Κρύο ντους  προσέφερε  και σήμερα ο ΑΡΗΣ μας στον κόσμο του μετατρέποντας μια δική του νίκη θρίαμβο σε μια απογοητευτική ισοπαλία. Η άναρχη οπισθοχώρηση των τελευταίων λεπτών και το ανύπαρκτο πέναλτι που ανακάλυψε ο Πολωνός διαιτητής διαμόρφωσαν το τελικό αποτέλεσμα. Μια ισοπαλία που αφήνει μόνο πικρή γεύση μιας και και η ομάδα ήταν κατά κράτος καλύτερη σήμερα.

Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΣΥΜΠΑΓΗΣ ΑΡΗΣ ΠΟΥ ΗΞΕΡΕ ΤΙ ΗΘΕΛΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ

Πέρα του Μπουσέρ που αντικατέστησε τον Κουέστα, Μαντσίνι και Μπρούνο επιφύλασσε ο Άκης Μάντζιος με τον ΑΡΗ από τα πρώτα λεπτά να βρίσκει ιδανικά την ισορροπία μεταξύ άμυνας και επίθεσης βάζοντας δύσκολα στον αντίπαλο του. Η μεσοεπιθετική γραμμή της ομάδος πίεζε εξαιρετικά και σε κάθε ευκαιρία προσπαθούσε να απειλήσει.  Στο 17’ ο Γκάμα άγγιξε το γκολ με τον Ζίβκοβιτς όμως να κάνει μια σπουδαία απόκρουση.  Στο 26’ όμως οι αντίπαλοι μας δεν ήταν τυχεροί και ο Μπερτόγλιο μετά από έναν εξαιρετικό συνδυασμό έκανε το 0-1.

ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΙ 0-2

Μετά το 0-1 φάνηκε και η διαφορά ανάμεσα στις 2 ομάδες με τον συμπολίτη να μην βρίσκει με τίποτα τρόπους να γίνει απειλητικός και τα άναρχα γεμίσματα ανά πάσα στιγμή να είναι το μοναδικό που έχει να επιδείξει.  Ο ΑΡΗΣ συνεχίζοντας στους ίδιους ρυθμούς έψαξε το δεύτερο γκολ και το βρήκε στο 69’ με τον Μάνο που πριν λίγο είχε περάσει ως αλλαγή.  Ενώ στο 82’ ο ίδιος παίκτης σε μια φάση διαρκείας έχασε μοναδική ευκαιρία για το 0-3!

ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ ΟΠΙΣΘΟΧΩΡΗΣΗ ΚΑΙ ΠΕΝΑΛΤΙ ΕΦΕΥΡΕΣΗ ΣΤΟ 94’

Κάπου εκεί ο ΑΡΗΣ έδειξε τις τάσεις αυτοχειρίας του και ενώ έλεγχε το παιχνίδι αποφάσισε να ταμπουρωθεί πίσω και να δώσει χώρο στον αντίπαλο να κάνει τα γεμίσματα του και να κερδίζει στημένα. Άλλωστε δεν μπορούσε να κάνει και κάτι άλλο και εμείς του δώσαμε την ευκαιρία απλόχερα να το κάνει. Σε αυτό βοήθησαν και οι αλλαγές του Μάντζιου όπου στόχευαν ξεκάθαρα στην άμυνα εγκαταλείποντας την ιδέα της κατοχής της  μπάλας. Αυτό όμως που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να χαθεί η νίκη ήταν ο Πολωνός διαιτητής. Πέρα που έσπρωχνε με φάουλ τον μπαογκ προς την περιοχή μας έψαχνε να βρει την ευκαιρία να δώσει και το κάτι παραπάνω. Για αυτό άλλωστε οι παίκτες του μπάογκ σε κάθε φάση βουτούσαν και διαμαρτυρόντουσαν μαζικά. Είχαν προετοιμαστεί για κάτι τέτοιο. Και αν στο 77’ το πρώτο αστείο πέναλτι ακυρώθηκε γιατί δεν γινόταν αλλιώς από το VAR στο 94’ ο Πολωνός ανακάλυψε νέο πέναλτι  σε έξοδο του Μπουσέ! Μια φάση που την βλέπουμε αμέτρητες φορές σε κάθε παιχνίδι και τις περισσότερες φορές δίνεται φάουλ υπέρ του τερματοφύλακα. Ο Βιερίνια σαν άλλος Τζόρτζεβιτς έστειλε την μπάλα στα δίχτυα από την άσπρη βούλα και ο συμπολίτης κέρδισε άλλο ένα ανέλπιστο και άδικο Χ. Ένα  Χ που όσο και αν το πανηγυρίζουν  θα τους γυρίσει μπούμερανγκ.

ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗΣ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ 4 ΓΡΑΜΜΩΝ

Δύσκολα να κρίνεις μετά το σημερινό τον προπονητή και τους παίκτες. Ένας ΑΡΗΣ που μέχρι το 80’ έκανε πλάκα στον αντίπαλο του. Και ένας ΑΡΗΣ που στα τελευταία 15’ κατάφερε να βάλει τον αντίπαλο μέσα στην περιοχή μας και τον διαιτητή να του δώσει την χαριστική βολή.  Σίγουρα κάτι φταίει και ο ΑΡΗΣ ενώ είναι αγκαλιά με κάτι σημαντικό το χάνει με τόση ευκολία. Δεν επικεντρώνεται σε πρόσωπα το πρόβλημα. Αλλά η ευθύνη είναι στον Άκη Μάντζιο για να το διορθώσει.  Είτε επιλέγοντας τους παίκτες που έχουν δυνάμεις και ψυχικά αποθέματα στα σημαντικά παιχνίδια είτε με μια τακτική στα κρίσιμα όπου δεν θα θυμίζει «ταμπούρι και άγιος ο Θεός». Αυτή η εγκληματική αφέλεια πρέπει να εκλείψει.

ΧΤΙΖΕΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΜΕ ΟΔΥΝΗΡΟ ΤΡΟΠΟ

Μετά και την πρόκριση στο κύπελλο ο ΑΡΗΣ παραχώρησε και υπερήφανο Χ στον συμπολίτη. Ένα δικό του παιχνίδι που ήταν απόλυτος κυρίαρχος κατάφερε να το φέρει στα  μέτρα του συμπολίτη και να δώσει την ευκαιρία στον Πολωνό διαιτητή να σφυρίξει το πέναλτι εφεύρεση στο 94’.  Άγνωστο αν αυτές οι απογοητεύσεις είναι μέρος της διαδικασίας για έναν ΑΡΗ πιο μυαλωμένο στη συνέχεια. Η ποδοσφαιρική αφέλεια μας  στα τελευταία λεπτά τείνει να γίνει κακή συνήθεια που πρέπει να κοπεί άμεσα. Ιδίως τώρα που έρχονται στα πλέιοφς και κάθε παιχνίδι θα έχει ξεχωριστή σημασία.  Όσο για τους συμπολίτες…  τα πανηγύρια για το Χ δείχνουν πολλά.

ΥΓ. Είναι και γκαντέμης ο Μάνος… από εκεί που θα ήταν από τους ήρωες κατέληξε μοιραίος!

ΥΓ2. Έχουμε πει για τον Κλάτενμπεργκ ότι το έχει γυρίσει το θέμα εδώ και καιρό. Λογικό είναι να το γυρίσουν και οι διαιτητές που φέρνει.

ΥΓ3. Με πέναλτι απάτη στο 94’ . Και η ιστορία της «εξυγίανσης» του Ελληνικού ποδοσφαίρου συνεχίζεται.

ΥΓ4. Που να έπαιζε ο Κουέστα μέσα και να χρεωνόταν αυτός το πέναλτι.

Η αρχή έγινε με τις δηλώσεις του Πολωνού κατά την διάρκεια των εορτών όπου εξέφρασε την δυσαρέσκεια του για την οικονομική κατάσταση της ομάδος κάτι που ενόχλησε όχι μόνο τους διοικούντες αλλά σχεδόν και την πλειοψηφία του κόσμου της ομάδος μιας και με αυτόν τον τρόπο ο Πρόμπιερζ έδειξε να μην εκτιμά την ευκαιρία που του δίνεται και να ετοιμάζει το άλλοθι του. Ένα άλλοθι που το χρειαζόταν μιας και το έργο που παρουσίασε στην ομάδα μας δύσκολα μπορεί κάποιος να το παρακολουθήσει χωρίς να του πονέσουν τα μάτια.Βέβαια εδώ κάποιος μπορεί να πει ότι ο Πρόμπιερζ πέτυχε και 3 νίκες αλλά αν εξαιρέσουμε το "πυροτέχνημα" με τον Παναθηναϊκό στα υπόλοιπα παιχνίδια ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα δεν βλεπόμασταν. Αν λοιπόν κάτι θα μας μείνει από τον Πρόμπιερζ είναι το "χαρτάκι" που φάνηκε να παίρνει από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του στην ομάδα. Με αρκετές περίεργες επιλογές όπως ο αναίτιος παραγκωνισμός των Πρίττα, Ακόστα και Παπαστεργιανού, η ευκαιρία από το πουθενά στον Βράνιες, η εμμονή στον Τόχα και  η ανεπανάληπτη χρησιμοποίηση του Γιακούποβιτς στην θέση του καλύτερου ως τώρα παίκτη της ομάδος Μάρκου Βελλίδη.  Κερασάκι στην τούρτα η χρησιμοποίηση του Σανκαρέ ως σέντερ φορ όπου ουσιαστικά μας πούλησε τρέλα προκαλώντας την διοίκηση να τον στείλει σπίτι του. Τεράστια έκπληξη ένας ανερχόμενος προπονητής από την Πολωνία με το βιογραφικό του Πρόμπιερζ να μην πετύχει στον προβληματικό από το καλοκαίρι ΑΡΗ. Ποιος να το περίμενε άραγε? Σίγουρα όχι τα μέλη της διοίκησης εκτός βέβαια και αν αυτή η εξέλιξη ήταν ακριβώς ο λόγος της επιλογής του Πολωνού προπονητή. Μια γλάστρα που απλά θα έμπαινε μπροστά για να καλύψει όλα τα τραγελαφικά που γίνονται από πίσω, όπως ακριβώς έγινε και με τον Τσιώλη.  Ποιος θα είναι ο επόμενος άραγε? Άλλος ένας εντολοδόχος? Ή κάποιος που θα κάτσει μαζί με την διοίκηση να κάνει ένα ρεαλιστικό πλάνο που δεν θα αποσκοπεί απλά στις αγοροπωλησίες ξένων παικτών για να πλουτίζουν οι μάνατζερ και οι παρατρεχάμενοι τους? Θα στηριχθεί επιτέλους κάποιος από την οικογένεια του ΑΡΗ ή θα δούμε τον κάθε "ξένο" όπως ήταν ο Τσιώλης και ο Πρόμπιερζ  να καταστρέφει την ομάδα και να του δίνεται πίστωση χρόνου χωρίς να παρουσιάζει έργο μόνο και μόνο επειδή είναι αρεστός σε συγκεκριμένα πρόσωπα και δεν λέει όχι σε "λαυράκια" που ανακαλύπτουν οι "συνεργάτες" της διοίκησης. Σταματήστε να παίζεται με την νοημοσύνη μας, φέρτε έναν άνθρωπο εμπιστοσύνης, στηρίξτε τον με όλες σας τις δυνάμεις, σώστε την ομάδα από την καταστροφή και βάλτε γερές βάσεις για την επόμενη χρονιά.  Αν δεν μπορείτε πείτε το, να γίνει μια έκτακτη συνέλευση στην Λέσχη και να βρούμε μια λύση για τον ΑΡΗ μας...

ΥΓ. Το ένα λάθος μετά το άλλο, αυτό είναι το έργο της διοίκησης που έτρεξε να προλάβει και την ιστορία με το ΑΦΜ... Τελικά πάντως αυτό που δεν έχω καταλάβει ακόμη είναι τι σόι μεγαλομέτοχος είναι η Λ.Φ.Α. Εδώ κυκλοφορεί στην πιάτσα ότι ψάχνουμε για ΑΦΜ και ο μεγαλομέτοχος δεν βγάζει άχνα. Έτσι ανήκει ο ΑΡΗΣ στον λαό του?!?!?

Με χθεσινή ανακοίνωση η ΠΑΕ ΑΡΗΣ επισημοποίησε την συνεργασία της με τον Μίχαλ Πρόμπιερζ που όλοι τον γνωρίσαμε από τα περσινά παιχνίδια κόντρα στην Γιαγκελόνια όπου είχε προκαλέσει με την συμπεριφορά του αρκετά αρνητικά σχόλια και αντιδράσεις. Ονόματα ακούστηκαν πολλά αλλά αυτό του Πολωνού εξ αρχής ήταν φανερό ότι είχε τις πιο πολλές πιθανότητες μιας και με διαφορά ήταν το πιο προσιτό από όλα τα υπόλοιπα τόσο οικονομικά όσο και για άλλους λόγους. Κανείς δεν μπορεί να προκαταβάλλει τα αποτελέσματα αυτής της συνεργασίας και όλοι ευχόμαστε το καλύτερο από εκεί και πέρα θα πρέπει να αναγνωρίσουμε το ρίσκο που παίρνει για ακόμη μια φορά η διοίκηση φέτος σε μια τόσο δύσκολη στιγμή για την ομάδα. "Ευκαιρία ζωής", "τεράστιο άλμα" και διάφορους άλλους παρόμοιους χαρακτηρισμούς  χρησιμοποίησαν τα ΜΜΕ της Πολωνίας για να εκφράσουν τον ενθουσιασμό τους που ένας συμπατριώτης του θα αναλάβει ομάδα εκτός Πολωνίας κάτι που από μόνο του λέει πολλά. Μπορεί για τον Μίχαλ Πρόμπιερζ όπως και για πολλούς άλλους προπονητές η καρέκλα του ΑΡΗ να είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία της ζωής τους και ουσιαστικά να μην έχουν τίποτα να χάσουν από αυτήν την συνεργασία παρά μόνο να κερδίσουν αλλά αυτό μας είναι αδιάφορο μιας και εμάς το μόνο που μας νοιάζει είναι πως ο ΑΡΗΣ θα προχωρήσει μπροστά. Με λίγα λόγια όπως δεν θα ήθελα έναν Άγγλο προπονητή στο μπάσκετ που δεν έχει δουλέψει σε άλλη ομάδα έξω από την χώρα του έτσι και για να είμαι ειλικρινής δεν με "φτιάχνει" και τόσο πολύ η πρόσληψη ενός ανερχόμενου Πολωνού προπονητή που βγαίνει πρώτη φορά έξω από την χώρα του. Παρόλα αυτά η στήριξη όλων μας προς το πρόσωπο του πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Ας ελπίσουμε τα "θαύματα" που έκανε στις προβληματικές ομάδες που ανέλαβε την Πολωνία να τα κάνει και στον ΑΡΗ μας και αυτός ο τσαμπουκάς και τρέλα που μας έδειξε στα παιχνίδια με την Γιαγκελόνια να τον δείχνει και τώρα που υπηρετεί τον ΑΡΗ μας! Άντε μπας και δούμε καμιά άσπρη μέρα!