Σπουδαία ισοπαλία που ισοδυναμεί με μισή άνοδο κατάφερε και πήρε ο ΑΡΗΣ μας στην Πάτρα σε ένα παιχνίδι που θύμιζε περισσότερο ράγκμπι παρά ποδοσφαιρικό αγώνα. Ευτυχώς η ομάδα μας έδειξε χαρακτήρα, δεν μάσησε από την προκλητική διαιτησία και το γκολ της Παναχαϊκής λίγο πριν το ημίχρονο και κατάφερε τελικά να φθάσει στην ισοφάριση χάρη στο εξαιρετικό χτύπημα φάουλ του Ντούνη λίγο πριν το 90'!

Από τα πρώτα λεπτά του αγώνα φάνηκε η ξεκάθαρη διάθεση των παικτών να πιέσει ψηλά και να παίξει όσο πιο σκληρά μπορεί. Τα συνεχόμενα εις βάρος μας δυνατά φάουλ σε κάθε φάση υπό την ανοχή του διαιτητή που κρατούσε πεισματικά την κίτρινη κάρτα στην τσέπη του μας ανάγκασε σε έναν παθητικό ρόλο χωρίς όμως ωστόσο να απειληθεί ιδιαίτερα η εστία μας. Αντιθέτως εμείς ήμασταν αυτοί που χάσαμε ανεπανάληπτη διπλή ευκαιρία με την παράλληλη συρτή σέντρα του Μπούρμπου που κανείς από τους 2 παίκτες μας που βρέθηκαν στην πορεία της δεν μπόρεσαν να την στείλουν στα δίχτυα. Λίγα λεπτά  όμως πριν το ημίχρονο  η άμυνα μας έκανε το λάθος, ο Αναγνωστόπουλος έσωσε προσωρινά το μοιραίο αλλά και πάλι δεν υπήρχε κανένας αμυντικός  να πάρει το "ριμπάουντ" με αποτέλεσμα να γίνει το 1-0. Στο Β ημίχρονο ως συνήθως παρουσιαστήκαμε σαφώς καλύτεροι, πήραμε την κατοχή και προσπαθήσαμε να αγγίξουμε την ισοφάριση όχι όμως με αποτελεσματικό τρόπο.  Το ανακάτεμα της τράπουλας από τον Σπανό απέδωσε αλλά με το μυαλό όλων να είναι στην επίθεση η Παναχαϊκή βγήκε στην αντεπίθεση άγγιξε το 2-0 αλλά ο Αναγνωστόπουλος έκανε την απόκρουση του αγώνα και κράτησε τον ΑΡΗ μέσα στο παιχνίδι. Και ενώ πλησιάζαμε στο 90' και όλα έδειχναν ότι δύσκολα θα βρίσκαμε τον δρόμο προς τα δίχτυα ήρθε η ωραία εκτέλεση του Ντούνη που έγραψε το τελικό 1-1! Η ομάδα σε καμία περίπτωση δεν ικανοποίησε με την απόδοση της αλλά σε αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο η προκλητική διαιτησία του Λάμπρου. Είναι άλλο πράγμα να παίζεις δυνατά και σε υψηλή ένταση σε κάθε φάση και άλλο τα  σκληρά φάουλ να είναι μέσα στο πλάνο της ομάδος και ο διαιτητής να μην τα τιμωρεί με κάρτες. 2-3 κάρτες να είχαν πάρει όπως άξιζαν στο πρώτα 45' και θα βλέπαμε ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι.

Πήρε αυτό που ήθελε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα και μόνο με χαρακίρι χάνεται η άνοδος. Πλέον αρχίζουμε να μετράμε αντίστροφα μέχρι να κλειδώσει μαθηματικά η άνοδος και μόνο τότε θα μπορεί να αρχίσει η συζήτηση για την επόμενη χρονιά.  Ως τότε λοιπόν συνεχίζουμε δυνατά λες και η διαφορά στον πίνακα βαθμολογίας είναι οριακή. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!

ΥΓ. Μακάρι ο διαιτητής την ευαισθησία που έδειξε στην αποβολή του Βαλεριάνου να την έδειχνε από το πρώτο σφύριγμα σε όλα τα φάουλ. Για πλάκα θα το κερδίζαμε το ματσάκι .

ΥΓ2. Και στην φάση που ο Πλατέλλας έφαγε κάρτα για διαμαρτυρία προσπάθησε ο διαιτητής στη συνέχεια να μας πείσει ότι έτσι και αλλιώς θα την έβγαζε την κάρτα στον παίκτη της Παναχαϊκής;

ΥΓ3. Ωραία η κερκίδα της Παναχαϊκής που δείχνει με τον σωστό τρόπο ότι είναι μια από τις ομάδες που θα έπρεπε να βρίσκεται στην μεγάλη κατηγορία  σε αντίθεση με κάτι ομάδες των 100 φιλάθλων. Ακόμη όμως πιο δυνατή η κερκίδα από τα τρελά Αρειανά που δεν μασάνε ούτε από χιλιόμετρα και ούτε από απαγορεύσεις και μπλόκα!

ΥΓ4. Πόσο πονάει όταν ο ΑΡΗΣ μαμάει… έτσι Οφυδρόπουλε που δεν είδες ούτε κατοχή και ούτε ευκαιρίες του ΑΡΗ;

Με πολύ περισσότερο άγχος από ότι δείχνει το τελικό 0-2 ο ΑΡΗΣ μας πέρασε και από τη Λάρισα διατηρώντας τη διαφορά από τους διώκτες της. Η εικόνα μας ήταν μέτρια, ιδιαίτερα στο Β ημίχρονο όπου λίγο έλειψε να δεχθούμε την ισοφάριση παρόλα αυτά όπως αποδείχθηκε ο φετινός ΑΡΗΣ έχει την ποιότητα ώστε ακόμη και χωρίς να εντυπωσιάσει να παίρνει τις  νίκες που χρειάζεται!

Από το πρώτο ημίχρονο που η ομάδα της Λάρισας έπαιζε αρκετά επιφυλακτικά φάνηκε ότι σήμερα δεν πατούσαμε καλά. Φλύαρη υπεροχή, πολλά λάθη και ελάχιστες ευκαιρίες ήταν αυτό που είδαμε στα πρώτα 45' με το γκολ του Ντούνη στο 39' που εκμεταλλεύτηκε την έμπνευση του Ιντζόγλου να δείχνει αρκετό για να μας οδηγήσει στη νίκη. Και ενώ θα περίμενε κανείς στο Β ημίχρονο με την αντίπαλη άμυνα πιο ανοιχτή να κυριαρχήσεις μέσα στο γήπεδο είδαμε έναν ΑΡΗ φοβισμένο να μην μπορεί να κρατήσει μπάλα και να πλησιάσει στην αντίπαλη περιοχή. Οι Λαρισαίοι γινόταν ολοένα και πιο απειλητικοί και είχαν 1-2 πολύ καλές στιγμές που σταθήκαμε τυχεροί με αποκορύφωμα τη φάση στο 88'.  Το θρίλερ έλαβε τέλος λίγα δευτερόλεπτα αργότερα με τον  Παυλίδη να βγάζει την ασίστ στον Διαμαντόπουλο και τον τελευταίο να γράφει με ιδανικό τρόπο το τελικό 0-2!

Παιχνίδια σαν το  σημερινό αποτελούν την ιδανική ευκαιρία ώστε να δουλέψει η ομάδα και να βελτιωθεί. Το ότι μπορούμε και παίρνουμε τους 3 βαθμούς ακόμη και με τέτοιες εμφανίσεις δείχνει κάτι για την δυναμική της ομάδος μας. Πέρα από τα περιθώρια βελτίωσης που υπάρχουν στην ομάδα με το υπάρχον ρόστερ σίγουρα πρέπει να γίνουν και κάποιες διορθωτικές κινήσεις με φόντο όχι μόνο τη φετινή σεζόν αλλά και την επόμενη. Η ομάδα συνεχίζει να κερδίζει, είναι πρώτη και τίποτα δεν δείχνει ικανό να κόψει την πορεία της προς την σουπερλίγκα. Ούτε καν ο κακός της εαυτός!

ΥΓ. Το ότι κερδίζει η ομάδα δεν σημαίνει ότι δεν βλέπουμε τα απίστευτα "λάθη" των διαιτητών  που γίνονται συστηματικά φέτος.  Άλλο ένα πέναλτι(καθαρό χέρι στο 22') που δεν δόθηκε.

Μια από τις πιο εύκολες και ξεκούραστες νίκες της φετινής σεζόν πήρε η ομάδα μας απέναντι στον Απόλλων Καλαμαριάς(όπως προτιμάμε να τον λέμε)  κλείνοντας με αυτόν τον τρόπο την παρένθεση με τις 2 συνεχόμενες ισοπαλίες. Σπουδαία η υποδοχή στον sirΚαλαϊτζίδη από περισσότερους από 12.000 φίλους της ομάδος που τους  πρόσφερε όπως αναμενόταν ένα μοναδικό σόου και αποβλήθηκε πριν την ανάπαυλα του ημιχρόνου. Αξιολύπητη η ομάδα του που θύμιζε σε πολλά τον αποτυχημένο ΑΡΗ της πρώτης χρονιάς στην Γ κατηγορία.

Ως διεκδικητής της ανόδου πλασαρίστηκε ο Απόλλων από το ξεκίνημα της χρονιάς από τα ΜΜΕ όπου υπό την καθοδήγηση του υπερ-προπονητή Καλαϊτζίδη και την χρηματοδότηση του αδελφού Κάλας εξ Αμερικής υποτίθεται θα έκαναν μια ομάδα φόβητρο για την κατηγορία ικανή να μας αγχώσει. Μόνο κάτι τέτοιο δεν φάνηκε μέσα στο γήπεδο όπου από το ξεκίνημα του αγώνα το παιχνίδι ήταν ένας μονόλογος για την ομάδα μας. Ακόμη και στα πρώτα αναγνωριστικά λεπτά όπου δεν δημιουργούσαμε ευκαιρίες ήταν φανερή η ανωτερότητα μας. Το γκολ του Πλατέλλα στο 14' ήταν  το ξεκίνημα που χρειαζόμασταν απέναντι σε μια ομάδα που δεν ήρθε για να παίξει ποδόσφαιρο αλλά για να καταστρέψει το παιχνίδι του αντιπάλου. Η συνέχεια μετά το 1-0 ήταν φυσιολογικό να είναι ευκολότερη αλλά στην πορεία έγινε ακόμη πιο εύκολη μιας και ο ρέφερι δικαιολογημένα έβγαλε στο 34΄ τη δεύτερη κίτρινη κάρτα στον πονηρό Γεωργιάδη. Στο 44' ο Ντούνης εκμεταλλεύτηκε την κακή αντίδραση της άμυνας του Απόλλων και κάνοντας το 2-0 ουσιαστικά έδωσε τέλος στο παιχνίδι. Στην επανάληψη αν και η ομάδα έσβησε τις μηχανές μπορούσε να πετύχει και άλλα γκολ αν δεν είχε μπροστά τον Λόπεζ που έκανε κάποιες εκπληκτικές αποκρούσεις.

Σημαντική νίκη για την ομάδα που μάζεψε άλλους 3 βαθμούς απέναντι και σε μια ομάδα που με το έτσι θέλω κάποιοι θέλουν να την βάλουν σε πορεία ανόδου. Όσο περνάνε οι αγωνιστικές τα πράγματα θα ξεκαθαρίζουν ως προς την άνοδο. Είναι σημαντικό μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου η ομάδα όχι μόνο να διατηρηθεί στην πρώτη θέση αλλά να αυξήσει και την διαφορά από τους διώκτες. Μόνο έτσι θα καταλάβουν και οι αντίπαλοι μας στο Β γύρο ότι τα παιχνίδια με τον ΑΡΗ το μόνο που θα έχουν να τους προσφέρουν είναι η ευκαιρία να ξεκουράσουν παίκτες και να εκτίσουν τις κάρτες τους οι τιμωρημένοι. Όσο για τον sirΚαλαϊτζίδη και το show… πραγματικά στεναχωριέμαι για τους συνΑρειανούς που τον "πίστεψαν" και τον ανέδειξαν και σε πολυτέλεια για τον ΑΡΗ μας… Έτσι μόνο με νίκες να πάει όλο το 2018 ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Εντάξει η ομάδα είναι πρώτη και αήττητη άρα για το αγωνιστικό δεν υπάρχει λόγος να πούμε και πολλά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα βλέπουμε τα πάντα με παρωπίδες κοιτώντας αποκλειστικά τον βαθμολογικό πίνακα. Η εικόνα του γηπέδου και ιδιαίτερα του αγωνιστικού χώρου έχει ξεπεράσει κατά πολύ τον όρο "παρατημένο". Και όταν μιλάμε για ένα γήπεδο στολίδι που ξεχωρίζει στο Ελληνικό ποδόσφαιρο και μας κάνει όλους να αισθανόμαστε υπερήφανοι για αυτό τότε πρόκειται για εγκληματική αδιαφορία(ή αδυναμία) της διοίκησης. 

Εντυπωσιακή ανατροπή μέσα σε 45' κατάφερε να κάνει η ομάδα μας επεκτείνοντας το νικηφόρο σερί στις 4 νίκες και απολαμβάνοντας από νωρίς στο πρωτάθλημα την μοναξιά της κορυφής. Παιχνίδι με ξέφρενο ρυθμό  και νίκη απέναντι σε μια καλοδουλεμένη ομάδα όπως παρουσιάστηκε σήμερα ο Εργοτέλης που θα πρέπει όμως να μας γίνει μάθημα αυτό το γρήγορο 2-0 ώστε να μην ξανασυμβεί στη συνέχεια.

Η διστακτικότητα με την οποία προσέγγισε το παιχνίδι η ομάδα μας στο ξεκίνημα του αγώνα σε συνδυασμό με την εντυπωσιακή μαχητικότητα που έδειξαν οι αντίπαλοι οδήγησε σε αυτό το 2-0 μόλις από το 25΄ . Αν και θα μπορούσαμε να είχαμε ανοίξει πρώτοι το σκορ με την φάση του Πασσά αλλά και να μειώσουμε στο 27' με την μοναδική ευκαιρία του Κάσσου ο ΑΡΗΣ δεν ήταν αυτός που έπρεπε μέσα στο γήπεδο. Στο Β ημίχρονο όμως οι παίκτες του Δ.Σπανού μπήκαν αποφασισμένοι να αλλάξουν τη ροή του αγώνα και αποδίδοντας εξαιρετικό ποδόσφαιρο κυρίως στο επιθετικό κομμάτι έφθασαν στην ολική ανατροπή!  Την αρχή έκανε ο Ντούνης με πλασάρισμα μέσα από την μεγάλη περιοχή στο 53',  στο 71΄ο Πλατέλλας έκανε από την άσπτρη βούλα το 2-2 από πέναλτι που κέρδισε ο ίδιος μετά όμως από εξαιρετική ενέργεια του Διαμαντόπουλου ενώ το 2-3 έγινε από τον Πλατέλα που πήρε την πάρε βάλε πάσα του Ντούνη! Ενώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι πέρα από τα 3 γκολ η ομάδα μας έχασε σωρεία άχαστων ευκαιριών που δεν στοίχισαν.

Άρεσε ο ΑΡΗΣ μετά το 25', εντυπωσίασε στην επανάληψη. Αυτή η νίκη όμως θα πρέπει να μας διδάξει για τη συνέχεια γιατί ο τρόπος με τον οποίο προσέγγισε ο Σπανός το παιχνίδι(θύμισε κάτι από Τρίκαλα) αλλά και η νωθρότητα που έδειξαν οι παίκτες μας στο ξεκίνημα δεν πρέπει να ξανασυμβούν. Η ομάδα πήρε τους 3 βαθμούς και έτσι ακριβώς πρέπει να συνεχίσει μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος! Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ πόνεσε τους!

ΥΓ. Για αυτούς που θέλουν να βάζουν τις γραμμές οφσάιντ στις οριακές φάσεις υπέρ του ΑΡΗ ας κάνουν τον κόπο να τις βάλουν και στα 4 από τα 5 οφσάιντ που έδωσε ο "τυφλός" επόπτης του πρώτου ημιχρόνου.

Τη νίκη όπως αναμενόταν πήρε η ομάδα μας απέναντι στον Αχαρναϊκό επαναφέροντας την διαφορά από την 2η θέση στους 6 βαθμούς σε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα μας χωρίς να εντυπωσιάσει εξαργύρωσε την υπεροχή της από την αρχή του αγώνα. Ο Ντούνης άνοιξε το σκορ στο 49' ενώ ο Τάτος από τα 11 βήματα έκανε το τελικό 2-0.

Από την αρχή ο ΑΡΗΣ είχε τον απόλυτο έλεγχο του αγώνα με την κατοχή να κυμαίνεται γύρω στο 70% κάτι που αποτύπωνε ξεκάθαρα τον παθητικό ρόλο που είχαν οι αντίπαλοι μας. Παρόλα αυτά οι εμπνεύσεις στην επίθεση έλειπαν και οι ουσιαστικές ευκαιρίες που δημιουργήθηκαν ήταν ελάχιστες. Στο Β ημίχρονο μόλις στο 49' σε μια από τις ελάχιστες καλές σέντρες του Νέτο στην προσπάθεια να διώξουν οι αμυντικοί του Αχαρναϊκού η μπάλα κατέληξε στον Ντούνη όπου με εκπληκτικό σουτ μέσα από την μεγάλη περιοχή άνοιξε το σκορ. Στη συνέχεια υπήρχαν κάποιες ευκαιρίες να γίνει το 2-0 με αποκορύφωμα την φάση του 76' όπου η προσπάθεια του Σόουζα να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα σταμάτησε πάνω στη γραμμή από το χέρι του αμυντικού του Αχαρναϊκού με τον επόπτη και τον διαιτητή να μην βλέπουν την ξεκάθαρη παράβαση.  Λίγα λεπτά αργότερα ένας άλλος παίκτης του Αχαρναϊκού μπλόκαρε τη σέντρα του Μπαργκάν με το χέρι με τον διαιτητή αυτή τη φορά να δείχνει την άσπρη βούλα. Με ψυχραιμία ο Τάτος έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και έδιωξε το όποιο άγχος υπήρχε με το εύθραυστο 1-0.

Η διαφορά μπορεί να μειώθηκε στους 6 βαθμούς από την 2η θέση αλλά αυτό για την ώρα δεν λέει απολύτως τίποτα. Αντιθέτως μας κάνει να αναλογιζόμαστε τους βαθμούς που πετάξαμε με αποκορύφωμα την πρόσφατη ισοπαλία στις Σέρρες. Πλέον ο ΑΡΗΣ ελπίζει σε κάποιο "δώρο" στα εναπομείναντα παιχνίδια είτε εντός είτε εκτός των αγωνιστικών χώρων. Άλλωστε στην Ελλάδα είμαστε όπου με τις κατάλληλες ζυμώσεις τα "δώρα" εκτός γηπέδου ίσως και να είναι πιο εφικτά.

Χωρίς να χρειαστεί να φορτσάρει ιδιαίτερα ο ΑΡΗΣ μας πήρε εύκολα τη νίκη απέναντι στην Καλλιθέα με 3-0. Η ομάδα ήταν συγκεντρωμένη και είχε ουσία στο παιχνίδι της περιορίζοντας τους αντιπάλους σε παθητικό ρόλο για 90'. Παρόλα αυτά η νέα κραυγαλέα εύνοια υπέρ της Λαμίας που κέρδισε με σκανδαλώδη τρόπο μετρίασε την χαρά του κόσμου που έκανε αισθητή την παρουσία του σήμερα στο Κλ.Βικελίδης.

Από το ξεκίνημα του αγώνα ο ΑΡΗΣ μας παρουσιάστηκε σοβαρός με καλή κυκλοφορία της μπάλας και σωστές αντιδράσεις στην άμυνα. Η Καλλιθέα αρκέστηκε στο να αμύνεται κάτι όμως που έδειχνε ότι αργά ή γρήγορα θα ερχόταν το γκολ. Κάτι που έγινε μόλις στο 9΄όταν από το γύρισμα του Τζανακάκη ο Ντούνης έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Στη συνέχεια και με την Καλλιθέα να μην αντιδράει και να περιμένει παρά το εις βάρος της σκορ η ομάδα μας έψαξε το δεύτερο γκολ χωρίς όμως να δημιουργήσει ουσιαστικές ευκαιρίες. Στην επανάληψη οι παίκτες μας μπήκαν αποφασισμένοι να καθαρίσουν το παιχνιδί για να αποφύγουν το αγχωτικό φινάλε. Μπορεί το σουτ του Τάτου μετά από εξαιρετική ατομική ενέργεια στο 48΄να σταμάτησε στο δοκάρι αλλά λίγα λεπτά αργότερα ο Τζανακάκης βρήκε την ευκαιρία και με ένα πολύ ωραίο διαγώνιο σουτ έγραψε το 2-0 όπου και ουσιαστικά τέλειωσε το παιχνίδι. Το 3-0 με την κοντινή προβολή του Σόουζα ήταν το κερασάκι στην τούρτα από ένα ήσυχο ηλιόλουστο απόγευμα στο Κλ.Βικελίδης.

Δυστυχώς ο ΑΡΗΣ έχει δώσει το δικαίωμα στους αντιπάλους του να κάνουν αυτά που κάνουν με αποτέλεσμα ακόμη και μετά από νικηφόρα αποτελέσματα σαν το σημερινό να είμαστε εκνευρισμένοι με τα "περίεργα" που γίνονται στα άλλα γήπεδα. Σίγουρα ένα κομμάτι ευθύνης ανήκει στη διοίκηση και τον προηγούμενο προπονητή αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κατηγορήσουμε την ομάδα που είνα μια "φυσιολογική" ομάδα με τις αδυναμίες της και τις κακές στιγμές της. Κακές στιγμές όπως έχουν και οι υπόλοιποι διεκδικητές της ανόδου που έχουν όμως την "τύχη" όταν τα παιχνίδια πηγαίνουν να στραβώσουν να έχουν τους "φύλακες-άγγελους" τους.. Είτε αυτοί είναι οι διαιτητές είτε είναι κάποιοι αντίπαλοι αμυντικοί ή τερματοφύλακες με "άτυχες" στιγμές. Μετά και από το σημερινό σκάνδαλο στη Λαμία είναι ξεκάθαρο ότι η άνοδος θα παιχτεί εκτός των 4 γραμμών. Και εκεί μπάλα πρέπει να παίξει ο Καρυπίδης...

ΥΓ. Αν δούμε συνολικά τα παιχνίδια από την στιγμή που ήρθε ο Κωστένογλου θα συμπεράνουμε ότι η ομάδα είναι πιο σοβαρή, πιο συγκεντρωμένη και πιο αποτελεσματική στο παιχνίδι της. Έλα όμως που δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου το παιχνίδι στα Τρίκαλα που ήταν μια "παρένθεση" με την υπογραφή του προπονητή μας και όχι μόνο...

Μόλις ελάχιστα δευτερόλεπτα χρειάστηκαν μετά τη σέντρα του αγώνα για να ανοίξει η ομάδα μας το σκορ με το γκολ του Ντούνη και να κάνει την αρχή για μια εύκολη νίκη! Μπορεί το γρήγορο γκολ χρονικά να ήταν συμπτωματικό αλλά η συνολική καλή παρουσία της ομάδος σίγουρα έχει να κάνει με την αποπομπή του Νίκου Αναστόπουλου. Όλοι όσοι αγωνίσθηκαν έδειξαν ιδιαίτερη διάθεση, υπήρχε γρήγορη και καλή κυκλοφορία μεσοεπιθετικά ενώ και στις διεκδικήσεις οι παίκτες μας έβγαιναν νικητές, στοιχεία που έλειψαν σε προηγούμενα παιχνίδια.

Το δίδυμο Καπνίδη και Ίλιτς ήταν αυτό που διαφοροποίησε την ενδεκάδα σε σχέση με άλλους αγώνες και όπως φάνηκε λειτούργησε μια χαρά παρόλο που κανείς από τους 2 δεν μπόρεσε να σκοράρει. Ο μεν Καπνίδης προσπαθούσε να χωθεί σε όλες τις φάσεις στην επίθεση κρατόντας απασχολημένους τους αντίπαλους αμυντικούς, την ίδια στιγμή που ο Ίλιτς κρατούσε και μοίραζε σωστά τη μπάλα με κάθε ευκαιρία. Ο Παυλίδης ήταν αυτός που έκλεψε την παράσταση με 2 πανομοιότυπα πολύ ωραία γκολ με μακρινό σουτ!  Μετά το 70' με το σκορ να είναι στο 3-0 και οι δύο ομάδες έριξαν ρυθμούς και περίμεναν απλά το σφύριγμα της λήξης. Όσο όμως χρειάστηκε είδαμε έναν ΑΡΗ να τρέχει, να έχει καλή κυκλοφορία, να μην τα χάνει από την πίεση των αντιπάλων και να συνδυάζεται αρκετά καλά στην επίθεση. Μπορεί να μην χρειάστηκε η ομάδα να πιέσει περισσότερο, είχε όμως τις ευκαιρίες να πετύχει και άλλο γκολ.

Σχεδόν κανόνας είναι ότι η αλλαγή προπονητή λειτουργεί ευεργετικά για μια ομάδα και αυτό ακριβώς είδαμε σήμερα. Αρκεί φυσικά  αυτό που είδαμε να μην ήταν απλά η αντίδραση των παικτών λόγω της απόλυσης Αναστόπουλου αλλά η γενικότερη αλλαγή φιλοσοφίας που θα συνεχιστεί και στα επόμενα παιχνίδια. Η διαφορά των 8 βαθμών παρέμεινε αλλά αν θέλουμε να προλάβουμε το τραίνο της ανόδου τότε το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να σταματήσουμε να πετάμε βαθμούς. Η νίκη σήμερα ήταν μονόδρομος, όπως μονόδρομος είναι οι νίκες και σε όλα τα εναπομείναντα παιχνίδια.

ΥΓ. Αυτή τη στιγμή τα ρεπορτάζ θέλουν να περιμένουμε τον Ελευθερόπουλο να ξεμπλέξει από τον Αστέρα Τρίπολης. Αναμένουμε λοιπόν...

Λίγα λεπτά χώριζαν τον ΑΡΗ για να πετύχει τον στόχο του σήμερα αλλά τελικά η αφέλεια του Ντούνη και η κακή αντίδραση του Αναστόπουλου μετά την αποβολή οδήγησαν στην ισοπαλία. Μια ισοπαλία που δίνει ξεκάθαρο προβάδισμα στον Απόλλων και αναγκάζει τον ΑΡΗ για ακόμη μια φορά σε ένα άχαρο κηνύγι της 2ης θέσης... Πλέον θα χρειαστεί η ομάδα μας όχι μόνο να αποφύγει το οποιοδήποτε στραβοπάτημα αλλά να έχει και το βλέμμα του καρφωμένο πάνω στους συνεκδικηητές της ανόδου.

Σαφώς πιο ισσοροπήμενη παρουσίαστηκε η ομάδα μας πάνω στο γήπεδο σε σχέση με το παιχνίδι στην Λαμία. Κάτι αναμενόμενο μιας και η ισοπαλία δεν μας αρκούσε και η νίκη έμοιαζε με μονόδρομο. Ο Απόλλων ήθελε να πάρει τον έλεγχο του παιχνιδιού αλλά οι παίκτες μας έδειχναν αρκετά συγκεντρωμένοι και δεν κλείστηκαν πίσω. Μόλις στο 14΄ ο Ίλιτς βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση μέσα στην περιοχή και άνοιξε το σκορ. Όσο και αν ήθελε να πιέσει στη συνέχεια ο Απόλλων η ομάδα μας έδειχνε αποφασισμένη να πάρει τους 3 βαθμούς. Στο 32' ο Ντούνης σε μια κόντρα επίθεση με ωραία κίνηση έκανε το 2-0 και όλα έδειχναν ότι θα πανηγυρίζαμε την μεγάλη νίκη. Η αρχή του κακού έγινε μόλις στο 47' όταν και ο Ντούνης λειτουργόντας επιπόλαια μετά από φάουλ που δεν του δόθηκε πήρε την 2η κίτρινη κάρτα αφήνοντας την ομάδα του με 10 παίκτες. Στη συνέχεια ο Αναστόπουλος βλέποντας το παιχνίδι από την δική του οπτική γωνία(πολύ διαφορετική από την δική μας) έβγαλε τον Πίτου Γκαρσία που ήταν από τους καλύτερους στο Α ημίχρονο και μπορούσε να κρατήσει την μπάλα και να δώσει ηρεμία στον χώρο του κέντρου. Ενώ λίγα λεπτά αργότερα και ενώ ο Απόλλων είχε ήδη μειώσει σε 1-2 αποφάσισε να βγάλει και τον πολύ καλό Ίλιτς που μπορούσε όπως φάνηκε και στην φάση με τον Παυλίδη που κακώς δόθηκε οφσάιντ όχι μόνο να κρατήσει την μπάλα αλλά και να βγει στην αντεπίθεση. Η είσοδος τοο Τάτου ναι μεν είχε λογική αλλά και με τον Μπαργκάν έξω όσο και αν προσπάθησε δεν είχε κανένα στήριγμα. Και όλα αυτά με τον Ρόβα να είναι αόρατος στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα και τον Παυλίδα να τρέχει άχαρα από εδώ και από εκεί. Και από την στιγμή που ο ΑΡΗΣ κλείστηκε πίσω ήταν θέμα χρόνου να έρθει η ισοφάριση. Μπορεί να χρειαζόμασταν λίγα λεπτά ακόμη για να πάρουμε τη νίκη αλλά πολύ δύσκολα να αποφεύγαμαι την ισοφάριση με αυτή την τακτική από το χρονικό σημείο που μείναμε με δέκα.

Αρκετά δύσκολη φαντάζει η κατάσταση μετά το σημερινό αποτέλεσμα. Δυστυχώς θυμίζει την πρώτη χρονιά από την Γ Εθνική όπου ελπίζαμε σε ένα στραβοπάτημα του αντιπάλου που δεν ερχόταν ποτέ. Φυσικά και έχει πολλά ακόμη παιχνίδια, φυσικά και υποδεχόμαστε στον δεύτερο γύρο τον Απόλλων και την Λαμία αλλά τα ίδια λέγαμε και στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος όταν με μεγάλη ευκολία πετούσαμε βαθμούς με την Καρδίτσα και τον Αιγινιακό. Μοναδικό θετικό που κρατάμε σήμερα είναι η παρουσία του Ταυλαρίδη και του Σόουζα που έδειξαν σε μεγάλο βαθμό να "δένουν" την άμυνα μας παρά το αρνητικό αποτέλεσμα...

ΥΓ. Την πήρες την 2η καρτούλα σου ενώ πιο πριν μπορούσε να σφυριχθεί φάουλ, πήρες και ένα ανύπαρκτο οφσάιντ σε μια φάση μισό γκολ... Ναι μεν για τον ΑΡΗ αυτά είναι στην καθημερινή μας ρουτίνα αλλά όταν βγαίνεις και κάνεις βασυσήμαντες δηλώσεις περί προστασίας από τη διαιτησία και όλα τα κουκούτσια είναι πάλι από την πλευρά σου τότε μάλλον έχουμε μείνει μόνο στα λόγια... Ο σοφός λαός λέει "σκυλί που γαβγίζει δεν δαγκώνει".

ΥΓ2. Ώρες ώρες πάντως είναι να τρελένεσαι με το πως βλέπουν οι προπονητές τα παιχνίδια. Δεν είναι απλά το ότι βάζει τον λάθος παίκτη μέσα αλλά επιλέγει να βγάλει και αυτόν που πιστεύεις ότι είναι από τους καλύτερους... και μάλιστα 2 φορές!

Πραγματοποιώντας μια από τις καλύτερες εμφανίσεις του, ο ΑΡΗΣ μας κέρδισε με ευκολία τον Πανσερραϊκό κάτω από ασταμάτηση βροχή. Οι δραστήριοι Τάτος, Ίλιτς και Ντούνης έκαναν την διαφορά αλλά και όλοι οι υπόλοιποι παίκτες ανταποκρίθηκαν στο ρόλο τους. Αυτή τη φορά δεν υπήρχε αναποτελεσματικότητα στην τελική προσπάθεια και οι σερραίοι θα πρέπει να νιώθουν τυχεροί που έφυγαν μόλις με 4 γκολ παθητικό.

Από τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης οι παίκτες του Νίκου Αναστόπουλου πήραν τον έλεγχο του αγώνα. Η δεξιά πλευρά της άμυνας του Πανσερραϊκού "έμπαζε" , ο Μπαργκάν το εκμεταλλεύτηκε και έβγαλε την παράλληλη σέντρα για να έρθει ο Ντούνης πολύ έξυπνα ανάμεσα από τους αντίπαλους αμυντικούς και να ανοίξει το σκορ στο 21'. Λίγα λεπτά αργότερα μετά από εκτέλεση κόρνερ ο Ιντζίδης ανενόχλητος με κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Το παιχνίδι τελείωσε ουσιαστικά στο 29' όταν ο Ίλιτς μπήκε πολύ ωραία μέσα στην μεγάλη περιοχή και πάσαρε την κατάλληλη στιγμή στον Ντούνη που απλά έσπρωξε την μπάλα στα δίχτυα. Στην επανάληψη αν και έπεσε ο ρυθμός υπήρχαν οι ευκαιρίες για να αυξηθεί ο δείκτης του σκορ. Κάτι που έκανε ο Μιλούνοβιτς με ωραίο διαγώνιο σουτ.  Ανύπαρκτος επιθετικά ο Πανσερραϊκός αρκέστηκε σε παθητικό ρόλο δίνοντας στην ομάδα μας την δυνατότητα να πραγματοποιήσει μια εξαιρετική εμφάνιση και να κερδίσει εύκολα άλλους 3 βαθμούς.

Τα 3 γκολ στο πρώτο ημίχρονο και η συνολικά καλή λειτουργία της ομάδος σε όλες  τις γραμμές είναι ακριβώς ο ΑΡΗΣ που θέλουμε και επιβάλλεται να βλέπουμε σε κάθε αγωνιστική της Football League. Η σημερινή ΄νίκη όμως σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να αποτελέσει αφορμή για να εφησυχασμό και να πιστέψει κανείς  ότι δεν  χρειάζεται να ενισχυθούμε. Ο στόχος της ανόδου είναι αδιαπραγμάτευτος για αυτό και θα πρέπει η διοίκηση σε συνεργασία με τον προπονητή να δυναμώσουν και άλλο την ομάδα. Συνεχίζουμε δυνατά μέχρι να τελειώσει και ο φετινός εφιάλτης.

Μπορεί ο ΑΡΗΣ μας  από την προηγούμενη αγωνιστική να εξασφάλισε  μαθηματικά την άνοδο στην Football League και να πέτυχε ουσιαστικά τον στόχο του όμως δεν έμεινε σε αυτό όπως πολλοί θα περίμεναν και πραγματοποιώντας μιας από τις γνωστές εμφανίσεις του(έπαιξε όσο χρειάστηκε)  πέρασε με συνοπτικές διαδικασίες από το γήπεδο της Χαλάστρας κερδίζοντας με 0-3 τον τοπικό Καμπανιακό. Ναι αυτή την ομάδα που όσοι βρεθήκαμε εκείνη την ημέρα στο Καυτατζόγλειο και παρακολουθήσαμε το έκτρωμα του κ.Καλαϊτζίδη θα χρειαστούμε πολλά ακόμη χρόνια μέχρι να την ξεχάσουμε.

Η διαφορά δυναμικότητας του ΑΡΗ με τις υπόλοιπες ομάδες είναι δεδομένη και από την στιγμή που ο στόχος επιτεύχθει οι παίκτες μας έπαιξαν πιο απελευθερωμένα κάτι που είχε θετικό αντίκτυπο στην συνολική εικόνα της ομάδος. Ο ΑΡΗΣ κυνήγησε από νωρίς το γκολ χωρίς επιτυχία χάνοντας 2-3 καλές ευκαιρίες. Στο 34' όμως ο Ν'Λουντούλου που σήμερα ήταν πολύ καλός με ωραίο σουτ έδωσε το προβάδισμα στην ομάδα μας. Μερικά λεπτά αργότερα ο Καπνίδης με μακρινό σουτ(και την μπάλα μάλλον να κοντράρει) έκανε το 0-2 και κάπου εκεί τελείωσε το παιχνίδι. Στην επανάληψη ως συνήθως ο ρυθμός έπεσε, ο ΑΡΗΣ προσπαθούσε περισσότερο να διαχειριστεί το σκορ παρά να κυνηγήσει και άλλα γκολ. Στος ελάχιστες ευκαιρίες που δημιουργήθηκαν στην επανάληψη ο Ντούνης στο 74' έκανε το 0-3 το οποίο ήταν και το τελικό σκορ.

Παρά τα όσα ακουγόντοσαν πριν το παιχνίδι για αρκετές αλλαγές στο βασικό σχήμα ο Ν.Αναστόπουλος δεν μπήκε σε αυτή την διαδικασία και κατέβασε μια 11αδα χωρίς ουσιαστικές εκπλήξεις. Οι παίκτες αντί να αδιαφορήσουν όπως τόσες φορές έχουν κατηγορηθεί φέτος έκαναν για ακόμη μια φορά το καθήκον τους και πήραν τη νίκη. Τώρα για το θέαμα και τα υψηλά σκορ που όλοι μας θέλουμε να βλέπουμε λογικό είναι να περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Εκεί που περιμένουμε να ακούσουμε για "γκολ" είναι στο θέμα της εκκαθάρισης με τις τελευταίες ειδήσεις-εξελίξεις μετά από καιρό να είναι θετικές.

ΥΓ. Μετά την τραγική ανακοίνωση του Α.Σ. για το τμήμα του βόλεϊ και την πλήρη αποποίηση των ευθυνών του αλλά και την ευχαριστήρια ανακοίνωση προς την ΚΑΕ ΑΡΗΣ για την "καλή συνεργασία" όπως θα έχει καταλάβει και ο τελευταίος Αρειανός μέχρι εκεί φθάνουν οι "ικανότητες" των ανθρώπων του Α.Σ.  Στο να βγάλουν μια θετική ή αρνητική ανακοίνωση ανάλογα με την εξέλιξη των πραγμάτων. Ας ελπίσουμε σε 2-3 μήνες η ανακοίνωση που θα βγάλει ο Α.Σ. σχετικά με τις προσπάθειες του κ.Καρυπίδη να είναι σε ευχάριστο ύφος...