Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2022

#ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Τετάρτη, 02 Νοεμβρίου 2016 12:41

Στο Ισραήλ για το διπλό

Να πάρει τη  νίκη κόντρα στη Ναχαρίγια και να επιβεβαιώσει την βελτίωση που έδειξε στην Πάτρα θα προσπαθήσει σήμερα το απόγευμα η αγαπημένη μας ομάδα στο Ισραήλ σε ένα παιχνίδι όπου κατεβαίνει για ακόμη μια φορά ως το φαβορί. Η νίκη στην Πάτρα αλλά και η σπουδαία μεταγραφή του Γιάνκοβιτς έχουν αλλάξει σημαντικά το κλίμα στην ομάδα. Κάτι που κάνει ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη για τη νίκη σήμερα μιας και αποτελεί την ιδανική ευκαιρία για να ξαναζεσταθεί ο κόσμος αλλά και να ανέβει ψυχολογικά η ομάδα ενόψει του αγώνα με τον Ολυμπιακό!

Η Ναχαρίγια είναι μια μεσαία ομάδα του ανταγωνιστικού Ισραηλινού πρωταθλήματος που τη δεδομένη χρονική στιγμή δεν βρίσκεται και στην καλύτερη κατάσταση. Οι 2 ήττες τις 2 πρώτες αγωνιστικές του BCL και η διακοπή συμβολαίου βασικού Αμερικανού πόιντ γκαρντ Τίγκ από τον οποίο φέτος περίμεναν πάρα πολλά φανερώνουν και τη δυναμική τους. Δεν πρόκειται για ομάδα του επιπέδου των "ήλιων" της Σλοβενίας ή των "αρκούδων" της Δανίας αλλά σίγουρα ο σοβαρός ΑΡΗΣ δεν έχει τίποτα να φοβηθεί σήμερα. Το ξαφνικό πρόβλημα του Τσαϊρέλη έρχεται να προστεθεί σε αυτό του Καββαδά και του Σανικίντζε και αναγκαστικά ο Δ.Πρίφτης θα πρέπει να δώσει χρόνο Χρηστίδη. Αλχημείες σαν και αυτές που είχαμε δει στα φιλικά με τον Μούρτο να αγωνίζεται στη θέση 4 μπορεί να αποδειχθούν καταστροφικές. Ιδίως από τη στιγμή που η δύναμη της Ναχαρίγια είναι κοντά στο καλάθι. Πέρα όμως από τα προβλήματα τραυματισμών μεγαλύτερος πονοκέφαλος και ερωτηματικό αποτελούν οι Μάρμπλ και Μπάκνερ που ακόμη ψάχνονται μέσα στο γήπεδο, ο Κάμινγκς που πρέπει να δείξει περισσότερα αλλά και το αν ο MVP της περασμένης αγωνιστικής του Ελληνικού πρωταθλήματος Τζένκινς μπορεί να επαναλάβει την σπουδαία του εμφάνιση. Ενώ και η παρουσία του Ντραγκίσεβιτς θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον μιας και η σταθερότητα σε υψηλά επίπεδα απόδοσης είναι πάντα σημαντικό. Η ομάδα μας έχει τον πρώτο λόγο στο σημερινό παιχνίδι και εύκολα ή δύσκολα θα πρέπει να το κερδίσει!

Αν κάτι  θετικό βγήκε από τον πανικό που επικράτησε μετά την ήττα από τον συμπολίτη είναι ότι δόθηκαν σημαντικές απαντήσεις και ξεκαθάρισαν κάποια πράγματα που ναι μεν για την εσωτερική λειτουργία της ομάδος μπορεί να μην έχουν ιδιαίτερη σημασία αλλά για εμάς έχουν. Το ότι προχωράμε σε κινήσεις ενίσχυσης και όπως όλα δείχνουν και σε αντικαταστάσεις παικτών φανερώνει ότι πλέον υπάρχει περισσότερη αυτογνωσία στην ομάδα και  παραδοχή των λανθασμένων κινήσεων κάτι άκρως θετικό σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια όπου τα πάντα κρυβόντουσαν κάτω από το χαλάκι. Ενώ και ότι ο Λάσκαρης βάζει το χέρι στην τσέπη για να διορθώσει τα λάθη δείχνει ότι όχι μόνο δεν αδιαφορεί αλλά ότι έχει και την επιθυμία να αλλάξει άμεσα την κατάσταση.  Όλα λοιπόν τα παραπάνω παρόλο που προέκυψαν μετά από μια πικρή ήττα μόνο ως θετικά μπορούν να χαρακτηριστούν. Η νίκη σήμερα θα είναι το κερασάκι στην τούρτα των αλλαγών που έχουν ξεκινήσει στον μπασκετικό ΑΡΗ! Νίκη λοιπόν στο Ισραήλ για να πάμε πιο "φτιαγμένοι" κόντρα στον Ολυμπιακό!

Κατηγορία Μπάσκετ
Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2016 13:09

Με τις αρκούδες... η νέα αρχή

Νέο ξεκίνημα θα επιδιώξει ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στην Μπάκεν Μπέαρς από τη Δανία σε ένα παιχνίδι παράσταση για έναν ρόλο, όπου ο ΑΡΗΣ όχι απλά πρέπει να πρωταγωνιστήσει αλλά να δείξει ότι το χαστούκι από τον συμπολίτη τον έχει αφυπνίσει για τα καλά. Ανήμερα της ονομαστικής του γιορτής ο Δ.Πρίφτης μαζί με την διοίκηση καλούνται να διαχειριστούν την μεγαλύτερη κρίση της εποχής Λάσκαρης σε ένα σημείο όπου φαίνεται να επικρατεί ο απόλυτος πανικός... Παίκτες φεύγουν μαζικά, σπουδαίες μεταγραφές κλείνονται και στο τέλος χαλάνε, περσινοί αστέρες είναι με το ένα πόδι πίσω στην ομάδα και παίκτες που ήταν με τις βαλίτσες στο χέρι κάνουν σκληρή προπόνηση ώστε να αρπάξουν την τελευταία ευκαιρία τους...

Το χάσμα που υπάρχει στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ, με εξαίρεση την Ευρωλίγκα όπου όντως συμμετέχουν οι δυνατότερες ομάδες στην Ευρώπη τη δεδομένη χρονική στιγμή έχει δώσει την ευκαιρία μέσω των άλλων διοργανώσεων σε ομάδες όπως είναι η Μπάκεν Μπέαρς από τη Δανία να παίξουν σε ένα πολύ πιο ανταγωνιστικό επίπεδο. Για τη δική μας ομάδα  υπό φυσιολογικές συνθήκες  θα ήταν μια αγγαρεία αλλά με την υπάρχουσα κατάσταση μοιάζει με ιδανική ευκαιρία ώστε να μαζέψουμε τα κομμάτια μας και να μετριάσουμε τους κραδασμούς από το σοκ του περασμένου Σαββάτου. Φυσικά για να ηρεμήσει η κατάσταση χρειάζονται πολλά παραπάνω από μια νίκη με μια άσημη ομάδα της πλάκας αλλά ακόμη και αυτή μπορεί να αποτελέσει μια αρχή αν συνοδευτεί από καλή εμφάνιση. Ο τραυματισμός του Καββαδά είναι το νέο πρόβλημα που παρουσιάστηκε αλλά και πάλι αν θέλουμε να δούμε τα πράγματα ρεαλιστικά, αυτά που πρέπει να διορθώσει ο κόουτς δεν έχουν να κάνουν με τον Καββαδά αλλά σχεδόν με όλους τους υπόλοιπους και ιδιαίτερα τους 4 ξένους. Όσο αναβαθμισμένο ρόλο και αν πάρουν οι "φιλότιμοι", όσους πιτσιρικάδες και αν ξαφνικά θυμηθούμε και τους φωνάξουμε από την κερκίδα για να αγωνιστούν μερικά λεπτά η ομάδα δεν πρόκειται να αλλάξει την εικόνα της αν δεν μεταμορφωθούν οι 4 Αμερικάνοι. Οποιαδήποτε συμπεράσματα για "αλλαγή" στο σημερινό παιχνίδι με αυτόν τον αντίπαλο θα είναι 100% εσφαλμένα αλλά τουλάχιστον μπορεί να είναι μια αρχή.

Όπως γράψαμε στην αρχή του ποστ(και θα αναλύσουμε σε ξεχωριστό ποστ πολύ σύντομα) η ήττα του Σαββάτου "ξεγύμνωσε" τις αδυναμίες μας που μέσα από το συστηματική παραπληροφόρηση και ωραιοποίηση των πάντων  το πλάνο, οι συνεργασίες, η οικογένεια, οι τεχνοκράτες, κτλ παρουσιαζόταν σαν κάτι εντελώς διαφορετικό. Μόνο τα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ να διαβάσεις από Αρειανούς δημοσιογράφους μπορείς να καταλάβεις για το οργανωτικό επίπεδο της ΚΑΕ αλλά και την συνεργασία που υπάρχει με το τεχνικό τιμ. Τα σκληρά παζάρια του καλοκαιριού με παίκτες που υπήρχε η επιθυμία να παραμείνουν στην ομάδα, οι "ψαγμένες" επιλογές από τις προπονήσεις του NBDL. η αδιαφορία για σίγουρες λύσεις με γνώση του Ευρωπαϊκού μπάσκετ και του Ελληνικού πρωταθλήματος, η προσήλωση σε στόχους πιο προσιτούς οικονομικά και η εμμονή στο να μην αλλάζουν παίκτες που ήταν το περσινό "μότο" ξαφνικά από έξυπνες και μελετημένες επιλογές φαντάζουν πλέον με τρανταχτά λάθη. Λάθη για τα οποία η ευθύνη δεν βαραίνει σε καμία περίπτωση μόνο τον προπονητή που έχει συγκεντρώσει τα βέλη της οργής του κόσμου τις τελευταίες ημέρες. Ας ελπίσουμε λοιπόν να δούμε μια νέα αρχή σε όλα τα επίπεδα και ας ξεκινήσουμε από σήμερα το βράδυ πάνω στο παρκέ!

Κατηγορία Μπάσκετ
Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2016 12:30

Σημάδια βελτίωσης

Εμφανώς βελτιωμένος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στο χθεσινό φιλικό παιχνίδι στο Nick Galis Cup, όπως άλλωστε συνέβη και στην Ιταλία προ λίγων ημερών όπου κέρδισε την Βενέτσια(72-80) σε ένα παιχνίδι όπου δεν είχαμε εικόνα. Χθες μπορεί να μην καταφέραμε να πάρουμε τη νίκη(70-71) αλλά αυτό ελάχιστη σημασία έχει όταν μιλάμε για φιλικά παιχνίδια. Αυτό που μετράει είναι ότι η ομάδα μας έδειξε να βελτιώνει αρκετά στοιχεία στο παιχνίδι και αυτό θα κρατήσουμε από τη χθεσινή αναμέτρηση.

Σε αντίθεση με την Γκαζιαντέπ χθες ο ΑΡΗΣ αντιμετώπισε μια σοβαρή και δυνατή ομάδα με πληρότητα σε όλες τις θέσεις. Μπορεί η ανάδειξη της ως συνήθως από τους γνωστούς "κύκλους" ως υποψήφια πρωταθλήτρια Τουρκίας να απέχει αρκετά από την πραγματικότητα αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι πρόκειται για μια αρκετά δυνατή ομάδα. Με τον Τσαϊρέλη στη σύνθεση του και τον Σανικίντζε με πολιτικά ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε πολύ πιο συμπαγής σαν ομάδα και έβγαλε ενέργεια και δύναμη στην άμυνα. Κάτι που έλειπε στα προηγούμενα παιχνίδια και ήταν το πιο ανησυχητικό στοιχείο στην συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Στην επίθεση αν και υπήρχαν κάποια προβλήματα, ο Τζένκινς δείχνει να αντιλαμβάνεται ολοένα και καλύτερα τον ρόλο του στην ομάδα και να παίρνει τις πρωτοβουλίες που πρέπει στην επίθεση. Οι Κάμινγς και Μάρμπλ ναι μεν δείχνουν καλά στοιχεία αλλά εξακολουθούν να βρίσκονται στα χαμένα και να ψάχνουν τα πατήματα τους στα Ευρωπαϊκά γήπεδα. Ο Καββαδάς από την άλλη μπορεί να μην επανέλαβε την καλή εμφάνιση κόντρα στην Βενέτσια αλλά στις λίγες φάσεις που πήρε την μπάλα φάνηκε ότι αν τροφοδοτηθεί σωστά από τους συμπαίκτες του μπορεί να κάνει τη διαφορά κάτω από το καλάθι. Όταν η ομάδα αρχίσει να ρολάρει επιθετικά και να εφαρμόζονται κάποια συστήματα τότε θα δούμε αν μπορεί ο Καββαδάς και ο Μπάκνερ να σκοράρουν. Ο μεγάλος πονοκέφαλος του Δ.Πρίφτη για την ώρα, φαίνεται να είναι τα ριμπάουντ και η άμυνα κάτω από το καλάθι. Κοινός παρανομαστής ο αμερικανός Μπάκνερ που πιθανόν "πνευματικά" να αγωνίζεται ακόμη στο πρωτάθλημα της Κίνας όπου με την ελάχιστη προσπάθεια κατάφερνε να έχει εντυπωσιακές αποδόσεις σε νούμερα. Όσο και αν το πρόβλημα του Μπάκνερ που είναι το διάβασμα του παιχνιδιού και η αντίληψη της φάσης ώστε να αντιδράσει σωστά σε άμυνα και ριμπάουντ μοιάζει να είναι ένα θέμα που δεν λύνεται τόσο απλά(έχει να κάνει με τη γενικότερη ιδιοσυγκρασία του), δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι αυτό είναι το "φυσιολογικό" του παίκτη και ότι το σκάουτινγκ τιμ του ΑΡΗ δεν το εντόπισε προτού τον αποκτήσει. Οπότε θα πρέπει να αισιοδοξούμε ότι είναι θέμα χρόνου και για τον Μπάκνερ να επιστρέψει σε "ευρωπαϊκά πρότυπα". Φυσικά τα ριμπάουντ δεν έχουν να κάνουν μόνο με τους ψηλούς αλλά με μια συλλογική προσπάθεια από όλη την ομάδα. Αν και χάσαμε πολλά ριμπάουντ είδαμε τους παίκτες μας να κάνουν αρκετές φορές μπλοκ άουτ και αυτό είναι κάτι θετικό μιας και τα προηγούμενα χρόνια η απουσία μπλοκ άουτ ήταν μόνιμο πρόβλημα. Σίγουρα δεν ήταν 100% συγκεντρωμένοι ώστε σε κάθε φάση να κάνουν μπλοκ άουτ αλλά αυτό είναι κάτι που διορθώνεται εύκολα. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε όμως και την απουσία του Σανικίντζε, ενός παίκτη που ακόμη δεν έχει προλάβει καν να προπονηθεί με την ομάδα. Και μόνο που μιλάμε για το βασικό μας 4αρι, με ιδιαίτερα αθλητικά προσόντα και πλούσια Ευρωπαϊκή εμπειρία ίσως και να είναι ο παίκτης που θα δώσει λύση σε πολλά από τα προβλήματα της ομάδος μας σε άμυνα, ριμπάουντ και επίθεση. 

Άλλο ένα φιλικό έμεινε προτού μπούμε στις επίσημες υποχρεώσεις. Η ομάδα σε καμμία περίπτωση δεν είναι στο επιθυμητό επίπεδο ετοιμότητας αλλά όπως φαίνεται είναι σε καλό δρόμο. Το σημαντικό στοιχείο που έχουμε τονίσει και σε παλαιότερα κείμενα είναι ότι υπάρχει το υλικό για να γίνει μια πολύ δυνατή ομάδα.  Έχουμε να δούμε πολλά περισσότερα από τους Κάμμινγκς και Μάρμπλ, ενώ ο Μπάκνερ δύσκολα να είναι ο παίκτης που έχει φανεί ως τώρα με αυτές τις κακές εμφανίσεις. Όταν μπει και ο Σανικίντζε στο παιχνίδι και τους δούμε όλους μαζί τότε σιγά σιγά θα μπορούμε να σχηματίσουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τον ΑΡΗ της νέας σεζόν.  Αισιοδοξούμε ότι όλα θα κυλήσουν ομαλά και μετράμε τις ημέρες για να ξαναπάμε στο Παλέ! 

ΥΓ. Ευτυχώς που υπάρχουν και τα φιλικά για να πάρουν χρόνο οι "μικροί"...

Κατηγορία Μπάσκετ

 Την ίδια στιγμή που σε άλλες ομάδες προσθέτουν σημαντικά κομμάτια στα ρόστερ τους ενόψει της νέας χρονιάς στον ΑΡΗ μας επικρατεί μια αγχωτική ηρεμία σε ότι έχει να κάνει με τις μεταγραφές. Ναι μεν ο Σπύρος Μούρτος και ο Βασίλης Σίμτσακ υπέγραψαν με συνοπτικές διαδικασίες και υπάρχουν οι Ξανθόπουλος, Ζάρας, Φλιώνης, Δίπλαρος και Χρηστίδης που έχουν συμβόλαιο(ο Πελεκάνος θα αποδεσμευτεί) αλλά αυτό που καίει όλους μας και λογικά και τον Δημήτρη Πρίφτη είναι οι παίκτες που θα σηκώσουν το βάρος της ομάδος την νέα χρονιά και θα πρωταγωνιστήσουν πάνω στο παρκέ.

Οι "οικογένειες" σκόρπισαν, τα δάκρυα σκορπίστηκαν και πλέον ο επαγγελματισμός και το χρήμα είναι αυτό που έχει απομείνει ακόμη και σε παίκτες σαν τον Μακνήλ που δεν μάσησαν να κάνουν αντι-επαγγελματικές δηλώσεις του τύπου "αν μείνει ο κόουτς εγώ συνεχίζω...".  Τα παζάρια ξεκίνησαν γρήγορα γρήγορα με τον Γουότερς να είναι ο πρώτος παίκτης που θυσιάζεται στην λογική "όχι στους πλειστηριασμούς" και κρεμώντας του ταμπελάκι "λίγος για τον ΑΡΗ" προσπαθεί να εξαργυρώσει την καλή του χρονιά σε  κάποια άλλη ομάδα. Κάτι που μοιάζει λίγο οξύμωρο αν σκεφτεί κανείς ότι ο Γουότερς την χρονιά που μας πέρασε ήταν η πιο τρανταχτή απόδειξη για την δουλειά που γίνεται στις προπονήσεις μιας και μέσα στο 2016 είδαμε έναν άλλον εκπληκτικό Γουότερς σε σχέση με αυτόν στην αρχή της περιόδου.  Ο MVP της κανονικής περιόδου Όκαρο Γουάιτ σε περίπτωση που παραμείνει θα αποτελέσει τεράστια έκπληξη και όσο θετικό και αν μοιάζει το γεγονός ότι αρνήθηκε σημαντικές προτάσεις από ομάδες της Ευρωλίγκας οι πιθανότητες παραμονής είναι απειροελάχιστες. Ακόμη και στην περίπτωση του Χάγκινς που όπως βγαίνει προς τα έξω ο κόουτς θέλει να τον κρατήσει υπάρχει μια στάση αναμονής σχεδόν ανεξήγητη. Στα υπόλοιπα... το σήριαλ Καββαδά θα τραβήξει καιρό όπως φαίνεται, το όνομα του πολύ καλού Ντίλαρντ ξαφνικά χάθηκε από τα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ ενώ μετά την αποτυχία στην περίπτωση του Μιλόσεβιτς που δεν συγκινήθηκε(ο παλιοχαρακτήρας) από το όμορφο κλίμα στο Παλέ και προτίμησε τα χρήματα από το μπ@@ρδέλο της ΑΕΚ υπάρχει μια βροχή ονομάτων που περισσότερο προβληματίζει παρά ενθουσιάζει. Παίκτες άπειροι, από κολέγια, χωρίς ευρωπαϊκή εμπειρία με το ρίσκο της προσαρμογής τους να μοιάζει τεράστιο. Με πιο τρανταχτό παράδειγμα αυτό του Θανάση Αντετονκούμπο που χωρίς να έχει δώσει ούτε έναν επαγγελματικό αγώνα πέρα από την Ελληνική Α2 και το χαβαλέ αναπτυξιακό πρωτάθλημα του NBA προσπαθεί να εξαργυρώσει το όνομα που "έχτισε" μέσα στα γήπεδα ο αδερφός του. Όχι ότι τα χρονικά όρια είναι στενά ή αν δεν βιαστούμε να κλείσουμε παίκτες δεν θα βρίσκουμε μετά, αλλά σε σχέση με πέρσι όπου κάποιες κινήσεις έγιναν πιο γρήγορα  και στο στόχαστρο μπήκαν κατευθείαν παίκτες από το Ελληνικό πρωτάθλημα με λιγότερο ρίσκο υπάρχει μια δικαιολογημένη ανησυχία στον κόσμο της ομάδος. 

Και από την στιγμή που δεν έχουμε ουσιαστική μεταγραφολογία να ασχοληθούμε με το ρόστερ της νέας χρονιάς η προσοχή μας όλη επικεντρώνεται στο νεοσύστατο Champions League της FIBA. Εκεί όπου από την στιγμή που έγιναν γνωστές οι ομάδες που θα συμμετέχουν όλων μας έχει ανοίξει η όρεξη για μια σπουδαία πορεία. Και όταν λέμε σπουδαία πορεία μιλάμε για ημιτελικούς και τελικούς και όχι κάποια "υπερήφανη πρόκριση" στην επόμενη φάση. Μπορεί να βιαζόμαστε λιγάκι και να βάζουμε τον πήχη ψηλά αλλά έχοντας στο μυαλό την ομάδα που είδαμε πέρσι, την δεδομένη αύξηση στο μπάτζετ(σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες) και διαβάζοντας τους αντιπάλους μας στην Ευρώπη, η κορυφή επιβάλλεται να είναι ο στόχος του ΑΡΗ μας σε αυτή τη διοργάνωση. Όταν ο περσινός ΑΡΗΣ κατάφερε να κερδίσει με ευκολία την Αρμάνι Μιλάνο και να κερδίσει 2 φορές στα ημιτελικά τον Παναθηναϊκό τότε σε αυτή την διοργάνωση με αυτούς τους αντιπάλους δεν έχει να φοβηθεί κανέναν. Καιρός είναι να αφήσουμε στην άκρη στόχους με υπότιτλους ώστε να μπορεί να καταλαβαίνει ο καθένας την αξία τους και να επικεντρωθούμε στην διεκδίκηση τίτλων, όπως ακριβώς αρμόζει στην ιστορία και στον κόσμο της ομάδος που λατρεύουμε!

ΥΓ. Σίγουρα ως προς την δυναμική το Eurocup (εφόσον αυτό γίνει) έχει πιο δυνατές ομάδες από το Champions League της FIBA αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν καλές ομάδες στο Champions League και αν σηκώσουμε την κούπα δεν θα γουστάρουμε σαν τρελοί.

ΥΓ2. Μεταγραφές? Υπομονή να τελειώσει το προολυμπιακό τουρνουά και βλέπουμε...

ΥΓ3. Κορμός χωρίς τους 4 από τους βασικούς 5 παίκτες γίνεται? Ιδού το ερώτημα!

ΥΓ4. Η φημολογία για πρόβλημα στις σχέσεις Γκάλη-Λάσκαρη ολοένα και φουντώνει. Είπαμε κάποιες νοοτροπίες που βρήκε η οικογένεια Λάσκαρη ερχόμενη στον ΑΡΗ θα πρέπει να  "ξηλωθούν" ελπίζοντας κάποια στιγμή να δούμε έναν μπασκετικό ΑΡΗ πλαισιωμένο με ανθρώπους που όχι απλά ξέρουν από μπάσκετ αλλά τίμησαν και την ομάδα με την παρουσία τους πάνω στο παρκέ.

Κατηγορία Μπάσκετ
Παρασκευή, 05 Φεβρουαρίου 2016 19:09

Euroleague ή FIBA; Το δίλημμα του ΑΡΗ

Στις 20 & 21 Μαρτίου είναι προγραμματισμένη να γίνει η επίσημη παρουσίαση του νέου μπασκετικού Champions League της FIBA με τις περισσότερες ομοσπονδίες να έχουν ήδη ταχθεί ανοιχτά υπέρ της νέας διοργάνωσης την ίδια στιγμή που η Ευρωλίγκα έχοντας ήδη στο τσεπάκι τις υπογραφές 10 δυνατών ομάδων υπόσχεται αλλαγές που θα αναδείξουν ακόμη περισσότερο την διοργάνωση της. Υποσχέσεις, προσδοκίες και πλάνα πολλά και από τις δυο πλευρές. Χωρίς όμως ουσιαστικές οικονομικές εγγυήσεις ή οποιαδήποτε άλλη εξασφάλιση σχετικά με το μέλλον. Μέσα σε αυτό το θολό τοπίο καλείται η ΚΑΕ ΑΡΗΣ να κάνει την σωστή επιλογή. Μια επιλογή μπορεί να παίξει καθοριστικό για την ολική επαναφορά του Αυτοκράτορα στο Ευρωπαϊκό στερέωμα και την εκ νέου καθιέρωση του στις κορυφαίες συλλογικές διοργανώσεις. Εμείς μέσα από το PlanetARIS.gr θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε τις δύο αυτές επιλογές και να δούμε από την πλευρά του Αρειανού οπαδού ποια είναι η καλύτερη επιλογή.

ΕΥΡΩΛΙΓΚΑ. Δύο είναι τα βασικά προτερήματα αυτής της διοργάνωσης. Πρώτο και σημαντικότερο είναι οι ομάδες που ήδη έχουν συμφωνήσει. Όπως και να το κάνουμε πρόκειται για τους πρωταθλητές στα σημαντικότερα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα οπότε η ειρωνεία προς τη FIBA από την πλευρά των ανθρώπων της Ευρωλίγκας "Θα κάνετε κύπελλο πρωταθλητριών χωρίς πρωταθλητές" έχει και παραέχει βάση. Πόσο αξία μπορεί να έχει ο κορυφαίος ευρωπαϊκός τίτλος αν απέχουν από τη διοργάνωση ομάδες όπως η Μπαρτσελόνα, η Ρεάλ Μαδρίτης, η ΤΣΣΚΑ, η Μακάμπι, ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, κτλ κτλ... Από την άλλη όμως η Ευρωλίγκα με την εμμονή της στα κλειστά συμβόλαια και την αδιαφορία που δείχνει για τα εθνικά πρωταθλήματα και τις εθνικές ομάδες μάλλον περισσότερο κακό έχει κάνει στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ παρά το βοηθάει να ανέβει. Συν ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε για μια επιχειρηματική κίνηση με βάση το Ευρωπαϊκό μπάσκετ και όχι για την ίδια ομοσπονδία του μπάσκετ με ότι αυτό συνεπάγεται. Τα χρήματα που μοιράζει στις ομάδες είναι ψίχουλα ενώ και το Eurocup φαίνεται ξεκάθαρα στην πράξη ότι πρόκειται για έναν υποβαθμισμένο θεσμό για τον οποίο οι διοργανωτές αδιαφορούν. Ο τρόπος που γίνεται από την αρχή η κλήρωση με τις ομάδες χωρισμένες σε ζώνες, το πως μπορούν να επιλέξουν ομίλους οι ομάδες που έρχονται από την Ευρωλίγκα αλλά και οι υπόλοιπες ομάδες, το ότι δεν γίνονται αγώνες που κρίνουν την πρόκριση την ίδια ώρα αλλά και μερικές περίεργες διαιτησίες υπέρ των "χορηγών" που παρακολουθούμε φέτος από το ξεκίνημα της σεζόν είναι η απόδειξη της αδιαφορίας των ανθρώπων της Ευρωλίγκας για το Eurocup.

FIBA: Και μόνο που η FIBA είναι η παγκόσμια ομοσπονδία του μπάσκετ θα έπρεπε να είναι αρκετό για να αφήσει στο περιθώριο την Ευρωλίγκα. Το ότι όμως εδώ και χρόνια συμβαίνει το αντίθετο λέει πάρα πολλά για τις δυνατότητες και τις υποσχέσεις της FIBA. Και αυτός ίσως και να είναι το μεγαλύτερο μειονέκτημα στην προσπάθεια που κάνει μιας και η αξιοπιστία είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Σίγουρα το ότι θα απουσιάζουν τα κορυφαία ονόματα της Ευρωλίγκας είναι ένα ακόμη μειονέκτημα αλλά όχι αξεπέραστο. Όποιος το πιστεύει αυτό είναι σαν λέει ότι λαοφιλής ομάδες σαν τον ΑΡΗ, την ΑΕΚ ή τον μπάογκ θα είναι μια ζωή σε ρόλο κομπάρσου και ποτέ δεν θα μπορέσουν να ανταγωνιστούν τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό. Και αντίστοιχα ομάδες σε άλλες χώρες όπως η Ντιναμό Μόσχας, η Φενερμπαχτσέ, η Βαλένθια, η Παρτιζάν, ο Ερυθρός Αστέρας, η Ρέτζιο Εμίλια, η Λοκομοτιβ Κουμπαν, η Ολύμπια Λιουμπλιάνας και άλλες πολλές ομάδες θα πρέπει να είναι μονίμως στο περιθώριο. Στο Champions League της FIBA οι ομάδες θα συμμετέχουν αποκλειστικά βάσει βαθμολογίας(συν κάποιες wild card αν δεν κάνω λάθος) και όχι με κλειστά συμβόλαια όπως γίνεται στην Ευρωλίγκα. Κάτι που σημαίνει ότι τα εθνικά πρωταθλήματα των χωρών αυτομάτως θα έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Κάτι άλλωστε που φαίνεται και από την δέσμευση της FIBA ότι οι αγώνες θα διεξάγονται Τετάρτη και Πέμπτη και όχι όποτε βολεύει την Ευρωλίγκα που αναγκάζει όλα τα εθνικά πρωταθλήματα να προσαρμόζονται γύρω από τον δικό της προγραμματισμό. Ενώ εξίσου σημαντικό για κάθε φίλαθλο που γουστάρει το μπάσκετ είναι η αλλαγή της διοργάνωσης του Ευρωμπάσκετ με αγώνες των εθνικών ομάδων μέσα στη σεζόν όπως συμβαίνει και στο ποδόσφαιρο. Κάτι που μπορεί να ανεβάσει το άθλημα σε μεγάλο βαθμό. Γενικά η FIBA δείχνει να σέβεται περισσότερο τις ομοσπονδίες των χωρών, τις εθνικές ομάδες και το ίδιο το άθλημα και για αυτό για την ώρα φαίνεται να απολαμβάνει την στήριξη σχεδόν όλων των ομοσπονδιών που θα στέλνουν τις κορυφαίες τους ομάδες βάσει κατάταξης εκτός φυσικά από τις ομάδες που θα συμμετέχουν στην Ευρωλίγκα.

ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΤΟΥ ΑΡΗ. Με μια πρώτη σκέψη αν υπάρχει κλειστό κλαμπ με τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης ο ΑΡΗΣ πρέπει να ανήκει σε αυτό. Μπορώ να παίξω σε ευρωπαϊκό final four με τον Ολυμπιακό ή τον Παναθηναϊκό; Θα το γουστάρουμε σαν τρέλοι! Στο κλάμπ όμως των κορυφαίων και όχι σε κάποιο αστείο Eurocup με τα πειράματα των ανθρώπων της Ευρωλίγκας. Από την άλλη ο ΑΡΗΣ έχει τη δική του ιστορία στο μπάσκετ και όπως έβαλε το μπάσκετ στα σπίτια και την καρδιά όλων των Ελλήνων έτσι οφείλει και τώρα να στηρίξει μια πιο αγνή προσπάθεια όπως  φαίνεται να είναι αυτή της FIBA

ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. .Καλά όλα τα παραπάνω αλλά όταν μιλάμε για την αγαπημένη μας ομάδα το μόνο που πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι το συμφέρον της και τίποτα άλλο. Και από την στιγμή που στην ομάδα υπάρχει ένας μεγαλοεπενδυτής όπως είναι ο Νίκος Λάσκαρης  το βασικό κριτήριο όλων μας θα πρέπει να είναι το ιδανικό οικονομικό περιβάλλον ώστε η επένδυση του κ.Λάσκαρη να πιάσει τόπο. Εκεί που θα υπάρξουν τα περισσότερα εξασφαλισμένα έσοδα εκεί θα πρέπει να πάει ο ΑΡΗΣ. Διαφορετικά στο ασταθές οικονομικό περιβάλλον που ζούμε στην Ελλάδα μια επιλογή με όχι καθαρά οικονομικά κριτήρια μπορεί να μας βάλει σε περιπέτειες και να δώσει την ευκαιρία σε ανταγωνιστές μας μεγάλο πλεονέκτημα. Όπως κάποτε επί Δαμιανίδη η συμφωνία με τη NOVA είχε λειτουργήσει ευεργετικά γιατί η πλειοψηφία των ομάδων είχε πάρει ψίχουλα από τη κρατική τηλεόραση έτσι και τώρα η ΚΑΕ θα πρέπει να κυνηγήσει το οικονομικό πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών της.  Τώρα το αν θα είναι η σωστή επιλογή κανείς δεν μπορεί να το ξέρει. Όπως κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει ότι αυτό το κλειστό κλαμπ της Ευρωλίγκας θα συνεχίσει να τραβάει το ενδιαφέρον του κόσμου ή το εγχείρημα της FIBA θα αντέξει στον χρόνο και δεν θα εξελιχθεί σε μια νέα φούσκα. Ο χρόνος θα δείξει!

ΥΓ. Από την στιγμή που στην Ευρώπη είμαστε πετυχημένοι ήδη και στην Ελλάδα είμαστε μια ανάσα από την επιτυχία όλοι αύριο με διάθεση φιέστας κόντρα στο Λαύριο! Είναι να μην πανηγυρίζεις...;

Κατηγορία Μπάσκετ

Αν και σε γενικές γραμμές αποφεύγω να ασχολούμαι με άλλες ομάδες εκτός της ΑΡΕΙΑΝΑΡΑΣ μας, νομίζω είναι λιγάκι δύσκολο να παραβλέψουμε τον άθλο του ΑΠΟΕΛ και την ιστορική του πρόκριση στις 8 κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης. Πέρσι ήταν η πορτογαλική Μπράγκα που είχε κάνει το μπαμ με την παρουσία της στον τελικό του Europa League(σε μια διοργάνωση όπου και εμείς γράψαμε την δική μας ιστορία με την επική μας πρόκριση στους 32 της διοργάνωσης). Ομάδες με χαμηλό μπάτζετ και ροστερ από τα οποία λείπουν τα μεγάλα ονόματα. Μάλιστα στην περίπτωση του ΑΠΟΕΛ μπορούμε να δούμε αρκετούς "Έλληνες" παίκτες(Χιώτης, Πάρντο, Κόντης, Πουρσαϊτιδης, Μαντούκα, Γιάχιτς, Αλεξάνδρου, Χαραλαμπίδης) αλλά και τον Γιοβάνοβιτς στον πάγκο όπου έχει την δική του ιστορία με τους συμπολίτες μας. Το αστείο είναι ότι όλοι αυτοί έφυγαν από την Ελλάδα είτε ως αποτυχημένοι είτε ως υπερεκτιμημένοι σε σχέση με τα χρήματα που ζητούσαν.Και όμως όλοι αυτοί κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα σύνολο με εξαιρετική χημεία που ακόμη και οι κορυφαίες ομάδες του πλανήτη δυσκολεύονται να κερδίσουν. Κατί ανάλογο συνέβη και με την Μπράγκα που λίγα χρόνια πιο πριν την είχαμε αντιμετωπίσει μέσα στο Κλ.Βικελίδης και στις λεπτομέρειες δεν την είχαμε κερδίσει.

Ο λόγος της αναφοράς μου σε όλα αυτά είναι η προχειρότητα με την οποία λειτουργεί ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ, η εμφανής έλλειψη πλάνου και ο αποπροσανατολισμός όλων μας από το κοινό όραμα που δεν είναι άλλο από το να δούμε κάποια στιγμή τον ΑΡΗ να μεγαλουργεί. Δεν είναι τυχαίο που από την επάνοδο μας από την Β Εθνική στις χρονιές που ακολούθησαν όπου η ομάδα βγήκε 3 φορές Ευρώπη, έδωσε παρών σε 2 τελικούς κυπέλλου Ελλάδος και γενικά έπαιξε σχετικά ελκυστικό ποδόσφαιρο υπήρχε ένας κορμός παικτών, υπήρχαν κάποιοι συνδετικοί κρίκοι με τις προηγούμενες χρονιές. Φυσικά στην θέση του προπονητή μπορεί να μην είχαμε τα φετινά τραγελαφικά φαινόμενα αλλά πάλι είχαμε τις αλλαγές μας.  Φανταστείτε λοιπόν η ομάδα από τον τελικό του ΟΑΚΑ να είχε συνέχεια ή ακόμη και η περσινή ομάδα που τα πήγε τόσο καλά στην Ευρώπη όπου από τους 14 παίκτες που αγωνίστηκαν στην Ισπανία μόλις 4 συνεχίζουν να έχουν ουσιαστικό ρόλο στον φετινό ΑΡΗ. Να είχε συνέχεια με τον ίδιο προπονητή στον πάγκο που θα τον στήριζε πρώτα η διοίκηση με τις κινήσεις της και μετά όλοι εμείς. Κάτι δεν λειτουργεί καλά στον ΑΡΗ και υπάρχουν χίλια δύο σημάδια που μας το δείχνουν και όμως συνεχίζουμε να αγνοούμε επιδεικτικά. Ακόμη και αυτόν τον Σάκη Τσιώλη που τόσο πολύ τον κράξαμε(και εγώ προσωπικά) μέσα σε λίγους μήνες από την στιγμή που ανέλαβε τον Αστέρα Τρίπολης κατάφερε να μας βγάλει όλους χαζούς και ποδοσφαιρικά ανίδεους... Και ίσως να ήμασταν μιας και περιμέναμε από έναν ανερχόμενο Έλληνα προπονητή που κάνει το μεγάλο βήμα της καριέρας του στον ΑΡΗ να κάνει αυτό που έκανε ο "φτασμένος" Κούπερ και να μας μιλήσει για παίκτες που ζήτησε και δεν του φέρανε, για παίκτες που δεν ζήτησε να του φέρουν και του φέρανε και παίκτες που ζήτησε να αποχωρήσουν και παρέμειναν στο ρόστερ. Τελικά το όλο θέμα είναι το μπάτζετ ή το πως αξιοποιείς το μπατζετ σου σαν ομάδα και ο τρόπος που στηρίζεις τις επιλογές σου? Μήπως έτσι ο "αποτυχημένος" Γιοβάνοβιτς κατάφερε να κάνει κάτι τόσο εντυπωσιακό στην άσημη ποδοσφαιρικά Κύπρο? Μήπως κάπως έτσι κατάφερε ο Τσιώλης να κάνει την δική του υπέρβαση με τον Ολυμπιακό Βόλου και τον Αστέρα Τρίπολης φέτος? Γιατί η ομάδα του Βόλου μπορεί να ήταν μπλεγμένη, να είχε ένα Μπέο από πίσω και να χρειάστηκε να σφάξει τον Παναθηναϊκό στο τέλος για να μας κλέψει την θέση στην Ευρώπη αλλά και να μην έβγαινε Ευρώπη πάλι επιτυχημένη θα ήταν η χρονιά για τον Βόλο...

Εμείς όμως τι κάνουμε? Περιμένουμε τους επενδυτές? Μειώνουμε το μπάτζετ ενώ αυξάνουμε τα χρέη της ομάδος? Παίκτες που προσφέρουν φεύγουν γιατί ζητάνε πολλά ενώ μέτριοι παίκτες παραμένουν και γίνονται πλούσιοι εις βάρος της ομάδος? Έχουμε φτάσει σε τέτοιο σημείο όπου ο άνθρωπος που κινεί τα νήματα στον σύλλογο να εκφράζει δημόσια το όραμα του για τον ΑΡΗ μας μιλώντας για 15 μονοετή συμβόλαια που θα ανανεώνονται ή θα αντικαθιστώνται κάθε χρόνο και εμείς να χειροκροτούμε? Φτάσαμε στο σημείο να έχουμε 4 προσφυγές και να το θεωρούμε φυσιολογικό? Φτάσαμε στο σημείο που οι πιτσιρικάδες που το καλοκαίρι παρουσιάζαμε ως παρακαταθήκη για το μέλλον να έχουν αποχωρήσει ή να είναι μια ανάσα να αποχωρήσουν από το Κλ.Βικελίδης και εμείς να συνεχίζουμε να χειροκροτούμε?

ΑΠΟΕΛ και Μπράγκα έχουν δείξει τον δρόμο. Το ερώτημα είναι απλό, θα τον ακολουθήσουμε ή θα περιμένουμε την επόμενο "καράβι" με τις μεταγραφές  μήπως μας βγει?

Κατηγορία Ποδόσφαιρο

#YELLOW RADIO 101.7

Listen live yellow radio 92.8

#ΣΧΟΛΙΑ

Re: Λαμία – ΑΡΗΣ 1-0 | Αυτοκτονία – σοκ και άδοξο φινάλε στο κύπελλο

Ο αγωνιστικός και εξωαγωνιστικός σχεδιασμός έχει να κάνει αποκλειστικά με την διοίκηση και θα...

 

26.Ιαν.2022


Re: Λαμία – ΑΡΗΣ 1-0 | Αυτοκτονία – σοκ και άδοξο φινάλε στο κύπελλο

Δεν μπορώ ακόμα να καταλάβω γιατί δεν εκτέλεσε το πρώτο πέναλτι ο παίχτης που το κέρδισε,φίλε...

 

26.Ιαν.2022


Re: Σε τεντωμένο σχοινί

Πρέπει οπωσδήποτε να σκοράρουμε φίλε Πλάνετ και αφού σκοράρουμε απαγορεύεται να κλειστούμε.Ισχύουν...

 

26.Ιαν.2022


Re: ΑΡΗΣ – Λαμία 0-0 | Επανάληψη που κουράζει

Το πρόβλημα παραμένει στην ανάπτυξη του παιχνιδιού και στην δημιουργία φάσεων,φίλε Πλάνετ.Και...

 

24.Ιαν.2022


Re: ΑΡΗΣ – Λαμία 0-0 |  Αναποτελεσματικός από την αρχή μέχρι το τέλος

Όλοι το βλέπουμε αλλά δυστυχώς τίποτα δεν αλλάζει. Σαν να χτυπάμε ξανά και ξανά το κεφάλι μας στον...

 

24.Ιαν.2022


logoFinal2007

Είμαστε μια παρέα οπαδών που ακολουθούμε την ομάδα πιστά σχεδόν παντού και το PlanetARIS.gr είναι ο τρόπος έκφρασης της αγάπης μας για την ομάδα εκτός γηπέδου. Σκοπός μας η διάδοση της ιδέας του ΑΡΗ  μας μέσω του διαδικτύου!

Newsletter

Εγγραφείτε και ενημερωθείτε πρώτοι για όλα τα θέματα του ΑΡΗ μας!

Λέμε ΟΧΙ στο spam!