Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την δουλειά του Β.Αλεξανδρή στον φετινό ΑΡΗ αλλά όπως φαίνεται υπάρχουν κάποιες αδυναμίες της ομάδος που όσο και αν το παλεύει ο κόουτς δεν λύνονται. Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση και όσο και αν θέλουμε να δούμε κάθε παιχνίδι που έχουμε χάσει στις λεπτομέρειες ξεχωριστά νομίζω ότι σχεδόν σε όλα η συμπεριφορά της ομάδος καθώς πλησιάζουμε προς το τέλος του αγώνα και εκεί όπου κρίνεται ουσιαστικά η νίκη είναι ακριβώς η ίδια. Τραγικές επιθετικές επιλογές, αβίαστα λάθη και ολιγωρία στα ριμπάουντ είναι τα 3 συμπτώματα που παρουσιάζει η ομάδα μας σε κάθε παιχνίδι όταν αρχίζει να καίει η μπάλα και κάθε φάση είναι καθοριστική για την έκβαση της αναμέτρησης.  Σε ένα τέταρτο δεκάλεπτο που το παιχνίδι ξεκίνησε ισόπαλο η ομάδα μας κατάφερε να πετύχει μετά βίας μόλις 10 πόντους με τους 4 από αυτούς μόλις στο τελευταίο λεπτό της αναμέτρησης, δηλαδή στο πιο καθοριστικό δεκάλεπτο της αναμέτρησης πετύχαμε σε 9' μόλις 6 πόντους. Φυσικά αν ήμασταν πιο εύστοχοι στο τέλος θα δίναμε λιγότερη σημασία στο απίστευτο στατιστικό των ρίμπαουντ όπου ο Κολοσσός μάζεψε 50(!!!) ενώ εμείς 30.  Εξίσου εντυπωσιακή είναι η στατιστική και του Τσάμη όπου πέτυχε 21 πόντους με εξαιρετικά ποσοστά ευστοχίας και μάζεψε και 10(!!!!) ριμπάουντ! Ιδίως στο πρώτο ημίχρονο ο Τσάμης κρατούσε σχεδόν μόνος του την ομάδα της Ρόδου μιας και είχε πετύχει 15 πόντους με απόλυτη ευστοχία. Σίγουρα ο συγκεκριμένος παίκτης διανύει την καλύτερη περίοδο της καριέρας του αλλά ρε παίκτες του ΑΡΗ δεν είναι και ο Γκάλης να φορτώνει με τόση ευκολία το καλάθι μας με πόντους, 31 χρόνων είναι ο άνθρωπος 5 χρόνια είναι στον Κολοσσό, τον έχουμε ξαναδεί... Είναι δυνατόν ρε Βαγγέλη να μην υπάρχει ούτε ένας παίκτης στην ομάδα μας που να μπορεί να παίξει άμυνα στον Τσάμη? Και δεν μιλάμε να μην τον αφήσει να βάλει πόντο αλλά τουλάχιστον να τον περιορίσει και όχι να του επιτρέψει να σκοράρει με ποσοστά που αγγίζουν το τέλειο! Μιας και το παιχνίδι το κρίνουμε καθαρά από στατιστικής πλευράς και με βάση το play by play του ΕΣΑΚΕ λόγω της μη τηλεοπτικής μετάδοσης παρά την μεγάλη διαφορά στις βολές δεν μπορούμε να κάνουμε κάποιο παραπάνω σχόλιο. Τα 20 περισσότερα ριμπάουντ που οδήγησαν σε σαφώς περισσότερες επιθέσεις τους παίκτες του Κολοσσού αλλά και τα σχεδόν 2πλάσια σουτ 3 πόντων που σουτάραμε από τους αντιπάλους μας δικαιολογούν την διαφορά στις βολές. Ξέρουμε πως έχει χτιστεί ο φετινός μπασκετικός ΑΡΗΣ, όπως γνωρίζουμε και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν όλοι όσοι αποτελούν αυτή την ομάδα αυτή όμως η κατάσταση με τα τόσα χαμένα παιχνίδια με τον ίδιο ακριβώς τρόπο έχει αρχίσει να κουράζει. Τα περιθώρια ολοένα και στενεύουν και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να τερματίσουμε κάτω από την 6η θέση, για αυτό συγκεντρωθείτε γρήγορα και ολοκληρώστε μια προσπάθεια αντί να πετάτε ότι χτίζετε σε ολόκληρο το παιχνίδι μέσα σε 2' στα σκουπίδια. Ο ΑΡΗΣ ποτέ δεν ήταν looser και ιστορικά  πάντα είχε αυτή την μαγεία να γυρίζει παιχνίδια που έδειχναν χαμένα. Ας μην γράψετε εσείς τώρα μια άλλη ιστορία από αυτήν που μάθαμε από μικρά παιδιά... Δεν ξέρω ακριβώς τι να περιμένω να βγει από αυτήν την Γ.Σ. της ΛΦΑ με βασικό θέμα το μπάσκετ. Ελπίζω πάντως αντί να δούμε την γνωστή παρέα να προσπαθεί να παραμείνει γαντζωμένη στην καρέκλα της να δούμε μια διάθεση για αλλαγή. Μια αλλαγή που ίσως να δώσει την δυνατότητα στον Β.Αλεξανδρή να κάνει έστω μια διορθωτική κίνηση με έναν παίκτη ελαφρώς πιο εύστοχο, ελαφρώς πιο ψύχραιμο, ελαφρώς πιο ηγετική φυσιογνωμία από αυτούς που ήδη έχουμε... Ζητάω πολλά? Δεν ξέρω...

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Ευκαιρία για να πάρει την "εκδίκηση" της έχει η ομάδα αύριο στις 13.30(!?!?!) στο Βενετόκλειο με αντίπαλο τον Κολοσσό Ρόδου που διανύει την καλύτερη περίοδο στην ιστορία του. Με απλά και προσεγμένα βήματα, με βάση κάποιους Έλληνες παίκτες που είναι χρόνια στην ομάδα και κάνοντας κατά κάποιο τρόπο το αυτονόητο που σχεδόν καμία άλλη ομάδα της Α1 των ίδιων οικονομικών δυνατοτήτων δεν ακολουθεί ο Κολοσσός όχι μόνο δείχνει για την ώρα ανεπηρέαστος από την οικονομική κρίση που πλήττει όλες τις ομάδες(εκτός φυσικά ΟΣΠΦ, ΠΑΟ) αλλά παρουσιάζει και μια σταθερά ανοδική αγωνιστική πορεία τα τελευταία χρόνια. Η περσινή ντροπιαστική ήττα με μεγάλη διαφορά στην Ρόδο αλλά και η φετινή "εκτός προγράμματος" ήττα είναι 2 πολύ καλοί επιπρόσθετοι λόγοι ώστε να θέλει ο Β.Αλεξανδρής και οι παίκτες του να φύγουν με το διπλό από το γήπεδο κλουβί του Κολοσσού.  Ως τώρα ο ΑΡΗΣ με εξαίρεση το παιχνίδι στην Καβάλα που το κέρδισε θα μπορούσε αν ήταν προσεκτικός να είχε τουλάχιστον άλλες 6 νίκες και να φιγουράρει στις κορυφαίες θέσεις της βαθμολογίας άνετος και  χωρίς άγχος. Και όμως με τα 6 από τα 8 χαμένα παιχνίδια στο πρωτάθλημα να έχουν κριθεί στις λεπτομέρειες η νίκη δεν είναι μόνο για ηθικούς λόγους αλλά κυρίως και για βαθμολογικούς. Το σύνολο του Β.Αλεξανδρή έχει πείσει τους πάντες για την αγωνιστικότητα της και το πάθος της αλλά πρέπει κάποια στιγμή να αρχίσει να κερδίζει και παιχνίδια... Με τον Β γύρο να έχει ξεκινήσει πλέον κάθε στραβοπάτημα μπορεί να αποβεί καθοριστικό για την τελική κατάταξη της ομάδος που πρέπει οπωσδήποτε να τερματίσει μέσα στην πρώτη 6αδα ώστε να αποφύγει Ολυμπιακό και ΠΑΟ. Στο παιχνίδι με την Κίμκι παρά την εξαιρετική άμυνα στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα αλλά η απίστευτη αστοχία μας στα μακρινά ελεύθερα σουτ και τα μπλάκ άουτ στην επίθεση μας προβλημάτισαν έντονα και θα πρέπει να μην τα δούμε στο αυριανό παιχνίδι. Είναι σημαντικό η άμυνα να λειτουργήσει σωστά και να μην υποτιμήσει κανέναν παίκτη γιατί ο Κολοσσός δεν βασίζεται σε έναν μόνο παίκτη αλλά τουλάχιστον σε 5 που ανάλογα με την ημέρα που θα βρεθούν μπορεί να σου κάνουν την ζημιά. Περιμένω επιτέλους από τους έμπειρους παίκτες της ομάδος Ταπούτο, Τσαλδάρη, Τζέιμς και Ντέιβις να σταθούν στο ύψος τους και να προσφέρουν αυτά που περιμένουμε από αυτούς. Επίσης ελπίζω να δω και τον Βεργίνη να δίνει συνέχεια στην εμφάνιση της Τρίτης αλλά και τον Β.Αλεξανδρή να τον εμπιστεύεται λιγάκι παραπάνω γιατί ως τώρα έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα αυστηρός απέναντι του. Τα λόγια είναι περιττά από εμάς, πλέον η ομάδα θα πρέπει να μιλήσει μέσα στο γήπεδο και να πάρει 2 νίκες συνεχόμενες που θα μας επιτρέψουν να δούμε το μέλλον σε Ελλάδα και Ευρώπη πολύ πιο αισιόδοξα! Άιντε ρε ΑΡΕΙΝΑΡΑ πάρε το διπλό!

Μια από τις πιο βαριές εντός έδρας ήττες στην ένδοξη Ευρωπαϊκή ιστορία της ομάδος παρακολουθήσαμε σήμερα σε ένα παιχνίδι που σίγουρα περιμέναμε κάτι παραπάνω. Το ότι η Κίμκι είναι δικαιολογημένα το φαβορί της διοργάνωσης λόγω της ποιότητας των παικτών που διαθέτει είναι κάτι που το ξέραμε από την αρχή παρόλα αυτά όμως έστω για ένα δεκάλεπτο ο ΑΡΗΣ έδειξε ότι μπορούσε να χτυπήσει το παιχνίδι. Όταν λοιπόν από το τραγικό πρώτο δεκάλεπτο που καταφέραμε να ολοκληρώσουμε χωρίς να πετύχουμε ούτε ένα καλάθι αλλά μόνο 4 βολές καταφέρνουμε και κάνουμε ένα επιμέρους σκορ 26-15 στο δεύτερο δεκάλεπτο τότε νομίζω ότι δικαιολογημένα δεν μπορώ να δεχτώ ότι αυτοί οι 25 πόντοι και η γενικότερη εικόνα που είδαμε στο Β ημίχρονο η πραγματική διαφορά μεταξύ των 2 ομάδων. Σίγουρα η Κίμκι έχει πολλές επιλογές ώστε να μην τα περιμένει όλα από 1 ή 2 παίκτες σε αντίθεση με τον ΑΡΗ μας που δεν έχει την πολυτέλεια των επιλογών και ευελπιστεί να πάρει έστω και λίγο από όλους τους παίκτες που θα αγωνιστούν. Όταν λοιπόν Τσαλδάρης και Ντέιβις έχουν μόλις 5 πόντους, σχεδόν όσα και τα λάθη τους και όλη η ομάδα έχει μόλις 1 στα 16 τρίποντα κόντρα στο 53% των Ρώσων στα τρίποντα τότε το σκορ φαντάζει λογικό. Τίποτα δεν δούλεψε σωστά στην επίθεση και κανείς παίκτης εκτός από κάποια ξεσπάσματα του Βεργίνη δεν μπόρεσε να δώσει λύσεις όταν η ομάδα κόλλησε. Φιλότιμη η προσπάθεια του Μόλντροου και του Κεϊρούς αλλά ως εκεί, παραπέρα το χάος... Παρά την 25αρα στο κεφάλι δεν μπορώ να πω ότι νιώθω απογοητευμένος γιατί απέναντι είχαμε πραγματικά μια καλή ομάδα με παίκτες που σούταραν με εκπληκτική αυτοπεποίθηση και δεν συγχωρούσαν ούτε στιγμή αδράνειας της άμυνας μας. Αλλά βλέποντας τον ΑΡΗ του δευτέρου δεκαλέπτου και όλο εκείνο το ξέσπασμα που βασίστηκε στην πολύ καλή άμυνα και σε ωραίους συνδυασμούς με ενέργειες κοντά στο καλάθι και όχι κάποια μακρινά σουτ που συνηθίζουμε μου μένει το παράπονο ότι μπορούσαμε να κοιτάξουμε στα μάτια τον αντίπαλο μας και να κάνουμε την έκπληξη. Βέβαια για να λέμε την αλήθεια σε ένα τέτοιο Παλέ με τον παλμό που είχε η κερκίδα και την ενέργεια που μεταδίδει στην ομάδα κάτι που είδαμε στο δεύτερο δεκάλεπτο όπου  το γήπεδο πήρε φωτιά και το ξέσπασμα κόσμου και ομάδος ήταν ισοπεδωτικό.  Το πρόβλημα είναι στην διάρκεια, εμείς στην κερκίδα την έχουμε την διάρκεια και μπορούμε για πολύ περισσότερο από 40' να βγάζουμε αυτήν την ενέργεια αλλά το θέμα είναι οι παίκτες μας. Εκεί πρέπει να δουλέψει ο Β.Αλεξανδρής όπως και στον τομέα της ψυχολογίας γιατί όταν ο πιο έμπειρος παίκτης της ομάδος σου όπως είναι ο Τσαλδάρης δεν έχει το καθαρό μυαλό και την απαραίτητη ψυχραιμία για να καλμάρει ολόκληρη την ομάδα και να δείξει τον δρόμο προς την νίκη τότε τι να περιμένουμε από τους υπόλοιπους. Χαλάρωσε Δημητράκη, μπορεί να έγινε αρκετός ντόρος γύρω από το όνομα σου αλλά κανείς δεν θα σου ζητήσει τα ρέστα... Μπορεί να αρχίσαμε στραβά αλλά τίποτα δεν έχει χαθεί. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και στην προηγούμενη φάση πάλι με εντός έδρας ήττα ξεκινήσαμε. Ας ελπίσουμε να μας πάει γούρι και τελικά να προκριθούμε!

Αυτό που γουστάρω πολύ στον Αρειανό είναι ότι ανεξάρτητα από την κατάσταση που βρίσκεται η ομάδα του ποτέ δεν φοβάται τα δύσκολα και πάντα προτιμάει μεγάλους αντιπάλους και μεγάλες προκλήσεις κόντρα στα προγνωστικά. Τι και αν η Κίμκι είναι μια πολύ δυνατή ομάδα και θεωρείται ένα από τα φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου σε ένα φάιναλ φορ που θα διοργανωθεί στην έδρα της. Εδώ κολλάει το ΑΡΗΣ είσαι και μπροστά σου αυτή η ομάδα ανεξάρτητα από τα λεφτά που έχει δαπανήσει τα τελευταία χρόνια δεν μετράει. Εδώ είναι το Παλέ και ανεξάρτητα αν έχει 3000 ή 6000 παραμένει η πιο μπασκετική έδρα της Ευρώπης και κανείς δεν περνάει εύκολα. Ευτυχώς φέτος υπάρχει ένας άνθρωπος στον πάγκο της ομάδος που μπορεί να καταλάβει τις παραπάνω σειρές και δείχνει να έχει τον τρόπο να  περνάει και στους παίκτες του λίγο από την μαγεία που περιβάλλει αυτήν την ομάδα, μαγεία που υπάρχει σε κάθε γωνιά του θρυλικού Παλέ που έχει ζήσει ανεπανάληπτους θριάμβους. Μπορεί να προερχόμαστε από ήττα αλλά όλοι μας κατανοούμε ότι άλλο Ελλάδα και άλλο Ευρώπη. Άλλο να σφυρίζουν οι υπάλληλοι των Γιαννακοπουλοαγγελοπουλέων και άλλο Ευρωπαίοι διαιτητές που έχουν και αξιοπρέπεια και ήθος και προσπαθούν να κάνουν την δουλειά τους με τον καλύτερο τρόπο χωρίς πράσινα ή κόκκινα γυαλιά. Αυτό και μόνο το στοιχείο θα πρέπει να μας κάνει όλους πιο αισιόδοξους και αύριο το βράδυ να μπούμε όλοι αποφασισμένοι στο Παλέ για να κερδίσουμε αυτήν την ομάδα και να κάνουμε μόλις από την πρώτη αγωνιστική ένα σημαντικό βήμα για την πρόκριση γιατί σε θεωρητικό επίπεδο η Κίμκι δύσκολα να χάσει κάποιο παιχνίδι είτε εντός είτε εκτός έδρας. Για αυτό λοιπόν μια νίκη μας δίνει κατευθείαν προβάδισμα για την συνέχεια. Το ότι η Κίμκι ως τώρα είναι αήττητη στον θεσμό μόνο τυχαίο δεν είναι μιας και διαθέτει πολλούς αξιόλογους παίκτες και μια υπεροπλία σε όλες τις θέσεις. Πολλά ψηλά κορμιά και παίκτες που ξέρουν ακριβώς τον ρόλο τους μέσα στο γήπεδο. Μοναδικός τρόπος για να τους αντιμετωπίσουμε είναι από το ξεκίνημα να αρχίσουμε αυτήν την πιεστική  άμυνα που χαρακτηρίζει το παιχνίδι μας  ώστε να μην τους επιτρέψουμε να βρουν ρυθμό και να κάνουν το παιχνίδι.  Κάτω από το καλάθι θα χρειαστούν οπωσδήποτε 2 παίκτες πάνω στους Λόντσαρ και Μοζγκοφ όταν θα παίρνουν την μπάλα γιατί αλλιώς  εκμεταλλευόμενοι και μόνο το ύψος τους είναι ικανοί και οι 2 να μας κερδίσουν μόνοι τους. Το ξεκίνημα του αγώνα θα είναι πολύ σημαντικό για αυτό και όσοι βρεθούμε στο Παλέ θα πρέπει να βγάλουμε τα σωθικά μας σε κάθε επίθεση των Ρώσων.  Από τις δηλώσεις τους φαίνεται να γνωρίζουν πολύ καλά ποιος είναι ο ΑΡΗΣ και ο κόσμος του και έρχονται προετοιμασμένοι για ένα πολύ δυνατό παιχνίδι. Ας μην τους απογοητεύσουμε λοιπόν και ας τους δώσουμε όλοι μαζί,  προπονητής - παίκτες  και κόσμος κάτι για να μας θυμούνται! ΑΡΗ ΕΣΥ ΕΣΥ ΕΣΥ ΘΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙΣ!

και για να μην ξεχνιόμαστε ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ!

Το ότι ο ΑΡΗΣ  δεν έχει την ποιότητα ως ομάδα που έχει ο Παναθηναϊκός είναι κάτι που όλοι θα συμφωνήσουμε παρόλα αυτά η αντίδραση των παικτών μας στα τελευταία 2' όταν  μας  πίεσαν ασφυκτικά ήταν τουλάχιστον για γέλια. Δεν μπορώ να θυμηθώ πιο αστείο τρόπο μη διεκδίκησης της νίκης σε άλλο αγώνα... 4 με 5 βλακώδη λάθη στις τελευταίες κρίσιμες επιθέσεις νομίζω αποτυπώνει στο απόλυτο την μεγαλύτερη αδυναμία του φετινού ΑΡΗ. Αυτό το καταραμένο δίλεπτο στο τέλος μας έχει στοιχίσει φέτος 7 νίκες με τις περισσότερες από αυτές να έχουμε εμείς το πάνω χέρι και τελικά να φεύγουμε ηττημένοι. Σίγουρα η απειρία παικτών σαν τον Μαυραϊδή  όπου ήταν η μοναδική επιλογή του Β.Αλεξανδρή στο τέλος λόγω των 5 φάουλ του Τζέιμς και τον τραυματισμό του Βεργίνη έπαιξε τον ρόλο της αλλά για εμένα το πρόβλημα είναι η έλλειψη ενός παίκτη ηγέτη όπου θα θέλει την μπάλα όταν αυτή η καίει και όχι να την διώχνει από πάνω του σαν βόμβα έτοιμη να σκάσει. Γιατί μπορεί ο Μαυραϊδής να δικαιολογείται αλλά για τους υπόλοιπους δικαιολογία δεν υπάρχει παρά μόνο ότι αυτές είναι οι δυνατότητες τους. Παρόλα αυτά δεν πρέπει να είμαστε τόσο σκληροί με την ομάδα. Βρήκαμε μπροστά μας τον χειρότερο Παναθηναϊκό της τελευταίας δεκαετίας, στηριχθήκαμε στην καλή μας άμυνα(αυτή που δεν είδαμε στα προηγούμενα 4 παιχνίδια)  και παρά το μέτριο παιχνίδι μας επιθετικά  καταφέραμε όχι απλά να είμαστε μέσα στην διεκδίκηση της νίκης αλλά πλησιάζοντας προς το φινάλε να έχουμε και τον πρώτο λόγο.  Εδώ βέβαια όταν η μπάλα καίει λογικό είναι ο Παναθηναϊκός να ξέρει πολύ καλύτερα το τι πρέπει να κάνει για να φθάσει στην νίκη. Να ήταν όμως μόνο αυτό ο σημερινός ΑΡΗΣ μόνο με το πάθος κάποιων παικτών σαν τον Κεϊρούς θα ήταν αρκετό για να κερδίσουμε αυτήν την ομάδα που είχαμε απέναντι μας. Δυστυχώς όμως όταν παίζεις κόντρα σε ομάδες σαν τον Παναθηναϊκό θα πρέπει να υπολογίζεις και τους αστάθμητους παράγοντες όπως είναι οι 3 διαιτητές. Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι στο τέταρτο δεκάλεπτο ο Παναθηναϊκός θα κέρδιζε από πολύ νωρίς το δικαίωμα των βολών ώστε να μπορέι να κάνει το αγαπημένο του παιχνίδι, αυτό που έχει χαρακτηρίσει την ομάδα του Ομπράντοβιτς, αυτό από την γραμμή των βολών. 1' και 10'' ήταν αρκετά για να σφυρίξουν οι διαιτητές 4 φάουλ στον ΑΡΗ μας και ο Παναθηναϊκός να παίξει με άλλον αέρα στην τελευταία κρίσιμη περίοδο κάτι που κατά περίεργο λόγο δεν έγινε στα προηγούμενα δεκάλεπτα. Φυσικά και στο τέλος παρά τα λάθη των παικτών μας δεν υπήρχε και περίπτωση να τολμήσει να σφυρίξει κάποιος από τους 3 υπέρ του ΑΡΗ μας σε αντίθεση με άλλες φάσεις όπου ο ένας διαιτητής διόρθωνε τον άλλο τον ανόητο που τόλμησε να σφυρίξει υπέρ του ΑΡΗ... Φυσικά αυτά δεν είναι δουλειά του Ομπράντοβιτς να τα κρίνει ή να βρει τρόπους να τα διορθώσει αλλά από την προσέλευση των οπαδών της ομάδος του στο γήπεδο θα έπρεπε να καταλάβει ότι μάλλον οι αμέτρητοι τίτλοι που έχει κατακτήσει δεν τους γοητεύουν και πολύ και αυτό είναι κάτι που θα έπρεπε να τον προβληματίσει τόσο τον ίδιο όσο και τους εργοδότες του και να μην μας πουλάει μπαρούφες περί μεγάλης ομάδας κτλ κτλ όταν του ζητάνε να σχολιάσει την διαιτησία... Σας έχουν πάρει όλοι χαμπάρι και εσείς σφυρίζετε αδιάφορα. Καλώς ή κακώς ήμασταν προετοιμασμένοι για κάτι τέτοιο μιας και είναι γνωστός ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν ΕΣΑΚΕ και ΚΕΔ και πως προστατεύουν τους "μεγάλους" εξ Αθηνών. Όταν ο Β.Αλεξανδρής στην αρχή της χρονιάς είχε πει κάνετε λίγο υπομονή και θα δείτε αποτελέσματα οι περισσότεροι δεν τον είχαν πιστέψει και όμως φάνηκε ότι μέσα από την σωστή δουλειά ο ΑΡΗΣ έγινε μια άκρως ανταγωνιστική ομάδα όπου για να τον κερδίσουν ακόμη και ομάδες του επιπέδου του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού χρειάζονται "χείρα βοηθείας". Κάπως έτσι και τώρα ο Β.Αλεξανδρής δηλώνει ότι πρέπει να κάνουμε υπομονή και σύντομα θα δούμε αυτήν την ομάδα παιχνίδια που φτάνουν σε οριακό σημείο και χάνονται στις λεπτομέρειες τελικά να τα κερδίζουμε. Δεν μπορώ να πω ότι είμαι τόσο αισιόδοξος γιατί πιστεύω ότι λείπει ο ηγέτης που χρειάζεται για να σηκώσει την ομάδα στα κρίσιμα λεπτά αλλά εύχομαι ολόψυχα όπως μας διέψευσε ο Αλεξανδρής και οι παίκτες του για τον ΑΡΗ που νομίζαμε ότι θα δούμε φέτος έτσι να μας διαψεύσει και σε αυτό.

Τέλος θέλω να αναφερθώ στον κόσμο που ήρθε σήμερα στο Παλέ και έφυγε εκνευρισμένος και απογοητευμένος. Νομίζω ότι είναι ολοφάνερο ότι υπάρχει πολύς κόσμος που θέλει μόνο ένα μικρό σπρωξιματάκι για να έρθει στο γήπεδο. Αργά ή γρήγορα θα γίνει και αυτό και το Παλέ θα ξαναγίνει η έδρα που ξέραμε. Είναι κρίμα πάντως μέσα από αυτόν τον κόσμο και ενώ γίνεται τεράστια προσπάθεια από τον  Β.Αλεξανδρή και τους παίκτες του να υπάρχει πάντα μια μικρή μειοψηφία που προκειμένου να κάνει το κομμάτι της είναι διατιθεμένη  να ισοπεδώσει τα πάντα. Άνθρωποι του ΑΡΗ μας που κάνουν απλά την δουλειά τους προπηλακίζονται, "μόνιμοι" κάτοικοι του Παλέ συνΑρειανοί μας  γίνονται στόχος απο συνΑρειανούς μας και αναζήτηση αφορμής για συγκρούσεις και επεισόδια  με όποιον βλέπουμε μπροστά μας είναι κάποια ήθη και έθιμα νέας γενιάς που πολλοί από εμάς δυσκολευόμαστε να συνηθίσουμε και κάθε φορά που τα βλέπουμε γεμίζουμε με απογοήτευση και θλίψη... Ένα μπράβο στον Γ.Δαμιανίδη που δεν έμεινε αμέτοχος και πρόλαβε ένα "έγκλημα" ανάλογο με εκείνο κόντρα στον Ηρακλή όπου ο ΑΡΗΣ είχε τιμωρηθεί για 4 αγωνιστικές έτσι απλά γιατί το ήθελαν κάποιοι. Ελπίζω κάποια στιγμή να καταλάβει τόσο αυτός όσο και ο Θ.Τζεβελέκης ότι μας αξίζει ένας καλύτερος ΑΡΗΣ, χωρίς προβλήματα και μέλλον και να αφήσουν την ομάδα να πάρει τον δρόμο της... ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Ο Παναθηναϊκός φέτος δεν είναι αχτύπητος και αυτό φαίνεται τόσο από τις εμφανίσεις του στην Ευρώπη όσο και από τις εμφανίσεις του στην Ελλάδα όπου εκτός από την ήττα από την Καβάλα, σε Ρέθυμνο και Ρόδο ίδρωσε μέχρι να φθάσει στην νίκη.  Αν και το παραπάνω είναι λιγάκι περιττό νομίζω ότι καλό είναι να το αναφέρουμε για αυτούς που αρέσκονται στην συντήρηση αυτής της αρρωστημένης νοοτροπίας που έχουν περάσει οι "νοικοκυραίαοι" στον σύλλογο μας που θέλει τον ΑΡΗ να χάνει αυτά τα παιχνίδι με κατεβασμένα χέρια μιας για τον λόγο ότι οι αντίπαλοι μας έχουν πολλαπλάσιο μπάτζετ από εμάς... Φέτος με την παρουσία του Β.Αλεξανδρή αλλά και την έλευση κάποιων παικτών με διάθεση για μπάσκετ και διάκριση φαίνεται να υπάρχει αλλαγή νοοτροπίας και όρεξη για μεγάλα παιχνίδια-πρόκληση σαν και αυτά κόντρα στον Παναθηναϊκό, τον Ολυμπιακό αλλά και την Κίμκι που είναι αντίπαλοι με μεγάλη δυναμική. Ως τώρα ο ΑΡΗΣ μας αντιμετώπισε 2 φορές τον Ολυμπιακό εντός και 1 τον Παναθηναϊκό χωρίς επιτυχία αλλά νομίζω ότι με εξαίρεση το παιχνίδι του κυπέλλου που ήταν μόλις στο ξεκίνημα της σεζόν η ομάδα έδειξε εξαιρετικό πρόσωπο και κανονικά αν δεν υπήρχαν αυτά τα "κοράκια" θα μετρούσαμε μια νίκη παραπάνω. Ακόμη και στο ΟΑΚΑ  η ομάδα μας είχε παλέψει και αντισταθεί για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα. Από τότε πολλά έχουν αλλάξει και ο ΑΡΗΣ μας έχει αποδείξει ότι όταν παρουσιάζει το καλό του πρόσωπο στο παρκέ είναι ικανός για τα πάντα. Αν λοιπόν σε αυτό το καλό πρόσωπο που το είδαμε σε πάρα πολλά παιχνίδια προσθέσουμε και την ώθηση του κόσμου που ανεξάρτητα από το αν θα είναι γεμάτο ή όχι το γήπεδο θα δώσει στην ομάδα τότε σίγουρα μπορούμε να πετύχουμε μια πάρα πολύ σημαντική νίκη που την έχουμε ανάγκη για πολλούς λόγους. Το παιχνίδι θα κριθεί στην άμυνα κυρίως κάτω από το καλάθι και στο πόσο γρήγορα τα "κοράκια" θα φορτώσουν τους ψηλούς μας με φάουλ. Αν καταφέρουμε να περιορίσουμε τον Μπατίστ αλλά και γενικότερα το παιχνίδι του Παναθηναϊκού κοντά στο καλάθι τότε έχουμε πολλές ελπίδες για να πάρουμε μια νίκη κόντρα στα προγνωστικά. Θετική η επιστροφή του Ντέιβις μιας και ο Κεϊρούς έχει τεράστια σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του και χρειάζεται να κάθεται και λίγο στον πάγκο για να "καθαρίζει" το μυαλό του.  Φυσικά θα πρέπει οι παίκτες μας να παρουσιαστούν συγκεντρωμένοι και όχι χαλαροί όπως στα τελευταία 4 παιχνίδια για το Ελληνικό πρωτάθλημα. Υπήρχε μια κοιλιά που την είχαμε διαπιστώσει όλοι, δεν μπορούμε να ξέρουμε αν το οικονομικό ήταν ο λόγος αλλά το θετικό είναι ότι σε αυτό το παιχνίδι οι Έλληνες θα αγωνιστούν με "γεμάτες τσέπες" μιας και έφθασε η πρώτη δόση από τα τηλεοπτικά όπου και μοιράστηκε στους Έλληνες παίκτες που δεν είχαν πάρει ούτε Ευρώ για την φετινή χρονιά. Βέβαια εδώ θέλω να ξεκαθαρίσω το αυτονόητο που δεν διάβασα πουθενά στα ρεπορτάζ σχετικά με τις πληρωμές προς τους παίκτες ότι οι Έλληνες παίκτες απλά πήραν κάποια χρήματα  σε σχέση με το απόλυτο τίποτα που είχαν εισπράξει ως τώρα επομένως αναφορές για συνέπεια της διοίκησης και γεμάτες τσέπες εκτός εισαγωγικών είναι εντελώς άστοχες. Όπως επίσης θεωρώ άστοχες τις επισημάνσεις αρκετών συνΑρειανών μας για την απουσία του κόσμου από το γήπεδο και τα ελάχιστα εισιτήρια. Όταν έχουμε φθάσει στο σημείο να μην θέλει κανείς να κάτσει δίπλα στον πρόεδρο της ΚΑΕ ΑΡΗΣ και ο προπονητής της ομάδος να αφήνει υπονοούμενα για τους λόγους που η πλειοψηφία του κόσμου δεν έρχεται στο Παλέ φωτογραφίζοντας τον κ.Δαμιανίδη με τον πιο κομψό τρόπο που θα μπορούσε να πει κάτι τέτοιο για τον εργοδότη του τότε όλα τα άλλα απλά είναι περιττά... Αν κόπτεται ο κ.Δαμιανίδης και οι φίλοι του για το αν γεμίζει το Παλέ ή όχι ας κάνει πέρα να δούμε τελικά ποιοι είναι οι λόγοι που ο ναός μας έχει ερημώσει... Κατά τα άλλα όσοι μέσα σας χτυπάει ακόμη δυνατά η καρδιά του Αυτοκράτορα και όλα τα υπόλοιπα τα βάζετε σε δεύτερη μοίρα τότε ο δρόμος για το Παλέ είναι γνωστός. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

και για να μην ξεχνιόμαστε ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Τέταρτο συνεχόμενο παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ μας δεν ήταν αυτός που έπρεπε και θύμισε σε μεγάλο βαθμό το άσχημο ξεκίνημα της σεζόν που μας έχει στοιχίσει βαθμολογικά. Ευτυχώς σήμερα η κακή παρουσία της ομάδος δεν μας στοίχισε και πήραμε μια νίκη που ήταν εντός προγράμματος όπως σχεδόν κάθε παιχνίδι μέσα στο Παλέ. Το γεγονός όμως ότι απέναντι σε έναν αντίπαλο με τόσα προβλήματα, εμφανώς αποδυναμωμένο σαν το Περιστέρι καταφέραμε να το κάνουμε ντέρμπι και να κριθεί ουσιαστικά σε 2-3 επιθέσεις στο τέλος δικαιολογημένα προβληματίζει όλους όσους βρέθηκαν στο γήπεδο(και όχι μόνο) για το αν τελικά αυτή η ομάδα μπορεί να σταθεροποιηθεί σε υψηλά επίπεδα απόδοσης σύμφωνα με τις δυνατότητες που μας έχει δείξει ότι της έχει ή και φέτος έχουμε να κάνουμε με μια ομάδα που σε κάθε παιχνίδι θα υπάρχει ένα τεράστιο ερωτηματικό σχετικά με το πως θα αποδώσουν οι παίκτες μας. Ιδίως το κομμάτι της άμυνας που έχει να κάνει καθαρά με την διάθεση και το πάθος των παικτών είναι κάτι που θα έπρεπε να το βλέπουμε σε κάθε παιχνίδι και όχι όταν βρίσκουμε τα σκούρα στην προσπάθεια να καλύψουμε διαφορές και να ξαναμπούμε στο παιχνίδι όπως γίνεται τον τελευταίο καιρό. Γνωρίζουμε ότι ο φετινός ΑΡΗΣ έχει χτιστεί σχεδόν από το μηδέν, γνωρίζουμε ότι υπάρχουν αρκετοί νέοι και άπειροι παίκτες στο ρόστερ, γνωρίζουμε ότι υπάρχουν τεράστια οικονομικά προβλήματα και μια αβεβαιότητα που σε μεγάλο βαθμό μπορεί να επηρεάζει τους παίκτες και το τεχνικό τιμ. Είναι κρίμα όμως αυτό το καλό που φάνηκε να δημιουργείται από τον Β.Αλεξανδρή και τους παίκτες του ξαφνικά να χαθεί.  Τα παιχνίδια που ακολουθούν είναι πολύ σημαντικά και σε μεγάλο βαθμό θα καθορίσουν τους στόχους της ομάδος για την συνέχεια της χρονιάς. Αν ο ΑΡΗΣ παρουσιαστεί σε αυτά τα παιχνίδια παθιασμένος και συγκεντρωμένος τότε μπορεί να πετύχει πολλά αλλά με το πρόσωπο που δείχνουμε στα τελευταία παιχνίδια αμφιβάλλω αν θα μπορέσουμε να πετύχουμε έστω και μια νίκη στα παιχνίδια που ακολουθούν με αντιπάλους που σίγουρα είναι πολύ πιο δυνατοί από ότι το Περιστέρι που μας ζόρισε σήμερα.  Δεν μπορώ να καταλάβω την εμμονή στα 3ποντα, δεν μπορώ να καταλάβω την αδράνεια σημαντικών παικτών στην άμυνα όταν στην επίθεση δείχνουν σε συνεχή εγρήγορση. Πέρα από κάποιες καλές στιγμές των Μπόγρη, Ταπούτου και Μαυραϊδή δεν νομίζω ότι μπορούμε να κρατήσουμε τίποτα παραπάνω από το παιχνίδι. Ως ένα σημείο στα θετικά μπορούμε να βάλουμε και την αντίδραση της ομάδος στο τελευταίο δίλεπτο όπου ως τώρα σε πολλά παιχνίδια είδαμε νίκες να χάνονται μέσα από τα χέρια μας με βλακώδη τρόπο. Αυτό που με στεναχωρεί είναι ότι πριν αρχίσει αυτή η κοιλιά σχεδόν κάθε παιχνίδι της ομάδος ανεξάρτητα από τον αντίπαλο ή το τελικό αποτέλεσμα  ήταν απολαυστικό σε αντίθεση με τα τελευταία όπου αρχίζουν πάλι οι πόνοι στα μάτια και το μόνο που μας μένει είναι να λέμε ευτυχώς που κερδίσαμε αν τελικά έρθει η νίκη αλλιώς μας μένει μόνο ο πονοκέφαλος...  Εδώ θα ξαναεπαναλάβω ότι σίγουρα και το οικονομικό παίζει το ρόλο του γιατί δεν ξέρουμε πως επηρεάζει κάθε αθλητή το συγκεκριμένο θέμα.  Κάτι που λογικά θα έπρεπε να επιληφθεί η διοίκηση της ομάδος και  αν δεν μπορεί να κάνει  αυτό που δήκωσε ο πρόεδρος της, δηλαδή "να φύγει τρέχοντας"  και να πάρει και τα φιλαράκια του μαζί και ας αφήσουν τον κ.Γεωργούλη να μας δείξει και αυτός τι μπορεί να κάνει... Το έργο των νοικοκυραίων το είδαμε και το βλέπουμε ακόμη άρα αν και ο κ.Γεωργούλης αποδειχθεί αναξιόπιστος θα είναι άλλος ένας συνΑρειανός μας που τον εμπιστευτήκαμε και μας κορόιδεψε. Σταματήστε να βάζετε εμπόδια, δεν είστε σε θέση ούτε να κρίνετε άλλους Αρειανούς παράγοντες και ούτε να ζητάτε την εμπιστοσύνη μας. Η παρουσία σας μόνο κακό κάνει και αυτό φαίνεται από τον αντιπρόσωπο σας στα επίσημα που κάθεται απελπιστικά μόνος... ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Ειλικρινά ώρες ώρες με αυτά που διαδραματίζονται στον χιλιοταλαιπωρημένο σύλλογο μας σου έρχεται να βγεις στους δρόμους και να ουρλιάζεις από τα νεύρα σου. Για τον πρόεδρο της ΚΑΕ ΑΡΗΣ, τους παρατρεχάμενους του, την "σύμπνοια" που υπάρχει σε ολόκληρο τον σύλλογο που περιστρέφεται γύρω από συγκεκριμένο "άξονα" έχουμε αναφερθεί αμέτρητες φορές, τονίζοντας ότι δεν τρώμε το κουτόχορτο που θέλουνε να μας ταΐσουν και ότι έχουμε 2 δράμια μυαλό για να κρίνουμε όλα αυτά που συμβαίνουν. Αυτό όμως που πραγματικά με εξοργίζει είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι που κρατάνε δέσμιο τον ΑΡΗ μας ώρες ώρες ξεχνιούνται και χάνονται οι ίδιοι μέσα στον "εικονικό κόσμο" που έχουν χτίσει στην προσπάθεια τους να μας πείσουν ότι όλα λειτουργούν σωστά και ότι αυτοί είναι οι σωτήρες που πρέπει να τους ευγνωμονούμε. Μόνο έτσι μπορεί να ερμηνευτεί η προκλητική συνέντευξη του Γ.Δαμιανίδη στην εφημερίδα Goal που με περίσσιο θράσος δήλωσε για ακόμη μια φορά ότι δεν υπήρχε καμία σοβαρή πρόταση, οι άνθρωποι που έδειξαν κάποιο ενδιαφέρον δεν ήταν έτοιμοι να διοικήσουν και δεν είχαν συγκεκριμένα στοιχεία να παρουσιάσουν... Ευτυχώς αυτήν την φορά ο κ.Γεωργούλης δεν άντεξε και ξέσπασε ζωντανά στα Αθλητικά Νέα 98.7 χαρακτηρίζοντας 100% αναληθή όλα αυτά που είπε ο κ.Δαμιανίδης και έριξε φως στο όλο θέμα επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά στο απόλυτο την φοβία μας ότι ο Γ.Δαμιανίδης και οι "φίλοι" του δεν θέλουν να φύγουν από τον ΑΡΗ και χρησιμοποιούν την ομάδα απλά για να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς τους. Για πλήρη φάκελο-πρόταση μίλησε ο κ.Γεωργούλης, για απαλλαγή του κ.Δαμιανίδη από τις προσωπικές εγγυήσεις που έχει δώσει, καταβολή των χρημάτων που έχει βάλει στην ΚΑΕ σύμφωνα με τα λεγόμενα του(οι καρτέλες που λέγαμε...) με επίσημα συμφωνητικά και όχι στα λόγια, για διευθέτηση όλων των οικονομικών εκκρεμοτήτων της ΚΑΕ που τους έχουν γνωστοποιηθεί θέτοντας μόνο ως όρο την νομική δέσμευση των μετόχων και του κ.Δαμιανίδη ότι θα αναλάβουν την ευθύνη για τυχόν οικονομικές τρύπες που πιθανόν εμφανισθούν στα ξαφνικά και δεν αναφέρονται στα οικονομικά στοιχεία που τους έχουν δοθεί. Τόνισε ότι για  όλα αυτά υπάρχουν  αποδεικτικά φαξ που έχουν σταλθεί,  καταγεγραμμένα  στοιχεία και ένας πλήρης φάκελος που δόθηκε και στον κ.Σαουρίδη
(αφού έκραξε δημόσια τον κ.Γεωργούλη που προσέγγισε τους πιστωτές) ώστε να εκτιμήσει και αυτός την επίσημη πρόταση και να βοηθήσει ώστε να επιτευχθεί η συμφωνία.   Σύμφωνα με τον κ.Γεωργούλη πιθανός λόγος για το "ναυάγιο" μπορεί να είναι οικονομικά ανοίγματα που δεν τους έχουν γνωστοποιηθεί, "αμαρτίες" του παρελθόντος(αναφέρθηκε στα χρήματα από την μεταγραφή του Μάσεϊ χωρίς να διευκρινιστεί κάτι συγκεκριμένο), ο φόβος της επιτυχίας μιας άλλης διοίκησης που θα έδειχνε πόσο κακό έκαναν όλα αυτά τα χρόνια  και η αγάπη για την καρέκλα... Επίσης αναφέρθηκε και στον κάλεσμα που έγινε στην συνέχεια προς το πρόσωπο του ώστε να βοηθήσει την ομάδα στις δύσκολες οικονομικές στιγμές που περνάει και τόνισε την αρνητική του απάντηση προτρέποντας τόσο τον κ.Δαμιανίδη όσο και τον κ.Τζεβελέκη που δήλωσε ότι επιστρέφει να διοικήσουν μόνοι τους όπως επιθυμούν...  Ακόμα χαρακτήρισε αστείους τους ενδοιασμούς για τα ονόματα  των μελών της διοίκησης πρωτοδικείου που θα πρότεινε και προσβολή προς το πρόσωπο του που χρόνια τώρα έχει τεράστια συνεισφορά στον σύλλογο και όλοι τον γνωρίζουν ποιος είναι και ποια είναι η οικονομική του επιφάνεια. Από τα πιο σημαντικά σημεία του ξεσπάσματος του κ.Γεωργούλη ήταν η σιγουριά  με την οποία μίλησε για την προοπτική που θα είχε ο ΑΡΗΣ μας αν άλλαζε η κατάσταση στα διοικητικά. Σε 3 χρόνια ο ΑΡΗΣ θα ήταν εκεί που αξίζει και προβλήματα σαν τα σημερινά θα είχαν λυθεί άμεσα. Χαρακτηριστική η ατάκα του αναφερόμενοςστον κ.Τζεβελέκη που είπε ότι με 6 εκ. ευρώ χρέη τον ΑΡΗ δεν θα τον είχε στο τοπ 16 της Ευρωλίγκας αλλά κάθε χρόνο στο φάιναλ φορ...  Όσοι άκουσαν τον κ.Γεωργούλη νομίζω κατάλαβαν υπό τι καθεστώς λειτουργεί ο μπασκετικός ΑΡΗΣ και τι σκοπούς έχουν οι άνθρωποι που τον διοικούν. Όσο για τον πρόεδρο του S3 που αποδεδειγμένα είναι ανακατεμένος σε όλη αυτήν την ιστορία και αρκετές φορές δημόσια πήρε ξεκάθαρη θέση υπέρ του κ.Δαμιανίδη πλέον όταν θα ακούμε το διάγγελμα του θα ξέρουμε ότι έχει πλήρη γνώση της κατάστασης μιας και έχει διαβάσει την πλήρη πρόταση της πλευράς  Γεωργούλη  και το "In Damianidis We Trust"  έχει τους λόγους του.  Σταματήστε να ρίχνετε ευθύνες στον κόσμο που έχετε διώξει από το Παλέ, σταματήστε να εξευτελίζετε τον ΑΡΗ με απλήρωτους παίκτες, με προσφυγές, με αγωνία πριν από κάθε ταξίδι εκτός έδρας και αφήστε επιτέλους την ομάδα  να ανασάνει όσο είναι καιρός πριν τα πράγματα γίνουν χειρότερα και μη αναστρέψιμα. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Την ομάδα του Περιστερίου θα αντιμετωπίσει την Τετάρτη το απόγευμα(18.00) στο Παλέ η αγαπημένη μας ομάδα σε μια προσπάθεια να πάρει 2 σημαντικούς βαθμούς αλλά και να ανασυνταχθεί ενόψει της δύσκολης συνέχεια σε Ευρώπη και Ελληνικό πρωτάθλημα. Δεν γνωρίζω αν είναι ένα απλό ντεφορμάρισμα, χαλάρωση λόγω εορτών η υπερεκτίμηση της αναγνώρισης της προσπάθειας που γίνεται από την φετινή ομάδα υπό πραγματικά αντίξοες συνθήκες αλλά είναι γεγονός πως στα τελευταία 3 παιχνίδια ο ΑΡΗΣ δεν ήταν αυτός που έπρεπε. Οι 92 πόντοι από τον μπαογκ, οι 42 πόντοι στο ημίχρονο από το Μαρούσι και οι 88 πόντοι από το Ρέθυμνο αποδεικνύουν ότι ο ΑΡΗΣ σταμάτησε να κάνει αυτό που έκανε στα παιχνίδια που σηματοδότησαν την αγωνιστική του άνοδο πετυχαίνοντας συνεχόμενες νίκες σε Ελλάδα και Ευρώπη. Η πιεστική άμυνα για σχεδόν 40' είναι το μεγάλο όπλο αυτής της ομάδος που όπως φαίνεται έχει ξεχαστεί... Για την επιτακτική ανάγκη της νίκης κόντρα στο Περιστέρι δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Ήδη έχουν γίνει στραβοπατήματα, ήδη έχουν χαθεί αρκετές ευκαιρίες για ανάκαμψη επομένως περιθώρια για απώλειες δεν υπάρχουν ιδίως μέσα στην έδρα μας απέναντι σε έναν αντίπαλο που δείχνει να βρίσκεται σε άσχημη κατάσταση. Μπορεί όλοι να μιλάμε για το πάθος που δείχνει αυτή η ομάδα αλλά ήττες σαν και αυτές των τελευταίων αγωνιστικών και κυρίως με τον τρόπο που έρχονται δύσκολα χωνεύονται. Σίγουρα ο Β.Αλεξανδρής έχει διαπιστώσει ότι οι παίκτες του δείχνουν σημάδια χαλάρωσης και η επαναφορά τους σε φουλ ρυθμούς θα είναι το βασικό ζητούμενο πέρα από την νίκη στο αυριανό παιχνίδι. Αν ο ΑΡΗΣ είναι αυτός που πρέπει τότε δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από κανένα Περιστέρι αλλά και από τις περισσότερες ομάδες της Α1.  Η ομάδα χρειάζεται τον κόσμο δίπλα της αλλά καλώς ή κακώς υπάρχει αρκετός κόσμος που περιμένει να δει και κάποια θετικά αποτελέσματα να συνδυάζονται με καλές εμφανίσεις ώστε να έρθει πιο κοντά. Για όλους τους υπόλοιπους η παρουσία μας στο Παλέ και αύριο είναι αυτονόητη όπως και στα ευρωπαϊκά παιχνίδια όπου σύμφωνα με τα ρεπορτάζ δεν υπάρχει η αναμενόμενη ανταπόκριση. Στο χέρι του Β.Αλεξανδρή και των παικτών του είναι να αναγκάσουν τον κόσμο να έρθει.  Νίκη και καλή εμφάνιση για να γουστάρουμε λιγάκι και να "ζεσταθούμε" και εμείς για την συναρπαστική συνέχεια με παιχνίδια φωτιά! Όλοι στο Παλέ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!