Με γκολ του Σαμαρά στο 82' ο ΑΡΗΣ απέφυγε το πρόωρο "χαρακίρι" μιας και πιθανή αποτυχία τη φετινή χρονιά μόνο ως "χαρακίρι" μπορεί να χαρακτηριστεί και πλέον περιμένει τον Πανσερραϊκό στο παιχνίδι της χρονιάς... Όσο κερδίζεις ελπίζεις και αυτό ακριβώς έκανε σήμερα νικώντας τελικά τον κακό του εαυτό. Απαραίτητη η βελτίωση στην ομάδα που μετά τις 2 νίκες με μεγάλο σκορ στα τελευταία 2 παιχνίδια επέστρεψε στις γνωστές άγευστες, άοσμες και ψυχοβγαλτικές εμφανίσεις.

Σε έναν κακό αγωνιστικό χώρο o ΑΡΗΣ βρήκε έναν σκληροτράχηλο αντίπαλο απέναντι που δεν είχε την παραμικρή διάθεση να του χαριστεί. Όταν όμως αγωνίζεσαι ουσιατικά χωρίς κέντρο, δεν μπορείς να εκμεταλλευτείς τα στημένα και τα περιμένεις όλα από κάποιες μεμονωμένες προσωπικές ενέργειες τότε μάλλον θα πρέπει να αισθανόμαστε ικανοποιημένοι που αποφύγαμε τα χειρότερα. Η εμμονή στο δίδυμο Σανιά - Καλογέρη μοιάζει καταστροφική ενώ και η έμπνευση με τον Φερνάντες ως δεξί μπακ δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. 

Μπορεί ο Ντομπρασίνοβιτς να αναρωτήθηκε(όπως όλοι μας) στη συνέντευξη τύπου για το αν μπορεί ο Πανσερραϊκός να κερδίσει όλα τα παιχνίδια μέχρι το τέλος αλλά με εμφανίσεις σαν τις σημερινές το ίδιο ερώτημα ισχύει δυστυχώς και για τον ΑΡΗ μας. Από τον Ιανουάριο και μετά καθαρά αγωνιστικά η αγωνιστική εικόνα του ΑΡΗ μοιάζει με ένα διαρκές προσωπικό πείραμα(και στοίχημα μαζί) του Δ.Καλαϊτζίδη. Επιλογές και εμμονές σε πρόσωπα  που ακόμη δεν φαίνεται να βγαίνουν... Εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να συνεχίσουμε να στηρίζουμε την ομάδα και να ευελπιστούμε όλοι αυτοί που μας έχουν φάει τη ψυχή στο τέλος να δικαιωθούν και ο ΑΡΗΣ να βγει πρώτος. Ένα τεράστιο μπράβο για όλα τα αδέρφια που βρέθηκαν σήμερα και στο γήπεδο της Αρναίας. Δυστυχώς το μόνο που μας μένει από τα περισσότερα φετινά παιχνίδια του ΑΡΗ μας είναι ο ηρωικός κόσμος του...