Στο +4 και με ένα παιχνίδι λιγότερο η ομάδα μας συνεχίζει να βαδίζει στον μονόδρομο της ανόδου και να απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από τους διώκτες της. Το τρίποντο που δεν ήρθε κόντρα στην Χρυσούπολη, ήρθε σήμερα απέναντι στον Απόλλων Καλαμαριάς σε ένα παιχνίδι πανομοιότυπο με τα προηγούμενα όπου η ομάδα μας παρουσιάζει μεγάλα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση της κατά τη διάρκεια του αγώνα.

Η επιστροφή των Καπνίδη, Ν'λουντούλου και Πόι έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα και στο να έρθει η σημερινή νίκη που θα μπορούσε να είχε επιτευθχεί πολύ πιο εύκολα. Ο Απόλλων Καλαμαριάς παρουσιάστηκε πιο μαχητικός από όσο θα περιμέναμε και αν και προηγηθήκαμε με 2-0 η εικόνα μας δεν ήταν αυτή που έπρεπε. Μετά το 2-1 οι παίκτες έβγαλαν περισσότερη ενέργεια και έδειξαν ότι δεν ήταν διατεθιμένοι να πετάξουν άλλους βαθμούς. Ο Τάτος άνοιξε το σκορ με μακρινή εκτέλεση φάουλ σε μια περίεργη φάση όπου οι Απολλωνιστές διαμαρτύρονται, ο Ντούνης εκμεταλλεύτηκε την ασίστ του Καπνίδη μετά από ωραία ενέργεια του Καζναφέρη και έκανε το 2-0, ενώ ο Ν'λουντούλου με μια προσωπική ενέργεια και ένα ωραίο σουτ πέτυχε το τρίτο γκολ της ομάδος μας. Νωρίτερα ο Απόλλων είχε μειώσει σε 2-1 σε μια φάση όπου κυριολεκτικά η άμυνα μας πιάστηκε στον ύπνο. Πολύ καλές εντυπώσεις άφησε ο Ιντζίδης στο ντεμπούτο του, σε αντίθεση με τον Σιδεράκη που έδειξε επηρρεασμένος από την αποχή του. 

Οι 3 βαθμοί ήταν κάτι το αναμενόμενο όπως και σε όλα τα παιχνίδια που ακολουθούν μέχρι το τέλος της φετινής σεζόν. Αυτό όμως που δεν περιμέναμε ήταν να δούμε έναν ακόμη αντίπαλο μας να αρπάζει την ευκαιρία του για λίγα λεπτά δημοσιότητας. Προς στιγμή ο προκλητικός προπονητής της Καλαμαριάς πήρε αυτό που του άξιζε αλλά το πρόβλημα είναι γενικότερο και κάποια στιγμή θα πρέπει να το λύσουμε οριστικά. Η ομάδα μας την πορεία των τελευταίων ετών και τα πολλά ενδοοικογενειακά προβλήματα έχει δώσει το δικαίωμα σε πολλούς θρασύτατους τύπους όχι μόνο να μην μας σέβονται αλλά να ξεπερνάνε κατά πολύ τα όρια της ανοχής μας. Όπως τους δώσαμε το δικαίωμα να νομίζουν ότι μπορούν να συμπεριφερόνται έτσι στον ΑΡΗ και στον κόσμο έτσι θα πρέπει να τους κόψουμε και τον αέρα.  Καιρός είναι μετά την θωράκιση της ομάδος αγωνιστικά να ασχοληθεί ο κ.Καρυπίδης και με την θωράκιση της ομάδος και σε άλλα επίπεδα ώστε να μην περνάει καν από το μυαλό του κάθε Παππά ότι μπορεί να κάνει ένα παιχνίδι άνω κάτω με το έτσι θέλω...

Κάτι από τη θητεία της διοίκησης Ηλιάδη θύμισε η σημερινή εμφάνιση του ΑΡΗ όπου μόλις από το ξεκίνημα κατάφερε να σκορπίσει απογοήτευση και να πείσει τους λιγότερο ονειροπόλους ότι πρόκειται για μια από τα ίδια. Έτσι λοιπόν και μέσα σε 5' οι παίκτες του Ζ.Μιλίνκοβιτς που ελπίζαμε να είναι πραγματικοί μαχητές και να αντισταθούν σαφώς πιο δυναμικά στις ορέξεις του Ολυμπιακού κατάφεραν να πείσουν και τον πιο ρομαντικό φανατισμένο φίλο της ομάδος ότι τζάμπα ήλπιζε για κάτι καλύτερο. 2 γκολ από τα κλασσικά που τρώει ο ΑΡΗΣ στα πρώτα 27' του αγώνα ήταν αρκετά, ενώ θα πρέπει να επισημάνουμε ότι το σκορ θα μπορούσε να είχε ανοίξει ακόμη νωρίτερα μιας και μόλις στο 4' ο Ολυμπιακός έχασε μια σπουδαία διπλή ευκαιρία.

Όλα ξεκινάνε από την άμυνα και όσο ο Ζ.Μιλίνκοβιτς δεν μπορεί να βρει το γιατρικό ώστε η ομάδα να αντιδρά καλύτερα αμυντικά δύσκολα να καταφέρει μαζέψει βαθμούς. Το σενάριο γνωστό, η ομάδα κομμένη στα 2, τα αμυντικά χαφ δεν πιέζουν καθόλου ή αναλώνονται σε λάθος καλύψεις,  η αμυντική γραμμή υπερβολικά πίσω, όλα τα μαρκαρίσματα γίνονται σχεδόν μέσα στην μεγαλή περιοχή με αποτέλεσμα οι αμυντικοί μας να είναι διστακτικοί και οι αντίπαλοι να βρίσκουν όλους τους διαδρόμους προς την εστία του Διούδη ανοικτούς. Τώρα να κρίνουμε την εικόνα του ΑΡΗ μετά το 0-2 όπου ο Ολυμπιακός αποφάσισε να ρίξει ταχύτητα είναι αστείο. Φυσικά επειδή κάποια πράγματα στην σούπερλιγδα δεν αλλάζουν ακόμη και αυτός ο Ολυμπιακός που πριν λίγες ημέρες προκρίθηκε στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης, απέναντι στον χιλιοταλαιπωρημένο ΑΡΗ παίρνει το "σφυριγματικάκι" από τον απίθανο Παππά. Αν λοιπόν ο Παππάς είχε την ικανότητα ή το σθένος να δώσει πέναλτι και αποβολή στον Σάμαρη για το μαρκάρισμα πάνω στον Τάτο θα μιλούσαμε για ένα διαφορετικό παιχνίδι. Σε αυτό όμως το παιχνίδι που είδαμε ο ΑΡΗΣ προσπάθησε να παλέψει απέναντι σε μια καλύτερη ομάδα αλλά για ακόμη μια φορά προδόθηκε από την άμυνα του. Ας κρατήσουμε την επιστροφή του Αγκάνθο που έδειξε ορεξάτος, ήταν μέσα στις φάσεις και προσπάθησε να σκοράρει και ας ελπίσουμε να είναι υγιής και να βοηθήσει στα επόμενα παιχνίδια.

Αυτό όμως σήμερα που έκλεψε την παράσταση και σίγουρα προξένησε ιδιαίτερη εντύπωση κυρίως σε όλους άνω των 30 ήταν η αντίδραση ή καλύτερα η απάθεια του κόσμου σε αυτό που παρακολουθούσαμε. Ο ΑΡΗΣ και άλλες φορές βρισκόταν σε δύσκολη θέση και άλλες φορές υπήρχε οργή για την διοικητική κατάσταση. Πάντα όμως είχε κόσμο που η υπομονή του είχε όρια και όταν αυτά τα όρια άνθρωποι σαν τον κ.Ηλιάδη αλλά και όλους αυτούς που τον περιτριγυρίζουν και τον στηρίζουν τότε υπήρχε στοχευμένο ξέσπαμα και ερχόταν η επιβεβλημένη αλλαγή. Ξέσπασμα μέσα από την συσπείρωση του κόσμου που το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν το καλό του ΑΡΗ και όχι ποιος στηρίζει ποιον, ποιος είναι φίλος με τον άλλον και ποιος είπε κατά το παρελθόν κάτι στραβό... Σήμερα η αντίδραση του κόσμου του ΑΡΗ ήταν ένα πανό και κάποια συνθήματα... και το πιο λυπηρό από όλα είναι ότι μέχρι και συνθήματα είχαν διπλωματικό χαρακτήρα!!!! Ναι μεν Ηλιάδη στα χώνουμε γιατί εσύ ήρθες να μας σώσεις αλλά μάλλον με την εξειδίκευση στα μάρμαρα μας φτιάχνεις την ταφόπλακα αλλά μην από κάποιους περνάει η σκέψη ότι θα έρθει κανάς Λ.Σκόρδας... πάρε και λίγο Σαουρίδη και Κόντη μέσα στα συνθήματα έτσι για να δείξουμε ότι τα έχουμε με όλους... Μπορεί κανείς να μας κατηγορήσει επειδή το όνομα του Αθανασιάδη δεν κάνει ομοιοκαταληξία να τον βρίσουμε? Αν έκανε, θα τα άκουγε και αυτός και κάθε υπεύθυνος... όπως πραγματικά τους αξίζει και όχι μέσω της δημοσίευσης του πορίσματος... 

ΕΚΛΙΠΑΡΩ ΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΚΜΑ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΕΙ ΣΤΟ ΘΕΣΜΙΚΟ ΤΟΥ ΡΟΛΟ. Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΗ ΚΑΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΡΩΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΡ@@@ΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΟΛΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ.

3 ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΤΟΥ ΑΡΗ

1) ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΑ ΔΙΛΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΣΤΙΓΜΗΣ

2) ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΟΥ ΠΟΡΙΣΜΑΤΟΣ

3) ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΗ

Όταν ο δεύτερος της βαθμολογίας μπαογκ αισθάνεται  τυχερός που "γλιτώνει" μόνο με 4 τεμάχια από τον πρωταθλητή Ολυμπιακό τότε κάθε προγνωστικό και ντροπιαστική στοιχηματική απόδοση εις βάρος της ομάδος μας δικαιολογείται. Αυτό μπορεί να ισχύει για όλη την υπόλοιπη φίλαθλη Ελλάδα αλλά όχι για τον Αρειανό οπαδό που έχει δει αμέτρητες φορές την ομάδα του υπό αντίξοες συνθήκες να υπερβαίνει τις δυνατότητες της και να κάνει το "θαύμα" της. Άλλωστε κανείς δεν πρέπει να ξεχνάει ότι και πέρσι ο Ολυμπιακός ήρθε στο Κλ.Βικελίδης σαν ακλόνητο φαβορί απέναντι σε μια ομάδα που ψαχνόταν και χρειάστηκε τη βοήθεια του Αρετόπουλου για να ισοφαρίσει 2 φορές και να φύγει ικανοποιημένος με τον βαθμό της ισοπαλίας. Αυτό το τελευταίο πρέπει να έχουν οι παίκτες μας στο μυαλό τους και να παλέψουν με όλες τους τις δυνάμεις σε ένα παιχνίδι που σχεδόν όλη η Ελλάδα τους θεωρεί χαμένους πριν τη σέντρα.

Πέρα από τη διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες ο Ζ.Μιλίνκοβιτς έχει να αντιμετωπίσει πολλές και σημαντικές απουσίες όπως αυτές των Ουντότζι, Τσουμάνη, Ψυχογιού, Αγγελούδη, Ηρακλή, Παπαδόπουλου, Ίμπε, Πουλίδο, Ρένια με πολλούς από αυτούς το πιο πιθανό να ήταν να ξεκινήσουν στη βασική 11αδα. Πάντως για να λέμε την αλήθεια στον φετινό ΑΡΗ το να λογίζεται κάποιος παίκτης σαν βασικός και αναντικατάστατος είναι κάτι σαν ανέκδοτο. Πέρα από 1-2 παίκτες που έχουν δείξει μια σχετική σταθερότητα σε όλο το πρωτάθλημα όλοι οι υπόλοιποι κινούνται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και η απουσία τους ή  παρουσίας πολλές φορές περνάει απαρατήρητη. Όταν λοιπόν σαν ομάδα δεν έχεις ούτε την ποιότητα, ούτε την χημεία το μόνο που σου μένει να αντιπαρατάξεις απέναντι στον αντίπαλο σου είναι πάθος, δύναμη και αποφασιστικότητα για τη νίκη. Κάπως έτσι λοιπόν θα κατεβάσει ο Ζ.Μιλίνκοβιτς την ομάδα του, ελπίζοντας ότι παίκτες όπως ο Μανιάς, ο Σταυρόπουλος, ο Σουνάς, ο Μαργαρίτης, ο Καραγκούνης αλλά και οι Οικονομόπουλος και Νταμαρλής που δεν έχουν τόσες πολλές συμμετοχές θα αρπάξουν την ευκαιρία από τα μαλλιά σε ένα τόσο μεγάλο παιχνίδι και θα τον δικαιώσουν. Η παρουσία του Αγκάνθο στην αποστολή είναι σημείο αναφοράς για τη σημερινή αναμέτρηση, αλλά το αν θα ξεκινήσει ή θα μπει σαν αλλαγή είναι άλλο θέμα. Ότι ο Ολυμπιακός είναι κλάσεις ανώτερος κανείς δεν το αμφισβητεί και είναι κάτι το δεδομένο. Το ερωτηματικό όμως σε αυτό το παιχνίδι είναι πως θα παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ μας που η αλήθεια είναι ότι πέρα από μερικά καλά δεκαπεντάλεπτα δεν έχει δείξει κάτι παραπάνω. .Αν λοιπόν σήμερα οι παίκτες μας κατέβουν αποφασισμένοι για να διαψεύσουν τους επικριτές τους, τότε πολύ πιθανό ο Ολυμπιακός να βρεθεί για ακόμη μια φορά στο Κλ.Βικελίδης προ δυσάρεστων εκπλήξεων!

Σε αυτή την προσπάθεια όπως σχεδόν σε κάθε αγώνα η ομάδα μας δεν θα είναι μόνη της. Με ένα Κλ.Βικελίδης σχεδόν γεμάτο όπως αναμένεται να είναι αν οι παίκτες μας αφουγκραστούν τη δίψα του κόσμου για νίκη τότε μπορεί να βγάλουν στα πόδια τους φτερά και να στείλουν τον αήτητο Ολυμπιακό στο καναβάτσο. Ας παραδειγματιστούν από αυτόν τον κόσμο που παρά την απογοήτευση από τα αρνητικά αποτελέσματα και την αγανάκτηση από τις συνεχόμενες κοροϊδίες από τον κ.Ηλιάδη(και όχι μόνο) θα είναι εκεί να παλέψει με τον δικό του τρόπο. Όλοι λοιπόν από νωρίς στο Κλ.Βικελίδης με μοναδική σκέψη στο μυαλό μας τη νίκη και τίποτα παραπάνω. Διαμαρτυρίες και ξεσπάσματα δεν έχουν θέση όταν η αγαπημένη μας ομάδα παλεύει για τη νίκη. 11 μαχητές με τον κόσμο στο πλευρό τους, ορκισμένοι για τη νίκη!

Σκασμένοι γυρνάμε όλοι από τη Βέροια όπου για ακόμη μια αγωνιστική, ένα κρίσιμο καθοριστικό παιχνίδι δεν καταφέρνουμε να το κερδίσουμε. Ομάδα και κόσμος έπεσαν στη παγίδα μιας  και σήμερα όλοι ήμασταν απροστάτευτοι. Κανείς να απαιτήσει το 50-50 μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου, κανείς να δώσει τις σωστές κατευθύνσεις στον κόσμο ώστε να συγκρατήσει την οργή του και να μην κάνει τα πράγματα χειρότερα. Ένα σύνολο παικτών εγκλωβισμένο από το άγχος της αποτυχίας, έρμαιο στις ορέξεις ενός ανεκδιήγητου διαιτητή που βάλθηκε να μας τρελάνει όλους. Αλλεπάλληλα ανάποδα σφυρίγματα από το ξεκίνημα του αγώνα που έσπρωχναν τους αντιπάλους μας προς την περιοχή και έκοβαν τη φόρα των δικών μας. Πηδούσαν με δύναμη να πάρουν την κεφαλιά ο Παπάς έδινε  φάουλ. Έπαιρναν θέση και έρχονταν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο ο παίκτης της Βέροιας και έπεφτε στον παίκτη μας πάνω ανάποδα το σφύριγμα. Κλωτσιές και κλαδέματα που έπρεπε να τιμωρηθούν με κάρτες πέρασαν στα ψιλά σαν μην έγινε τίποτα. Και αν κάποτε με τέτοιες διαιτησίες μας στερούσαν τίτλους, εξόδους στην Ευρώπη και υψηλότερες θέσεις πλέον είναι θέμα επιβίωσης. Ποια είναι η αντίδραση του ΑΡΗ? Η μπούκα δεκαπέντε ατόμων που δεν άντεξαν να συγκρατήσουν την οργή τους? Αυτή είναι η δυναμική μας ως σύλλογος? Αυτοί οι δεκαπέντε είκοσι που μπήκαν μέσα είναι αυτοί που πρέπει να βγουν μπροστά και να φωνάξουν ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ και να απαιτήσουν σεβασμό για τον ΑΡΗ μας?

Σίγουρα οι παίκτες μας δεν έπαιξαν όσο καλά θα θέλαμε αλλά δεν τους άφησαν να παίξουν κιόλας. Αυτές είναι οι δυνατότητες τους και σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να κερδίζουν και τους διαιτητές όπως δεν τα κατάφεραν με τον Ατρόμητο, την ΑΕΚ και σήμερα με τη Βέροια. Το είχαμε τονίσει από πριν ότι αυτός ο συνδυασμός ξεσηκωμού του κόσμου με εκκωφαντική σιωπή της διοίκησης είναι επικίνδυνος. Το είχαμε ζήσει και τότε με τον Ηρακλή όπου το είδαμε στη πράξη ότι ο κόσμος από μόνος του δεν φθάνει. Τώρα την ευθύνη όσες φορές και αν την αναλάβει ο Μιχαλήτσος όλοι μας γνωρίζουμε ότι δεν φταίει αυτός όπως δεν φταίνε και οι παίκτες. Μπροστά μας είναι οι υπεύθυνοι, όπως μπροστά μας ήταν εδώ και πολύ καιρό και τριγυρνάνε ανάμεσα μας. Αντί να έχουμε πάρει αυτούς στο κυνήγι τους αφήνουμε να παριστάνουν τους καθοδηγητές του κόσμου του ΑΡΗ και να ψάχνουμε αλλού για φταίχτες. Κερδίζει η ομάδα βγαίνουν μπροστά, χάνει η ομάδα κρύβονται στα γραφεία αλλά από ουσία μηδέν. Μια φταίει το δημόσιο, μια η ΕΠΟ, μια η διαιτησία, μια ο προπονητής μια οι παίκτες. Αυτοί που κάνουν κουμάντο δεν φταίνε ποτέ...

Πλέον δεν ξέρω αν μπορεί να σωθεί η παρτίδα αλλά επιτέλους πρέπει να μπει ένα τέλος σε αυτή την ασυδοσία κάποιων μικρών ανθρώπων που προσπαθούν να γίνουν μεγάλοι καταδικάζοντας τον ΑΡΗ μας. Η ιστορία μας έχει διδάξει ότι ακόμη και μετά την "καταστροφή" υπάρχει επόμενη ημέρα. Το θέμα είναι αν θα αφήσουμε την επόμενη ημέρα της καταστροφής να την διαχειριστούν αυτοί που μας έφεραν ως εδώ ή επιτέλους θα αλλάξουμε σελίδα απαλλαγμένοι από τους εντολοδόχους που προσπαθούν να καλύψουν τους "φίλους" τους? Ο κόσμος που βρέθηκε σήμερα στη Βέροια αλλά και όλοι αυτοί που στηρίζουν την ομάδα σε μια τόσο δύσκολη χρονιά είναι η εγγύηση για το αύριο του ΑΡΗ. Ο "στρατός" υπάρχει και δεν το βάζει κάτω με τίποτα... στρατηγοί όμως υπάρχουν? ή μόνο Εφιάλτες?