Σε χθεσινό μας άρθρο αναφερθήκαμε στην υποκρισία που διακατέχει την ΟΔΚΕ, την ΚΕΔ αλλά και όλους όσους  τάχα κόπτονται για την πρόοδο του μπάσκετ στην χώρα μας... Όλα καλά και ωραία αρκεί να μην προσπαθήσει να μπει κανείς στα χωράφια τους ή να αμφισβητήσει την εξουσία τους. Το τι είναι σωστό, δίκαιο και βοηθάει το δύσμοιρο μπασκετάκι όπως το έχουν καταντήσει όλοι αυτοί περνάει σε δεύτερη μοίρα. Την σκυτάλη από την ΟΔΚΕ πήρε αυτή τη φορά ο συμπολίτης και με μια μεγαλοπρεπέστατη κυβίστηση ξαφνικά από ωραίος και άνετος που θέλει να κερδίζει μέσα στο γήπεδο αποφάσισε να πάρει τον ρόλο του θύματος της όλης υπόθεσης. Βλέπετε ο οικονομικός και αγωνιστικός στραγγαλισμός του ΑΡΗ είχε βολέψει τον συμπολίτη(και όχι μόνο) και τώρα που το ΑΣΕΑΔ βάζει τα πράγματα στην σωστή τους θέση οι ανησυχούντες ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια.

Απορίας άξιο πως γίνεται οι ίδιοι άνθρωποι της ΚΑΕ μπαογκ  που εξέφραζαν την συμπάθεια τους προς τους διοικούντες του ΑΡΗ τονίζοντας ότι και οι ίδιοι έχουν περάσει ανάλογες καταστάσεις εξαιτίας κάποιων λίγων ανεγκέφαλων... που βροντοφώναζαν ότι ήθελαν να κερδίσουν με 5000 κόσμο μέσα... που δεν είχαν το παραμικρό πρόβλημα να βγουν και να συνεχιστεί το παιχνίδι... τώρα βλέπουν σκανδαλώδεις αποφάσεις, δυσφήμηση του αθλήματος και σχέδιο υπέρ του ΑΡΗ με θύμα τον αδικημένο μπάογκ...  Εδώ είναι που κολλάει το "στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί" αλλά το να περιμένουμε από αυτήν την ομάδα και τους ανθρώπους που την εκπροσωπούν να σκεφτούν λιγάκι τα όργια που γίνονται αρκετά συχνά στο γήπεδο τους, την ανοχή των διαιτητών, τα κεκλεισμένων των θυρών με 500 άτομα, το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό που τέλειωσε μετά τα μεσάνυχτα, την "βόμβα" στον πάγκο του ΑΡΗ και άλλα πολλά τραγελαφικά που έχουμε δει στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας  και τουλάχιστον να κρατήσουν μια σιωπηρή στάση είναι πολυτέλεια. Ούτε φυσικά δεν σεβάστηκαν το γεγονός ότι η φιλοξενία προς τους ίδιους ήταν άψογη και ούτε για μια στιγμή στο παιχνίδι κανένας παίκτης, μέλος του τεχνικού τιμ ή της διοίκησης που ήταν στο Αλεξάνδρειο δεν αποδέκτης αντικειμένων ή κάποιου είδους τραμπουκισμού. Απλά επειδή ο Αναστόπουλος ξαφνικά αποφάσισε ότι τα γήπεδα πρέπει να είναι εκκλησία και η αρχή όπως πάντα πρέπει να γίνει από τον ΑΡΗ έπρεπε ο μπαογκ να πάρει μια υπερπολύτιμη νίκη στα χαρτιά και ο ΑΡΗΣ να χάσει από την δεύτερη αγωνιστική τους αγωνιστικούς του στόχους και τον οικονομικό του προγραμματισμό...

Τα "αντικειμενικά" ΜΜΕ της πόλης είναι αναμενόμενο ξαφνικά να αλλάξουν στάση όταν θίγεται η ομάδα που στηρίζουν με νύχια και με δόντια. Η ΟΔΚΕ κάτι έπρεπε να κάνει για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα των "παιδιών" της. Οι δημοσιοσχεσίτες της ΚΕΔ έπρεπε και αυτοί με την σειρά τους να κρατήσουν αποστάσεις για να μην στοχοποιηθούν από τα κέντρα αποφάσεων των "φίλων" τους.  Το να βλέπεις όμως τέτοιες συμπεριφορές από παράγοντες πρώην παίκτες που παρόλο που ήταν αντίπαλοι μας πάνω στο παρκέ αποτελούσαν και αυτοί κομμάτι από τις πιο ένδοξες ημέρες του Ελληνικού μπάσκετ είναι κάτι πολύ στενάχωρο. Και όλα αυτά στον βωμό μικροσυμφερόντων και μιας απέλπιδας προσπάθειας μπας και οι οπαδοί του συμπολίτη θυμηθούν ότι υπάρχει και τμήμα μπάσκετ. Εδώ να μου πεις έβαλαν οπαδικούς λαϊκισμούς πάνω από μια ανθρώπινη ζωή που χάθηκε άδικα... σε μια κωλοτούμπα για ένα παιχνίδι που ήθελαν να κερδίσουν στα χαρτιά θα κολλήσουν... 

ΥΓ. Αναμένω με αγωνία να δω την αντίδραση των συνδέσμων του συμπολίτη που τάχθηκαν κατά της διακοπής και τόνισαν ότι ο μπαογκ δεν θέλει να κερδίζει παιχνίδια στα χαρτιά.

ΥΓ2. Άστα να πάνε Μπάνε...

Το νέο στραπάτσο στη Ν.Σμύρνη μας αποσυντόνισε αρκετά και κάπως έτσι προσπεράμε την νέα πρόκληση από αυτά τα ανθρωπάκια με τα γκρι που υποτίθεται ότι κάνουν κάτι σαν "λειτούργημα" και είναι υπεύθυνοι για την ομαλή διεξαγωγή ενός αγώνα. Όσο ευχάριστη και αν μας ακούσθηκε η είδηση της συνέχισης του αγώνα με τον μπαογκ, δηλαδή η δικαίωση της διοίκησης της ΚΑΕ και του κόσμου του ΑΡΗ δεν παύει να μιλάμε για μια εντελώς ασυνηθίστη απόφαση για τα Ελληνικά δεδομένα. Μια απόφαση που ήρθε αρκετά καθστερημένα με τον ΑΡΗ αδίκως να "πληρώνει" και με το παραπάνω την ανεπάρκεια, επιπολαιότητα ή ακόμη και την σκοπιμότητα του διαιτητή Αναστόπουλου που αποφάσισε ότι παρά την παράλογη εκκένωση του γηπέδου ο αγώνας έπρεπε να διακοπεί. Αντί λοιπόν η ΟΔΚΕ να ασχοληθεί με την ουσία του προβλήματος και να προσπαθήσει με τους υπόλοιπους φορείς του αθλήματος να δουλέψουν προς την σωστή κατεύθυνση προτίμησε σαν κλασσικό κρατικοδίαιτο συνδικαλιστικό όργανο κάποιων βολεμένων να προσπαθήσει να στηρίξει τα μέλη της σχολιάζοντας μέσω ανακοίνωσης την απόφαση του ΑΣΕΑΔ που δικαίωσε τον ΑΡΗ!

Μιλόντας για σεβασμό προς το δικαστήριο και την απόφαση του τονίζει ότι είναι αδύνατο να γίνουν αντιληπτές οι συνθήκες ενός αγώνα σε μια δικαστική αίθουσα και μόνο οι διαιτητές έχουν την απαραίτητη τεχνογνωσία για το πότε πρέπει να διακοπεί ένας αγώνας... Με λίγα λόγια αυτά τα ανθρωπάκια που φροντίζουν κάθε ΣΚ ανεξάρτητα από το άθλημα να "σκοτώνουν" την διασκέδαση του κοσμάκη προσπαθώντας να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένα συμφέροντα ή να καλύψουν την ανεπάρκεια τους απαιτούν όχι μόνο να είναι οι απόλυτοι άρχοντες του αγώνα αλλά να μην κρίνονται κιόλας. Και πως να τους κρίνουμε εμείς που ήμασταν στο γήπεδο ή όλοι όσοι είδαν από την τηλεόραση όλα αυτά που δεν έγιναν στο Αλεξάνδρειο? Και αν φέρεις στο μυαλό σου μνήμες από παρόμοια παιχνίδια στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας ή στην Αθήνα και τον Πειραιά με παίκτες να σωριάζονται στο έδαφος από φωτοβαλίδες, διαιτητές να ματώνουν, τα ματ να δημιουργούν ανθρώπινες αλυσίες για προστασία και άλλα πολλά παρόμοια  τότε είναι να τρελαίνεσαι με το θράσος αυτών των ανθρώπων που θα έπρεπε να υπηρετούν το άθλημα και όχι να το καταδυναστεύουν.  Και δίπλα σε αυτούς της ΟΔΚΕ έχουμε και τους "δικούς μας". Τα δικά μας καμάρια της διαιτησίας που όταν σφάζεται ο ΑΡΗΣ όπως πχ. με τον Γκόντα στην Δράμα ή τον Χριστοδούλου που ήθελε instant replay για να σώσει τον γαύρο δεν χάνουν να βγουν εκ των υστέρων και με συμπαθητικά λογάκια σαν καλοί δημοσιοσχεσίτες να μας "δικαιώσουν" κατά κάποιο τρόπο. Πάντα όμως στα λόγια και ποτέ στις πράξεις. Τώρα όμως που ο ΑΡΗΣ για πρώτη φορά στα χρονικά δικαιώθηκε ως ένα βαθμό ο κ.Συμεωνίδης παραξενεύτηκε...Μάλιστα εκ των υστέρων αναρωτήθηκε μήπως πρέπει οι διαιτητές να τιμωρηθούν γιατί αν το ΑΣΕΑΔ λέει ότι ο αγώνας πρέπει να συνεχιστεί τότε μάλλον αυτό σημαίνει ότι οι διαιητές έκαναν λάθος.

Όταν υπάρχει επι χρόνια σε όλα τα λαοφιλή αθλήματα ένα κατεστημένο οι περισσότεροι φορείς και οι άνθρωποι που κινούνται μέσα σε αυτό σιχαίνονται την αλλαγή. Μια χαρά ήμασταν τόσα χρόνια... ο κάθε αστείος διαιτητής "ασελγούσε" εις βάρος του ΑΡΗ, καμιά φορά γκρινιάζαμε, έβγαινε και κανένας παράγοντας και μας έδινε εν μέρει δίκιο αλλά ως εκεί. Αυτή τη φορά πολλοί ήταν αυτοί που χαλάστηκαν και άρχισαν να αγχώνονται μήπως αυτή η απόφαση είναι απλά η αρχή. Φυσικά εμείς δεν είμαστε και τόσο αισιόδοξοι και την συγκεκριμένη απόφαση την βλέπουμε απλά ως μια θετική παρένθεση και τίποτα παραπάνω. Απλά ήταν τόσο προκλητικά λάθος η απόφαση του Αναστόπουλου που ίσως να μην άφησε πάτημα στους αθλητικούς δικαστές για να "σφραγίσουν" το έγκλημα. Ο ΑΡΗΣ έχει πολλά προβλήματα για να λύσει με τα περισσότερα από αυτά να αφορούν αποκλειστικά την οικογένεια του ΑΡΗ. Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτή τραγική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί εδώ και δεκαετίες με την ΕΟΚ, την ΟΔΚΕ, την ΚΕΔ κατά καιρούς τον ΕΣΑΚΕ και άλλους φορείς θα πρέπει να διαιωνίζεται για πάντα.

ΥΓ. Γιατί άραγε οι διαιτητές δεν γίνονται ανεξάρητοι επαγγελματίες και ανάλογα με τις επιδόσεις τους μέσα στο γήπεδο να ανταμείβονται ή να τιμωρούνται με μειωμένες αποδοχές; Από την μια διπλοθεσίτες και από την άλλη απροστάτευτοι; Ας αποφασίσουν τι θέλουν και ας μας το πουν.

ΥΓ2. Ναι κ.Συμεωνίδη οι διαιτητές της συγκεκριμένης αναμέτρησης έπρεπε να τιμωρηθούν γιατί με τέτοιες αποφάσεις καταστρέφουν το άθλημα και προκαλούν ακόμη και τους πιο ήρεμους οπαδούς.

Ούτε το "καμπανάκι κινδύνου" από τον Κολοσσό Ρόδου αλλά και ούτε και η ευχάριστη είδηση από το ΑΣΕΑΔ για την συνέχιση του αγώνα με τον μπαογκ ήταν αρκετά για να σταματήσουν την αγωνιστική κατρακύλα του ΑΡΗ πάνω στο παρκέ. Και αν οι ήττες από την αδύναμη Αμαλιάδα και Κολοσσό δεν "έπεισαν" ότι υπάρχει πρόβλημα στην ομάδα τότε μάλλον η σημερινή ήττα από μια ομάδα που στήθηκε μετά την έναρξη του πρωταθλήματος με συνοπτικές κινήσεις μάλλον έπεισε και τους ελάχιστους εναπομείναντες που δεν ήθελαν να δουν το τεράστιο πρόβλημα που υπάρχει στον φετινό ΑΡΗ.

Ο αγώνας θύμισε πολύ τον αγώνα με τον Κολοσσό. Νωθρό ξεκίνημα, τραγική άμυνα, χωρίς πλάνο στην επίθεση και περίεργες αλχημείες από τον Πρίφτη με αποτέλεσμα ο Πανιώνιος να πάρει από την αρχή προβάδισμα και ο ΑΡΗΣ να κηνυγάει στο σκορ. Το σκάουτινγκ του αντιπάλου για ακόμη μια φορά απουσίαζε και ο Χάνκοκ με τον Μούρτο προσωπικό αντίπαλο βρήκε την ευκαιρία να στησει το δικό του πάρτι. Ο Βεζένκοφ έμοιαζε απελπιστικά μόνος και με την άμυνα του Πανιωνίου να προσαρμόζεται συχνά πάνω του ο νεαρός ήταν αρκετά άστοχος. Ο Ρίντ παρόλο που έδειχνε να μπορεί να δώσει λύσεις αγωνίστηκε σχετικά λίγο ενώ ο Αντεγκμπόγιε χρησιμοποιήθηκε μόλις για 9 λεπτά από τον Πρίφτη. Το 39-42 έδωσε ελπίδες για νίκη αλλά ο ΑΡΗΣ γρήγορα μα υπενθύμισε το πόσο κακός είναι.

Η ομάδα φαίνεται να έχει καταρρεύσει ψυχολογικά πριν καν βγει ο πρώτος γύρος. Ο Πρίφτης όχι μόνο δείχνει απίστευτες εμμονές με συγκεκριμένους παίκτες αλλά και ανήμπορος να βοηθήσει την ομάδα του από τον πάγκο.  Καλύτερη απόδειξη από την σημερινή ότι η ομαδα στήθηκε και δουλεύτηκε λάθος δεν υπάρχει...Κανείς δεν περίμενε τόσο νωρίς να μιλάμε για αλλαγή προπονητή αλλά είναι πλέον ολοφάνερο ότι η ομάδα χρειάζεται ένα πραγματικό ηλεκτροσοκ και μια ουσιαστική αλλαγή. Θα περιμένουμε με αγωνία να δούμε την αντίδραση της διοίκησης σε αυτό το κατάντημα.

ΥΓ. Και όμως ο Πρίφτης έμεινε ικανοποιημένος από τους παίκτες του... Κάτι τέτοιες στιγμές είναι που σου έρχονται στο μυαλό οι συζητήσεις περί επιλογής προπονητή το καλοκαίρι και κολλάει το "τα λέγαμε"

Μετά από περίπου 40 ημέρες η σιωπή του ΑΣΕΑΔ έσπασε και με μια απόφαση σταθμό για τα Ελληνικά δεδομένα ο ΑΡΗΣ δικαιώθηκε και ο αγώνας με τον συμπολίτη θα συνεχιστεί κανονικά! Κάτι που αποτελεί τεράστια δικαίωση του μπασκετικού ΑΡΗ, της διοίκηση και του νομικού επιτελείου της ΚΑΕ αλλά και του κόσμου του ΑΡΗ που αδίκως στοχοποιήθηκε ακόμη και από πολλούς από εμάς... Ένας αγώνας που κακώς είχε εξαρχής διακοπεί, που δεν υπήρξε καν λόγος για εκκένωση του γηπέδου και η όλη εικόνα που πέρασε μέσα από τον τηλεοπτικό φακό προκάλεσε το γέλιο στην υπόλοιπη(εκτός των Αρειανών) φίλαθλη Ελλάδα που είδε για πολλοστή φορά οι νόμοι να εφαρμόζονται κατά το δοκούν και αυτά τα αστεία ανθρωπάκια με τα γκρι να εξαντλούν την αυστηρότητα τους μόνο εκεί που τους παίρνει...

Είναι λυπηρό το γεγονός να αισθανόμαστε χαρούμενοι και δικαιωμένοι με αυτή την απόφαση αλλά δυστυχώς αυτή είναι η Ελληνική πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που ο κάθε Αναστόπουλος, Γκόντας, Χριστοδούλου, Τσαγκρώνης ή Βασιλακόπουλος έχει το δικαίωμα να σε αδικεί με τον τρόπο του, να κλέβει τον ιδρώτα των παικτών και τις φιλοδοξίες της ομάδος σου και του κόσμου της  και εσύ να κάθεσαι να τους παρακολουθείς ανήμπορος να αντιδράσεις. Για μια τέτοια Ελληνική πραγματικότητα μιλάμε που ο Αρειανός την βιώνει με ποικίλους τρόπους καθημερινά. Ναι μεν υπάρχει μια δικαίωση σχεδόν απίστευτη για τα Ελληνικά δεδομένα και ιδιαίτερα για τον Αρειανό οπαδό αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε το κακό που ήδη έχει γίνει. Ο Αναστόπουλος μας ξενέρωσε αφάνταστα σε ένα παιχνίδι που θα το κερδίζαμε  και ανάγκασε την ομάδα να παίξει 2 παιχνίδια κεκλεισμένων των θυρών με το ένα από αυτά να το χάνει... Ενώ υπάρχει και το οικονομικό σκέλος που ίσως τελικά να είναι και αυτό που πονάει πιο πολύ. Το χρηματικό πρόστιμο και τα 2 παιχνίδια χωρίς κόσμο με πρόχειρες εκτιμήσεις θα έχουν κοστίσει στην ΚΑΕ τουλάχιστον 30.000 ευρώ, την ίδια στιγμή που και ο κόσμος "κρύωσε" ως ένα βαθμό μιας και δεν υπήρχε ούτε τηλεοπτική μετάδοση στα παιχνίδια του ΑΡΗ... Ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι αν δεν είχε διακόψει το παιχνίδι ο Αναστόπουλος. πολύ δύσκολα ότι και να έγραφε στο φύλλο αγώνα θα κατέληγε σε 2 αγωνιστικές χωρίς κόσμο και χρηματικό πρόστιμο. Οπότε η ζημιά έχει γίνει και απλά με αυτή την απόφαση περιορίζεται λιγάκι.

Το κλίμα τις τελευταίες εβδομάδες στο Αλεξάνδρειο δεν ήταν και το καλύτερο μιας και οι τελευταίες ήττες σε συνδυασμό με τις προβληματικές εμφανίσεις(ακόμη και σε παιχνίδια που νικήσαμε) έβαλαν άπαντες σε σκέψεις. Αυτή η απόφαση είναι μια τονωτική ένεση ηθικού και μια τεράστια δεύτερη ευκαιρία σε προπονητή και παίκτες για να διορθώσουν ως ένα βαθμό το στραβοπάτημα που έγινε με την Αμαλιάδα αλλά και το "έγκλημα" με τον Κολοσσό εντός έδρας. Μια νίκη κόντρα στον μπάογκ θα αλλάξει εντελώς την εικόνα της βαθμολογίας, θα κόψει τον αέρα του συμπολίτη και θα επαναφέρει την αισιοδοξία στον κιτρινόμαυρο στρατόπεδο. Αρχίζοντας από αύριο στην Ν.Σμύρνη ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να σοβαρευτεί και να επιστρέψει στις νίκες. Δεν αντέχεται άλλη μια χρονιά μιζέριας...

ΥΓ. Δυσκολεύομαι να θυμηθώ παρόμοια τελεσίδικη απόφαση υπέρ του ΑΡΗ κατά το παρελθόν. Πραγματικά σπουδαία νίκη της διοίκησης Αρβανίτη!

ΥΓ2. Μετά την δημοσίευση του νέου αθλητικού  νόμου που "τελειώνει" τους Βασιλακόπουλο και Τσαγκρώνη  και την απόλυτη κυριαρχία της ΕΟΚ(λόγω της ανεξαρτητοποίησης της ΚΕΔ) ήρθε και η απόφαση από το ΑΣΕΑΔ για την επανάληψη του αγώνα! Βρε λέτε τα ευχάριστα νέα να συνεχιστούν?

ΥΓ3. Ας ελπίσουμε αυτή τη φορά να μην υπάρξει παρέμβαση του εισαγγελέα...

ΥΓ4. Χαρούμενοι πρέπει να αισθάνονται εκεί στην ΚΑΕ μπαογκ... Άλλωστε όπως δήλωσαν ήθελαν το παιχνίδι να συνεχιστεί κανονικά... και όπως λέει και ο κόσμος τους δεν τους αρέσουν οι νίκες στα χαρτιά....

Πολλά "καλούδια" περιλαμβάνει ο νέος αθλητικός νόμος που μετά από περίπου ένα χρόνο προεργασίας βρίσκεται πλέον στο στάδιο της δημόσιας διαβούλευσης(!?!?) και πολύ κοντά στην ψήφιση του. Ένα από αυτά που μας τράβηξε την προσοχή είναι αυτό που αφορά τις αθλητικές ομοσπονδίες και τα διοικητικά τους συμβούλια . Πιο συγκεκριμένα αναφέρεται το παρακάτω: "Το διοικητικό συμβούλιο (∆. Σ.) της αθλητικής ομοσπονδίας εκλέγεται για τετραετή θητεία. Οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι στο Δ.Σ έχουν δικαίωμα μιας (1) μόνο ανανέωσης της θητείας τους" . Τι σημαίνει αυτό; Με απλά λόγια οι αιωνόβιοι καρκεκλοκένταυροι παράγοντες της ΕΟΚ έχουν αρχίσει να ιδρώνουν μιας και η στιγμή που θα χάσουν την αγαπημένη τους καρέκλα πλησιάζει!

Βασιλακόπουλος και Τσαγκρώνης, τα 2 μεγάλα κεφάλια της ΕΟΚ που εδώ και χρόνια καταστρέφουν το άθλημα που λατρεύουμε και με κάθε ευκαιρία δείχνουν τον κομπλεξισμό τους απέναντι στον ΑΡΗ χάρη στον οποίον βγήκαν από την αφάνεια, απέκτησαν υπόσταση και έκαναν μια κρατικοδίαιτη καριέρα που πολλοί θα ζήλευαν σε αυτή την χώρα. Δεν πρόκειται για εμπάθεια προς τους 2 συγκεκριμένους κυρίους αλλά ένα ξέσπασμα κάθε μπασκετικού που τόσα χρόνια τρώει στην μάπα τους "φωστήρες" της ΕΟΚ και τα καμώματα τους. Από τον έλεγχο της διαιτησίας(η οποία με τον νέο νόμο ανεξαρτητοποιείτε από την ΕΟΚ), τις πάντα κόντρα αποφάσεις στον ΑΡΗ, τις μυστήριες κληρώσεις του κυπέλλου και την ιδιαίτερη αγάπη προς την Κρήτη στην οποία η ΕΟΚ "προωθεί" όλες τις διοργανώσεις μέχρι την κοροϊδία με τα δελτία των Αμερικάνων πρόπερσι και το απίστευτο αβαντάρισμα του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού με κάθε ευκαιρία εις βάρος όλων των υπολοίπων ομάδων. Ενώ αν φέρουμε στην μνήμη μας τους ορισμούς έδρας, την διανομή εισιτηρίων και τις προκλητικές δηλώσεις των ανθρώπων της ΕΟΚ κάθε φορά που ο ΑΡΗΣ συμμετέχει σε έναν τελικό τότε πραγματικά με την ψήφιση των συγκεκριμένων άρθρων του νέου αθλητικού νόμου θα πρέπει να οργανωθεί ένα μεγάλο πάρτι στο Nick Galis Hall!

Η Εθνική Ελλάδος όπως και στο ποδόσφαιρο μπορεί να είναι το χαλάκι κάτω από το οποίο προσπαθούν να κρύψουν τις δύσμοιρες εγχώριες διοργανώσεις και την κατρακύλα της Ελληνικής  καλαθοσφαίρισης  αλλά εδώ και χρόνια τα προβλήματα έχουν γίνει βουνό και το χαλάκι έχει μείνει σαν σημαία στην κορυφή... Τα πράγματα είναι απλά και όσοι έζησαν το μπάσκετ τις προηγούμενες δεκαετίες μπορούν να κατανοήσουν το τι είχαμε τότε και το τι έχουμε τώρα. Το καλύτερο πρωτάθλημα της Ευρώπης κατάφερε η ΕΟΚ με την αδιαφορία, τον αναχρονισμό και την διαπλοκή που την χαρακτηρίζει να το καταντήσει σε ένα από τα πιο αδιάφορα πρωταθλήματα της Ευρώπης.  Γήπεδα που γέμιζαν ασφυκτικά από κόσμο, sold out που γινόντουσαν μέσα σε λίγες ώρες, μετακινήσεις ανά χιλιάδες για έναν αγώνα μπάσκετ για τους παλαιότερους φαντάζουν μια μακρινή ανάμνηση ενώ για τους νεότερους κάτι μεταξύ υπερβολής και φαντασίας... Και όλα αυτά υπό την εποπτεία των αιωνόβιων παραγόντων της ΕΟΚ που και αύριο να ερωτηθούν σε συνέντευξη για την Ελληνική καλαθοσφαίριση θα σου πουν ότι όλα είναι υπέροχα... Άντε σιγά σιγά να ετοιμάζεστε για κάνα ψάρεμα μπας και το Ελληνικό μπάσκετ ξαναζήσει ένδοξες στιγμές όπως παλιά!

ΥΓ. Όταν ο κ.Βασιλακόπουλος και κ.Τσαγκρώνης αδυνατούν(ή δεν θέλουν) να καταλάβουν γιατί είναι άδικο να οριστεί ένας τελικός μεταξύ του Παναθηναϊκού και του ΑΡΗ στην Κρήτη και τα εισιτήρια να διανεμηθούν αποκλειστικά στην "τοπική κοινωνία" και τα βλέπουν όλα όμορφα, δίκαια και αγνά τότε μάλλον είναι λογικό που το μπάσκετ στην Ελλάδα έχει πιάσει πάτο.

ΥΓ2. Εκτός από αυτό το ευχάριστο σε σχέση με την ΕΟΚ ο νέος αθλητικός συμπεριλαμβάνει και μερικά ανησυχητικά άρθρα για εμάς τους Αρειανούς που αρχίζουν να δίνουν πραγματική οντότητα στα πιο εφιαλτικά σενάρια για τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ. Θα επανέλθουμε...

Τόσα και τόσα έχουμε περάσει σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ αλλά όπως φαίνεται κόσμος και  διοικήσεις αρνούνται πεισματικά να διδαχθούν από τα παθήματα-μαθήματα. του παρελθόντος και προτιμώντας τακτικές ωραιοποίησης καταστάσεων και στρουθοκαμηλισμού να αποφεύγουν να αντιμετωπίζουν τα πραγματικά προβλήματα της ομάδος. Σε σημείο όπου ο στόχος είναι σχεδόν πάντα η απόκρυψη των προβλημάτων και η αποφυγή κάθε συζήτησης γύρω από αυτά. Αργά ή γρήγορα όμως έρχεται η στιγμή όπου τα ψέματα τελειώνουν και πρέπει να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια. Σήμερα το απόγευμα στο άδειο Παλέ ήρθε αυτή η στιγμή για τον μπασκετικό ΑΡΗ. Η βαρειά ήττα από τον Κολοσσό Ρόδου "ξεγύμνωσε" διοίκηση και προπονητή και πλέον δύσκολα να υπάρχει κάποιος που να συνεχίζει να κοιμώμενος ήσυχος να θεωρεί ότι όλα λειτουργούν καλά στην ομάδα... Η ευκολία με την οποία επικράτησε σήμερα η ομάδα από την Ρόδο που από τα πρώτα λεπτά του αγώνα πήρε διψήφια διαφορά πόντων και τα 7 στα 34 τρίποντα  αποτυπώνουν στο απόλυτο το σημερινό ναυάγιο του ΑΡΗ...

Μπορεί ο Τζέιμς να έκανε την καλύτερη φετινή του εμφάνιση με 28 πόντους αλλά ο κορυφαίος του γηπέδου ήταν ο Βεζένκοβ. Μόνο που οι 21 πόντοι, τα 12 ριμπάουντ, οι 3 ασίστ και το 1 κλέψιμο δεν ήταν αρκετά για να αλλάξουν τα πράγματα για την ομάδα μας. Σε ένα παιχνίδι όπου ο νεαρός ήταν εκπληκτικός αλλά παράλληλα απελπιστικά μόνος του μιας και όλοι υπόλοιποι ή απουσίαζαν από το γήπεδο ή είχαν τεράστια σκαμπανεβάσματα στην απόδοση τους... Εκεί όμως που υπήρξε η απόλυτη επιτυχία ήταν στο σημείο που υποτίθεται ότι ήμασταν καλοί. Άμυνα για γέλια που επέτρεψε στους αντιπάλους μας να κάνουν πάρτι και μέχρι που παίκτες που ως τώρα δεν είχαν φάνει να γίνονται ήρωες. Κανένα αγωνιστικό πλάνο, καμία αντίδραση από τον πάγκο παρά ένα σκορποχώρι από παίκτες που έμοιαζαν να βρίσκονται σε άλλο γήπεδο. Τα 3 στα 23 που είχαν οι Πάσαλιτς, Τόμας και Αντεγκμπόγιε αυτό ακριβώς δείχνει. Η έκφραση αγωνιστική πειθαρχία μοιάζει να απουσιάζει εντελώς από την καθημερινότητα της ομάδος όπως και η λέξη βελτίωση μιας και ο ΑΡΗΣ αντί να έχει ανοδικές τάσεις στην απόδοση του αντιθέτως από παιχνίδι σε παιχνίδι δείχνει ολοένα και χειρότερος. Η διαχείριση του ρόστερ από τον Δ.Πρίφτη δείχνει ότι ο ίδιος ο προπονητής μας δεν εμπιστεύεται τις επιλογές του και το πιο σημαντικό ότι αδυνατεί να βρει λύση στα τεράστια αγωνιστικά προβλήματα της ομάδος. 

Δικαιολογίες για την σημερινή ήττα δεν υπάρχουν. Δυστυχώς οι νίκες τις πρώτες αγωνιστικές αντί να αξιοποιηθούν ώστε ο ΑΡΗΣ να βελτιώνεται και να παρουσιάζει μια καλύτερη εικόνα χωρίς άγχος και μέσα σε ένα θετικό κλίμα τελικά ήρθε ο εφησυχασμός και η αποφυγή αντιμετώπισης ουσιαστικών προβλημάτων σε άμυνα και επίθεση. Μετά από 7 αγωνιστικές με ένα εξαιρετικό πρόγραμμα που θα μπορούσαμε αν ήμασταν αυτοί που έπρεπε να ξεκινούσαμε την χρονιά τρένο έχουμε καταλήξει να είμαστε προς την μέση της βαθμολογίας και το μέλλον μας να φαντάζει δυσοίωνο... Βλέποντας μάλιστα και τα αποτελέσματα των άλλων αγώνων η χρονιά μοιάζει παρόμοια με τις προηγούμενες όπου ο ΑΡΗΣ απέτυχε παταγωδός πάνω στο παρκέ. Φέτος δεν υπήρχε το απαγορευτικό της FIBA ενώ και η διοίκηση υποτίθεται ότι είναι πιο έμπειρη... παρόλα αυτά το αποτέλεσμα το ίδιο τραγικό σε μια χρονιά όπου το μπάσκετ θα έπρεπε να είναι το τμήμα που θα κρατούσε την σημαία του συλλόγου και το ηθικό του κόσμου ψηλά... Αλλά ξέχασα.. άρθρο 99, γκρινιάρηδες οπαδοί, μικρά μπάτζετ, ατυχία, θα μας κρίνετε στο τέλος κτλ κτλ κτλ...

ΥΓ. Πετυχημένη αγωνιστική χρονιά για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ την δεδομένη χρονική στιγμή δεν είναι να κάνει το μπρέικ στα πλέιοψς για να καταλήξει τρίτος ή τέταρτος αλλά να καταφέρει να ανακτήσει την αγωνιστική του αξιοπιστία με συνέπεια από την αρχή ως το τέλος του πρωταθλήματος. Έτσι θα φέρεις τον κόσμο στο γήπεδο, έτσι θα προσελκύσεις χορηγούς, έτσι θα βρεις επενδυτές, έτσι θα ξεχρεώσεις...

ΥΓ2. Και ένα μκρό κουίζ: 2 χρονιές "φαγούρα" με την διοίκηση Αρβανίτη και οδεύουμε ολοταχώς και για μια τρίτη εξίσου μίζερη με τις 2 προηγούμενες... Άραγε ποιοι είναι αυτοί εντός της οικογένειας του ΑΡΗ που και άλλες 5 τέτοιες χρόνιες  να έχουμε όχι μόνο  δεν θα χαλαστούν αλλά μπορεί και στην τελική να μείνουν και ικανοποημένοι θεωρόντας ότι το γενικότερο πλάνο λειτουργεί μια χαρά?

Δεύτερο παιχνίδι χωρίς κόσμο στο Παλέ για την ομάδα μας και όπως όλα δείχνουν με την ύποπτη αδράνεια του ΑΣΕΑΔ το η "αποστολή" του Αναστόπουλου σιγά σιγά ολοκληρώνεται με απόλυτη επιτυχία. Αγωνιστικά ο ΑΡΗΣ  το πλήρωσε με την εντός έδρας από τον συμπολίτη, ενώ εξωαγωνιστικά αν και για την ώρα δεν έχει γίνει κάποια συγκεκριμένη αναφορά από την διοίκηση οι φήμες μιλάνε για χοντρό πρόβλημα μετά τον οικονομικό στραγγαλισμό εξαιτίας της τιμωρίας. Μαζί με όλα αυτά ήρθε και η ντροπιαστική ήττα στην Αμαλιάδα με την βοήθεια της διαιτησίας με αποτέλεσμα ο κόσμος να λαμβάνει το μήνυμα ότι ούτε φέτος πρόκειται να αλλάξει κάτι αγωνιστικά και να μπαίνει σε σκέψεις αν τελικά η απαγόρευση μεταγραφών από τη FIBA ήταν το τροχοπέδη τα προηγούμενα χρόνια ή συμβαίνει κάτι άλλο...Το πόσο απαραίτητη είναι η σημερινή νίκη είναι περιττό να το αναφέρουμε. Το θετικό ως τώρα είναι ότι τόσο ο Δ.Πρίφτης όσο και οι παίκτες του φαίνεται με τις δηλώσεις τους να καταλαβαίνουν την σημασία του αγώνα.

Αγωνιστικά ο Κολοσσός είναι αποδυναμωμένος σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Μπορεί αυτή τη στιγμή να διαθέτει στις τάξεις τον πρώτο σκόρερ της Α1 Μάικ Τζέιμς αλλά όπως φάνηκε στα τελευταία 2 παιχνίδια του Κολοσσού απέναντι στην Πάτρα και την Κηφισιά με λίγη παραπάνω προσοχή μπορεί να περιοριστεί. Η πληθώρα ξένων στο ρόστερ του αλλά και η παρουσία του έμπειρου Α.Τσάμη δείχνει ότι ο ΑΡΗΣ σήμερα θα πρέπει να δείξει ιδιαίτερη προσήλωση στην άμυνα και να ξεπεράσει τις "παιδικές του ασθένειες" στην επίθεση. Εκεί όπου από την εικόνα που έχουμε δει ως τώρα επικρατεί το απόλυτο χάος και σε μεγαλό ποσοστό βασιζόμαστε στην καλή ημέρα που θα βρεθεί ο κάθε παίκτης ατομικά. Ο Βεζένκοφ δείχνει μια σχετική σταθερότητα ενώ και ο Αντεγκμπόγιε που υπέγραψε την συνέχιση της συνεργασίας του με τον ΑΡΗ εκτός του τελευταία αγώνα στα προηγούμενα ήταν καθοριστικός. Θα περιμένουμε να δούμε αν τελικά ο Τόμας θα αγωνιστεί πιο μυαλωμένα και αν φυσικά ο Δ.Πρίφτης ξεπεράσει τις εμμονές του και αρχίσει να κάνει τα βασικά. Βασικά πράγματα όπως να προστατεύει τον Νέιμικ από τα φάουλ δίνοντας χρόνο συμμετοχής στον Χαρίση, να μην κόβει τον ρυθμό του Ριντ και φυσικά να εμπιστευτεί σαν οργανωτή έναν πόιντ γκαρντ που έχει το καθαρό μυαλό για να το κάνει... Αν πάλι δούμε τον ΑΡΗ του Σίμτσακ, του Μούρτου και των άλλων παιδιών τότε τα πάντα μπορούν να συμβούν...

Ο ΑΡΗΣ μια με την Κηφισιά στο κύπελλο και μια στο πρωτάθλημα με την Αμαλιάδα βιώσε την οργή της ΕΟΚ και των "γκρι". Ενώ η απίστευτη διακοπή του αγώνα με τον συμπολίτη από τον Αναστόπουλο ακόμη να "χωνευτεί". Πέρα όμως από το ξέσπασμα του κ.Αρβανίτη βλέπουμε να συνεχίζετε η ίδια πολιτική χαμηλών τόνων που έχει οδηγήσει τον ΑΡΗ να είναι κομπάρσος σε αυτό το πρωτάθλημα και να αναρωτιέται αν τελικά μπορεί να βγει 5ος ή αν το Ρέθυμνο και η Πάτρα θα ανεβάσουν στροφές και θα χάσει και αυτόν τον "στόχο". Σίγουρα αν ο ΑΡΗΣ είχε το διπλάσιο μπάτζετ θα μιλούσαμε για άλλα, από την στιγμή όπως που οι οικονομικοί πόροι είναι περιορισμένοι τότε πρέπει να λειτουργείς πιο μυαλωμένα και πιο προσεκτικά. Είτε στον καταρτισμό του ρόστερ, είτε στην  επικοινωνιακή πολιτική σου με τον κόσμο σου. Τον κόσμο στην Ελλάδα που συνεχίζει και στηρίζει το μπάσκετ... Ελπίζω σύντομα διοίκηση και προπονητής να μας κοιτάξουν στα μάτια και να μας πουν που στοχεύει ο ΑΡΗΣ φέτος. Γιατί ήττες σαν και αυτές από την Αμαλιάδα και την Κηφισιά αλλά και το έγκλημα του Αναστόπουλου μόνο αισιόδοξους δεν μας κάνουν...

ΥΓ. Άλλη μια αγωνιστική χωρίς ΑΡΗ. Ούτε στο γήπεδο... ούτε καν από την TV....

Μπορεί το κλίμα να μην είναι και το καλύτερο μετά την ήττα-πισωγύρισμα από τον Κόροιβο Αμαλιάδας αλλά η επικείμενη συμφωνία(απομένει η τυπική ανακοίνωση) με τον Αντεγκμπόγιε μας κάνει να αισιοδοξούμε ότι η χρονιά δεν θα πάει στράφι όπως φάνηκε το περασμένο Σάββατο. Όχι γιατί ξαφνικά με την παραμονή του Νιγηριανού με Αγγλικό διαβατήριο κάτι θα αλλάξει δια μαγείας και ο ΑΡΗΣ θα πάει τραίνο μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος αλλά γιατί με αυτόν τον τρόπο η διοίκηση δείχνει ότι έχει στην σκέψη της εκτός από την οικονομική εξυγίανση και την αγωνιστική.

Ο Αντεγκμπόγιε ήταν μέτριος απέναντι στην Αμαλιάδα και αυτή ήταν η ουσιαστική διαφορά του ΑΡΗ με τα προηγούμενα παιχνίδια που στο φινάλε είχε ξελασπώσει τους συμπαίκτες του, παρέα με τον Βεζένκοφ. Αυτή την φορά ο Βεζένκοφ ήταν απελπιστικά μόνος του και κάπως έτσι ήρθε η ήττα. Αυτό φυσικά δεν μειώνει την προσφορά του παίκτη στην ομάδα αλλά και την γενικότερη ανάγκη για ενίσχυση. Μια ενίσχυση που εκ των συνθηκών κρίνεται απαραίτητη. Και όταν μιλάμε για συνθήκες δεν μιλάμε για τον τραυματισμό του Τόμας ή του Γκίκα αλλά για την αδυναμία σχεδόν όλων των πόιντ γκαρντ να ανταπεξέλθουν με επιτυχία στον ρόλο τους.  Βασικός πόιντ γκαρντ της ομάδος είναι ο Τόμας με τον Γκίκα να θεωρείται κατά κάποιο τρόπο το back up του που μαζί με τον Μούρτο είναι αυτοί που το καλοκαίρι υποτίθεται θα κάλυπταν την νευραλγική θέση του άσσου. Ενώ υπάρχει πάντα ο έμπειρος Πάσαλιτς που αν και φέτος τον έχουμε δει ελάχιστα να αγωνίζεται σαν καθαρός πόιντ γκαρντ(δηλαδή να κατεβάζει και να οργανώνει) μπορεί να δώσει λύσεις και σε αυτήν την θέση. Η στατιστική είναι ο καλύτερος μάρτυρας για το φετινό πρόβλημα του ΑΡΗ αλλά και για την ανάγκη παραμονής του Αντεγκμπόγιε. Ο Τόμας σε 4 παιχνίδια έχει 9 ασίστ, ο Γκίκας σε 4 παίχνιδια 8 ασιστ και ο Μούρτος σε 5 παιχνίδια 4 ασίστ...Την ίδια στιγμή που το δυάρι σύμφωνα με τα πλάνα του Πρίφτη Μ.Πάσαλιτς έχει σε 5 παιχνίδια 14 ασίστ, περίπου όσες και ο Αντεγκμπόγιε που σε 4 παιχνίδια έχει 12 ασίστ.. Με λίγα λόγια ο ΑΡΗΣ στην θεωρία έχει πληθώρα παικτών στην θέση 1 αλλά στην πράξη δεν φαίνεται να έχει ούτε έναν που να μπορεί να σηκώσει το βάρος της θέσης κάτι που δικαιολογεί στο απόλυτο την παραμονή του Αντεγκμπόγιε. Και αν στο παραπάνω προσθέσουμε και τον έλεγχο του ρυθμού(κάτι που δεν αποτυπώνεται ξεκάθαρα με αριθμούς ) που σε μεγάλο βαθμό ευθύνεται ο πόιντ γκαρντ τα πράγματα είναι κατά πολύ χειρότερα μιας και ως τώρα οι διαφορές που χτίσαμε και στη συνέχεια χάσαμε από τους αντιπάλους δείχνει και εκεί τεράστιο πρόβλημα.  Αρκεί φυσικά ο Νιγηριανός να αισθανθεί πιο άνετα πλέον στην ομάδα και να σταθεροποιηθεί σε υψηλά επίπεδα απόδοσης ανάλογη με αυτή που είχε τις προηγούμενες 3 αγωνιστικές.

Μετά και από αυτή την εξέλιξη ίσως είναι καιρός ο Δ.Πρίφτης  να αναπροσαρμόσει λίγο τα πλάνα του γιατί όπως φαίνεται από τον τρόπο που διαχειρίζεται το ροστερ ο προπονητής μας είναι αρκετά "κολλημένος" στον καλοκαιρινό σχεδιασμό του και δεν δείχνει την διάθεση να ξεφύγει από αυτόν. Για αυτό μάλλον δεν χρησιμοποιεί καθόλου τον Χαρίση που ήταν εξαρχής εκτός πλάνων, για αυτό δεν βάζει σχεδόν καθόλου τον Πάσαλιτς σαν πόιντ γκαρντ αν και φαίνεται ο πιο αποτελεσματικός, για αυτό και προσπαθεί με το ζόρι τον Μούρτο να τον χρίσει play maker.  Με την επισημοποίηση της παραμονής του Αντεγκμπόγιε θα μπορέσει να του δώσει ξεκάθαρο ρόλο και χρόνο συμμετοχής και ίσως να αναγκαστεί να αναπροσαρμόσει τα πλάνα του και για τους υπόλοιπους. Όλα όμως θα φανούν πάνω στο παρκέ εκεί που περιμένουμε να δούμε έναν ΑΡΗ πιο σταθερό σε απόδοση που όταν θα παίρνει μεγάλες διαφορές θα σκοτώνει τον αντίπαλο και δεν θα γίνεται το θύμα μιας ανατροπής-έκπληξη...

ΥΓ. Ώρες ώρες οι χαμηλοί τόνοι της διοίκησης Αρβανίτη σου δίνουν την εντύπωση ότι όλοι είναι βολεμένοι με αυτή την μίζερη κατάσταση στον Αυτοκράτορα, με τον κόσμο να συμβιβάζεται με ήττες σαν και αυτή στην Αμαλιάδα και η κουβέντα για αγωνιστικούς στόχους να καταλήγει σχεδόν πάντα  στην οικονομική εξυγίανση.... Οι μέτοχοι χαρούμενοι γιατί τα χρέη τους μειώνονται, η διοίκηση κρυμμένη πίσω από τα οικονομικά προβλήματα αποφεύγει να δημιουργεί αγωνιστικές προσδοκίες στον κόσμο και το τεχνικό τιμ αποφεύγει να θέσει μετρήσιμους στόχους.

ΥΓ2. Σε περίπτωση πάντως που δεν έμενε ο Αντεγκμπόγιε θα μπορούσαμε να μιλάμε με απόλυτη βεβαιότητα για συμβιβασμό διοίκησης και τεχνικού τιμ με την μετριότητα και την αποφυγή επίτευξης αγωνιστικών στόχων. 

Το προσπάθησε στην Ελευσίνα, κόντεψε με τον Απόλλων Πατρών, το πάλεψε όσο μπορούσε στη Δράμα, παραλίγο θα το πετύχαινε και με την Κηφισιά... αλλά τελικά το κατάφερε στην Αμαλιάδα απέναντι σε μια από τις πιο αδύναμες ομάδες και έδρες του φετινού πρωταθλήματος. Το +16 του πρώτου ημιχρόνου δεν ήταν αρκετό, η διαιτησία έβαλε το χεράκι της, οι παίκτες μας βραχυκύκλωσαν, ο προπονητής έμεινε πιστός στις εμμονές του και ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να μας ξενερώσει με μια ήττα που θα κοστίσει στη συνέχεια του πρωταθλήματος. 

Σαν σε επανάληψη με όλα σχεδόν τα προηγούμενα παιχνίδια ο ΑΡΗΣ μπήκε δυνατά στηρίχθηκε στον επιθετικό οίστρο του Ρίντ  και του Πάσαλιτς, στο καθαρό μυαλό του Τόμας και στην καλή αμυντική λειτουργία με τον Νέιμικ να κρύβει τον δρόμο προς το καλάθι. Κάτι που οδήγησε στο +16 αλλά και τον Κόροιβο να τα περιμένει όλα από τους γκρι που έδειχναν μια υπερευαισθησία στα σφύριγματα τους. Όσο περνούσε ο χρόνος ο ΑΡΗΣ άρχισε να παρουσιάζει όλες τις αδυναμίες του πάνω στο παρκέ δίνοντας την ευκαιρία στους αντιπάλους τους να ροκανίσουν την διαφορά και να φθάσουν στην νίκη. Τι έφταιξε? Ότι ακριβώς έφταιξε και στα προηγούμενα παιχνίδια που ο ΑΡΗΣ που από μόνος του τα μετέτρεψε σε ψυχοβγαλτικές νικές με την διαφορά ότι σήμερα ο Αντεγκμπόγιε δεν έβγαλε το φίδι από την τρύπα στο τέλος και άφησε τον Βεζένκοφ στο φινάλε του παιχνιδιού απελπιστικά μόνο του... Τηλεοπτική μετάδοση όλου του αγώνα δεν υπήρχε πέρα από τα αποσπάσματα που υπήρχαν στο Novasports παράλληλα με τα άλλα παιχνίδια. Τι είδαμε όσες φορές συνδέθηκε με το γήπεδο στην Αμαλιάδα? Το Βεζένκοφ να πετυχαίνει κάποια ωραία καλάθια, τον Πάσαλιτς να δίνει λύσεις, τον Τόμας να κάνει απερίσκεπτες ενέργειες, τον Μούρτο να κάνει ανόητα λάθη, τον Σίμτσακ να χάνει 2 φορές λέιαπ, την ομάδα να μην μπορεί να πάρει ένα ριμπάουντ και τους Νέιμικ και Ριντ να κάθονται στον πάγκο... Συνδυάζοντας λοιπόν τα αποσπάσματα του αγώνα με την στατιστική η εικόνα που σχηματίζουμε είναι σχεδόν ίδια με τα προηγούμενα παιχνίδια. Μια εικόνα που θέλει τον Ριντ να ξεκινάει καλά αλλά να χάνεται στον πάγκο, τον Τόμας να κάνει περίσσοτερα λάθη από ασίστ, έναν Νέιμικ να αγωνίζεται πιο λίγο από τον Σίμτσακ και έναν Μούρτο που να μην δικαιολογεί ούτε στο ελάχιστο τον  χρόνο συμμετοχής του... Όπως λένε η στατιστκή πολλές φορές δεν λέει την αλήθεια και ο προπονητής βλέπει πράγματα που εμείς οι "άμπαλοι" δεν βλέπουμε. Ας πάρουμε όμως την συνολική στατιστική του Σίμτσακ και του Μούρτου  που αγωνίστηκαν 25' και 20' αντίστοιχα για να αναρωτηθούμε τι είδε ο Πρίφτης που δεν μπορεί να αποτυπωθεί με αριθμούς. Και οι 2 παραπάνω παίκτες μαζί είχαν 6 πόντους με 3 στα 16 σουτ, 4 ριμπάουντ, 3 ασιστ, 1 κλέψιμο, 1 κόψιμο και 3 λάθη. Ενώ είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι το μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής τον είχαν από το δεύτερο δεκάλεπτο και μετά, εκεί δηλαδή που ο ΑΡΗΣ άρχισε να πέφτει αγωνιστικά. Φυσικά το παιχνίδι κρίθηκε στις λεπτομέρειες και αν είχαμε μια πιο καλή διαιτησία θα μπορούσαμε να το είχαμε κερδίσει ακόμη και έτσι. Μέχρι το επόμενο που δεν θα καταφέρναμε να κρύψουμε τα προβλήματα της ομάδος κάτω από το χαλάκι.

Το πρώτη ήττα στο πρωτάθλημα ακούγεται αρκετά παρήγορο αλλά με το ματς με τον μπαογκ να θεωρείται χαμένο στα χαρτιά και την ομάδα να πετάει βαθμούς σε αυτή την έδρα ουσιαστικά σήμερα έγινε ένα τεράστιο πισωγύρισμα. Από σήμερα θα αρχίσει μια συζήτηση για τα μπάτζετ των ομάδων, τα χρέη, το άρθρο 99 κτλ κτλ λες και συμμετέχουμε σε ένα πρωτάθλημα όπου εμείς έχουμε νεροπίστολα και οι άλλοι πολυβόλα... Όταν υπάρχει ένα πρόβλημα και δημιουργείται γκρίνια γύρω από το πρόβλημα ο στόχος πρέπει να είναι η επίλυση του προβλήματος και όχι το πως οι γκρινιάρηδες θα σιωπήσουν. Στον ΑΡΗ δυστυχώς η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί εδώ και αρκετά χρόνια σε όλα τα τμήματα επιβάλει τους υπεύθυνους των τμημάτων να αποφεύγουν τις ευθύνες τους και να προσπαθούν με κάθε τρόπο να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Αν λοιπόν μιλάμε για τον ΑΡΗ του Σίμτσακ και του Μούρτου(δηλαδή  2 βοηθητικών παικτών) τότε νομίζω κάθε κουβέντα περί στόχων είναι περιττή. Αν μιλάμε όμως για τον ΑΡΗ που ύστερα από 2 χρόνια επέλεξε χωρίς περιορισμούς ξένους, κατάφερε να κρατήσει τον Βεζένκοφ, να φέρει έναν καλό κοινοτικό όπως είναι ο Πάσαλιτς και προσπαθεί να κρατήσει και τον Αντεγκμπόγιε τότε θα πρέπει να μας εξηγήσει κάποια στιγμή  ο Δ.Πρίφτης πως γίνεται αυτοί που αποκτήθηκαν ως βασικοί  να ξεσκονίζουν τον πάγκο και να περιμένουμε από τις "ρεζέρβες" να μας κερδίζουν τα παιχνίδια...

ΥΓ. Ευτυχώς η οικονομική εξυγίανση προχωράει μια χαρά... σε τέτοιο βαθμό που ένα από τα μεγαλύτερα συμβόλαια της ομάδος έχει αναλάβει αποκλειστικά τον ρόλο του παρατηρητή από τον πάγκο...

ΥΓ2. Ποιος Βασίλιεβιτς και παπαριές... αν δεν είναι Ελληνόπουλο και πιτσιρίκι ώστε να έχει προοπτική δεν αξίζει να φοράει την φανέλα του Αυτοκράτορα. Άσε που και αυτός θα ήταν πολύ ακριβός για εμάς όπως ο Κόλεμαν που κατέληξε στον διαλυμένο Πανιώνιο...

ΥΓ3. Όπως είχε πει ένας φίλαθλος του Παναθηναϊκού στην εκπομπή του Τσουκαλά "Βρουμ βρουμ βρουμ τα αεροπλάνα... για του χρόνου κάνω νέα πλάνα...."

ΥΓ4. Παρακαλώ μην αφήνετε υπόνοιες για τους διαιτητές και τις διοργανώτριες αρχές γιατί μετά μπορεί να μας κυνηγάνε και να δίνουν διπλάσιες βολές στον αντίπαλο!

ΥΓ5. Πολλά ψέματα λέει τελικά αυτή η στατιστική υπηρεσία. Πάλι καλά που μερικοί έχουν την διορατικότητα και βλέπουν πίσω από τους αριθμούς που εμείς οι "άμπαλοι" δεν μπορούμε να δούμε. Για αυτό την βάζω και φωτογραφία στο ποστ και μπορέσω τελικά να καταλάβω...

ΥΓ6. Την στατιστική βλέπουν οι Καραθανάσης, Μανωλόπουλος και Πουλιανίτης και κατανοούν ότι θέλουν πολύ δουλειά ακόμη για να πιάσουν αυτά τα νούμερα και να μπουν και αυτοί στο ροτέισον της ομάδος.

ΥΓ7. Ο κόσμος ήταν εκεί, η ομάδα έλειπε. Μπράβο στα αδέρφια που βρέθηκαν στο γήπεδο!