Ηρεμία και σοβαρότητα είναι οι 2 πιο ήπιες λέξεις που μπορω να χρησιμοποιήσω για να εκφράσω τα συναισθήματα μου για την ήττα στο Τελ Αβίβ. Αυτές οι 2 λέξεις είναι όλα όσα μας έλειπαν απο το σημερινό παιχνίδι. Ίχνος σοβαρότητας απο την αρχή του αγώνα και πλήρη έλειψη ηρεμίας απέναντι στους ισραηλινούς. Στις άλλες ήττες υπήρχε η μεγάλη διαφορά οτι υπήρχε οργανωμένη προσπάθεια απο όλη την ομάδα για την νίκη ενώ σήμερα είδαμε μια "γειτονια" να προσπαθεί να παίξει μπάσκετ και να ακολουθήσει την Μακάμπι στον τρελό ρυθμό που επέβαλε απο την αρχή του αγώνα. Η απογοήτευση είναι μεγάλη για όσους παρακολούθησαν τον συγκεκριμένο, αεράτη άμυνα, καθόλου κυκλοφορία της μπάλας, κάκιστες επιλογές στην επίθεση, ανύπαρκτα μπλοκ άουτ και εκνευριστική αστοχία στις βολές. Δυστυχώς υπάρχει μεγάλο πρόβλημα στην θέση του πλέι μέικερ με τον Κάστλ για άλλο ένα παιχνίδι να δείχνει εκτός ρυθμού. Ισως η διοίκηση σε συνεργασία με τον προπονητή θα πρέπει να σκεφτεί την ενίσχυση της ομάδος στην συγκεκριμένη θέση. Πλέον εύχομαι να τελειώσει όσο το δυνατό γρηγορότερα η ιστορία του διαβατηρίου του Μάσεϊ με την ελπίδα οτι με την προσαρμογή του Τέρι και στο ελληνικό πρωτάθλημα η ομάδα μας να αποκτήσει την χημεία που της λείπει. Αν και πιστεύω σε αυτήν την ομάδα, σε περίπτωση που δεν αλλάξουν αυτές οι τραγικές εμφανίσεις ίσως θα πρέπει η διοίκηση να κάνει κάποια ενέργεια για να αλλάξει το κλίμα και αφυπνήσει όλη την ομάδα...