάρχουν δικαιολογίες και ευθύνες για τα κακώς κείμενα, για τον διαιτητή και τον VARista δεν υπάρχει καμία δικαιολογία αλλά μόνο η ευθύνη μιας συνειδητής απόφασης να μην δοθεί πέναλτι στη φάση του Ιτούρμπε. Ναι η «θεωρητική» διαφορά των 2 ομάδων και τα θέλω μας λένε ότι μπορούμε να κερδίζουμε και τους διαιτητές αλλά δεν παύει να ήταν μια ωμή παρέμβαση στη ροή του αγώνα. Ακόμη και αν ο ΑΡΗΣ δεν ήταν όσο καλός θα θέλαμε, το να έμπαινε στο Β μέρος μπροστά στο σκορ με 1-2 χάρη σε ένα πεντακάθαρο πέναλτι μπορεί να οδηγούσε σε κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που ζήσαμε. Και σε αυτό το κομμάτι είχαμε απότομη προσγείωση μιας και στο ποδοσφαιρικό Ελλαδιστάν δεν γίνεται να λογαριάζεις χωρίς πρόσβαση στην «παράγκα»…

ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΡΑΒΔΑΚΙ ΤΟΥ ΜΠΟΥΡΓΟΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΟΥ

Από όποια πλευρά και αν το δεις το θέμα της απόλυσης του Μπούργος λογική δεν μπορείς να διακρίνεις… Είτε όταν τον βλέπαμε «μάγο» και ο πρόεδρος μιλούσε για διεκδίκηση τίτλων όλοι δεν ξέραμε τι βλέπαμε και τι λέγαμε είτε τώρα είμαστε μάρτυρες άλλης μια σπασμωδικής κίνησης-αντίδρασης της διοίκησης χωρίς πλάνο και λογική. Και όλα αυτά με έναν προπονητή που πέρσι ήρθε και σου έσωσε τη χρονιά και φέτος πρόλαβε σε 6 επίσημες αναμετρήσεις να έχει 4 νίκες και 2 ήττες. Όπως πολλοί αναγνωρίσαμε την στήριξη που παρείχε στον Μάντζιο ο Καρυπίδης έτσι τώρα σε αντίθετο κοντράστ κοιτιόμαστε μεταξύ μας με αμηχανία. Παραδίδεις τα κλειδιά σε έναν προπονητή, προχωράς σύμφωνα με τα θέλω του σε ριζική ανανέωση της ομάδος αφήνοντας παίκτες που ίσως και φέτος να ήταν πολύτιμοι όπως οι Σάσα, Γκάμα, Ματίγια, Σούντγκρεν και ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι δεν σου κάνει. Και μόλις στην 3η αγωνιστική του πρωταθλήματος ξαναξεκινάς από το μηδέν.

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΠΑΣΜΩΔΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Απότομη και οδυνηρή προσγείωση όλων μας στο Αγρίνιο… με την ομάδα να μην μπορεί να επιβληθεί κόντρα σε ένα υποδεέστερο σύνολο, τον κόουτς να κινείται στα χαμένα προσπαθώντας να τους έχει όλους ικανοποιημένους, την διαιτησία να αρπάζει την ευκαιρία για να σου κάνει τη ζημιά και τον πρόεδρο να λειτουργεί σπασμωδικά και να ακυρώνει με ευκολία ότι «αποθεώναμε» τους τελευταίους μήνες… Μπορεί να τα έχει ξανακάνει αυτά ο Κάρυ και να μας βγήκαν σε καλό αλλά αυτές δεν είναι πρακτικές σοβαρής ομάδος. Πίσω στο μηδέν με προορισμό το άγνωστο…

ΥΓ. Καλά κάνουμε και έχουμε απαιτήσεις από την ομάδα, τον προπονητή και τον πρόεδρο αλλά το πέναλτι που «έπνιξαν» χθες μπορεί να άλλαζε τα πάντα.

ΥΓ2. Ένα τεράστιο μπράβο σε όλους όσους απαρτίζουν την Δομή της 1ης Φεβρουαρίου 2022 "Εις το όνομα του Άλκη" για την παρουσία τους στο Αγρίνιο. Όσο υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, υπάρχει ελπίδα για την κοινωνία μας.

Νέο χειρουργείο για τον ΑΡΗΣ μας στο ΟΑΚΑ με την ΑΕΚ της «εξυγιαντικής συμμαχίας» να μας κλέβει ακόμη μια σπουδαία νίκη. Πνίγηκε η πρώτη κίτρινη κάρτα του Μάνταλου για ίδιο ακριβώς τράβηγμα  ενώ η πέναλτι εφεύρεση στο 86 που οδήγησε στο Χ επιβεβαίωσε τους φόβους που υπήρχαν για τη διαιτησία. Ωστόσο η παλικαρίσια εμφάνιση μας στο δεύτερο ημίχρονο με ενδεκάδα ειδικών συνθηκών αποτελεί οδηγό για την πρόκριση στο παιχνίδι της Τετάρτης.

Κακό το ξεκίνημα για τον ΑΡΗ μας μιας και ο Ένινγκ προσπάθησε να μπερδέψει λίγο τα πράγματα βάζοντας τον Μανσίνι στην κορυφή και ρίχνοντας στην μάχη τους Τόνσο και Σόουζα . Τα πράγματα μπερδεύτηκαν ακόμη περισσότερο στην πορεία όταν αρχικά ο Βέλεθ και στη συνέχεια ο Σόουζα αποχώρησαν τραυματίες σε ένα παιχνίδι όπου ήδη απουσίαζαν οι Κόρχουτ και Σούντγκρεν. Αυτή ακριβώς την κατάσταση προσπάθησε να εκμεταλλευτεί η ΑΕΚ που έτσι και αλλιώς πατούσε καλύτερα αλλά υπολόγιζε χωρίς τον Κουέστα που σήμερα είχε εξαιρετικές τοποθετήσεις και καλές αντιδράσεις. Στο Β ημίχρονο αν και η ομάδα αγωνιζόταν με σχήμα ανάγκης με 1 καθαρό στόπερ και κανένα μπακ έπαιξε έξυπνα και πιο παθιασμένα αλλάζοντας τις ισορροπίες του αγώνα. Ισορροπίες που άλλαξαν για τα καλά στο 51’ με το γνωστό ψευτομαγκάκι Μάνταλο να τραβάει προκλητικά(για 2^η φορά στο παιχνίδι) τον Μπα μέσα στην μεγάλη περιοχή και το VAR περιέργως για τα Ελληνικά δεδομένα να κάνει σωστά τη δουλειά του. Ο Γκάμα έκανε το 0-1 αλλά το προβάδισμα μας κράτησε μόλις για λεπτά μιας και τα αμυντικά μας προβλήματα ήταν πάρα πολλά από τα πλάγια. Παρά την ψυχρολουσία της ισοφάρισης οι παίκτες του Μίχαελ Ένινγκ δεν το έβαλαν κάτω αλλά αντιθέτως έβγαλαν πείσμα και άρχισαν να απειλούν ολοένα και περισσότερο την αντίπαλη εστία. Κάπως μετά από κλέψιμο στο κέντρο και έναν ωραίο συνδυασμό ο Τόνσο έβγαλε τη σέντρα στον Μαρτίνες και ο Αργεντινός με εντυπωσιακή γυριστή κεφαλιά έκανε το 1-2! Όταν όμως παίζεις με τα αγαπημένα παιδιά της εξυγίανσης τίποτα δεν τελειώνει πριν το τελικό σφύριγμα και έτσι ο Παπαπέτρου ανακάλυψε σε μια διεκδίκηση της μπάλας που κατευθυνόταν εκτός περιοχής πέναλτι από όπου έγινε και το τελικό 2-2.

Εξαρχής αυτό το παιχνίδι ήταν ειδικών συνθηκών αλλά οι καταστάσεις το έκαναν ακόμη πιο ιδιαίτερο. Μέσα όμως σε αυτή την ανακατωσούρα ο ΑΡΗΣ έδειξε στοιχεία εξαιρετικής ομάδος και κυρίως ότι πνευματικά είναι πανέτοιμος. Κορυφαίος ο Κουέστα με τις αποκρούσεις του που κράτησε όρθια την ομάδα. Πολύ καλός ο Μανσίνι και ο Τόνσο που έκαναν μεσοεπιθετικά την διαφορά για την ομάδα μας ενώ και ο Μαρτίνες απέδειξε ότι ο ΑΡΗΣ ακόμη και στον πάγκο(ή την κερκίδα) έχει παίκτες με ποιότητα.  Καλά τα πήγε και ο Μπα παρόλο που έπαιξε σε μια άγνωστη για αυτόν θέση. Ανέβασε την απόδοση του ο Σάσα σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια και αυτό είναι πολύ καλό σημάδι ενόψει του ημιτελικού. Άφαντος σχεδόν ο Ντιγκινί που με την εμφάνιση του μάλλον μας έδειξε ότι πνευματικά είναι ήδη φευγάτος…  Λίγα πράγματα από τους Γκάμα, Φετφατζίδη, Ματίγια και Λάρσον που μάλλον δεν θέλανε να ρισκάρουν την παρουσία τους στο παιχνίδι της Τετάρτης.

 Παρά την άδικη ισοπαλία όπως κύλησε το παιχνίδι μόνο υπερηφάνεια νιώθουμε για αυτή την ομάδα που στάθηκε όρθια και ξεγύμνωσε την ψευτοεξυγίανση για ακόμη μια φορά. Αυτό που σίγουρα μας πίκρανε είναι ο τραυματισμός του Βέλεθ που χάνει το παιχνίδι της Τετάρτης. Με το πάθος και το πείσμα όμως που έβγαλαν οι παίκτες μας στο Β ημίχρονο δεν φοβόμαστε τίποτα. Κρίμα που δεν θα μπορέσουμε να είμαστε στο γήπεδο να υποδεχθούμε τα καλόπαιδα της ΑΕΚ όπως τους αρμόζει…

ΥΓ. Με τόσες σφαγές που έχουμε βιώσει πολλές φορές προσπαθούμε να κοροϊδέψουμε μόνοι μας τους εαυτούς και να τους πείσουμε ότι πρόκειται απλά για ένα «αυστηρό» σφύριγμα.  Ο Παπαπέτρου που δεν είδε κανένα από τα 2 τραβήγματα(για την μαγκιά) του Μάνταλου, που μετά το πέναλτι που αναγκάστηκε να δώσει λόγω VAR έδωσε κατευθείαν κίτρινη στον Μανσίνι για το τίποτα ενώ έχει χαρίσει μπόλικα τραβήγματα και χτυπήματα από πίσω των παικτών της ΑΕΚ και στην πρώτη ευκαιρία που του δίνεται μετά το 1-2 σπεύδει να ανακαλύψει πέναλτι.

ΥΓ2. Καμία σχέση το πέναλτι που κέρδισε ο ΑΡΗΣ στον ημιτελικό με το σημερινό. Συν φυσικά ότι εκείνο το έδωσε ξένος διαιτητής…

ΥΓ3. Κρίμα για το Gazzeta που κάποτε στεκόταν στο ύψος τους αλλά από ότι φαίνεται εδώ και καιρό έχει μπει και αυτό στο γνωστό payroll.

ΥΓ4. Ικανοποιημένοι δηλώνουν οι αεκτζήδες… μάλλον δεν κατάλαβαν πως αγωνίσθηκε ο ΑΡΗΣ σήμερα.