Μια ανάσα έφθασε από την ολική ανατροπή η αγαπημένη μας ομάδα χωρίς όμως τελικά να τα καταφέρει. Η παθιασμένη εμφάνιση με τις 33 τελικές που "ξεγύμνωσαν" την Μόλντε δεν ήταν αρκετά… οι νορβηγοί  εκμεταλλευόμενοι μια αδράνεια στο φινάλε του πρώτου μέρους της παράτασης πήραν τελικά την πρόκριση . Αποθεώθηκε η ομάδα από τον κόσμο που αναγνώρισε την προσπάθεια των παικτών παρά τον πικρό αποκλεισμό.

Εντυπωσιακός ήταν ο ΑΡΗΣ μας σήμερα και στις λεπτομέρειες δεν κατάφερε να ολοκληρώσει την ολική ανατροπή.  Σωρεία ευκαιριών από τα πρώτα λεπτά, γκολ με φάουλ μαγεία από τον Ματίγια, ασίστ από Φετφατζίδη στην ψυχάρα Δεληζήση και  μαεστρική κεφαλιά από Ντιγκινί  οδήγησαν στο 3-0  βάζοντας φωτιά στο κατάμεστο Κλεάνθης Βικελίδης και πείθωντας ότι η Μόλντε δεν έχει καμία τύχη. Ένα λάθος στο τεχνητό οφσάιντ και μια κακή εκτίμηση του Κουέστα όμως έδωσαν το γκολ πρόκρισης στους νορβηγούς μη επιτρέποντας να κορυφωθεί το κιτρινόμαυρο πάρτι. Τα εναπομείναντα λεπτά η ομάδα πάλεψε, έκανε ευκαιρίες χωρίς όμως να καταφέρει κάτι παραπάνω. Έπαιξε τον ρόλο του και ο διαιτητής που πέρα από την γενικότερη εχθρική αντιμετώπιση αρνήθηκε την δεύτερη κίτρινη στον παίκτη της Μόλντε σε ξεκάθαρο χτύπημα με τον αγκώνα λίγο πριν το 90'.

Τελικά ο ΑΡΗΣ με το παιχνίδι του σήμερα απέδειξε ότι πέρα από τα ατομικά λάθη υπερεκτίμησε τους Νορβηγούς και αποκλείστηκε από το πρώτο παιχνίδι όπου προσπάθησε να παίξει πονηρά και όχι στα ίσια διεκδικώντας και εκεί τη νίκη. Το 3-0 ανάγκασε τον Παντελίδη να κατεβάσει την ομάδα με μια πιο ορθολογική επιθετικογενής ενδεκάδα όπου θα μπορούσε να κάνει την ανατροπή. Και αυτό ακριβώς παρακολουθήσαμε σήμερα. Τα τρεξίματα του Σάσα στον χώρο του κέντρου απελευθέρωσαν τον Ματίγια όπου πέρα από το γκολ ήταν  ο Ματίγια που περιμένουμε να δούμε φέτος.  Ο Φετφατζίδης από τα πλάγια ήταν μια μόνιμη απειλή για την Μόλντε, ο Ντιγκινί έδινε τις απαραίτητες βοήθειες στον Ιντέγε όπου για ακόμη ένα παιχνίδι αν και δεν σκόραρε έδωσε μάχες και άνοιξε χώρους για τους συμπαίκτες του. Συγκινητικός ο Δεληζήσης που ακόμη και όταν επιστρέψει ο Βέλεθ ίσως να πρέπει να πάρει φανέλα βασικού. Πολλοί καλοί και οι Σούντγκρεν και Κόρχουτ ενώ και ο Ρόζ σήμερα απέφυγε τα λάθη. Εξαιρετικός ο Μαρτίνες που για ακόμη μια φορά κλείνει πονηρά το μάτι στον Παντελίδη δείχνοντας του ότι αξίζει περισσότερο χρόνο συμμετοχής. Φανερά ανέτοιμος ο  Λάρσον όπως και ο Γιουνές που δεν μπόρεσαν να έχουν ουσία στο παιχνίδι τους. Λίγα πράγματα από τον Τόνσο και σήμερα αν και δεν αγωνίσθηκε πολύ.  Θετικός ο Μπάσα στα λεπτά που αγωνίσθηκε. Μοιραίος συνολικά σε αυτές τις 2 αναμετρήσεις  ο Κουέστα που παρά τις καλές αποκρούσεις τα λάθη του επισκιάζουν τα πάντα και είναι ίσως μια θέση που θα πρέπει να ενισχυθούμε στην πορεία.

Μπορεί το ευρωπαϊκό όνειρο να έσβησε πρόωρα αλλά ο φετινός ΑΡΗΣ δείχνει ότι μπορεί και πρέπει να πρωταγωνιστήσει.   Η πρόκριση ήταν η ουσία της σημερινής αναμέτρησης αλλά για αυτήν την παθιασμένη ομάδα και τρελαμένο λαό που πίστεψαν και κυνήγησαν μέχρι τέλους την πρόκριση αξίζει μόνο σεβασμός και υπερηφάνεια. Συνεχίζουμε πιο δυνατά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Η ομάδα με την σημερινή της εμφάνιση έδιωξε τα σύννεφα πάνω από το Κλ.Βικελίδης πριν καλά καλά μαζευτούν. 2-3 μεταγραφικές πινελιές και αυτή η ομάδα θα είναι υπερπλήρης.

ΥΓ2. Είχες και την ατυχία να έχεις Λάρσον και Γιουνές τραυματίες…

Πιστός στην αφέλεια που μας χαρακτηρίζει φέτος αποδείχθηκε και σήμερα η ομάδα μας γνωρίζοντας πικρή ήττα από τον Παναιτωλικό μέσα στο Κλεάνθης Βικελίδης. Το φθηνό λάθος του Δεληζήση και του Σιώπη άλλαξαν τις ισορροπίες του αγώνα και καθόρισαν το τελικό αποτέλεσμα. Λογική η αγανάκτηση του κόσμου που αντί να βλέπει την ομάδα να βελτιώνεται την παρακολουθεί να κάνει βήματα προς τα πίσω.

Ορεξάτος μπήκε ο ΑΡΗΣ στα πρώτα λεπτά του αγώνα χωρίς ωστόσο να καταφέρει να επιβάλλει τον ρυθμό του. Η κεφαλιά του Δεληζήση και το σουτ του Γιούνες που βρήκε πάλι δοκάρι ήταν οι πρώτες καλές μας στιγμές. Όσο προχωρούσε το παιχνίδι φαινόταν ολοένα και περισσότερο ότι τα πράγματα θα ήταν δύσκολα με τον Παναιτωλικό να γίνεται 2-3 φορές επικίνδυνος. Το φθηνό λάθος του Δεληζήση σε ένα από αυτά τα καταραμένα πισωγυρίσματα της μπάλας έδωσε την ευκαιρία στον Μοράρ να βγει τετ α τετ με τον Κουέστα με τον τελευταίο να  τον ρίχνει κάτω και να αποβάλλεται από το  παιχνίδι. Και αν και το πέναλτι κατέληξε άουτ η αποβολή του Κουέστα όπως φάνηκε στη συνέχεια στοίχισε. Στο 39΄με σουτ του Ματέο Γκαρσία αγγίξαμε το 1-0 αλλά ο Κυριακίδης αντέδρασε εξαιρετικά  και κράτησε το μηδέν. Στο Β ημίχρονο ο Παναιτωλικός είχε τον πρώτο λόγο και κατάφερε να ανοίξει το σκορ όταν στην εκτέλεση κόρνερ τόσο οι αμυντικοί μας όσο και ο Αναγνωστόπουλος δεν αντέδρασαν σωστά. Δέκα λεπτά αργότερα ο Μενέντεθ που είχε περάσει για να βοηθήσει επιθετικά την ομάδα συνδυάστηκε ωραία με τον Γκάμα, έκανε  την συρτή σέντρα με τον Ντιγκινί πολύ ωραία με προβολή να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα. Και πάνω που η ομάδα και ο κόσμος πήρε τα πάνω του και πίστεψε στην ανατροπή ήρθε ακόμη ένα φθηνό λάθος πάλι σε κόρνερ με τον Σιώπη να αφήνει την μπάλα στο πρώτο δοκάρι και τον Αναγνωστόπουλο να αιφνιδιάζεται… Στο 86΄η κεφαλιά του Βελέθ λίγο έλειψε να καταλήξει σε γκολ και κάπου εκεί τελείωσε το παιχνίδι. Ένα παιχνίδι που πρόσφερε απογοήτευση και προβληματισμό μιας και η νίκη ήταν απαραίτητη. Σχεδόν όλοι παίκτες ήταν νωθροί, έχαναν τις μονομαχίες, έκαναν αβίαστα λάθη και δεν είχαν συγκέντρωση στο παιχνίδι τους.  Ο Δεληζήσης που τόσο παινέψαμε όλοι μας το προηγούμενο διάστημα ήταν μοιραίος όπως και ο Σιώπης που στις προηγούμενες αναμετρήσεις ήταν από τους κορυφαίους. Ο Γκαρσία συνέχισε το ντεφορμάρισμα του ενώ ο Ματίγια αν και πήρε φανέλα βασικού δεν μπόρεσε να κάνει αισθητή την παρουσία του. Πάλεψε ο Γκάμα αλλά μέχρι να μπει ο Μενέντεθ δεν είχε κανένα στήριγμα για να κάνει παιχνίδι. Και όπως είναι λογικό όταν η ομάδα χάνει και έχει τέτοια εικόνα η ευθύνη βαραίνει και τον προπονητή που δείχνει αδυναμία όχι μόνο να βελτιώσει την εικόνα αλλά ακόμη και να την διατηρήσει στα επίπεδα που την ανέλαβε. Η επιλογή του αμυντικογενή Βαλεριάνου αντί του Μενέντεθ ήταν ατυχής ενώ και ο τρόπος που προσέγγισε από το ξεκίνημα τον αγώνα για ακόμη μια φορά δεν ήταν ο σωστός.

Μετά και από την σημερινή απογοήτευση μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσουμε πολλά μιας και είναι ολοφάνερο ότι υπερεκτιμήσαμε τους παίκτες που ήρθαν φέτος και την δυναμική μας. Δύσκολα μπορεί να πει κανείς με βεβαιότητα τι ακριβώς φταίει για αυτή την εικόνα. Υπεύθυνοι όμως για να βρουν τη λύση ώστε ο ΑΡΗΣ να επιστρέψει στις επιτυχίες είναι ο Καρυπίδης, ο Διαμαντόπουλος και ο Παντελίδης. Που θα πρέπει κάποιοι στιγμή να κατανοήσουν ότι βρίσκονται στον ΑΡΗ και ότι εδώ υπάρχουν απαιτήσεις.

Την πρώτη ήττα στην φετινή σεζόν μετά από 3 συνεχόμενες νίκες γνώρισε η ομάδα μας στα Γιάννενα σε ένα παιχνίδι που δικαιούταν τουλάχιστον τον βαθμό της ισοπαλίας. Η κακή στιγμή του Δεληζήση σε μια ανύποπτη φάση αποδείχθηκε αρκετή για να χαρίσει τη νίκη στους αντιπάλους που αγωνίσθηκαν με ξεκάθαρο στόχο να αποφύγουν την ήττα και όχι να διεκδικήσουν κάτι παραπάνω.

Τον απόλυτο έλεγχο του αγώνα είχε ο ΑΡΗΣ μας με το ξεκίνημα με τις 2 ομάδες να δείχνουν από νωρίς τις διαθέσεις τους. Από την μια πλευρά η ομάδα μας ήθελε την κατοχή και να χτίσει παιχνίδι και από την άλλη τα Γιάννενα να αμύνονται μαζικά και απλά να κρυφοκοιτάζουν τις αντεπιθέσεις.  Η υπεροχή όμως της ομάδος  που έλεγχε τον ρυθμό του αγώνα δεν μετουσιώθηκε σε ευκαιρίες με την έλλειψη εμπνεύσεων και την αργή της κυκλοφορίας της μπάλας να είναι το χαρακτηριστικό του παιχνιδιού μας. Ακόμη και έτσι όμως ο ΑΡΗΣ άγγιξε το 0-1 στο 29' με το καταπληκτικό σου του Ματέο Γκαρσία να σταματάει στο οριζόντιο δοκάρι. Το παιχνίδι συνεχίστηκε στους ίδιους ρυθμούς με τους παίκτες μας με κακές σέντρες και πολλά λάθη στο κέντρο να μην μπορεί να επιτεθεί σωστά. Και αν και ο Κουέστα στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα ήταν απλός θεατής χρειάστηκε μόλις μια στιγμή αδράνειας,   η κακή  αντίδραση του  Δεληζήση που ολοκληρώθηκε με την μπάλα να περνάει κάτω από τα πόδια του τερματοφύλακα και να καταλήγει στα δίχτυα. Οι μαζικές αλλαγές (αν και ελαφρώς καθυστερημένα)  του Ερέρα με τους Σιώπη, Μαρτίνες και Ναζλίδη να περνάνε στο παιχνίδι έδωσαν ζωντάνια στην ομάδα χωρίς όμως τελικά να έρθει το γκολ παρά 2-3 καλές στιγμές. Γενικά η ομάδα είχε μέτρια απόδοση, υστέρησε σημαντικά στο επιθετικό κομμάτι και έδειξε να μην έχει τον σωστό τρόπο αντίδρασης μετά το γκολ μιας και περιμέναμε ακόμη περισσότερη πίεση μέχρι το φινάλε. Ο Μπάσα που ήταν εκ των κορυφαίων στα προηγούμενα παιχνίδια σήμερα δεν απέδωσε τα αναμενόμενα και μάλλον θα έπρεπε να είχε αντικατασταθεί αρκετά νωρίτερα. Ακόμη και έτσι σε καμία περίπτωση τα Γιάννενα δεν άξιζαν τη νίκη που πήραν από το πουθενά.

Μια ήττα πάντα πονάει, ιδιαίτερα όταν έρχεται με τέτοιο άτυχο και σκληρό τρόπο. Ο ΑΡΗΣ μπορεί να μην ήταν καλός σήμερα αλλά σίγουρα ήταν καλύτερος από τον αντίπαλο του. Από την άλλη αυτή η τζάμπα ήττα μπορεί να αποτελέσει ιδανικό μάθημα για τον Π.Ερέρα και τους παίκτες του ώστε να παρουσιαστούν καλύτεροι και εξυπνότεροι στη συνέχεια. Όσο για εμάς παρά την απότομη προσγείωση , παίρνουμε μια ανάσα και συνεχίζουμε με ακόμη περισσότερη τρέλα να μετράμε αντίστροφα μέχρι τη στιγμή που θα βρεθούμε δίπλα στον κιτρινόμαυρο Θεό!

ΥΓ. Το ότι σε 4 παιχνίδια ως τώρα στο πρωτάθλημα οι αντίπαλοι σου κλείνονται στην άμυνα και παίζουν με αντεπιθέσεις δείχνει και το πόσο δυνατοί είμαστε.

ΥΓ2. Εντάξει, το καταλαβαίνω ότι πολλούς χαλάει η δυναμική επιστροφή του ΑΡΗ και ανυπομονούσαν για αυτή την πρώτη ήττα. Αλλά το να παρουσιάζουν τα διάφορα κομπλεξικά αρδάκια το ανύπαρκτο γιάννενο που κέρδισε χάρη σε ένα τυχερό αυτογκολ ως μια παθιασμένη ομάδα που κατάφερε να μας σταματήσει με το παιχνίδι της είναι ολίγον τι υπερβολικό...

ΥΓ3. Κάποια στιγμή θα πρέπει οι πολίτες αυτής της χώρας να πετάξουν τα εκάστοτε ταμπελάκι με το οποίο δικαιολογούν την κάθε αυθαιρεσία και να αντιμετωπίσουν με σοβαρότητα αυτά τα αίσχη που συμβαίνουν στην Ελλάδα του 2018. Εκτός φυσικά και αν ζούμε ακόμη στις εποχές της Χούντας ή σε κάποιο κράτος με στρατιωτικό νόμο όπου η ελεύθερη μετακίνηση μέσα στη χώρα θεωρείται έγκλημα.

Μπροστά σε περισσότερους από 15.000 φίλους της ομάδος που δημιούργησαν την γνωστή καταπληκτική ατμόσφαιρα στο Κλ.Βικελίδης η αγαπημένη μας ομάδα πήρε τη νίκη απέναντι στην μαχητική Δράμα αυξάνοντας την διαφορά από την 3η θέση στο +13. Το γκολ του Δεληζήση στο ξεκίνημα του αγώνα αποδείχθηκε αρκετό για να έρθει το τρίποντο ενώ  χάθηκαν και κάμποσες κλασσικές ευκαιρίες ώστε να φθάσουμε στη νίκη πιο εύκολα.

Δυνατά μπήκε ο ΑΡΗΣ μας στον αγώνα με ξεκάθαρο στόχο να "κλειδώσει" τη νίκη όσο το δυνατό πιο γρήγορα. Κάτι που έγινε μόλις στον 5' με τον Δεληζήση να σηκώνεται δυνατά και μετά από εκτέλεση κόρνερ με κεφαλιά να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα. Η συνέχεια φάνταζε ιδανική για την ομάδα μας που  είχε την απόλυτη υπεροχή και με ωραίους συνδυασμούς έφθανε στην αντίπαλη εστία. Αυτό που έλειπε όμως ήταν το γκολ μιας και οι παίκτες μας τουλάχιστον σε 3 περιπτώσεις που βρέθηκαν μια ανάσα από το 2-0 κατάφεραν να χάσουν φαινομενικά εύκολες ευκαιρίες. Στην επανάληψη για ανεξήγητο λόγο είδαμε έναν άλλον ΑΡΗ, από τους χειρότερους της φετινής χρονιάς που με το ζόρι περνούσε το κέντρο. Οι παίκτες της Δόξας με σαφώς περισσότερη διάθεση και αποφασιστικότητα πίεζαν, απειλούσαν την εστία μας χωρίς ωστόσο να δημιουργήσουν κάποια κλασσική ευκαιρία. Προς το τέλος του αγώνα καταφέραμε να ισορροπήσουμε το παιχνίδι διατηρώντας στα τελευταία λεπτά το εύθραυστο 1-0 χωρίς ιδιαίτερο άγχος.

Μετά και από την σημερινή νίκη μπορούμε να πούμε ότι βρισκόμαστε αγκαλιά με την άνοδο. Ναι μεν ακόμη μαθηματικά δεν έχει τελειώσει τίποτα αλλά στις εναπομείναντες αγωνιστικές(μείον  τα 2 παιχνίδια νίκες στα χαρτιά) θα πρέπει κυριολεκτικά να αυτοκτονήσουμε. Πλέον με το άγχος να έχει φύγει θα πρέπει ο Δ.Σπανός και οι παίκτες του να "κλειδώσουν" και την πρώτη θέση καθαρά για λόγους γοήτρου. Το παιχνίδι με τον ΟΦΗ την Τετάρτη μόνο αδιάφορο δεν είναι. Έτσι γερά ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Άλλη μια επίδειξη του εστί μπάτσοι είδαμε σήμερα. Τρελό κόμπλεξ που κάποια στιγμή μπορεί να μας γυρίσει το μυαλό και θα αρχίσουμε να σας πετάμε πάλι έξω από τις κερκίδες όπως είχαμε κάνει τότε στο γήπεδο της Καλαμαριάς… μην παίζετε με τα ήδη τσακισμένα  νεύρα μας.

Ασταμάτητος μοιάζει ο ΑΡΗΣ μας στην κούρσα της FootballLeagueόπου με νέα ανατροπή  νίκησε και την Παναχαϊκή αυξάνοντας την διαφορά από την δεύτερη θέση. Μεγάλος πρωταγωνιστής ο Πλατέλλας που πραγματοποιώντας μια εκπληκτική εμφάνιση πήρε την ομάδα από το χεράκι και την οδήγησε στη νίκη!

Το νωθρό ξεκίνημα στα παιχνίδια μοιάζει ως τώρα το μοναδικό πρόβλημα για τους παίκτες του Δ.Σπανού που από την στιγμή που αφυπνίζονται μετατρέπουν τον αγώνα σε μονόλογο. Κάπως έτσι και σήμερα κόντρα στην Παναχαϊκή όπου το κακό ξεκίνημα το εκμεταλλεύτηκαν οι αντίπαλοι και πήραν κεφάλι στο σκορ. Μάλιστα και μετά το γκολ είχαν και μια δύο καλές στιγμές που ευτυχώς σταθήκαμε τυχεροί. Στη συνέχεια όμως ο ΑΡΗΣ μας έδειξε το γνωστό πείσμα που τον χαρακτηρίζει φέτος, έτρεξε, πίεσε, κυνήγησε το γκολ και τελικά λίγα δευτερόλεπτα πριν τη λήξη του ημιχρόνου το πέτυχε. Ο Μουμίν κατάφερε μέσα από ένα πλήθος παικτών με μια εξαιρετική συρτή πάσα να βρει ιδανικά τον Πλατέλλα σε πλεονεκτική θέση με τον τελευταίο με ψύχραιμο σουτ να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα. Ένα γκολ που έδωσε την αυτοπεποίθηση στην ομάδα να παλέψει ακόμη πιο δυνατά για τη νίκη κάτι που φάνηκε μόλις από τα πρώτα λεπτά του δεύτερου δεκαλέπτου. Διαδοχικές χαμένες ευκαιρίες που έδειχναν ότι το γκολ ήταν θέμα χρόνου με τον Δεληζήση που βρέθηκε αμαρκάριστος μέσα στην περιοχή και με κοντινή κεφαλιά την εκτέλεση του Πλάτέλλα την μετέτρεψε σε γκολ! Με εξαίρεση το κακό ξεκίνημα που είναι η 4η φορά που που συμβαίνει (και με τα Τρίκαλα και με την Καλλιθέα θα μπορούσαμε να είχαμε δεχθεί νωρίς γκολ) η ομάδα ήταν πάρα πολύ καλή. Αν ο Καπνίδης ήταν λίγο αποτελεσματικός η νίκη θα ερχόταν με μεγάλη ευκολία παρόλο το αρχικό 0-1. Ενώ και το κέντρο όπως και ο Τζανακάκης σε μερικές φάσεις αντιμετώπισαν προβλήματα. Αδυναμίες που όμως φαίνεται ότι μπορούν εύκολα να αντιμετωπιστούν στην πορεία ή στην χειρότερη με κάποια μεταγραφή σε ενάμιση περίπου μήνα. Κατά τα άλλα όλα βαδίζουν όπως πρέπει.

Η ομάδα έχει αυτοπεποίθηση και νοοτροπία νικητή, φαίνεται καλοδουλεμένη με  συγκεκριμένο πλάνο, έχει πνευμόνια και αντέχει όταν οι αντίπαλοι δεν μπορούν να ακολουθήσουν και έχει για μπροστάρη έναν κοντοπίθαρο διαβολάκο που όταν παίζει όπως σήμερα δεν μας σταματάει κανείς! Ο κόσμος έδωσε δυναμικό παρών και εφόσον η ομάδα συνεχίσει έτσι είναι βέβαιο ότι πολύ σύντομα θα ξαναζήσουμε το γεμάτο Κλ.Βικελίδης και σε επίσημα παιχνίδια! Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Που θα πάει... και οι διαιτητές κάποια στιγμή θα το πάρουν χαμπάρι ότι φέτος δεν μας σταματάει τίποτα και θα πάψουν να μας σπάνε τα @@!

Τα καλοκαίρια στον πλανήτη ΑΡΗ δεν είναι ποτέ βαρετά... έτσι και το φετινό καθώς αποχαιρετάμε τον Ιούνη εξακολουθούμε να βρισκόμαστε σχεδόν σε όλα τα επίπεδα στα χαμένα. Από την κατηγορία που θα παίξουμε, την ΑΜΚ μέχρι τον νέο προπονητή(χωρίς να έχει λυθεί η συνεργασία με τον προηγούμενο) και τις "προφορικές" συμφωνίες με παίκτες ενόψει της νέας χρονιάς! Τα πάντα στον αέρα χωρίς να μπορεί να πει κανείς με σιγουριά τίποτα για τον ΑΡΗ της επόμενης ημέρας μετά την απογοητευτική χρονιά και την χαμένη άνοδο.

Μετά το αναμενόμενο φιάσκο Μπούμπουρα ήρθε η σειρά του κ.Καρυπίδη να δείξει ότι είναι εδώ και να ξεκινήσει τις διεργασίες για τον ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς. Και αν η λογική μπορεί να επιτάσσει η επιλογή του προπονητή να είναι το σημείο αναφοράς στα καλοκαίρια κάθε ομάδος στον ΑΡΗ επιλέχθηκε να κινηθεί στα πρότυπα των μεγάλων κλάμπ όπου οι τεχνικοί διευθυντές σε συνεργασία με την διοίκηση σχεδιάζουν το αγωνιστικό προφίλ της ομάδος, επιλέγουν τα κομμάτια και ο προπονητής απλά αποτελεί ένα ξεχωριστό κομμάτι αυτού του πάζλ. Νίκιτς, Μουμίν, Ιντζόγλου, Δεληζήσης, Κάσσος, Διμαντόπουλους, Βαλεριάνος και μερικοί ακόμη είναι οι ποδοσφαιριστές που παρουσιάζονται ως "κλεισμένοι" σε προφορικό επίπεδο. Κινήσεις που δείχνουν μια εντελώς διαφορετική φιλοσοφία που κοιτάει περισσότερο την ουσία και αφήνει τις εντυπώσεις σε δεύτερη μοίρα. Άλλωστε ο κ.Καρυπίδης τις εντυπώσεις τις έχεις χάσει για τα καλά και μόνο οι πράξεις μπορούν να αλλάξουν το κλίμα. Την ίδια στιγμή αυτό του προπονητή μοιάζει να έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα(!?!?!?) μετά την παγωμάρα που έφεραν στον κόσμο του ΑΡΗ τα ονόματα που ακούσθηκαν την περασμένη εβδομάδα...

Την ίδια στιγμή που όλες οι παραπάνω κινήσεις φωνάζουν Football League το παράθυρο για άνοδο στην Super League στα "χαρτιά" φαίνεται να μην παραμένει αμπαρωμένο όπως παλιά. Η νέα τοποθέτηση του Ηρακλή στην προτελευταία θέση της βαθμολογίας ώστε να σωθεί ο δίκαια υποβιβαζόμενος Λεβαδειακός από τους υπόλοιπους "εξυγιαντές" και η νέα προσπάθεια του συμπολίτη να βρει το δίκιο του στο διαιτητικό δικαστήριο ουσιαστικά μας δίνει την ευκαιρία να χωθούμε στην υπόθεση και εφόσον υποβιβασθεί οριστικά ο Ηρακλής να απαιτήσουμε αντί για τον Λεβαδειακό να ανέβουμε εμείς! Κάτι άλλωστε που το 2015 είχε συμφωνηθεί και επισημοποιηθεί από την εκτελεστική επιτροπή της σουπερλίγκας με τον Ηρακλή να είναι μια από τις ομάδες που είχαν υπογράψει την συγκεκριμένη απόφαση. Το ποιό είναι το σωστό και το νόμιμο για την Ελληνική Αθλητική δικαιοσύνη ελάχιστη σημασία έχει. Όταν όμως το διαιτητικό δικαστήριο που πλέον αποτελείται από εν ενεργεία δικαστές που προσφάτως κόντρα στα θέλω των "δυναστών" του Ελληνικού ποδοσφαίρου δικαίωσε τον Ηρακλή είναι αυτό που θα αποφασίσει τότε υπάρχουν βάσιμες ελπίδες. Το αν θέλει και θα διεκδικήσει όπως οφείλει ο κ.Καρυπίδης αυτές τις ελπίδες είναι άλλο θέμα... που πνίγεται στην "μυστικοπάθεια" και στα "κλειστά χαρτιά"... για το καλό του ΑΡΗ...

ΥΓ. Ως τώρα αυτό που μας έχει διδάξει η ιστορία για ΑΜΚ στον ΑΡΗ ισχύουν τα εξής: 1) λογιστικό μαγείρεμα για να καλυφθούν οι ζημίες και να είναι όλα νομότυπα, 2)λογιστικό μαγείρεμα όπου ελάχιστα μικροέξοδα αυξάνεται η ονομαστική αξία των μετοχών της ΠΑΕ άρα ο κ.Καρυπίδης αυξάνει την περιουσία του και το διαπραγματευτικό του χαρτί σε μια πιθανή μελλοντική πώληση.

ΥΓ2. Παρέμβαση για την αδειοδότηση από τον πρώην πρόεδρο της ΠΑΕ Λ.Σκόρδα, πρώην ποδοσφαιριστές, ατζέντηδες με μπροστάρη τον γνωστό αντι-αρειανό δικηγόρο Παναγόπουλο. Μια κίνηση που έγινε και πέρσι και έπεσε στο κενό. Το να βγεις και να τους ξεφωνίσεις για αυτή την ενέργεια είναι τουλάχιστον αφελές... μιας και οποιοσδήποτε είχε προσωπικά συμφέροντα το ίδιο θα έκανε στην θέση τους εκτός και αν ήταν τόσο large που δεν θα τους ένοιαζε. Αυτό που έχει σημασία και εκεί που πρέπει να έχουμε στραμμένη όλη μας την προσοχή είναι σε αυτούς που έχουν τις τύχες της ομάδος μας στα χέρια τους και μαζί την αποκλειστική ευθύνη για να προασπίσουν τα συμφέροντα του ΑΡΗ μας. Όταν λοιπόν πάρθηκε η "γενναία" απόφαση να πέσουμε στην Γ το ότι θα υπήρχαν αυτές οι "παρεμβάσεις" ήταν δεδομένο. Το αν ο ΑΡΗΣ έχει θωρακιστεί απέναντι σε αυτές τις ενέργειες είναι ευθύνη των "σοφών" και των "σωτήρων" της Γ Εθνικής...