Η είδηση που προέκυψε από χθες το βράδυ δεν είναι άλλη από τις νέες "αποκαλύψεις" του Δ.Καλαϊτζίδη για τα στημένα στο Ελληνικό πρωτάθλημα προσθέτοντας ακόμη ένα επεισόδιο σε ένα σήριαλ που ο ίδιος εδώ και χρόνια έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα μας ένοιαζε καθόλου αλλά όταν μιλάμε για τον πρώην υπερπροπονητή του ΑΡΗ μας που μερικοί συνΑρειανοί πίνανε νερό στο όνομα του ο οποίος αναφέρθηκε και στο παιχνίδι ΑΡΗΣ-Αιγινιακός τότε λογικό είναι να εξοργιζόμαστε για πολλούς και διάφορους λόγους.

Για όσους δεν έχουν ενημερωθεί το κομμάτι που αφορά τον ΑΡΗ αναφέρει στοιχηματισμό στο over 4 γκολ στον αγώνα με τον Αιγινιακό που έληξε 5-0 με το τελευταίο γκολ να σημειώνετε στην τελευταία φάση του αγώνα. Δικαστές δεν είμαστε και στην Ελλάδα που ζούμε τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί. Όταν όμως μιλάμε για "μαρτυρίες" χωρίς αποδείξεις ενός ανθρώπου σαν τον Καλαϊτζίδη τότε τα λόγια είναι περιττά. Στο σύντομο πέρασμα του από τον ΑΡΗ κατάφερε να καταγράψει την μεγαλύτερη αποτυχία στην ιστορία του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ με την μη άνοδο από την ερασιτεχνική Γ κατηγορία. Μάλιστα πριν από το συγκεκριμένο επίτευγμα έβαλε και αυτός το δικό του λιθαράκι για να πέσει η ομάδα στην Γ κατηγορία διαλύοντας την ομάδα που είχε υποβιβαστεί από την σουπερλίγκα οδηγώντας της σε προετοιμασία με μόλις 15 παίκτες(3 τερματοφύλακες) και χωρίς να δώσει ούτε ένα φιλικό! Το χειρότερο από είναι ότι όσο ήταν στον ΑΡΗ μας φρόντισε  να σκορπίσει δηλητήριο στις τάξεις του κόσμου και να διχάσει άπαντες με τα καμώματα του. Με άρμα την αμερικάνικη έκδοση Καλαϊτζίδη ή αλλιώς Κάλας που έχει και κάποια ευρώ στην τσέπη και επιδιώκοντας ανταποδοτικές λυκοφιλίες τάζοντας "δωράκια" σε παράγοντες του ΑΣ, βετεράνους αλλά και "αγωνιστές" δημοσιογράφους κατάφερε να μαζέψει μπόλικους αυλικούς που είχαν βαλθεί να μας τρελάνουν με στημένα ρεπορτάζ και απίθανες δηλώσεις κόντρα σε κάθε λογική. Άλλωστε τι λογική μπορεί να υπάρχει σχετικά με τις δυνατότητες ενός προέδρου και ενός προπονητή που υπό την καθοδήγηση τους απέτυχαν να ανεβάσουν μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ από μια ερασιτεχνική κατηγορία;

Μετά τον Ζουράρι ήρθε και ο Καλαϊτζίδης για να ξεσηκώσει όλο τον οργανισμό που λέγεται ΑΡΗΣ. Είδαμε μια συνολική αντίδραση που μας θύμισε κάτι από παλιά, από τα χρόνια που ο επίσημος ΑΡΗΣ και ο κόσμος του απέναντι σε κάθε απειλή γινόταν μια γροθιά. Έτσι ήταν κάποτε και έτσι πάντα θα πρέπει να είναι. Παρόλα αυτά όσο και αν το θέλουμε δεν είμαστε χρυσόψαρα ώστε να έχουν σβηστεί από τη μνήμη μας όλα τα τρυπήματα εκ των έσω που έχουμε βιώσει και ακόμη βιώνουμε. Καλές οι ανακοινώσεις και οι συντονισμένες(?) ενέργειες αντίδρασης αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να δούμε και την ουσία που δεν είναι άλλη από την θωράκιση του συλλόγου απέναντι σε κάθε απειλή. Είτε αυτή η απειλή προέρχεται από εξωτερικούς εχθρούς είτε από εσωτερικούς.

ΥΓ. Χαρείτε την πολυτέλεια για τον ΑΡΗ όπως τον αναδείξατε και κάντε άλλη μια μεγαλοπρεπή κωλοτούμπα όπως συχνά πυκνά συνηθίζετε. Εμείς θα τα γράφουμε και θα τα ξαναγράφουμε μπας και κάποια στιγμή πάρετε χαμπάρι ότι ο κόσμος του ΑΡΗ δεν είναι ούτε πρόβατο να τρώει το κουτόχορτο σας αλλά ούτε και χρυσόψαρο να ξεχνάει τα πεπραγμένα σας.

5 ημέρες  μετά την τηλεοπτική παρουσία του Νίκου Λάσκαρη στην τηλεοπτική εκπομπή "Δίκη" και  ακόμη να  σταματήσουν οι κραδασμοί από όσα ειπώθηκαν από τον μεγαλομέτοχο του Αυτοκράτορα. Και πώς  θα μπορούσε να γίνει κάτι διαφορετικό μιας και δεν ακούς κάθε ημέρα για επενδύσεις του ενός δις… και ιδιαίτερα σε μια πόλη σαν την Θεσσαλονίκη!

Όπως ήταν αναμενόμενο αυτή η τοποθέτηση του Νίκου Λάσκαρη για το project που προσπαθεί να υλοποιήσει αλλά και η αναφορά του στα περιουσιακά του στοιχεία που είναι πολλαπλάσια των 60 εκ.ευρώ που διεκδικεί ο αντίδικος του δεν είναι δυνατό να μας αφήσουν αδιάφορους,  όλους εμάς τους οπαδούς της ομάδος που έβαλε το μπάσκετ στις καρδιές όλων των Ελλήνων.  Προσπαθώντας λοιπόν να βάλουμε τις σκέψεις μας σε μια σειρά το πρώτο που μας έρχεται στο μυαλό είναι το γιατί αυτή την δυναμική του,  δεν  την  έχει δείξει σε αυτό τον βαθμό μέσα από τον ΑΡΗ μας. Άλλωστε και καθαρά επιχειρηματικά η ως τώρα περπατημένη στο Ελλαδιστάν λέει ότι για οποιοδήποτε επιχειρηματία θέλει να κάνει κάτι μεγάλο μόνο ως πλεονέκτημα θεωρείται το να έχει μια δυνατή λαοφιλή ομάδα σε υψηλό επίπεδο. Από τον Κόκκαλη, τον Μαρινάκη,  τον Μελισσανίδη μέχρι και  τον Σαββίδη αλλά και παλαιότερες περιπτώσεις όπως αυτές του Μπατατούδη, του Κοντομηνά και του Μυτιληναίου  πάντα  οι επιχειρηματικές τους κινήσεις  είχαν στον κάδρο και τις ομάδες τους.  Και σχεδόν πάντα στην αρχή τουλάχιστον αυτό γινόταν με εντυπωσιακό τρόπο.  Όχι ότι ο Νίκος Λάσκαρης έχει δείξει ότι έχει κάποια σχέση ως προς την νοοτροπία του με τους προαναφερθέντες αλλά όπως και να το δεις είναι σχεδόν ακατανόητο να βάλεις δίπλα σε αυτά που ακούσαμε το βράδυ της Δευτέρας τα παζάρια με Μακνήλ, τα ανυπέρβλητα εμπόδια που ακύρωσαν το Nick Galis Cup αλλά και  το πλάνο μιας ομάδας με χαμηλό ταβάνι, όχι και τόσο αντάξιο της  ένδοξης ιστορίας της . Μια λαμπρή ιστορία στον Ελληνικό αθλητισμό που ήταν και από τους βασικούς λόγους σύμφωνα με τον μεγαλομέτοχο που τον έφεραν στον ΑΡΗ μας.  Πως σε όλα τα παραπάνω  κολλάει η οικονομική εξυγίανση για κάποια ποσά αστεία σύμφωνα με τον πρόεδρο αλλά και  αστεία μπροστά σε αυτά που απαιτούνται για να μπει ο ΑΡΗΣ ανάμεσα στους 2 της Αθήνας. Όπως και αν το δεις, τα νούμερα δεν βγαίνουν…

Με το όλο μπλέξιμο του Νίκου Λάσκαρη  και της συζύγου  του με τον Λετονό επιχειρηματία δεν θα ασχοληθούμε. Υπάρχουν τα δικαστήρια και οι δικηγόροι για αυτά. Πάντως για να βγει ο πρόεδρος στην Δίκη όπου μόνο γραφικές φιγούρες βλέπουμε εκεί μάλλον το θέμα δεν είναι τόσο απλό όπως οι γνωστοί καλοθελητές έσπευσαν πριν πολύ καιρό να μας ενημερώσουν…  Αυτό που σίγουρα είμαστε, είναι οπαδοί του ΑΡΗ. Και ως οπαδοί του ΑΡΗ ελπίζω να μας επιτρέψουν οι οικονομολόγοι, τεχνοκράτες συνΑρειανοί μας που  ανησυχούν για το "χαρτοφυλάκιο" του μεγαλομετόχου  να ζητάμε από τον Ν.Λάσκαρη να κάνει τον ΑΡΗ πάνω στο παρκέ τόσο μεγάλο όσο μεγάλα είναι και τα πλάνα του εκτός παρκέ. Το τι θα γίνει τελικά, ο χρόνος θα δείξει…

ΥΓ. Αν υπάρχει ένα ιστορικό έγκλημα μεγαλύτερο από την πτώση  του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ στην Γ Εθνική αυτό σίγουρα είναι ο διωγμός του Νίκου Γκάλη από την αγαπημένη μας ομάδα. Και αυτό είναι αρκετό ώστε όταν ακούμε το όνομα Θ.Μητρούδης να γεμίζουμε με απογοήτευση, οργή και θλίψη. Παρόλα αυτά καλό είναι όταν κάποιος λέει κάτι να σχολιάζουμε και λίγο την ουσία όσων λέει και να μην μένουμε μόνο στο ποιος το είπε, γιατί το είπε και αν είναι επώνυμος ή ανώνυμος. Όχι τίποτα άλλο αλλά μένοντας στα ονόματα χάνεις και το δίκιο σου… Άσε που οι ίδιοι άνθρωποι, αν ο Θ.Μητρούδης έπλεκε το εγκώμιο του Ν.Λάσκαρη μέχρι και άφεση αμαρτιών μπορεί να του έδιναν…

ΥΓ2. Για να καταλάβω πως πάει το πράμα… Στο ποδόσφαιρο δεν μας ενδιαφέρει τι κάνει ο πρόεδρος με τις επιχειρήσεις του, αν χρωστάει ή δεν χρωστάει στους υπαλλήλους τους αλλά μας ενδιαφέρει τι κάνει με τον ΑΡΗ μας. Στο μπάσκετ όμως το τι κάνει  ο πρόεδρος με τον ΑΡΗ μας περνάει σε δεύτερη μοίρα και μας ενδιαφέρουν περισσότερο τα επιχειρηματικά του πλάνα. Έτσι πάει?

ΥΓ3. Πραγματικά όσο περνάνε τα χρόνια τόσο πιο έντονη γίνεται η αλλοίωση του DNAτου Αρειανού.  Φθάσαμε πλέον στο σημείο η ενασχόληση μας με τον ΑΡΗ να έχει να κάνει με το καλό του τόπου μας και την δημιουργία θέσεων εργασίας για τους συμπολίτες μας…

Ένα από τα καυτά θέματα των  ημερών είναι το κοριόπολις(όπως έχει ονομαστεί) όπου σε συνδυασμό με το περίφημο νέο αθλητικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης και τις αντιδράσεις-απειλές από ΕΠΟ, ΦΙΦΑ και ΟΥΕΦΑ έχει φέρει το Ελληνικό ποδόσφαιρο αντιμέτωπο με τα πραγματικά του προβλήματα. Προβλήματα που υπάρχουν εδώ και δεκαετίες ολόκληρες και για αυτό έχει καταντήσει ένα από τα χειρότερα της Ευρώπης παρά τις όποιες σημαντικές επιτυχίες της Εθνικής Ελλάδος και τα "πυροτεχνήματα" των συλλόγων μας στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ο ΑΡΗΣ δεν θα μπορούσε να μη συμμετέχει μέσα σε όλο αυτό με τον ρόλο του θύματος, του κυνηγημένου, αδικημένου κτλ να επιβεβαιώνεται ολοένα και περισσότερο τόσο από τους διαλόγους όσο και από τις κινήσεις του ανακριτή.

Από το γραφείο του ειδικού ανακριτή πέρασε πρόσφατα και ο Σταύρος Μάνταλος σχετικά με το παιχνίδι Πλατανιάς - ΑΡΗΣ που ουσιαστικά καταδίκασε την ομάδα μας. Εκείνο το παιχνίδι όπου με το που ο ΑΡΗΣ προηγήθηκε ο Μάνταλος άρχιζε να σφυράει ότι θέλει με αποκορύφωμα την φάση του 78' όπου με τη βοήθεια του επόπτη Γιουργιώτη  είδαν γκολ σε μια φάση που η μπάλα δεν περνάει ποτέ τα δίχτυα. Ο ίδιος διαιτητής που σε εκείνο το καθοριστικό παιχνίδι για την έξοδο στην Ευρώπη ανάμεσα στον Ολυμπιακό Βόλου και τον Παναθηναϊκό είχε δώσει 2 πέναλτι υπέρ της ομάδος του Βόλου και είχε αφήσει τους πράσινους με 9 παίκτες για μεγάλο χρονικό διάστημα... Φυσικά όπως συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις ο ειδικός ανακριτής δεν βρήκε(για την ώρα) τελικώς κάτι αξιόποινο και έτσι ο Μάνταλος τη γλίτωσε με αρκετούς συνΑρειανούς να αντιδράνε για αυτή την απόφαση. Δυστυχώς σε αυτή τη χώρα που ζούμε δεν πρέπει να περιμένουμε κάτι παραπάνω... Άλλωστε ότι και αν γινόταν ο ΑΡΗΣ δεν θα κέρδιζε απολύτως τίποτα. Όπως ακριβώς συνέβει και με την περίπτωση του Ολυμπιακού Βόλου που ενώ το άκυρο από τις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις και ο υποβιβασμός λόγω στημένων ήταν προ των πυλών η ΕΠΟ δεν έδωσε στον ΑΡΗ αυτό που δικαιωματικά του ανήκε. Προτίμησε να παίξει μια ομάδα λιγότερη στην Ευρώπη παρά να βγει ο ΑΡΗΣ. Το ίδιο ακριβώς και στην περίπτωση του κάθε Μάνταλου, Δαλούκα, Σταυρίδη, Παμπορίδη και άλλων πολλών.  Για αυτό λοιπόν το μόνο που μας απομένει είναι αντί να περιμένουμε τους εκάστοτε αθλητικούς και ποινικούς δικαστές να αποδώσουν δικαιοσύνη να πιστέψουμε στα ματάκια μας που είναι ο καλύτερος δικαστής από όλους.  Έστω και η υποψία "εγκλήματος" εις βάρος του ΑΡΗ μας όπως βγαίνει από το κοριόπολις θα πρέπει να αποτελεί για εμάς μια δικαίωση. Μια  μικρή δικαίωση που εδώ και χρόνια φωνάζουμε ότι ο ΑΡΗΣ είναι κυνηγημένος, αδικείται συστηματικά και του έχουν κλέψει αμέτρητες φορές όσα με κόπο και ιδρώτα έχει κερδίσει μέσα στα γήπεδα. Τελικά ίσως να μην είμαστε απλά γκρινιάρηδες και κυνηγοί φαντασμάτων...

Μακάρι η τιμωρία των ενόχων  να είναι η αρχή για να δούμε ένα καλύτερο και πιο καθαρό ποδόσφαιρο στην Ελλάδα.  Ένα ποδόσφαιρο όπου ο καλύτερος και όχι ο πιο πονηρός θα κερδίζει. Μέχρι τότε ας πιστεύουμε στα ματάκια μας και όταν ΑΡΗΣ αδικείται να γινόμαστε μια γροθιά και να αντιστεκόμαστε με όποιο τρόπο μπορούμε. Και όχι όπως κάποιοι συνΑρειανοί(πολλοί από αυτούς είναι και σήμερα στις διοικήσεις του ΑΡΗ μας)  που την σφαγή του Μάνταλου αντί για αδικία και καταστροφή είδαν την ευκαιρία για να γαντζωθούν στις πολυαγαπημένες τους καρέκλες. Όπως και να έχει  όταν το κακό έχει ήδη γίνει καμία δικαστική απόφαση δεν μπορεί να αναιρέσει την πίκρα και αδικία που νιώσαμε  και την επίδραση που είχε στην πορεία της ομάδος μας. 

ΥΓ.. Καλό είναι και οι ίδιοι διαιτητές να αφήσουν τις δακρύβρεχτες δικαιολογίες περί ποινικοποίησης των "ανθρώπινων λαθών" και να κοιταχτούν επιτέλους στον καθρέφτη.

ΥΓ2. Αν δεν είναι αποτυχημένη η "εποπτεία" της ΕΠΟ από ΦΙΦΑ και ΟΥΕΦΑ τότε είναι πραγματικά απορίας άξιο τι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αποτυχία...

ΥΓ3. Σε δύσκολη θέση ο Αρβανιτίδης της Βέροιας... ναι αυτός ο  σπουδαίους παράγοντας από την ομάδα-πρώτυπο του ΑΡΗ μας... που βγάζει τους καλύτερους παίκτες και προπονητές...

ΥΓ4. Και για να προλάβουμε τον κάθε "καλοθελητή" η περίπτωση Μενδρινού στο περιβόητο ματς με την Μάντσεστερ Σίτι όχι μόνο δεν "καρποφόρησε" αλλά και η τότε διοίκηση με συνοπτικές διαδικασίες "τελείωσε" τον παίκτη και δεν έψαξε για άλλοθι όπως κάνουν κάποιοι παραδίπλα...