Εκμηδενίστηκαν και οι τελευταίες ελπίδες για άνοδο  πριν από λίγο στην Κρήτη με τον ΑΡΗ μας να παρουσιάζεται πολύ κατώτερος των περιστάσεων και ουσιαστικά να απουσιάζει από το γήπεδο για σχεδόν 70'.  Παρόλο που ήταν το παιχνίδι της χρονιάς ο ΟΦΗ ήταν καλύτερος από εμάς και εμείς το μόνο που προσπαθήσαμε ήταν να κλέψουμε τη νίκη. Κάτι που λίγο έλειψε να γίνει στο 94' με τον Τζανακάκη να παίρνει την θέση του Μιλούνοβιτς από το παιχνίδι με τις Σέρρες χάνοντας το άχαστο που θα μας έδινε τους 3 βαθμούς.

Απελπισία ήταν να σε πιάνει παρακολουθώντας τον σημερινό αγώνα... Σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι που όλοι περιμέναμε από τους παίκτες μας να δαγκώνουν σίδερα και να ματώσουν για τη νίκη είδαμε έναν ΑΡΗ σε παθητικό ρόλο ανήμπορο να κάνει το παραμικρό θετικό. Τα ίδια προβλήματα που βλέπουμε από την αρχή της χρονιάς είδαμε και σήμερα, τα ίδια λάθη από τον Κωστένογλου που μετά τα πρώτα παιχνίδια στον πάγκο σταμάτησε να προσπαθεί να διορθώσει τις τρανταχτές αδυναμίες μας στα αμυντικά χαφ αλλά και στην επίθεση θεωρώντας ότι η ομάδα είχε φθάσει στο επίπεδο να κερδίζει παιχνίδια σαν το σημερινό. Όταν όμως μετά το πάθημα στα Τρίκαλα, το μάθημα στις Σέρρες έρχεται και το σημερινό τότε μάλλον το πλάνο νίκης του Κωστένογλου δεν είναι και τόσο καλό... Ανύπαρκτος ο Ρόβας και σήμερα που ως συνήθως ήταν η πρώτη αλλαγή, διστακτικά τα μπακ που είχαν το μυαλό μονίμως στην άμυνα και όπως πάντα ελάχιστες εμπνεύσεις ως μηδαμινές στην επίθεση με τους Καπνίδη και Μπαργκάν να περνάνε καθυστερημένα στο παιχνίδι. Και μόνο ότι ο Διούδης ήταν ο MVP για την ομάδα μας τα λέει όλα για τον ΑΡΗ που είδαμε. Και όταν αγωνίζεσαι έτσι λογικό είναι να μην έχεις την τύχη με το μέρος σου και ο Τζανακάκης να σπαταλάει στο φινάλε μια μοναδική ευκαιρία για να κλέψουμε τη νίκη.

Πλέον το να κάνουμε μαθηματικούς υπολογισμούς για το αν αγωνιστικά μπορούμε να προλάβουμε το τραίνο της ανόδου είναι ανούσιο. Όταν δεν μπορούμε εμείς οι ίδιοι να κερδίσουμε αυτά που περνάνε από τα πόδια των παικτών μας πόσο παράλογο είναι να ελπίζουμε σε στραβοπατήματα των άλλων; Φυσικά όσο αφορά τον Κωστένογλου και τους παίκτες του θα πρέπει να κρατήσουν την ψυχραιμία τους και να πάρουν όσους περισσότερους μπορούν μέχρι το τέλος. Αντιθέτως ο κ.Καρυπίδης θα πρέπει να γυρίσει γη και ουρανό ανάποδα ώστε να εκδικασθεί η ένσταση κατά της Λαμίας και να αφαιρεθούν οι 6 βαθμοί... όπως και το θέμα με τις αδειοδοτήσεις που όπως φαίνεται θα κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον μας αυτό το καλοκαίρι... Κρίμα για όλο τον κόσμο της ομάδος που ανυπομονεί να ξαναδεί τον ΑΡΗ στην σουπερλίγκα... ντροπή σε αυτούς τους λίγους που για τα προσωπικά τους καπρίτσια ρίξανε την ομάδα εδώ...

ΥΓ. Όταν από τα 12-13 φιλικά που είχαμε δώσει αλλά και τα πρώτα παιχνίδια φωνάζαμε γιατί ήταν οφθαλμοφανές ότι ο Αναστόπουλος τα έχει κάνει μαντάρα στον σχεδιασμό και το μοντάρισμα της ομάδος, ήμασταν οι προπονητές της κερκίδας που γκρινιάζαμε και γεμίζαμε την ομάδα με αρνητική ενέργεια. Από την άλλη είχαμε πίστη για την άνοδο, εμπιστοσύνη στα στελέχη της ομάδος και υπομονή μέχρι να "στρώσει" η ομάδα.... το ταμείο στο τέλος... χαρείτε το λοιπόν...

ΥΓ2. Μετά το 70' ξύπνησε η ομάδα μας  σήμερα, να δούμε πότε θα ξυπνήσει και ο κόσμος... γιατί στις συνελεύσεις και στα γραφεία ξέρουμε να μπουκάρουμε και να τραμπουκίζουμε συνΑρειανούς για να περάσει το δικό μας αλλά όταν έρχεται ο πρωθυπουργός στην γειτονιά μας βαριόμαστε να ασχοληθούμε...

Τη νίκη όπως αναμενόταν πήρε η ομάδα μας απέναντι στον Αχαρναϊκό επαναφέροντας την διαφορά από την 2η θέση στους 6 βαθμούς σε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα μας χωρίς να εντυπωσιάσει εξαργύρωσε την υπεροχή της από την αρχή του αγώνα. Ο Ντούνης άνοιξε το σκορ στο 49' ενώ ο Τάτος από τα 11 βήματα έκανε το τελικό 2-0.

Από την αρχή ο ΑΡΗΣ είχε τον απόλυτο έλεγχο του αγώνα με την κατοχή να κυμαίνεται γύρω στο 70% κάτι που αποτύπωνε ξεκάθαρα τον παθητικό ρόλο που είχαν οι αντίπαλοι μας. Παρόλα αυτά οι εμπνεύσεις στην επίθεση έλειπαν και οι ουσιαστικές ευκαιρίες που δημιουργήθηκαν ήταν ελάχιστες. Στο Β ημίχρονο μόλις στο 49' σε μια από τις ελάχιστες καλές σέντρες του Νέτο στην προσπάθεια να διώξουν οι αμυντικοί του Αχαρναϊκού η μπάλα κατέληξε στον Ντούνη όπου με εκπληκτικό σουτ μέσα από την μεγάλη περιοχή άνοιξε το σκορ. Στη συνέχεια υπήρχαν κάποιες ευκαιρίες να γίνει το 2-0 με αποκορύφωμα την φάση του 76' όπου η προσπάθεια του Σόουζα να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα σταμάτησε πάνω στη γραμμή από το χέρι του αμυντικού του Αχαρναϊκού με τον επόπτη και τον διαιτητή να μην βλέπουν την ξεκάθαρη παράβαση.  Λίγα λεπτά αργότερα ένας άλλος παίκτης του Αχαρναϊκού μπλόκαρε τη σέντρα του Μπαργκάν με το χέρι με τον διαιτητή αυτή τη φορά να δείχνει την άσπρη βούλα. Με ψυχραιμία ο Τάτος έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και έδιωξε το όποιο άγχος υπήρχε με το εύθραυστο 1-0.

Η διαφορά μπορεί να μειώθηκε στους 6 βαθμούς από την 2η θέση αλλά αυτό για την ώρα δεν λέει απολύτως τίποτα. Αντιθέτως μας κάνει να αναλογιζόμαστε τους βαθμούς που πετάξαμε με αποκορύφωμα την πρόσφατη ισοπαλία στις Σέρρες. Πλέον ο ΑΡΗΣ ελπίζει σε κάποιο "δώρο" στα εναπομείναντα παιχνίδια είτε εντός είτε εκτός των αγωνιστικών χώρων. Άλλωστε στην Ελλάδα είμαστε όπου με τις κατάλληλες ζυμώσεις τα "δώρα" εκτός γηπέδου ίσως και να είναι πιο εφικτά.

Χωρίς να χρειαστεί να ιδρώσει ιδιαίτερα η ομάδα μας πήρε εύκολα τους 3 βαθμούς εξαργυρώνοντας από νωρίς την πολύ καλή εμφάνιση του πρώτου ημιχρόνου. Ο εξαιρετικός σήμερα Τάτος άνοιξε το σκορ με εντυπωσιακό ευθύβολο συρτό σουτ ενώ ο Ίλιτς με κεφαλιά ακριβείας "κλείδωσε" τη νίκη σε ένα παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ είχε πολύ καλή κυκλοφορία της μπάλας και παρά το ότι έριξε ταχύτητα στην επανάληψη δημιούργησε σημαντικές ευκαιρίες και μπορούσε εύκολα να είχε πετύχει 2-3 γκολ ακόμη.

Η αγωνιστική βελτίωση της ομάδος είναι εμφανής από την στιγμή που έγινε η αλλαγή προπονητή. Το δέσιμο στην άμυνα και η ασφάλεια που πλέον νιώθει ολόκληρη η ομάδα στα μετόπισθεν δίνει άλλο αέρα και βοηθάει και στην επιθετική λειτουργία της ομάδος. Παίκτες όπως ο Τζανακάκης ανεβαίνουν ολοένα και συχνότερα ενώ και ο Πίτου Γκαρσία παρόλο που αγωνίζεται ως αμυντικό χαφ προωθεί αρκετά σωστά το παιχνίδι της ομάδος. Έτσι παίκτες όπως ο Τάτος, ο Ίλιτς, ο Παυλίδης και ο Ντούνης βρίσκουν τους χώρους και τα στηρίγματα για να συνδυαστούν και να κάνουν το παιχνίδι τους. Και μπορεί ο δείκτης του σκορ να σταμάτησε στο 2-0 αλλά σήμερα είδαμε πολλές ευκαιρίες και όλες από εξαιρετικούς συνδυασμούς των παικτών μας. Την παράσταση έκλεψε ο Α.Τάτος τόσο με το ωραίο του γκολ όσο και με την γενικότερη του παρουσία που έκανε σχεδόν τα πάντα. Λίγο έλειψε στο Β ημίχρονο να βάλει ένα γκολ σπάνιας ομορφιάς όταν έκλεψε την μπάλα λίγο έξω από την μεγάλη μας περιοχή και διέχισε όλο το γήπεδο αποφεύγοντας τους αντιπάλους του και φθάνοντας τετ α τετ με τον τερματοφύλακα του Αγροτικού Αστέρα χωρίς όμως να καταφέρνει να τον κερδίσει. Η ουσία όμως είναι ότι ο ΑΡΗΣ μας σήμερα κατάφερε να συνδυάσει τη νίκη με μια καλή εμφάνιση χωρίς το παραμικρό άγχος. Κάτι φυσικά που σκόρπισε ικανοποίηση στους περίπου 6000 φίλους της ομάδος που βρέθηκαν στο γήπεδο.

Ωστόσο παρακολουθόντας το "θαύμα" της Λαμίας ο ενθουσιασμός μας και η αισιοδοξία  μας περιορίζεται αισθητά. Όταν βλέπεις τον επόπτη να είναι σωστά στην θέση του και να επιτρέπει στην Λαμία να σκοράρει με 5 παίκτες ξεκάθαρα σε θέση οφσάιντ τότε πραγματικά όλοι όσοι ασχολούμαστε ακόμη με το Ελληνικό ποδόσφαιρο και ιδιαίτερα με τον ΑΡΗ που παραδοσιακά είναι εκτός από τέτοιου είδους "μαγικά" είμαστε ήρωες! Θα αναμένουμε με αγωνία να δούμε πως θα εξελιχθεί όλη αυτή η ιστορία με τις υποθέσεις που δεν εκδικάζονται και τα επαναλαμβανόμενα "ανθρώπινα" λάθη υπέρ της Λαμίας... Για τον Κωστένογλου όμως και τους παίκτες του όλα αυτά θα πρέπει να τους αφήνουν ανεπηρρέαστους και κάθε αγωνιστική όπως σήμερα να κάνουν το καθήκον τους.

Επέστρεψε στις νίκες η ομάδα μας μετά το αρνητικό αποτέλεσμα στα Τρίκαλα παραμένοντας ζωντανός στην μάχη της ανόδου. Ένα καλό δεκάλεπτο όπως αποδείχθηκε ήταν αρκετό για τον ΑΡΗ μας να πάρει τους 3 βαθμούς παρόλο που δεν μπόρεσε να πείσει με την εμφάνιση του. Ο Καπνίδης έκανε το 1-0 στο 63' ενώ λίγα λεπτά αργότερα ο πολύ καλός Α.Τάτος σήμερα "κλείδωσε" τη νίκη από τα 11 βήματα!

Με αρκετές αλλαγές αποφάσισε να κατεβάσει την ομάδα ο Κωστένογλου εμμένοντας όμως στον ίδιο σχηματισμό που παρακολουθούμε από την αρχή της χρονιάς. Στο πρώτο ημίχρονο αν και η εικόνα μας ήταν μέτρια με τα γνωστά προβλήματα στον χώρο του κέντρου και την κακή επιθετική λειτουργία υπήρχαν οι ευκαιρίες για να γίνει το 0-1. Στην επανάληψη με τον Καπνίδη να περνάει μέσα και τους παίκτες μας να ανεβάζουν στροφές ο ρυθμός του αγώνα έγινε πιο εκρηκτικός και η ομάδα μας έδειχνε πιο αποφασισμένη σε σχέση με τα πρώτα 45'. Ο δραστήριος Παυλίδης που έπαιξε στη φυσική του θέση σε ένα γύρισμα μέσα στην μεγάλη περιοχή βρήκε τον Καπνίδη που κατάφερε με ωραία προβολή να στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Λίγα λεπτά αργότερα και με τους παίκτες μας να παίζουν με περισσότερη αυτοπεποίθηση ο Καπνίδης έχασε μοναδική ευκαιρία να κάνει το 0-2 στέλνοντας την μπάλα στο δοκάρι. Στη συνέχεια της φάσης ο Ρόβας κέρδισε το πέναλτι δεχόμενος σκληρό χτύπημα από τον Α.Ηρακλή. Ο Τάτος ψύχραιμα έκανε το 0-2 και εκεί κάπου τέλειωσε το παιχνίδι. Αν και δεν ήμασταν τόσο καλοί οι αλλαγές του Κωστένογλου είχαν το  επιθυμητό αποτέλεσμα, κάτι φάνηκε ξεκάθαρα σε μια ημέρα όπου 2 από τους πιο καλούς μας παίκτες όπως είναι ο Γκαρσία και ο Ίλιτς ήταν σε μέτρια ημέρα.  Η μετατόπιση του Τζανακάκη στα αριστερά και η επιστροφή του Μπούρμπου στα δεξια λειτούργησε πολύ καλύτερα σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια όπου κυρίως ο Καράμπελας δεν μπορούσε να βοηθήσει. Ο Μακουτά που πήρε χρόνο συμμετοχής δεν μπόρεσε να δικαιώσει όσους φώναζαν για την μη συμμετοχή.

Όσο η Λαμία είναι μπροστά και η εκδίκαση της υπόθεσης για την αφαίρεση βαθμών βρίσκεται στα χαμένα είναι λογικό να βρισκόμαστε άπαντες σε αναμμένα κάβουρνα. Αυτό που μπορούν και οφείλουν να κάνουν ο Κωστένογλου και οι παίκτες του είναι να τα δίνουν όλα σε κάθε παιχνίδι να μαζεύουν τους 3 βαθμούς και να περιμένουν το σταβοπάτημα των αντιπάλων. Αυτό που είδαμε στα Τρίκαλα δεν θα πρέπει να το ξαναδούμε ούτε για πλάκα. Όσο για τα τραγελαφικά που συμβαίνουν στα άλλα γήπεδα  με τα φιλικά παιχνίδια και την διαιτησία που σπρώχνει καθαρά την Λαμία εκεί θα πρέπει τουλάχιστον να αρχίσει να ασχολείται ο κ.Καρυπίδης. Ανακοινώσεις, συναντήσεις με τους αρμόδιους φορείς ή άλλα κόλπα; Το σίγουρο είναι ότι κάτι πρέπει να γίνει...

Με το ευρύ 4-0  ξεπέρασε η αγαπημένη μας ομάδα το εμπόδιο του Πανελευσινιακού μειώνοντας κι άλλο την διαφορά από την κορυφή μετά και το νέο στραβοπάτημα της Λαμίας στα Τρίκαλα. Το -3 που μας χωρίζει πλέον από τις θέσεις που οδηγούν στην μεγάλη κατηγορία σε συνδυασμό με το πρόγραμμα του Β γύρου όπου  υποδεχόμαστε Λαμία και Απόλλων στο Κλ.Βικελίδης αλλά και την αφαίρεση των 6 βαθμών από την ομάδα του Τεννέ που ακόμη εκκρεμεί επανέφεραν την αισιοδοξία στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο!

Με τον ΑΡΗ μας να αφήνει το κακό πρόσωπο του πρώτου ημιχρόνου(που θα πρέπει να ξεχάσουμε γρήγορα και να μην ξαναεπαναλάβουμε) στα αποδυτήρια και να παρουσιάζεται εμφανώς βελτιωμένος . Κάτι που φάνηκε από τα πρώτα κίολας λεπτά του δευτέρου ημιχρόνου μιας και μόλις στα πρώτα 12' κατάφερε να "κλειδώσει" τη νίκη με 2 γκολ. Στο 51' ο Τάτος ξεχάστηκε από την αντίπαλη άμυνα, εκμεταλλεύτηκε την σέντρα του Καράμπελα και άνοιξε το σκορ. Λίγα λεπτά αργότερα ο εξαιρετικός για ακόμη ένα παιχνίδι Ίλιτς βρήκε δίχτυα με πολύ ώραιο σουτ και ουσιαστικά τελείωσε την υπόθεση νίκη. Στο 76' το καθαρό χέρι του αμυντικού του Πανελευσινιακού οδήγησε τον Καπνίδη στην άσπρη βούλα που έγραψε το 3-0 ενω΄το τελικό 4-0 έκανε ο Ταυλαρίδης με κεφαλιά που βρέθηκε αμαρκάριστος σε πλεονεκτική θέση! Μια γεμάτη εμφάνιση με ουσία που δικαιολογημένα σκόρπισε τον ενθουσιασμό αλλά και μια άνευρη παρουσία στα πρώτα 45' που θα πρέπει ο Κωστένογλου και οι παίκτες να βρουν τις λύσεις ώστε να μην ξαναεπαναληφθεί. Θετικός ο Ντόγος που έδειξε καλά στοιχεία και δικαίωσε τον προπονητή του για την ευκαιρία που του έδωσε.

Και μόνο το ότι σε μεγάλο βαθμό έχει καλυφθεί η διαφορά και εφόσον ο ΑΡΗΣ κερδίσει όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια ανεβαίνει και μαθηματικά είναι αρκετό για να πούμε ότι επιτέλους κάτι αρχίζει και γίνεται στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι για τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Ούτε επιμέρους στόχοι, ούτε καλό ποδόσφαιρο... μόνο νίκες, 3 βαθμοί και άνοδος. Η κατάσταση αρχίζει να αλλάζει αλλά υπάρχει δρόμος ακόμη. Πλέον έχει γίνει ξεκάθαρο ότι ανεξάρτητα από ενστάσεις και δικαστήρια αυτό που προέχει είναι η ομάδα μας να αποδίδει καλά στο γήπεδο και να παίρνει τους 3 βαθμούς. Άιντε ρε ΑΡΕΙΝΑΡΑ πάρε τα πάνω σου!

Με νίκη συνοδεύτηκε το ντεμπούτο του Κωστένογλου στον πάγκο της αγαπημένης μας ομάδας. Το πολύ ωραίο γκολ του Τάτου μόλις στο 3' ήταν αρκετό για να μας χαρίσει τη νίκη κόντρα στον Αιγινιακό. Παρόλα αυτά η εικόνα της ομάδος για πολλοστή φορά δεν έπεισε, όπως δεν έπεισε και ο διαιτητής που επέτρεψε το αντιαθλητικό παιχνίδι των αντιπάλων και τελικά άφησε εμάς με 10 παίκτες...

Με εξαίρεση ίσως την απουσία από το βασικό σχήμα του Παυλίδη που είχε σκοράρει δύο φορές στο προηγούμενο παιχνίδι ο Κωστένογλου δεν άλλαξε και πολλά σε σχέση με τον ΑΡΗ που είδαμε τις προηγούμενες αγωνιστικές. Στα πρώτα αναγνωριστικά λεπτά ο Ανδρέας Τάτος έδειξε την ποιότητα που τον χαρακτηρίζει, τρύπωσε από πλάγια μέσα στην μεγάλη περιοχή και με μια φωτοβολίδα έκανε το 1-0. Η συνέχεια δεν έκρυβε ιδιαίτερες συγκινήσεις παρά μόνο αρκετά φάουλ και λάθη στο χώρο του κέντρου. Υπήρξαν 2-3 φάσεις όπου η αναπουμπούλα στην άμυνα μας δημιούργησε επικίνδυνες καταστάσεις αλλά ο Διούδης και σήμερα ήταν πολύ καλός. Ο εξίσου καλός Ίλιτς έχασε την ευκαιρία να τελειώσει ένα πανέμορφο προσωπικό γκολ και να κλειδώσει τη νίκη. Στο φινάλε και παρά το γεγονός ότι παίζαμε με παίκτη λιγότερο δεν είδαμε την ομάδα να πανικοβάλλεται και κράτησε τη νίκη. Θετική και η παρουσία του Χαριτωνίδη που πέρασε νωρίς στο παιχνίδι στη θέση του Ταυλαρίδη που ένιωσε ενοχλήσεις.

Με τον Απόλλων και την Λαμία να συνεχίζουν νικηφόρα δεν άλλαξε απολύτως τίποτα σε σχέση με την προηγούμενη αγωνιστική και μέχρι να αρχίσουν να χάνουν βαθμούς  οι δύο ανταγωνιστές μας, δύσκολα να ηρεμήσουμε. Αυτό όμως που προέχει τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι η ομάδα να βρει ρυθμό και να ανεβάσει επιτέλους απόδοση. Δεν γίνεται να κερδίζουμε κάθε φόρα με τέτοια εικόνα. Ενώ το άλλο κομμάτι που δεν έχει να κάνει ούτε με τον προπονητή αλλά ούτε και με τους παίκτες είναι αυτό της διαιτησίας. Το ότι τα "κοράκια" δεν σέβονται τον ΑΡΗ είναι το λιγότερο που μπορούμε να πούμε.  Άγνωστο το ποιος πρέπει να είναι ο τρόπος αντίδρασης του προέδρου σε αυτή την κατάσταση. Το σίγουρο όμως είναι ότι θα πρέπει να αντιδράσουμε...

ΥΓ. Το είχαμε πει και παλαιότερα σχετικά με κάποιες μεγαλοστομιές σχετικά με την διαιτησία. Δυστυχώς για εμάς επιβεβαιώνεται το ρητό "σκυλί που γαβγίζει, δεν δαγκώνει".

Το κακό ξεκίνημα και οι μέτριες εμφανίσεις σε αρκετά παιχνίδια για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ όπου ο στόχος της ανόδου είναι κάτι το αδιαπραγμάτευτο δεν αφήνουν πλέον κανένα περιθώριο για στραβοπατήματα και άλλες απώλειες βαθμών. Η νίκη σήμερα απέναντι στον Απόλλων Σμύρνης είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη. Το σενάριο της ήττας δεν πρέπει καν να μας περνάει από το μυαλό και για αυτό σε λίγες ώρες από τώρα ο Νίκος Αναστόπουλος και οι παίκτες του καλούνται να δείξουν το καλό τους πρόσωπο ώστε να επιστρέψουν στη Θεσσαλονίκη με τους 3 βαθμούς της νίκης.

Αν μια ομάδα σε αυτή την κατηγορία εκτός του ΑΡΗ μας ξεχωρίζει αυτή σίγουρα είναι ο Απόλλων Σμύρνης. Το ότι φιγουράρει στην πρώτη θέση της βαθμολογίας και με ένα "μαξιλαράκι ασφαλείας" διαφορά αυτό ακριβώς δείχνει. Παρόλα αυτά ο καλός ΑΡΗΣ δεν έχει τίποτα να φοβηθεί σε αυτή την κατηγορία και τα πάντα εξαρτιώνται από τους παίκτες μας. Νέα πρόσωπα αναμένεται να δούμε στη Ριζούπολη με τους Ταυλαρίδη, Σόουζα και Γκαρσία να βάζουν υποψηφιότητα για μια θέση στην αρχική ενδεκάδα. Ο Νέτο είναι κανονικά στην αποστολή όπως και ο Μακουτά που κόντρα στον Ολυμπιακό άφησε πολύ καλές εντυπώσεις. Η συμμετοχή του Τάτου θα κριθεί κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή και είναι ίσως το σημαντικότερο πρόβλημα που έχει να λύσει ο Αναστόπουλος σήμερα. Ο Ανάκογλου ως τώρα δεν δείχνει ικανός να καλύψει το κενό του Τάτου, σε αντίθεση με τον Γκαρσία που στη Λαμία με το που μπήκε μεταμόρφωσε ολόκληρη την ομάδα. Φυσικά σημαντικό ρόλο στο πως θα αγωνιστεί σήμερα ο ΑΡΗΣ παίζει και η προσέγγιση του Νίκου Αναστόπουλου σε αυτό το παιχνίδι. Άπαντες είδαν ότι στην Λαμία παρά την όποια έλλειψη μαχητικότητας και αποτελεσματικότητας των παικτών μας, ο "κλεφτοπόλεμος" δύσκολα να οδηγούσε σε κάτι καλό... Πέρα ίσως από τον βαθμό της ισοπαλίας που χάθηκε στις καθυστερήσεις η ομάδα μας δύσκολα να πετύχαινε κάτι παραπάνω. Και αυτό είναι κάτι που δεν θα πρέπει να το ξαναδούμε.

Δεν χρειαζόταν το χειρουργείο του Καλογερόπουλου στη Λαμία για να είμαστε υποψιασμένοι για τη διαιτησία. Άλλωστε μια ζωή ο ΑΡΗΣ απέναντι σε αυτό το σύστημα ήταν, είναι και θα είναι. Παρόλα αυτά το όνομα του Μάνταλου δεν γίνεται να μας αφήσει "ασυγκίνητους". Γνωστό πρωτοπαλίκαρο που συχνά πυκνά αναλαμβάνει "δύσκολες αποστολές" και τις φέρνει εις πέρας με κάθε κόστος. Ο διαφορετικός τρόπος που σφυρίζει από παιχνίδι σε παιχνίδι βγάζει μάτι και προκαλεί περίεργες απορίες. Στο παιχνίδι με τον Πλατανιά όπου ήταν η αρχή της κατρακύλας προς τη Γ Εθνική είχε βάλει με μεγάλα γράμματα την υπογραφή του. Ας ελπίσουμε σήμερα να είναι διαφορετική η αποστολή του αλλά και η ομάδα μας να μην του δώσει την ευκαιρία όπως απλόχερα έδωσε στον Καλογερόπουλο στην Λαμία. ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΙΚΗ!

Λίγο έλειψε να πληρώσει η ομάδα μας τις αμυντικές αδυναμίες της αλλά και την γενικότερη μέτρια εικόνα της σε όλες τις γραμμές. Ευτυχώς ο Καπνίδης αποδείθχηκε για ακόμη μια φορά η χρύση αλλαγή και σαν Άι Βασίλης έκανε δώρο τους 3 βαθμούς στην ομάδα του και σε όλους εμάς! Ένα τρίποντο που παρά τον δύσκολο τρόπο με τον οποίο ήρθε δίνει στην ομάδα την απαραίτητη ηρεμία ενόψει της διακοπής.

Και σήμερα ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε χαλαρά, έχοντας την πρωτοβουλία των κινήσεων αλλά και δίνοντας παράλληλα τους χώρους στους παίκτες των Χανίων να βγουν μπροστά. Το δοκάρι που είχαν νωρίς νωρίς τα Χανιά αλλά και η δική μας μεγάλη χαμένη ευκαιρία που σταμάτησε και αυτή το δοκάρι, έδειχναν ότι θα πηγαίναμε σε ένα δύσκολο παιχνίδι. Κάτι που επιβεβαιώθηκε λίγα λεπτά αργότερα όπου για ακόμη μια φορά η ομάδα μεσοαμυντικά λειτούργησε τραγικά, ο Ρ.Μπράβο έχασε τον παίκτη του και η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα. Η εξαιρετική πάσα του Τζανακάκη και το πολύ ωραίο τελείωμα του Τάτου έφεραν το παιχνίδι στα ίσια και όλα έδειχναν ότι ο ΑΡΗΣ κάπως θα ξεπερνούσε την ψυχρολουσία που βρέθηκε πίσω στο σκορ. Η συνέχεια του αγώνα ήταν ακόμη χειρότερη μιας και η έλειψη δημιουργικότητας στην επίθεση και η αναπολετεσματικότητα στην τελική προσπάθεια έφεραν τον εκνευρισμό στην ομάδα σε ένα σημείο όπου η συγκέντρωση και το καθαρό μυαλό ήταν απαραίτητα για να γίνει η ολική ανατροπή. Ο Αναστόπουλος δεν είχε διάθεση να αφήσει να χαθούν οι βαθμοί και βάζοντας σχετικά νωρίς τον Τζιμπούρ και λίγο αργότερα τον Μιλούνοβιτς ανέβασε και άλλο την πίεση προς την αντίπαλη περιοχή. Μια πίεση που δεν είχε ουσία και αναλώθηκε σε σέντρες από τα πλάγια και πολλά λάθη μπροστά από την μεγάλη περιοχή των Χανίων. Το τελευταίο χαρτί του Αναστόπουλου ήταν ο Καπνίδης όπου μπήκε στο παιχνίδι λίγο πριν συμπληρωθεί η κανονική διάρκεια του αγώνα. Ο νεαρός επιθετικός με τις γνωστές καλές τοποθετήσεις του και το ένστικο του σκορερ που τον χαρακτηρίζει κινήθηκε σωστά μέσα στη μεγάλη περιοχή και κατάφερε μια μακρινή σέντρα απελπισίας να την μετατρέψει στο χρυσό γκολ της νίκης!

Το φινάλε ήταν γλυκό αλλά η συνολική εικόνα άφησε μια πικρή γεύση. Είναι ολοφάνερο ότι ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να προχωρήσει έτσι και από την στιγμή που ο προπονητής αδυνατεί να βρει την λύση εκ των έσω για το πρόβλημα στην μεσοαμυντική λειτουργία της ομάδος τότε οφείλει σε συνεργασία με τη διοίκηση να ενισχύσουν άμεσα την ομάδα. Αν δεν έχουν γίνει ήδη οι απαραίτητες θα πρέπει να γίνουν το συντομότερο δυνατό. Το πρωτάθλημα ξεκινάει 4 Ιανουαρίου και οι αγωνιστικές υποχρεώσεις θα είναι ιδιαίτερα αυξημένες. Και αν πάμε έτσι σίγουρα θα υπάρχουν απώλειες... Κρατάμε τη νίκη και ευχόμαστε η νέα χρονιά να βρει την ομάδα μας ενισχυμένη τόσο στο κέντρο της άμυνας όσο και στα αμυντικά χαφ.

ΥΓ. Αφήνουμε στην άκρη ότι είσαι Αρειανός και σε κρίνουμε ως δημοσιογράφο που κάνει την αναμετάδοση του αγώνα. Είναι δυνατόν στην φάση του Μπαργκάν στο 87' που ο σκηνοθέτης το δείχνει και το ξαναδείχνει για προφανής λόγους, υπάρχει αγκαλιά του αμυντικού πάνω στον Μπαργκάν, ο παίκτης γυρνάει προς τον διαιτητή και διαμαρτύρεται και εσύ μετά από τόσα replay δεν τολμάς να πεις καν ένα "ίσως και να υπάρχει η υποψία για πέναλτι"?!?!?? Πόσο ξεφτιλισμένοι εντολοδόχοι μπορεί να είστε εσείς εκεί στην κρατική τηλεόραση...

Τον ΑΡΗ που γουστάρουμε να βλέπουμε σε κάθε παιχνίδι είχαν την τύχη να παρακολουθήσουν όσοι βρέθηκαν σήμερα το μεσημέρι στο Κλ.Βικελίδης. Η καλή ψυχολογία που απέκτησαν οι παίκτες μας από το παιχνίδι του κυπέλλου εξαργυρώθηκε σήμερα με μια καταιγιστική εμφάνιση που οδήγησε στο 5-0 επί της Καλλονής. Ίλιτς(ή αυτογκόλ), Καπνίδης, Μπαργκάν και Τάτος(2) τα γκολ, με τον Διούδη να είναι απλός θεατής στην αναμέτρηση.

Με μια 11άδα βγαλμένη από τους "προπονητές της κερκίδας" ο Αναστόπουλος παρέταξε έναν ΑΡΗ πιο αποτελεσματικό από κάθε άλλη φορά. Όχι μόνο είχε την υπεροχή και ευτύχησε να ανοίξει νωρίς μόλις στο 12' με προβολή του Ίλιτς(ή αυτογκόλ... ούτε από την τηλεοπτική μετάδοση δεν φαίνεται) μετά την σέντρα του Μπαργκάν αλλά συνέχισε να δημιουργεί ευκαιρίες χωρίς να απειληθεί από την Καλλονή ούτε για μια στιγμή. Η απίστευτη τριπλή ευκαιρία στο πρώτο ημίχρονο με την μπάλα να σταματάει 2 φορές στο δοκάρι δεν επέτρεψε στους παίκτες του Νίκου Αναστόπουλου να "κλειδώσουν" τη νίκη από το πρώτο ημίχρονο αλλά η συνέχεια στην επανάληψη ήταν εντυπωσιακή. Οι αλλαγές του προπονητή ήταν εξίσου πετυχημένες με το αρχικό σχήμα και αν το δεύτερο γκολ άργησε να έρθει, όταν το πέτυχε ο Τάτος στο 75' με σουτ μέσα από την μεγάλη περιοχή ήρθε και το κατάρρευση της Καλλονής. Η συνέχεια ήταν απολαυστική με τον ΑΡΗ να πετυχαίνει στα επόμενα 4' άλλα 2 γκολ με τους Καπνίδη και Μπάργκαν. Στο 88' ο Ανδρέας Τάτος επισφράγισε την σπουδαία νίκη με ένα εξαιρετικό χτύπημα φάουλ σκορπώντας τον ενθουσιασμό στους φίλους της ομάδος μας!

Καμιά φορά μιλάμε για την ανυπομονησία και την γκρίνια της κερκίδας που απαιτεί άμεσα αποτελέσματα χωρίς εκπτώσεις αλλά είναι αρκετές φορές όπου ξαφνικά βλέπεις τους προπονητές να κάνουν τα αυτονόητα για τα οποία φωνάζει ο κόσμος και τα αποτελέσματα τελικά να έρχονται και μάλιστα με εντυπωσιακό τρόπο. Με τους Νέτο, Μπαργκάν και Ανάκογλου στο αρχικό σχήμα, τον Ίλιτς να ξεκινάει στην κορυφή και τους Ντούνη και Καπνίδη να μπαίνουν στην επανάληψη ουσιαστικά είδαμε μια σειρά από κινήσεις όπου για τον πολύ τον κόσμο ήταν οι αυτονόητες. Λίγη σημασία βέβαια έχουν όλα αυτά... όπως και το γεγονός ότι ο Ραφίκ Τζιμπούρ για ακόμη ένα παιχνίδι έμεινε στην κερκίδα. Αυτό που μετράει είναι η ομάδα να κερδίζει και όλα τα υπόλοιπα είναι αδιάφορες λεπτομέρειες. Ιδίως όταν κερδίζεις με τέτοιον τρόπο τότε μόνο αισιόδοξα μπορούμε να τα βλέπουμε τα πράγματα. Έτσι και ακόμη πιο δυνατά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!

ΥΓ. Εγκαίνια για την μπουτικ είχαμε σήμερα με τον Καρυπίδη να "κλείνει" με επιτυχία άλλη μια ανοιχτή πληγή για τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ. Σίγουρα υπάρχουν αρκετά περιθώρια βελτίωσης στο εμπορικό κομμάτι αλλά η επαναλειτουργία της μπουτικ είναι από μόνης της ένα σπουδαίο γεγονός!

ΥΓ2. Μπορεί με τα εγκαίνια της μπουτίκ να καλύφθηκε ένα σημαντικό κενό για τον κόσμο του ΑΡΗ αλλά το "αγκάθι" της τηλεοπτικής μετάδοσης παραμένει. Ανεξάρτητα από το τι θα πράξει η λίγκα ο ΑΡΗΣ που δεν είναι ομάδα γειτονιάς  ή χωριού με 100 οπαδούς οφείλει να κάνει τα αδύνατα δυνατά ώστε να προσφέρει στους απανταχού Αρειανούς σε όλο τον κόσμο να παρακολουθήσουν την αγαπημένη τους ομάδα. Αποκλειστική συμφωνία με κάποιο κανάλι? Live streaming στην χειρότερη? Κάτι πρέπει να υπάρχει. Ιδίως όταν ορίζονται τα παιχνίδια του Δευτέρα 15.00 όπου η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου εργάζεται. Όχι άλλο "μαύρο" στον ΑΡΗ!

Βγάζοντας τεράστια ψυχικά αποθέματα οι παίκτες του ΑΡΗ μέχρι και το τελευταίο λεπτό της αναμέτρησης, κατάφεραν να ανατρέψουν το εις βάρος τους 1-3 και να πάρουν μια ισοπαλία που ισοδυναμεί  με την πρόκριση στην επόμενη φάση. Μάλιστα λίγο έλειψε στο φινάλε του αγώνα να γίνει και η ολική ανατροπή αλλά η μπάλα δεν μας έκανε το χατίρι. Πλέον η ομάδα μας είναι αγκαλιά με την πρόκριση μιας και στην επόμενη αγωνιστική θα αντιμετωπίσει την αδιάφορη Βέροια με τον βαθμό της ισοπαλίας(ή  ακόμη κα με ήττα)  να είναι αρκετός.

Με αλλαγές αλλά και τις γνωστές εμμονές παρέταξε την ομάδα σήμερα ο Ν.Αναστόπουλος προσπαθώντας να βρει την ισορροπία μεταξύ άμυνας και επίθεσης. Σε ένα πρώτο ημίχρονο όπου και οι δύο ομάδες έψαχναν τα πατήματα τους ο Αστέρας Τρίπολης κατάφερε να εκμεταλλευτεί 2 φορές την αδράνεια στην άμυνα μας και να πετύχει 2 γκολ χωρίς να είναι ιδιαίτερα απειλητικός, ενώ προσωρινά ο Μπαργκάν με ωραίο μακρινό σουτ είχε ισοφαρίσει το παιχνίδι. Στο Β ημίχρονο η γρήγορη αλλαγή του Αντρέου που και σήμερα ήταν κακός αλλά και η είσοδος του δραστήριου Νέτο βελτίωσαν κατά πολύ την εικόνα της ομάδος μας και γίναμε σαφώς πιο απειλητικοί. Και όμως κόντρα στη ροή του αγώνα για άλλη μια φορά η άμυνα δεν λειτούργησε σωστά, ο Διούδης έμεινε εκτεθειμένος και έκανε το πέναλτι από όπου προήλθε το τρίτο γκολ. Η συνέχεια ήταν απρόσμενα εντυπωσιακή για την ομάδα μας μιας και οι περισσότεροι θα περίμεναν ο ΑΡΗΣ να έχει "αδειάσει" από την εξέλιξη του αγώνα και να εγκαταλείψει την προσπάθεια. Και όμως οι παίκτες μας έβγαλαν πάθος και πείσμα και κυνήγησαν το γκολ που θα βελτίωνε τις πιθανότητες μας για πρόκριση. Και αν στο καθαρό σπρώξιμο στον Τάτο μέσα στην μεγάλη περιοχή δεν δόθηκε πέναλτι στη συνέχεια το καθαρό χέρι του αμυντικού οδήγησε στην άσπρη βούλα και στο 2-3. Ένα γκολ που ανέβασε την ψυχολογία των παικτών μας, ξεσήκωσε τον κόσμο και έστειλε το μήνυμα ότι τίποτα δεν είχε κριθεί. Δύο λεπτά αργότερα και ενώ ο ΑΡΗΣ πίεζε για την ισοφάριση, ο Τάτος βρήκε τον χώρο και τον χρόνο για να σουτάρει μέσα από τη μεγάλη περιοχή και η μπάλα μετά από κόντρα κατέληξε στα δίχτυα κάνοντας το τελικό 3-3. Ενώ στα τελευταία δευτερόλεπτα των καθυστερήσεων ο Μιλούνοβιτς έχασε την ευκαιρία να χαρίσει τη νίκη στην ομάδα του.

Πέρα από την ισοπαλία όπου λόγω της εξέλιξης του αγώνα και της βαθμολογικής σημασίας έχει ξεχωριστή σημασία, η ομάδα άρεσε σήμερα. Είχε διάθεση, πάθος και έδειξε χαρακτήρα όταν φάνηκε το παιχνίδι να στραβώνει. Μεσοεπιθετικά ο ΑΡΗΣ δείχνει να βελτιώνεται συνεχώς ενώ είναι βέβαιο ότι όταν θα ξεκαθαρίσουν κάποιοι ρόλοι μέσα στην ομάδα και μπει μέσα και ο Τζιμπουρ η ομάδα θα παρουσιαστεί ακόμη πιο δυνατή. Προβληματισμός όμως υπάρχει στην άμυνα όπου ο ΑΡΗΣ δέχεται "φθηνά" γκολ χωρίς να απειληθεί ιδιαίτερα. Εδώ ίσως να πρέπει να περιμένουμε την λύση από τον Ιανουάριο. Μέχρι τότε καλό είναι να έρχονται τα θετικά αποτέλεσμα και ο ΑΡΗΣ να είναι μέσα στους στόχους του. Και το κύπελλο πρέπει να είναι μαζί με την άνοδο βασικός μας στόχος. Για αυτόν τον ηρωικό κόσμο που αψήφησε τις αντίξοες καιρικές συνθήκες και βρέθηκε στο γήπεδο αλλά και για όλους όσους η καρδιά τους χτυπούσε σήμερα στο Κλ.Βικελίδης!

ΥΓ. Μπορεί στο τέλος να χαμογελάσαμε σήμερα αλλά όπως φαίνεται από αυτά τα πρώτα παιχνίδια στην φετινή αγωνιστική σεζόν μάλλον θα πρέπει ο Καρυπίδης να ασχοληθεί πολύ πιο ενεργά με την διαιτησία. Μονόπλευρα λάθη, ανοχή στο σκληρό παιχνίδι των αντιπάλων και σφυρίγματα με το γράμμα του νόμου εις βάρος της ομάδος μας έχουμε δει ως τώρα, και αυτό μόνο καλό δεν είναι για τη συνέχεια... σε πρωτάθλημα και κύπελλο...