Ούτε ο πιο απαισιόδοξος φίλος της ομάδος μας θα περίμενε αυτή την εξέλιξη σήμερα με την αγαπημένη μας ομάδα να διασύρεται από τον Κόροιβο που με αυτή την νίκη πιστοποίησε τον χαρακτηρισμό του ως "κακός δαίμονας" μας. Οι παίκτες του Π.Γιαννάκη δεν θύμισαν σε τίποτα την ομάδα της περασμένης Τετάρτης ήταν εκνευριστικά άστοχοι, χωρίς  συγκέντρωση σε όλες τις κινήσεις του και δίκαια γνώρισαν την βαριά ήττα.

Το πρόβλημα της κυκλοφορίας  της μπάλας στην επίθεση ήταν αυτό που από το ξεκίνημα του αγώνα οδήγησε σε εύκολα λάθη και σε σουτ υπό κακές συνθήκες με την πίεση του χρόνου.  Μια εικόνα που συνεχίστηκε σε όλη σχεδόν την διάρκεια του αγώνα με ελάχιστα διαλλείματα. Την ίδια στιγμή οι Αμερικάνοι του Κόροιβου έβγαζαν σαφώς περισσότερη ενέργεια πάνω στο παρκέ και με κάθε ευκαιρία τιμωρούσαν την χαλαρή άμυνα μας. Η ασυνεννοησία μεταξύ των βασικών παικτών της περιφέρειας(Αθηναίου, Βον, Μπελ, Γουίβερ) ήταν και σήμερα εμφανής αναγκάζοντας τον κόουτς να ψάξει αλλού να βρει λύσεις. Φλιώνης και Πουλιανίτης  κατάφεραν να αφυπνίσουν την ομάδα και μαζί με τον Μπένσον που ήταν η μοναδική απειλή για το αντίπαλο με αποτέλεσμα η διαφορά από τους 18 πόντους να πέσει στους 6 με τη λήξη του πρώτου ημιχρόνου αφήνοντας ελπίδες  ότι ο ΑΡΗΣ θα πάρει τα ηνία της αναμέτρησης. Με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου για λόγους σχεδόν ανεξήγητους ο Π.Γιαννάκης δεν εμπιστεύτηκε τους παίκτες που οδήγησαν στην ανάκαμψη, έβαλε τους "βασικούς" με αποτέλεσμα να δούμε μια επανάληψη του πρώτου δεκαλέπτου και την διαφορά να αγγίζει μέχρι και το +23.  Με την εικόνα που είχε η συντριπτική πλειοψηφία των παικτών μας οποιαδήποτε σκέψη για ανατροπή έμοιαζε με ανέκδοτο και μοιραία ήρθε αυτή η ντροπιαστική ήττα. Μπορεί ο Μπένσον να ξεχώρισε και οι Φλιώνης, Πουλιανίτης και Βασιλόπουλος να ήταν αρκετά καλοί αλλά αν αυτοί που υποτίθεται ότι θα σηκώσουν την ομάδα στην πλάτη τους είναι σε άλλο γήπεδο τότε δύσκολα να βγει κάτι καλό.

Ότι χειρότερο ήταν η σημερινή εμφάνιση μιας και διέλυσε έτσι απλά την αισιοδοξία(ίσως και σε υπερβολικό βαθμό) που δημιουργήθηκε από την νίκη της Τετάρτης. Μπορεί να είναι μόλις η πρώτη αγωνιστική αλλά η εικόνα αρκετών βασικών παικτών ήταν τόσο αποκαρδιωτική σήμερα που λογικό είναι να υπάρχει εκτός από γκρίνια για το αποτέλεσμα και έντονη ανησυχία για το αν αυτά είναι τελικά τα στάνταρ του φετινού ΑΡΗ. Το σίγουρο είναι ότι μετά από αυτή την ήττα ο Π.Γιαννάκης θα έχει πολλά να πει και να δουλέψει με τους παίκτες του. Ευτυχώς που ακολουθεί γρήγορα παιχνίδι για την Ευρώπη και η ομάδα θα έχει  την ευκαιρία να διασκευάσει ελαφρώς τις σημερινές τραγικές εντυπώσεις και να πάμε με σαφώς καλύτερη ψυχολογία στο δύσκολο παιχνίδι με την ΑΕΚ.

ΥΓ.  Κρίμα για τα παιδιά που βρέθηκαν στο γήπεδο και έστησαν αυτή την εντυπωσιακή κερκίδα.

ΥΓ2. Ότι υστερεί ο φετινός ΑΡΗΣ σε αθλητικά προσόντα ήταν κάτι που εξαρχής είχαμε εντοπίσει από την επιλογή παικτών. Το αντίβαρο σε αυτό ήταν η παρουσία του Πέτγουεϊ. Του υγιή όμως Πέτγουεϊ…

ΥΓ3. Ότι λέγαμε και τα προηγούμενα χρόνια όταν διακρινόταν οι διάφοροι "φιλότιμοι" παίκτες μας θα πούμε και τώρα. Ωραίο να βλέπεις τους Φλιώνη και Δίπλαρο να αγωνίζονται έτσι αλλά αν περιμένουμε από αυτούς να σηκώσουν την ομάδα στην πλάτη τους τότε σκούρα τα πράγματα.

ΥΓ4. Κόουτς ξεκαθάρισε γρήγορα τα πράγματα γιατί αν συνεχίσουμε έτσι καήκαμε…  

Με ώθηση από την εύκολη νίκη-πρόκριση επί του συμπολίτη η αγαπημένη μας ομάδα θα προσπαθήσει στην Αμαλιάδα να πάρει το πρώτο διπλό  της χρονιάς και να μπει με το δεξί και στο πρωτάθλημα. Ένα παιχνίδι σε  μια έδρα όπου παραδοσιακά(!!!) δυσκολευόμαστε και  θα δείξει πολλά ως προς τη δυναμική της ομάδος μας αυτή την περίεργη όπως ξεκίνησε αγωνιστική σεζόν.

Χωρίς τον Πέτγουεϊ αλλά με τον Μοραντ  που προπονήθηκε κανονικά τις τελευταίες ημέρες  ο Π.Γιαννάκης θέλει να δώσει συνέχεια στη νίκη της Τετάρτης αποφεύγοντας τις εκπλήξεις που κρύβουν οι πρεμιέρες. Οι αδυναμίες στο παιχνίδι μας φάνηκαν ξεκάθαρα, κυρίως στο κομμάτι της κυκλοφορίας της μπάλας σε κατάσταση πίεσης και σίγουρα ο κόουτς με τους παίκτες του δούλεψαν πάνω σε αυτές. Μπορεί οι 3-4 προπονήσεις να μην φαντάζουν αρκετές για να αλλάξουν σημαντικά πράγματα αλλά σε σχέση με την Τετάρτη όπου οι Μπέλ και Μπένσον δεν γνώριζαν ούτε τα ονόματα των συμπαικτών τους τα πράγματα είναι καλύτερα.  Ο Κόροιβος όπως και τα προηγούμενα χρόνια έτσι και φέτος ξεκινάει με μοναδικό στόχο την παραμονή στην κατηγορία. Δεν διαθέτει ούτε έναν έμπειρο Έλληνα παίκτη και όλη του η προσπάθεια θα βασιστεί αποκλειστικά στους 6 Αμερικάνους με τον θηριώδη Ντίκερσον ύψους 2.17 να εντυπωσιάζει κυρίως με το ανάστημα του.  Αυτό το στοιχείο από μόνο του είναι αρκετό να δώσει ένα αβαντάζ στην ομάδα που με το βάθος πάγκου που διαθέτει θα μπορέσει πέρα από την πολυφωνία στην επίθεση να πιέσει και να κουράσει τους αντιπάλους που έχουν περιορισμένες επιλογές.

Ανεξάρτητα από τα όποια  προβλήματα η παρουσία του Π.Γιαννάκη μας επιτρέπει να αισιοδοξούμε τουλάχιστον σε ότι συμβαίνει πάνω στο παρκέ.  Αν και δεν έχουμε εικόνα από τον Κόροιβο Αμαλιάδας το ρόστερ-μπάτζετ των αντιπάλων όπως και οι "στόχοι" τους δείχνουν ότι πρόκειται για έναν πολύ αδύναμο αντίπαλο και η λογική λέει ότι η νίκη θα πρέπει να έρθει τουλάχιστον όσο εύκολα ήρθε η νίκη της Τετάρτη. Μια νίκη που θα πιστοποιήσει ότι η ομάδα είναι σε καλό δρόμο και ότι φέτος μπορούμε να ευελπιστούμε ότι με κάτι τέτοιους αντιπάλους δεν θα πονάνε τα μάτια μας όπως πέρσι…

ΥΓ. Ασταμάτητη η ομάδα της προπαγάνδας που μερικοί συνΑρειανοί φοβόντουσαν… Και τη χορηγία μας πήρανε, και παίκτες έκλεισαν γρήγορα, και εξαιρετικά τα πήγαν στην προετοιμασία, και φαβορί στο Παλέ... και η φάπα πάει σύννεφο!

ΥΓ2. Όχι ότι το κοτόπουλο του νότου είναι στην ίδια μοίρα με το ντόπιο αλλά και εκεί στα χαρτιά  κάνουν ομαδάρα και τελικά καταλήγουν να παίζουν με τους Ξανθόπουλο, Σάκοτα και Μαυροειδή…

ΥΓ3. Και για αυτούς που πιστεύουν ότι τα μπάτζετ είναι το Α και το Ω ας ρίξουν και μια ματιά τη καλή δουλειά που γίνεται για 2η συνεχόμενη χρονιά εκεί στην Πάτρα. Πόσο να κοστίζουν άραγε οι Γκίκας, Ρέλεφορντ, Μιλόσεβιτς,  Φαγιέ και  Λίποβι?

ΥΓ4. Ο ένας πρόβλημα με τα μάτια, οι άλλοι 2 ξαφνικά τραυματίες! Κάπως έτσι οι φήμες για τους "μερακλήδες" παίκτες παίρνουν πραγματική υπόσταση... διαβολικές συμπτώσεις… 

Επιστροφή στις νίκες για την αγαπημένη μας ομάδα που επικράτησε του Κοροιβου Αμαλιάδας με 100-79 σε ένα παιχνίδι που εξελίχθηκε πολύ πιο δύσκολα από όσο δείχνει το τελικό σκορ. Η πολύ καλή εμφάνιση του Γιάνκοβιτς αλλά και οι βοήθειες που έδωσαν οι Κάμινγκς, Ντραγκίσεβιτς και Τζάκσον έκαναν τη διαφορά και ο ΑΡΗΣ μας ξαναεπέστρεψε την 4η θέση. Το τρίποντο του Ζάρα λίγο πριν το σφύριγμα της λήξης ξόρκισε το φάντασμα της κατοστάρας που είχε εξελιχθεί σε σήριαλ σε προηγούμενα παιχνίδια.

Μια από τις γνωστές αλλοπράσαλες εμφανίσεις του ΑΡΗ μας είδαμε και σήμερα μέχρι τις αρχές του Β ημίχρονου με τίποτα σχεδόν να μην λειτουργεί σωστά. Η δυσκολία με την οποία περνούσαμε το κέντρο και τα πολλά λάθη ήταν το βασικό χαρακτηριστικό μας. Κάτι που σε συνδυασμό με την εκνευριστική ευστοχία των αντιπάλων μας είχε ως αποτέλεσμα να βρεθούμε μέχρι και με 5 πόντους πίσω στα πρώτα λεπτά της 3ης περιόδου. Σε εκείνο το σημείο γύρισε ο διακόπτης και είδαμε έναν εντελώς διαφορετικό ΑΡΗ μέχρι το τέλος της αναμέτρησης. Η άμυνα έγινε πολύ πιο σκληρή και αποτελεσματική ενώ στην επίθεση οι παίκτες μας με κάθε ευκαιρία χτυπούσαν κοντά στο καλάθι. Τζάκσον και Σίμτακ είχαν ουσία στο παιχνίδι τους, έλεγξαν τα ριμπάουντ και έδωσαν την ευκαιρία στην ομάδα να αντεπιτεθεί. Ο Γιάνκοβιτς με 21 πόντους(8 στα 8 δίποντα) ήταν ο παίκτης που αναζητούσαμε εδώ και πολλές αγωνιστικές, ο Κάμινγκ άρχιζε να βάζει την μπάλα στο καλάθι, ο Ντραγκίσεβιτς άφησε τα τρίποντα και σκόραρε από κοντά και κάπως έτσι το -5 έγινε +21. Το τρίποντο του Ζάρα που οδήγησε στην κατοστάρα πρόσφερε χαμόγελα στον σκασμένο κόσμο που βρέθηκε σήμερα στο Παλέ παρά την όποια πίκρα του...

Πέρασε και αυτό το παιχνίδι αφήνοντας μας για ακόμη μια φορά ανάμεικτα συναισθήματα. Από την μια η ικανοποίηση για τη νίκη και την εμφάνιση της ομάδος για περίπου 15' και προβληματισμός για αυτά που είδαμε για σχεδόν 25΄. Το ξέσπασμα του Δ.Πρίφτη στην συνέντευξη τύπου μετά τον αγώνα είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον από το ίδιο το παιχνίδι και για όσους "διαβάζουν" πέρα από τους τίτλους φανερώνει και γιατί τραβάει αυτά που τραβάει αυτή η ομάδα και ο κόσμος της. Έλειψη ρεαλισμού, μιζέρια και γκρίνια βλέπει ο Δ.Πρίφτης στον κόσμο του ΑΡΗ ενώ πήρε την ευθύνη(στα λόγια) πάνω του για ότι συμβαίνει φέτος. Προφανώς ο κόουτς δυσκολεύεται να κατανοήσει πως φαίνεται στον κόσμο του ΑΡΗ το να πανηγυρίζεις την 4η θέση στην Basket League των τεσσάρων ομάδων, την  "σφαίρα του έξτρα" στην Ευρώπη, την συμμετοχή στον τελικό με ένα δύσκολο παιχνίδι μέσα στην έδρα σου και την απονομή των μεταλίων για αυτή τη συμμετοχή... Ενώ ο ρεαλισμός λέει ότι όταν το καλοκαίρι με το καλό χωρίσουν οι δρόμοι ΑΡΗ - Πρίφτη, ο κόουτς έχοντας πλέον εμπλουτίσει το βιογραφικό του με τίτλους όπως το coach of the year, το μετάλιο της συμμετοχής στον τελικό και πολύτιμες εμπειρίες από την Ευρώπη όντας στην "ηλεκτρική καρέκλα" μιας μεγάλης ομάδας όπως είναι ο ΑΡΗΣ θα μπορέσει με ευκολία να συνεχίσει την σταδιοδρομία έχοντας κάνει ένα σπουδαίο βήμα στην καριέρα του. Αντιθέτως ο ΑΡΗΣ μας θα μαζεύει τα κομμάτια του και θα ξαναπροσπαθεί να χτίσει από το μηδέν έχοντας κάνει τουλάχιστον ένα βήμα πίσω...

ΥΓ. Μπράβο σε όλους όσους έπνιξαν την πίκρα τους και ήρθαν σήμερα στο γήπεδο!

ΥΓ2. Από τώρα τρέμουμε για την επόμενη σεζόν και τα "αντίποινα" στην Αμαλιάδα για τους 100 πόντους που τους ρίξαμε στο κεφάλι...

ΥΓ3. Ενδιαφέρον στατιστικό που θα μπορούσε να τσεκάρει η ΚΑΕ είναι το πόσοι από αυτούς που τους δόθηκαν εισιτήρια για τον τελικό ήρθαν και σήμερα... έτσι για την επιβεβαίωση.

Μετά τον μεγάλο χαμένο τελικό και την "θριαμβευτική" πρόκριση επί της Γαλλικής Στρασμπούργκ στην Ευρώπη, η ομάδα μας συνεχίζει την προσπάθεια της στο πρωτάθλημα. Εκεί που θα επιδιώξει να πάρει όσο πιο εύκολα μπορεί τη νίκη απέναντι στον Κόροιβο Αμαλιάδας  και σε συνδυασμό με τα δύσκολα παιχνίδια που έχουν οι "συγκάτοικοι" του στην βαθμολογία να μείνει μόνος 4ος... αν αυτό έχει κάποια σημασία για τον ΑΡΗ όπως τον μάθαμε από μικροί...

Ο Κόροιβος μπορεί εκτός έδρας να αποτελεί τον εφιάλτη των τελευταίων χρόνων και ακόμη και φέτος να έπρεπε να γίνουν τα αδύνατα δυνατά για να κερδίσουμε στην Αμαλιάδα αλλά μέσα στην έδρα μας δεν έχει καμία τύχη. Το ζητούμενο όμως σήμερα όπως και σε κάθε εύκολο παιχνίδι είναι να δούμε έστω και ένα διστακτικό βήμα βελτίωσης. Βήμα βελτίωσης που δεν θα έχει να κάνει με το πόσα τρίποντα θα βρουν σήμερα τον στόχο αλλά με το αν αυτή η ομάδα θα αρχίσει έστω και τέλη Φεβρουαρίου να θυμίζει επαγγελματική ομάδα. Η απουσία του Γκόρνον περιπλέκει για ακόμη μια φορά τα πράγματα αλλά το ιατρικό ιστορικό ενός αθλητή είναι κάτι που θα έπρεπε μετά από όσα βιώνουμε την φετινή χρονιά να το λαμβάνει υπόψιν του ο Δ.Πρίφτης αλλά και όλοι όσοι βοηθάνε στην επιλογή παικτών. Πέρα όμως από τον Γκόρντον θα πρέπει επιτέλους να δούμε και τον κόουτς αυτά τα "πρέπει" και την "δουλειά"  που αναφέρει στις συνεντεύξεις τύπου να τα δούμε να εφαρμόζονται. Διαφορετικά απλά θα περιμένουμε μοιρολατρικά να ολοκληρωθεί η χρονιά βλέποντας έναν τους όποιους στόχους είχαμε(και φοβόμασταν να κατονομάσουμε) να χάνονται με τον πιο άσχημο τρόπο.

Ο σημερινός αγώνας στο Παλέ έχει ακόμη μια ιδιαιτερότητα μιας και είναι το πρώτο εντός έδρας παιχνίδι μετά τον τελικό όπου η απογοήτευση για την εικόνα της ομάδος αλλά και τον τρόπο που χειρίστηκε η ΚΑΕ το θέμα με τα εισιτήρια δεν έχει ξεχαστεί. Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον στατιστικό να δούμε μετά το σημερινό παιχνίδι πόσοι από τους τυχερούς που βρέθηκαν το περασμένο Σάββατο στο Παλέ ως πιο  "εκλεκτοί" οπαδοί από αυτούς που αποδεδειγμένα στηρίζουν τον μπασκετικό ΑΡΗ θα κάνουν τον κόπο να έρθουν και σε αυτό το αδιάφορο παιχνίδι για να στηρίξουν τον Αυτοκράτορα. Η ανακοίνωση για δωρεάν είσοδο στον αγώνα με τη Βιλερμπάν στους κατόχους διαρκείας που δεν πήγαν στον τελικό είναι  το ελάχιστο που μπορεί να κάνει η ΚΑΕ για να μειώσει το χάσμα που έχει δημιουργηθεί με αυτούς που εμπράκτως στηρίζουν. Ιδίως μετά την ανακοίνωση της τιμωρίας της έδρας μας για 2 αγωνιστικές. Πάμε για τη νίκη σήμερα και #synexizoymemazi και όπου μας βγάλει...

Ανέλπιστη νίκη για την ομάδα μας στην Αμαλιάδα που μέσα σε ένα παιχνίδι κατάφερε να εντυπωσιάσει με την τραγική παρουσία της και τη ροή του σκορ(25-4, 34-12), να βρει εκεί  όπου όλα φαινόταν χαμένα τα ψυχικά αποθέματα για να αντιδράσει και τελικά να φθάσει μετά από 2 παρατάσεις στην αυτονόητη νίκη... Η αρνητική παράδοση στην Αμαλιάδα μπορεί να έσπασε και η ομάδα μας να μην γνώρισε την ήττα, παρόλα αυτά θα είναι τραγικό λάθος αν για πολλοστή φορά αφήσουμε μια νίκη να κουκουλώσει τα τεράστια αγωνιστικά προβλήματα της ομάδος.

Όταν ένας προπονητής τον μέχρι πρότινος πιο φορμαρισμένο παίκτη του όπως ήταν ο Θ.Ζάρας στο ένα παιχνίδι τον χρησιμοποιεί 2' και μετά από λίγα 24ωρα τον ξεκινάει βασικό τότε εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς την έλλειψη ρόλων και πλάνου σε αυτή την ομάδα. Όχι ότι η επιλογή του Θ.Ζάρα ήταν αυτή που οδήγησε στο κάκιστο ξεκίνημα αλλά είναι ενδεικτικό του πόσο χαμένος είναι μέσα στις σκέψεις του ο Δ.Πρίφτης. Αν και τα προβλήματα που παρουσίασε ο ΑΡΗΣ στο πρώτο ημίχρονο του αγώνα ήταν τα γνωστά, το μέγεθος που παρουσιάστηκαν πραγματικά εξέπληξαν και τον πιο απαισιόδοξο φίλο της ομάδος. Άμυνα για γέλια και για κλάματα, τόσο κάτω από το καλάθι κυρίως λόγω Μπάκνερ όσο και συνολικά μιας και ο παίκτες της Αμαλιάδας με το που μάζευαν το ριμπάουντ με 2 πάσες έφθαναν για πλάκα στο καλάθι μας! Καθόλου τρεξίματα στις επιστροφές, καμία διάθεση για πίεση, καθόλου δύναμη στις επαφές... Αυτή ήταν η εικόνα του ΑΡΗ σε όλο το πρώτο ημίχρνο συν φυσικά αυτή η αναρχία στην επίθεση που όταν αποδίδει την βαφτίζουμε ως πλάνο και συνειδητή επιλογή...  Στην επανάληψη ο ΑΡΗΣ αποφάσισε να σοβαρευτεί και να παίξει αρχικά άμυνα ώστε να κόψει των αριθμό των αντιπάλων. Και αφού έγινε αυτό  Κάμινγκς και Μάρμπλ βρήκαν την ευκαιρία μέσα στο μπάχαλο να σκοράρουν και να γυρίσουν ανάποδα το παιχνίδι ώστε να φύγει ο ΑΡΗΣ με το ροζ φύλλο αγώνα μετά από 2 παρατάσεις. Ανάξια οποιασδήποτε κριτικής ολόκληρη η ομάδα με τους Μάρμπλ και Κάμινγκς να μοιάζουν με όαση μέσα σε αυτό το χάλι αν και ο τρόπος με τον οποίο αγωνίζονται δύσκολα μπορεί να αποτελέσει τη βάση μιας σοβαρής ομάδας...

Τέλος καλό όλα καλά για ακόμη μια φορά... Αφού δεν ξεφτιλιστίκαμε(ή ξεφτιλιστίκαμε;) στην Αμαλιάδα για 3η φορά και σπάσαμε την αρνητική παράδοση σημαίνει ότι η ομάδα βαδίζει στον σωστό δρόμο. Ή μήπως όχι; Ή μήπως για πολλοστή φορά κουκουλώνονται τα προβλήματα και απλά κερδίζουν χρόνο παίκτες και προπονητές που δεν μπορούν να συνυπάρξουν στην ίδια ομάδα; Εκτός φυσικά και αν κατά τον Μάρτιο όταν και θα έχουν χαθεί όλοι μας οι στόχοι να έχει αποδειχθεί ότι οι Κάμινγκς και Μάρμπλς μπορούν να προσαρμοστούν στον Ευρωπαϊκό τρόπο παιχνιδιού, ο Τζένκινς να έχει σταματήσει να κρύβεται και ο Μπάκνερ να έχει μάθει τι σημαίνει σέντερ για μια ομάδα. Μάλλον αυτό σημαίνει το "επιμέρους στόχοι"¨που ακούσαμε κατά την προετοιμασία... Να βοηθήσουμε κάποιους αμερικάνους να βρουν καλύτερα συμβόλαια και να πείσουμε άπαντες ότι ο προπονητής συνεχίζει την εξαιρετική δουλειά. Όσο για τα θέλω του κόσμου απλά υπομονή, υπάρχει και η επόμενη χρονιά...

ΥΓ. Ραντεβού στο Λευκό Πύργο να γιορτάσουμε την μεγάλη νίκη και το τέλος μιας αρνητικής παράδοσης.

ΥΓ2. Άμπαλοι Ρώσοι που έδιωξαν τον "εθνικό κόουτς" και δεν περίμεναν μέχρι τον Μάρτιο που θα άρχιζε να φαίνεται η δουλειά του, εγκαταλείποντας το πολυετές πλάνο στην μέση... Από ομάδα με όνομα Κουμπαν τι περιμένεις...

ΥΓ3. Ας μην ξεχνάμε η ομάδα δίνει συνεχόμενα παιχνίδια και έλειπε και ο Σανικίντζε...

ΥΓ4. Και για όσους δεν το γνωρίζουν ο Κόροιβος έπαιζε με έναν Αμερικάνο λιγότερο.

ΥΓ5. Υποχρεωτική άδεια στον Γκρίν του πρωτοπώρου Ολυμπιακού γιατί δεν είναι ευχαριστημένοι μαζί του. Άλλοι άμπαλοι...

Σε μια έδρα που μόνο άσχημες αναμνήσεις μας φέρνει στο μυαλό και μας υπενθυμίζει ότι ο δρόμος της επιστροφής του Αυτοκράτορα στον θρόνο του είναι πολύ μακρύς η ομάδα μας καλείται να επιβεβαιώσει τον τίτλο του φαβορί και να πάρει μια ακόμη νίκη. Και αν η νίκη σήμερα θεωρείται κάτι το αυτονόητο, η εμφάνιση και η συνέχεια στη βελτίωση που έχουμε δει στα τελευταία παιχνίδια είναι ο απώτερος στόχος.

Ο Κόροιβος φέτος δεν ξεκίνησε καθόλου καλά φέτος και επιβεβαίωσε τα "προγνωστικά" που τον θέλουν φέτος σαφώς πιο αδύναμο από πέρσι και εκ των φαβορί για την πτώση στην Α2. Η μεγάλη έκτασης ήττα από την Κύμη του Σλάβεν Τσούπκοβιτς(που ήταν και ο κορυφαίος εκείνης της αναμέτρησης) απέδειξε το πόσο αδύναμη είναι η ομάδα της Αμαλιάδας φέτος. Στη συνέχεια βρήκε στο πρόσωπο του κοντούλη Κέν Μπράουν τον ηγέτη και ανέκτησε τις ελπίδες της για τη συνέχεια του πρωταθλήματος πραγματοποιώντας 2 καλές εμφανίσεις σε Αμαλιάδα και Ρόδο και παίρνοντας την παρθενική της νίκη. Το να αναλύσουμε παραπάνω τον αντίπαλο είναι σαν να υποτιμάμε τη δική μας ομάδα. Η νίκη και φέτος θα κριθεί αποκλειστικά από τη δική μας απόδοση. Εκεί που περιμένουμε να δούμε τον Γιάνκοβιτς να συνεχίσει τις εκπληκτικές εμφανίσεις, τον Ντραγκίσεβιτς να δείχνει μια πιο σταθερή απόδοση και τους 4 Αμερικάνους να παρουσιαστούν σαφώς πιο βελτιωμένοι σε όλες τις γραμμές του γηπέδου. Ακόμη και οι Τσαϊρέλης και Μούρτος που με την Μπάνβιτ τα πήγαν αρκετά καλά θα πρέπει να αποδείξουν ότι δεν ήταν τυχαία η εμφάνιση τους.  Και για τον Δ.Πρίφτη το σημερινό παιχνίδι αποτελεί ευκαιρία για να νικήσει έναν αντίπαλο που έχει στιγματίσει την πορεία του στον ΑΡΗ αλλά και για να δείξει ότι μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα το φετινό ρόστερ. Ο παραγκωνισμός του Ζάρα στο παιχνίδι με την Μπάνβιτ παρά τη νίκη είναι πρόβλημα διαχείρισης  και αυτό ισχύει και για όλους τους παίκτες που ακόμη ο ρόλος τους στην ομάδα δεν έχει γίνει ξεκάθαρος από το τεχνικό τιμ.

Ο ΑΡΗΣ απέχει ακόμη πάρα πολύ από την ομάδα που λογικά είχε το καλοκαίρι στο μυαλό του ο Δ.Πρίφτης όταν επέλεγε τους συγκεκριμένους παίκτες. Τόσο με τον Ολυμπιακό όσο και με την Μπάνβιτ είδαμε έναν βελτιωμένο ΑΡΗ που έδειξε ότι έχει τις δυνατότητες για να παίξει σαφώς καλύτερο μπάσκετ και αυτό θέλουμε να δούμε και σήμερα. Κάποια στιγμή θα πρέπει αγώνες σαν τους σημερινούς αντί να τους χαρακτηρίζουμε επικίνδυνα παιχνίδια και δύσκολες έδρες να μιλάμε απλά για δυνατές προπονήσεις. Το να αποδέχεσαι τον τίτλο του΄ακλόνητου φαβορί δεν δείχνει υπεροψία λλά ότι πιστεύεις στις δυνατότητες της ομάδος σου. Πάρε το διπλό Αρειανάρα!

Με την πικρή απρόσμενη ήττα του πρώτου γύρου να στριφογυρνάει στο μυαλό των παικτών η ομάδα μπήκε αποφασισμένη να πάρει την εκδίκηση της κάτι που το έκανε και με το παραπάνω με αυτούς τους 43 πόντους διαφοράς και την παραλίγο κατοστάρα. Ο ΑΡΗΣ ήταν απολαυστικός σε όλη την διάρκεια του αγώνα, ανάγκασε τον Κόροιβο να γίνει σάκος του μπόξ και κέρδισε πανάξια το ζεστό χειροκρότημα του κόσμου!

Είχαμε αναφερθεί και πριν το παιχνίδι ότι ο Κόροιβος Αμαλιάδας παρά τον καλό πρώτο γύρο που έκανε είναι μια πολύ αδύναμη ομάδα που δύσκολα θα μπορούσε να μας κοντράρει. Από το πρώτο τζάμπολ της αναμέτρησης φάνηκε ξεκάθαρα ότι υπάρχει διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες. Ιδίως κάτω από το καλάθι ο Χάγκινς έμοιαζε ανίκητος και με ευκολία όποτε τον τροφοδοτούσαν έβαζε την μπάλα καλάθι. Κάτι ανάλογο συνέβει και με τους άλλους 3 Αμερικάνους όπου οι αντίπαλοι μας δεν μπορούσαν να τους περιορίσουν. Ο ΑΡΗΣ πατούσε διαρκώς γκάζι και ο Δ.Πρίφτης άρπαξε την ευκαιρία να ανοίξει το ροτέισον και να μοιράσει τον χρόνο. Όλοι όσοι αγωνίσθηκαν εκτός του Σίμτσακ σκόραραν αλλά ο αυτός που έκλεψε την παράσταση ήταν ο Νίκος Δίπλαρος. Ο νεαρός άρπαξε την ευκαιρία που του έδωσε ο κόουτς και έδειξε ότι μπορεί να βοηθήσει άμεσα την ομάδα με ποικίλους τρόπους. Μοναδική παραφωνία σήμερα οι πολλές χαμένες βολές. 11 στις 22 βολές σε ένα παιχνίδι χωρίς πίεση είναι τραγικό ποσοστό και σίγουρα θα πρέπει να προβληματίσει τον Δ.Πρίφτη. 

Κατά τα άλλα μόνο ικανοποίηση για την παρουσία της ομάδος που όχι μόνο δεν άφησε περιθώρια αντίδρασης στον αντίπαλο αλλά σεβάστηκε τον κόσμο που ήρθε σήμερα στο γήπεδο και δεν χαλάρωσε ούτε για ένα λεπτό. Είχε ουσία και θέαμα στο παιχνίδι της και όλοι φύγαμε ικανοποιημένοι. Μάλιστα το ότι αγωνίσθηκαν όλοι και μοιράστηκε ο χρόνος συμμετοχής ήταν ότι καλύτερο ενόψει της εκτός έδρας αναμέτρησης με την Καβάλα. Αν πάντως παρουσιαστούμε το ίδιο μαχητικοί όπως σήμερα τότε ο συμπαθέστατος Στηβ θα πρέπει να βρει άλλο παιχνίδι για να κάνει την έκπληξη.

ΥΓ. Μίνι κουίζ: ποιος παίκτης του ΑΡΗ έχει περισσότερο χρόνο συμμετοχής στις συνεντεύξεις τύπου από ότι στα παιχνίδια? αναλογικά πάντα... :)

ΥΓ2. Και όμως... αυτή η ομάδα στον πρώτο γύρο κατάφερε μέσα σε 2' να καλύψει διαφορά 11 πόντων και να προηγηθεί και με 4!!!

Σαν σε επανάληψη της περσινής αναμέτρησης ο Κόροιβος Αμαλιάδας με μια μεγάλη ανατροπή στο τέταρτο δεκάλεπτο επανήλθε από το -12 και με ένα επιμέρους σκορ 23-9 στην 4η περίοδο κατάφερε να πάρει την πολύτιμη νίκη και να βυθίσει την ομάδα μας στα προβλήματα της... Αγωνιστικά προβλήματα και αδυναμίες που εδώ και αρκετές αγωνιστικές το τεχνικό τιμ αδυνατεί να διορθώσει με αποτέλεσμα η ομάδα αντί να παρουσιάζεται καλύτερη από παιχνίδι σε παιχνίδι μάλλον παρουσιάζεται χερότερη. Είτε είναι θέμα κούρασης είτε θέμα λανθασμένης αγωνιστικής φιλοσοφίας  θα πρέπει ο Δ.Πρίφτης και οι συνεργάτες του να βρουν σύντομα τις λύσεις.

Η ομάδα μας μπήκε νωθρά στην αναμέτρηση με  τον Κόροιβο να έχει ελαφρύ προβάδισμα σχεδόν στην μεγαλύτερη διάρκεια του Α΄ ημιχρόνου. Η πολύ καλή παρουσία του Όκαρο Γουάιτ κυρίως στο πρώτο δεκάλεπτο αλλά και το ξέσπασμα του Μακνήλ στο δεύτερο δεκάλεπτο η ομάδα κατάφερε με τη λήξη του ημιχρόνου να προηγηθεί στο σκορ. Στην επανάληψη ο ΑΡΗΣ μας μπήκε σαφώς πιο δυνατά και παίζοντας εξαιρετική άμυνα περιόρισε για ένα ολόκληρο δεκάλεπτο τους αντιπάλους μας στους 6 πόντους και έχτισε μια διαφορά ασφαλείας που έφθασε και στο +12 . Διαφορά που ο ΑΡΗΣ κρατούσε με ευκολία και όλα έδειχναν ότι κάπως έτσι θα κυλήσει το παιχνίδι μέχρι το τέλος. Όλα αυτά μέχρι 3' πριν το τέλος όπου το +11 για τον ΑΡΗ μας μέσα από μια σειρά ανόητων λαθών, κακών επιθετικών, αδράνειας στην άμυνα και βαθύ ύπνου στον πάγκο έγινε +2 για τον Κόροιβο 55'' πριν την λήξη του αγώνα! Δηλαδή με πιο απλά λόγια ο ΑΡΗΣ μέσα σε 120'' έχασε διαφορά 11 πόντων και βρέθηκε πίσω στο σκορ με ένα καλάθι διαφορά.  Αντίδραση δεν υπήρχε από τον πάγκο σε ένα παιχνίδι όπου για ακόμη μια φορά το κοουτσάρισμα του Πρίφτη παρόλο που δεν είχαμε ολοκληρωμένη εικόνα προκαλεί πολλά ερωτηματικά. Τα μόλις 18'33'' συμμετοχής του μοναδικού καθαρού σέντερ της ομάδος, το ανούσιο και περιορισμένο ροτέισον όπου ο Τσούπκοβιτς ήταν για ακόμη μια φορά θεατής και ο Μούρτος αγωνίστηκε μόλις 5' 24'' .  Με μια ομάδα που υποτίθεται ότι θέλει να παίζει πιεστική άμυνα όπως μας έδειξε στα πρώτα παιχνίδια αλλά λόγω κούρασης ή έλλειψης αξιόπιστων λύσεων από τον πάγκο καταλήγει να παίζει στα όρια του φάουλ, να χάνει την συγκέντρωση της στην επίθεση πηγαίνοντας σε κακές επιλογές αλλά και στην άμυνα κάνοντας εύκολα το φάουλ(28 βολές βάρεσαν οι αντίπαλοι μας έναντι 13) . Και όταν από τον πάγκο δεν υπάρχει κανείς να αφυπνίσει την ομάδα τότε ήττες σαν τις σημερινές μοιάζουν απολύτως φυσιολογικές...

Γνωστό το τροπάριο που θα ακούσουμε τις επόμενες ημέρες από όλους αυτούς που αρέσκονται σε αυτή την μιζέρια που επικρατεί σε ολόκληρο τον συλλόγο τα τελευταία χρόνια. Είπαμε δεν πάμε να πάρουμε το πρωτάθλημα αλλά δεν υπάρχει λόγος για ακόμη μια χρονιά ενώ υπάρχει η δυνατότητα να γίνει ένα πολύ δυνατό σύνολο να δίνουμε χαρές στον κάθε πικραμένο και να αναλωνόμαστε στα ίδια λάθη και στους τρόπους για να τα δικαιολογήσουμε. Φυσικά και δεν περιμέναμε να ακούσουμε τίποτα περισσότερο στη συνέντευξη τύπου από τον κ.Πρίφτη μιας και για τη νέα γενιά προπονητών μέχρι να τους δοθεί η ευκαιρία σε Παναθηναϊκό ή Ολυμπιακό όλες οι ήττες δικαιολογούνται και όλοι μπορούν να χάσουν και να κερδίσουν παντού. Αμπελοφιλοσοφίες πολλές, ουσία καθόλου... 

ΥΓ. Επιτέλους ήρθε η στιγμή της δικαίωσης για πολλούς συνΑρειανούς μας που εδώ και αρκετές αγωνιστικές κάνουν αγώνα να πείσουν και τους υπόλοιπους ότι ο ΑΡΗΣ φέτος δεν παλεύει για τίποτα και δεν στοχεύει πουθένα. Οικονομική εξυγίανση, μπάτζετ και τα λοιπά...

ΥΓ2. Πριν χρόνια ο Αντρέα Μάτζον είχε φάει κράξιμο γιατί στους μικρούς τελικούς με το Μαρούσι είχε καταφέρει σε κάτι λιγότερο από 4' να χάσει μια διαφορά 9 πόντων και μαζί και την πολύτιμη νίκη. Σήμερα βρήκαμε νέο ρέκορντμαν. 

ΥΓ3. Κάτω τα χέρια από τον Πρίφτη... δηλαδή επειδή έφτιαξε μια ομάδα με πολλά τεσσάρια και χωρίς δεύτερο σέντερ όπου κανείς δεν κάνει μπλοκ άουτ και επένδυσε σε μια αγωνιστική φιλοσοφία run and gun και πιεστικής άμυνας που με το υπάρχον ρόστερ δεν μπορεί να παίξει και πήρε ξένους παίκτες για να ξεσκονίζουν τον πάγκο και σε παιχνίδια σαν το σημερινό όταν οι παίκτες τα χάνουν δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να το αλλάξει δεν σημαίνει ότι φταίει ο προπονητής... 

ΥΓ4. Λάσκαρη κλείσε τα αυτιά σου και άκου την καρδιά σου!

Ως μια μίνι κρίση θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει τις τελευταίες ημέρες στον μπασκετικό ΑΡΗ. Κρίση που μπορεί να ξέσπασε από προχθές το βράδυ και την ήττα από την Μπάνβιτ αλλά οι ρίζες της μας πηγαίνουν 3 αγώνες πίσω. και στα παιχνίδια με Λαύριο, Στεάουα και Τρίκαλα. Τρία παιχνίδια που η ομάδα μας κέρδισε και ταυτόχρονα προβλημάτισε με την εικόνα της. Νίκες που από την μια έδειχναν την δυναμική που έχει η ομάδα που ακόμη και με μια κακή εμφάνιση μπορεί να κερδίζει αλλά και παράλληλα κουκούλωναν τις όποιες αδύναμιες αλλά και την επιτακτική ανάγκη για επιδιορθωτικές κινήσεις στο ρόστερ το συντομότερο δυνατό. Πλέον ακόμη και αυτοί που βλέπανε τον σχολιασμό των επιλογών του Δ.Πρίφτη ως  γκρίνια και "κυνήγι" του προπονητή και της διοίκησης τελικά φαίνεται να συμφωνούν ότι υπάρχει θέμα στη θέση του σέντερ και ότι καλό είναι προπονητής και διοίκηση να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση.

Μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό ακολουθεί το αυριανό παιχνίδι με τον Κόροιβο Αμαλιάδας. Μια έδρα που μας θυμίζει μια από τις πιο χαζές ήττες-κατόρθωμα της περσινής χρονιάς μιας και ο νεοφώτιστος πέρσι Κόροιβος κατάφερε να γυρίσει το παιχνίδι και να κερδίσει από το -16... Φέτος ο Κόροιβος φαίνεται πιο δυνατός αλλά ο καλός(ή έστω και ο μέτριος) ΑΡΗΣ δεν έχει τίποτα να φοβηθεί αντιθέτως μπορεί να εκμεταλλευτεί το αυριανό παιχνίδι για να δουλέψει στις αδυναμίες του μέσα από μια νίκη. Πέρα από τους Ντέιβις και Τρότερ που είναι 2 επικίνδυνοι παίκτες που αγωνίζονται στην περιφέρεια ενδιαφέρον θα έχει να δούμε και την μάχη κάτω από το καλάθι όπου ο Αμερικανός σέντερ Χάρις μαζί με τον Βασιλόπουλο που προσπαθεί να επανέλθει είναι οι παίκτες που αγωνίζονται κοντά στο καλάθι και για την ώρα τα πηγαίνουν πολύ καλά. Το δίδυμο Χάγκινς και Γουάιτ ως τώρα μοιάζει αρκετά αποτελεσματικό πέρα όμως από αυτούς μόνο ο Κοέν φαίνεται να αποτελεί ουσιαστική λύση. Και αν για τον Σίμτσακ λίγο πολύ ξέραμε τι να περιμένουμε από τον Τσούπκοβιτς έχουμε απογοητευτεί. Πέρα από από την μάχη κάτω από τα καλάθια στην περιφέρεια ευελπιστούμε να δούμε τον Γουότερς να συνεχίσει τις καλές εμφανίσεις και να σταθεροποιήσει την απόδοση του. Το σύνολο του Δ.Πρίφτη είναι πιο δυνατό και όσο πιο γρήγορα το δείξει πάνω στο παρκέ τόσο πιο εύκολα θα έρθει και η νίκη.

Μετά από 10 επίσημα παιχνίδια και αφού δυστυχώς έλαβε τέλος το νικηφόρο σερί των 7 αγώνων ήρθε η στιγμή που ακόμη και οι τυφλοί είδαν τον πρόβλημα κάτω από το καλάθι και το λάθος στον σχεδιασμό της ομάδος με τα πολλά τεσσάρια. Το θετικό είναι ότι σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες προπονητής και διοίκηση έχουν αρχίσει να ξεψαχνίζουν την αγορά για να βρουν έναν σέντερ που να ταιριάζει στο αγωνιστικό στυλ της ομάδος. Ναι μεν δεν πρέπει να έχουμε τάσεις νεοπλουτισμού  και να έχουμε υπερβολικές απαιτήσεις από την ομάδα αλλά από την άλλη δεν γίνεται η σκέψη του Αρειανού να περιορίζεται στο πως θα νικήσει το Λαύριο, τα Τρίκαλα και τον Κόροιβο.... Νίκη αύριο και ενίσχυση από μεθαύριο γιατί οι μεγάλες ομάδες που θέλουν να φθάσουν ψηλά πρέπει να κοιτάνε και ψηλά!

Ακόμη ένα φιλικό παιχνίδι προετοιμασίας έδωσε η ομάδα μας με τον Κόροιβο Αμαλιάδας να θεωρείται ως τώρα και ο πιο δυνατός αντίπαλος. Η διαφορά δυναμικότητας ήταν εμφανής ανάμεσα στις 2 ομάδες αλλά σε αυτά τα παιχνίδια το τελικό αποτέλεσμα δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Η ομάδα ικανοποίησε και έδειξε ότι ένα από τα βασικά της όπλα θα είναι το βάθος πάγκου που διαθέτει  φέτος σε αντίθεση με τις προηγούμενες χρονιές όπου οι επιλογές του προπονητή ήταν περιορισμένες.

Ο Δημήτρης Πρίφτης είναι ένας προπονητής που του αρέσει πολύ το rotation και το μοίρασμα του χρόνου στους παίκτες του. Αυτό όμως για να το κάνεις σωστά θα πρέπει να έχεις πολλούς καλούς παίκτες και όχι μια 5αδα όπως είχαμε τα προηγούμενα χρόνια. Ο πλουραλισμός στην επίθεση αλλά και η διατήρηση του ρυθμού στην μεγαλύτερη διάρκεια του παιχνίδιου δείχνει ότι υπάρχει μια ισσοροοπία στο ρόστερ που μπορεί να αποδειχθεί πολύ σημαντική. Σε ατομικό επίπεδο σίγουρα ο Χάγκινς με τον Κοεν έκλεψαν την παράσταση την ίδια στιγμή που στο ντεμπούτο του ο Ζάρας πραγματοποίησε μια πολύ καλή εμφάνιση. Μπορεί ο συγκεκριμένος παίκτης να αποτελεί την μεταγραφή με το μεγαλύτερο ρίσκο αλλά αν ο Ζάρας συνεχίσει όπως άρχισε χθες τότε ο ΑΡΗΣ θα έχει πιάσει λαχείο! Φυσικά κόντρα στον Κόροιβο που είχε πιο ποιοτικούς και δυνατούς παίκτες φάνηκαν κάποιες αδυναμίες κυρίως στο physical games όπου μέχρι και ο Χαριτόπουλος πολλές φορές  έπαιρνε μέσα στο καλάθι τους ψηλούς μας. Αλλά όλα αυτά υπάρχει ο χρόνος να βελτιωθούν και με σωστές αλληλοκαλύψεις να μην επιτρέπουν τους αντίπαλους ψηλούς να "τρυπώνουν" στην καρδιά της ρακέτας.

Η προετοιμασία θα συνεχίστει με κάμποσα φιλικά παιχνίδια σε διαδοχικά τουρνουά σε Λευκάδα και Λάρισα όπου θα αντιμετωπίσει τον Απόλλων Πατρών, τα Τρίκαλα και τον Γ.Σ. Λάρισας σε αγώνα για φιλανθρωπικό σκοπό. Το επόμενο ραντεβού μας με την ομάδα  θα είναι στο Nick Galis Cup στο Παλέ στις 25-27 Σεπτεμβρίου, εκεί που θα δούμε και τα πιο δυνατά φιλικά της προετοιμασίας πριν την έναρξη των επίσημων αγωνιστικών υποχρεώσεων κόντρα στην ΑΕΚ(07/10). Η χρονιά πάντως φαίνεται να εξελίσσεται καλά και ο Αρειανός να αισθάνεται ολοένα και πιο βέβαιος ότι όχι μόνο δεν θα πονάνε τα ματάκια του με αυτά που θα βλέπει στο παρκέ αλλά θα γουστάρει και με φάσεις βγαλμένες από το NBA! ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!