Ηρεμία και σοβαρότητα είναι οι 2 πιο ήπιες λέξεις που μπορω να χρησιμοποιήσω για να εκφράσω τα συναισθήματα μου για την ήττα στο Τελ Αβίβ. Αυτές οι 2 λέξεις είναι όλα όσα μας έλειπαν απο το σημερινό παιχνίδι. Ίχνος σοβαρότητας απο την αρχή του αγώνα και πλήρη έλειψη ηρεμίας απέναντι στους ισραηλινούς. Στις άλλες ήττες υπήρχε η μεγάλη διαφορά οτι υπήρχε οργανωμένη προσπάθεια απο όλη την ομάδα για την νίκη ενώ σήμερα είδαμε μια "γειτονια" να προσπαθεί να παίξει μπάσκετ και να ακολουθήσει την Μακάμπι στον τρελό ρυθμό που επέβαλε απο την αρχή του αγώνα. Η απογοήτευση είναι μεγάλη για όσους παρακολούθησαν τον συγκεκριμένο, αεράτη άμυνα, καθόλου κυκλοφορία της μπάλας, κάκιστες επιλογές στην επίθεση, ανύπαρκτα μπλοκ άουτ και εκνευριστική αστοχία στις βολές. Δυστυχώς υπάρχει μεγάλο πρόβλημα στην θέση του πλέι μέικερ με τον Κάστλ για άλλο ένα παιχνίδι να δείχνει εκτός ρυθμού. Ισως η διοίκηση σε συνεργασία με τον προπονητή θα πρέπει να σκεφτεί την ενίσχυση της ομάδος στην συγκεκριμένη θέση. Πλέον εύχομαι να τελειώσει όσο το δυνατό γρηγορότερα η ιστορία του διαβατηρίου του Μάσεϊ με την ελπίδα οτι με την προσαρμογή του Τέρι και στο ελληνικό πρωτάθλημα η ομάδα μας να αποκτήσει την χημεία που της λείπει. Αν και πιστεύω σε αυτήν την ομάδα, σε περίπτωση που δεν αλλάξουν αυτές οι τραγικές εμφανίσεις ίσως θα πρέπει η διοίκηση να κάνει κάποια ενέργεια για να αλλάξει το κλίμα και αφυπνήσει όλη την ομάδα...

Ο νόμος του Κλεάνθης Βικελίδης(όπου δεν χάνει ευρωπαϊκό παιχνίδι η ομάδα μας) θα εφαρμοστεί και σήμερα το βράδυ απέναντι στην πορτογαλική Μπράγκα με εμάς στην κερκίδα να σφραγίσουμε την πρόκριση! Μια μεγάλη στιγμή για την ομάδα μας, μια πρόκριση που την θέλουμε πάρα πολύ για να συνεχίσουμε την πολύ καλή ευρωπαϊκη μας πορεία. Όπως και να το κάνουμε είναι καιρός η Ευρώπη να θυμηθεί τι σημαίνει ΑΡΗΣ και αν δεν μας θυμούνται είναι η καλύτερη ευκαιρία για να μας μάθουν! Αυτό που ακούγεται μεταξύ των οπαδών απο την αρχή της χρονιάς είναι "Θα τους αναγκάσουμε να ασχοληθούν μαζί μας!" και ως τώρα έχει βγεί πέρα για πέρα αληθινό. Να θυμηθούμε τις δηλώσεις του προκλητικού προπονητή της Σαραγόσα που έδειχνε να μην μας υπολογίζει ούτε στιγμή? Τα λόγια του Ολίβα περι σεκούντα ντιβιζιον? Η' την υπεροψία του Ανελκά στις δηλώσεις του σχετικά με την κλήρωση των ομίλων του ΟΥΕΦΑ? Λόγια και πάλι λόγια... Η ομαδάρα μας μιλάει μέσα στο γήπεδο, παίρνει τα αποτελέσματα που θέλει και εμείς στην κερκίδα δίνουμε το δικό μας show! Ετσι λοιπόν και σήμερα θα πάρουμε την νίκη που τόσο πολύ θέλουμε κόντρα στην Μπράγκα που θα φανεί ακόμα πιο "μικρή" οταν μπεί μέσα στο γήπεδο και δει στα πρόσωπα όλων μας παικτών, προπονητή, διοίκησης αλλά και οπαδών την δίψα μας για διάκριση! Τόσες και τόσες ομάδες δεν τα έχουν καταφέρει στο Κλεάνθης Βικελίδης, με πιο πρόσφατα παραδείγματα του Ερυθρού Αστέρα, της Σαραγόσα, της Ρόμα αλλά και της τότε πολύ δυνατής Θέλτα και θα τα καταφέρει σήμερα η Μπράγκα? Δεν το νομίζω... Έχουμε προπονητη με εμπειρία που ξέρει να προετοιμάζει την ομάδα για τόσο σημαντικά παιχνίδι και νομίζω οτι είναι φανερό σε κάθε μεγάλο παιχνίδι που δίνουμε οτι οι παίκτες μας διψάνε για διάκριση, για επιτυχίες, για μεγάλες στιγμές. Ας ετοιμαστούμε όλοι λοιπόν να φορέσουμε τα κίτρινα μας, να ετοιμάσουμε τα λαρύγγια μας για πολύ φωνή και να ξεκινήσουμε για την γιορτή που θα στηθεί για άλλη μια φορα στο Κλεάνθης Βικελίδης! Για τους υπόλοιπους, τι άλλο? ΠΙΤΣΑ, ΜΠΥΡΑ και ΠΟΛΥΘΡΟΝΑ... VAMOS ARIANARA, VAMOS UEFA CUP!!!!!

Εχουν περάσει περίπου 16 χρόνια απο την τελευταία αναμέτρηση μας με την ομάδα της Μακάμπι Τελ Αβίβ, μια ομάδα που αποτελούσε έναν απο τους βασικούς μας αντιπάλους στο κύπελο πρωταθλητριών για περισσότερα απο 10 χρόνια! Ποιος μπορεί να ξεχάσει εκείνες τις αναμετρήσεις οπου καθήλωναν όλη την Ελλάδα μπροστά στις τηλεοράσεις για να δεί τον Αυτοκράτορα ΑΡΗ κόντρα στα μεγαθήρια της Ευρώπης και το Παλέ γέμιζε 3 ώρες πριν αρχίσει ο αγώνας ασφυκτικά, με χιλιάδες κόσμου να τριγυρνάει έξω απο το γήπεδο ψάχνωντας απεγνωσμένα για ένα μαγικό χαρτάκι. Χρυσή εποχή για την ομάδα μας αλλά και για όλη την Ελλάδα οπου με θαυμασμό παρακολουθούσε τον ΑΡΗ να μεγαλουργεί στην Ευρώπη απέναντι σε ομάδες άπιαστες για τα Ελληνικά μπασκετικά δεδομένα και να οδηγεί στην έκρηξη του αθλήματος στην χώρα αλλά και στην ευρωπαϊκη καταξίωση οπου για περισσότερα απο 5 χρόνια είχαμε το κορυφαίο πρωτάθλημα της Ευρώπης με πολλές επιτυχίες σε όλα τα επίπεδα. Σήμερα τα πράγματα είναι σαφώς πιο διαφορετικά στο άθλημα που τόσο αγαπάμε. Το αξεπέραστο κύπελο πρωταθλητριών οπου συμμετείχαν μόνο 16 πρωταθλήτριες ομάδες έχει αντικατασταθεί απο την ευρωλίγκα με 24 ομάδες με την συμμετοχή 2ων και 3ων στην βαθμολογία των εγχώριων πρωταθλημάτων αλλά και ομάδων με εγγυημένη συμμετοχή(!?!) λόγω συμβολαίου. Η πιο σημαντική αλλαγή απο όλες είναι η εφαρμογή της απόφασης "Μποσμαν" οπου άνοιξαν τα αθλητικά σύνορα με αποτέλεσμα οι ομάδες να χάσουν την εθνική τους ταυτότητα. Όπως και να το κάνουμε υπάρχει χαώδης διαφορά να αντιμετωπίζει μια Ελληνική ομάδα μια ομάδα απο την Γιουγκοσλαβία χωρίς ξένους αλλα και με ένα στυλ παιχνιδιού που χαρακτήριζε όλοκληρη την χώρα μπασκετικά απο το να παίζεις με ομάδες που έχουν την προέλευση και το όνομα μόνο και κανένα άλλο στοιχείο που να τις συνδέει με την χώρα που εκπροσωπούν. Ο ΑΡΗΣ μας σίγουρα δεν είναι η ομάδα εκείνης της εποχής σαν μπασκετική δύναμη αλλά με οδηγό τον κόσμο του που έχει πάντα μέσα στην καρδια του εκείνες τις στιγμές σπρώχνει την ομάδα προς το καλύτερο και απαιτεί πάντα την κορυφή. Κατι αντίστοιχο ισχύει και για την Μακάμπι με τους πρωταθλητές Ισραήλ κάθε χρόνο να παρουσιάζονται και χειρότεροι με την φετινή χρονιά είναι απο τις πιο κακές της σύγχρονης ιστορίας της. Βέβαια είναι γνωστό οτι και οι Ισραηλινοί είναι πιστοί στην ομάδα τους και δεν την παρατάνε στα δύσκολα και αυτό μάλιστα φαίνεται απο το γεγονός οτι η Μακάμπι μέσα στην έδρα της καταφέρνει και κερδίζει ενώ εκτός χάνει πάρα πολύ εύκολα(με εξαίρεση την τελευταία αγωνιστική οπου νίκησε εκτός την Μιλάνο με καλάθι στην λήξη του αγώνα σχεδόν). Τις τελευταίες αγωνιστικές έχουμε μεγάλα σκαμπανεβάσματα στην αποδοσή μας αλλά όπως έχω ξαναπεί πιστεύω σε αυτήν την ομάδα οτι στην καλή της μέρα έχει τη δυνατότητα να κερδίσει οποιονδήποτε αντίπαλο και δεν έχει "ταβάνι" όπως πέρσι. Σίγουρα η απουσία του φορμαρισμένου Καλαϊτζή είναι σημαντική αλλα απο την άλλη είναι η καλύτερη ευκαιρία για τον Κάστλ να δώσει την απάντηση του σε όσους τον κατακρίνουν για τις τελευταίες εμφανίσεις. Το στενάχωρο για όλους μας είναι οτι ο αγώνας ξεκινάει μόλις 1 ώρα νωρίτερα απο τον αγώνα στο Κλεάνθης Βικελίδης και έτσι αναγκαστικά δεν θα μπορέσουμε να το δούμε ζωντανά. Παρολα αυτά το μυαλό και η καρδιά μας θα είναι και εκεί μαζί με αυτήν την ομάδα που μας έχει γεμίσει αμέτρητες φορές με Αρειανίδικη υπερηφάνια με πίστη για μια μεγάλη νική απέναντι σε έναν μεγάλο αντίπαλο!

Μια εκδρομή που την περιμέναμε πως και πως γιατι όπως και να το κάνουμε το να αντιμετωπίζεις μια ομάδα απο την Πρεμιερ Λιγκ έχει ιδιαίτερη αίγλη. Ξεκινώντας τα χαράματα της πέμπτης απο το αεροδρόμιο Μακεδονία εκτός απο δεκάδες Αρειανούς που είχανε το ίδιο δρομολόγιο με εμάς συναντήσαμε Λαρισαίους που ταξιδεύανε προς Ολλανδία για τον αγώνα με την Αλκμάαρ. Μου θυμίσανε την εκδρομή στο Αμστερνταμ(πριν τον τελικό του Σαρλερουά) και πραγματικά εύχομαι στην συνέχεια της Ευρωπαϊκής μας πορείας να συναντήσουμε Ολλανδική ομάδα. Οπως και να το κάνουμε το Άμστερνταμ είναι η χαρά του οπαδού και όχι μόνο :-) . Μόλις φτάσαμε στο αεροδρόμιο του Catwick άρχισε ένας αγχωτικός αγώνας δρόμου για να προλάβουμε τον αγώνα γιατί τελικά διαπιστώσαμε οτι έπρεπε να αλλάξουμε 4 τραίνα για να φτάσουμε εγκαίρως στο Bolton. Προς ανακούφιση όλης της παρέας 1 ώρα πριν αρχίσει ο αγώνας φτάσαμε στον σταθμό και αντικρίσαμε απέναντι το Reebok Stadium! Καθώς πλησιάζαμε "σκάγανε" απο παντού παρέες Αρειανών κατι έδειχνε οτι θα είχαμε "καυτή" κερκίδα. Τα Αγγλάκια(οι περισσότεροι ήταν πιτσιρικάδες) μας κοιτούσαν με αποροία να έχουμε βολευτεί σε όλους τους χώρους γύρω απο το γήπεδο και να την έχουμε πέσει όλοι με μανία στα φαγάδικα. Η κερκίδα μέσα δεν παιζότανε αν και δυστυχώς εμάς μας τοποθετήσανε στο πάνω διάζωμα και όχι μαζι με τον κύριο όγκο των οπαδών μας. Στην αρχή μας προσέγγισαν οι Άγγλοι ταξιθέτες να μας δείξουν τις θέσεις μας αλλα μετα απο λίγο καταλάβανε οτι δεν είμαστε και πολύ της καρέκλας. Απο την άλλη πλευρά η απόλυτη ξενέρα. Οι ασχημούλες Αγγλίδες μαζορέτες να χορεύουν και η μασκότ να προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή των λιγοστών άγγλων. Να πω την αλήθεια περίμενα σαφώς μεγαλύτερη παρουσία των Άγγλων οπαδών αλλά απο ότι φαίνεται είναι τελικά πάρα πού υπερόπτες. Αυτο το τελευταίο το καταλάβαμε για τα καλά οταν πιάσαμε κουβεντούλες με τους αντίπαλους οπαδους πρίν και μετά το παιχνίδι όπου και συνεχώς μας πετούσαν ατάκες του στύλ " you ll never see premier league! " . Εντύπωση μου έκανε το εξής περιστατικό με μια παρέα Αρειανών που πήγαν να κρεμάσουν ενα πανό οι όποιοι οταν τους ρώτησα κάτι άσχετο μου απάντησαν " english please " . Δεν το ήξερα(οτι υπάρχουν) αλλά είναι πραγματικότητα οτι στο γήπεδο υπήρχε μια παρέα αγγλόφωνων Αρειανών ντυμένων στα κίτρινα που μάλιστα κρέμασαν και πανο, οργανωμένοι δηλαδη!!!! Γενικά ήταν πολύ όμορφο το κλίμα που επικρατούσε στο γήπεδο με Άγγλους και Έλληνες να καλαμπουρίζουν μεταξύ τους. Με περιέργεια παρατηρούσαμε πρίν αρχίσει ο αγώνας τον κόσμο που έμπαινε στα VIP των γηπεδούχων. Αντρες με κουστούμια ή σμόκιν  και γυναίκες με βραδυνές εντυπωσιακές τουαλέτες και ψιλοτάκουνα σαν να πηγαίνανε σε πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν στο πιο hi class μερος!!!! Εντελώς διαφορετική ατμόσφαιρα απο τα Ελληνικά γήπεδα οπου επικρατεί κατάσταση πολέμου οταν διεξάγεται ένας αγώνας. Όπως και να το κάνουμε αισθάνεσαι μια μελαγχολία όταν αντικρίζεις αυτήν την κατάσταση σε συνδιασμό με τις εντυπωσιακές γηπεδικές καταστάσεις που υπήρχαν στο Μπόλτον. Πολύ γρήγορα εξαφανίστηκαν τα κασκόλ Μπόλτον/ΑΡΗΣ  με δεκάδες Αρειανούς να ψάχνουν για ενα αναμνηστικό κασκολάκι απεγνωσμένα. Ειναι γεγονός οτι αν και δεν κερδίσαμε τον αγώνα όπου και αν στεκόμασταν και καταλαβαίνανε οτι είμαστε οπαδοι του ΑΡΗ μας λέγανε απο μόνοι τους οτι εντυπωσιάστηκαν απο την ομάδα μας και οτι αξίζαμε την νίκη! Την κυριακή στο αεροδρόμιο έγινε συνωστισμός πάνω απο το internet spot με πολλούς Αρειανούς να προσπαθούνε να δούνε live μεσο streaming απο ΕΡΤsat το ντέρμπι με την αεκ. Τελικά με όλες αυτές τις καθυστερήσεις καταφέραμε να δούμε μόνο το 1ο ημίχρονο και λίγο πρίν σηκωθεί το αεροπλάνο να μας ενημερώσουν τηλεφωνικά για το γκόλ όπου και έφερε μια απογοήτευση σε όλη την παρέα. Εκπληκτική εμπειρία η όλη φάση και χαίρομαι που αυτή η ομάδα μας δίνει την αφορμή για τέτοιου είδους γούστα και συνιστώ σε όλα τα Αρειανά να κάνουν οικονομίες ή να πάρουν αρειανοδάνειο(όπως είχε προτείνει ο φίλος Savito) και να προσπαθήσουν να ακολούθησουν την ομάδα σε κάποια εκτός Ελλάδος αναμέτρηση! Και τέλος θέλω να ευχαριστήσω την Αρειανή "κοινότητα" του Λονδίνου όπου μας "υποδέχθηκε" και μας έδειξε πως ξέρουν να περνάνε πάρα πολύ καλά τα παλικάρια εκει πέρα, "Ευχαριστούμε για όλα Kostas & friends" ! Συντομα θα ανεβάσω και ενδιαφέροντα βιντεάκια απο την αναμέτρηση με την Μπόλτον και την κατακίτρινη κερκίδα!

Δυστυχώς ή ευτυχώς στο ποδόσφαιρο ο παράγοντας τύχη παίζει πολύ σημαντικό ρόλο και δυστυχώς και φέτος απο την αρχή της χρονιάς παρόλο που έχουμε δυνατή ομάδα και πραγματοποιούμε καλές εμφανίσεις δεν έχουμε την τύχη που χρειάζεται για να πάρουμε σημαντικά αποτελέσματα. Και πέρσι αν θυμάστε στην αρχή της σεζόν τα ίδια και χειρότερα, δεν ήθελε να μπεί η μπάλλα στα δίχτυα με τίποτα! Φέτος όμως έχουμε και το ανάποδο, την μπάλα οχι να μην μπαίνει απλά αλλα να κάνει το χατήρι των αντιπάλων μας. Ισοφάριση στο Μπόλτον στην τελευταία φάση του αγώνα και ήττα με αυτογκόλ ύστερα απο 2πλή κόντρα στο ντέρμπι με την άεκ. Αν και δεν παρακολούθησα ζωντανα το παιχνίδι(επιστρέφαμε αεροπορικώς απο Αγγλία)  καταλαβαίνω την πίκρα του κόσμου να βλέπει την ομάδα να χάνει με τέτοιον τρόπο. Ο κόσμος όμως πρέπει να καταλάβει οτι άσχετα με τα τελευταία ανεπιτυχή αποτελέσματα στην Ελλάδα η ομάδα παραμένει πάρα πολύ καλή και δεν πρέπει να ξεχνάμε τις φιλοδοξίες μας για φέτος. Είναι γεγονός οτι απομακρυνθήκαμε απο την κορυφή αλλα δεν με πείθει κανεις οτι αυτή η ομάδα δεν μπορεί να πάει να κερδίσει την άεκ εξω, τον οσφπ ή τον πάο(όπως πέρσι). Τίποτα δεν έχει κριθεί και έχουμε πολύ δρόμο ακόμα μέχρι να οριοθετήσουμε τους στόχους μας. Θυμηθείτε οτι πέρσι η ομάδα στον 2ο γύρο του πρωταθλήματος έκανε πορεία πρωταθλητισμού. Γιατι όχι και φέτος? Ειναι πολύ σημαντικό να μην αφήσουμε να πέσει χαμηλά αυτη η ομάδα στην συνειδησή μας και πρέπει να συνεχίσουμε να πιστεύουμε σε αυτήν οτι μπορεί να καταφέρει τα πάντα. Με χαροποιεί ιδιαίτερα το γεγονός οτι η πλειοψηφία των οπαδών μας καταλαβαίνει αυτο που θέλω να πώ και δεν έχει μείνει παραπάνω απο όσο θα έπρεπε στον χαμένο αγώνα με την άεκ και κοιτάει μπροστά για την σημαντική αναμέτρηση της Πέμπτης! Ετσι είναι οι μεγάλες ομάδες, παίζουν 2 φορές την εβδομάδα σε Ελλάδα και Ευρώπη αλλά και κύπελο Ελλάδος και έχει βλέψεις σε όλες τις διοργανώσεις να σκαρφαλώσει όσο πιο ψηλα μπορεί. Το να καθόμαστε να αναλύουμε τι έφταιξε και να γκρινιάζουμε είναι για μίζερες ομαδούλες όπως και να καθόμαστε να ακούμε ειδήμονες να μας λένε οτι δεν μπορούμε να τα δίνουμε όλα σε 3 διοργανώσεις ταυτόχρονα και θα πρέπει να διαλέγουμε αγώνες... Δεν μασάμε γιατι έχουμε ομαδάρα, έχουμε προπονηταρά και διοίκηση που θα κάνει τα πάντα για την ενίσχυση μεταγραφικά αυτής της ομάδος. Την απάντηση μας σε όσους περιμένουν να "ξεφουσκώσουμε" θα την δώσουμε μέσα στο γήπεδο με αρχή το μάτς(προκριση!) της Πέμπτης απέναντι στην Μπράγκα!

Με το ένα πόδι στην άλλη φάση μπορούμε να πούμε οτι είμαστε πλέον αν και για 1 λεπτό θα είχαμε ήδη εξασφαλίσει το εισητήριο μας και μαθηματικά. Αν και πριν τον αγώνα το φοβόμουνα το ματς, ερχόμενος εδώ στο Μπόλτον όμως είδα ενα διαφορετικό κλίμα να επικρατεί και αυτό επιβεβαιώθηκε και μέσα στο γήπεδο. Καθώς πλησιάζαμε στο γήπεδο(μεμονωμένα και όχι με τις εκδρομές που υπήρχαν) απο παντού σκάγανε παρέες Αρειανών! Πραγματικα ηταν απίστευτο αυτό που συνέβαινε! Παντού Αρειανοί και οι Άγγλοι οπαδοί εξαφανισμένοι! Αυτό έδινε μια εντελώς αντίθετη εικόνα τόσο εξω όσο και μέσα στο γήπεδο. Απο την μια υπήρχαν οι ελάχιστοι πιτσιρικάδες οπαδοί της Μπόλτον που έδειχναν να ήρθαν στο γήπεδο απο υποχρέωση και απο την άλλη είμασταν εμείς που με πολύ ενθουσιασμό απο νωρίς περιμέναμε πως και πως το παιχνίδι και δείχναμε οτι το θέλαμε πάρα πολύ. Αυτο το κλίμα μεταδόθηκε και στις 2 ομάδες μεσα στον αγωνιστικο χώρο με την ομάδα να φαίνεται απο την αρχή να κρατάει σταθερά το καλό αποτέλεσμα που ήθελε. Το γκόλ στο τέλος του ημιχρόνου έδειχνε οτι πηγαίναμε για θρίαμβο. Δυστυχώς στο τέλος του αγώνα μείναμε με το Χ οπου και αυτό είναι υπερπολύτιμο για την συνέχεια. Εκπληκτική η κερκίδα έδωσε τρομερή ώθηση στην ομάδα με το γνωστό σύνθημα ¨ΑΡΗ γερά στο Χαριλάου παίζουμε για άλλη μια φορά¨ να ακούγεται και πάλι! Η παρέα του planetaris.gr βρίσκεται στο Μπόλτον και σύντομα θα ανεβάσουμε πολλα μοναδικά βιντεακια όπως και παραλειπόμενα απο την σημερινή αναμέτρηση!

Άλλη μια ευρωπαϊκή βραδιά για τον ΑΡΗ μας στο κύπελο ΟΥΕΦΑ! Μπροστά μας η Μπόλτον που αν και δεν άρχισε καθόλου καλά την φετινή χρονιά, μετα και απο την πρόσφατη αλλαγή προπονητή φαίνεται να βρίσκει τον δρόμο της. Κάτι τέτοιο φάνηκε και με την τελευταία της νίκη επι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Δυστυχώς όμως για την Μπολτον στον δρόμο της σήμερα το βράδυ θα βρεί τον ΑΡΗ μας με περισσότερους απο 1000 οπαδούς στο πλευρό του να τον σπρώχνουν για ενα θετικό αποτέλεσμα. Οχι οτι δεν γουστάρουμε να κερδίζουμε πάντα αλλα στην συγκεκριμένη περίπτωση και ένα Χ θα είναι λουκούμι! Οπως και η ηττα απο την Σαραγόσα με 2-1 ήταν απολαυστική, μην μου πείτε οτι δεν την γουστάρατε... :-) Πιστεύω οτι έχουμε πολλές πιθανότητες για κάτι θετικό για τους εξής λόγους : 1) Οι Αγγλοι είναι γνωστο οτι είναι υπερόπτες και δεν θα δώσουν την απαραίτητη προσοχή στο παιχνίδι. Κατι αντίστοιχο έγινε και στο ζευγάρι Μπλάκμπερν - Λάρισα. 2) Το παιχνίδι των αντεπιθέσεων μας ταιριάζει και ίσως όταν η Μπόλτον πιέσει καταφέρουμε να εκμεταλευτούμε τα κενά που θα αφήσει πίσω στην άμυνα. 3) Παρόλο που διανύει ανοδική πορεία η Μπόλτον και σίγουρα ως Αγγλική ομάδα έχει μια ξεχωριστή δυναμική και εμείς απο την πλευρά μας έχουμε πολύ καλή ομάδα και παίκτες διψασμένους για επιτυχίες, σιγουρα έχουμε μεγαλύτερο κίνητρο για θετικό αποτέλεσμα απο τους αντιπάλους μας και το γεγονός οτι δεν υπάρχει πίεση για το αποτέλεσμα θα βοηθήσει. 4) Ο ΑΡΗΣ θα έχει δίπλα τον κόσμο του, υπολογίζεται οτι θα βρεθούν περισσότεροι απο 1000 ΑΡΕΙΑΝΟΙ να χωροπηδάνε στις κερκίδες του Ριμποκ Στάντιουμ. Η παρέα του planetaris.gr θα βρεθει στο Μπόλτον και έλπιζουμε τα βιντεάκια που θα ανεβάσουμε στην συνέχεια να είναι γεμάτο χαρές και πανηγύρια!!!! Vamos ARIANARA! Vamos UEFA Cup!!!!

Ο ΑΡΗΣ μας για άλλη μια φορά δικαιολόγησε την φήμη του ως "τουρκοφάγος" και πήρε την νίκη με 67-64! Αν και η Εφες Πίλσεν ήρθε ως μεγάλο φαβορί μετα και απο την νίκη της μέσα στην λιθουανία επι της αήτηττης  ως τότε Λιετουβος Ρίτας δεν εμφανίστηκε δυνατή μέσα στον αγωνιστικό χώρο και μοιραία υπέκυψε στην ανωτερότητα της ομάδος μας. Ελπίζω πολλοί απο αυτούς που γρινιάζουνε και φέρνουν την καταστροφή μετά απο κάθε "στραβό" αποτέλεσμα να καταλάβανε οτι και οι άσχημες εμφανίσεις είναι μέσα στο παιχνίδι για όλες τις ομάδες και μιας και υπάρχει και άλλη ομάδα  μέσα στον αγωνιστικό χώρο και δεν παίζουμε μόνοι μας, πολλά εξαρτώνται και απο την εμφάνιση του αντιπαλου μας. Δηλαδή ήρθε η Εφες Πίλσεν μετα απο μεγάλη νίκη, με όλους να την παρουσιάζουν ως το μεγάλο φαβορί για την πρώτη θέση και έχασε απο εμάς που θα μπορούσαμε να είχαμε κερδίσει πολύ πιο εύκολα απο αυτό το αγχωτικό φινάλε. Την προηγούμενη εβδομάδα ήρθε η Μιλάνο ως τελευταία και κακόμοιρη ομαδούλα της πλάκας και έκανε καταπληκτικό παιχνίδι και μας κέρδισε. Ας μην μας πιάνει πανικός μετά απο κάθε ήττα γιατι η ομάδα βαδίζει σε καλό δρόμο. Ο Ράιτ δείχνει να βρίσκει τον δρόμο του και να "τελειώνει" τα σημαντικά σουτ που χρειαζόμαστε, παιζωντας καθοριστικό ρόλο στην έκβαση και αυτού του αγώνα. Σημάδια ανόδου απο τον Κάστλ, που πραγματικά ο καλός Κάστλ είναι απαραίτητος για την ομάδα. Μάσεϊ και Μότολα για άλλο ένα παιχνίδι τα έδωσαν όλα με τον Φιλανδό να κάνει πολύ χρήσιμη "βρώμικη" δουλειά και να αφυπνίζει κατα κάποιο τρόπο όλη την ομάδα με την κίνηση του μέσα στο γήπεδο. Καλή παρουσία και του Τσαλδάρη τόσο σε επίθεση όσο και σε άμυνα κυρίως. Ο Τέρι έχει αυτήν την εκρηκτικότητα στο παιχνίδι του που δίνει το κάτι παραπάνω στην ομάδα αλλά σήμερα λίγο έλειψε να καταστρέψει τα πάντα με την αψυχολόγητη ενέργεια του που οδήγησε στο 6ποντο των Τούρκων. Απαρατήρητοι πέρασαν για άλλη μια φορα οι Σεραπίνας και Ηλιάδης με τον τελευταίο να δείχνει άλλος παίκτης απο τον μαχητικό και καλό σκόρερ Ηλιάδη που ξέραμε... Θεωρώ πάντως θετικό το γεγονός οτι ο Χέρμπερτ δίνει συνεχώς ευκαιρίες σε κάποιους παίκτες παρά τις μέτριες εμφανίσεις τους γιατι έτσι ίσως κάποια στιγμή βρούν τον καλό τους εαυτό και προσφέρουν τα αναμενόμενα στην ομάδα σε αντίθεση με τον προκάτοχο του Ματζόν που αν δεν του "έβγαινε" κάποιος παίκτης τον χάναμε στον πάγκο. Με στεναχώρησε η εικόνα του γηπέδου που δεν ήταν κατάμεστο όπως περίμενα αλλά είμαι βέβαιος οτι στις επόμενες αγωνιστικές θα επανέλθει ο ενθουσιασμός και θα πιστέψει ο κόσμος σε αυτήν την ομάδα! Καπου εδω πρεπει να σταματήσω να γράφω και να ετοιμάσω την βαλίτσα μου για Αγγλία!   :-) 2πλο μεσα στο Bolton ΑΡΗ ολε ολε!

ΑΡΗΣ ο "τουρκοφάγος", ενας χαρακτηρισμός που δεν είναι καθόλου τυχαίος εαν ρίξουμε μια ματια στην ιστορία της ομάδος μας. Εφες Πίλσεν, Τόφας Προύσας, Φενερμπαχτσέ και Μπεσίκτας είναι οι ομάδες που μάθανε για τα καλά ποιός είναι ο Αυτοκράτορας ΑΡΗΣ! Ας τις πάρουμε με μια χρονολογική σειρα αρχίζοντας με μια ιστορική στιγμή , την κατάκτηση του ευρωπαϊκου κυπέλου το 1993 στο Τορίνο απέναντι στην Έφες Πίλσεν που τότε φάνταζε πολύ μικρη απέναντι στην ομάδα μας. Πέρα απο την αναμενόμενη νίκη και κατάκτηση του 1ου ευρωπαϊκου μας τίτλου αξέχαστη θα μείνει για πάντα η κατακίτρινη εικόνα του γηπέδου στο Τορίνο όπως και οι "πράξεις Ελληνοτουρικής φιλίας" που έγιναν με την λήξη του αγώνα με τους τούρκους να τρέχουν να σωθούν! Το 1997 ήρθε μια απο τις μεγαλύτερες νίκες στην ιστορία μας(αν όχι η μεγαλύτερη) που έκανε υπερήφανους όλους τους Έλληνες οταν η Αρειανάρα μας πήγε και χάλασε την γιορτή  της Τόφας μέσα στην Τουρκία και κατέκτησε το κύπελο κόρατς  'ισως  το πιο ένδοξο τίτλο της ιστορίας της! Χαρακτηριστικό εκείνης της μεγαλειώδης νίκης ήταν το γεγονός οτι οι Τουρκοι δεν άντεξαν την ντροπή της ήττας και άρχιζαν να εκδηλώνουν τα νεύρα τους με αποτέλεσμα να εκκενωθεί το γήπεδο! Την ίδια χρονιά στην φάση των 16 αντιμετωπίσαμε την Μπεσίκτας οπου με 2 νίκες την πετάξαμε έξω! Μερικά λεπτά αφού άρχισε το 2ο ημίχρονο διεκόπη για αρκετά λεπτά το παιχνίδι για να ρίξουν οι παίκτες μας με πρωταγωνιστή τον Λιαδέλη μερικές "μάπες" στους προκλητικούς Τουρκους(αλλα και στο αμερικανάκι που ξεκίνησε την όλη ιστορία) με εμάς στην κερκίδα να κρατάμε ο ένας τον άλλο για να μην "μπουκάρουμε" μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Πέρσι στην ευρωλίγκα απο νωρίς νωρίς η φιλόδοξη Φενερμπαχτσέ του Κουτλουάι και του Σόλομον θυμήθηκε γιατι λένε τον ΑΡΗ "τουρκοφάγο" και υπέκυψε τόσο στο Παλέ όσο και στην καυτή τους έδρα στον αυτοκράτορα του ελληνικού μπάσκετ! Έτσι λοιπόν και αύριο το βράδυ στο κατάμεστο Αλεξάνδρειο άσχετα με την αγωνιστική κατάσταση των 2 ομάδων οι Τουρκοι θα πάρουν την απάντηση τους. Προβλέπω εναν πολυ δυνατό αγώνα που θα κριθεί στον πόντο με νικητη φυσικά την ομάδα μας. Η Εφες Πίλσεν  είναι ομάδα "ημέρας", δηλαδή μπορεί στον ένα αγώνα να τα βάζει όλα μέσα και στον άλλο ναμην της βγαίνει τίποτα. Μιας και είμαστε και εμείς ομάδα ρυθμού πρέπει να μπούμε απο την αρχή πολύ δυνατά και να μην αφήσουμε περιθώρια στους Τούρκους να κάνουν το παιχνίδι τους, διαφορετικά τα πράγματα θα γίνουν πολύ δύσκολα. Αν και είμαι κατά των "λαϊκών ξεσηκωμών" μέσο ΜΜΕ για να έρθει ο κόσμος στο γήπεδο, στο συγκεκριμένο παιχνίδι είναι αναγκαία η δυναμική παρουσία του κόσμου στις κερκίδες λόγω της ιδιαίτερης σημασίας του αγώνα. Πέρα απο την επιτακτική ανάγκη για νίκη λόγω βαθμών υπάρχει και το γόητρο όλων μας που σε καμμία περίπτωση δεν θα ανεχτούμε εντός έδρας ήττα απο τους Τούρκους! Όλοι λοιπόν την Τετάρτη το βράδυ στο Παλέ για να λιώσουμε την Εφές Πίλσεν! ΑΡΗ "τουρκοφάγε" κάνε το καθήκον σου!

Επιτέλους νίκη θα μπορούσε να πει κανείς μετα απο αυτές τις 4 διαδοχικές ήττες σε Ελλάδα και Ευρώπη! Η ομάδα χωρίς να δείξει τίποτα ιδιαίτερο με εξαίρεση το 4ο δεκάλεπτο οπου έπαιξε αρκετά καλά σε άμυνα και επίθεση πήρε το αποτέλεσμα που ήθελε. Ειχαμε πεί οτι τόσο το παιχνίδι με την Μιλάνο όσο και το σημερινό ήταν καθοριστικής σημασίας για την συνέχεια στους συγκεκριμένους θεσμούς. Μια ήττα απο το τελευταίο μαρούσι θα μας κόστιζε εκτός απο ψυχολογικά και βαθμολογικά. Θετική η παρουσία του Ράιτ που έδειξε τον καλό του εαυτό και στο τέλος πέτυχε καθοριστικά καλάθια που δεν επέτρεψαν στον αντίπαλο μας να επιστρέψει στο παιχνίδι και να απειλήσει. Αρκετά καλός ήταν και ο Αγαδάκος που έδωσε σημαντική βοήθεια ερχόμενος απο τον πάγκο. Το μπάσκετ είναι ενα αθλημα που βασίζεται αρκετά στην ψυχολογία του παίκτη και νομίζω οτι ειναι ο βασικός τομέας  που υπάρχει πρόβλημα στην ομάδα και αυτό φαίνεται απο τα τραγικά ποσοστά ευστοχίας στα μακρινά σουτ στους τελευταίους αγώνες. Σήμερα στο 2ο ημίχρονο μπήκαν τα σουτ και νομίζω οτι αυτή η νίκη θα τονώσει το ηθικό όλων των παικτών για την δύσκολη αγωνιστική συνέχεια. Ειναι αναγκαίο η ομάδα να φτάσει σε υψηλά επίπεδα απόδοσης μιας και την τετάρτη υπάρχει η δύσκολη αναμέτρηση κόντρα στην Έφες Πίλσεν που έχει αποκτήσει πλέον ξεχωριστή σημασία γιατι σε περίπτωση και άλλης εντός εδράς ήττας τα πράγματα θα γίνουν πολύ δύσκολα. Ας ελπίσουμε να έγινε μια καινούργια αρχή με την σημερινή νίκη και η "κοιλιά" που κάναμε να είναι η τελευταία για την φετινή σεζόν. Τραγελαφικός ο κομπλεξισμός πολλών ΜΜΕ που χαιρόντουσαν να αναφέρουν και να αναγράφουν τον ΑΡΗ ως προτελευταίο βαθμολογικά πριν τον αγώνα κατι που σε καμμία περίπτωση δεν ίσχυε μιας και είχαμε 2 νίκες σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες που είχανε μόλις 1, είχαμε και νίκη απέναντι στην ισόβαθμη Ολυμπιάδα Πατρών και φυσικά  στην διαφορά πόντων ήμασταν πιο πάνω απο όλους... Χαρείτε τώρα που μπορείτε γιατι αρχίσαμε να ξανασκαρφαλώνουμε στην κορυφή!