Μπροστά σε περισσότερους από 15.000 φίλους της ομάδος που δημιούργησαν την γνωστή καταπληκτική ατμόσφαιρα στο Κλ.Βικελίδης η αγαπημένη μας ομάδα πήρε τη νίκη απέναντι στην μαχητική Δράμα αυξάνοντας την διαφορά από την 3η θέση στο +13. Το γκολ του Δεληζήση στο ξεκίνημα του αγώνα αποδείχθηκε αρκετό για να έρθει το τρίποντο ενώ  χάθηκαν και κάμποσες κλασσικές ευκαιρίες ώστε να φθάσουμε στη νίκη πιο εύκολα.

Δυνατά μπήκε ο ΑΡΗΣ μας στον αγώνα με ξεκάθαρο στόχο να "κλειδώσει" τη νίκη όσο το δυνατό πιο γρήγορα. Κάτι που έγινε μόλις στον 5' με τον Δεληζήση να σηκώνεται δυνατά και μετά από εκτέλεση κόρνερ με κεφαλιά να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα. Η συνέχεια φάνταζε ιδανική για την ομάδα μας που  είχε την απόλυτη υπεροχή και με ωραίους συνδυασμούς έφθανε στην αντίπαλη εστία. Αυτό που έλειπε όμως ήταν το γκολ μιας και οι παίκτες μας τουλάχιστον σε 3 περιπτώσεις που βρέθηκαν μια ανάσα από το 2-0 κατάφεραν να χάσουν φαινομενικά εύκολες ευκαιρίες. Στην επανάληψη για ανεξήγητο λόγο είδαμε έναν άλλον ΑΡΗ, από τους χειρότερους της φετινής χρονιάς που με το ζόρι περνούσε το κέντρο. Οι παίκτες της Δόξας με σαφώς περισσότερη διάθεση και αποφασιστικότητα πίεζαν, απειλούσαν την εστία μας χωρίς ωστόσο να δημιουργήσουν κάποια κλασσική ευκαιρία. Προς το τέλος του αγώνα καταφέραμε να ισορροπήσουμε το παιχνίδι διατηρώντας στα τελευταία λεπτά το εύθραυστο 1-0 χωρίς ιδιαίτερο άγχος.

Μετά και από την σημερινή νίκη μπορούμε να πούμε ότι βρισκόμαστε αγκαλιά με την άνοδο. Ναι μεν ακόμη μαθηματικά δεν έχει τελειώσει τίποτα αλλά στις εναπομείναντες αγωνιστικές(μείον  τα 2 παιχνίδια νίκες στα χαρτιά) θα πρέπει κυριολεκτικά να αυτοκτονήσουμε. Πλέον με το άγχος να έχει φύγει θα πρέπει ο Δ.Σπανός και οι παίκτες του να "κλειδώσουν" και την πρώτη θέση καθαρά για λόγους γοήτρου. Το παιχνίδι με τον ΟΦΗ την Τετάρτη μόνο αδιάφορο δεν είναι. Έτσι γερά ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Άλλη μια επίδειξη του εστί μπάτσοι είδαμε σήμερα. Τρελό κόμπλεξ που κάποια στιγμή μπορεί να μας γυρίσει το μυαλό και θα αρχίσουμε να σας πετάμε πάλι έξω από τις κερκίδες όπως είχαμε κάνει τότε στο γήπεδο της Καλαμαριάς… μην παίζετε με τα ήδη τσακισμένα  νεύρα μας.

Σε απόλυτο αφεντικό της κατηγορίας εξελίσσεται ο ΑΡΗΣ μας τη φετινή σεζόν που μετά την ανατροπή στη Δράμα με 1-2 έκανε ξεκάθαρο σε κάθε ενδιαφερόμενο ότι φέτος το ενδιαφέρον στην FootballLeagueθα επικεντρώνεται από την 2η θέση και κάτω.  Διαμαντόπουλος και Παυλίδης ήταν αυτοί που χάρισαν τη νίκη σε ένα παιχνίδι όπου στο πρώτο ημίχρονο φαινόταν χαμένο.

Το γνωστό νωθρό ξεκίνημα του φετινού ΑΡΗ είδαμε και σήμερα στη Δράμα. Χωρίς την απαραίτητη μαχητικότητα έμπαιναν στις φάσεις οι παίκτες μας ενώ όποτε είχαν την μπάλα έλειπε το καθαρό μυαλό με αποτέλεσμα να χαρίζουν την μπάλα στους αντιπάλους με τεράστια ευκολία. Οι Δραμινοί εκμεταλλεύτηκαν την έλλειψη συγκέντρωσης που υπήρχαν σε όλες τις γραμμές μας και με τη βοήθεια της τύχης κατάφεραν να προηγηθούν στο σκορ. Ο Δ.Σπανός αποδεικνύωντας για ακόμη μια φορά ότι βλέπει το παιχνίδι με απόλυτο ρεαλισμό προχώρησε γρήγορα σε αλλαγές ώστε να αλλάξει η εικόνα της ομάδος. Η είσοδος του Πλατέλλα και του Παυλίδη μεταμόρφωσε τον ΑΡΗ μας προς το καλύτερο με τους παίκτες μας να παίρνουν τον έλεγχο του αγώνα και να πλησιάζουν σαφώς πιο απειλητικά την αντίπαλη περιοχή. Ο πολύ καλός Μπαργκάν σήμερα γύρισε υποδειγματικά την μπάλα στον Διαμαντόπουλο που απλά έσπρωξε την μπάλα στα δίχτυα. Στο 78΄ ήταν η σειρά του Διαμαντόπουλου να δώσει την ασίστ στον Παυλίδη που με μια άπιαστη βολίδα χάρισε ακόμη 3 βαθμούς στην ομάδα μας.  Στα λεπτά που απέμειναν η ομάδα μας δεν ανησύχησε και κράτησε με ευκολία το υπέρ της σκορ.  Σήμερα φάνηκε ξεκάθαρα ότι ο ΑΡΗΣ δείχνοντας την ελάχιστη σοβαρότητα αυτή την κατηγορία την έχει για πλάκα. Το κακό ξεκίνημα είναι περισσότερο θέμα κακής νοοτροπίας παρά κάτι τεχνικό και θα πρέπει  κάποια στιγμή να διορθωθεί. Όπως φυσικά και θα πρέπει να ενισχυθεί η ομάδα τον Ιανουάριο γιατί ως τώρα παρά το γεγονός ότι έχουμε ένα καλοδουλεμένο μαχητικό και ακούραστο σύνολο μόλις 3-4 παίκτες είναι αυτοί που κάνουν την διαφορά και όταν απουσιάζουν υπάρχει πρόβλημα. Και επειδή εχθρός του καλού είναι το καλύτερο η ομάδα θα πρέπει να ενισχυθεί.

Με τη σημερινή νίκη διατήρησε το -5 από τη 2η θέση και αύξησε στο +7 την διαφορά από τις θέσεις που οδηγούν στην άνοδο. Όχι ότι θα χρειαστεί ο ΑΡΗΣ να ενδιαφερθεί για το τι γίνεται πίσω του αλλά αυτή η διαφορά βοηθάει στο να καταλαβαίνουν ότι θα πρέπει να ψάξουν αλλού για βαθμούς. Σίγουρα τα προηγούμενα χρόνια δώσαμε το δικαίωμα σε κάτι ομαδούλες σαν τη Δόξα Δράμας να βγάλει γλώσσα αλλά όπως ήταν αναμενόμενο αργά η γρήγορα τα πράγματα θα έμπαιναν στη θέση τους. Πονάει η ήττα τον Διγκόζη και τους παίκτες του που ψάχνουν δικαιολογίες σε διαιτητές και ατυχίες αλλά κατά βάθος το γνωρίζουν ότι πλέον όποτε θα συναντάνε τον ΑΡΗ αυτός θα τους πονάει!

ΥΓ. Άλλο ένα κραυγαλέο "σφάλμα" της διαιτησίας κατά του ΑΡΗ μας. Πεντακάθαρο το γκολ του Διαμαντόπουλου στο πρώτο ημίχρονο που ακυρώθηκε ως οφσαϊντ.

ΥΓ2. Μπράβο στον Δ.Σπανό για τις δηλώσεις του που δεν πιάνεται από το τελικό αποτέλεσμα για να "πνίξει" το κακό πρώτο ημίχρονο! 

Με τον κόσμο στο πλευρό του που αναμένεται να δώσει δυναμικό παρών στην έτσι και αλλιώς "κίτρινη" ο ΑΡΗΣ μας θα προσπαθήσει να πάρει άλλο ένα διπλό ξεχωριστής σημασίας. Μια νίκη κόντρα σε έναν εκ των θεωρητικά συνδιεκδικητών της ανόδου είναι ικανή να μας δώσει πέρα από το βαθμολογικό προβάδισμα και την απαραίτητη αυτοπεποίθηση για την επίτευξη του φετινού μας στόχου.

Οι 6 νίκες ως τώρα στο πρωτάθλημα μόνο τυχαίες δεν είναι. Ο ΑΡΗΣ μας φέτος χτίστηκε με μεθοδικότητα και πλάνο και αυτό ακριβώς είναι που βγαίνει μέσα στο γήπεδο. Το αν ο αμφίβολος Πλατέλλας κάνει ως τώρα τη διαφορά είναι κάτι στο οποίο η ομάδα μας καλείται να βρει λύσεις. Όχι μόνο για αύριο όπου το πιο πιθανό είναι να αγωνισθεί αλλά και για τη συνέχεια μιας και δεν γίνεται όλη αυτή η προσπάθεια να στηρίζεται στην καλή κατάσταση ενός μόνο παίκτη. Η άνοδος του Μπάργκαν είναι ένα θετικό στοιχείο που μπορεί να δώσει το κάτι παραπάνω, αρκεί φυσικά να δείξει ο παίκτης ότι έχει επανέλθει και να αποκτήσει μια σχετική σταθερότητα στο παιχνίδι του. Από εκεί και πέρα η ομάδα έχει δείξει ότι ξέρει να κερδίζει τα παιχνίδια ακόμη και αν δεν πιάσει υψηλή απόδοση. Οι Δραμινοί από την άλλη μπορεί να λογίζονται ως ένα από τα φαβορί για την άνοδο αλλά καθαρά ποδοσφαιρικά δεν φαίνεται να είναι η ομάδα που μπορεί να  μας κοντράρει. Αρκεί φυσικά να αγωνισθούμε έξυπνα και να μην παρασυρθούμε από τη θέληση μας για νίκη.

Σε αυτή την περιπέτεια στα "χωράφια" της Γ και της Β Εθνικής ντέρμπι δεν υπάρχουν παρα μόνο εύκολα και λιγότερο εύκολα εμπόδια στην πορεία μας προς την superleagueπου πρέπει να προσπεράσουμε. Η Δόξα Δράμας τα τελευταία χρόνια μας έχει κάνει ζημιές και κάτι της χρωστάμε. Ευκαιρία λοιπόν να τους επιστρέψουμε λίγα από τα "χρωστούμενα". Άντε ρε Αρειανάρα γερά για το διπλό!

Έστω και στο 94' ο ΑΡΗΣ με γκολ του Κυβελίδη κατάφερε να ξορκίσει τον κακό του δαίμονα σε αυτή την περιπέτεια της Γ Εθνικής και μετά από 3 αποτυχημένες προσπάθειες κατάφερε να κερδίσει την ομάδα της Δράμας. Το αισιόδοξο μήνυμα του κ.Καρυπίδη που ακούσθηκε από τα μεγάφωνα λίγο πριν την έναρξη της αναμέτρησης σε συνδυασμό με τις πρόσφατες δηλώσεις του σχετικά με την ολοκλήρωση της εκκαθάρισης μέσα στις επόμενες 10 ημέρες είναι αυτό που ενδιαφέρει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο τον Αρειανό αυτή την στιγμή.

Με το γκολ να μην έρχεται στα πρώτα 20' του αγώνα όπου η ομάδα μας είχε τον απόλυτο έλεγχο, καλή κυκλοφορία της μπάλας και κάποιες σημαντικές ευκαιρίες ήταν φανερό ότι θα πηγαίναμε σε ένα κλειστό παιχνίδι. Ο ρυθμός μετά τα πρώτα 25' μπορεί να έπεσε αλλά η ομάδα μας δεν έπαψε να κυνηγάει το γκολ. Ένα γκολ που ήρθε στο 55' από σουτ του Πόι μέσα από την περιοχή με τον αντίπαλο τερματοφύλακα σχεδόν εξουδετερωμένο στην προσπάθεια που είχε κάνει για να σταματήσει το εκπληκτικό γυριστό σου του Καπνίδη που βρήκε το δοκάρι προτού η μπάλα καταλήξει στα πόδα του Αργεντινού. Και αν και οι αντίπαλοι μας πέρα από κάποιες μετρημένες αντεπιθέσεις δεν έδεχιναν επικίνδυνοι ήρθε το λάθος του Τζινάρ όπου σε ένα δυνατό μακρινό σουτ εκτίμησε λάθος την φάση και αντί να διώξει την μπάλα με γροθιές προσπάθησε να την συγκρατήσει με αποτέλεσμα να του φύγει από τα χέρια και να καταλήξει στα δίχτυα. Ο ΑΡΗΣ όμως έδειχνε αποφασισμένος να κερδίσει, δεν αρκέστηκε στην επίτευξη του στόχου της ανόδου και προσπάθησε μέχρι στην τελευταία φάση να πετύχει το νικηφόρο γκολ. Κάτι που το κατάφερε με τον Κυβελίδη στην τελευταία φάση του αγώνα που με προβολή με το μπούτι(!!!) έστειλε την μπάλα στα δίχτυα.

Τέλος καλό όλα καλά δεν μπορούμε να πούμε ακόμη μιας και εκκρεμεί η εκκαθάριση και όλα όσα εξαρτώνται από αυτή όπως είναι η μη αδειοδότηση της ομάδος για την επόμενη χρονιά με περιορισμό στις μεταγραφές ή το ακόμη χειρότερο σενάριο που θέλει τα χρέη(ή μέρος των χρεών) να επιστρέφουν στην ομάδα. Ο κ.Καρυπίδης ολοένα και πιο συχνά δηλώνει την βεβαιότητα του ότι ο ΑΡΗΣ θα πετύχει και σε αυτόν τον τομέα και αυτό που απομένει είναι όπως εξααγωνιστικά η άνοδος της ομάδος να επισημοποιηθεί και εκεί που πρέπει η εκκαθάριση της παλιάς ΠΑΕ και η δημιουργία της νέας. Και αν για την ώρα μόνο ο λόγος του κ.Καρυπίδη είναι αυτό που μας κάνει αισιόδξους καλό είναι να μην ξεχνάμε ότι ως τώρα έχει αποδειχθεί 100% συνεπής σε ότι έχει πει.

ΥΓ. Εντύπωση προκαλούν οι τοποθετήσεις φίλων της ομάδος που απορούν με την παρουσία(ή καλύτερα την απουσία) του κόσμου στο γήπεδο αναφερόμενοι στην "λαϊκή απαίτηση" για να οδηγηθεί στην Γ Εθνική η ομάδα μας... Πραγματικά ρε αδέρφια... ούτε για μια στιγμή δεν έχει περάσει από το μυαλό σας ότι μπορεί μια μειοψηφία αρκετά δραστήρια να "καπέλωσε" τον υπόλοιπο κόσμο του ΑΡΗ? ΄Ολους αυτούς που εδώ και χρόνια πήγαιναν στο Κλ.Βικελίδης και τα τελευταία 2 χρόνια απουσιάζουν?

Την πρώτη ήττα της σεζόν γνώρισε η αγαπημένη μας ομάδα στην Δράμα και την 3η συνεχόμενη σε ισάριθμα παιχνίδια από την τοπική ομάδα... Μια ήττα που σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζει την πορεία του ΑΡΗ και δεν μας ανησυχεί σε σχέση με τον τελικό στόχο της ανόδου αλλά σίγουρα απογοητεύει τον κόσμο της ομάδος που θέλει να βλέπει από αυτό το ποιοτικό σύνολο να αποδίδει τα αναμενόμενα μέσα στο γήπεδο και να μην δίνει δικαιώματα στο κάθε χωριό να πανηγυρίζει νίκες σαν τις σημερινές.

Από τα πρώτα λεπτά του αγώνα το παιχνίδι φάνηκε ότι θα ήταν μια μάχη μεταξύ ποιότητας και πάθους. Από την μια οι παίκτες του ΑΡΗ είχαν τον έλεγχο και σχετικά καλή κυκλοφορία της μπάλας από την άλλη όμως σε κάθε κόντρα, διεκδίκηση η εναέρια μονομαχία οι αντίπαλοι μας έμπαιναν σαφώς πιο δυνατά και έβγαιναν νικητές. Μάλιστα οι γηπεδούχοι προσπάθησαν στο πρώτο ημίχρονο να πάρουν κεφάλι στο σκορ αλλά ο πολύ καλός Σιδεράκης  κράτησε ανέπαφη την εστία μας. Παρόλα αυτά όσο κυλούσαν τα λεπτά οι παίκτες μας έδειχναν να προσαρμόζονται καλύτερα στις απαιτήσεις του αγώνα και να πλησιάζουν στο γκολ που παρά κάποιες καλές ευκαιρίες δεν ήρθε... Και όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις κόντρα στη ροή του αγώνα μια αμυντική αδράνεια ήταν αρκετή για να γίνει το 1-0 και να γνωρίσουμε ακόμη μια ήττα από την μαχητική Δόξα Δράμας...

Λογικό είναι μετά από το σημερινό αποτέλεσμα να υπάρχει δυσαρέσκεια και γκρίνια αλλά από την στιγμή που αυτή η ήττα πολύ δύσκολα να εμποδίσει την πορεία μας προς την Football League δεν υπάρχει λόγος να ασχοληθούμε παραπάνω και να κάνουμε από μόνοι μας χειρότερη την κατάσταση. Οι λόγοι που οδήγησαν στην ήττα δεν ήταν κάτι το πρωτόγνωρο μιας και αυτή την μαλθακότητα σε όλες τις γραμμές του γηπέδου και αναποτελεσματικότητα στην επίθεση την βλέπουμε από την αρχή της χρονιάς. Βέβαια όταν έρχονται οι νίκες στον ΑΡΗ δεν κάνει να μιλάμε για τα αρνητικά ακόμη και όταν βγάζουν μάτια. Ο στόχος πάντως όπως αρκετές φορές έχουμε τονίσει είναι πέρα από την άνοδο να μπουν και οι βάσεις για μια δυνατή ομάδα τραίνο και στην Football League. Όποτε ας ελπίσουμε η σημερινή νίκη να αποτελέσει την αφύπνιση για τον Νίκο Αναστόπουλο και τους παίκτες του.  Με το να κρύβεις τα προβλήματα κάτω από το χαλάκι δεν σημαίνει ότι αυτά διορθώνονται από μόνα τους. Ακόμη και αν αυτό το χαλάκι είναι γεμάτο νίκες και με +7 βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο.

ΥΓ. Αν υπάρχει κάτι πιο στενάχωρο από την ήττα είναι το να βλέπεις μέρα καθημερινή μια τόσο ωραία κιτρινόμαυρη κερκίδα 150 χλμ μακριά από την Θεσσαλονίκη και αντί να γυρίζουν χαρούμενοι να επιστρέφουν με μια πίκρα μέσα τους. Χίλια μπράβο πάντως στα αδέρφια που βρέθηκαν σήμερα στο γήπεδο.

ΥΓ2. Στο κηνύγι του σκύλου όμως τα πήγαμε μια χαρά...

Την χειρότερη δυνατή κατάληξη είχε το σημερινό δύσκολο παιχνίδι στην Δράμα με τον ΑΡΗ μας να γνωρίζει την 3η φετινή του ήττα και την δεύτερη από τους Δραμινούς. Ένα αποτέλεσμα που δίνει το δικαίωμα στον Πανσερραϊκό να ξεφύγει με 4 βαθμούς και να κρατάει την τύχη της ανόδου πλέον στα δικά του χέρια. Εμείς από την άλλη θα πρέπει να αποδεχθούμε άλλη μια βαριά ήττα γοήτρου(και όχι μόνο) που ξεκίνησε εδώ και μέρες με τον τραγέλαφο της απαγόρευσης οργανωμένης μετακίνησης στην Δράμα και να αναλωθούμε στους γνώριμους δυστυχώς για εμάς υπολογισμούς με τα κομπιουτεράκια ώστε να δούμε που μπορεί να χάσει βαθμούς ο Πανσερραϊκός από εδώ και περά. μπας και καταφέρουμε στην τελική ευθεία να τον προσπεράσουμε...

Για το παιχνίδι καθαρά αγωνιστικά δεν θέλω να πω πολλά μιας και όπως εξελίχθηκε θα μπορούσε πάρα πολύ εύκολα να λήξει και με οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα. Αυτό όμως που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν η αγωνιστική παρουσία της Δόξας σε σχέση με την δική μας. Μια ομάδα που την είδαμε να αποδράσει από το Κλ.Βικελίδης με το διπλό πραγματοποιώντας μια πολύ σοβαρή και πειθαρχημένη εμφάνιση και σήμερα να παρουσιάζεται σαφώς καλύτερη από την ομάδα που αντιμετωπίσαμε στον Α' γύρο. Κάτι ανάλογο ισχύει περίπου και για τον ΑΡΗ με την τεράστια διαφορά ότι η Δράμα ποτέ δεν μπήκε στην διεκδίκηση της ανόδου και με αυτό το σκεπτικό έκανε τις ανάλογες κινήσεις μεταγραφικά σε αντίθεση με τον ΑΡΗ όπου η άνοδος ήταν και είναι μονόδρομος και για αυτό υποτίθεται τον Ιανουάριο θα έπρεπε να γίνουν όλες οι απαραίτητες μεταγραφικές κινήσεις ώστε να συνεχίσουμε αήττητοι μέχρι το τέλος. Δεν θέλω να αδικήσω κανέναν από τους παίκτες που ήρθαν τον Ιανουάριο μιας και θεωρώ ότι όλοι(ή τουλάχιστον οι περισσότεροι) είναι καλοί και σαφώς καλύτεροι από αυτούς που αποχώρησαν αλλά σε καμία περίπτωση δεν φαίνεται να είναι αυτοί που θα κάνουν τον ΑΡΗ το ακλόνητο φαβορί για την άνοδο. Ο ντόρος γύρω από τους Σανιά και Ν ΄Λουντούλου φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ότι ήταν ένα επικοινωνιακό τρικ ώστε να ισχυροποιηθούν κάποιες θέσεις με αποτέλεσμα όμως άπαντες να πιστέψουν ότι αυτοί οι 2 παίκτες θα μπορέσουν να σηκώσουν στην πλάτη τους την ομάδα. Καλά παικτάκια για την Γ Εθνική αλλά μπήκαμε στο Μάρτιο και ο ΑΡΗΣ εξακολουθεί να εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από τον Πόι στην επίθεση και τον Φερνάντεζ στην άμυνα. Αυτό έπρεπε να αλλάξει την χειμερινή μεταγραφική περίοδο και όπως έχουμε διαπιστώσει τις τελευταίες αγωνιστικές δεν έχει αλλάξει...

Ο Γ.Τοπαλίδης αφού αποχώρησε από τον ΑΡΗ σε μια συνέντευξη του αναφερόμενος στον κ.Καλαϊτζίδη και τις αποφάσεις του με το που επέστρεψε στην ομάδα τόνισε ότι όλοι κρίνονται από το τελικό αποτέλεσμα. Τα αποτελέσματα επί Τοπαλίδη-Κάμπος στο τεχνικό τιμ και Γαλανού στη διοίκηση είχαν τον ΑΡΗ πρώτο και ευχόμαστε ολόψυχα το ίδιο να συμβεί και στο τέλος της χρονιάς. Διαφορετικά το καλοκαίρι τα σενάρια περί ΑΦΜ θα φουντώσουν ξανά και οι φόβοι μας ότι η εθελούσια πτώση στην Γ Εθνική θα έδινε την ευκαιρία σε μια  παρέα από τυχάρπαστους παράγοντες που δεν έχουν τίποτα να χάσουν να τζογάρουν με τον ΑΡΗ χωρίς επιτυχία θα είναι μια πραγματικότητα.

ΥΓ. Μεγάλος κόσμος που δεν μάσησε από απαγορεύσεις και προκλήσεις και έδωσε βροντερό παρών στη Δράμα.

ΥΓ2. Μικρή διοίκηση που εδώ και μέρες έφαγε πρόλογο από μια μικρή επαρχιακή ομάδα σαν την Δράμα που κατάφερε να περάσει το δικό της εκτός γηπέδου και να πάρει και τη νίκη εντός γηπέδου.

Ήττα σοκ για την ομάδα μας στις καθυστερήσεις του αγώνα από την Δόξα Δράμας που όπως είναι λογικό φέρνει αναστάτωση και γκρίνια πάνω που τα πράγματα διοικητικά φαίνεται να ηρεμούν. Σε ένα παιχνίδι σχεδόν ίδιο με όλα τα προηγούμενα. Τόσο αυτά στα οποία καταφέραμε να φύγουμε νικητές όσο και με αυτά που αφήσαμε βαθμούς πίσω. Ίδιος τρόπος αντιμετώπισης, ίδια αγωνιστική φιλοσοφία, ίδια λάθη και όταν δεν έχεις την τύχη με το μέρος σου ίδιο αρνητικό αποτέλεσμα.

Όπως και στα προηγούμενα ανεπιτυχή αποτελέσματα της ομάδος μας δεν θα αναδείξουμε τους αντιπάλους μας σε ποιοτικούς παικταράδες και ούτε θα ισοπεδώσουμε και τους παίκτες μας για τους περισσότερους από τους οποίους ισχύει το αυτά μπορούν αυτά κάνουν... Σε αυτή την κατηγορία όπως και στην Football League αγωνιστικά 2 είναι οι τρόποι για να πάρεις την νίκη. 1) Να έχεις ένα δυνατό σύνολο με ποιοτικούς(αναλογικά) και έμπειρους παίκτες ή 2) Με άναρχο ποδόσφαιρο και περίσσιο τσαμπουκά να προσπαθήσεις την υπεροχή σου να την μεταφράσεις σε γκολ. Για κακή μας τύχη όμως ο προπονητής-μάνατζερ προτίμησε να κάνει του κεφαλιού και να επιλέξει να στήσει μια ομάδα που θα βασίζεται στην ποιότητα, στην τεχνική και στην εμπειρία της χωρίς όμως να έχει το κατάλληλο υλικό για να το κάνει. Κάπως έτσι εξηγείται το ότι ο ΑΡΗΣ αν και έχει την καθολική  υπεροχή και μπόλικα στημένα γύρω από την αντίπαλη εστία σπάνια καταφέρνει να απειλήσει. Προσπαθεί να παίξει με την μπάλα κάτω, να "τρυπήσει" την αντίπαλη άμυνα ώστε να βγει κάποιος παίκτης σε προφανή θέση για γκολ. Όταν επί της ουσίας ο μοναδικός παίκτης που είναι ικανός να τα κάνει όλα αυτά είναι ο Πόι. Σε όλη αυτήν την φλυαρία οι αντίπαλοι μας απαντάνε μαζική άμυνα, σκληρό παιχνίδι και αντεπιθέσεις φωτιά με αποτέλεσμα να έρθουν ήττες όπως η σημερινή, αυτή με τον Καμπανιακό και η παρολίγο ήττα με τον ίδιο τρόπο με τους Αμπελόκηπους. Αντί λοιπόν να αποκτηθούν έμπειροι παίκτες σαν τον Σιαλμά, τον Μπούντιμιρ, τον Καπάνταη, τον Πρίττα, τον Γώγολο, τον Σφακιανάκη και άλλους ο κ.Καλαϊτζίδης προτίμησε να προσπαθήσει να αναδείξει άπειρους και μέτριους  αθλητές σε πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια ομάδα με πολύ βαριά φανέλα όπως είναι ο ΑΡΗΣ. 

Αν και πάντα προτιμώ να μην μένω στο τελικό αποτέλεσμα εδώ τα πράγματα είναι διαφορετικά μιας και μιλάμε για τον ΑΡΗ στην Γ Εθνική. Όσο καλό ποδόσφαιρο και αν καταφέρεις κάποια στιγμή να παίξεις κανείς δεν θα αναπολεί αυτές τις στιγμές. Το μόνο που ενδιαφέρει όλο τον κόσμο του ΑΡΗ είναι να έρθουν πάση θυσία οι νίκες που θα μας εξασφαλίσουν την άνοδο. Όλα τα υπόλοιπα είναι ασήμαντες λεπτομέρειες ανάξιες αναφοράς. Τοπαλίδης και Κάμπος είναι 2 ονόματα που για τον ΑΡΗ της Γ Εθνικής μου ακούγονται πολύ καλά. Ιδίως αυτό του κ.Τοπαλίδη σε μια θέση με αρκετές αρμοδιότητες. Η αλλαγή φιλοσοφίας και νοοτροπίας στο αγωνιστικό κρίνεται απαραίτητη τη δεδομένη χρονική στιγμή. Τουλάχιστον αν θέλουμε να παραμείνουμε κοντά στη κορυφή μέχρι τον Ιανουάριο όπου με την προσθήκη του Σανιά αλλά και άλλων έμπειρων και πιο ποιοτικών παικτών να μην ζορίζεται τόσο πολύ για να φθάνει στη νίκη...

ΥΓ. Όταν  όλο το καλοκαίρι οι "σωτήρες"  έβγαζαν ανακοινώσεις στήριξης στη διοίκηση Στεφανίδη, έπλεκαν το εγκώμιο του Καλαϊτζίδη και  επικεντρωνόντουσαν σε δικαστικές μάχες αντί να φωνάξουν για τα αυτονόητα που ΔΕΝ γινόντουσαν κατά την καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδο και την προετοιμασία στη Βουλγαρία αυτά παθαίνεις... 

ΥΓ2. Ας προσευχηθούμε όλοι μαζί αυτή τη φορά με Γαλανό - Ζουμπουρίδη στο διοικητικό και  Κάμπος - Τοπαλίδη στο αγωνιστικό το restart να πιάσει...

ΥΓ3. Το τελικό αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει. Όταν όμως κρίνουμε την εικόνα της ομάδος αυτό δεν πρέπει να γίνεται με βάση το τελικό αποτέλεσμα. Ακόμη και στα παιχνίδια που κερδίσαμε οι αδυναμίες και τα λάθη ήταν ολοφάνερα.Πρέπει να νιώσουμε και άλλες πικρές ήττες για να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα?

Αν και είναι γνωστό ότι στα φιλικά παιχνίδια το αποτέλεσμα δεν έχει καμία απολύτως σημασία και ο σκοπός τους είναι να δώσουν χρόνο σε όλους τους παίκτες και να βοηθήσουν τον προπονητή να βγάλει τα δικά του χρήσιμα συμπεράσματα όταν δεν μπορείς να κερδίσεις την Δόξα Δράμας που μετράει μόλις μερικές ημέρες με το υπάρχον ρόστερ μέσα στην έδρα σου μπροστά στον κόσμο σου και όταν χάνεις με ανατροπή του σκορ από μια νεοφώτιστη ομάδα στην Football League  που έχει ως στόχο την παραμονή στην κατηγορία τότε νομίζω ότι πολλοί θα συμφωνήσετε μαζί μου ότι υπάρχει πρόβλημα. Μπορεί το πρόβλημα να μην είναι αγωνιστικό αλλά σίγουρα έχει να κάνει με την νοοτροπία της ομάδος που δεν δείχνει την δεδομένη στιγμή να "καίγεται" για την νίκη και για να ικανοποιήσει τον κόσμο που μέσα στην ζέστη αποφάσισε να βρεθεί στο πλευρό της αγαπημένης του ομάδας.  Και αν τις προηγούμενες χρονιές υπήρχε ένα ροστερ με περισσότερο έμπειρους παίκτες που είχαν καπαρωμένες θέσεις στην 11αδα και ως ένα βαθμό υπήρχε δικαιολογία για τέτοιου είδους αδιάφορες εμφανίσεις στον φετινό ΑΡΗ που έχει τόσα πολλά νέα παιδιά και πολλές ανοιχτές θέσεις στην 11άδα είναι κυριολεκτικά παράλογο να βλέπουμε τέτοιες συμπεριφορές.  Και αν στο παιχνίδι με την Δράμα υπήρχαν κάποια καλά διαστήματα  στο παιχνίδι μας, η επιστροφή του Νάτσο Γκαρσία που καταχειροκροτήθηκε αλλά και το ντεμπούτο του Γιάκομπ που επίσης απόλαυσε το θερμό χειροκρότημα της κερκίδας, το σημερινό φιλικό ήταν σκέτη καταστροφή με τον τραυματισμό του Νάτσο να αποτελεί το κερασάκι της άνοστης τούρτας. Πολλές φορές τα τελευταία χρόνια έχει γίνει αναφορά για αλλαγή νοοτροπίας αλλά αν εμείς οι ίδιοι οι οπαδοί της ομάδος σε κάθε ήττα λέμε δεν πειράζει, δεν έγινε και τίποτα κτλ. τότε δεν μπορούμε να περιμένουμε από κανέναν ποδοσφαιριστή να δείξει ιδιαίτερο ζήλο και να καταλάβει ότι ο ΑΡΗΣ πρέπει να παλεύει και να κερδίζει κάθε παιχνίδι ανεξάρτητα απο αντίπαλο ή διοργάνωση που συμμετέχει.  Και αν κάποιοι πιστεύουν ότι είμαι υπερβολικός θα ολοκληρώσω αυτό το ποστ με τις δηλώσεις του προπονητή μας.

Ο τεχνικός του Άρη στις δηλώσεις του με απόλυτη ειλικρίνεια τόνισε: "Σίγουρα όμως δεν ήταν εικόνα και στο πρώτο και στο δεύτερο ημίχρονο. Η ομάδα ήταν χωρίς συγκέντρωση και θα πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία γιατί είμαστε Άρης και είχαμε και την παρουσία των φιλάθλων μας.

Το ότι θα επανέλθουμε από την Τετάρτη μας βοηθάει να ξεκουραστούμε για το παιχνίδι με τον Ατρόμητο όπου θα πρέπει να πάρουμε τους τρεις βαθμούς. Ο Ατρόμητος είναι μία ομάδα με ποιότητα. Για αυτό και θα πρέπει να δουλέψουμε και στην άμυνα και στην επίθεση με το βάρος να πέφτει στην βασική ομάδα που θα παίξει σε αυτό το παιχνίδι".

Για τα δύο φιλικά παιχνίδια του Σαββατοκύριακου, χθες με την Δόξα Δράμας και σήμερα με την Αναγέννηση Επανομής, σχολίασε: "Τα δύο αυτά φιλικά έδειξαν ότι θα πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία και συμπεριφορά. Θα πρέπει να μπούνε κανόνες και να τηρούνται και στην ομάδα αλλά και στην προσωπική ζωή. Και δεύτερον το τι γίνεται και με τους υπόλοιπους ποδοσφαιριστές μας.

Θα έλεγα όμως πως πάμε προς το πλην και το είπα και στα παιδιά ότι τζάμπα ταλαιπωρηθήκαμε και ταλαιπωρήσαμε και τον κόσμο μας γιατί δεν αξίζει τον κόπο. Η ομάδα θα πρέπει να λειτουργήσει και όφειλαν να είναι σωστοί στις υποχρεώσεις τους και θα μας απασχολήσει αύριο".