Άλλο ένα επεισόδιο του φετινού δράματος που βιώνει ο Αρειανός παίχτηκε σήμερα στο Κλ.Βικελίδης. Εκεί που ναι μεν οι παίκτες του Δ.Καλαϊτζίδη έκαναν το χρέος τους και χωρίς άγχος έφθασαν στο τελικό 3-0 αλλά όπως γνωρίζαμε πριν το ξεκίνημα του αγώνα σήμερα ο ΑΡΗΣ ήθελε εκτός από τη νίκη και ένα δώρο από τον Καβάλα. Ένα δώρο που δεν ήρθε ποτέ και πλέον η κατάσταση έχει φθάσει κυριολεκτικά στο απροχώρητο με την επερχόμενη καταστροφή στην περίπτωση που η ομάδα δεν ανέβει να φαντάζει ακόμη χειρότερη και από αυτήν της πτώσης στη Γ Εθνική...

Το παιχνίδι σχεδόν ανάξιο σχολιασμού μιας και οι αντίπαλοι μας παρουσιάστηκαν όσο αδύναμοι τους περιμέναμε. Ακόμη και στις περιπτώσεις που η άμυνα μας έκανε τραγικά λάθη προσφέροντας τους  απλώχερα περίπου 3 τετ α τετ δεν  μπορούσαν να κάνουν ούτε τα αυτονόητα. Πέρα όμως από τη νίκη ούτε σήμερα πιστεύω οτι μπορεί να χαρακτηρίσει την εμφάνιση του ΑΡΗ ικανοποιητική αλλά μια από τα ίδια. Ο Μάουρο Πόϊ όλα τα λεφτά να ξεχωρίζει σαν τη μύγα μέσα στο γάλα, ο Καπνίδης να παλεύει σαν το σκυλί, ο Ν Λουντούλου να προσπαθεί να δημιουργήσει και ο Σουνάς από την μια να κάνει κάποιες καλές ενέργειες αλλά από την άλλη να μην έχει τη δύναμη και τη σπιρτάδα στις κινήσεις του ώστε να κάνει τη διαφορά. Κάτι που  δείχνει ο Στέλιος Νάκας σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια που αγωνίσθηκε όπως έδειξε και σήμερα κάνοντας όλους μας να αναρωτιόμαστε γιατί αυτό το παιδί δεν παίρνει φανέλα βασικού σε αυτόν τον ΑΡΗ... Αντιστρόφως ανάλογη είναι η κατάσταση με το γνωστό δίδυμο Καλογέρη - Σανιά που πραγματικά αποτελεί τη μεγαλύτερη πληγή στον ΑΡΗ του Καλαϊτζίδη. Προφανώς και ο "μεγάλος" κόουτς, μάνατζερ, πρόεδρος κτλ κτλ είναι αποφασισμένος να τους έχει μέσα μέχρι να κάνουν έστω μια καλή εμφάνιση μπας και καταφέρει να δικαιολογήσει την μεταγραφή τους....

Και μόνο το γεγονός ότι όλοι σήμερα είχαν περισσότερο το μυαλό τους στο τι συμβαίνει στο Καβάλα - Πανσερραϊκός παρά στο δικό μας παιχνίδι είναι η απόδειξη της αποτυχίας όλων αυτών που έταζαν το περασμένο καλοκαίρι restart, νέες αρχές, ουρές με επενδυτές, αλλαγή φιλοσοφίας και άλλα πολλά που δυστυχώς φέτος δεν έχουμε δει ούτε για μια στιγμή. Τα ίδια που συμβαίνουν εδώ και χρόνια στον ΑΡΗ με τα γνωστά αποτελέσματα  συμβαίνουν και φέτος. Ας ευχηθούμε οι όποιες ελπίδες εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων να αποδειχθούν αρκετές και ο ΑΡΗΣ από αυτή τη μίζερη χρονιά να κερδίσει αυτό που τόσο θέλει. Διαφορετικά θα έχουμε μια επιτρέψει σε μια παρέα μικρόψυχων ανθρώπων, σε κάποιους υπέμετρα φιλόδοξους και παράλληλα ανίκανους και σε μερικά "καλόπαιδα" να διαλύσουν τον μεγαλύτερο σύλλογο της Μακεδόνιας... Μόνο και μόνο για να μην χάσουν τις αγαπημένες τους καρέκλες...

ΥΓ. Από σήμερα τα παπαγαλάκια ξεκινάνε επαναλήψεις σχετικά με τις θέσεις που οδηγούν στην Football League. Το ΑΦΜ αργεί ακόμη....

ΥΓ2. Μετά το βόλεϊ και κουπόνια ενίσχυση για την Κ19... όχι για να μην λένε μερικοί κακοπροαίρετοι ότι οι άνθρωποι του ΑΣ δεν βρίσκουν λύσεις στα προβλήματα του συλλόγου.

Με γκολ του Σαμαρά στο 82' ο ΑΡΗΣ απέφυγε το πρόωρο "χαρακίρι" μιας και πιθανή αποτυχία τη φετινή χρονιά μόνο ως "χαρακίρι" μπορεί να χαρακτηριστεί και πλέον περιμένει τον Πανσερραϊκό στο παιχνίδι της χρονιάς... Όσο κερδίζεις ελπίζεις και αυτό ακριβώς έκανε σήμερα νικώντας τελικά τον κακό του εαυτό. Απαραίτητη η βελτίωση στην ομάδα που μετά τις 2 νίκες με μεγάλο σκορ στα τελευταία 2 παιχνίδια επέστρεψε στις γνωστές άγευστες, άοσμες και ψυχοβγαλτικές εμφανίσεις.

Σε έναν κακό αγωνιστικό χώρο o ΑΡΗΣ βρήκε έναν σκληροτράχηλο αντίπαλο απέναντι που δεν είχε την παραμικρή διάθεση να του χαριστεί. Όταν όμως αγωνίζεσαι ουσιατικά χωρίς κέντρο, δεν μπορείς να εκμεταλλευτείς τα στημένα και τα περιμένεις όλα από κάποιες μεμονωμένες προσωπικές ενέργειες τότε μάλλον θα πρέπει να αισθανόμαστε ικανοποιημένοι που αποφύγαμε τα χειρότερα. Η εμμονή στο δίδυμο Σανιά - Καλογέρη μοιάζει καταστροφική ενώ και η έμπνευση με τον Φερνάντες ως δεξί μπακ δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. 

Μπορεί ο Ντομπρασίνοβιτς να αναρωτήθηκε(όπως όλοι μας) στη συνέντευξη τύπου για το αν μπορεί ο Πανσερραϊκός να κερδίσει όλα τα παιχνίδια μέχρι το τέλος αλλά με εμφανίσεις σαν τις σημερινές το ίδιο ερώτημα ισχύει δυστυχώς και για τον ΑΡΗ μας. Από τον Ιανουάριο και μετά καθαρά αγωνιστικά η αγωνιστική εικόνα του ΑΡΗ μοιάζει με ένα διαρκές προσωπικό πείραμα(και στοίχημα μαζί) του Δ.Καλαϊτζίδη. Επιλογές και εμμονές σε πρόσωπα  που ακόμη δεν φαίνεται να βγαίνουν... Εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να συνεχίσουμε να στηρίζουμε την ομάδα και να ευελπιστούμε όλοι αυτοί που μας έχουν φάει τη ψυχή στο τέλος να δικαιωθούν και ο ΑΡΗΣ να βγει πρώτος. Ένα τεράστιο μπράβο για όλα τα αδέρφια που βρέθηκαν σήμερα και στο γήπεδο της Αρναίας. Δυστυχώς το μόνο που μας μένει από τα περισσότερα φετινά παιχνίδια του ΑΡΗ μας είναι ο ηρωικός κόσμος του...

Επιστροφή στις νίκες για την αγαπημένη μας ομάδα όπου με μια καλή εμφάνιση κατάφερε και κέρδισε σχετικά εύκολα τον Ορφέα Ελευθερούπολης σε ένα παιχνίδι που χαρακτηρίστηκε από το θετικό ντεμπούτο των νέων μεταγραφικών αποκτημάτων της ομάδος αλλά και του προπονητή μας Σ.Ντομπρασίνοβιτς! Φυσεκής, Σαμαράς και Καλογέρης σε γενικές γραμμές ήταν καλοί ενώ ο Ν ΄λουντούλου ήταν αυτός που ξεχώρισε με μια ασιστ, ένα γκολ και μια παρουσία που έπεισε άπαντες ότι μπορεί να προσφέρει το κάτι παραπάνω στην ομάδα.

Με όλες αυτές τις διοικητικές ανακατατάξεις αλλά και τις σημαντικές αλλαγές στο ρόστερ και στην θέση του προπονητή η μεγαλύτερη απορία όλων μας ήταν το πως θα παρουσιαστεί η ομάδα στον σημερινό αγώνα. Η απάντηση δόθηκε μόλις στο δεύτερο λεπτό της αναμέτρησης όπου ο Πόι εκμεταλλεύτηκε στο απόλυτο την καλή σέντρα του Ν'Λουντούλου κάνοντας το 1-0! Η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη και η ομάδα έκανε για περίπου 15' μια μικρή κοιλιά. Μάλιστα η ισοφάριση από τους παίκτες του Ορφέρα Ελευθερούπολης στην πρώτη ευκαιρία που είχαν μας υπενθύμισε ότι ο ΑΡΗΣ θα πρέπει μέχρι το τελευταίο σφύριγμα του αγώνα να επιβάλλεται στους αντιπάλους του και να μην χαλαρώνει ούτε για μια στιγμή. Παρόλα αυτά η διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες ήταν εμφανής και το γκολ ήταν θέμα χρόνου. Κάτι που έγινε πριν την λήξη του ημιχρόνου με την ωραία κεφαλιά του Καπνίδη που πρόσθεσε άλλη μια θετική εμφάνιση. Στο 69' ο Ν'Λουντούλου "κλείδωσε" την νίκη για την ομάδα μας με ένα εκπληκτικό φαλτσαριστό σουτ σε ένα ιδανικό ντεμπούτο για τον ίδιο!

Άλλο αέρα έδωσαν στην ομάδα τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα κάτι που αναμένεται να δούμε ακόμη πιο έντονα στη συνέχεια μιας και οι Σανιά και Γεωργιάδης σε θεωρητικό επίπεδο είναι οι πιο "δυνατές" μεταγραφές σε σχέση με τους υπόλοιπους. Αν μάλιστα συνεχιστεί η μεταγραφική ενίσχυση τότε πολύ σύντομα ο Αρειανός θα μπορεί να πάει στο γήπεδο να απολαύσει την αυτονόητη νίκη της ομάδος του χωρίς τον φόβο του να ξαναγίνει μάρτυρας  σε παιχνίδια όπως αυτό με τον Καμπανιακό, την Δράμα ή τον Δωτιέα Αγιάς. Κάτι που εμμέσως πλην σαφώς είπε και ο Ντομπρασίνοβιτς στην συνέντευξη τύπου δηλώνοντας ότι θέλει νίκες σε όλα τα παιχνίδια μέχρι το τέλος της σεζόν! Αυτό θέλει ο Αρειανός και έτσι ακριβώς πρέπει να προχωρήσει η ομάδα μέχρι το τέλος. Περιμένουμε να δούμε και άλλες μεταγραφικές κινήσεις, τους Σανιά και Γεωργιάδη να αγωνίζονται κανονικά και τον ΑΡΗ να κερδίζει από εδώ και πέρα όλα τα παιχνίδια σαν μια τυπική διαδικασία που ως βασικό στόχο έχει να προσφέρει ένα 2ωρο ικανοποίησης στους ήρωες που συνεχίζουν να πηγαίνουν στο γήπεδο παρά την πίκρα της Γ Εθνικής...

ΥΓ. Παρακολουθώντας σήμερα το πως μερικοί έμπειροι παίκτες μεταμόρφωσαν ουσιαστικά την ομάδα είναι να τρελαίνεσαι με το έγκλημα που έγινε κατά την περίοδο των μεταγραφών το καλοκαίρι.

Πολλές και σημαντικές οι αλλαγές που έφερε η επιστροφή Καλαϊτζίδη(παρέα με τον αδερφό του Κοσμά - Άλεξ Κάλας) στον ΑΡΗ με κάποια πράγματα να αρχίζουν επιτέλους να λειτουργούν σωστά στην ομάδα αλλά και κάποια άλλα να μας κάνουν να κοιτιόμαστε μεταξύ μας με απορία... Αυτό όμως που καίει τον κόσμο του ΑΡΗ και είναι υπεράνω προσώπων είναι αυτό που πρόκειται να συμβεί από εδώ και πέρα εντός των 4 γραμμών του γηπέδου. Μπήκαμε στο 2015, ο πρώτος γύρος τελειώνει επομένως η αντίστροφη μέτρηση για την επιστροφή του ΑΡΗ στην κορυφή της βαθμολογίας που οδηγεί πίσω στις επαγγελματικές κατηγορίες έχει αρχίσει. Με τον Ντομπρασίνοβιτς σε ρόλο αντι-Κάμπος και τους Φυσέκη, Καλογέρη, Σαμαρά, Ν 'Λουντούλου από αύριο και τους Σανιά και Γεωργιάδη πολύ σύντομα ο ΑΡΗΣ αλλάζει πρόσωπο και μπαίνει πλέον και σε αγωνιστικό επίπεδο στη νέα εποχή Κάλας!

Τρόμαξε ο Αρειανός με αυτά που είδε στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος οπότε το πέρασμα του Κάμπος από την ομάδα όπως είναι λογικό το είδε σαν την απόλυτη λύτρωση και την συνταγή της επιτυχίας που θα μας εξασφάλιζε την άνοδο. Κανένας Κάμπος όμως δεν θα μπορούσε να "σώσει" την ομάδα αν δεν είχε το κατάλληλο υλικό στα χέρια του και όταν μιλάμε για το υλικό στα χέρια ενός προπονητή στην Γ Εθνική τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει την διαφορά που κάνει στην ομάδα ένας παίκτης σαν τον Πόι ή τον Φερνάντες. Αυτό ακριβώς το πλεονέκτημα προσπαθεί να δώσει ο κ.Καλαϊτζίδης στον ορεξάτο αλλά και πρωτάρη Ντομπρασίνοβιτς με παίκτες σαφώς πιο έμπειρους από αυτούς που ήδη υπήρχαν στο ρόστερ, παίκτες που θεωρητικά μπορούν να κάνουν την διαφορά και να απλουστεύουν την αποστολή της ανόδου από εδώ και πέρα. Τα ονόματα των παικτών που ήρθαν μπορεί να μην είναι τόσο εντυπωσιακά όπως αυτό του Πόι που έφερε ο Γαλανός, ούτε καν σαν αυτό του Δάρλα και του "κλεισμένου" Κόκε αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι πρόκειται για παίκτες που σε αυτή την κατηγορία(τουλάχιστον) μπορούν να αποδειχθούν υπερπολύτιμοι. Ενώ ιδιαίτερα θετικό φαίνεται το γεγονός ότι η νέα διοίκηση δείχνει τη διάθεση να συνεχίσει το μεταγραφικό σαφάρι και να φέρει τουλάχιστον 2 παίκτες ακόμη, με την έλευση ενός έμπειρου επιθετικού να θεωρείται σχεδόν σίγουρη. Έτσι όχι μόνο η ομάδα θα αποκτήσει ένα νέο πιο δυνατό κορμό αλλά πλέον ο νέος προπονητής θα έχει και λύσεις από τον πάγκο, κάτι που ο Κάμπος δεν είχε και φάνηκε ξεκάθαρα στα τελευταία παιχνίδια προτού αποχωρήσει. Η νίκη στο αυριανό παιχνίδι(όπως και στα υπόλοιπα) αποτελεί μονόδρομο για τον ΑΡΗ που ακόμη και τώρα ψάχνει να βρει την διοικητική και αγωνιστική του ηρεμία.

Είτε μας αρέσουν είτε δεν μας αρέσουν διάφορα πρόσωπα και καταστάσεις ο ΑΡΗΣ πρέπει να προχωρήσει. Αν ο ΑΡΗΣ προχωρήσει αρχικά κερδίζοντας βαθμούς αλλά και παράλληλα με την εκκαθάριση όλα όσα προηγήθηκαν θα ξεχαστούν και όλοι οι ανησυχούντες θα επικεντρωθούν στο μέλλον. Κάτι που θα έπρεπε να είναι το μοναδικό μέλημα κάθε Αρειανού και όχι να ασχολείται με το αν θα καταφέρει να περάσει αυτόν τον Πανσερραϊκό και αυτή την Καβάλα ή αν βρέθηκαν 50.000 ή 100.000 ευρώ για να "τρέξει" ο σύλλογος... Καλωσορίζουμε τον νέο μας προπονητή και τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα και ευελπιστούμε μαζί με τους υπόλοιπους που θα ακολουθήσουν πολύ σύντομα να μας κάνουν το συντομότερο δυνατό να συζητάμε για τον ΑΡΗ της Football League και για τις κινήσεις που θα πρέπει να γίνουν ώστε να ανέβουμε τραίνο στην Superleague χωρίς άγχος.

ΥΓ. Εντάξει, το καταλαβαίνουμε ότι πολλές φορές το να είσαι το ανεπίσημο γραφείο τύπου μιας διοίκησης που κάνει κραυγαλέα λάθη είναι κάτι άχαρο και σε αναγκάζει να χρησιμοποιήσεις περίεργες μεθόδους για να "ψήσεις" τον κόσμο ότι όλα γίνονται σωστά. Το να εξισώνεις την παρουσία στον πάγκο της ομάδος του Δ.Καλαϊτζίδη με αυτή του Π.Κάμπος με βάση την διαφορά στην βαθμολογία  από την κορυφή είναι τουλάχιστον αστείο... με την ίδια λογική ο Χουάν Κάρλος Ολίβα είναι ένας από τους πιο αδικημένους και ταυτόχρονα πετυχημένους προπονητές που έχουν περάσει από τον ΑΡΗ μιας και άφησε την ομάδα μόλις 2 βαθμούς μακριά από τον τίτλο του πρωταθλητή...

ΥΓ2. Άντε πείσε τώρα όσους είχαν την ατυχία να παρακολουθήσουν το παιχνίδι στο Καυτατζόγλειο με τον Καμπανιακό και με τους Αμπελόκηπους στην Ευκαρπία ότι δεν υπήρχε καμία διαφορά στην ομάδα επί Κάμπος σε σχέση με την περίοδο όπου καθόταν στον πάγκο ο Δ.Καλαϊτζίδης...

ΥΓ3. Όπως πολύ εύστοχα σχολίασε ένας φίλος στα Social Media 'Δεν θέλαμε τον πετυχημένο και έμπειρο Κάμπος να "κοουτσάρει" από την κερκιδα αλλά μας κάνει ένας πρωτάρης προπονητής που θα παίρνει οδηγίες από την "κερκίδα"  '

Αρκετός ντόρος έχει προκληθεί το τελευταίο χρονικό διάστημα σχετικά με τις πολιτικές παρεμβάσεις και τις "φωτογραφικές ρυθμίσεις" για να εξυπηρετηθούν ομάδες σαν την ΑΕΚ, τον μπαογκ και τον Παναθηναϊκό. Η κατακραυγή και η γκρίνια από τους οπαδούς των υπολοίπων ομάδων και κυρίως από εμάς τους Αρειανούς είναι η γνωστή εύκολη λύση που δυστυχώς ποτέ δεν οδηγεί πουθενά. Για αυτό μέσα από το PlanetARIS.gr θα δούμε το "νόμισμα" από την άλλη του πλευρά και θα ασχοληθούμε κυρίως με τους λόγους που ο ΑΡΗΣ μένει έξω από αυτό το πανηγυράκι των εκατομμυρίων ευρώ και η ομάδα παραμένει στάσιμη όταν οι ανταγωνιστές μας αρπάζουν κάθε ευκαιρία που παρουσιάζεται μπροστά τους.

Από το "Με τον Ζαγοράκη στο EURO" φθάσαμε στο "Με τον Ζαγοράκη στο €υρώ" με την συνάντηση του με τον πρωθυπουργό να προκαλεί γέλιο σε όλους εμάς, οργή σε μερίδα φιλάθλων του συμπολίτη που επιδόθηκε σε πορείες διαμαρτυρίας και άλλους τρόπους για να εκφράσει την αντίδραση του την ίδια στιγμή που ο μεγαλομέτοχος του συμπολίτη μαζί με τους ανθρώπους είχε ξεκάθαρο πλάνο για το τι θέλει από το Ελληνικό κράτος αλλά και τον τρόπο για να ασκήσει τις πιέσεις του. Καταιγισμός από τα τοπικά ΜΜΕ όπου ως συνήθως προσπαθούν να κάνουν το μαύρο άσπρο, "κελαηδίσματα" των  εμπλεκομένων στα social media για να έχουν τον κόσμο σε εγρήγορση και απειλές για μαζικά συλλαλητήρια και άλλες κινήσεις αν δεν περάσει το "δίκαιο" αίτημα του συμπολίτη που βάσει νόμου απορρίφθηκε. Με λίγα λόγια έχουμε ένα τετράπτυχο που αποτελείται από την κεφαλή της ΠΑΕ μπαογκ τον Σαββίδη, τους ανθρώπους γύρω του όπως είναι ο Ζαγοράκης(και όχι μόνο) σε ξεκάθαρη αποστολή, τα ΜΜΕ να σπρώχνουν και τα ΟΡΚ σε αναμονή και όλο αυτό έχουν ως αποτέλεσμα ο μπαογκ να παίρνει αυτό που θέλει. Κάπως έτσι λειτουργούν και οι ομάδες των Αθηνών με την διαφορά ότι από την στιγμή που βρίσκονται δίπλα(αν όχι μέσα) στα κέντρα αποφάσεων τις περισσότερες φορές όπως έγινε με το γήπεδο της ΑΕΚ, την ανακατασκευή  του γηπέδου του Παναθηναϊκού κ.α. δεν χρειάζεται να γίνει τόσο ντόρος. Την ίδια στιγμή εμείς ακόμη αναρωτιόμαστε αν έχουμε "κεφαλή" στην ΠΑΕ, οι άνθρωποι γύρω από τον πρόεδρο(?) της ΠΑΕ όχι απλά δεν έχουν το "ειδικό βάρος" για να πιέσουν αλλά μοιάζουν με πούπουλα που με το πρώτο αεράκι(ή σύνθημα σε κάποιο τοίχο) θα έχουν εξαφανιστεί, τα κιτρινόμαυρα ΜΜΕ ασκούν την δική τους πολιτική ανάλογα με τις "πιθανές χορηγίες" και το οπαδικό κίνημα του ΑΡΗ έχει πέσει σε λήθαργο που δημιουργεί υποψίες... Ποιος λοιπόν να πάρει την πρωτοβουλία, ποιος να αποφασίσει για το ποιο είναι το καλό του ΑΡΗ, ποιος να οργανώσει και ποιος να πιέσει όλη αυτή την απαραίτητη κίνηση ώστε ο ΑΡΗΣ να πάρει κάτι από όλο αυτό το πανηγύρι εκατομμυρίων;  Μάλιστα βολεύει τους παράγοντες της ομάδος μας ξεχνάμε τις περιπτώσεις που ευνοηθήκαμε από την πολιτεία είτε "στοχευμένα" είτε από το "παραθυράκι". Γιατί ναι μεν η ειδική εκκαθάριση στο μπάσκετ με την δημιουργία νέου ΑΦΜ(και όχι συγχώνευση) έγινε για τον ΑΡΗ αλλά και άλλες ομάδες ακολούθησαν. Όπως για παράδειγμα το άρθρο 44 όπου τα πάντα έγιναν για την ΑΕΚ αλλά ο ΑΡΗΣ είχε αντανακλαστικά, είχε πυγμή και πέτυχε κάτι που η πλειοψηφία εντός και εκτός Θεσσαλονίκης το θεωρούσε ακατόρθωτο. Ακόμη και ο περιβόητος "νόμος Ορφανού" δεν έγινε για τον ΑΡΗ αλλά ο ΑΡΗΣ είχε τότε μια διοίκηση σαφώς πιο στιβαρή από αυτές των τελευταίων ετών και επωφελήθηκε. Με λίγα λόγια κάθε "φωτογραφική ρύθμιση" όπως συνηθίζουμε να λέμε μπορεί να αποσκοπεί κάπου αλλά στον νόμο δεν υπάρχει πουθενά η λέξη ΑΕΚ, Παναθηναϊκός ή μπαογκ, ούτε λέει ένας τον εκμεταλλεύεται και οι άλλοι τρώνε πόρτα. Όταν όμως η διοίκηση της ομάδος μας θυμίζει κέντρο διερχομένων τότε το μόνο που μας απομένει είναι να φωνάζουμε και να γκρινιάζουμε για την αδικία.

Το χειρότερο από όλα είναι ότι όλη η δύναμη που έχει ο ΑΡΗΣ καταναλώνεται στην μάχη της καρέκλας. Από τον Α.Σ. που είναι η κεφαλή του συλλόγου, την ΚΜΑ που είναι ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ μέχρι το οπαδικό κίνημα και τα ΜΜΕ. Όλοι ενωμένοι για την μάχη της καρέκλας... Οι επιλεκτικές αναφορές του Α.Σ. για μη τακτοποιημένους παράγοντες στον Ερασιτέχνη, για το που ανήκουν οι ακαδημίες, για το αν έχει πάρει τα ποσοστά του από την ΠΑΕ είναι τακτικές που πρωτοέκαναν την εμφάνιση τους την εποχή Κοντομήνα και κορυφώθηκαν στην "γέννηση" της διοίκησης Αθανασιάδη. Τακτικές που προσβάλλουν την νοημοσύνη, κρατούν την ομάδα μας στάσιμη και καταδικάζουν τον Αρειανό στην μιζέρια. Το ίδιο και η ΚΜΑ και το οργανωμένο οπαδικό κίνημα  που όποτε θέλει πέφτει για ύπνο και όποτε θέλει θυμάται το συμφέρον της ομάδος... Αν δηλαδή πρέπει να γραφτούν μερικά κείμενα σε εφημερίδες και sites, να αρχίζει να γκρινιάζει ο κόσμος του ΑΡΗ μαζικά στα social media και στα ραδιόφωνα με τα πολιτικά σκάνδαλα που ευνοούν τον συμπολίτη για να φιλοτιμηθούν οι παράγοντες μας να πιέσουν τους πολιτικούς για το καλό του ΑΡΗ μας τότε αυτό σημαίνει ότι όλα γίνονται για το θεαθήναι και όχι την ουσία.  Οπότε αντί να ψάχνουμε αλλού για ευνοημένους ας κοιτάξουμε μέσα στην Αρειανή οικογένεια για τους "μπροστάρηδες" που φοβούνται να βγουν παραέξω από το Κλ.Βικελίδης μην τους πάρουν την καρέκλα...

ΥΓ1. Είχαμε αναφερθεί παλαιότερα για την πληγή της "ενιαίας πολιτικής" του συλλόγου. Όπως τότε έτσι και τώρα παρά την "αντεπίθεση" του Γ.Ιωννίδη εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι είναι αστείο για τους πολιτικούς να επικαλούνται την εντιμότητα, τους ηθικούς φραγμούς  και την νομιμότητα σε μια χώρα σαν την Ελλάδα όπου η ψηφοθηρία έχει γίνει επιστήμη. 

ΥΓ2. Όταν στις αίθουσες των δικαστηρίων οι πρωταγωνιστές παρουσιάζονται αποφασισμένοι να θυσιάσουν την ίδια την ομάδα προκειμένου να κερδίσουν την μάχη της καρέκλας τότε το να περιμένουμε να πιέσουν την Πολιτεία για το καλό του ΑΡΗ αποτελεί ανέκδοτο. Το θέμα αναδείχθηκε από τα ΑΝ98.7 και όσο και αν κάποιοι έχουν φάει το παραμύθι με τα "ταμπελάκια" ας δώσουν λίγο βάση στην ουσία μέσα από αυτό το ηχητικό απόσπασμα

ΥΓ3. Δεν έχουμε την αυταπάτη ότι οι παράγοντες των άλλων ομάδων τα κάνουν όλα από την αγάπη τους για την ομάδα που υπηρετούν, απλά έχουν την "σπιρτάδα" και συνδυάζουν το προσωπικό τους όφελος με το καλό της ομάδος.