Με το πόδι πατημένο στο γκάζι ο ΑΡΗΣ μας πρόσφερε άλλο ένα ευχάριστο απόγευμα κερδίζοντας τη φιλόδοξη Λάρισα χωρίς να αγχωθεί σε κανένα σημείο του αγώνα. Οι παίκτες του Γ.Καστρίτη με τη γνωστή τους μαχητικότητα δεν άφησαν κανένα περιθώριο στους αντιπάλους τους. Αρνητικοί πρωταγωνιστές οι 3 διαιτητές που ακόμη και όταν όλα είχαν έκαναν ότι μπορούσαν για να εκνευρίσουν τον κόσμο.

ΑΜΥΝΑ ΑΜΥΝΑ ΑΜΥΝΑ

Πονοκέφαλος έχει καταντήσει ο ΑΡΗΣ για τους αντιπάλους με την επιθετική του άμυνα να βελτιώνεται διαρκώς και να καταστρέφει με συνοπτικές διαδικασίες κάθε επιθετικό πλάνο. Αν εξαιρέσεις τα συνηθισμένα ανόητα φάουλ στο ξεκίνημα του αγώνα κοντά στο κέντρο η ομάδα έδειξε απίστευτη προσήλωση στην άμυνα και κατάφερε να διαχειριστεί εξαιρετικά το πρόβλημα με τα φάουλ που στα πρώτα λεπτά έκανε την εμφάνιση του. Ακόμη και η αδυναμία κάτω από το καλάθι που υπήρχε στο πρώτο δεκάλεπτο όσο κυλούσαν τα λεπτά διορθωνόταν.

ΒΡΗΚΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Αν εξαιρέσεις κάποιους αιφνιδιασμούς και τα τρίποντα στην επίθεση υπήρχαν αρκετά νεκρά διαστήματα και ιδιαίτερα απέναντι σε οργανωμένη άμυνα δεν υπήρχαν λύσεις. Όταν όμως στο άλλο μισό δεν «περνούσε» τίποτα οι παίκτες κατάφερναν τελικά να βρίσκουν και λύσεις στην επίθεση ακόμη και μέσα στο καλάθι. Χαρακτηριστική η 3^η περίοδο που αν και δυσκολευόμασταν πολύ στην επίθεση τελικά καταφέραμε να διατηρήσουμε το προβάδισμα κυρίως λόγω της «ατσαλένιας» άμυνας.

ΕΦΥΓΕ Ο ΧΑΝΛΑΝ ΚΑΙ ΗΡΘΕ Η ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Η αποχώρηση του Χάνλαν ήταν μια σημαντική απώλεια για τη συνέχεια του πρωταθλήματος. Ωστόσο αυτή η νέα κατάσταση σε συνδυασμό με την αποφυγή οποιουδήποτε αρνητικού σεναρίου για την τελική κατάταξη έδωσε την ευκαιρία σχεδόν σε όλους τους παίκτες να παίξουν πιο ελεύθερα στην επίθεση. Δεν είναι σύμπτωση ότι ο ΑΡΗΣ έχει βρει κάμποσους πρωταγωνιστές στην επίθεση από την ημέρα που έφυγε. Ακόμη και όταν ο Κέλι αγκομαχά… υπάρχουν λύσεις. Σήμερα ήταν ο Κάουαν με τον Τζούστον, τις προάλλες ο Λόκετ με τον Πουλιανίτη και οι υπόλοιποι ακολουθούν. Μέχρι και ο Σχίζας έχει καταφέρει στο πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μετά την επιστροφή του να δείξει ότι αυτοί που επέμεναν ότι μπορούσε να βοηθήσει σημαντικά τον φετινό ΑΡΗ είχαν δίκιο.  Μέχρι και ο Κέλι έχει επηρεαστεί από αυτό το κλίμα και αφήνει χώρο στους συμπαίκτες του σε αντίθεση με την παρουσία προτού φύγει για Αμερική.

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΠΟΥ ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Συμμετοχή ύστερα από κάμποσα χρόνια στα πλέιοφς, 5^η – 6^η θέση με ένα από τα χαμηλότερα μπάτζετ  κτλ κτλ. Ανούσιες λεπτομέρειες που σε άλλες χρονιές θα γινόντουσαν σημαία για να πείσουν τον κόσμο ότι κάτι καλό γίνεται… αλλά φέτος είναι περιττό μιας και αυτός ο ΑΡΗΣ του Γ.Καστρίτη και των μαχητικών παικτών δεν χρειάζεται ούτε υπότιτλους ούτε επεξηγήσεις. Και μόνο που έχει καταφέρει ύστερα από χρόνια να μας  προσφέρει  απλόχερα όμορφες μπασκετικές στιγμές και χαμόγελα με τόσο εμφατικό και γουστόζικο τρόπο όπως έκανε σήμερα, είναι αρκετό!  Σημαντική νίκη που αναμένεται να παρατείνει ευχάριστα τη διάρκεια του φετινού πρωταθλήματος. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Πολύς ζήλος από την διαιτητική τριάδα για να πέσει στο τέλος η διαφορά κάτω από τους 10 πόντους σε ένα παιχνίδι όπου και η νίκη και η διαφορά πόντων είχε κριθεί πολύ πριν τα τελευταία δευτερόλεπτα.  Το χάσαμε το στοιχηματάκι;

ΥΓ2. Τι έγινε βρε Φώτη; Κατάλαβες ότι η πόρτα είναι για τα καλά κλειστή(παρά το σπρώξιμο) και είπες να αφήσεις τις "καλές σχέσεις" στην άκρη;